Ακολουθήστε μας

Ιστορία - Πολιτισμός

Χρήστος Πουγκιάλης: Έλλειψη κουλτούρας ασφάλειας και κρυφοί υπεύθυνοι για την τραγωδία των Τεμπών-Χ.Πουγκιάλης

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Χρήστος Πουγκιάλης*

Παρά τις συνεχείς αποκαλύψεις για τα αίτια που οδήγησαν στην τραγωδία των Τεμπών, υπάρχει και μια αποκάλυψη για την οποία ουδείς κατηγορείται. Οι κλοπές καλωδίων και άλλου τροχαίου υλικού, που συμβαίνουν συνεχώς στις γραμμές του ΟΣΕ, αναφέρονται συνεχώς με έναν τρόπο ωσάν να αποτελούν περίπου… ένα «φυσικό φαινόμενο». Έτσι αποκαλύπτεται ενώπιών μας η έλλειψη κουλτούρας ασφάλειας σε όλο της το μεγαλείο!

Οι κλοπές αυτές καλωδίων αποτελούν έναν από τους λόγους για τους οποίους δεν δουλεύει η τηλεματική στον ΟΣΕ, η οποία αν ήταν εν ενεργεία, δεν θα είχε συμβεί η μοιραία σύγκρουση των τρένων. Δεν γνωρίζουμε αν είναι ακριβές αυτό που ειπώθηκε, δηλαδή ότι έχουν κλαπεί καλώδια μήκους τριακοσίων χιλιομέτρων, αλλά είναι ενδεικτικό της ανομίας και της έλλειψης ελέγχου που υπάρχει στο σιδηροδρομικό δίκτυο.

Παρά το συνεχώς συζητούμενο γεγονός της  κλοπής των καλωδίων του ΟΣΕ, κανείς δεν κατηγορείται διότι, εδώ και χρόνια, δεν συλλαμβάνει τους κλέφτες, τους κλεπταποδόχους και τα χυτήρια που κάνουν τη βρώμικη δουλεία. Οι συλλήψεις τέτοιων συμμοριών που έχουν καταγραφεί στα ΜΜΕ είναι μόνον το 2017 επί υπουργίας Νικολάου Τόσκα και το 2013 επί υπουργίας Νίκου Δένδια όταν είχαν συλληφθεί τέτοιες συμμορίες, οι οποίες ασκούσαν αυτή τη σοβαρότατη παρανομία. Με το δυστύχημα στα Τέμπη, αποδείχθηκε περίτρανα πόσο σοβαρότατη είναι αυτού του είδους η κλοπή, διότι μας έχει στοιχίσει τις ζωές δεκάδων ανθρώπων. Έκτοτε… ουδεμία άλλη σύλληψη.

Οι ευθύνες Θεοδωρικάκου και προηγούμενων Υπουργών.

Επομένως θα πρέπει να απολογηθεί ενώπιον του λαού και να πει τι ενέργειες έχει κάνει προς την κατεύθυνση σύλληψης των κυκλωμάτων αυτών ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Τάκης Θεοδωρικάκος. Μας κάνει εντύπωση πως είναι δυνατόν να μένει στο απυρόβλητο για μια τόσο μεγάλη αμέλειά του. Αλλά για να μην τον αδικούμε και δεδομένου ότι το πρόβλημα είναι διαχρονικό, θα έπρεπε μαζί του να απολογηθούν και οι προηγούμενοι Υπουργοί, κατά σειρά Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Όλγα Γεροβασίλη, Γιάννης Πανούσης, Βασίλης Κικίλιας κλπ.

Θα πρέπει λοιπόν όλοι αυτοί οι υπουργοί να μας πουν τι πιέσεις άσκησαν στις κατά τόπους αστυνομικές αρχές για να εντοπίζουν τις συμμορίες των κλεπτών και να τις συλλαμβάνουν; Για να εντοπίζουν τους κλεπταποδόχους και τα χυτήρια που ενέχονται; Τι έκαναν για τη φρούρηση του σιδηροδρομικού δικτύου με ειδικές ενέδρες και παγίδες; Πως αντιμετώπισαν τους κατά τόπους αστυνομικούς προϊσταμένους όταν μάθαιναν ότι στην περιοχή δικαιοδοσίας τους εκλάπησαν μερικά… χιλιόμετρα καλωδίων; Πόσους αστυνομικούς υπευθύνους έκριναν στάσιμους από τον λόγο αυτόν; Ή μήπως τους προήγαγαν κιόλας;

Οι ευθύνες Κώστα Καραμανλή

Το ζήτημα της έλλειψης ή του πολύ ευτελούς επιπέδου κουλτούρας ασφάλειας δεν αφορά μόνον στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, αλλά και στο Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών. Ο παραιτηθείς Υπουργός Κώστας Καραμανλής, όφειλε να γνωρίζει ότι τα τρένα αυτά δεν κουβαλούν μόνον ανθρώπους της καθημερινότητας, παιδιά, φοιτητές κλπ. Πιθανώς αύριο να χρειαστεί να  κουβαλούν πολεμικό υλικό και φαντάρους για τον πόλεμο. Τότε οπλίτες θα μεταφέρουν και οι συρμοί του μετρό και του προαστιακού σιδηροδρόμου. Αλίμονο λοιπόν αν αυτά τα μέσα δεν είναι 100% ασφαλή, όπως ψευδώς ισχυριζόταν στη Βουλή, κουνώντας μάλιστα το δάκτυλο, λίγες μέρες προ του ατυχήματος.

Την αναγκαιότητα αυτής της απόλυτης ασφάλειας όφειλε να την έχει μεταδώσει με ιδιαίτερη αυστηρότητα στον ΟΣΕ, αλλά  και στην ιταλική εταιρία που έχει αναλάβει τη διακίνηση των ελληνικών τρένων. Αντιθέτως μαθαίνουμε ότι ΟΣΕ και ΤΡΑΙΝΟΣΕ περίπου δεν μιλιούνται. Αλλά για αυτό ήταν υπουργός ο Κώστας Καραμανλής: Για να τους βάλει στη θέση τους και να τους εμφυσήσει πρωτίστως την κουλτούρα ασφάλειας, χάριν της οποίας οφείλουν να συνεργάζονται αρμονικώς, έστω και με το ζόρι.

Σήμα κινδύνου για το ΥΠΕΘΑ

Υπάρχει όμως και άλλο ένα Υπουργείο που οφείλει να ενδιαφέρεται για την ασφάλεια των τρένων, αλλά πολύ αμφιβάλουμε ότι έχει κουνήσει το δακτυλάκι του. Είναι το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης το οποίο, σε περίπτωση πολέμου θα διακινήσει μέσω τρένων και πολεμικό υλικό και κυρίως οπλίτες. Όμως έγινε γνωστό, πέραν των άλλων, ότι δεν γίνεται πλέον οπτικός έλεγχος των σιδηροδρομικών γραμμών μετά από έντονες βροχές κλπ, λόγω ελλείψεων προσωπικού. Άρα δεν μπορεί να εντοπισθεί και τυχόν δολιοφθορά στις γραμμές ή και στα τρένα, εκ μέρους πρακτόρων της Τουρκίας, πράγμα αναμενόμενο σε μια κρίση.

Επομένως το ΥΠΕΘΑ έχει απόλυτη ανάγκη και υποχρέωση να πιέζει το Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών, προκειμένου το τελευταίο να τηρεί διαρκώς τα υψηλότερα στάνταρ ασφαλείας, στη φύλαξη των συρμών και των γραμμών, πέραν της άψογης λειτουργίας των ηλεκτρονικών δικλείδων ασφαλείας. Ας φανταστεί κανείς τι θα συμβεί αν (κούφια η ώρα) προκύψει μια αντίστοιχη τραγωδία με οπλίτες που πηγαίνουν στον πόλεμο. Διότι δεν είναι μόνον το κρίμα της απώλειας της ζωής των νέων ανθρώπων, αλλά και η κατάπτωση του ηθικού που θα επιφέρει κάτι τέτοιο στο αγωνιζόμενο στράτευμα.

Οι χαλαρές θέσεις Γεραπετρίτη και η βαθύτερη ευθύνη Μητσοτάκη

Δυστυχώς η μέχρι στιγμής αντίδραση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν δείχνει πρόθεση για άμεσες διορθώσεις. Αντί να αντικαταστήσει τον Κώστα Καραμανλή με έναν τεχνικό υπουργό, τον αντικατέστησε με έναν νομικό, τον Γιώργο Γεραπετρίτη, των 6 μιλίων ως κόκκινη γραμμή. Δηλαδή έναν άνθρωπο με πολύ χαλαρές θέσεις για τα θαλάσσια δικαιώματα της Ελλάδας, πράγμα που δείχνει και πολύ χαμηλό επίπεδο κουλτούρας ασφάλειας.

Είναι ο Γιώργος Γεραπετρίτης που αφού διαλεγόταν παλαιότερα με τον Μένιο Φουρθιώτη, ο πρωθυπουργός εσχάτως του ανέθεσε να διαπραγματεύεται κρυφά με το Τούρκο Πρέσβυ σε «ουδέτερα σπίτια», προφανώς πάλι χαλαρά, παραγκωνίζοντας το Υπουργείο Εξωτερικών. Κατά την εφημερίδα «Εστία», προαλειφόταν για Υπουργός Εξωτερικών, μετά τις εκλογές. Πώς να τον εμπιστευθούμε ότι ως αρμόδιος Υπουργός Μεταφορών και Υποδομών δεν θα έχει παρόμοια χαλαρές θέσεις και για την εις βάθος διερεύνηση των αιτίων του δυστυχήματος;

Αυτές όμως οι χαλαρές θέσεις αφορούν προφανώς και στον ίδιο τον πρωθυπουργό που κάνει και τις ανάλογες επιλογές προσώπων (όπως του Γ. Γεραπετρίτη) και δίνει τις αντίστοιχες εντολές. Με τέτοια όμως χαλαρότητα δεν πρόκειται να διορθωθούν τα κακώς κείμενα, ούτε του Υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών, ούτε του ΟΣΕ, ούτε της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, αλλά ούτε και ολόκληρης της χώρας. Θα πρέπει όμως να γνωρίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ότι την ευθύνη που του έχει δώσει ο λαός όφειλε να την νοιώθει συμβολικά σαν ηλεκτρική καρέκλα και όχι σαν σαιζ λονγκ για χαλάρωση, πίνοντας φραπέ και φορώντας ακουστικά…

*Ο Χρήστος Πουγκιάλης είναι Υποπτέραρχος ε.α. – Μετεωρολόγος.

Είναι σύμβουλος στο κανάλι «Neocleous» του YouTube και παρουσιαστής των εκπομπών «Παραθέσεις» και «ΒιβλιοΠαραθέσεις» στο κανάλι αυτό.

Παραλλήλως είναι συντάκτης άρθρων για εθνικά και κοινωνικά θέματα καθώς και για τον χορό.

Απόφοιτος της Σχολής Πολέμου Αεροπορίας και της Σχολής Εθνικής Αμύνης. Ειδικός στα συστήματα αυτόματης συλλογής μετεωρολογικών δεδομένων μέσω ηλεκτρονικών αισθητήρων.

Έχει διατελέσει Διευθυντής στην Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία, Προϊστάμενος προγραμμάτων εκπαίδευσης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης, Τμηματάρχης Μετεωρολογικών Σταθμών, Διοικητής Σμήνους Μετεωρολογίας της 112 Πτέρυγας Μάχης, Υπεύθυνος του έργου «Αυτόματοι Μετεωρολογικοί Σταθμοί Ολυμπιακών Αγώνων 2004». Έχει συνεργαστεί με το Μετσόβιο Πολυτεχνείο στο πρόγραμμα “STRIDE”.

 

ΠΗΓΗ: Militaire.gr

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ιστορία - Πολιτισμός

«Στα Άγια Χώματα της Πόλης» – Ελληνικό συρτάκι μπροστά στην Αγιά Σοφιά

Ένα ελληνικό χορευτικό συγκρότημα εμφανίζεται να χορεύει συρτάκι μπροστά από την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη, με το σχετικό βίντεο να αναπαράγεται από τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα ελληνικό χορευτικό συγκρότημα εμφανίζεται να χορεύει συρτάκι μπροστά από την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη, με το σχετικό βίντεο να αναπαράγεται από τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Το TRT Haber, μεταξύ άλλων, χαρακτήρισε την πράξη «πρόκληση» και «προσβολή» προς το μνημείο, το οποίο από το 2020 λειτουργεί ως τέμενος.

Το χορευτικό σχήμα στο βίντεο είναι από την Ακαδημία Ζεϊμπέκικου Δημήτρης Πετρόπουλος με σχολές σε Ελλάδα και Κύπρο.
@petropoulos.zeimpekiko Η Ακαδημία Ζεϊμπέκικου χορεύει στα άγια χώματα της πόλης..! Γρηγόρης Πετρόπουλος και Δημήτρης Πετρόπουλος🙏 Χασάπικο #akadhmiazeimpekikoudimitrispetropoulos #greece🇬🇷 #attica #zeimpekikopetropoulos #ζειμπεκικο ♬ Sunrise – Official Sound Studio

Το τραγούδι που χορεύουν τραγουδά ο Στράτος Διονυσίου. Ονομάζεται τα «Άγια Χώματα της Πόλης»  σε στίχους μουσική του Απόστολου Καλδάρα και κυκλοφόρησε στο άλμπουμ «Τα Ορθόδοξα» το 1978».

SigmaLive

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Τι έχει απομένει από την ενότητα των Εκκλησιών 1700 χρόνια μετά;

Δεκαεπτά αιώνες έχουν περάσει από τότε που ο Μέγας Κωνσταντίνος κάλεσε τους Επισκόπους της οικουμένης να συγκεντρωθούν στη Νίκαια της Μικράς Ασίας. Όχι για να τιμήσουν την αυτοκρατορική του μεγαλοπρέπεια. Αλλά, για να ενισχύσουν την ενότητα της Εκκλησίας που εκείνη την εποχή κινδύνευε από τις αιρέσεις.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Δεκαεπτά αιώνες έχουν περάσει από τότε που ο Μέγας Κωνσταντίνος κάλεσε τους Επισκόπους της οικουμένης να συγκεντρωθούν στη Νίκαια της Μικράς Ασίας. Όχι για να τιμήσουν την αυτοκρατορική του μεγαλοπρέπεια. Αλλά, για να ενισχύσουν την ενότητα της Εκκλησίας που εκείνη την εποχή κινδύνευε από τις αιρέσεις. Η σύγχυση είχε γίνει η μόνιμη κατοικία των πιστών. Ήταν η εποχή που η αλήθεια χανόταν πίσω από λόγια «θεολογικά» και κατασκευασμένες βεβαιότητες. Η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος δεν δημιούργησε μια ιδεολογία. Κατέγραψε τον τρόπο ύπαρξης της Εκκλησίας. Τα πρώτα επτά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως. Κατέγραψε το Δόγμα. Την κοινή εμπειρία. Την Μαρτυρία. Τον ορίζοντα της κοινωνίας του Αληθινού.

Κι όμως, δεκαεπτά αιώνες αργότερα, το θέαμα είναι τραγικά παρόμοιο. Ο χριστιανικός κόσμος διαμελισμένος, γεμάτος παραδόσεις ξέχωρες, δογματικές εκδοχές, εκκλησιαστικά σύνολα που λειτουργούν συχνά σαν ξεχωριστά κράτη. Η αναφορά στον Χριστό έχει θρυμματιστεί σε προσωπικές ερμηνείες, εγωισμούς, εθνικές αφηγήσεις, πνευματικές αυτάρκειες. Ακόμη και μέσα στην Ορθοδοξία, που υποτίθεται φυλάσσει τη συνοδικότητα και την εμπειρία της πρώτης Εκκλησίας, έχει ριζώσει η παθολογία του εθνοφυλετισμού: Εκκλησίες εγκλωβισμένες σε κρατικά συμφέροντα, σε πολιτικές συμπλεύσεις, σε ανταγωνισμούς ταυτότητας.

Η πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου να προσκαλέσει τον Πάπα και να μεταβούν μαζί στη Νίκαια αποτελεί αναμφίβολα μια στιγμή με βαρύτητα ιστορική για ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο. Δεν ήταν μια τελετουργική επίσκεψη ούτε μια ευγενική χειρονομία. Είναι η συμβολική επιστροφή στην απαρχή της ενιαίας χριστιανικής μαρτυρίας, στον τόπο όπου θεμελιώθηκε η κοινή ομολογία της πίστης. Σε μια εποχή κατά την οποία οι διαιρέσεις, οι παγιωμένες καχυποψίες και οι εκκλησιαστικές απομονώσεις μοιάζουν ανυπέρβλητες, η κίνηση του Οικουμενικού Πατριάρχη λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η μνήμη της πρώτης ενότητας μπορεί ακόμη να ενεργοποιήσει συνειδήσεις. Η συνάντηση δεν έλυσε τις διαφορές, αλλά απέδειξε ότι η αναζήτηση της κοινωνίας δεν είναι ουτοπία. Ότι υπάρχουν ακόμη Ποιμένες πρόθυμοι να υπερβούν το φόβο και να ανοίξουν δρόμο εκεί όπου η ιστορία έχει υψώσει τείχη.

Από την άλλη, ηχηρή ήταν η απουσία κάποιων εκκλησιαστικών προσώπων που παραδοσιακά διακηρύσσουν ότι φυλάττουν «ανόθευτη την παράδοση». Αντί να σταθούν μάρτυρες μιας μοναδικής στιγμής – όχι για να υπογράψουν συμφωνίες, αλλά για να τιμήσουν την κοινή ρίζα – επέλεξαν την αποχή. Αυτή η στάση μάλλον δείχνει αδυναμία κατανόησης της ιστορίας. Σε δείχνει κατώτερο των περιστάσεων. Και μπροστά στην ιστορία οφείλεις να στέκεται αντάξιος.

Το πραγματικό ερώτημα επομένως δεν είναι αν οι Εκκλησίες μπορούν να ενωθούν ξανά. Αλλά, αν οι άνθρωποι που τις διακονούν από θέσεις πνευματικής ευθύνης είναι ικανοί να υπερβούν τον εγωκεντρισμό τους. Αν μπορούμε να αφήσουμε πίσω μας τη λατρεία της δικαιοδοσίας, τις εθνικιστικές εμμονές, τις παραδόσεις που μετατράπηκαν σε ιδεολογικά οχυρά. Αν μπορούμε να ξαναβρούμε τον τρόπο συνύπαρξης που κατέγραψε η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος. Να ξαναβρούμε την κοινή μας Παράδοση αυτοί που οι Πατέρες της Εκκλησίας μας παρέδωσαν με κόπο, προσευχή και αγώνες.

Η ενότητα δεν υπογράφεται σε συμφωνητικά. Δεν είναι έργο διπλωματίας. Είναι καρπός σχέσης, τρόπος κοινωνίας, άθλημα υπέρβασης. Χωρίς αυτήν την προϋπόθεση, όσα κι αν ειπωθούν, όσες τελετές κι αν οργανωθούν, δεν θα αλλάξει τίποτε. Θα συνεχίσουμε να μνημονεύουμε την ίδια πίστη και να ζούμε σαν ξένοι.

Αν σεβόμαστε πραγματικά το παρελθόν, ας πάψουμε να το επικαλούμαστε ως πρόσχημα. Ας το αφήσουμε να μας διδάξει. Να μας θυμίσει ότι η Εκκλησία δεν είναι σύστημα εξουσίας αλλά κοινότητα προσώπων. Μόνον τότε το Σύμβολο της Πίστεως θα γίνει ξανά κοινή ομολογία και όχι παράλληλες αναγνώσεις. Μόνον τότε θα έχει νόημα να μιλάμε για πραγματική σύναξη και όχι για θεαματικές συναντήσεις χωρίς συνέπεια και συνέχεια.

huffingtonpost.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Ιστορία - Πολιτισμός

Δώσ’ μου τα χέρια σου

Η γιαγιά Αναστασία που όλοι στο χωριό φώναζαν Στασού, μέχρι και το τέλος της ζωής της στα τέλη του εικοστού αιώνα δεν είχε πει ποτέ τη λέξη «ευχαριστώ». Αντ’ αυτού έλεγε «ες ευτζιές μου να ’σιεις που τα είκοσί μου νύσια».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η γιαγιά Αναστασία που όλοι στο χωριό φώναζαν Στασού, μέχρι και το τέλος της ζωής της στα τέλη του εικοστού αιώνα δεν είχε πει ποτέ τη λέξη «ευχαριστώ». Αντ’ αυτού έλεγε «ες ευτζιές μου να ’σιεις που τα είκοσί μου νύσια».

Ένιωθε χαρά και ευγνωμοσύνη, απλά και μόνο που ανεβαίναμε να την επισκεφτούμε στο απομονωμένο ορεινό της χωριό και μας γέμιζε με ευχές για να μας ευχαριστήσει για τα ευτελή δώρα που τις παίρναμε, φουρκέτες ή ένα τσεμπέρι για τα μαλλιά, γαλότσες και κάλτσες για τον χειμώνα, πάστες από τα ζαχαροπλαστεία της πόλης ή souvenirs από τα ταξίδια μας, όπως μια γόνδολα από τη Βενετία που γύριζε παίζοντας το Boléro ή μια ανδαλουσιανή χορεύτρια φλαμένκο από την Ισπανία. Μας πλούμιζε με δεκάλιρα και μας ττεμπίσιαζε «Να τα φυλάετε να πολλύνουν τζαι να πιάσετε γρουσαφικόν». Εμείς όμως αντί χρυσαφικού, τα ξοδεύαμε στα δισκάδικα, αγοράζοντας δίσκους βινυλίου με τις νέες χρυσές επιτυχίες.

Αν ποτέ πηγαίναμε απροειδοποίητα στο χωριό, τη βρίσκαμε να ζεσταίνει τα χέρια της πάνω από τη φουκού ή να κάθεται στη χειμωνιάτικη λιακάδα «να βράσουν τα κόκκαλά μου κόρη μου». Τα καλοκαίρια τα είχε σταυρωμένα στην ποδιά της, μόνη μες στη απέραντη σιωπή του αρχέγονου τοπίου με τα βουνά και τ’ αμπέλια. Συντροφιά της θύμησες παλιές από την εποχή που το χωριό έσφυζε από ζωή. Άκουγε τα τιτιβίσματα των πουλιών, τα θροΐσματα των δέντρων, το τετέρισμα των τζιτζικιών και τη βουή του ανέμου.
Αυτά τα χέρια που τώρα κάθονταν άπραγα σε αργία, κάποτε ζύμωναν ψωμιά και κουλούρια, άπλωναν στο δώμα τις σταφίδες και τον τραχανά, ασπρόγιαζαν με ασβέστη το σπίτι, τρυγούσαν, κλάδευαν και έφτιαχναν τα προικιά μας -κόμπο τον κόμπο- σιεμέδες, τραπεζομάντηλα και σκεπάσματα. Στα χέρια της ήταν χαραγμένοι οι δρόμοι και οι χρόνοι που έζησε. Η ίδια πορεία όπως και της μητέρας, της γιαγιάς, της πρόγιαγιάς της, των αδελφών της και όλων των γυναικών του χωριού, οι πλείστες από τις οποίες δεν βγήκαν ποτέ από το νησί ή ακόμη δεν είδαν ποτέ τους τη θάλασσα.

Οι γυναίκες της δεκαετίας του ’60 και του ’70 πήγαιναν κάθε Σάββατο κομμωτήριο να φορμάρουν τα μαλλιά τους οπόταν και κάθονταν με το κεφάλι τυλιγμένο με ρολά κι ένα δίχτυ, κάτω από τον στεγνωτήρα-κράνος που φυσούσε ζεστό αέρα. Μέχρι αυτά να στεγνώσουν μετροφυλλούσαν περιοδικά: Γυναίκα, Ταχυδρόμος, Ρομάντζο και Θησαυρός περνούσαν από χέρι σε χέρι ως το επόμενο Σάββατο ή μήνα που θα κυκλοφορούσαν τα νέα τεύχη.

Κάποιες αφήνονταν στη φροντίδα των νεαρών βοηθών, οι οποίες τους έβαφαν τα νύχια σε κόκκινο, ροζ ή περλέ χρώμα. Έφευγαν από το κομμωτήριο με τα μαλλιά φουσκωμένα σαν κράνος και κατάξερα από την πολλή λάκα με την οποία τα είχε ψεκάσει η κομμώτρια ώστε να κρατήσουν ως το επόμενο Σάββατο. Οι νεαρές από την άλλη πήγαιναν για να ισιώσουν τα μαλλιά τους, να τα κάνουν σέλινο για το Σαββατιάτικο πάρτι ή την έξοδό τους στο καφέ. Τα σγουρά ή κυματιστά μαλλιά που είχαν οι πλείστες γυναίκες του νησιού, θεωρούνταν αρχαιολογία. Ακόμη δεν ήταν της μόδας το ξανθό μαλλί και μόνο οι γυναίκες ελευθέρων ηθών, οι τραγουδίστριες και οι ηθοποιοί που βλέπαμε στα περιοδικά και στην τηλεόραση τολμούσαν να τα βάψουν.

Θυμάμαι τα χέρια των γιαγιάδων με τα νύχια τους να μαρτυρούν τις εποχές αναλόγως των εργασιών που έκαναν, αν είχαν καθαρίσει ρόδια, καρυδάκια για το γλυκό, ή αν τσάκιζαν ελιές το φθινόπωρο. Τα χέρια με τις φλέβες ποτάμια. Αυτά τα χέρια που τόσο αγαπήσαμε, που σκύβαμε να φιλήσουμε, αυτά που μας χάιδευαν και μας νανούριζαν, μας ζέσταιναν το γάλα και τις ζωές μας.

Δένα Αναξαγόρου Τουμαζή

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Μπαλτζώης: Πολεμικός παροξυσμός!

Παρέμβαση του αντιστράτηγου ε.α. Ιωάννη Μπαλτζώη στην εκπομπή Leaders

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Αποκάλυψη! Τραμπ-Πούτιν θέλουν το τέλος της Ε.Ε.

Η εκπομπή του Σάββα Καλεντερίδη τη Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2025

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ7 ώρες πριν

Μανιάτης: Διπλή κόκκινη κάρτα της Κομισιόν στην Ελλάδα για την απραξία στις καταστροφές των δασών ελάτης

Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ερώτηση του Ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ και Αντιπροέδρου της Ομάδας των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών...

Οικονομία8 ώρες πριν

Δανειολήπτες Ελβετικού Φράγκου: «Όχι» σε κυβερνητικές διαρροές – Ζητείται ευρωπαϊκή λύση

Η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Δανειοληπτών προειδοποιεί ότι δεν θα δεχτεί ημιμέτρα που «νομιμοποιούν τη μεγαλύτερη τραπεζική απάτη», αξιώνοντας καθαρή νομοθετική λύση...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ9 ώρες πριν

Ερντογάν: Στρατηγικός στόχος η ένταξη στην Ε.Ε.! Ανησυχητική κλιμάκωση η στοχοποίηση εμπορικών πλοίων στην ΑΟΖ της Τουρκίας

Ο Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε ανησυχία για τη συνεχιζόμενη κλιμάκωση λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία, τονίζοντας την πρόσφατη επίθεση σε δεξαμενόπλοιο.

Δημοφιλή