Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Qatargate: Στο κάδρο των ερευνών για διαφθορά και ο Μαργαρίτης Σχοινάς;

Δημοσιεύτηκε στις

Οι έπαινοι υπέρ του Κατάρ του Μαργαρίτη Σχοινά και τα… ερωτηματικά

Ο κ. Σχοινάς συμμετείχε κεντρικά στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να προτείνει την άρση των απαιτήσεων βίζας για το Κατάρ και το Κουβέιτ τον Απρίλιο, η οποία θα αίρει την βίζα για τους Κατάρ που ταξιδεύουν στην ΕΕ για έως και 90 ημέρες σε οποιαδήποτε περίοδο 180 ημερών — είτε για επαγγελματικούς λόγους, για τουρισμό ή για οικογενειακούς σκοπούς.
Ο Μαργαρίτης Σχοινάς μπαίνει στο «κάδρο» της υπόθεσης διαφθοράς με το Κατάρ, που ξέσπασε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έχει οδηγήσει στη σύλληψη της Εύας Καϊλή, αντιπροέδρου του Σώματος.
Όπως γράφει σχετικά το Politico, κατά τη σημερινή ενημέρωση, η der Leyen «δεν απάντησε σε ερώτηση σχετικά με τον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτη Σχοινά, ο οποίος παρευρέθηκε στην τελετή έναρξης του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Κατάρ εκ μέρους της Επιτροπής».
«Ο Σχοινάς», συνεχίζει το δημοσίευμα, «επίτροπος από την Ελλάδα, έχει επικριθεί από τους ευρωβουλευτές για τα tweet του για το Κατάρ τους τελευταίους μήνες.

Σε ένα πρόσφατο tweet, επαίνεσε το Κατάρ για »σημαντική και απτή πρόοδο στην εργασιακή μεταρρύθμιση», ζητώντας να διατηρηθούν αυτές οι μεταρρυθμίσεις».
Ο κ. Σχοινάς συμμετείχε κεντρικά στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να προτείνει την άρση των απαιτήσεων βίζας για το Κατάρ και το Κουβέιτ τον Απρίλιο, η οποία θα αίρει την βίζα για τους Κατάρ που ταξιδεύουν στην ΕΕ για έως και 90 ημέρες σε οποιαδήποτε περίοδο 180 ημερών — είτε για επαγγελματικούς λόγους, για τουρισμό ή για οικογενειακούς σκοπούς.
Η ψηφοφορία για το σχέδιο επρόκειτο να διεξαχθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αυτή την εβδομάδα, αλλά δύο πηγές του κοινοβουλίου είπαν στο Politico ότι πιθανότατα η ψηφοφορία θα ανακληθεί και αντ’ αυτού, ο φάκελος θα σταλεί πίσω στο στάδιο της επιτροπής.Γιατί παρευρέθηκε στην τελετή έναρξης;

Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπερασπίστηκε την παρουσία του Σχοινά στην εκδήλωση.
«Ως αντιπρόεδρος αρμόδιος για τον αθλητισμό, ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτης Σχοινάς προσκλήθηκε στον εναρκτήριο αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 μαζί με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες και τον Πρόεδρο της ΔΟΕ Τόμας Μπαχ που ήταν επίσης παρόντες», ανέφερε ο εκπρόσωπος σε δήλωση του.
Ο εκπρόσωπος σημείωσε επίσης ότι η αξιολόγηση της Επιτροπής για τις εργασιακές μεταρρυθμίσεις του Κατάρ «Αντικατοπτρίζει ακριβώς τις εκθέσεις της ΔΟΕ (Διεθνής Οργάνωση Εργασίας)», προσθέτοντας ότι ο αντιπρόεδρος Σχοινάς ξεκίνησε την επίσκεψή του στο Κατάρ με ειδική ενημέρωση από τον εκπρόσωπο της ΔΟΕ.

schinas-600x458_1.png
Διαψεύδει ο σύμβουλος του αντιπροέδρου

Συν τοις άλλοις, ο σύμβουλος Επικοινωνίας του Αντιπροέδρου της Κομισιόν, Βαγγέλης Δεμίρης, διέψευσε πριν λίγο με ανάρτησή του ότι ο Μαργαρίτης Σχοινάς βρίσκεται υπό έρευνα.
«Ψευδείς, ανυπόστατοι και παραπλανητικοί οι ισχυρισμοί για δήθεν “διερεύνηση” του Μαργαρίτη Σχοινά. Χαμένοι στη μετάφραση…» αναφέρει συγκεκριμένα ο Βαγγέλης Δεμίρης.
Στο μεταξύ η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με τις σχέσεις του αντιπροέδρου της Μαργαρίτη Σχοινά με το Κατάρ σε συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα, προκαλώντας οργή από το σώμα Τύπου των Βρυξελλών που αναζητούν απαντήσεις για το μεγαλύτερο σκάνδαλο διαφθοράς έχει πλήξει εδώ και χρόνια την ΕΕ.
Ο Έλληνας επίτροπος εκπροσώπησε την ΕΕ στην τελετή έναρξης του Παγκοσμίου Κυπέλλου τον περασμένο μήνα και έχει επικριθεί από τους ευρωβουλευτές για τα tweets του τους τελευταίους μήνες, επαινώντας τις εργασιακές μεταρρυθμίσεις του Κατάρ.
Ερωτηθείσα για την απάντηση της Κομισιόν στο σκάνδαλο διαφθοράς του Κατάρ που ξέσπασε στο Ευρωκοινοβούλιο και συγκεκριμένα τη στάση του του κ. Σχοινά, η φον ντερ Λάιεν έμεινε σιωπηλή για τον Έλληνα επίτροπο, σύμφωνα με το Politico.
Η απόφαση της αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Dana Spinant, να κλείσει τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, προκάλεσε έξαλλη αντίδραση από τους δημοσιογράφους στην αίθουσα, οι οποίοι ζήτησαν περισσότερες απαντήσεις.
«Δεν απάντησες ούτε μία από τις ερωτήσεις», φώναξε ένας δημοσιογράφος καθώς η Spinant προσπαθούσε να κλείσει μια συνεδρία με τους δημοσιογράφους. «Δεν είναι αυτός ο τρόπος να οργανωθεί μια συνέντευξη Τύπου εδώ», απάντησε η Spinant με τους δημοσιογράφους να διαμαρτύρονται.
Ενώ η φον ντερ Λάιεν απάντησε σε περαιτέρω ερωτήσεις σχετικά με το σκάνδαλο, δεν απάντησε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων σχετικά με τις συνθήκες γύρω από την επίσκεψη του Σχοινά στο Κατάρ.

«La Repubblica»: Διευρύνεται η έρευνα

Σύμφωνα επίσης με την ιταλική εφημερίδα «La Repubblica» η έρευνα των βελγικών αρχών πρόκειται να διευρυνθεί. Ειδικότερα, επισημαίνεται στο άρθρο το εξής: «Η Αστυνομία ήθελε να επιταχύνει τις έρευνες επειδή φοβόταν ότι, με το τέλος του Παγκοσμίου Κυπέλλου και τη διακοπή των εργασιών του Κοινοβουλίου για τις διακοπές των Χριστουγέννων, θα μπορούσαν να εξαφανιστούν πολλά (με την έννοια των βαλιτσών με χρήματα). Μάλλον δεν είχαν άδικο. Αλλά τις επόμενες ώρες θα γίνει κατανοητό αν και πώς θα επιτευχθεί το δεύτερο επίπεδο: η βελγική αστυνομία ρωτά τους Παντσέρι και Τζόρτζι για ποιον προορίζονταν τα μετρητά, που βρέθηκαν στο σπίτι τους, με τους κοριούς στο χέρι. Επομένως, δεν θα μπορέσουν να πουν πολλά ψέματα».
Ακόμα προστίθεται το εξής: «ώ οι άλλοι δύο συλληφθέντες, ο συνδικαλιστής Βιζεντίνι και ο πρόεδρος της ΜΚΟ “No Peace Without Justice”, Νικολό Φιγκά-Ταλαμάνκα, θα ερωτηθούν για τις σχέσεις τους με το Κατάρ. Αλλά η έρευνα θα μπορούσε να προχωρήσει ακόμη παραπέρα». 

Ολόκληρο το δημοσίευμα της ιταλικής «La Repubblica» 


«Το Κατάρ έχει διαφθείρει την ευρωπαϊκή δημοκρατία. Και το έκανε μέσω τουλάχιστον δύο Ιταλών πρεσβευτών: του πρώην ευρωβουλευτή του Δημοκρατικού Κόμματος, Αντονιο Παντσέρι. Και ο πρώην βοηθός του, Φραντσέσκο Τζόρτζι, νυν σύντροφος της αντιπροέδρου του Κοινοβουλίου, Εύα Καϊλή. Αυτό προκύπτει από τις πράξεις που οδήγησαν στη σύλληψη των δύο, μαζί με άλλα τρία άτομα. Και ότι μέσα στα επόμενα εικοσιτετράωρα θα πρέπει να αξιολογηθούν για να αποφασιστεί αν θα αφεθούν ελεύθεροι ή θα τους συνοδεύσουν στη φυλακή. 

Οι δύο είχαν συνδεθεί με αξιωματούχους από το Κατάρ μεταξύ 2016 και 2018 και, σύμφωνα με τις έρευνες της βελγικής αστυνομίας, έλαβαν χρήματα σε αρκετές περιπτώσεις. Αρχικά για να καθοδηγήσουν την επιχείρησή τους: Ο Παντσέρι ήταν αντιπρόεδρος της υποεπιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ένας ρόλος-κλειδί για όσους όπως το Κατάρ είχαν ανάγκη να “ξεπλύνουν” την εικόνα τους διεθνώς. Στη συνέχεια, όμως, -υποψιάζονται οι δικαστές- εργάστηκαν επίσης για να διευρύνουν το δίκτυο διαφθοράς της κυβέρνησης του Κατάρ και αλλού. 
Κυρίως στην ομάδα S&D (οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές), όπου ο Αντόνιο Παντσέρι είχε εξαιρετικές εισόδους, καθώς είχε εκλεγεί ανάμεσα στα έδρανά τους. Αλλά ακόμη περισσότερο, εκμεταλλευόμενοι τις σχέσεις που είχαν καταφέρει να δημιουργήσουν οι δύο τους. Για παράδειγμα, είναι αυτοί που έφεραν τον Κατάρ στην πόρτα του Λούκα Βιζεντίνι, του ισχυρού γενικού γραμματέα της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Συνδικάτων. 
Η αστυνομία είχε επίσης βρει πολλά μετρητά στο σπίτι του Παντσέρι: πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ, για την ακρίβεια. Αλλά οι υποψίες είναι ότι επρόκειτο μόνο για ένα μέρος των πληρωμών που έγιναν από το Κατάρ τις τελευταίες εβδομάδες: ένα άλλο μέρος μπορεί να είχε μεταβιβαστεί από τον πρώην ευρωβουλευτή σε άλλους δημόσιους υπαλλήλους, ακριβώς για να τους δωροδοκήσει. Από την άλλη πλευρά, ο Παντσέρι δεν είχε πλέον κανέναν επίσημο ρόλο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Γιατί να τον πληρώσει ξανά; Ίσως επειδή εξακολουθούσε, και μάλιστα όλο και περισσότερο, να είναι υπέρμαχος των επαφών. 
Για παράδειγμα: ήταν αυτός που διατηρούσε επαφή με τον Βιζεντίνι (για τον οποίο εργαζόταν και η κόρη του). Και η απόκτηση μιας μη πολεμικής δήλωσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση την παραμονή του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το οποίο έχει ως κύριο αντικείμενο κριτικής ακριβώς την έλλειψη προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων, άξιζε χρυσό για το Κατάρ. η Μαρία Αρένα , Βελγίδα ευρωβουλευτής, γνωστή ως σύμβολο διαφάνειας και ακεραιότητας (“δεν ξέρω τίποτα για αυτή την ιστορία” είπε, “έβαλαν σφραγίδα στο γραφείο της βοηθού μου”). Και, όπως μαρτυρούν οι υποκλοπές της, διατηρούσε συνεχείς σχέσεις με δεκάδες ευρωβουλευτές. 
Αλλά ο Παντσέρι δεν εργάστηκε μόνος του. Για να επιβεβαιώσετε τις πολύ υψηλές σχέσεις του, αρκεί να ρίξετε μια ματιά στο διοικητικό συμβούλιο της ΜΚΟ στο οποίο συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, η Φεντερίκα Μογκερίνι (που δεν έχει σχέση με την έρευνα και η οποία χθες παραιτήθηκε από το διοικητικό συμβούλιο) και ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας Καζενέβ. Για να πιστέψουμε τα αρχεία, ο πρώην βοηθός του Τζόρτζι έπαιξε βασικό ρόλο στην όλη υπόθεση. Σήμερα βοηθός του ευρωβουλευτή του Αντρέα Κοτσολίνο (δεν ερευνάται), είχε ερωτική σχέση με την αντιπρόεδρο της Βουλής, την Ελληνίδα, Καϊλή. Όπως είπαμε, στο σπίτι τους βρέθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε μετρητά. Αλλά και σε αυτή την περίπτωση οι μίζες μπορεί να οδηγούν αλλού: για την κυβέρνηση του Κατάρ, ο ρόλος της Καϊλή ήταν ένα πασπαρτού για να ανοίξουν οι πόρτες του ευρωπαϊκού θεσμού. Έξω από την ομάδα PSE. Να πούμε: η βουλευτής φωτογραφήθηκε πρόσφατα στο Άμπου Ντάμπι σε ένα Σαββατοκύριακο με τον συμπατριώτη της, τον αντιπρόεδρο της Επιτροπής, Μαργαρίτη Σχοινά, μέλος του ΕΛΚ. Ο ίδιος Σχοινάς που σε ένα tweet στις 20 Νοεμβρίου του περασμένου έτους είχε επαινέσει το παγκόσμιο πρωτάθλημα του Κατάρ, “μια χώρα που εφάρμοσε μεταρρυθμίσεις και που αξίζει αυτή την παγκόσμια επιτυχία”. 
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, αυτή τη στιγμή, η έρευνα βρίσκεται μόνο στον πρώτο βαθμό. Η Αστυνομία ήθελε να επιταχύνει τις έρευνες επειδή φοβόταν ότι, με το τέλος του Παγκοσμίου Κυπέλλου και τη διακοπή των εργασιών του Κοινοβουλίου για τις διακοπές των Χριστουγέννων, θα μπορούσαν να εξαφανιστούν πολλά (με την έννοια των βαλιτσών με χρήματα). Μάλλον δεν είχαν άδικο. 
Αλλά τις επόμενες ώρες θα γίνει κατανοητό αν και πώς θα επιτευχθεί το δεύτερο επίπεδο: η βελγική αστυνομία ρωτά τους Παντσέρι και Τζόρτζι για ποιον προορίζονταν τα μετρητά, που βρέθηκαν στο σπίτι τους, με τους κοριούς στο χέρι. Επομένως, δεν θα μπορέσουν να πουν πολλά ψέματα. Ενώ οι άλλοι δύο συλληφθέντες, ο συνδικαλιστής Βιζεντίνι και ο πρόεδρος της ΜΚΟ “No Peace Without Justice”, Νικολό Φιγκά-Ταλαμάνκα, θα ερωτηθούν για τις σχέσεις τους με το Κατάρ. Αλλά η έρευνα θα μπορούσε να προχωρήσει ακόμη παραπέρα. Διότι στις υποκλοπές γίνονται αρκετές φορές αναφορές και σε άλλες χώρες. Σε μία πάνω απ’ όλα: Μαρόκο. Ο Παντσέρι είχε σχέσεις με θεσμούς και πρεσβευτές. Ο Τζιόρτζι συνεργάστηκε με τον Κοτσολίνο, ακριβώς με την αντιπροσωπεία στο Μαγκρέμπ. Μια άλλη ιστορία, ίσως. Αλλά μοιάζει με αυτήν».

Στιγμιότυπο οθόνης 2022 12 11 13.13.21

www.bankingnews.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες

Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.

Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.

Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή

Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.

Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.

Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.

Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.

Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.

Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.

Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.

Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.

Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.

Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.

Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις

Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.

Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.

Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.

Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.

Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.

Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας

Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.

Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.

Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.

Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.

Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.

Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.

Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.

Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία

Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.

Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.

Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.

Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.

Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.

Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.

Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.

Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.

Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.

Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.

Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία

Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;

Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.

Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.

Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.

Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.

Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.

Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Μάζης: Η Ελλάδα διαθέτει ένα «πυρηνικό όπλο» που παραμένει αναξιοποίητο

Ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας Ιωάννης Μάζης παρεμβαίνει στην εκπομπή «Review» της Ιρένας Αργύρη στην "Ναυτεμπορική" και εξηγεί...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Νέα γεωπολιτική εξίσωση στην Ανατολική Μεσόγειο

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας αναλύει το παρασκήνιο γύρω από τα τουρκικά Eurofighter, την υπεροχή που οικοδομεί η Ελλάδα με Rafale, F-16...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Λουκόπουλος: Όχι άλλες θριαμβολογίες

Ο γεωστρατηγικός αναλυτής και αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος παρεμβαίνει στον Θήτα FM και αποκωδικοποιεί την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Η παγίδα του Πούτιν! “Άδειασμα” Ουκρανίας και Ευρώπης από τον Τραμπ

Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναλύει τη νέα σύγκρουση ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, με φόντο τη συμφωνία για...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Ο Δρ. Διεθνών Σχέσεων Γιάννος Χαραλαμπίδης, σε παρέμβασή του στην τηλεόραση του ΣΙΓΜΑ, αναλύει τον σχεδιασμό για τον πολυεπίπεδο θόλο...

Δημοφιλή