Αναλύσεις

Νέα σχολική χρονιά; Τα “όπλα”, στις επάλξεις και αγώνες για την ελληνική παιδεία…

Δημοσιεύτηκε στις

22 Αυγούστου 2021 στις 13:03

από τον

Νέα σχολική χρονιά κάτω από δύσκολες συνθήκες

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

Η πιο άχαρη σχολική χρονιά πλησιάζει. Είναι η πρώτη φορά, μετά από τρεις δεκαετίες διδασκαλίας, που νιώθω, και πολλοί συνάδελφοι το συμμερίζονται, αγωνία, ακεφιά, «ακηδία» θα την ονόμαζα, χρησιμοποιώντας μια λέξη της νηπτικής θεολογίας.

(Η λέξη ακηδία παράγεται από το άλφα το στερητικό και το ρήμα κήδω-κήδομαι, που σημαίνει φροντίζω, μεριμνώ. Από δω και ο κηδεμών και η κηδεία. Ακηδία σημαίνει αμέλεια, αφροντισία. Κατά την «Κλίμακα» του αγίου Ιωάννου του Σιναϊτου, «ακηδία εστί πάρεσις ψυχής και νοός έκλυσις, ολιγωρία ασκήσεως, μίσος του επαγγέλματος…». Δηλαδή, παράλυση της ψυχής και ατονία του νου, αδιαφορία για την άσκηση και μίσος για τις υποσχέσεις που έδωσες…).

Από την μια το πυρίκαυστο καλοκαίρι. Οι φωτιές που «μαύρισαν» και τον τόπο και τις ψυχές μας. Μόνο αυτό έλειπε εν μέσω της φοβερής οικονομικής κρίσης. Και η καταστροφή χτυπάει και πονά τον απλό λαό, που το μέλλον του έγινε τέφρα και αποκαϊδια…

Από την άλλη η βοή των πλησιαζόντων γεγονότων. Τα σκοτάδια του Ισλάμ, ξεχύνονται και πάλι προς την Δύση. Είναι τρομερό. Ό,τι κακό συμβεί στην Ασία, στις χώρες του Μωαμεθανισμού, θα ξεβραστούν οι χειρότερες συνέπειές του στην πατρίδα μας. Αλληλοσκοτώνονται οι Αφγανοί, λιανίζουν οι Ταλιμπάν τους αντιφρονούντες; Τρέμει η Ελλάς. Διαλύουν οι Αμερικανοί το Ιράκ ή την Συρία; Πανικός στην χώρα μας;

(Πληρώνουμε την «εξαγωγή δημοκρατίας» των ΗΠΑ και των προθύμων παρακεντέδων τους. Αυτοί εξάγουν δημοκρατία και ερείπια και εμείς εισάγουμε λαθρομετανάστες και ισλαμικά γκέτο. Στην παρούσα συγκυρία προθυμοποιήθηκαν οι Αλβανοί και οι Σκοπιανοί να φιλοξενήσουν Αφγανούς. Οι καημένοι… ας ρωτούσαν τους Έλληνες πολιτικούς!! Διαπρέπουν στον τομέα αυτό. Τόσες δεκαετίες υποτέλεια, προστασία και εξάρτηση, εντολοδόχοι των «Δυνάμεων» – με το αζημίωτο- αλλά η πατρίδα «πικραμένη, εντροπαλή», στο τελευταίο σκαλί. Δεν έμαθαν ότι τα αφεντικά τους γλοιώδεις δούλους πρώτα μαστιγώνουν και ταπεινώνουν. Με κάτι τέτοια εμετικά προσκυνήματα στους Αμερικανούς, παίρνουμε θάρρος και γελάει το αχείλι μας, αν και με τους Αλβανούς υπάρχει φόβος για την ελληνική μειονότητα).

Και αυτό το κακό, η λαθρομετανάστευση, θα συνεχιστεί. Ξηρασίες, ανομβρίες, πείνες και ασθένειες, πόλεμοι, συμβάντα που ωθούν σε μετακινήσεις λαών, θα πολιορκούν πρωτίστως την χώρα μας. Άλλοι κατηγορούν την γεωγραφία ή την ιστορία, άλλοι την Τουρκία ή την λεγόμενη ευφημιστικώς ΕΕ. Τις πταίει; «Οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος έπλασαν τα ερείπια», που θα έλεγε και ο Παπαδιαμάντης. Θα το πω πολύ απλά. Αν ήμουν αφγανός ή πακιστανός θα προσπαθούσα να φτάσω στην πιο ανοιχτή, μακροθυμούσα και γενναιόδωρη χώρα της Ευρώπης.

Στην χώρα που προσφέρει, δωρεάν, φως, νερό, τηλέφωνο, κλιματιστικό, επιδόματα και μια στρατιά χρήσιμων ηλιθίων- που αυτοπροσδιορίζονται προοδευτικοί – οι οποίοι προστατεύουν τους μωαμεθανούς εποίκους από τον ρατσισμό των κακόψυχων, «ελληναράδων» γηγενών. Και θα περνούσα τα σύνορα, σίγουρα κάποια στιγμή… Το ότι ακυρώθηκε η επανάσταση του Εικοσιένα, αυτό ουδόλως ενδιαφέρει, γιατί μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων, ανατράφηκε μπουκωμένη από τα δηλητήρια της αφιλοπατρίας και του αντιχριστιανισμού. Και είναι τόσοι πολλοί οι αφασιακοί Βαλκάνιοι που κατοικούν στην Ελλάδα, ώστε εκπροσωπούνται και από κόμματα εξουσίας. Φευ!!

Ας επανέλθω στην νέα σχολική χρονιά. Τι μας περιμένει, αν περάσουμε βεβαίως τα μπλόκα;

Πάλι μάσκες και κρυμμένα πρόσωπα ό,τι χειρότερο για σχολική αίθουσα, που μοιάζει με χειρουργικό θάλαμο. Και να επικρέμεται και η καραντίνα. Ίσως δεν έχουμε αντιληφθεί πόση ζημιά έγινε τα δύο προηγούμενα χρόνια με την καθήλωση μικρών παιδιών μπροστά από τον υπολογιστή. Ο εθισμός, ύπουλα και αθόρυβα, εισχώρησε στις ψυχές των άγουρων παιδιών. Η «ψηφιακός εαυτός» τούς είναι πολύ πιο ευχάριστος από τον «πραγματικό εαυτό».

Το διαδίκτυο λειτουργεί όπως ακριβώς τα ναρκωτικά. Ο ανώριμος χρήστης αισθάνεται κυρίαρχος του κόσμου, γι’ αυτό και σύμφωνα με έρευνες οι ηθικές αναστολές όσων το χρησιμοποιούν αμβλύνονται. (Ρώτησα κάποιους μαθητές μου το εξής απλό: Αυτά που βλέπετε στο διαδίκτυο, θα μπορούσατε να τα δείτε με τους γονείς σας παρέα; Απάντηση; Αμηχανία και ένοχα βλέμματα). Η δε μελέτη, το αναντικατάστατο θεμέλιο της γερής παιδείας, είναι πια το καθημερινό βάσανο των οικογενειών. Ψάχνουν οι γονείς χίλιους τρόπους μήπως και φιλοτιμήσουν τα παιδιά τους και στρωθούν στο διάβασμα. Μόνο μία είναι η απάντηση: «Παράδειγμα τοις τέκνοις παρέχειν». (άγιος Χρυσόστομος).

Από φέτος, μετά βαϊων και κλάδων, εγκαινιάζεται η αξιολόγηση. Πολύς θόρυβος για το τίποτε. Τυπική διαδικασία θα καταντήσει. Αξιολόγηση αυστηρή-πέλεκυς πρέπει να πέσει- απαιτείται στις πανεπιστημιακές σχολές, ιδίως σ’ αυτές που σπουδάζουν οι εκπαιδευτικοί. Να ξεριζωθούν όλα τα εθνομηδενιστικά, νεοσταλινικά απολειφάδια, που μαγαρίζουν, που μολύνουν με τα ανθελληνικά τους δηλητήρια, εδώ και δεκαετίες τους αυριανούς δασκάλους και καθηγητές. Μόνο έτσι θα ανασάνει η παιδεία. Γι’ αυτό και πρέπει να ιδρυθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια, όπου θα κληθούν να διδάξουν άνθρωποι που έχουν ιθαγένεια ελληνική και πραγματική επιστημονική κατάρτιση και όχι κομματικά διαπιστευτήρια, που ισοπεδώνουν διδακτορικά και περγαμηνές αξιοζήλευτες στην αλλοδαπή.

Άλλη… ιλιγγιώδης καινοτομία, έτσι εξαγγέλθηκε, είναι το πολλαπλό βιβλίο. Κάποιος που δεν γνωρίζει, θα υποθέσει ότι μπορώ εγώ ο δάσκαλος, να διδάξω φέτος, για παράδειγμα, κείμενα από παλαιότερα ανθολόγια ή να προσφύγω στους άριστους του ελληνικού λόγου από την αρχαιότητα ως σήμερα. Καλό και άγιο αυτό. (Προσωπικώς το πράττω εδώ και χρόνια). Όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Θα υπάρχει το Μητρώο Διδακτικών Βιβλίων, τα εγκεκριμένα δηλαδή από το υπουργείο βιβλία και από αυτά θα διδάσκεις. Και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης… Ξέρουμε τι βιβλία θα εγκρίνει το νεοταξικό υπουργείο. Θα δουν πολλά τα μάτια μας…

Και βέβαια από φέτος, αυτό κι αν προκαλεί καύχηση και υπερηφάνεια στον λαό μας, εισάγεται και η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, από το νηπιαγωγείο κιόλας. Το διαβάζεις και μονολογείς; Αυτό ήταν. Λύθηκε το πρόβλημα της παιδείας. Θα ισορροπήσουν οι οικογένειες. Ο άνεργος πατέρας ή αναγκεμένη μητέρα, θα βρει παρηγοριά και ελπίδα όταν τα βλαστάρια τους, 5 ή 6 ετών, θα τους ιστορούν την σεξουαλική διαδικασία. Πώς και δεν το σκέφτηκαν εδώ και αιώνες οι μεγάλοι δάσκαλοι και επιστήμονες; Ιδού η απορία… Νέα σχολική χρονιά; Τα “όπλα”, στις επάλξεις και αγώνες για την ελληνική παιδεία…

Δημήτρης Νατσιός

δάσκαλος-Κιλκίς

Σχετικά θέματα

Σταύρος Καλεντερίδης

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Άλμα στον θόλο της αεράμυνας

Αγορά τρίτου BARAK MX, ήρθαν μονάδες του Drone dome, στον δρόμο το IRON BEAM (λέιζερ) και στο πλάνο το IRON DOME

Δημοσιεύτηκε

6 λεπτά πριν

στις

11 Οκτωβρίου 2026

από τον

Γιάννος Χαραλαμπίδης

Του Δρ. Γιάννου Χαραλαμπίδη, ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Άλμα αεράμυνας διενεργείται από την Εθνική Φρουρά για να κλείσει ένας θόλος αεράμυνας, ανάλογος με εκείνο της «Ασπίδας του Αχιλλέα». Η Κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε παραγγελία μιας τρίτης συστοιχίας του αντιαεροπορικού αντιβαλλιστικού συστήματος BARAK MX, συστοιχιών ενίσχυσης της αεράμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, συστοιχιών DRONE DOME και δύο συστημάτων λέιζερ LITE BEAM από το Ισραήλ, που θα αναπτυχθούν στο νησί σε λογικό χρονικό διάστημα. Μέρος των συστοιχιών DRONE DOME βρίσκεται ήδη στην Κύπρο για να κλείσει την τρύπα της χαμηλής ζώνης αεράμυνας και δη για την προστασία των BARAK MX. Είναι, ταυτοχρόνως, στα πλάνα της Εθνικής Φρουράς η αγορά και του IRON DOME με βεληνεκές 70 χιλιόμετρα, προκειμένου να αντικατασταθούν τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα BUK.

Τα F-16, ΗΠΑ και Ισραήλ

Η όλη αρχιτεκτονική ενισχύει την υφιστάμενη αντιαεροπορική προστασία σε πολυεπίπεδο σύστημα αποτροπής – σύστημα ζωνών – με δυνατότητες αντιμετώπισης απειλών διαφορετικής εμβέλειας, ταχύτητας, τεχνολογίας και κόστους. Σε αυτόν τον σχεδιασμό περιλαμβάνονται, επίσης, τα 4 ελληνικά F-16, που ανήκουν και αυτά σε συγκεκριμένο σχεδιασμό για την υποστήριξη της Κύπρου σε περίοδο κρίσης. Επειδή, βεβαίως, η Τουρκία ενοχλείται από τις εξελίξεις αυτές, καθότι ουδόλως θέλει την ενίσχυση της αποτροπής των Ελλήνων της Κύπρου, είναι θυμωμένη. Ένα, δε, από τα ζητήματα που θα πρέπει να έχει πάντα κάποιος υπ’ όψιν, είναι τις απειλές της, τις οποίες κανείς δεν δικαιούται να υποτιμά. Γι’ αυτό θα πρέπει να επισημανθεί ότι το Ισραήλ εξασφαλίζει την ανάπτυξη των οπλικών συστημάτων που αγοράζει η Κύπρος από το ίδιο. Είναι, δε, οι αγορές αυτές με την ανοχή των ΗΠΑ, αφού εντάσσονται ως εργαλεία αυτοάμυνας και περιφερειακής ασφάλειας. Σε αυτή την περιφερειακή ασφάλεια εμπίπτει και η Βάση Ανδρέας Παπανδρέου, η οποία, κατόπιν συμφωνίας με την Κυπριακή Δημοκρατία, χρησιμοποιείται από τους Αμερικανούς.

BARAK MX: Η αντιαεροπορική προστασία μέσου και μεγάλου βεληνεκούς

Το ισραηλινό BARAK MX, της Israel Aerospace Industries (IAI), αποτελεί ολοκληρωμένο σύστημα αεράμυνας, με δυνατότητα συνδυασμού ραντάρ AESA, κέντρου διαχείρισης μάχης και διαφορετικών αναχαιτιστικών πυραύλων. Ως γνωστόν, η οικογένεια περιλαμβάνει BARAK SR εμβέλειας 15 χιλιομέτρων, MR 35 χιλιομέτρων, LR 70 χιλιομέτρων και ER 150 χιλιομέτρων. Σύμφωνα με τον κατασκευαστή, δύναται να προσβάλλει εναέριους στόχους σε ύψος έως 30 χιλιομέτρων. Κάθε εκτοξευτής της συγκεκριμένης έκδοσης μπορεί να μεταφέρει οκτώ αναχαιτιστές.

Η προσθήκη τρίτου ολοκληρωμένου συστήματος θα αυξήσει τις δυνατότητες ταυτόχρονων εμπλοκών, την αλληλοεπικάλυψη των ζωνών άμυνας και την ανθεκτικότητα του δικτύου απέναντι σε επιθέσεις κορεσμού. Θα διευκόλυνε επίσης την αντιμετώπιση μαχητικών αεροσκαφών, πυραύλων cruise, UAV και τακτικών βαλλιστικών απειλών.

Συστοιχίες IRON DOME: Η ενδιάμεση αντιπυραυλική ασπίδα

Το IRON DOME, που αναπτύχθηκε από τη Rafael, χρησιμοποιεί τον αναχαιτιστή Tamir και έχει σχεδιαστεί πρωτίστως για την αντιμετώπιση ρουκετών, βλημάτων πυροβολικού και όλμων, ενώ διαθέτει δυνατότητες αντιμετώπισης UAV και άλλων εναέριων απειλών. Η εμβέλειά του κυμαίνεται περίπου μεταξύ 4 και 70 χιλιομέτρων. Μία τυπική συστοιχία περιλαμβάνει ραντάρ εντοπισμού και παρακολούθησης, κέντρο διαχείρισης μάχης και τρεις έως τέσσερις εκτοξευτές, με έως 20 πυραύλους ανά εκτοξευτή.

Υπό αυτές τις συνθήκες, εάν πάρουμε ως παράδειγμα τέσσερις εξοπλισμένες συστοιχίες, θα ήταν δυνατό να διαθέτουν 240 έως 320 έτοιμους προς εκτόξευση αναχαιτιστές Tamir. Το βασικό πλεονέκτημα του IRON DOME είναι η δυνατότητα υπολογισμού της προβλεπόμενης πορείας των εισερχόμενων απειλών, ώστε να επιλέγονται για αναχαίτιση εκείνες που κατευθύνονται σε προστατευόμενες περιοχές. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο συγκεκριμένος τρόπος δράσης περιορίζει την άσκοπη κατανάλωση πυρομαχικών.

Ένα ολοκληρωμένο IRON DOME περιλαμβάνει:

Ραντάρ EL/M-2084: Εντοπίζει και παρακολουθεί εισερχόμενους στόχους.
Κέντρο διοίκησης και ελέγχου (BMC): Υπολογίζει την τροχιά των απειλών και εκτιμά εάν κατευθύνονται προς προστατευόμενες περιοχές.
Εκτοξευτές πυραύλων: Φέρουν τους αναχαιτιστικούς πυραύλους.
Αναχαιτιστές Tamir: Καταστρέφουν τις απειλές στον αέρα.
Συστήματα επικοινωνιών και υποστήριξης: Συνδέουν τους αισθητήρες, τη διοίκηση και τους εκτοξευτές.

DRONE DOME: Αντιμετώπιση της απειλής των μη επανδρωμένων

Στον σύγχρονο πόλεμο διαπιστώνει κάποιος τη μαζική χρήση ή, αλλιώς, τις επιθέσεις κατά σμήνη των UAV και των περιφερόμενων πυρομαχικών (loitering ammunition). Η τακτική αυτή έχει μεταβάλει την οικονομία του σύγχρονου πολέμου, διότι ένα φθηνό drone μπορεί να προκαλέσει τον αμυνόμενο να χρησιμοποιήσει δυσανάλογα ακριβό αναχαιτιστικό πύραυλο.

Το DRONE DOME της Rafael αντιμετωπίζει αυτή την ανισορροπία μέσω συνδυασμού αισθητήρων, διενέργειας ηλεκτρονικού πολέμου και συστημάτων εξουδετέρωσης. Στο εν λόγω σύστημα περιλαμβάνονται ραντάρ RPS-42 με εμβέλεια έως 5 χιλιόμετρα και RPS-82 έως και 10 χιλιόμετρα, καθώς και ηλεκτροοπτικοί αισθητήρες των οποίων η δυνατότητα εντοπισμού και αναγνώρισης φτάνει έως και 8 χιλιόμετρα. Παρέχεται περιμετρική, δηλαδή κυκλική, επιτήρηση, 360 μοιρών.

Οι εχθρικές αναχαιτίσεις γίνονται με δύο τρόπους: Πρώτος, παρεμβολές επικοινωνιών (jamming) και δορυφορικής πλοήγησης, που φέρουν την ονομασία (soft kill). Στόχος είναι η απώλεια ελέγχου ή η αδυναμία ολοκλήρωσης της αποστολής του. Δεύτερος, μέσω διασύνδεσης με μέσα φυσικής καταστροφής (hard kill). Σχετικά με αυτήν τη δράση γίνεται χρήση λέιζερ, αναχαιτιστικών πυραύλων, αντιαεροπορικών πυροβόλων ή ειδικών αναχαιτιστικών drones για την καταστροφή ή αχρήστευση του στόχου.

Το DRONE DOME περιλαμβάνει πέντε βασικά υποσυστήματα:

Ραντάρ RPS-42 ή RPS-82: Εντοπίζει και παρακολουθεί μικρά μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Ηλεκτροοπτικούς και υπέρυθρους αισθητήρες (EO/IR): Αναγνωρίζουν οπτικά τους στόχους, ημέρα και νύχτα.
Αισθητήρες ραδιοσυχνοτήτων (RF): Ανιχνεύουν εκπομπές επικοινωνίας και μπορούν να συμβάλουν στον εντοπισμό του drone ή του χειριστή του.
Σύστημα ηλεκτρονικών παρεμβολών (jammer): Παρεμβαίνει στην επικοινωνία και στη δορυφορική πλοήγηση των drones.
Κέντρο διοίκησης C4I: Ενοποιεί τις πληροφορίες των αισθητήρων και διαχειρίζεται την αντιμετώπιση της απειλής.

LITE BEAM (Ελαφρά Δέσμη Λέιζερ): Η νέα διάσταση των όπλων κατευθυνόμενης ενέργειας (λέιζερ)

Το LITE BEAM (Ελαφρά Δέσμη) αποτελεί σύστημα λέιζερ υψηλής ενέργειας, ισχύος 10 kW, με κατασκευάστρια τη Rafael. Πρόκειται για σύστημα σχεδιασμένο για την αντιμετώπιση μικρών drones και εναέριων απειλών χαμηλού ύψους. Έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιεί εμπλοκές σε αποστάσεις έως 3 χιλιομέτρων, υπό κατάλληλες συνθήκες, και προσαρμόζεται σε τροχοφόρα οχήματα 4×4, 6×6 και 8×8, καθώς και σε ερπυστριοφόρες πλατφόρμες.

Το σημαντικότερο πλεονέκτημά του είναι ότι δεν απαιτεί συμβατικούς αναχαιτιστικούς πυραύλους. Το κόστος κάθε εμπλοκής συνδέεται κυρίως με την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και τη λειτουργική υποστήριξη. Η απόδοση και η αποτελεσματικότητά του εξαρτώνται από την οπτική επαφή, την ατμοσφαιρική διαύγεια και τον χρόνο παραμονής της δέσμης στον στόχο. Επομένως, τα LITE BEAM θα αποτελούσαν για την Κύπρο οπλικά συστήματα εγγύς προστασίας και όχι υποκατάστατο της πυραυλικής αεράμυνας.

Το LITE BEAM αποτελείται από τα ακόλουθα βασικά στοιχεία:

Μονάδα λέιζερ υψηλής ενέργειας: Παράγει δέσμη λέιζερ ισχύος 10 kW για τη φυσική εξουδετέρωση στόχων.
Οπτικό σύστημα κατεύθυνσης δέσμης: Εστιάζει την ενέργεια σε συγκεκριμένο σημείο του στόχου.
Ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες: Επιτρέπουν τον εντοπισμό και την παρακολούθηση απειλών ημέρα και νύχτα.
Σύστημα σταθεροποίησης και σκόπευσης: Διατηρεί την ακρίβεια της δέσμης κατά την παρακολούθηση του στόχου.
Σύστημα τροφοδοσίας και θερμικής διαχείρισης: Παρέχει την απαιτούμενη ηλεκτρική ενέργεια και υποστηρίζει την ασφαλή λειτουργία του λέιζερ.
Μονάδα διοίκησης και ελέγχου: Επιτρέπει τη λειτουργία από το όχημα ή από απομακρυσμένο σταθμό και τη διασύνδεση με άλλα συστήματα εντοπισμού.
Η στρατηγική σημασία για την Κυπριακή Δημοκρατία

Ο συνδυασμός των τεσσάρων διαφορετικών τεχνολογιών θα μπορούσε να δημιουργήσει αλληλοσυμπληρούμενες ζώνες αντιμετώπισης αεροπορικών και πυραυλικών απειλών. Για την Κύπρο, η οποία αντιμετωπίζει τις συνέπειες της τουρκικής κατοχής από το 1974 και βρίσκεται γεωγραφικά κοντά σε περιοχές υψηλής στρατιωτικής δραστηριότητας, μια τέτοια αρχιτεκτονική θα μπορούσε να ενισχύσει την αποτροπή και την προστασία ζωτικών κρατικών υποδομών.

Η αποτελεσματικότητά της, όμως, θα εξαρτηθεί από την ύπαρξη ενιαίου συστήματος διοίκησης και ελέγχου, επαρκών αποθεμάτων πυρομαχικών, αξιόπιστων αισθητήρων και συνεχούς τεχνικής υποστήριξης.

Το ουσιαστικό στρατηγικό ζητούμενο δεν είναι απλώς ο πολλαπλασιασμός των αντιαεροπορικών μέσων, αλλά η συγκρότηση ενός συνεκτικού, ανθεκτικού και οικονομικά βιώσιμου συστήματος αεράμυνας που θα αυξάνει το κόστος της επιθετικής ενέργειας και θα ενισχύει την αποτρεπτική ικανότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ποια αντικείμενα και εγκαταστάσεις προστατεύει κάθε σύστημα

Στιγμιότυπο οθόνης 2026-10-09 130443.png

^{Διευκρίνιση:}^{Τα BARAK MX και IRON DOME εξυπηρετούν κυρίως την άμυνα περιοχών, ενώ τα DRONE DOME και LITE BEAM επικεντρώνονται περισσότερο στην τοπική και προστασία συγκεκριμένων στρατιωτικών εγκαταστάσεων και κρίσιμων υποδομών από εχθρικές εναέριες απειλές. Οι δυνατότητές τους αλληλοσυμπληρώνονται, αλλά η πραγματική κάλυψη εξαρτάται από τη διαμόρφωση, τους αισθητήρες, τη διασύνδεση και τις συνθήκες εμπλοκής.}

Διπλή Ασπίδα με Ελλάδα συν το Ισραήλ

Η ενίσχυση της κυπριακής αεράμυνας με ισραηλινά συστήματα BARAK MX, IRON DOME, DRONE DOME και LITE BEAM αποκτά ιδιαίτερη γεωστρατηγική σημασία σε συνάρτηση με την ελληνική «Ασπίδα του Αχιλλέα». Η συμφωνία Ελλάδας–Ισραήλ, ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, η οποία υπογράφηκε στις 31 Αυγούστου 2026, προβλέπει την ανάπτυξη ολοκληρωμένου δικτύου αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής προστασίας, με συστήματα BARAK MX, SPYDER και David’s Sling, καθώς και σύγχρονα ραντάρ και ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου. Η χρησιμοποίηση κοινών ή τεχνολογικά συμβατών ισραηλινών συστημάτων από Ελλάδα και Κύπρο δημιουργεί προϋποθέσεις για στενότερη συνεργασία στην ανταλλαγή πληροφοριών, στην έγκαιρη προειδοποίηση και στην αντιμετώπιση εναέριων απειλών. Ήδη έχουν γίνει πρώτες συζητήσεις μεταξύ Αθηνών και Λευκωσίας για τη δημιουργία ενός ενιαίου χώρου αεράμυνας με δύο θόλους συν τον έναν του Ισραήλ. Η προοπτική αυτή θα μπορούσε να ενισχύσει την αμυντική συνεργασία των τριών κρατών στην Ανατολική Μεσόγειο. Για την επίτευξη ενιαίου δικτύου απαιτούνται πιο στέρεες πολιτικές αποφάσεις, τεχνική διαλειτουργικότητα και συμφωνημένες διαδικασίες διοίκησης και ελέγχου. Η στρατηγική σημασία μιας τέτοιας συνεργασίας έγκειται στη δυνατότητα συντονισμένης αντιμετώπισης απειλών όπως η τουρκική ή της τρομοκρατίας, που θα έχει ως στόχο την ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας.

Όπως αναφέραμε σχετικώς στις 6 Σεπτεμβρίου, η απόσταση Ελλάδας – Κύπρου είναι μεγαλύτερη από το βεληνεκές των βασικών επίγειων συστημάτων αναχαίτισης. Συνεπώς, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν καλύπτει την Κύπρο. Κάλυψη του γεωγραφικού κενού πρέπει να συνιστά συνδυασμό Αεροσκαφών Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου (EMB-145H Erieye της Πολεμικής Αεροπορίας), μαχητικών, κατάλληλων ναυτικών μονάδων και κυπριακής πολυεπίπεδης αεράμυνας.

Εφόσον υπάρχει πρόθεση για ένα κοινό σύστημα αεράμυνας, που ενδεχομένως να φτάνει ώς το Ισραήλ, θα πρέπει να ληφθούν τα εξής μέτρα στη λογική του Δόγματος:

Κοινή αεροπορική εικόνα [Recognised Air Picture (RAP) – Αναγνωρισμένη Αεροπορική Εικόνα].
Αυτό ισχύει σήμερα. Ελλάδα και Κύπρος ανταλλάσσουν στρατιωτικές πληροφορίες και η Κύπρος διαθέτει πλαίσιο Link 16, «Ζεύξη Τακτικών Δεδομένων 16». Αυτό σημαίνει ότι, εάν ελληνικό AEW&C (Αερομεταφερόμενη Έγκαιρη Προειδοποίηση και Έλεγχος) εντοπίζει αεροσκάφος ανατολικά της Ρόδου, μεταδίδει το ίχνος μέσω Link 16 και αυτό εμφανίζεται σχεδόν άμεσα σε κυπριακό κέντρο επιχειρήσεων ή άλλη συμβατή μονάδα. Ως εκ τούτου, όλα τα ελληνικά και κυπριακά ραντάρ, πλοία και αεροσκάφη τροφοδοτούν αμφίδρομα την ίδια εικόνα στόχων.
Διασύνδεση C2 (Διοίκηση και Έλεγχος). Σήμερα υπάρχουν εθνικά κέντρα και επιχειρησιακή συνεργασία. Αυτό που επιβάλλεται είναι ασφαλής σύνδεση Ελληνικού C2 και Κυπριακού C2 μέσω Gateway. Δηλαδή Πύλης Διασύνδεσης, χωρίς απώλεια εθνικού ελέγχου.
Σύνδεση αισθητήρων με BARAK. Από τεχνικής άποψης, το BARAK υποστηρίζει δικτυοκεντρική λειτουργία. Συνεπώς, οι ελληνικοί αισθητήρες θα πρέπει να μπορούν να δίνουν δεδομένα στο κυπριακό BARAK και κυπριακοί αισθητήρες στα ελληνικά, μετά από τεχνική πιστοποίηση.
Εμπλοκή με Δεδομένα Απομακρυσμένου Αισθητήρα. Δεν είναι επιβεβαιωμένο ότι εφαρμόζεται ήδη. Ούτως ή άλλως, πρέπει ο στόχος που εντοπίζεται από ελληνικό ραντάρ να μπορεί να μεταδίδεται σε πραγματικό χρόνο στο κυπριακό σύστημα αεράμυνας, ώστε αυτό να μπορεί να τον αναχαιτίσει, και αντίστροφα.

^{Αεροσκάφος AEW&C (Αερομεταφερόμενη Έγκαιρη Προειδοποίηση και Έλεγχος).}

^{Το LITE BEAM τοποθετημένο σε θωρακισμένο όχημα, η μονάδα λέιζερ και σε έκθεση αμυντικής βιομηχανίας. Το σύστημα προορίζεται κυρίως για την αντιμετώπιση drones σε αποστάσεις περίπου 2–3 χιλιομέτρων, ανάλογα με τη διαμόρφωση και τις συνθήκες.}

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Μηνύματα απελπισίας!

Ο καθηγητής Ιωαννίδης πιθανότατα προσπάθησε, με την ομιλία του, χωρίς προοπτική, να υπενθυμίσει ότι η τελευταία ελπίδα, αν και δύσκολα διακρινόμενη, ωστόσο είναι ακόμη ζωντανή

Δημοσιεύτηκε

1 ώρα πριν

στις

11 Οκτωβρίου 2026

από τον

Μαρία Δελιβάνη - Νεγρεπόντη

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, Δημοκρατία

==========================================

Ο εορτασμός για τα 150 γενέθλια της «Εστίας» ήταν λαμπερός, όπως της άξιζε.

Οι χαιρετισμοί και οι ομιλίες, στην κορυφαία αυτή εκδήλωση ήταν στο ύψος των περιστάσεων.

Ο λόγος, ωστόσο, που ανασύρω από το σύνολο των εξαιρετικών ομιλιών, αυτήν του καθηγητή Γιάννη Ιωαννίδη, είναι η αμεσότητα του δεσίματός της, με αυτήν του διευθυντή της «Εστίας», σχετικά με το «κεράκι». Αγαπημένη και συνεχής αναφορά του Μανώλη Κωττάκη, σχεδόν σε όλες τις ομιλίες του, που συντηρεί την ελπίδα ότι αυτό δεν θα σβήσει, και ότι θα φωτίσει ξανά, κάποτε στο μέλλον, μέρες δοξασμένες για την πατρίδα μας. Αντιθέτως, στην ομιλία του Γιάννη Ιωαννίδη το «κεράκι» δείχνει μισοσβησμένο, η Ελλάδα οδεύει ακάθεκτη προς ένα σκοτεινό τέλος, και φαίνεται να μην υπάρχει χώρος για ελπίδα ανατροπής της καταστροφής.

Η συνύπαρξη αυτών των δύο κορυφαίων ομιλιών, στα γενέθλια της «Εστίας», δημιουργεί πληθώρα συναισθημάτων, στα οποία υπερέχει, δυστυχώς, η απελπισία. Αλλά, συγχρόνως, υπάρχει και η οργή, τού γιατί δεν αντιδρούμε και γιατί δεν προσπαθούμε να σταματήσουμε αυτή τη ροή της κατρακύλας.

Στο δύσκολο διαγνωστικό άρθρο μου, για το τι ακριβώς μας συμβαίνει, μέσα από τις επιστημονικά εμπεδωμένες διαπιστώσεις του κ. Ιωαννίδη, περί του τέλους μας, αντιμετωπίζω σωρεία ερωτηματικών, που δεν έχουν απαντήσεις. Το γεγονός, εξάλλου, ότι ο Γιάννης Ιωαννίδης, στις συντριπτικές του ανακοινώσεις, για το που οδεύουμε, δεν αφήνει ίχνος αντιπολιτευτικής διάθεσης, καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την κατανόηση για το που πάμε, για το γιατί πάμε και για το πόσο τελειωτικά χαμένοι είμαστε.

Σίγουρα, δεν είναι αυτά που θα θέλαμε να ακούσουμε στα 150 γενέθλια της «Εστίας». Και, ακόμη, στη διαδρομή που επέλεξε ο Γιάννης Ιωαννίδης, δεν φαίνεται να φωτίζει το δρόμο μας το «κεράκι» του Μανώλη Κωττάκη.

Παρά ταύτα, θεωρώ την ομιλία του Γιάννη Ιωαννίδη, ως το πολυτιμότερο δώρο για τα γενέθλια της «Εστίας». Και τούτο, επειδή καλπάζουμε ακάθεκτα προς το χαμό, ενώ το «κεράκι» είναι έτοιμο να σβήσει, αλλά όμως καίει ακόμη. Χαροπαλεύει για μια σταλιά «λαδάκι». Και το όντως τραγικό ερώτημα των δύο αυτών αλληλοσυμπληρούμενων ομιλιών, δείχνει να είναι το αν θα βρεθεί, έγκαιρα, μια σταγόνα, μια μόνο, λαδάκι, για να μη σβήσει το «κερί»; Και αν δεν σβήσει, βλέπουμε. ….

Ι. Οι βοριάδες του κ. Ιωαννίδη που απειλούν να σβήσουν το «κεράκι»

Η αριστεία εναντίον της αχρηστίας, της αλαζονείας, της οικογενειοκρατίας, της επιδείνωσης των πάντων, των ψευδών εξαγγελιών, της προβολής βιομηχανιών καταστροφής, του συνεχούς υποβιβασμού της χώρας στη σκάλα της υφηλίου κλπ., κλπ. Αυτά και άλλα ανακοινώνονται από τον κ. Ιωαννίδη μέσα από την κατάρρευση της παιδείας, της επιστήμης και της ελευθερίας του Τύπου, με τη βοήθεια συγκριτικών στατιστικών δεδομένων, που αποκλείουν τις όποιας μορφής αμφιβολίες για την εγκυρότητά τους. Στις εξαγγελίες και στις συγκρίσεις αυτές, δεν συμπεριλαμβάνονται, κατ’ ευθείαν, τουλάχιστον, δεδομένα οικονομικής κατάστασης της χώρας, αλλά βέβαια, συνυπάρχουν σκιωδώς μέσα σε αυτές.

Η Ελλάδα καταποντίζεται παντού δίνοντας τη θέση της σε χώρες που, λίγα μόνο χρόνια πριν, κυρίως πριν από την εισβολή των εγκληματικών Μνημονίων, ήταν πολύ κάτω από αυτήν. Και το χειρότερο, ίσως, είναι οι θανατηφόρες, πράγματι, συγκρίσεις, με την Τουρκία, που μας ξεπερνά, δυστυχώς και συνεχώς, σε πολλά και κρίσιμα πεδία.

Περιττό να υπογραμμίσω ότι, στις ανερχόμενες οικονομίες δεν υπάρχει πια καμιά ευρωπαϊκή. Διαπίστωση, που επαναφέρει στο προσκήνιο το περιεχόμενο του βιβλίου μου, του 2018, περί του «τέλους της οικονομικής κυριαρχίας της Δύσης και την εισβολή της Ανατολής».

ΙΙ. Η άβυσσος που οδηγούν οι αποκαλύψεις του κ. Ιωαννίδη

Πόσες από τις αποκαλύψεις του καθηγητή Ιωαννίδη γνωρίζαμε ήδη; Ή και ορθότερα είχαμε αξιολογήσει το μέγεθος της εθνικής συμφοράς, που έσερναν μαζί τους; Ουδέν κρυπτό υπό τον ήλιο!

Γνωρίζαμε, σίγουρα, πολλά απ’ αυτά και πριν από την περί ής ομιλία! Ωστόσο, πολύ λίγοι από εμάς είχαμε εντρυφήσει στο βαθύτερο νόημά τους, στις επιπτώσεις τους, στην ενίσχυση μιας γενικότερης αδιαφορίας, μέσω της ανοχής τους.

Ανάμεσα και σε πολλά άλλα, εύλογα τίθεται το ερώτημα για το πόσοι από μας είχαν ορθά αξιολογήσει το καταστρεπτικό κοινωνικό μέγεθος, που εμπεριέχεται στον εναγκαλισμό και στην αδίστακτη αναγνώριση της δήθεν σπουδαιότητάς των θανατηφόρων καπνοβιομηχανιών, Παπαστράτου και ανάλογων άλλων, για την οικονομία; Την εγκληματική αυτή σιωπηρή αποδοχή, από πολιτικούς, πρώην υπουργούς, πρώην πρωθυπουργούς, και, γενικότερα, από επίλεκτα μέλη της ελληνικής κοινωνίας! Με τη σιωπηρή υπογράμμισή τους, της δήθεν σημαντικής προσφοράς των περί ων ο λόγος καπνοβιομηχανιών, στην ανάπτυξη. Με την καταστρεπτική μεταφορά ευνοϊκών εντυπώσεων, αλλά και αναγνώρισης της δήθεν συμβολής τους στην άνοδο της οικονομίας. Με την υποστηρικτική συμπαράσταση και ενίσχυση του κύκλου θανάτου, με τον οποίον συνδέονται, και από ορισμένα ΑΕΙ.

Και, βέβαια, η γνώση ότι προς τιμή όλων αυτών των δημίων και των αγγέλων θανάτου καλλιεργείται αδίσταχτα μια εξέχουσα θέση στην κοινωνία, που αναγνωρίζει την «προσφορά» τους, στην ετήσια θανάτωση 30.000 συμπατριωτών μας.

Να αναφερθώ και σε πρόσθετη μορφή αχρηστίας, που εμφανίζει το μαύρο, άσπρο πάντοτε κατά τον κ. Ιωαννίδη. Αφορά την καταπάτηση της αλήθειας του Τύπου, και πιο συγκεκριμένα στην ανακοίνωση της υπουργού Παιδείας, που φιλοξενήθηκε από εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας, στην οποία ισχυρίζεται ότι η κατρακύλα μας,στο Piza 25 σταμάτησε και επιπλέον….έχει αναστραφεί! Ψέματα, που ωστόσο γίνονται αποδεκτά. Γελοιότητες, που συσκοτίζουν την πραγματικότητα, επιταχύνοντας το τέλος της πατρίδας μας. Καταδικάζεται, ακόμη, από το Γιάννη Ιωαννίδη, η διάδοση φαντασιώσεων, για τη δήθεν επιστροφή των νέων μας.

Ο καθηγητής Ιωαννίδης συνεχίζει τις δραματικές διαπιστώσεις, για την ποιότητα της έρευνας στα ελληνικά Πανεπιστήμια καθώς και για τα ύποπτα μονοπάτια, στα οποία καταφεύγουν ελληνικά ΑΕΙ, καθηγητές και ερευνητές, προκειμένου να προβάλουν την ασημαντότητά τους. Η απήχηση, δυστυχώς, στις παραπάνω μεθοδεύσεις είναι αποκαρδιωτική. Ούτε ένα από τα πρώτα Πανεπιστήμια της υφηλίου δεν τίμησε την πρόσκληση των ελληνικών ΑΕΙ, με την παρουσία του στην Ελλάδα.

Ακόμη, η «πρωτιά» της Ελλάδας περιλαμβάνει και τη συμμετοχή της στις 4 χώρες της υφηλίου, με τις χειρότερες δυνατότητες επιλογής της ζωής των πολιτών της.

Ωστόσο, στην πατρίδα μας αναγνωρίζεται και ένα προτέρημα. Είναι περιζήτητη για να περάσει κανείς τα χρόνια της σύνταξής του, κοντά στη θάλασσα και κάτω από το γαλανό ουρανό της. Φυσικά, αυτή η αναγνώριση για το χάδι της φύσης θα διαρκέσει μέχρις ότου ο καθηγητής Ιωαννίδης ανακοινώσει με τον τρόπο του, τις ραγδαίες εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, και τις συντριπτικές προθεσμίες, που αυτές μας θέτουν.

ΙΙΙ. Και το μέγα ερώτημα που προκύπτει. Ο ελληνικός λαός δεν ακούει; Δεν σκέπτεται; Δεν προβληματίζεται; Δεν αντιδρά;

Παρότι, γνώριζα, καθώς ασχολούμαι, χωρίς διακοπή, με το επερχόμενο τέλος μας, κυρίως με βάση τον οικονομικό μας καταποντισμό, ωστόσο η εμπεριστατωμένη, όσο και ψυχρή αναφορά του καθηγητή Ιωαννίδη, ομολογώ ότι με καθήλωσε.

Ειδικότερα, διερωτήθηκα, πως είναι δυνατόν, αυτές οι τόσο καταστρεπτικές προοπτικές, για την πατρίδα μας, όπως προβάλουν χωρίς την απειροελάχιστη αμφιβολία, μέσα από την περί ης ομιλία του Γιάννη Ιωαννίδη, να μην έχουν προκαλέσει σεισμό.

Εξυπακούεται, ότι δεν αναφέρομαι στην Κυβέρνηση, η οποία περιτριγυρίζεται από ειδικής μορφής στόλο, που ουδόλως ενδιαφέρεται για το μετά της πατρίδας, προσπαθώντας να παραμείνει με νύχια και δόντια στο τώρα. Αναφέρομαι, ωστόσο, στην αντιπολίτευση, η οποία, αντιθέτως, υποτίθεται ότι πασχίζει να αλλάξει τα πάντα. Και συνεπώς, η συλλογική της αδιαφορία, στις σπαραξικάρδιες καταγγελίες του κ. Ιωαννίδη, είναι πλέον ή ακατανόητη.

Το τελευταίο, που μπορεί κανείς να σκεφθεί ως ερμηνεία, της όντως αλλοπρόσαλλης αυτής κατάστασης, είναι ότι συλλήβδην οι πολίτες αυτής της χώρας αδιαφορούν για όλα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα τους. Το ίδιο και η αντιπολίτευση συλλήβδην. Αδιαφορούν, ακόμη, και για το επερχόμενο τέλος της.

Αυτό είναι το αρχικό και προφανώς το επιπόλαιο συμπέρασμα. Γιατί, πως αλήθεια, να αδιαφορούν Έλληνες, που δεν ανήκουν στους προδότες, για το μέλλον της πατρίδας τους;

Έτσι, αναζητούνται διαφορετικά ερμηνευτικά πρότυπα. Και έτσι αγγίζουμε εκείνο το μοιραίο σημείο, που με κάθε τρόπο προσπαθούμε να αποφύγουμε. Στην απόλυτη απελπισία του λαού. Στην αποδοχή του αναπόφευκτου, καθώς δεν υπάρχει λύση στο ελληνικό πρόβλημα. Στη φαινομενική αδιαφορία, με την πεποίθηση ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Στην τρομακτική δήλωση του Νίκου Καζαντζάκη: “Δεν φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, δεν πιστεύω τίποτα, είμαι ελεύθερος”.

Δεν αποκλείεται να είναι έτσι. Ωστόσο, το «κεράκι» σιγοκαίει ακόμη. Και ο καθηγητής Ιωαννίδης πιθανότατα προσπάθησε, με την ομιλία του, χωρίς προοπτική, να υπενθυμίσει ότι η τελευταία ελπίδα, αν και δύσκολα διακρινόμενη, ωστόσο είναι ακόμη ζωντανή

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

“Μυρίζει” Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος

Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναλύει τις επικίνδυνες γεωπολιτικές εξελίξεις που διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό ανάμεσα στη Ρωσία και το ΝΑΤΟ.

Δημοσιεύτηκε

4 ώρες πριν

στις

11 Οκτωβρίου 2026

από τον

Σταύρος Καλεντερίδης

Η επικίνδυνη κλιμάκωση ανάμεσα στη Ρωσία και το ΝΑΤΟ, οι εξελίξεις στη Βαλτική, οι πολεμικές προετοιμασίες ευρωπαϊκών κρατών και οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία βρέθηκαν στο επίκεντρο της νέας ανάλυσης του Σταύρου Καλεντερίδη.

Ο αναλυτής προειδοποίησε ότι οι κινήσεις που πραγματοποιούνται στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ ενδέχεται να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, ενώ άσκησε σφοδρή κριτική στις ευρωπαϊκές ηγεσίες για τη στρατηγική που ακολουθούν απέναντι στη Μόσχα.

Παράλληλα, αναφέρθηκε εκτενώς σε δημοσίευμα της Wall Street Journal για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, διατυπώνοντας σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία της αμερικανικής διπλωματίας, τις πολιτικές διασυνδέσεις και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει η ελληνική πολιτική ηγεσία την Ουάσιγκτον.

Η Βαλτική στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης Ρωσίας – ΝΑΤΟ

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Σταύρος Καλεντερίδης στις εξελίξεις στη Λιθουανία και στη συζήτηση για αλλαγές του συνταγματικού πλαισίου σχετικά με τη φιλοξενία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων και όπλων μαζικής καταστροφής.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, οι σχετικές πρωτοβουλίες συνδέονται με τη δυνατότητα μεγαλύτερης στρατιωτικής παρουσίας συμμαχικών δυνάμεων, ακόμη και με το ενδεχόμενο εγκατάστασης πυρηνικών όπλων.

Υπογράμμισε τη γεωγραφική σημασία της Λιθουανίας, η οποία συνορεύει με τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ και τη Λευκορωσία, δύο περιοχές ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για τη ρωσική άμυνα.

Ο Καλεντερίδης εκτίμησε ότι η μεταφορά πρόσθετων στρατιωτικών υποδομών κοντά στα ρωσικά σύνορα είναι πιθανό να προκαλέσει αντίστοιχες κινήσεις της Μόσχας, δημιουργώντας έναν επικίνδυνο φαύλο κύκλο εξοπλιστικής και στρατιωτικής κλιμάκωσης.

Ολλανδία και Γερμανία: Η Ευρώπη προετοιμάζεται για πόλεμο;

Στη συνέχεια της εκπομπής, ο αναλυτής στάθηκε σε τοποθετήσεις και προειδοποιήσεις από την Ολλανδία για το ενδεχόμενο στρατιωτικής αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.

Επέκρινε την αντίληψη ότι μια ενδεχόμενη σύγκρουση με τη Μόσχα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αναπόφευκτη εξέλιξη, επισημαίνοντας ότι τέτοιες δημόσιες τοποθετήσεις εντείνουν το ήδη τεταμένο κλίμα.

Αναφέρθηκε επίσης στη γερμανική αμυντική πολιτική και στη συζήτηση για την περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση της χώρας, εκφράζοντας την ανησυχία ότι η Ευρώπη απομακρύνεται από τη διπλωματική αντιμετώπιση της κρίσης και επενδύει ολοένα περισσότερο στη στρατιωτικοποίηση.

Κατά την εκτίμησή του, η συνεχής προβολή ενός μελλοντικού πολέμου με τη Ρωσία κινδυνεύει να μετατραπεί από σενάριο αποτροπής σε παράγοντα που αυξάνει την πιθανότητα πραγματικής σύγκρουσης.

Γκίλφοϊλ: Το δημοσίευμα της Wall Street Journal και τα 100.000 δολάρια

Σημαντικό μέρος της ανάλυσης αφιερώθηκε στην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, με αφορμή τις νέες αποκαλύψεις της Wall Street Journal.

Το αμερικανικό δημοσίευμα της 7ης Οκτωβρίου 2026 αναφέρει ότι η Γκίλφοϊλ φέρεται να ζήτησε από τον δωρητή του Ντόναλντ Τραμπ, Έρικ Ντίτερς, να καταβάλει 100.000 δολάρια στον λογαριασμό της στην American Express, λίγο πριν από την ακρόασή της στη Γερουσία για τον διορισμό της στην Αθήνα.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τα μηνύματα που εξέτασε η αμερικανική εφημερίδα εγείρουν ερωτήματα για ενδεχόμενη ανταλλαγή οικονομικής υποστήριξης με πρόσβαση σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ.

Ο Ντίτερς υποστηρίζει ότι είχε ήδη καταβάλει σημαντικά χρηματικά ποσά στη Γκίλφοϊλ για εκδηλώσεις και ομιλίες, ενώ επιδίωκε βοήθεια σε προσωπικές φορολογικές και νομικές υποθέσεις. Η νομική πλευρά της Γκίλφοϊλ αμφισβητεί τη γνησιότητα των επίμαχων μηνυμάτων και συνδέει τις οικονομικές απαιτήσεις της με προηγούμενες επαγγελματικές υποχρεώσεις. Οι ισχυρισμοί δεν συνιστούν από μόνοι τους απόδειξη παράνομης πράξης.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης επέκρινε έντονα την ελληνική δημοσιογραφία για την περιορισμένη, κατά την άποψή του, διερεύνηση αντίστοιχων ζητημάτων που αφορούν ξένους διπλωμάτες.

Παράλληλα, συνέδεσε την υπόθεση με το ευρύτερο ζήτημα των σχέσεων εξάρτησης ανάμεσα στην ελληνική πολιτική ηγεσία και την αμερικανική διπλωματία, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα οφείλει να αντιμετωπίζει τους ξένους αξιωματούχους με θεσμική αυτοπεποίθηση και χωρίς πολιτική υποτέλεια.

Ουκρανία: Διπλωματικό παρασκήνιο και ο ρόλος του Τραμπ

Στο ουκρανικό μέτωπο, ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε στις επαφές που βρίσκονται σε εξέλιξη για την αναζήτηση διπλωματικής διεξόδου.

Στάθηκε ιδιαίτερα στην προοπτική μιας τριμερούς διαδικασίας ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία και την Ουκρανία, εκτιμώντας ότι το Κρεμλίνο θα επιχειρήσει να εξασφαλίσει συγκεκριμένα ανταλλάγματα πριν συναινέσει σε ουσιαστική επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων.

Ένα από τα ζητήματα που ανέδειξε ήταν το ενδεχόμενο προσωρινής συμφωνίας για τον περιορισμό των επιθέσεων σε ενεργειακές εγκαταστάσεις.

Κατά την εκτίμησή του, η Μόσχα ενδέχεται να συνδέσει οποιαδήποτε σχετική παραχώρηση με την ελάφρυνση οικονομικών κυρώσεων ή με άλλες πολιτικές δεσμεύσεις της Δύσης.

Η δυσκολία της διαπραγμάτευσης αποτυπώθηκε και στις δηλώσεις του Κρεμλίνου στις 8 και 9 Οκτωβρίου, όταν η ρωσική πλευρά υποβάθμισε την προοπτική άμεσης επανέναρξης των τριμερών συνομιλιών, χωρίς να αποκλείει μελλοντικές επαφές.

Ζελένσκι – Νότια Κορέα: Νέα διπλωματική αντιπαράθεση

Ο αναλυτής ασχολήθηκε επίσης με τις σχέσεις Ουκρανίας και Νότιας Κορέας, εστιάζοντας σε διαφωνίες που, σύμφωνα με όσα παρουσίασε, προέκυψαν γύρω από την αντιμετώπιση των Βορειοκορεατών αιχμαλώτων πολέμου.

Στάθηκε στην ένταση μεταξύ του Κιέβου και της Σεούλ, καθώς και σε ζητήματα διπλωματικής αξιοπιστίας, σεβασμού και χειρισμού ευαίσθητων εθνικών υποθέσεων.

Η αναφορά αυτή εντάχθηκε στη γενικότερη κριτική του προς τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και την ουκρανική διπλωματική στρατηγική, την οποία θεωρεί συχνά υπερβολικά συγκρουσιακή ακόμη και απέναντι σε χώρες που μπορούν να υποστηρίξουν την Ουκρανία.

Ενεργειακός πόλεμος και φόβοι για τον χειμώνα

Σημαντική θέση στην εκπομπή είχε και η ενεργειακή διάσταση του ρωσοουκρανικού πολέμου.

Ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε στα πλήγματα κατά ενεργειακών εγκαταστάσεων και στις επιπτώσεις τους στην οικονομία, στις υποδομές και στον άμαχο πληθυσμό.

Εκτίμησε ότι η συνέχιση της στρατηγικής αμοιβαίων επιθέσεων μπορεί να επιβαρύνει ιδιαίτερα την Ουκρανία κατά τη χειμερινή περίοδο, με διακοπές ηλεκτροδότησης και αυξημένα προβλήματα λειτουργίας βασικών υπηρεσιών.

Παράλληλα, επισήμανε ότι οι οικονομικές και ενεργειακές επιπτώσεις δεν περιορίζονται στις εμπόλεμες χώρες, αλλά επηρεάζουν την ευρωπαϊκή οικονομία και τους πολίτες.

Το ευρύτερο μήνυμα της ανάλυσης

Ο κεντρικός άξονας της παρέμβασης του Σταύρου Καλεντερίδη ήταν ότι η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της ασφάλειάς της.

Κατά την άποψή του, η στρατιωτική ενίσχυση της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, οι συζητήσεις για πυρηνικά όπλα και η συνεχιζόμενη αντιπαράθεση με τη Ρωσία αυξάνουν τον κίνδυνο μιας σύγκρουσης πολύ μεγαλύτερης από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Ταυτόχρονα, η κριτική του στην ελληνική πολιτική τάξη και στην αμερικανική διπλωματική παρουσία συνδέεται με την πάγια θέση του ότι η Ελλάδα χρειάζεται μεγαλύτερη εθνική αυτονομία, θεσμική λογοδοσία και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική.

Η προειδοποίησή του για έναν πιθανό τρίτο παγκόσμιο πόλεμο αποτελεί πολιτικοστρατηγική εκτίμηση και όχι διαπιστωμένη εξέλιξη.