Οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες θα έχουν απροσδόκητα κέρδη άνω των 60 δισ. δολαρίων φέτος, εάν οι τιμές του αργού πετρελαίου παραμείνουν στα επίπεδα που έχουν εκτιναχθεί από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν.

Μοντέλα της επενδυτικής τράπεζας Jefferies εκτιμούν ότι οι αμερικανοί πετρελαιοπαραγωγοί θα δημιουργήσουν επιπλέον ταμειακές ροές 5 δισ. δολαρίων μόνο αυτόν τον μήνα, μετά από την άνοδο κατά περίπου 47% στις τιμές πετρελαίου από την έναρξη της σύγκρουσης στις 28 Φεβρουαρίου.

Σημειωτέον ότι καθώς οι τιμές του Brent ξεπερνούσαν τα 100 δολάρια την Πέμπτη, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωνε σε ανάρτησή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μακράν ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο, οπότε όταν ανεβαίνουν οι τιμές, κερδίζουμε πολλά χρήματα».

Το West Texas Intermediate, το αμερικανικό σημείο αναφοράς, έκλεισε στα 98,71 δολάρια το βαρέλι την Παρασκευή.

Οι ExxonMobil και Chevron, καθώς και οι ευρωπαϊκές ανταγωνίστριες BP, Shell και TotalEnergies, διαθέτουν εκτεταμένα περιουσιακά στοιχεία στον Κόλπο και επηρεάζονται περισσότερο από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.

Η παραγωγή έχει διακοπεί σε αρκετές εγκαταστάσεις όπου ορισμένες από τις big five έχουν συμμετοχές, αναγκάζοντας τη Shell να επικαλεστεί ανωτέρα βία για φορτία υγροποιημένου φυσικού αερίου που επρόκειτο να αποστείλει.

Ο Μάρτιν Χιούστον, βετεράνος της πετρελαϊκής βιομηχανίας και πρόεδρος της Omega Oil and Gas, δήλωσε:
«Δεν υπάρχουν νικητές σε αυτή την κατάσταση και σίγουρα δεν είναι οι διεθνείς πετρελαϊκές εταιρείες. Θα προτιμούσαν την κατάσταση πριν από δύο εβδομάδες παρά μια κρίση που αυξάνει προσωρινά τις τιμές.»

«Οι εθνικές πετρελαϊκές εταιρείες της Μέσης Ανατολής και οι εταίροι τους θα πρέπει να ξαναχτίσουν κατεστραμμένες υποδομές. Αλλά η πραγματική ανησυχία είναι το πρωτοφανές κλείσιμο του στενού, ακόμη και για σύντομο διάστημα».

Aκόμη μεγαλύτερη η κρίση για τη βιομηχανία LNG

Γρήγορη διέξοδος στην κρίση δεν είναι ορατή. Περίπου 18 από τα 20 εκατ. βαρέλια πετρελαίου που περνούν καθημερινά από τη θαλάσσια οδό παραμένουν μπλοκαρισμένα, σύμφωνα με έρευνα της Goldman Sachs. Το σοκ είναι ακόμη μεγαλύτερο για τη βιομηχανία LNG, με περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής να έχει διακοπεί.

Η RBC Capital Markets αναμένει η σύγκρουση να συνεχιστεί έως την άνοιξη και ότι οι τιμές Brent θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τα 128 δολάρια το βαρέλι μέσα σε τρεις έως τέσσερις εβδομάδες.

Naftemporiki.gr

Ο πόλεμος με το Ιράν δεν έχει προκαλέσει μόνο αναταράξεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας, αλλά αρχίζει πλέον να αλλάζει και τον παγκόσμιο χάρτη προμήθειας πετρελαίου, με την Κίνα να στρέφεται όλο και πιο έντονα προς τον Καναδά. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, οι Κινέζοι αγοραστές πληρώνουν πλέον premium για καναδικό αργό, καθώς η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή περιορίζει τις διαθέσιμες ροές από τις παραδοσιακές πηγές τροφοδοσίας τους στον Κόλπο και αυξάνει κατακόρυφα το κόστος και το ρίσκο μεταφοράς.

Η νέα πραγματικότητα αποτυπώνεται ήδη στις τιμές. Τα καναδικά βαρέλια έχουν αποκτήσει στην ασιατική αγορά πλεονέκτημα της τάξης των 2 έως 3 δολαρίων ανά βαρέλι, καθώς έχουν εκτιναχθεί τόσο τα ναύλα των δεξαμενόπλοιων όσο και τα ασφάλιστρα κινδύνου για τα φορτία που διέρχονται από τη Μέση Ανατολή. Δεν είναι τυχαίο ότι τη Δευτέρα το βαρύ αργό που εξάγεται προς την Κίνα μέσω του αγωγού Trans Mountain διαπραγματεύθηκε με premium 80 σεντς έναντι του ICE Brent, για πρώτη φορά από τότε που η Argus Media ξεκίνησε να παρακολουθεί τη σχετική τιμή τον Σεπτέμβριο του 2024.

Οι κινήσεις της αγοράς δείχνουν ότι η στροφή αυτή δεν είναι θεωρητική, αλλά έχει ήδη ξεκινήσει στην πράξη. Μέσα στις τελευταίες δύο εβδομάδες, τουλάχιστον πέντε πλοία έκλεισαν προκαταρκτικά για να μεταφέρουν αργό από τις πετρελαιοπηγές της Αλμπέρτα προς την Κίνα. Ανάμεσα στις εταιρείες που ναύλωσαν τα πλοία περιλαμβάνονται η κινεζική Unipec America, η Shell και η Exxon Mobil. Το στοιχείο αυτό δείχνει ότι οι αγοραστές είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ακριβότερα spot φορτία προκειμένου να εξασφαλίσουν πρόσβαση σε πιο ασφαλή και σταθερή τροφοδοσία.

Το κόστος μεταφοράς εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τη νέα εξίσωση. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Bloomberg, η δαπάνη για τη μεταφορά πετρελαίου μέσω του Trans Mountain εκτινάχθηκε σε περίπου 10 δολάρια ανά βαρέλι, από 5,80 δολάρια νωρίτερα μέσα στον μήνα, σημειώνοντας άνοδο άνω του 70%. Παρ’ όλα αυτά, οι ασιατικοί αγοραστές συνεχίζουν να βρίσκουν ελκυστικό το καναδικό αργό, καθώς ο συνδυασμός υψηλού κινδύνου στον Περσικό Κόλπο και αβεβαιότητας γύρω από τα Στενά του Ορμούζ μετατρέπει τον Καναδά σε ασφαλές καταφύγιο.

Για τον καναδικό ενεργειακό κλάδο, η συγκυρία αυτή συνιστά σημαντική ευκαιρία. Έπειτα από σχεδόν μία δεκαετία κατά την οποία διεθνείς επενδυτές και πετρελαϊκοί κολοσσοί είχαν απομακρυνθεί από τις καναδικές πετρελαιοάμμους, δίνοντας προτεραιότητα σε άλλες αγορές όπως το αμερικανικό shale, ο πόλεμος επαναφέρει το καναδικό πετρέλαιο στο προσκήνιο. Όπως σημειώνουν αναλυτές, η εικόνα του Καναδά ως σταθερής, ασφαλούς και προβλέψιμης δικαιοδοσίας ενισχύεται εκ νέου, κάτι που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε ανατίμηση των ενεργειακών περιουσιακών στοιχείων των εταιρειών.

Η αλλαγή αυτή συνδέεται άμεσα με το σοκ που έχει προκαλέσει η σύγκρουση στην περιοχή του Κόλπου. Ο πόλεμος, που έχει ήδη ξεπεράσει τις δέκα ημέρες, έχει σχεδόν παγώσει την έξοδο δεξαμενόπλοιων από τα Στενά του Ορμούζ, το κρίσιμο πέρασμα από το οποίο διέρχεται έως και το 20% της παγκόσμιας προσφοράς αργού. Οι διεθνείς τιμές το επιβεβαιώνουν: τη Δευτέρα τα futures του πετρελαίου ξεπέρασαν προσωρινά τα 100 δολάρια ανά βαρέλι για πρώτη φορά από τον Ιούνιο του 2022, πριν υποχωρήσουν αργότερα κάτω από τα 90 δολάρια. Την ίδια στιγμή, Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κουβέιτ και Ιράκ έχουν ξεκινήσει να μειώνουν την παραγωγή τους, εντείνοντας την πίεση στην αγορά.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η καναδική παραγωγή αποκτά νέο στρατηγικό βάρος για την Ασία και κυρίως για την Κίνα. Οι κινεζικοί διυλιστικοί όμιλοι είχαν ήδη αρχίσει να αυξάνουν τις αγορές βαρέος, υψηλής περιεκτικότητας σε θείο αργού από τις πετρελαιοάμμους του Καναδά μετά την επέκταση του αγωγού Trans Mountain το 2024, υποκαθιστώντας μέρος των ποσοτήτων που προέρχονταν από τη Μέση Ανατολή, όπως το ιρακινό Basrah Heavy. Όπως εκτιμούν αναλυτές της αγοράς, αυτή η τάση είναι πολύ πιθανό να ενταθεί, εάν ο πόλεμος παραταθεί και η Ασία πιεστεί ακόμη περισσότερο στην εξασφάλιση αργού.

Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η νέα αυτή στροφή έχει ήδη αποκτήσει μέγεθος. Για τον Μάρτιο προγραμματίζεται η εξαγωγή 539.000 βαρελιών ημερησίως από το Βανκούβερ μέσω του διευρυμένου Trans Mountain, επίδοση που θα αποτελέσει τη δεύτερη υψηλότερη μηνιαία ροή μετά το ρεκόρ του περασμένου Νοεμβρίου. Σχεδόν τα δύο τρίτα του αργού που εξάγεται μέσω του αγωγού προς τον Ειρηνικό καταλήγουν στην Κίνα, ενώ το υπόλοιπο κατευθύνεται κυρίως προς τη δυτική ακτή των ΗΠΑ και σε μικρότερο βαθμό προς Νότια Κορέα και Ιαπωνία.

Σημαντικός αγοραστής καναδικού πετρελαίου αναδεικνύεται η Rongsheng Petrochemical, στην οποία συμμετέχει και η Saudi Aramco, καθώς φέρεται να κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος των κινεζικών εισαγωγών καναδικού αργού τον Φεβρουάριο. Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η αναδιάταξη της αγοράς δεν αφορά μόνο τις εμπορικές ροές, αλλά ενδέχεται να επηρεάσει και τις ισορροπίες ανάμεσα σε παραδοσιακούς και νέους προμηθευτές.

Για τον Καναδά, η συγκυρία ενισχύει επίσης έναν παλαιό στρατηγικό στόχο: να περιορίσει την εξάρτησή του από την αμερικανική αγορά και να στείλει μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του σε αγορές του Ειρηνικού. Η κρατική Trans Mountain σχεδιάζει να αυξήσει την ικανότητα του αγωγού στα 1,2 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως από 890.000 σήμερα τα επόμενα χρόνια. Παράλληλα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υπέγραψε ήδη από τον Νοέμβριο μνημόνιο συνεργασίας με την Αλμπέρτα για την υποστήριξη ενός νέου αγωγού δυναμικότητας 1 εκατ. βαρελιών ημερησίως προς τις ακτές του Ειρηνικού.

Το βασικό συμπέρασμα είναι σαφές: ο πόλεμος με το Ιράν δεν ανεβάζει απλώς τις τιμές του πετρελαίου, αλλά μεταβάλλει βαθύτερα τις αντιλήψεις για το ποιος θεωρείται αξιόπιστος προμηθευτής. Και σε αυτή τη νέα εξίσωση, ο Καναδάς εμφανίζεται να κερδίζει έδαφος, καθώς η Κίνα και συνολικά η Ασία αναζητούν όχι μόνο βαρέλια, αλλά και ασφάλεια.

Οι Υπουργοί Ενέργειας της Ομάδας των Επτά (G7), η οποία εκπροσωπεί τις πλέον ανεπτυγμένες οικονομίες παγκοσμίως, προχώρησαν σε επίσημες δηλώσεις σχετικά με την ενεργειακή σταθερότητα. Ειδικότερα, υπογράμμισαν ότι «είναι έτοιμοι» να λάβουν «όλα τα αναγκαία μέτρα», σε στενό συντονισμό με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας (IEA), με βασικό στόχο την αντιμετώπιση της ραγδαίας ανόδου των τιμών που πυροδοτείται από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας Wall Street Journal την Τρίτη, το οποίο επικαλείται αξιωματούχους με άμεση γνώση των διαβουλεύσεων, ο IEA έχει ήδη καταθέσει μια κρίσιμη πρόταση. Η πρόταση αυτή αφορά τη μεγαλύτερη αποδέσμευση στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα, προκειμένου να αναχαιτιστεί η εκτίναξη των τιμών εν μέσω της σύγκρουσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν.

Μετά την ολοκλήρωση της διαδικτυακής συνάντησης που διεξήχθη την Τρίτη με τον εκτελεστικό διευθυντή του οργανισμού, οι αρμόδιοι Υπουργοί εξέδωσαν επίσημη ανακοίνωση, στην οποία ξεκαθάρισαν ότι «τα μέλη 7 θα εξετάσουν προσεκτικά τις εισηγήσεις που διατυπώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτών των συζητήσεων».

Επιπρόσθετα, οι εκπρόσωποι των κρατών επεσήμαναν τη σημασία της κοινής δράσης. Όπως χαρακτηριστικά ανέφεραν, «Κατ’ αρχήν, στηρίζουμε την εφαρμογή προληπτικών μέτρων για την αντιμετώπιση , συμπεριλαμβανομένης », συμπληρώνοντας παράλληλα πως υφίσταται διαρκής συντονισμός στο εσωτερικό της G7, σε συνεργασία με τις χώρες μέλη.

Στο ίδιο πλαίσιο, το επίσημο ανακοινωθέν υπογραμμίζει τις προθέσεις των συμμετεχόντων, αναφέροντας πως «Συμφωνήσαμε να είμαστε έτοιμοι να λάβουμε όλα τα αναγκαία μέτρα σε συντονισμό με τα μέλη ».

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Υπουργοί Οικονομικών της G7 είχαν ήδη πραγματοποιήσει συνάντηση τη Δευτέρα, ενώ ακολούθησαν οι Υπουργοί Ενέργειας την Τρίτη. Κύριο αντικείμενο των εντατικών αυτών συζητήσεων αποτέλεσε η εξέταση του ενδεχομένου για την πιθανή αποδέσμευση των έκτακτων ενεργειακών αποθεμάτων.

Από την πλευρά του, ο Υπουργός Οικονομικών, Ρολάν Ρεσκί, ο οποίος εκπροσωπεί την εκ περιτροπής προεδρία των οικονομιών, προέβη σε δηλώσεις την Τρίτη, τονίζοντας: «Θέλουμε να είμαστε έτοιμοι να αντιδράσουμε ανά πάσα στιγμή».

Στο πεδίο των αγορών, οι ασιατικές μετοχές διατήρησαν την ανοδική τους πορεία κατά τη διάρκεια της Τετάρτης, ενώ οι τιμές συνέχισαν να επηρεάζονται από τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Η ευρύτερη αγορά καταγράφει έντονες διακυμάνσεις από την περίοδο που οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ξεκίνησαν να πλήττουν το Ιράν στα τέλη της προηγούμενης περιόδου. Ως αντίποινα, η Τεχεράνη προχώρησε σε επιθέσεις εναντίον στόχων σε ολόκληρη την πετρελαιοπαραγωγό περιοχή του Περσικού Κόλπου, προκαλώντας ουσιαστικά το κλείσιμο στα κρίσιμα Στενά της περιοχής.

Όσον αφορά την επάρκεια, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι οι χώρες μέλη διαθέτουν συνολικά 1,2 δισεκατομμύριο βαρέλια δημόσιων στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Παράλληλα, επιπλέον 600 εκατομμύρια βαρέλια τηρούνται ως εφεδρεία από την ίδια τη βιομηχανία, στο πλαίσιο των αυστηρών κυβερνητικών υποχρεώσεων που έχουν επιβληθεί.

Ομιλία Φον ντερ Λάιεν για ενεργειακή ασφάλεια, Ιράν και ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα

Κατά τη διάρκεια ομιλίας της, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, εστίασε στην ανάγκη διατήρησης της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, αναλύοντας τις τρέχουσες εξελίξεις στα πολεμικά μέτωπα, την κατάσταση στο Ιράν, καθώς και τις ενεργειακές προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η Ευρώπη.

Αναφερόμενη στα ζητήματα ασφαλείας, η επικεφαλής της Κομισιόν υπογράμμισε τη σημασία της ενότητας. «Στεκόμαστε όλοι μας με πλήρη αλληλεγγύη στο πλευρό και δική μας ασφάλεια», δήλωσε η Πρόεδρος, τονίζοντας ότι «η πρώτη ευθύνη πολίτες επιπτώσεις ».

Περνώντας στις γεωπολιτικές εξελίξεις και ειδικότερα στο Ιράν, η κυρία φον ντερ Λάιεν σημείωσε ότι «πολλοί Ιρανοί γιόρτασαν την πτώση του (ανώτα) Χαμενεΐ» και εξέφρασε την ελπίδα ότι «αυτή η στιγμή μπορεί να ανοίξει το δρόμο για ένα ελεύθερο Ιράν». Παράλληλα, υπογράμμισε την ακλόνητη προσήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου.

Στη συνέχεια, η Πρόεδρος στάθηκε στις ευρύτερες ενεργειακές επιπτώσεις. Όπως ανέφερε, παρά τις προσπάθειες για διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού, η Ευρώπη παραμένει ευάλωτη στις διακυμάνσεις των τιμών στις παγκόσμιες αγορές. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, «οι τιμές 50% και 27%», γεγονός που σημαίνει ότι «δέκα ημέρες πολέμου έχουν ήδη κοστίσει στους Ευρωπαίους φορολογούμενους επιπλέον 3 δισ. ευρώ σε εισαγωγές ορυκτών καυσίμων».

Επιπλέον, υπογράμμισε πως η ευρωπαϊκή στρατηγική οφείλει να στηρίζεται στις εγχώριες πηγές ενέργειας, εστιάζοντας στις ανανεώσιμες πηγές και στην πυρηνική ενέργεια. Όπως εξήγησε, «έχουμε ενεργειακές πηγές που παράγονται στην Ευρώπη – τις ανανεώσιμες και την πυρηνική ενέργεια», σημειώνοντας ότι οι τιμές τους «παρέμειναν σταθερές τις τελευταίες δέκα ημέρες». Απηύθυνε επίσης αυστηρή προειδοποίηση, επισημαίνοντας ότι μια ενδεχόμενη επιστροφή στα ρωσικά ορυκτά καύσιμα «θα ήταν στρατηγικό λάθος», εξέλιξη που θα έκανε την Ευρώπη «πιο εξαρτημένη, πιο ευάλωτη και πιο αδύναμη».

Αναλύοντας τη δομή των λογαριασμών ενέργειας, η Πρόεδρος της Κομισιόν διευκρίνισε ότι το κόστος της ενέργειας ανέρχεται σε περίπου 56%, οι χρεώσεις δικτύου στο 18%, οι φόροι και οι εισφορές στο 15%, ενώ το κόστος άνθρακα υπολογίζεται στο 11%. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει μέτρα για τη μείωση των επιβαρύνσεων, μεταξύ άλλων μέσω καλύτερης χρήσης των συμβολαίων αγοράς ενέργειας και πιθανών παρεμβάσεων στην τελική τιμή.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στο ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας ρύπων (ETS). Όπως τόνισε η Ευρωπαία αξιωματούχος, «χωρίς το ETS θα καταναλώναμε σήμερα 100 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα περισσότερο φυσικό αέριο», γεγονός που θα αύξανε την εξάρτηση, ενώ συμπλήρωσε πως το σύστημα «χρειάζεται εκσυγχρονισμό», ανοίγοντας τη συζήτηση για πιθανές μεταρρυθμίσεις.

Ολοκληρώνοντας, η Πρόεδρος προανήγγειλε ότι θα παρουσιαστεί ένας νέος οδικός χάρτης για την ανταγωνιστικότητα με τίτλο «Μια Ευρώπη, Μια Αγορά». Ο σχεδιασμός αυτός θα περιλαμβάνει βασικά νομοθετικά μέτρα με σαφές χρονοδιάγραμμα έως το τέλος του 2027, με στόχο «να υλοποιηθούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για τους Ευρωπαίους πολίτες».