Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Οι σχέσεις Αιγύπτου και Τουρκίας και πώς επωφελείται ο Ελληνισμός

Δημοσιεύτηκε στις

Αλέξανδρος Δρίβας
Τα πλέγματα σχέσεων των χωρών της περιοχής μας με την Τουρκία, είναι πολύ σημαντική για την Ελλάδα και την Κύπρο, προκειμένου να γνωρίζουμε περιορισμούς και προοπτικές στις σχέσεις μας τόσο με αυτές τις χώρες, όσο και με την Τουρκία. Σχεδιασμός σημαίνει πρωτίστως γνώση, συμμάχων και αντιπάλων. Η Ελλάδα οφείλει να έχει υπόψιν της το menu των σχέσεων μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας ώστε να μπορεί να χτίσει μια μακροπρόθεση περιφερειακή πολιτική, χρησιμοποιώντας τις μεγάλες διαφορές μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας, υπέρ της.

Κατά τα πρώτα χρόνια της προεδρικής θητείας του Ταγίπ Ερντογάν, η Αίγυπτος υπέγραψε με την Άγκυρα συμφωνία ελεύθερου εμπορίου. Αυτή έπαψε να ισχύει στην αρχή του 2020. Παρόλο που το 2017 το σύνολο των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των δύο χωρών ήταν περίπου 4.5 δις δολάρια. Το 2018 οι εμπορικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών βελτιώθηκαν έτι περαιτέρω με την Αίγυπτο να κάνει εξαγωγές στην Τουρκία που άγγιξαν τα 2,19 δις δολάρια και την Τουρκία να εξάγει στην Αίγυπτο προϊόντα και υπηρεσίες 3,05 δις δολάρια, ανεβάζοντας τον όγκο των εμπορικών τους συναλλαγών. Για άλλη μια φορά, οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ δύο χωρών δεν αποτελούν το πρώτο κριτήριο το οποίο θα μπορούσε να περιγράψει τον χαρακτήρα των διακρατικών σχέσεων. Παρά τις καλές εμπορικές σχέσεις , οι καλές πολιτικές σχέσεις μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας έχουν πάψει να υφίστανται από το 2013 όταν και ο Αλ Σίσι κατέλαβε την εξουσία στο Καϊρο, την οποία πριν κατείχε ο Μόρσι ο οποίος ήταν ”τέκνο” της Αραβικής Άνοιξης. Μάλιστα λόγω της ιδεολογικής διαφοράς μεταξύ Σίσι και Ερντογάν αλλά και εξαιτίας των τεράστιων γεωπολιτικών διαφορών μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας, η προ 15 ετών οικονομική συμφωνία μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας, έχει παγώσει. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα ήταν η κορωνίδα της τουρκικής γεωστρατηγικής στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική και η Άγκυρα πόνταρε πάρα πολλά στην Αραβική Άνοιξη. Η Αίγυπτος ως χώρα που ενώνει την Βόρεια Αφρική με τη Μέση Ανατολή, δε θα μπορούσε να δεχθεί την υλοποίηση της πολιτικής της Τουρκίας η οποία επιθυμεί να γίνει η ηγετική δύναμη ανάμεσα στις μουσουλμανικές χώρες.

Ο αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών της Αιγύπτου έχει κάνει ήδη συνομιλίες με τους ομολόγους του σε χώρες της Βόρειας Αφρικής, προκειμένου να εκθέσει το πρόβλημα της κακόβουλης τουρκικής επιρροής τόσο στη Λιβύη, όσο και στην Βόρεια Αφρική γενικότερα. Η γεωγραφική θέση της Αιγύπτου δίνει ταυτόχρονα πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα στη χώρα-κρηπίδωμα του αραβικού κόσμου. Η Αίγυπτος είναι οικονομικά ό,τι της δίνει ο Νείλος. Δυστυχώς για την Αίγυπτο, ο Νείλος δεν μπορεί να αξιοποιηθεί ως υδάτινη οδός για την μεταφορά εμπορικών προϊόντων. Αυτό σημαίνει πως η Αίγυπτος στηρίζεται σε χερσαίες εμπορικές οδούς και το κόστος μεταφοράς, είναι πολύ μεγάλο. Αυτό σημαίνει οτι το Σουέζ και ο έλεγχος της Ερυθράς Θάλασσας μέχρι το Κέρας της Αφρικής, αποτελούν τους πνεύμονες του Καϊρου. Η ανατολική Μεσόγειος είναι για την Αίγυπτο η αρχή του ελέγχου του Σουέζ και επομένως, της Ερυθράς Θάλασσας.

Η Τουρκία έχει θέσει ως στόχο της την εκμετάλλευση των ακραίων μουσουλμανικών στοιχείων σε όλη τη Βόρεια Αφρική. Ταυτόχρονα, η Τουρκία φιλοδοξεί να αυξήσει την επιροοή της στη Σομαλία, (στην οποία διατηρεί βάση) στην Αιθιοπία και στο Σουδάν. Μια τέτοια εξέλιξη, θα περικύκλωνε την Αίγυπτο η οποία προσώρας αντιμετωπίζει τα τουρκικά σχέδια με συμμαχίες που δίνουν βάθος στον αιγυπτιακό ρόλο στην ανατολική Μεσόγειο (βελτίωση σχέσεων με Ελλάδα, Κύπρο, Γαλλία, ΗΑΕ και Σαουδική Αραβία). Το ζήτημα που έχει προκύψει με τη δημιουργία φράγματος από την Αιθιοπία έχει προκαλέσει ένταση ανάμεσα σε Κάϊρο και Αντίς Αμπέμπα. Η Αιθιοπία είναι περίκλειστη χώρα η οποία όμως έχει επενδύσει όλη της την ανάπτυξη και τον αυξανόμενο περιφερειακό της ρόλο, στην αφθονία των υδάτων της (λόγω των πολλών ποταμών) τα οποία σπανίζουν στην περιοχή. Πιθανή βελτίωση των σχέσεων της Αιθιοπίας με Τζιμπουτί ή/και Σομαλία, θα έφερνε την Αιθιοπία να έχει ρόλο και στην Ερυθρά Θάλασσα. Στα σχέδια της Αιθιοπίας είναι μάλιστα η σταδιακή ναυπήγηση πολεμικών πλοίων τα οποία θα βρίσκονται σε λιμάνια του Τζιμπουτί. Η Τουρκία λόγω των ειδικών σχέσεων που έχει με τη Σομαλία μπορεί να επηρεάσει εξελίξεις πολύ αρνητικές για την Αίγυπτο, όπως και με την εκμετάλλευση ακραίων στοιχείων από το Βόρειο Σουδάν το οποίο η Τουρκία έχει πάντα στο σχεδιασμό της, ως ορμητήριο για πιθανές επιχειρήσεις εντός της Λιβύης. Αν η Τουρκία καταφέρει μέσα από το πολιτικό Ισλάμ να ελέγξει την Αίγυπτο, τότε θα ελέγχει και το Σουέζ και την Ερυθρά Θάλασσα. Μια τέτοια εξέλιξη, δεν τρομάζει μόνο την Αίγυπτο αλλά και τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ που θα είχαν από τα δυτικά τους την Τουρκία και από τα ανατολικά τους το Ιράν.

Η παραπάνω τεκμηρίωση εξηγεί ουσιαστικά και την αιγυπτιακή υποχώρηση στο θέμα της πρόσφατης τμηματικής οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με την Ελλάδα. Η Αίγυπτος δεν επιθυμούσε οριοθέτηση με την Ελλάδα επί 15 έτη. Η οικονομική καχεξία της Αιγύπτου δεν τις επέτρεπε να ανοίξει μέτωπο με την Τουρκία, πόσο μάλλον πριν το 2011. Το 2005 όταν και ξεκίνησαν οι ελληνο-αιγυπτιακές συζητήσεις για την οριοθέτηση ΑΟΖ, η Αίγυπτος υπέγραφε τη συμφωνία ελευθέρου εμπορίου με την Τουρκία. Τότε η Τουρκία ακολουθούσε την τακτική της ύπνωσης όλων των γειτόνων της σύμφωνα με την πρόταση Νταβούτογλου περί ”μηδενικών τριβών με τους γείτονες”. Σε έναν κόσμο όπου η Τουρκία δε θα είχε αναθεωρητικές βλέψεις και που δε θα υπήρχαν διεθνείς και περιφερειακές συνθήκες που ευνοούν την αέναη αλλαγή των διεθνούς καταμερισμού ισχύος, Αίγυπτος και Τουρκία θα είχαν φιλικές σχέσεις. Όμως ο περιφερειακός ρόλος της Αιγύπτου έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το όραμα της Άγκυρας. Ο ρόλος της Τουρκίας στη Λιβύη δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός από την Αίγυπτο καθώς αν η Ανατολική Λιβύη με τον καιρό, περάσει στη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας (πράγμα που φαντάζει αδύνατον) τότε η Αίγυπτος κινδυνεύει καθώς η δυτική πλευρά της Αιγύπτου είναι ερημική. Αυτό σημαίνει οτι είναι δύσκολα προστατεύσιμη, ελλείψει φυσικών εμποδίων. Τι μπορεί να κρατήσει ο Ελληνισμός από την ανάγνωση των τουρκο-αιγυπτιακών σχέσεων;

Ο τουρκο-αιγυπτιακός ανταγωνισμός θα κρατήσει για αρκετό καιρό, μέχρι η Τουρκία να πάψει να εγείρει αξιώσεις πέραν των συνόρων της σε Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική. Η Ελλάδα οφείλει μια και για πάντα να αφαιρέσει όλες τις αφελείς σκέψεις και ιδέες που κυριάρχησαν στην εξωτερική μας πολιτική πριν το 2010. Μια από αυτές τις σκέψεις και ιδέες αφορούσε την ταύτιση της προβλεψιμότητας με την σταθερότητα. Η σταθερότητα υφίσταται ως αποτέλεσμα των συνεχών αλλαγών. Για παράδειγμα, αν η Τουρκία είχε υπογράψει συμφωνία με τον Μόρσι για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, σήμερα η φίλη χώρα Αίγυπτος, θα ήταν εχθρική για την Ελλάδα και θα ήταν κομμάτι στο τουρκικό σχέδιο της περικύκλωσης της Ελλάδας από την Τουρκία. Η Αθήνα θα έχει πάγια προβληματικές σχέσεις με την Τουρκία. Οι χώρες της Μέσης Ανατολής χαρακτηρίζονται από ρευστότητα και δεν πρέπει να παρασυρθούμε από αυτήν. Οι συμμαχίες χτίζονται πάνω σε κοινά συμφέροντα που υφίστανται σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Η Αίγυπτος θα παραμείνει για καιρό μια χώρα που θα χρειάζεται την Ελλάδα, όμως όπως και η Αίγυπτος έχει τη δική της ατζέντα, έτσι έχει τη δική της και η Ελλάδα.

Πέραν από το μέτωπο που θα έχει σταδιακά να αντιμετωπίσει η Τουρκία (της οποίας η περίοδος ασυλίας τελειώνει) με την ΕΕ και στο οποίο μέτωπο, οφείλουμε να παίζουμε ρόλο μαζί με τη Γαλλία, η Ελλάδα μπορεί να εκμεταλλεύεται και το τουρκο-αιγυπτιακό. Σε αυτή τη λογική, η μεγαλύτερη επιτυχία της Ελλάδας στην συμφωνία τμηματικής οριοθέτησης με την Αίγυπτο, δεν είναι μόνο στο οτι η Ελλάδα αποκτά πραγματικό ρόλο στην περιοχή της. Είναι οτι δέχτηκε συγχαρητήρια από αραβικές και μουσουλμανικές χώρες. Η Ελλάδα δεν είχε ποτέ εχθρικές σχέσεις με το Ισλάμ και έτσι αφαιρείται ταυτόχρονα από την Τουρκία ο ”πόλεμος πολιτισμών” και ο ερεθισμός θρησκευτικών παθών που προσπαθεί η Άγκυρα να υλοποιήσει έναντι της Ελλάδας. Η πατρίδα μας χρειάζεται να εκμεταλλευτεί την τμηματική οριοθέτηση με την Αίγυπτο ως αρχή για να εμβαθύνει τις σχέσεις της με τον αραβικό κόσμο σε νέα βάση και στα όρια που υπαγορεύει ο νέος πολυπολικός κόσμος. Η κακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Μέση Ανατολή και η Βόρεια Αφρική ανοίγει την πόρτα σε συνομιλητές σαν την Ελλάδα να παίξουν ρόλο και παρουσιάζεται ένα παράθυρο ευκαιρίας για τον επαναπροσδιορισμό των σχέσεων της Δύσης με τον αραβικό κόσμο. Ας σκεφτούμε οτι μεγάλο μέρος των Λιβανέζων πολιτών ζητά τον ενεργητικό ρόλο της Γαλλίας στο Λίβανο μετά την τραγωδία της Βηρυτού.

liberal.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών August Hanning ύποπτος για κατασκοπεία υπέρ του Αζερμπαϊτζάν – Der Spiegel

Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται.

Δημοσιεύτηκε

στις

Από την εφημερίδα Αζάτ Ορ

Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (BND), August Hanning, συνελήφθη την Τρίτη, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για κατασκοπεία, εσχάτη προδοσία και συνεργασία με ξένες υπηρεσίες πληροφοριών, σύμφωνα με το AFP.

Ο Hanning ηγήθηκε της BND από το 1998 έως το 2005. Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, το οποίο επικαλείται ανώνυμες πηγές, ο Hanning είχε επαφές με στέλεχος των υπηρεσιών πληροφοριών του Αζερμπαϊτζάν.

Μαζί του συνελήφθη ο πρώην διευθυντής του γραφείου του, Manfred D., ο οποίος παρέμεινε στην υπηρεσία πληροφοριών έως τον Μάρτιο του 2026. Κατηγορείται ότι, κατά την εργασία του για τους διαδόχους του Hanning, απέκτησε απόρρητες πληροφορίες και τις παρέδωσε στον πρώην προϊστάμενό του έναντι αμοιβής.

Μετά την αποχώρησή του από την BND, ο Hanning δραστηριοποιήθηκε ως σύμβουλος στον ιδιωτικό τομέα. Σύμφωνα με τις εισαγγελικές αρχές, η δραστηριότητά του φέρεται να περιλάμβανε την προετοιμασία ενημερωτικού φακέλου για λογαριασμό ξένης υπηρεσίας πληροφοριών, καθώς και τη διαβίβαση πληροφοριών σε πράκτορα άλλης ξένης υπηρεσίας.

Όπως αναφέρει το Der Spiegel, ο συγκεκριμένος φάκελος είχε συνταχθεί για πράκτορα των υπηρεσιών πληροφοριών του Αζερμπαϊτζάν. Οι κατηγορίες δεν συνιστούν απόδειξη ενοχής, ενώ η εσχάτη προδοσία στη Γερμανία μπορεί να επισύρει ποινή ισόβιας κάθειρξης.

Η υπόθεση έρχεται στο προσκήνιο λίγες εβδομάδες μετά την έγκριση από τη γερμανική κυβέρνηση ευρείας μεταρρύθμισης των υπηρεσιών πληροφοριών, η οποία προβλέπει την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων τους, μεταξύ άλλων και για τη διεξαγωγή μυστικών επιχειρήσεων.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Τραμπ: Καμία επίθεση στο Ιράν πριν από τις εκλογές – Το μεγάλο παζάρι για τα Στενά του Ορμούζ

Νέο διπλωματικό παράθυρο ανοίγει στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών–Ιράν, μετά τη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει νέα στρατιωτική επίθεση πριν από τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου. Ο Αμερικανός πρόεδρος κάνει λόγο για παραγωγικές συνομιλίες με την Τεχεράνη, ενώ η ασφαλής επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ βρίσκεται στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ αυξάνουν την οικονομική πίεση με νέες κυρώσεις στον ιρανικό σκιώδη στόλο.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σημαντική μεταβολή στον χρονικό ορίζοντα της αμερικανικής στρατιωτικής πολιτικής απέναντι στο Ιράν σηματοδοτούν οι τελευταίες δηλώσεις του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ.

Σύμφωνα με το Reuters, στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι δεν προτίθεται να διατάξει νέες στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο, που είναι προγραμματισμένες για τις 3 Νοεμβρίου.

Παράλληλα, ανέφερε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη παραγωγικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, παρά τις σημαντικές διαφωνίες που εξακολουθούν να χωρίζουν τις δύο πλευρές.

Στο επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ

Ένα από τα σημαντικότερα αντικείμενα των συνομιλιών αποτελεί η αποκατάσταση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.

Η συγκεκριμένη θαλάσσια αρτηρία συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τις διεθνείς αγορές και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη μεταφορά πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Οι διαταραχές στη ναυσιπλοΐα έχουν προκαλέσει αυξημένη αβεβαιότητα στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά, επηρεάζοντας τις τιμές των καυσίμων και το κόστος μεταφορών.

Οι δύο πλευρές έχουν ανταλλάξει προτάσεις για τον περιορισμό της έντασης και την επαναλειτουργία της κρίσιμης θαλάσσιας διαδρομής.

Ωστόσο, σύμφωνα με το Reuters, ο Τραμπ απέρριψε την τελευταία ιρανική πρόταση, στοιχείο που καταδεικνύει ότι οι συνομιλίες δεν έχουν ακόμη οδηγήσει σε ουσιαστική συμφωνία.

Το πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει αγκάθι

Πέρα από το ζήτημα της ναυσιπλοΐας, σοβαρές διαφορές καταγράφονται και γύρω από το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.

Η Τεχεράνη επιμένει στο δικαίωμά της να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου και να διατηρήσει πυρηνικό υλικό, ενώ η αμερικανική πλευρά ζητεί ουσιαστικούς περιορισμούς.

Οι διαφωνίες αυτές δυσχεραίνουν τη διαμόρφωση μιας ευρύτερης συμφωνίας ασφάλειας.

Η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ως σημαντική απειλή, ενώ το Ιράν απορρίπτει τις κατηγορίες ότι επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

Η επίτευξη συμφωνίας προϋποθέτει επομένως διευθετήσεις τόσο στο ζήτημα των πυρηνικών δραστηριοτήτων όσο και στο πλαίσιο των περιφερειακών εγγυήσεων ασφαλείας.

Νέες κυρώσεις σε 17 πλοία του σκιώδους στόλου

Παρά τις διπλωματικές επαφές, η αμερικανική κυβέρνηση εντείνει την οικονομική πίεση στην Τεχεράνη.

Στις 8 Οκτωβρίου, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε νέες κυρώσεις εναντίον δικτύων μεταφοράς ιρανικού πετρελαίου και πετροχημικών προϊόντων.

Στο πακέτο περιλαμβάνονται 17 πλοία που οι αμερικανικές αρχές συνδέουν με τη λειτουργία του λεγόμενου σκιώδους στόλου του Ιράν.

Στόχος των κυρώσεων είναι ο περιορισμός των οικονομικών πόρων που, σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση στρατιωτικών δραστηριοτήτων, πυραυλικών προγραμμάτων και οργανισμών που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης.

Η ταυτόχρονη χρήση διπλωματίας και κυρώσεων αναδεικνύει τη διττή αμερικανική προσέγγιση: αναζήτηση συμφωνίας από τη μία πλευρά, διατήρηση ισχυρών μοχλών πίεσης από την άλλη.

Το πετρέλαιο αντιδρά στις δηλώσεις Τραμπ

Οι αναφορές του Αμερικανού προέδρου σε διαπραγματεύσεις και αποφυγή νέας στρατιωτικής δράσης συνέβαλαν στη μείωση των τιμών του πετρελαίου κατά την πρωινή συνεδρίαση της 9ης Οκτωβρίου.

Σύμφωνα με το Reuters, το Brent υποχώρησε κοντά στα 103 δολάρια το βαρέλι, καθώς οι αγορές αξιολόγησαν θετικά το ενδεχόμενο περιορισμού της στρατιωτικής έντασης.

Η αποκλιμάκωση, ωστόσο, παραμένει εύθραυστη. Οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Υεμένη, η αστάθεια στον Περσικό Κόλπο και οι κίνδυνοι για τις ενεργειακές εγκαταστάσεις εξακολουθούν να δημιουργούν σοβαρές πιέσεις.

Η εσωτερική πολιτική διάσταση στις ΗΠΑ

Η ανακοίνωση Τραμπ πραγματοποιείται λιγότερο από έναν μήνα πριν από τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές.

Η αύξηση των τιμών της ενέργειας και το οικονομικό κόστος της αντιπαράθεσης με το Ιράν έχουν καταστεί σημαντικά ζητήματα στην εσωτερική πολιτική συζήτηση.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση Reuters/Ipsos που επικαλείται το πρακτορείο, το 60% των ερωτηθέντων αποδοκιμάζει τον χειρισμό της κατάστασης από τον Τραμπ.

Η χρονική σύμπτωση της διπλωματικής πρωτοβουλίας με την εκλογική περίοδο προσδίδει πρόσθετη πολιτική διάσταση στις εξελίξεις, χωρίς να αρκεί για να τεκμηριώσει ότι η συγκεκριμένη απόφαση υπαγορεύτηκε αποκλειστικά από εκλογικούς υπολογισμούς.

Η Μέση Ανατολή σε κρίσιμο σταυροδρόμι

Η πιθανότητα περιορισμού της αμερικανοϊρανικής αντιπαράθεσης θα μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες.

Μια συμφωνία για τα Στενά του Ορμούζ θα συνέβαλλε στη βελτίωση της ασφάλειας των ενεργειακών μεταφορών, ενώ ενδεχόμενη αποτυχία των συνομιλιών θα διατηρούσε τον κίνδυνο νέας κλιμάκωσης.

Το ερώτημα είναι εάν το χρονικό περιθώριο που δημιουργεί η αμερικανική απόφαση θα αξιοποιηθεί για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις ή εάν η σύγκρουση θα εισέλθει σε νέα φάση μετά τις εκλογές.

Η αποφυγή άμεσης στρατιωτικής δράσης δεν ισοδυναμεί με ειρηνευτική συμφωνία. Το κρίσιμο στοιχείο θα είναι η επίτευξη συγκεκριμένων δεσμεύσεων για τη ναυσιπλοΐα, το πυρηνικό πρόγραμμα και την περιφερειακή ασφάλεια.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Financial Times: Ενεργοποιείται η αμυντική συμμαχία Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας! Ο πόλεμος στην Υεμένη αλλάζει τις ισορροπίες

Σε φάση επιχειρησιακής ενεργοποίησης περνά η τριμερής αμυντική συμφωνία Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας, σύμφωνα με τους Financial Times. Η κλιμάκωση των επιθέσεων των Χούθι κατά σαουδαραβικών στόχων κινητοποιεί τον νέο μηχανισμό συλλογικής άμυνας, με την Άγκυρα να εξετάζει συνδρομή σε αεράμυνα και ηλεκτρονικό πόλεμο. Ο Χακάν Φιντάν αποκλείει, προς το παρόν, την τουρκική συμμετοχή σε επιθετικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Υεμένη.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέα δεδομένα στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής δημιουργεί η ενεργοποίηση της αμυντικής συμφωνίας που συνδέει την Τουρκία, το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times της 7ης Οκτωβρίου 2026, οι τρεις χώρες ενεργοποίησαν για πρώτη φορά τον μηχανισμό αμοιβαίας άμυνας που συμφωνήθηκε τον Αύγουστο, μετά την κλιμάκωση των επιθέσεων εναντίον σαουδαραβικών στόχων.

Η συμφωνία, γνωστή ως Mecca Joint Defence Agreement, προβλέπει ότι επίθεση εναντίον ενός εκ των συμμετεχόντων μπορεί να αντιμετωπιστεί ως επίθεση εναντίον όλων.

Η διατύπωση αυτή παραπέμπει στη λογική της συλλογικής άμυνας που εφαρμόζει το ΝΑΤΟ, χωρίς όμως να σημαίνει ότι ο νέος μηχανισμός διαθέτει την ίδια οργανωτική δομή και τις ίδιες επιχειρησιακές δυνατότητες.

Η Σαουδική Αραβία ζητά ενίσχυση της άμυνάς της

Οι επιθέσεις των Χούθι κατά αεροδρομίων, στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων υποδομών της Σαουδικής Αραβίας έχουν αυξήσει την ανάγκη προστασίας κρίσιμων στόχων.

Το Ριάντ επιχειρεί να περιορίσει την απειλή των πυραύλων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, διατηρώντας παράλληλα την υποστήριξή του στις δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης.

Η νέα τριμερής συμφωνία προσφέρει στη Σαουδική Αραβία ένα πρόσθετο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, πέρα από τις παραδοσιακές αμυντικές σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες.

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Φιντάν: Αμυντική υποστήριξη, όχι επιθετικές επιχειρήσεις

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν διευκρίνισε, σύμφωνα με το Reuters, ότι η Άγκυρα εξετάζει τρόπους συνδρομής στην άμυνα της Σαουδικής Αραβίας, αλλά δεν σχεδιάζει συμμετοχή τουρκικών στρατευμάτων σε επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον των Χούθι.

Η πιθανή τουρκική συμβολή επικεντρώνεται σε τεχνική υποστήριξη, συστήματα αεράμυνας και δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου.

Παράλληλα, εξετάζεται συνεργασία για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα, η οποία έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία λόγω των επιθέσεων σε εμπορικά πλοία και της έντασης γύρω από τα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ.

Σημειώνεται ότι η πλήρης κοινοβουλευτική επικύρωση της συμφωνίας από την Τουρκία παραμένει σε εκκρεμότητα. Συνεπώς, πρέπει να διακρίνεται η πολιτική ενεργοποίηση του μηχανισμού από την πραγματική ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων.

Ο στρατιωτικός ρόλος του Πακιστάν

Το Πακιστάν διαθέτει μακροχρόνιους δεσμούς στρατιωτικής συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία και σημαντικές δυνατότητες σε προσωπικό, αεροπορικά μέσα και στρατιωτική εκπαίδευση.

Η συμμετοχή του στη νέα τριμερή συμφωνία προσδίδει πρόσθετο βάρος στον μηχανισμό ασφαλείας που επιδιώκει να αναπτύξει το Ριάντ.

Οι Financial Times αναφέρουν ότι το Ισλαμαμπάν είχε ήδη αναπτύξει αεροπορικά μέσα στη Σαουδική Αραβία τον Απρίλιο, αλλά οι πλήρεις επιχειρησιακές λεπτομέρειες της τρέχουσας συνδρομής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.

Επομένως, οι αναφορές περί άμεσης πακιστανικής συμμετοχής σε συγκεκριμένους βομβαρδισμούς της Υεμένης δεν πρέπει να θεωρούνται επιβεβαιωμένες χωρίς πρόσθετα στοιχεία.

Η Τουρκία επιδιώκει μεγαλύτερο ρόλο στον Κόλπο

Η συμμετοχή της Άγκυρας στον τριμερή μηχανισμό αντανακλά την προσπάθειά της να ενισχύσει την παρουσία της στις δομές ασφαλείας του Κόλπου.

Η Τουρκία διαθέτει σημαντική αμυντική βιομηχανία, εμπειρία στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων και τεχνογνωσία στον ηλεκτρονικό πόλεμο.

Για τη Σαουδική Αραβία, αυτές οι δυνατότητες μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμη συμπληρωματική υποστήριξη στην αντιμετώπιση πυραυλικών επιθέσεων και επιθέσεων με drones.

Παράλληλα, η συνεργασία με το Πακιστάν διευρύνει το γεωγραφικό αποτύπωμα του νέου αμυντικού σχήματος, συνδέοντας τη Μέση Ανατολή με τη Νότια Ασία.

Νέα περιφερειακή εξίσωση

Η ενεργοποίηση της συμφωνίας συνιστά αξιοσημείωτη εξέλιξη, καθώς τρεις μεγάλες περιφερειακές δυνάμεις επιχειρούν να αναπτύξουν έναν κοινό μηχανισμό αντιμετώπισης απειλών.

Το εγχείρημα, ωστόσο, βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο.

Η πραγματική αποτελεσματικότητά του θα κριθεί από τον επιχειρησιακό συντονισμό, τις δυνατότητες ταχείας ανάπτυξης μέσων, την πολιτική βούληση των συμμετεχόντων και την ικανότητα αποτροπής νέων επιθέσεων.

Η εξέλιξη παρουσιάζει ενδιαφέρον και για την Ελλάδα, καθώς η ενίσχυση του στρατιωτικού αποτυπώματος της Τουρκίας στον Κόλπο μπορεί να επηρεάσει τις ευρύτερες περιφερειακές συνεργασίες και τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO30 λεπτά πριν

Φόβος για κρίση Ελλάδας-Τουρκίας ώστε να μείνει ο Ερντογάν

Αιχμές για τους ελληνικούς χειρισμούς απέναντι στη Γαλλία, προειδοποίηση για τους Meteor στην Τουρκία και εκτίμηση ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο...

GEOPOLITICO45 λεπτά πριν

Προειδοποίηση Παυλόπουλου για τους δημοκρατικούς θεσμούς: Όταν ο Κανόνας Δικαίου χάνει την ισχύ του

Την επικίνδυνη παρακμή της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας και την αποδυνάμωση των θεσμών της εξετάζει ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος,...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Σχέδιο για παραγωγή X-BAT στην Ελλάδα! Το μαχητικό της τεχνητής νοημοσύνης και η στρατηγική του Αιγαίου

Στρατηγική συμφωνία της αμερικανικής Shield AI με τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ για τη δημιουργία βιομηχανικής βάσης του μη επανδρωμένου μαχητικού X-BAT...

Διεθνή1 ώρα πριν

Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών August Hanning ύποπτος για κατασκοπεία υπέρ του Αζερμπαϊτζάν – Der Spiegel

Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται.

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Τραμπ: Καμία επίθεση στο Ιράν πριν από τις εκλογές – Το μεγάλο παζάρι για τα Στενά του Ορμούζ

Νέο διπλωματικό παράθυρο ανοίγει στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών–Ιράν, μετά τη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να...

Δημοφιλή