Οι Εκδόσεις Ινφογνώμων διοργανώνουν στην Αθήνα την παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Καραγάτσου με τίτλο «Μετανάστευση και Διαχείριση Συνόρων», ενός έργου που καταπιάνεται με ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα της εποχής: τη μεταναστευτική πίεση, την προστασία των συνόρων και τη στρατηγική διαχείριση των νέων προκλήσεων ασφαλείας.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026, στις 18:30, στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ «Γεώργιος Καραντζάς», στην Ακαδημίας 20, 1ος όροφος, στην Αθήνα.

Το βιβλίο, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων, φέρει τον υπότιτλο «Ευρωπαϊκές πολιτικές, στρατηγικές και επιχειρησιακή συνεργασία» και αποτελεί τον Α΄ Τόμο μιας μελέτης που προσεγγίζει το μεταναστευτικό όχι μόνο ως κοινωνικό ή ανθρωπιστικό ζήτημα, αλλά και ως πεδίο πολιτικής, ασφάλειας, ευρωπαϊκής συνεργασίας και διαχείρισης συνόρων.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο συγγραφέας Κώστας Καραγάτσος, ο πρέσβης ε.τ. Γεώργιος Αϋφαντής και ο Σάββας Καλεντερίδης, συγγραφέας και εκδότης.

Η παρουσίαση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μια περίοδο κατά την οποία η μετανάστευση και η φύλαξη των συνόρων βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής και ελληνικής δημόσιας συζήτησης. Η Ανατολική Μεσόγειος, τα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, οι ευρωπαϊκές πολιτικές ασύλου, αλλά και η επιχειρησιακή συνεργασία μεταξύ κρατών και υπηρεσιών αποτελούν ζητήματα πρώτης γραμμής για την Ελλάδα.

Το έργο του Κώστα Καραγάτσου επιχειρεί να φωτίσει αυτές τις πτυχές με έμφαση στη στρατηγική διάσταση του μεταναστευτικού και στη διασύνδεσή του με την ευρωπαϊκή πολιτική ασφαλείας. Δεν πρόκειται απλώς για μια θεωρητική προσέγγιση, αλλά για μια προσπάθεια καταγραφής πολιτικών, μηχανισμών και επιχειρησιακών εργαλείων που αφορούν άμεσα χώρες πρώτης γραμμής, όπως η Ελλάδα.

Η είσοδος στην εκδήλωση είναι ελεύθερη.

Γράφει ο Θεοφάνης Μαλκίδης

Παρότι διαβάζεται ως πλεονασμός, χρειάζονται ξανά, μπροστά στη λήθη και στα συμφέροντα, λίγες γραμμές για να υπενθυμίσουμε τη μεγάλη σημασία του Ελληνισμού του Πόντου, της Ιωνίας, της Καππαδοκίας, της Θράκης, όχι μόνο στον πολιτισμό μας ,στην ιστορία μας, αλλά και παγκοσμίως. Και αυτό γιατί εκτός από τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, όλος ο πλανήτης γνωρίζει και έχει ως σημείο αναφοράς το χώρο αυτό, ως οικουμενικό κέντρο πολιτισμού, αρχιτεκτονικής, ιστορίας, αθλητισμού, ζωής, δυστυχώς όμως και θανάτου, με τη Γενοκτονία στις αρχές του 20ου αιώνα.

Η άνοδος του τουρκικού εθνικισμού με την εδραίωση του ρατσιστικού κινήματος των Νεότουρκων στην εξουσία και στη συνέχεια του Μουσταφά Κεμάλ, οδήγησαν στη Γενοκτονία. Από τους περισσότερους 3.000.000 Ελληνίδες και Έλληνες που ζούσαν στην περιοχή αυτή το 1914, πάνω από 1.000.000 δολοφονήθηκαν, ενώ πάνω 1.500.000 ήρθαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα. Άγνωστος αριθμός παρέμεινε ως εξισλαμισμένοι στην Τουρκία, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι βρήκαν καταφύγιο, εκτός από την Ελλάδα και σε άλλες χώρες (ΗΠΑ, Ρωσία, Ιράν, Συρία κ.ά.).

Το τελευταίο μέρος της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας διαδραματίζεται τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 1922, όταν αρχίζει η επίθεση του δασκάλου του Χίτλερ Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος έχοντας υπογράψει σύμφωνο φιλίας και συνεργασίας με τη Σοβιετική Ένωση, τη Γαλλία και Ιταλία, και ενώ οι Βρετανοί φωτογράφιζαν τη φωτιά στην προκυμαία της Σμύρνης(…), μπορεί να ολοκληρώσει το δολοφονικό του έργο!

Η Γενοκτονία των Ελληνίδων και των Ελλήνων από τους Νεότουρκους και τον Μουσταφά Κεμάλ, οι οποίοι  με οργανωμένο σχέδιο στράφηκαν εναντίον τους, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην παγκόσμια ιστορία.

Ωστόσο αυτό το έγκλημα δεν τιμωρήθηκε και έτσι επικράτησε η σιωπή, η παραχάραξη, η προπαγάνδα, η άρνηση. Αυτό όμως δεν μπορούσε (και δεν μπορεί) να συνεχιστεί άλλο και η  ανάδειξη της Γενοκτονίας των προγόνων μας με τις ιστορικές πρωτοβουλίες του αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη, λαμβάνουν πλέον εκτός από πανελλήνιες και διεθνείς διαστάσεις με τις σχετικές αναγνωρίσεις (ΗΠΑ, Καναδάς, Αυστραλία κ.ά.). Σημαντική στιγμή για την ανάδειξη του αποσιωπημένου εγκλήματος αποτελεί το ψήφισμα (Δεκέμβριος 2007) της International Association of Genocide Scholars  για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, των Ασσυρίων και των Αρμενίων στο διάστημα 1914-1923.

Η συντριπτική υποστήριξη που δόθηκε στο ψήφισμα από την κορυφαία στον κόσμο οργάνωση μελέτης των Γενοκτονιών, βοήθησε στην ανάπτυξη της παγκόσμιας συνείδησης για το έγκλημα εναντίον των προγόνων μας και αποτελεί σημαντικό μέσο, έτσι ώστε η Τουρκία, η οποία αρνείται εντελώς τις Γενοκτονίες των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Ασσυρίων, να τις αναγνωρίσει. Επίσης η έκθεση (2006) του Ολλανδού ευρωβουλευτή Camiel Eurlings για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτέλεσε σημαντική εξέλιξη στο ζήτημα, αφού για πρώτη φορά τέθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο το θέμα της προσχώρησης της Τουρκίας, συνδεδεμένο με τη Γενοκτονία των  Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων.

Ενώ η ανακοίνωση της ασφαλιστικής εταιρείας New York Life Insurance Co., (Σεπτέμβριος 2008) για αποζημιώσεις στα θύματα της Γενοκτονίας, σηματοδότησε νέες εξελίξεις στο ζήτημα.

Οι εξελίξεις που σημειώθηκαν και σημειώνονται το τελευταίο διάστημα (θυμίζω την αναφορά στο ψήφισμα του προέδρου των ΗΠΑ για τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 2022, όπου υπάρχει αναφορά για τη Γενοκτονία των Ελλήνων) συνιστούν πραγματική πρόοδο για το ζήτημα της αναγνώρισης. Από την παντελή απουσία λόγου και πράξης, από τη σιωπή, την άρνηση, την προπαγάνδα, το θέμα πέρασε στο προσκήνιο προκαλώντας αντιδράσεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Στο μεν πρώτο θεσμοί και πρόσωπα προωθούν πλέον το ζήτημα φέρνοντας προ των ευθυνών το ελληνικό πολιτικό και θεσμικό σύστημα, στο δε εξωτερικό με τη στάση της Τουρκίας που συνεχίζει να αρνείται το μαζικό έγκλημα και τις αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας.

Ωστόσο υπάρχει και ένα σημαντικό ζήτημα που αφορά την Ελληνική Δημοκρατία, η οποία από το 2014 έχει υιοθετήσει σχετικό νόμο (4285) για την κακόβουλη άρνηση, τον ευτελισμό ή η δικαιολόγηση γενοκτονιών, επιβάλλοντας ποινές φυλάκισης από 6 μήνες έως 3 χρόνια και χρηματική ποινή από 5.000 έως 20.000 ευρώ.

Η ρύθμιση αφορά γενοκτονίες, εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έχουν αναγνωριστεί από την ελληνική Βουλή ή διεθνές δικαστήριο και στοιχειοθετείται όταν η άρνηση γίνεται με κακόβουλο τρόπο, δηλαδή με πρόθεση να προκληθεί μίσος, βία ή να ευτελιστεί η ιστορική μνήμη.

Σκοπός είναι η καταπολέμηση του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, προστατεύοντας την ιστορική αλήθεια αναγνωρισμένων εγκλημάτων. Δυστυχώς όμως η άρνηση στην Ελλάδα παραμένει και μάλιστα επιβραβεύεται όταν στους αρνητές αποδίδονται ακόμη και οδοί προς τιμήν τους, όπως συνέβη με πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης !

Ο αγώνας για την αναγνώριση του εγκλήματος πρέπει να είναι καθολικός, χωρίς καμία απολύτως δικαιολογία και εξαίρεση. Οχι στη σιωπή, όχι στην άρνηση, αναγνώριση της Γενοκτονίας τώρα!

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΚΥΡΩΝΟΥΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΝΑ ΞΕΧΑΣΘΟΥΝ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ 200 ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ

Γράφει ο Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος

Το Γερμανικό ίδρυμα Friedrich–Ebert είχε οργανώσει για την πρώτη Απριλίου στο Ινστιτούτο Γκαίτε μια συζήτηση με θέμα την Καισαριανή και οι φωτογραφίες των 200…Από τις φωτογραφίες των θυτών σε εθνικό μνημείο. Ένα από τα ερωτήματα που θα ετίθεντο ήταν τι σημαίνουν οι εικόνες για τις ελληνογερμανικές σχέσεις και την προσπάθεια διαμόρφωσης μιας κοινής κουλτούρας μνήμης.Χαιρετισμό θα έκανε ο Γερμανός Πρέσβης και η Διευθύντρια του Ιδρύματος ενώ ομιλητές θα ησαν ο Βαλεντίν Σνάιντερ επιστημονικός συνεργάτης στο Εθνικό Ιδρυμα Ερευνων και ο Ιάσωνας Χανδρινός επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Ρεγκενσμπογκ.

Οι Γερμανοί σε μια προσπάθεια να αποφύγουν την πληρωμή των Γερμανικών επανορθώσεων και του κατοχικόυ δανείου δίνουν έμφαση σε εκδηλώσεις μνήμης για να ξεχασθεί το παρελθόν και να προχωρήσουμε στο μέλλον. Και είναι φρικτη ντροπή ότι προσπαθούν ακόμα να εκμεταλλευθούν την εκτέλεση από τους ιδίους των 200 Ελληνων πατριωτών την πρώτη Μαιόυ του 1944.

Η εκδήλωση της πρώτης Απριλίου αναβλήθηκε λόγω καιρικών συνθηκών ελεγε η ανακοίνωση παρά το γεγονός ότι θα γινόταν σε εσωτερικό χώρο.

Στις 6 Απριλίου έγιναν οι διαδηλώσεις στην Γερμανική Πρεσβεία και στο Γερμανικό Προξενείο στην Θεσσαλονίκη στις οποίες εζητείτο η πληρωμή του άνω του ενός τρις χρέους της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Στις 10 Απριλίου εκδόθηκε η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας της Ιταλίας με την οποίαν επιτρέπεται στο Δίστομο να κατάσχει περιουσιακά στοιχεία των Γερμανικών Σιδηροδρόμων στην Ιταλία για αποζημίωση για τις σφαγές των Γερμανών. Στις 17 Απριλίου το Ιδρυμα ανακοινώνει ότι η αναβληθείσα εκδήλωση θα γίνει στις 30 τρέχοντος.

Στις 26 τρέχοντος ο Υπουργός Αμυνας Νίκος Δένδιας στην ομιλία του στην εκδήλωση για την 111 επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων καταφέρθηκε κατά της Γερμανίας αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Βερολίνο ήταν πίσω από την Γενοκτονία των Αρμενίων. Μεταξύ άλλων είπε’’ Θα ήθελα, γιά αποκατάσταση τής ιστορικής αλήθειας ,να πώ ότι είχε αρχίσει ήδη η παράδοση των γενοκτονιών λίγα χρόνια πρίν. Δέν είναι γνωστό,γιατί έγινε στην Αφρική ,από έναν Γερμανό αξιωματικό τον φόν Τρόθα κατά περίπου 100.000 γηγενών κατοίκων της Ναμίμπια.

“Όπως και στην θλιβερή περίπτωση της Γενοκτονίας των Αρμενίων ,πάλι υπήρχαν παρόντες Γερμανοί αξιωματικοί.Είναι ιστορικά βεβαιωμένο ότι ο φόν Σέλντορφ ,ο τότε κυρίως Γερμανός σύμβουλος στο τουρκικό Γενικό Επιτελείο εγνώριζε και είχε αποδεχθεί την Γενοκτονία των Αρμενίων.’’

Στις 28 τρέχοντος το Ιδρυμα ανακοινώνει ότι « μετα από ωρισμένα επικριτικα δημοσιεύματα ,τα οποία μπορεί να εκληφθούν ως απειλητικα ,το Ιδρυμα Frederich Ebert αποφάσισε να ακυρώσει την εκδήλωση διότι δεν είναι σε θέση να εγγυηθεί για την ασφάλεια των συμμετεχόντων.» Με άλλα λόγια παρουσιάζει τώρα σαν τρομοκράτες όσους έχουν αντίθετη άποψη, χωρίς να αποκλείουν και τον ΥΠΕΘΑ.

Πάντως το κλίμα είναι κατάλληλο τώρα να τεθεί, κατά τρόπο δυναμικό στο Βερολίνο, το θέμα της πληρωμής του Γερμανικού χρέους στην χώρα μας. Και εάν δεν το κάνει η παρούσα κυβέρνηση θα το πράξει η επομένη.