Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Πως η λανθασμένη πολιτική του Ερντογάν διαμορφώνει την νέα γεωπολιτική πραγματικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο-Ο κυρίαρχος ρόλος της Γαλλίας

Δημοσιεύτηκε στις

Σχόλιο: Για να ξεκαθαρίσουμε σε γενικές γραμμές το πολιτικό σκηνικό που επικρατεί την συγκεκριμένη χρονική περίοδο στην Τουρκία, αξίζει να επισημάνουμε πως χωρίζεται στους Ερντογανικούς-Νατοϊκούς με κύριους ηγέτες τα μέλη του Πολεμικού Ναυτικού και του Στρατού Ξηράς (βοήθησαν τον Ερντογάν στο πραξικόπημα) και στην αντίπαλη πλευρά τους Ευρασιατιστές (πολεμική αεροπορία) που θέλουν μία Τουρκία πλησίον της Μόσχας και γεωοικονομικά ενωμένη με την αναδυόμενη Κίνα (εξού και οι επισκέψεις στην Ρωσία για αγορά su-35, su-37, su-57 και κοινό βαλλιστικό πρόγραμμα με την Κίνα). Μία Τουρκία στην μετά-Ερντογάν εποχή πλησίον του ΝΑΤΟ, υπό την ηγεσία του Ακάρ και του επιτελείου του, ενδέχεται σύμφωνα με δημοσιεύματα, να ακολουθήσει φιλονατοϊκή πολιτική με σκοπό την ανάσχεση Κίνας-Ρωσίας, αποθηκεύοντας τους S-400 και μπαίνοντας ξανά στον πρόγραμμα αγοράς F-35 υπό ειδικό καθεστώς πώλησης, παρόμοιο με αυτό του Πακιστάν.

Μετάφραση-Σχόλιο: Χωριανόπουλος Άγγελος

πηγή: www.ahvalnews-com

Tου Yavuz Baydar

Σαφή μηνύματα στέλνονται στην Άγκυρα στην Άγκυρα: Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει προθεσμία να επανεξετάσει τις δραστηριότητες σεισμικής έρευνας της Τουρκίας που η Ελλάδα θεωρεί ως παραβίαση στο θαλάσσιο έδαφός της και να διακόψει τις στρατιωτικές ενέργειες στην ανατολική Μεσόγειο μέχρι τις 23 Σεπτεμβρίου, ημερομηνία διεξαγωγής της συνόδου κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έχει επίσης καταστεί σαφές ότι η ΕΕ προετοιμάζει σχέδιο κυρώσεων σε περίπτωση που η Τουρκία συνεχίσει τις σημερινές της δραστηριότητες, εν μέσω συνεχόμενων εντάσεων με την Ελλάδα.

Η Ουάσινγκτον φαίνεται να συμφωνεί. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Πομπέο μετέφερε το μήνυμα ότι ο μόνος τρόπος για να ξεκινήσουν οι συνομιλίες αποκλιμακώσεως μεταξύ των δύο χωρών είναι εάν τουρκικά πλοία υποχωρήσουν στην υποπεριοχή και η Ελλάδα ακολουθήσει το παράδειγμά της. Και οι δύο ναυτικές δυνάμεις  που πλέουν στην περιοχή αυτής της διένεξης σπαταλούν ενέργεια και χρήματα· κοστίζει στην Ελλάδα περίπου 3-4 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα, σύμφωνα με Έλληνα συνάδελφο.

Αλλά, η Τουρκία είναι αυτή η οποία βρίσκεται πλέον με την πλάτη στον τοίχο. Ολόκληρος ο Αραβικός Σύνδεσμος άφησε την κυβέρνησή του στην τύχη της, κατηγορώντας την κυβέρνηση Ερντογάν ως επεκτατική στη Μέση Ανατολή και απαίτησε από τα στρατεύματά του να αποσυρθούν από τη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη.

Με το Ισραήλ, δεν έχει απομείνει κανένα στίγμα πολιτισμένου διαλόγου.

Η σημερινή δομή εξουσίας στην Άγκυρα – ένα περίεργο μείγμα ισλαμιστών, μεταμφιεσμένων τζιχαντιστών, σκληροπυρηνικών Ευρασιατιστών, υπερεθνικιστικών, ενός μεγάλου μέρους στρατιωτικών και πολιτικών οπορτουνιστών – βιώνει ένα παράξενο μάθημα: Όσο περισσότερο αμφισβητούν το διεθνές δίκαιο και την παγκόσμια τάξη, τόσο πιο απομονωμένοι γίνονται. Τα προβλήματα της Τουρκίας απορρέουν από τη μέθοδο του Ερντογάν για την άσκηση πολιτικής. Η συνολική χορογραφία του βασίστηκε στο να πάρει όλους τους κρατικούς θεσμούς υπό τον προσωπικό του έλεγχο, μέσω της εκκαθάρισης του προσωπικού – μεγάλο μέρος του – και στην αντικατάστασή τους με εξαιρετικά κομματικά, πιστά και αποκλεισμένα μέλη του προσωπικού.

Το πιο κατεστραμμένο είναι το προπύργιο του παραδοσιακά σεβαστού τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, όπου η θεσμική λογική, ο πολιτισμένος τρόπος λειτουργίας και η μνήμη σχεδόν 160 ετών ρυθμικής διπλωματικής δραστηριότητας έχουν σχεδόν εξατμιστεί. Σήμερα, τα ανακοινωθέντα και οι δηλώσεις του υπουργείου δεν είναι τίποτα περισσότερο από κείμενα αγενούς, θορυβώδους απειλών, βίαιων διακηρύξεων και δαιμονοποίησης κυβερνήσεων που διαφωνούν με την Τουρκία του Ερντογάν.

Το ερώτημα στο μυαλό όλων είναι δύσκολο, ειδικά εντός της ΕΕ: Η κυβέρνηση του Ερντογάν θα “υποχωρήσει” στη διαμάχη για την ανατολική Μεσόγειο;

Μέχρι στιγμής, το τακτικό παιχνίδι που έθεσε ο Τούρκος πρόεδρος ήταν να δημιουργήσει όσο το δυνατόν πιο μεγάλη σφήνα εντός της ΕΕ, καθώς και του ΝΑΤΟ. Δοκίμασε τις δυνάμεις του με τη Λιβύη – αλλά χωρίς απτή επιτυχία. Η Ιταλία ενήργησε ταλαντευόμενη, η Μάλτα φάνηκε να κάνει ζιγκ-ζαγκ, αλλά όταν το MED7 συνεδρίασε πρόσφατα στην Κορσική, όλα φαίνονταν και πάλι ενωμένα σε μια κοινή αντίληψη ότι οι δυναμικές ενέργειες της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο ήταν απαράδεκτες και πρέπει να πάψουν να λαμβάνουν οποιαδήποτε υποστήριξη από δυτικά κράτη.

Τώρα, ο Ερντογάν μπορεί μόνο να ελπίζει στις μεσολαβούσες προσπάθειες της Γερμανίας για τερματισμό της διαφωνίας με την Ελλάδα. Ωστόσο, κατέστη σαφές ότι, προκειμένου να μην δημιουργηθεί επικίνδυνο προηγούμενο για τη Ρωσία –τα μάτια της οποίας είναι ανοιχτά στα κράτη της Βαλτικής– η καγκελάριος Angela Merkel αποφάσισε να σεβαστεί τη Συνθήκη της Λισαβόνας, η οποία απαιτεί κοινή υπεράσπιση των συνόρων και των εδαφών της ΕΕ.

Αυτό θέτει τον Erdoğan σε μια πολύ επισφαλή θέση. Μπορεί να έχει καταλάβει ότι δεν μπορεί να τεντώνει πλέον τις διχαστικές τακτικές του με την ΕΕ, ειδικά δεδομένου ότι το Παρίσι φαίνεται να έχει αποφασίσει για μια νέα στρατηγική για την Τουρκία: να ενώνει τα μέλη εντός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ ενάντια σε μια απειλή για τη σταθερότητα της περιοχής. 

Μερικοί ξένοι αφέντες είναι αλλεργικοί στην δυναμική στάση του Μακρόν απέναντι στον Ερντογάν, ο οποίος προφανώς αντιλαμβάνεται την έλλειψη ηγεσίας του ΝΑΤΟ και παλεύει να δημιουργήσει μία ηγέτιδα Γαλλία (όλοι γνωρίζουν ότι η Μέση Ανατολή και η ανατολική Μεσόγειος δεν έχουν την πολυτέλεια οποιουδήποτε κενού). Αντικειμενικά, αυτό κάνει η Γαλλία, όσο επικίνδυνη και αν είναι. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι οι σημερινοί επικριτές του Μακρόν δεν βλέπουν το κύριο σφάλμα στις εντελώς ακανόνιστες επιλογές του προέδρου της Αμερικής, Ντόναλντ Τραμπ.

Στην περίπτωση οποιασδήποτε ορθολογικής ανάλυσης αιτίου-αποτελέσματος στην περιοχή, δεν υπάρχει αμφιβολία για το ποιος είναι ο ελέφαντας στην αίθουσα: η Τουρκία, ή μάλλον το κέντρο εξουσίας της, ο ίδιος ο Erdoğan. Οι περισσότεροι Δυτικοευρωπαίοι το γνωρίζουν, αλλά μιλούν μόνο “γύρω από αυτό”.

Εκτός, ίσως, από τους Γάλλους. Ο Patrick Wintour του Guardian το επισημαίνει αυτό σε μια πρόσφατα δημοσιευμένη ανάλυση ειδήσεων, στην οποία παραθέτει τον Jacques Attali, σύμβουλο του πρώην Γάλλου Προέδρου François Mitterrand, οποίος είπε: 

“Πρέπει να ακούσουμε τι λέει η Τουρκία, να το πάρουμε πολύ σοβαρά και να είμαστε έτοιμοι να δράσουμε με κάθε τρόπο. Αν οι προκάτοχοί μας είχαν πάρει στα σοβαρά τις ομιλίες του Φύρερ από το 1933 έως το 1936, θα μπορούσαν να είχαν αποτρέψει αυτό το τέρας από τη συσσώρευση των μέσων για να κάνει αυτό που έκανε.”

Ο Γουίντουρ επικαλείται επίσης τον Γάλλο απεσταλμένο των Ηνωμένων Εθνών Ζεράρ Αρούντ, ο οποίος πρόσφατα τοποθέτησε τα περιφερειακά πρότυπα ισχύος της Τουρκίας σε ένα ιστορικό πλαίσιο: “Η Ρωσία, η Κίνα και η Τουρκία είναι ρεβιζιονιστικές δυνάμεις που δεν δέχονται ένα status quo βασισμένο σε μια παγκόσμια τάξη που καθορίστηκε σε μεγάλο βαθμό από τη Δύση το 1945 και το 1991. Αισθάνονται ενθαρρυμένοι από μια νέα παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων και από την πολιτική των ΗΠΑ. Πού θα σταματήσουν; Τι πρέπει να κάνουν οι Ευρωπαίοι;”

Η τελευταία ερώτηση που θέτει είναι στην πραγματικότητα η καρδιά του διλήμματος. Αν ο Ερντογάν καταφέρει να μετατρέψει την Τουρκία – με τη θεσμική καταστροφή της σε κοινή θέα και την ατίθαση συμπεριφορά ως το ύφος της – σε ένα αδίστακτο κράτος και υπό το σύνθημα του Turco-Ισλαμιστικού «μεγαλείου», ποια διδάγματα που αντλήθηκαν από τη δεκαετία του 1930 θα πρέπει να εφαρμόσουμε σε ένα τέτοιο σενάριο; Χρειαζόμαστε έναν άλλο Φρανκενστάιν, ρωτάνε ορισμένοι, να κατεδαφίζει τις εύθραυστες δημοκρατικές και νομικές δομές της ΕΕ και πέραν αυτής, εξάγοντας τον τζιχάντ στο εσωτερικό των τουρκικών μεταναστευτικών τμημάτων και κινητοποιώντας διακριτικά μια καταστροφική πορεία κατά της Ευρώπης;

Η Γαλλία φαίνεται να βρήκε μια απάντηση· άλλοι είτε αγωνίζονται είτε επιλέγουν να παραμείνουν σε μια επικίνδυνη αδιαφορία. Ή, όπως η Ισπανία και η Ιταλία, παραμένουν κολλημένοι στην παλιομοδίτικη σκέψη ότι τα συμφέροντα των χρηματοπιστωτικών, αμυντικών και ενεργειακών εταιρειών θα πρέπει να έχουν προτεραιότητα, ανεξάρτητα από το πόσο απειλητικός γίνεται ο δεσποτισμός του Erdoğan.

Αλλά, θα ρωτούσαμε, είμαστε πραγματικά τόσο κοντά στον πόλεμο;

Ναι και όχι. Αυτό που βλέπουμε στη Μεσόγειο είναι μια αντιπαράθεση μεταξύ μιας ομάδας δημοκρατιών και μη δημοκρατιών – με την Τουρκία στην ηγεσία της κλιμάκωσης, ακολουθούμενη από την Αίγυπτο, την Ελλάδα και τη Γαλλία ως αντιδραστικές δυνάμεις. Αυτή η άποψη δεν προσφέρει πολλές ελπίδες για αποκλιμάκωση. 

Σε αντίθεση με ό, τι υποστηρίζεται στο τελευταίο τεύχος του The Economist, ο Erdoğan δεν χαίρει πλέον υψηλής εκτίμησης, ούτε καν εντός του ισλαμικού κόσμου, διότι έχει καταστεί σαφές ότι “μεγαλείο” δεν μπορεί ποτέ να επιτευχθεί με μια αποτυχημένη οικονομία. Είναι μόνος πλέον. Όσον αφορά την “εξωτερική” υποστήριξη, ή ακόμα και την κατανόηση, τα χέρια του είναι δεμένα.

Αυτή η κατάσταση είναι πάρα πολύ επικίνδυνη. Στριμωγμένος, ο Ερντογάν μεταβαίνει τώρα σε μια διαφορετική φάση: ελπίζοντας σε μια παρορμητική στρατιωτική κίνηση από την Ελλάδα –ένα περιστατικό με τουρκικά πλοία, για παράδειγμα– που θα δημιουργήσει ένα πρόσχημα για να εξαπολύσει μια στρατιωτική απάντηση.

Ο Ερντογάν υπολογίζει ότι αυτό θα αντισταθμίσει  την εξασθένιση της εγχώριας εικόνας του, θα συσσωρεύσει εκ νέου εξουσία γύρω από την προσωπικότητά του ως αρχιστράτηγος, θα βοηθήσει στην ανάπτυξη της υποστήριξης της αξιωματικής αντιπολίτευσης (η οποία έχει ήδη δηλώσει ότι είναι «πίσω από την κυβέρνηση») και θα επαναφέρει τον βαθύτερο έλεγχό του στον στρατό. Ως εκ τούτου, είναι λογικό να μην αμβλύνει τις εντάσεις στην ανοικτή θάλασσα.

Ωστόσο, “ο έλεγχος του στρατού” είναι μια δύσκολη διάσταση. Είναι γνωστό ότι το πιο αδύναμο σημείο του Ερντογάν είναι η διαστρεβλωμένη αντίληψή του για τις παγκόσμιες υποθέσεις, οι περίπλοκες διεθνείς σχέσεις και ο τρόπος με τον οποίο η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας θα επιτύχει το “μεγαλείο”. Βλέπει όλα αυτά τα θέματα ως ένα απλό παιχνίδι πάλης, ένα είδος μάχης για “την επιβίωση του ισχυρότερου”.

Δεδομένης της χρονολογικής σειράς για το πώς η διαμάχη Ελλάδας-Τουρκίας αναζωπυρώθηκε ξαφνικά, υπάρχουν αρκετά δεδομένα και ισχυροί λόγοι να πιστεύουμε ότι ο Ερντογάν «πείστηκε» σε μεγάλο βαθμό από μια ομάδα αντινατοϊκών, αντιδυτικών ναυάρχων για το τολμηρό σχέδιό τους, το ναυτικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Εσωτερικά αποδυναμωμένος και άσχημα μελανιασμένος από τις ακανόνιστες κινήσεις του στη Συρία και αναμφισβήτητα στη Λιβύη, αποφάσισε να στοιχηματίσει στο δόγμα, παραβλέποντας τη διάσταση των συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων με την Αθήνα. Ο βαθύτερος Ερντογάν σύρθηκε στα θυελλώδη νερά της “Γαλάζιας Πατρίδας”, μπορεί να βρέθηκε παγιδευμένος σε ένα ρεύμα το οποίο έχει όλο και λιγότερο υπό τον έλεγχό του.

Θα μπορούσε απλώς να οφείλεται στο γεγονός ότι ο πρόεδρος μπορεί να έχει εξαπατηθεί από ένα τμήμα του τουρκικού στρατού που μισεί βαθιά τις ισλαμιστικές του πολιτικές και έφτασε σε ένα σημείο όπου δεν έχει σχεδόν κανένα περιθώριο ελιγμών για «υποχώρηση». Αν το έκανε τώρα, θα έχανε ακόμη περισσότερο μέρος της κοινωνίας.

Σαν ποδηλάτης, πρέπει τώρα να πετάξει για να μην μπερδευτεί, αλλά το μονοπάτι είναι πολύ επικίνδυνο και εξαιρετικά επικίνδυνο για την Τουρκία. Σε περίπτωση μείζονος αποτυχίας, ο Ερντογάν μπορεί να μην έχει κανέναν να κατηγορήσει. Το τρέχον αδιέξοδο λέει: Ο Ερντογάν πλησιάζει την άκρη της άβυσσου και σέρνει ολόκληρη τη χώρα μαζί του. Εν τω μεταξύ, όλοι οι (πρώην;) σύμμαχοι της Τουρκίας στη Δύση, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, λαμβάνουν προφυλάξεις και επιλέγουν να περιμένουν πέρα ​​από την προθεσμία της 23-24 Σεπτεμβρίου.

Όλοι γνωρίζουν ότι το παιχνίδι μπορεί να αλλάξει αν ο Joe Biden κερδίσει τις επερχόμενες εκλογές των ΗΠΑ. Τι γίνεται όμως αν δεν το κάνει; Λοιπόν, δεδομένου του φόβου της Δύσης για τη Ρωσία, πέρα ​​από την Τουρκία, οι τρέχουσες «προφυλάξεις» στην ανατολική Μεσόγειο είναι αυτονόητες, έτσι δεν είναι;

 

GEOPOLITICO

Τουρκική οπλική υποστήριξη

Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ κυριάρχησαν στο δελτίο «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Αρμενία προσβλέπει στο άνοιγμα των συνόρων με την Τουρκία και στην αποκατάσταση των σιδηροδρομικών συνδέσεων με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, ενώ παράλληλα ενισχύει τον διάλογο με το Ιράν για τις μεταφορές, την ενέργεια και την περιφερειακή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, οι αντιπαραθέσεις με το Μπακού παραμένουν ενεργές, με νέο σημείο αιχμής τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ.

Αυτή την εικόνα μετέφερε το δελτίο της δημόσιας ραδιοφωνίας της Αρμενίας, παρουσιάζοντας τις διπλωματικές κινήσεις του Ερεβάν και τις εξελίξεις γύρω από τις υποδομές που μπορούν να μεταβάλουν τον οικονομικό χάρτη του Νοτίου Καυκάσου.

Πασινιάν: Προσδοκίες για ανοιχτά σύνορα και νέες διασυνδέσεις

Μιλώντας στο Αρμενοβρετανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στο Ερεβάν, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν δήλωσε ότι αναμένει, στο άμεσο μέλλον και παράλληλα με την ανάπτυξη του έργου TRIPP, το άνοιγμα των αρμενοτουρκικών συνόρων και την έναρξη σιδηροδρομικών συνδέσεων Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας–Τουρκίας.

Οι δηλώσεις εκφράζουν τις προσδοκίες της αρμενικής κυβέρνησης, χωρίς στο δελτίο να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των συνδέσεων.

Ο Πασινιάν αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική σιδηροδρομικής σύνδεσης του Περσικού Κόλπου με τη Μαύρη Θάλασσα, ως αποτέλεσμα της ευρύτερης άρσης των μεταφορικών αποκλεισμών. Παρουσίασε έναν σχεδιασμό που περιλαμβάνει οδικές αρτηρίες, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα επικοινωνιών, στο πλαίσιο της αρμενικής πρωτοβουλίας «Σταυροδρόμι Ειρήνης».

Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δελτίο, εξετάζονται δυνατότητες κατασκευής πετρελαιαγωγού και αγωγού φυσικού αερίου, ενώ πραγματοποιούνται συζητήσεις για γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε και τη σημασία των καλωδίων επικοινωνιών, συνδέοντας τις υποδομές με τις νέες επενδυτικές ευκαιρίες.

Επαφές στην Τεχεράνη για το TRIPP και την περιφερειακή ασφάλεια

Στην Τεχεράνη, ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας, Αραράτ Μιρζογιάν, έγινε δεκτός από τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην πορεία υλοποίησης του TRIPP, στην ανάπτυξη υποδομών για την άρση των αποκλεισμών και σε αμοιβαία επωφελή προγράμματα ενεργειακής συνεργασίας. Συζητήθηκαν επίσης ζητήματα περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, καθώς και η συμμετοχή του Ιράν σε υψηλό επίπεδο στην COP17 του Ερεβάν.

Ο Μιρζογιάν συναντήθηκε και με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τον στρατηγικό χαρακτήρα των αρμενοϊρανικών σχέσεων και τη σημασία της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις υποδομές που συνδέουν τις δύο χώρες και στην απρόσκοπτη μεταφορά εμπορευμάτων. Ο Αρμένιος υπουργός παρουσίασε τις δυνατότητες ανάπτυξης του σιδηροδρομικού δικτύου που, κατά την αρμενική πλευρά, δημιουργεί η υλοποίηση του TRIPP.

Γέφυρα, ηλεκτρική διασύνδεση και εμπόριο με το Ιράν

Στις συνομιλίες του Μιρζογιάν με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, εξετάστηκαν η κατασκευή δεύτερης γέφυρας στα αρμενοϊρανικά σύνορα, η ταχεία ολοκλήρωση της τρίτης γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η απλοποίηση των εμπορευματικών μεταφορών.

Το δελτίο ανέφερε ότι το Ιράν επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στην πρωτοβουλία «Σταυροδρόμι Ειρήνης», με έμφαση στην επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων μέσω διαπραγματεύσεων.

Παράλληλα, μεταφέρθηκε εκτίμηση ειδικού σε θέματα Ιράν ότι στην ατζέντα της επίσκεψης ενδέχεται να βρίσκονται η στάση του Ερεβάν απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις, ειδικά στον τομέα των αερομεταφορών, και η πιθανή αύξηση των προμηθειών ιρανικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για εκτίμηση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, χωρίς να αποδίδεται ως επιβεβαιωμένο περιεχόμενο των επίσημων συνομιλιών.

Ενεργειακές συνομιλίες Αρμενίας–Τουρκίας

Στο πεδίο των αρμενοτουρκικών επαφών, ο αρμόδιος υπουργός της Αρμενίας, Νταβίτ Χουντατιάν, υποδέχθηκε αντιπροσωπεία της τουρκικής εταιρείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι συζητήσεις αφορούσαν την αποκατάσταση και λειτουργία της γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Γκιουμρί–Καρς, στο πλαίσιο της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών.

Σύμφωνα με το δελτίο, υπογραμμίστηκε η σημασία της σύνδεσης των ενεργειακών συστημάτων τόσο για τη διμερή όσο και για την περιφερειακή συνεργασία.

Αντιπαράθεση για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ

Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η αντιπαράθεση γύρω από τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ, ενόψει της COP17 για τη βιοποικιλότητα, που θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.

Το δελτίο χαρακτήρισε τις πρόσφατες παρεμβάσεις από το Αζερμπαϊτζάν ως νέα ενημερωτική εκστρατεία κατά της Αρμενίας. Παρουσίασε δηλώσεις εκπροσώπων αζερικής περιβαλλοντικής οργάνωσης που ζητούν το κλείσιμο του σταθμού, επικαλούμενοι την παλαιότητα του εξοπλισμού και τον κίνδυνο διασυνοριακής ραδιενεργού ρύπανσης σε περίπτωση ατυχήματος.

Οι αιτιάσεις αυτές καταγράφονται ως ισχυρισμοί των συγκεκριμένων εκπροσώπων. Το δελτίο αντιπαρέβαλε τις αναφορές του γενικού διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι, κατά την επίσκεψή του στην Αρμενία το 2022, για τις βελτιώσεις στην ασφάλεια και τη συνέχιση της υποστήριξης του Οργανισμού.

Παρουσιάστηκαν επίσης καταγγελίες από την αζερική πλευρά για το μεταλλευτικό έργο Αμουλσάρ, τη χρήση υπόγειων υδάτων στην κοιλάδα του Αραράτ και τη λίμνη Σεβάν.

Το δελτίο υπενθύμισε ακόμη την απειλή που είχε διατυπώσει εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν τον Ιούλιο του 2020 για πιθανό πλήγμα στον Μετσαμόρ, αναδεικνύοντας το υπόβαθρο ασφαλείας της αντιπαράθεσης.

Τουρκική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Καραμπάχ

Στο τελευταίο θέμα παρουσιάστηκαν δηλώσεις Τούρκου αναλυτή για την υποστήριξη της Άγκυρας προς το Αζερμπαϊτζάν κατά τον πόλεμο στο Καραμπάχ.

Σύμφωνα με όσα του αποδίδει το δελτίο, η Τουρκία μετέφερε πυρομαχικά με μεταφορικά αεροσκάφη από δικές της αποθήκες και από ορισμένες συμμαχικές χώρες. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι αφαιρούνταν ηλεκτρονικά συστήματα από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να παραδοθούν στο Αζερμπαϊτζάν.

Οι δηλώσεις παρουσιάζουν, κατά τον συγκεκριμένο αναλυτή, μια τουρκική εμπλοκή που υπερέβαινε την πώληση οπλικών συστημάτων και περιλάμβανε ενεργή υποστήριξη κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Ινδία πληρώνει με αίμα τη δράση τρομοκρατικών οργανώσεων με έδρα το Πακιστάν

Νεκροί, εκτοπισμένες οικογένειες, πλήγματα στον τουρισμό και διαρκείς ανάγκες στρατιωτικής ετοιμότητας συνθέτουν το κόστος της τρομοκρατίας για την Ινδία. Δημοσίευμα των European Times εξετάζει τη δράση οργανώσεων με έδρα το Πακιστάν ως μηχανισμό παρατεταμένης φθοράς, ο οποίος επιβαρύνει την ασφάλεια, την κοινωνία και την ανάπτυξη της χώρας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το αποτύπωμα της τρομοκρατίας στην Ινδία εκτείνεται πολύ πέρα από τον άμεσο απολογισμό κάθε επίθεσης. Αφορά οικογένειες που χάνουν τους ανθρώπους τους, κοινότητες που εγκαταλείπουν τις εστίες τους και τοπικές οικονομίες που βλέπουν την προσπάθεια ανάκαμψης να ανατρέπεται μέσα σε λίγα λεπτά.

Σε δημοσίευμα της 3ης Οκτωβρίου 2026, οι European Times υποστηρίζουν ότι η διασυνοριακή δράση ένοπλων οργανώσεων αποτελεί εργαλείο έμμεσης αντιπαράθεσης του Πακιστάν με την Ινδία. Η βασική θέση του άρθρου είναι ότι οι επαναλαμβανόμενες επιθέσεις επιβάλλουν στο Νέο Δελχί μια διαρκή κατάσταση επιφυλακής, με σωρευτικό ανθρώπινο, στρατιωτικό και οικονομικό κόστος.

Η Ινδία κατηγορεί επί χρόνια το Πακιστάν ότι υποστηρίζει οργανώσεις που πραγματοποιούν επιθέσεις στο έδαφός της. Το Ισλαμαμπάντ απορρίπτει τις κατηγορίες περί στήριξης της ένοπλης βίας στο Κασμίρ και δηλώνει ότι παρέχει πολιτική, διπλωματική και ηθική υποστήριξη στους Κασμιριανούς.

Η δράση οργανώσεων και η καταγγελία περί πολέμου δι’ αντιπροσώπων

Το δημοσίευμα περιγράφει ένα δίκτυο στρατολόγησης, εκπαίδευσης, χρηματοδότησης και διείσδυσης μαχητών μέσω της Γραμμής Ελέγχου στο Κασμίρ. Αποδίδει στις πακιστανικές υπηρεσίες πληροφοριών και σε τμήματα του στρατιωτικού μηχανισμού ρόλο υποστήριξης αυτής της δραστηριότητας.

Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτελούν ισχυρισμούς του άρθρου και συνδέονται με τις ευρύτερες ινδικές καταγγελίες για τη διασυνοριακή τρομοκρατία. Χρειάζεται, ωστόσο, διάκριση ανάμεσα στην ευθύνη μιας ένοπλης οργάνωσης για συγκεκριμένη επίθεση και στην τεκμηρίωση κρατικής καθοδήγησης ή συμμετοχής.

Στην επιχειρηματολογία των European Times, η δράση οργανώσεων όπως η Lashkar-e-Taiba και η Jaish-e-Mohammed επιτρέπει τη συντήρηση της έντασης χωρίς διαρκή συμβατική πολεμική αναμέτρηση. Η Ινδία υποχρεώνεται έτσι να διαθέτει δυνάμεις και πόρους για την αντιμετώπιση μιας απειλής που μπορεί να εκδηλωθεί σε στρατιωτικούς στόχους, αστικά κέντρα ή χώρους συγκέντρωσης αμάχων.

Το Παχαλγκάμ και η εύθραυστη ασφάλεια του τουρισμού

Η επίθεση της 22ας Απριλίου 2025 στο Παχαλγκάμ ανέδειξε με δραματικό τρόπο την ευπάθεια των πολιτών και της τοπικής οικονομίας. Ένοπλοι επιτέθηκαν σε επισκέπτες στην κοιλάδα Μπαϊσαράν, σκοτώνοντας 26 ανθρώπους.

Οι ινδικές υπηρεσίες συνδέουν το Μέτωπο Αντίστασης, που εμφανίστηκε να αναλαμβάνει την ευθύνη, με οργανώσεις που έχουν έδρα στο Πακιστάν. Το Ισλαμαμπάντ αρνήθηκε εμπλοκή.

Η σφαγή προκάλεσε νέα κρίση στις διμερείς σχέσεις, με περιορισμούς στις μετακινήσεις και διπλωματικά μέτρα. Παράλληλα, επέφερε άμεσο πλήγμα στον τουρισμό του Κασμίρ: επισκέπτες εγκατέλειψαν την περιοχή και επιχειρήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με ακυρώσεις.

Για τους κατοίκους που ζουν από ξενοδοχεία, μεταφορές, εστίαση και υπηρεσίες προς τους ταξιδιώτες, μια τρομοκρατική επίθεση μετατρέπεται γρήγορα σε απώλεια εισοδήματος. Το πλήγμα αφορά ολόκληρη την αλυσίδα της τοπικής οικονομίας.

Οι πληγές στις οικογένειες και στις κοινότητες

Οι European Times δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στις κοινωνικές συνέπειες της βίας. Η απώλεια συγγενών, ο φόβος επανάληψης μιας επίθεσης και η αναγκαστική απομάκρυνση από τον τόπο κατοικίας αφήνουν επιπτώσεις που διαρκούν για χρόνια.

Στο Κασμίρ, ο εκτοπισμός των Παντίτ κατά τη δεκαετία του 1990 παραμένει χαρακτηριστικό παράδειγμα της διάλυσης κοινοτήτων μέσα σε συνθήκες απειλών και ένοπλης βίας. Η εγκατάλειψη μιας εστίας συνεπάγεται απώλεια περιουσίας, επαγγελματικών δεσμών και καθημερινής επαφής με τον τόπο καταγωγής.

Για τα παιδιά εκτοπισμένων οικογενειών, οι συνέπειες επεκτείνονται στην εκπαίδευση και στις προοπτικές τους. Για τους επιζώντες επιθέσεων, η επιστροφή στην καθημερινότητα μπορεί να συνοδεύεται από επίμονο φόβο και ανάγκη μακροχρόνιας ψυχολογικής υποστήριξης.

Οι δαπάνες ασφαλείας και το κόστος των χαμένων ευκαιριών

Η οικονομική επιβάρυνση έχει πολλές μορφές. Περιλαμβάνει τη φύλαξη συνόρων, τις επιχειρήσεις πληροφοριών, την προστασία εγκαταστάσεων και τη διατήρηση στρατιωτικών δυνάμεων σε ετοιμότητα.

Σε περιόδους κλιμάκωσης προστίθενται οι μετακινήσεις μονάδων, η χρήση εξοπλισμού και πυρομαχικών, καθώς και οι ανάγκες ανεφοδιασμού. Παράλληλα, η αβεβαιότητα επηρεάζει επιχειρηματικές αποφάσεις, εμπορικές δραστηριότητες και τουριστικές ροές.

Το άρθρο παραθέτει υψηλές εκτιμήσεις για το συνολικό οικονομικό κόστος. Χωρίς σαφή παρουσίαση των πρωτογενών μελετών και της μεθοδολογίας τους, όμως, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ασφάλεια πόσο μεγαλύτερη θα ήταν σήμερα η ινδική οικονομία εάν δεν υπήρχαν οι συγκεκριμένες απειλές.

Το ουσιαστικό ζήτημα είναι η δέσμευση πόρων που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε υποδομές, εκπαίδευση και ανάπτυξη, καθώς και η δυσκολία διατήρησης σταθερού οικονομικού περιβάλλοντος σε περιοχές που πλήττονται επανειλημμένα από τη βία.

Μόνιμη απειλή κλιμάκωσης στη Νότια Ασία

Κάθε μεγάλη επίθεση δημιουργεί επίσης κίνδυνο ευρύτερης αντιπαράθεσης ανάμεσα σε δύο πυρηνικές δυνάμεις. Η ανάγκη απόδοσης ευθυνών, η πίεση για στρατιωτική απάντηση και οι αμοιβαίες κατηγορίες περιορίζουν τα περιθώρια διπλωματικής αποκλιμάκωσης.

Η κεντρική προειδοποίηση του δημοσιεύματος αφορά ακριβώς αυτή τη συσσώρευση συνεπειών. Η τρομοκρατία επιβαρύνει την Ινδία με ανθρώπινες απώλειες και ταυτόχρονα συντηρεί την ανασφάλεια που δυσκολεύει την κοινωνική αποκατάσταση και την οικονομική πρόοδο.

Για το Νέο Δελχί, η αντιμετώπιση της απειλής περιλαμβάνει την προστασία των πολιτών, την εξάρθρωση δικτύων και την αποτροπή νέων επιθέσεων. Περιλαμβάνει όμως και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στις πληγείσες περιοχές, ώστε οι κάτοικοί τους να μπορούν να εργάζονται, να επενδύουν και να σχεδιάζουν το μέλλον τους.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό

Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δημοσιεύτηκε

στις

Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.

Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.

Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.

Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.

Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.

Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.

Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.

Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.

Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.

Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO11 λεπτά πριν

Ενώ το τέρας βρυχάται, οι δύο ΥΠΕΞ, ούτε το πως ονομάζεται, ψελλίσατε!

Χρήστος Κηπουρός: Η λέξη Τουρκία έλαμψε δια της απουσίας της. Οι αιτίες; Από τη μια, τα νέα τουρκικά γυαλιά του...

GEOPOLITICO26 λεπτά πριν

Τουρκική οπλική υποστήριξη

Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν...

Αναλύσεις41 λεπτά πριν

Η Ινδία πληρώνει με αίμα τη δράση τρομοκρατικών οργανώσεων με έδρα το Πακιστάν

Νεκροί, εκτοπισμένες οικογένειες, πλήγματα στον τουρισμό και διαρκείς ανάγκες στρατιωτικής ετοιμότητας συνθέτουν το κόστος της τρομοκρατίας για την Ινδία. Δημοσίευμα...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Ρούμπιο: Αδιανόητη μια σύγκρουση Ελλάδας–Τουρκίας – Παρασκηνιακή διπλωματία για το καλώδιο

Αμερικανική διπλωματική κινητοποίηση για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, διατήρηση του εμποδίου των S-400 για τα τουρκικά F-35 και εξέταση του...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Καραϊτίδης: Να μη φύγουν οι Patriot για την Ουκρανία – Η Ελλάδα να ζητήσει ουσιαστικά ανταλλάγματα από τις ΗΠΑ

Η ελληνική άμυνα δεν μπορεί να υποχωρεί μπροστά στις ανάγκες τρίτων χωρών, όταν η Αθήνα αντιμετωπίζει την τουρκική απειλή. Αυτό...

Δημοφιλή