Διεθνή
Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις σε νέα τροχιά
Τους τελευταίους μήνες επιτέλους έγινε μια ριζική τομή στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αυτές δεν υπερκαθορίζονται από την παρωχημένη εθνική ιδεολογία, αλλά από διαπραγματευτική λογική της συνεννόησης και του διαλόγου. Γράφει ο Θεόδωρος Γεωργίου
Γεωργίου Θεόδωρος
Κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα, οι διεργασίες σχετικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σε όλα τα επίπεδα (πολιτικό, διπλωματικό και επιχειρησιακό), πολλαπλασιάζονται, ενώ ταυτόχρονα και η Αθήνα και η Αγκυρα αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ για να επιλυθεί το πρόβλημα. Εξ αρχής θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι το πρόβλημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων στις μέρες μας (στον 21ο αιώνα) δεν τίθεται με τους όρους των προηγούμενων δεκαετιών. Σήμερα έχουμε να κάνουμε μ’ ένα νέο δεδομένο, το οποίο είναι η εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου ορυκτού πλούτου στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Ο πρωθυπουργός της χώρας Κυριάκος Μητσοτάκης, σε πρόσφατο άρθρο του (δημοσιεύθηκε ταυτόχρονα σε τρεις ευρωπαϊκές εφημερίδες: «The Times», «Frankfurter Allgemeine Zeitung» και «Le Monde») είναι σαφής. Γράφει επί λέξει: «Ο Ερντογάν έστειλε το πολεμικό ναυτικό του για να υποστηρίξει την εξερεύνηση κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, στην οποία τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία διεκδικούν δικαιώματα και η οποία δεν έχει οριοθετηθεί».
Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά σ’ έναν ορισμό των ελληνοτουρκικών σχέσεων, οι οποίες ανάγονται τελικά σ’ ένα «μεταεθνικό καθεστώς». Δεν πρόκειται λοιπόν για την οριοθέτηση των επιμέρους θαλασσίων ζωνών με άξονα και κριτήριο την κατοχύρωση κυριαρχικών δικαιωμάτων των δύο σύγχρονων εθνικών κρατών, της Ελλάδας και της Τουρκίας, αλλά για την επιχειρησιακή διαδικασία αξιοποίησης και εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου και από τις δύο πλευρές. Ο μετασχηματισμός των ελληνοτουρκικών σχέσεων κατά περιεχόμενο είναι ριζικός.
Τι γυρεύει ο Πομπέο στη Σούδα
Μπροστά σ’ αυτή τη νέα κατάσταση των πραγμάτων ενεργοποιούνται τρεις μέθοδοι ή τρία σχέδια για να επεξεργασθούν και οι δύο πλευρές το πρόβλημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων σε νέα τροχιά. Οι τρεις αυτές μέθοδοι είναι οι εξής: πρώτον, η κλασική μέθοδος του εθνικού αυτοπροσδιορισμού, δεύτερον η θετικιστική-πραγματιστική μέθοδος, η οποία θεμελιώνεται στη λογική του πολιτικού οφέλους, και, τρίτον, η ορθολογική-ρεαλιστική μέθοδος της συνεννόησης και της συνεκμετάλλευσης. Προς το παρόν καμία απ’ αυτές τις μεθόδους δεν φαίνεται να έχει αποκτήσει το «πάνω χέρι». Αντιθέτως, διακρίνει κανείς ότι η διαμάχη αντιλήψεων και απόψεων είναι καθημερινή πρακτική. Εύκολα το διακρίνει αυτό κανείς στα επικοινωνιακά υποσυστήματα και των δύο κρατών. Μία παρατήρηση ακόμη επί της επικοινωνιακής λογικής των «μεταεθνικών» ελληνοτουρκικών σχέσεων: τα δικά μας μέσα μαζικής ενημέρωσης αντιμετωπίζουν τις νέες εξελίξεις με την κλασική μέθοδο του εθνικού αυτοπροσδιορισμού.
Η διαδικασία έρευνας για τον εντοπισμό ορυκτού πλούτου στο Αιγαίο δεν σημαίνει ότι οι δύο χώρες (Ελλάδα και Τουρκία) εμπλέκονται σε πόλεμο για να υπερασπιστούν την εθνική ταυτότητά τους. Οι δύο εθνικές οντότητες είναι σύγχρονα κράτη του 21ου αιώνα με διαφορετικούς ιστορικούς και συνειδησιακούς προσανατολισμούς. Η Ελλάδα έχει χαράξει την ιστορική πορεία του εκδυτικισμού της και η Τουρκία σήμερα υπό την ηγεσία του Ερντογάν επαναπροσδιορίζει τον ιστορικό προσανατολισμό της.
Κατά την άποψή μου, το μοντέλο του εθνικού αυτοπροσδιορισμού, το οποίο είναι ένα κατάλοιπο των πολεμικών συγκρούσεων του παρελθόντος αιώνος ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία, στις μέρες μας είναι παρωχημένο. Σε οποιοδήποτε καφενείο και να βρεθεί κανείς, ακούει φράσεις του τύπου: «δεν θα σκοτωθούν τα παιδιά μας για τα πετρέλαια!». Το μοντέλο του εθνικού αυτοπροσδιορισμού συντηρείται σήμερα μόνον από τα επικοινωνιακά συστήματα των δύο κρατών για αυτοποιητικούς λόγους. Δηλαδή για να λειτουργούν και να αναπαράγονται τα ίδια!
Οπως φαίνεται, η διαμάχη ανάμεσα στα άλλα δύο σχέδια επίλυσης των «μεταεθνικών» ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι αυτή που θα κορυφωθεί το επόμενο διάστημα. Κατά το θετικιστικό-πραγματικό μοντέλο, οπωσδήποτε το κριτήριο του οφέλους (της καπιταλιστικής λογικής) θα πρέπει να πρυτανεύσει. Το μοντέλο αυτό είναι γαλλικής εμπνεύσεως και περιλαμβάνει δύο σκέλη: το πρώτο διατυπώνεται ως μετατόπιση του προβλήματος των ελληνοτουρκικών σχέσεων σε πρόβλημα των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου και το δεύτερο έχει να κάνει με τους αμυντικούς εξοπλισμούς της χώρας μας από τη Γαλλία με το «αζημίωτο»!
Το μοντέλο που ονομάζω ορθολογικο-ρεαλιστικό είναι γερμανικής εμπνεύσεως και περιλαμβάνει και αυτό δύο σκέλη: το πρώτο επιτάσσει τη ριζική εργασία στον μύθο (Arbeit am Mythos) κατά τον Hans Blumenberg. Αυτό σημαίνει ότι και οι δύο πλευρές, χωρίς να απαρνηθούν την εθνική τους ταυτότητα, μπορούν και επιβάλλεται να εργαστούν για τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό τους χωρίς να βλέπουν σε κάθε πολιτικό βήμα του κράτους τους κάποιον μυθολογικό κίνδυνο αμφισβήτησης της κυριαρχίας τους. Το δεύτερο σκέλος, ως συνέπεια του πρώτου, είναι η προσέγγιση των δύο κρατών με κριτήριο όχι την εθνική ταυτότητά τους, αλλά την αμοιβαία σχέση επιχειρησιακής εμπιστοσύνης σχετικά με την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου.
Κλείνοντας, θέλω να επισημάνω ότι κατά τους τελευταίους μήνες επιτέλους έγινε μια ριζική τομή στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αυτές δεν υπερκαθορίζονται από την παρωχημένη εθνική ιδεολογία, αλλά από διαπραγματευτική λογική της συνεννόησης και του διαλόγου. Το ιστορικό βήμα που έκαναν και η Αθήνα και η Αγκυρα θα αποβεί τελικά προς όφελος των κοινωνιών τους και των λαών τους.
Ο κ. Θεόδωρος Γεωργίου είναι καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
tovima.gr
Αναλύσεις
Financial Times: Ενεργοποιείται η αμυντική συμμαχία Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας! Ο πόλεμος στην Υεμένη αλλάζει τις ισορροπίες
Σε φάση επιχειρησιακής ενεργοποίησης περνά η τριμερής αμυντική συμφωνία Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας, σύμφωνα με τους Financial Times. Η κλιμάκωση των επιθέσεων των Χούθι κατά σαουδαραβικών στόχων κινητοποιεί τον νέο μηχανισμό συλλογικής άμυνας, με την Άγκυρα να εξετάζει συνδρομή σε αεράμυνα και ηλεκτρονικό πόλεμο. Ο Χακάν Φιντάν αποκλείει, προς το παρόν, την τουρκική συμμετοχή σε επιθετικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Υεμένη.
Νέα δεδομένα στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής δημιουργεί η ενεργοποίηση της αμυντικής συμφωνίας που συνδέει την Τουρκία, το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times της 7ης Οκτωβρίου 2026, οι τρεις χώρες ενεργοποίησαν για πρώτη φορά τον μηχανισμό αμοιβαίας άμυνας που συμφωνήθηκε τον Αύγουστο, μετά την κλιμάκωση των επιθέσεων εναντίον σαουδαραβικών στόχων.
Η συμφωνία, γνωστή ως Mecca Joint Defence Agreement, προβλέπει ότι επίθεση εναντίον ενός εκ των συμμετεχόντων μπορεί να αντιμετωπιστεί ως επίθεση εναντίον όλων.
Η διατύπωση αυτή παραπέμπει στη λογική της συλλογικής άμυνας που εφαρμόζει το ΝΑΤΟ, χωρίς όμως να σημαίνει ότι ο νέος μηχανισμός διαθέτει την ίδια οργανωτική δομή και τις ίδιες επιχειρησιακές δυνατότητες.
Η Σαουδική Αραβία ζητά ενίσχυση της άμυνάς της
Οι επιθέσεις των Χούθι κατά αεροδρομίων, στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων υποδομών της Σαουδικής Αραβίας έχουν αυξήσει την ανάγκη προστασίας κρίσιμων στόχων.
Το Ριάντ επιχειρεί να περιορίσει την απειλή των πυραύλων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, διατηρώντας παράλληλα την υποστήριξή του στις δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης.
Η νέα τριμερής συμφωνία προσφέρει στη Σαουδική Αραβία ένα πρόσθετο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, πέρα από τις παραδοσιακές αμυντικές σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες.
Φιντάν: Αμυντική υποστήριξη, όχι επιθετικές επιχειρήσεις
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν διευκρίνισε, σύμφωνα με το Reuters, ότι η Άγκυρα εξετάζει τρόπους συνδρομής στην άμυνα της Σαουδικής Αραβίας, αλλά δεν σχεδιάζει συμμετοχή τουρκικών στρατευμάτων σε επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον των Χούθι.
Η πιθανή τουρκική συμβολή επικεντρώνεται σε τεχνική υποστήριξη, συστήματα αεράμυνας και δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου.
Παράλληλα, εξετάζεται συνεργασία για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα, η οποία έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία λόγω των επιθέσεων σε εμπορικά πλοία και της έντασης γύρω από τα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ.
Σημειώνεται ότι η πλήρης κοινοβουλευτική επικύρωση της συμφωνίας από την Τουρκία παραμένει σε εκκρεμότητα. Συνεπώς, πρέπει να διακρίνεται η πολιτική ενεργοποίηση του μηχανισμού από την πραγματική ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων.
Ο στρατιωτικός ρόλος του Πακιστάν
Το Πακιστάν διαθέτει μακροχρόνιους δεσμούς στρατιωτικής συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία και σημαντικές δυνατότητες σε προσωπικό, αεροπορικά μέσα και στρατιωτική εκπαίδευση.
Η συμμετοχή του στη νέα τριμερή συμφωνία προσδίδει πρόσθετο βάρος στον μηχανισμό ασφαλείας που επιδιώκει να αναπτύξει το Ριάντ.
Οι Financial Times αναφέρουν ότι το Ισλαμαμπάν είχε ήδη αναπτύξει αεροπορικά μέσα στη Σαουδική Αραβία τον Απρίλιο, αλλά οι πλήρεις επιχειρησιακές λεπτομέρειες της τρέχουσας συνδρομής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.
Επομένως, οι αναφορές περί άμεσης πακιστανικής συμμετοχής σε συγκεκριμένους βομβαρδισμούς της Υεμένης δεν πρέπει να θεωρούνται επιβεβαιωμένες χωρίς πρόσθετα στοιχεία.
Η Τουρκία επιδιώκει μεγαλύτερο ρόλο στον Κόλπο
Η συμμετοχή της Άγκυρας στον τριμερή μηχανισμό αντανακλά την προσπάθειά της να ενισχύσει την παρουσία της στις δομές ασφαλείας του Κόλπου.
Η Τουρκία διαθέτει σημαντική αμυντική βιομηχανία, εμπειρία στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων και τεχνογνωσία στον ηλεκτρονικό πόλεμο.
Για τη Σαουδική Αραβία, αυτές οι δυνατότητες μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμη συμπληρωματική υποστήριξη στην αντιμετώπιση πυραυλικών επιθέσεων και επιθέσεων με drones.
Παράλληλα, η συνεργασία με το Πακιστάν διευρύνει το γεωγραφικό αποτύπωμα του νέου αμυντικού σχήματος, συνδέοντας τη Μέση Ανατολή με τη Νότια Ασία.
Νέα περιφερειακή εξίσωση
Η ενεργοποίηση της συμφωνίας συνιστά αξιοσημείωτη εξέλιξη, καθώς τρεις μεγάλες περιφερειακές δυνάμεις επιχειρούν να αναπτύξουν έναν κοινό μηχανισμό αντιμετώπισης απειλών.
Το εγχείρημα, ωστόσο, βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο.
Η πραγματική αποτελεσματικότητά του θα κριθεί από τον επιχειρησιακό συντονισμό, τις δυνατότητες ταχείας ανάπτυξης μέσων, την πολιτική βούληση των συμμετεχόντων και την ικανότητα αποτροπής νέων επιθέσεων.
Η εξέλιξη παρουσιάζει ενδιαφέρον και για την Ελλάδα, καθώς η ενίσχυση του στρατιωτικού αποτυπώματος της Τουρκίας στον Κόλπο μπορεί να επηρεάσει τις ευρύτερες περιφερειακές συνεργασίες και τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Διεθνή
Η Αρμενία θέτει στον ΟΗΕ ως επείγον ανθρωπιστικό ζήτημα την κράτηση 19 Αρμενίων ομήρων από το Αζερμπαϊτζάν
Η υπόθεση των 19 Αρμενίων κρατουμένων εξακολουθεί, επομένως, να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ανθρωπιστικά ζητήματα που συνδέονται με τις συνέπειες της σύγκρουσης στο Αρτσάχ και τις σχέσεις Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν.
Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ
Η Αρμενία έθεσε ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών το ζήτημα των 19 Αρμενίων που κρατούνται από το Αζερμπαϊτζάν, χαρακτηρίζοντάς το επείγον ανθρωπιστικό ζήτημα.
Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Αρμενίας στον ΟΗΕ, Παρουίρ Χοβανισιάν, αναφέρθηκε στην υπόθεση κατά την τοποθέτησή του στη γενική συζήτηση της Τρίτης Επιτροπής της Γενικής Συνέλευσης, στο πλαίσιο της 81ης συνόδου της. Η Τρίτη Επιτροπή είναι αρμόδια για ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κοινωνικά και ανθρωπιστικά θέματα.
Ο Χοβανισιάν τόνισε ότι, παρά τη συνέχιση των προσπαθειών για την εδραίωση της ειρήνης στην περιοχή, εξακολουθούν να υπάρχουν επείγοντα ανθρωπιστικά ζητήματα που χρήζουν αντιμετώπισης. Μεταξύ αυτών, ανέφερε την παρατεταμένη κράτηση 19 Αρμενίων στο Αζερμπαϊτζάν, την ανάγκη διαλεύκανσης της τύχης και της τύχης των αγνοουμένων, καθώς και τις υποθέσεις εξαφανίσεων. Όπως σημείωσε, η επίλυση αυτών των ανθρωπιστικών ζητημάτων θα μπορούσε να συμβάλει στην εδραίωση της ειρήνης, στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης και στην προώθηση της συμφιλίωσης στην περιοχή. Παράλληλα, επανέλαβε τη στήριξη της Αρμενίας στην περαιτέρω ενίσχυση του συστήματος ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ, με στόχο την πρόληψη των παραβιάσεων και τη διασφάλιση της λογοδοσίας.
Αναφέρθηκε, επίσης, στις πρωτοβουλίες της Αρμενίας για την ενίσχυση των μηχανισμών προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την ισότητα των φύλων, τα δικαιώματα των παιδιών και την πρόληψη των παραβιάσεων.
Οι 19 Αρμένιοι κρατούμενοι
Οι 19 Αρμένιοι κρατούνται στο σωφρονιστικό συγκρότημα Ουμπάκι, στην περιοχή Καραντάγκ του Μπακού. Οι 16 από αυτούς έχουν ήδη καταδικαστεί από το Στρατιωτικό Δικαστήριο του Μπακού, σε διαδικασίες που η αρμενική πλευρά και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν χαρακτηρίσει άδικες και προσχηματικές.
Μεταξύ των κρατουμένων βρίσκονται οκτώ πρώην πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες του Αρτσάχ, οι οποίοι συνελήφθησαν από τις αζερικές δυνάμεις τον Σεπτέμβριο του 2023, κατά την έξοδό τους από την περιοχή, μετά τον μαζικό εκτοπισμό περισσότερων από 120.000 Αρμενίων από τις πατρογονικές τους εστίες. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο εκτοπισμός εντάσσεται στο πλαίσιο της εθνοκάθαρσης που διέπραξε το Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2026, το Στρατιωτικό Δικαστήριο του Μπακού καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη τον πρώην πρόεδρο του Αρτσάχ Αραΐκ Χαρουτιουνιάν, τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Νταβίτ Μπαμπαγιάν, τον πρώην πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης Νταβίτ Ισχανιάν, τον πρώην διοικητή του Στρατού Λεβόν Μνατσακανιάν και τον πρώην υπαρχηγό του Στρατού Νταβίτ Μανούκιάν.
Οι πρώην πρόεδροι του Αρτσάχ Αρκάντι Γουκάσιαν και Μπάκο Σαακιάν καταδικάστηκαν σε 20 χρόνια κάθειρξης.
Ο πρώην υπουργός Επικρατείας Ρουμπέν Βαρντανιάν δικάστηκε ξεχωριστά και καταδικάστηκε σε 20 χρόνια κάθειρξης στις 17 Φεβρουαρίου 2026.
Όσον αφορά τους υπόλοιπους κρατουμένους, οι άμαχοι Μαντάτ Παπαγιάν και Μελικσέτ Πασαγιάν καταδικάστηκαν σε 19 χρόνια κάθειρξης, ο Γκαρίκ Μαρτιροσιάν σε 18 χρόνια, οι Νταβίτ Αλαχβερντιάν και Λεβόν Μπαλαγιάν σε 16 χρόνια, ενώ οι Έρικ Γκαζαριάν, Γκουρκέν Στεπανιάν και Βασίλ Μπεγκλαριάν σε 15 χρόνια.
Η Διεθνής Αμνηστία έχει χαρακτηρίσει τις καταδικαστικές αποφάσεις «παρωδία» και «χλεύη της δικαιοσύνης».
Καταγγελίες για τις συνθήκες κράτησης
Η παρέμβαση της Αρμενίας στον ΟΗΕ έρχεται μετά από σειρά καταγγελιών και αποκαλύψεων σχετικά με τις συνθήκες κράτησης των Αρμενίων στο σωφρονιστικό συγκρότημα Ουμπάκι, στο Μπακού.
Την 1η Οκτωβρίου, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νταβίτ Μπαμπαγιάν δημοσιοποίησε ηχητικό μήνυμα, στο οποίο υποστήριξε ότι η απόφαση του Εφετείου του Μπακού ήταν κατά 99,9% αντιγραφή της πρωτόδικης απόφασης. Παράλληλα, κατήγγειλε ότι τα επιχειρήματα της υπεράσπισής του λογοκρίθηκαν και δεν συμπεριλήφθηκαν στα πρακτικά της εφετειακής διαδικασίας.
Στις 16 Σεπτεμβρίου, ο Ρουμπέν Βαρντανιάν απηύθυνε δημόσια έκκληση προς την Επίτροπο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Αζερμπαϊτζάν, Σαμπίνα Αλιγίεβα. Στην έκκλησή του κατέγραψε συγκεκριμένες παραβιάσεις της ίδιας της αζερικής νομοθεσίας σχετικά με τη μεταχείριση των 19 κρατουμένων και κάλεσε τις αρχές να εφαρμόσουν τους δικούς τους νόμους.
Στις 4 Σεπτεμβρίου, η δικηγόρος Σιρανούς Σαχακιάν δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι Αρμένιοι κρατούμενοι έχουν υποστεί βασανιστήρια. Σύμφωνα με τις καταγγελίες της, σε ορισμένους αφαιρέθηκαν διά της βίας τατουάζ με σταυρούς, ενώ κρατούμενοι υποχρεώθηκαν να διαβάζουν το Κοράνι.
Η Σαχακιάν υποστήριξε, επίσης, ότι οι κρατούμενοι βρίσκονται σε πλήρη απομόνωση από τους υπόλοιπους φυλακισμένους και ότι έχουν εμφανιστεί σε δικαστικές διαδικασίες φέροντας κατάγματα, τα οποία, σύμφωνα με τις καταγγελίες, προκλήθηκαν από ξυλοδαρμούς.
Χωρίς ανεξάρτητη πρόσβαση στους κρατουμένους
Τον Σεπτέμβριο του 2025, το Αζερμπαϊτζάν απέλασε τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού, τερματίζοντας, σύμφωνα με το δημοσίευμα, την τελευταία ανεξάρτητη δυνατότητα πρόσβασης στους Αρμένιους κρατουμένους.
Τον Αύγουστο του 2023, ο πρώην εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, Λουίς Μορένο Οκάμπο, δημοσίευσε νομική γνωμοδότηση, στην οποία υποστήριξε ότι ο εννιάμηνος αποκλεισμός του Αρτσάχ από το Αζερμπαϊτζάν, που προηγήθηκε της στρατιωτικής επιχείρησης του Σεπτεμβρίου 2023, συνιστούσε γενοκτονία βάσει της Σύμβασης για τη Γενοκτονία.
Στις 17 Νοεμβρίου 2023, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με ψήφους 13 έναντι 2, διέταξε το Αζερμπαϊτζάν να διασφαλίσει ότι οι Αρμένιοι που είχαν εγκαταλείψει το Αρτσάχ μετά τις 19 Σεπτεμβρίου 2023 θα μπορούσαν να επιστρέψουν με ασφάλεια, χωρίς εμπόδια και χωρίς καθυστέρηση.
Η υπόθεση των 19 Αρμενίων κρατουμένων εξακολουθεί, επομένως, να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ανθρωπιστικά ζητήματα που συνδέονται με τις συνέπειες της σύγκρουσης στο Αρτσάχ και τις σχέσεις Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν.
Διαβάστε όλα τα άρθρα της εφημερίδας στο PDF
GEOPOLITICO
Πυραυλική επίθεση των Χούθι στο Ριάντ! Παράλυση αεροδρομίου, ακυρώσεις πτήσεων και φόβοι για γενικευμένη ανάφλεξη
Νέα επικίνδυνη κλιμάκωση καταγράφεται στη σύγκρουση της Υεμένης, με τους Χούθι να αναλαμβάνουν την ευθύνη για πυραυλική επίθεση εναντίον του διεθνούς αεροδρομίου της σαουδαραβικής πρωτεύουσας. Περισσότερες από 100 πτήσεις ακυρώθηκαν, σύμφωνα με τους Financial Times, ενώ διεθνείς αεροπορικές εταιρείες ανέστειλαν δρομολόγια. Το Ριάντ βρίσκεται αντιμέτωπο με αυξανόμενες απειλές κατά κρίσιμων υποδομών, την ώρα που ενεργοποιείται η αμυντική συνεργασία με την Τουρκία και το Πακιστάν.
Σε ιδιαίτερα επικίνδυνη φάση εισέρχεται η στρατιωτική αντιπαράθεση της Σαουδικής Αραβίας με τους Χούθι της Υεμένης, μετά τις νέες πυραυλικές επιθέσεις που αναστάτωσαν τη σαουδαραβική πρωτεύουσα και προκάλεσαν σοβαρά προβλήματα στις αεροπορικές μετακινήσεις.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Guardian, στις 9 Οκτωβρίου, οι Χούθι ανέλαβαν την ευθύνη για επίθεση με πυραύλους εναντίον του διεθνούς αεροδρομίου King Khalid στο Ριάντ.
Η ανακοίνωση της οργάνωσης συνοδεύτηκε από αναφορές για εκρήξεις, καπνό και φλόγες στην ευρύτερη περιοχή του αεροδρομίου.
Οι σαουδαραβικές αρχές δεν επιβεβαίωσαν πλήρως τον ισχυρισμό των Χούθι ότι επλήγη απευθείας το αεροδρόμιο. Η σαουδαραβική πλευρά έκανε λόγο για αναχαιτίσεις πυραύλων και πτώση συντριμμιών σε περιοχές της πρωτεύουσας.
Περισσότερες από 100 ακυρώσεις πτήσεων
Σύμφωνα με τους Financial Times, περισσότερες από 100 πτήσεις ακυρώθηκαν λόγω της κατάστασης ασφαλείας στο Ριάντ.
Μεγάλες αεροπορικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων η Lufthansa και η Air India, ανέστειλαν υπηρεσίες προς τη σαουδαραβική πρωτεύουσα, ενώ προβλήματα καταγράφηκαν και σε άλλα αεροδρόμια της χώρας.
Η αναστάτωση στην αεροπορική δραστηριότητα αναδεικνύει τις επιπτώσεις που μπορούν να έχουν οι πυραυλικές επιθέσεις ακόμη και όταν αναχαιτίζονται.
Το ζήτημα αποκτά πρόσθετη σημασία λόγω των μεγάλων διεθνών οικονομικών και ενεργειακών διοργανώσεων που πρόκειται να φιλοξενηθούν στη Σαουδική Αραβία.
Συντρίμμια πυραύλων σε κατοικημένες περιοχές
Η σαουδαραβική πλευρά ανέφερε ότι δύο πύραυλοι αναχαιτίστηκαν πάνω από το Ριάντ.
Συντρίμμια φέρεται να προκάλεσαν ζημιές σε ιατρική εγκατάσταση και νηπιαγωγείο, επιβεβαιώνοντας τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ο άμαχος πληθυσμός από τη συνεχιζόμενη κλιμάκωση.
Παράλληλα, οι Χούθι ισχυρίστηκαν ότι προκάλεσαν ζημιές σε αεροσκάφος των σαουδαραβικών αερογραμμών.
Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα και πρέπει να αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη.
Η στρατιωτική αντιπαράθεση επεκτείνεται
Οι νέες επιθέσεις ακολουθούν την κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Υεμένη, όπου οι δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης, με σαουδαραβική αεροπορική υποστήριξη, επιχειρούν να ανακτήσουν εδάφη που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των Χούθι.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι επιχειρήσεις κοντά στην πόλη Ταΐζ, στο Άντεν και στην περιοχή των Στενών Μπαμπ ελ Μαντέμπ.
Η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εμπορικές διαδρομές μεταξύ της Μεσογείου και του Ινδικού Ωκεανού.
Η αστάθεια εκεί μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του κόστους μεταφορών, επιβάρυνση των ασφαλίστρων της ναυτιλίας και καθυστερήσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα.
Η εμπλοκή Τουρκίας και Πακιστάν
Η κλιμάκωση των επιθέσεων επιταχύνει τις διαδικασίες ενεργοποίησης της τριμερούς αμυντικής συμφωνίας Σαουδικής Αραβίας–Τουρκίας–Πακιστάν.
Η Άγκυρα εξετάζει την παροχή αμυντικών συστημάτων και τεχνικής υποστήριξης, ενώ το Ισλαμαμπάν διατηρεί στενές στρατιωτικές σχέσεις με το Ριάντ.
Η ενίσχυση της σαουδαραβικής άμυνας μπορεί να επηρεάσει τον συσχετισμό δυνάμεων στην περιοχή, χωρίς να εγγυάται τον τερματισμό των επιθέσεων.
Αντίθετα, η διεύρυνση της στρατιωτικής εμπλοκής περισσότερων χωρών δημιουργεί τον κίνδυνο περαιτέρω περιφερειοποίησης της σύγκρουσης.
Η σύνδεση με το Ιράν
Οι Χούθι διατηρούν στενούς δεσμούς με την Τεχεράνη, η οποία υποστηρίζει πολιτικά και στρατιωτικά την οργάνωση.
Η εξέλιξη αυτή καθιστά τη σύγκρουση στην Υεμένη μέρος του ευρύτερου πλέγματος αντιπαραθέσεων στη Μέση Ανατολή.
Ωστόσο, η ιρανική υποστήριξη στους Χούθι δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι κάθε συγκεκριμένη επίθεση σχεδιάστηκε ή διατάχθηκε από την Τεχεράνη.
Η Σαουδική Αραβία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με ένα σύνθετο πρόβλημα ασφαλείας: την προστασία των ενεργειακών της εγκαταστάσεων, τη διασφάλιση των αεροπορικών μετακινήσεων και τον περιορισμό της απειλής κατά των θαλάσσιων διαδρομών.
Η σύγκρουση στην Υεμένη δεν περιορίζεται πλέον στα πεδία των χερσαίων επιχειρήσεων. Επηρεάζει άμεσα την ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας και τη λειτουργία κρίσιμων διεθνών μεταφορικών δικτύων.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας