Επιμέλεια: Μαρία Ζαχαράκη, SigmaLive

Η επικαιρότητα στην Τουρκία κυριαρχείται τις τελευταίες ώρες από δύο παράλληλα αφηγήματα που αφορούν την Ελλάδα, τα οποία αναδεικνύονται με ένταση από τα εγχώρια μέσα ενημέρωσης. Από τη μία πλευρά, ο τουρκικός Τύπος παρακολουθεί στενά και σχολιάζει την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας, ενώ από την άλλη, εστιάζει στις δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν. Τα τουρκικά ΜΜΕ «θάβουν» το ραντεβού στην Άγκυρα και πανηγυρίζουν το «καρφί» Φιντάν για Μητσοτάκη-Νετανιάχου.

Η ανάλυση των δημοσιευμάτων αποκαλύπτει ότι η Άγκυρα δεν αντιμετωπίζει την παραλαβή της νέας φρεγάτας ως μια απλή διαδικασία εκσυγχρονισμού των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Αντιθέτως, με όρους πρόθεσης και όχι απλής αμυντικής αναβάθμισης αντιμετωπίζει ο τουρκικός Τύπος την ένταξη Πολεμικό Ναυτικό. Τα τουρκικά ΜΜΕ προς το παρόν επιλέγουν την ουδέτερη καταγραφή, αλλά στους τίτλους τους εντάσσουν το γεγονός σε ένα ευρύτερο αφήγημα «εξοπλιστικής κλιμάκωσης», με σαφή αναφορά στο Αιγαίο και στο τραύμα Oruc Reis.

CNNTürk – «Συνεχίζεται η επίθεση εξοπλισμών: Η Ελλάδα αποκαλύπτει την πρώτη φρεγάτα Belharra»

Το ειδησεογραφικό δίκτυο CNN Türk προσεγγίζει το ζήτημα υιοθετώντας έναν λόγο ευθέως καχύποπτο, παρουσιάζοντας την ελληνική κίνηση ως συνέχεια μιας μακράς «επίθεσης εξοπλισμών» που, κατά το δίκτυο, ξεκίνησε μετά την κρίση 2020. Η ανάλυση του σταθμού δεν περιορίζεται στα τεχνικά χαρακτηριστικά του πλοίου, αλλά επεκτείνεται στις γεωπολιτικές προεκτάσεις της απόκτησής του.

Συγκεκριμένα, το δημοσίευμα τονίζει ότι «η Ελλάδα πραγματοποίησε επίδειξη ισχύος για τη νέα », συνδέοντας την τελετή ένταξης μήνυμα προς την Τουρκία. Η Belharra δεν παρουσιάζεται ως τεχνικό επίτευγμα, αλλά ως συμβολικό εργαλείο αποτροπής, το οποίο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό της Αθήνας για την περιοχή.

Επιπροσθέτως, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο οικονομικό μέγεθος , με τη σημείωση ότι πρόκειται για «το πρώτο πρόγραμμα εξοπλισμών ύψους 14,5 δισ. ευρώ», ενώ υπενθυμίζεται ότι οι τέσσερις φρεγάτες αποκτήθηκαν από τη Γαλλία έναντι περίπου 4 δισ. ευρώ, στοιχείο που ενισχύει το αφήγημα περί «συστηματικής στρατιωτικής ενίσχυσης». Η αναφορά αυτή στο κόστος εξυπηρετεί την πάγια τακτική των τουρκικών μέσων να παρουσιάζουν τα εξοπλιστικά προγράμματα της Ελλάδας ως δυσβάσταχτα για την οικονομία της.

Σαμπάχ – «Γαλλικές ενισχύσεις για το ελληνικό ναυτικό! Η πρώτη φρεγάτα Belharra παραδόθηκε»

Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Σαμπάχ επιλέγει πιο φορτισμένη γλώσσα, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στη Γαλλία ως στρατηγικό υποστηρικτή. Ο όρος «γαλλική ενίσχυση» υποδηλώνει έμμεσα γεωπολιτική συμμαχία με σαφές αποτύπωμα στην ανατολική Μεσόγειο, υπογραμμίζοντας τον ρόλο του Παρισιού στην ενίσχυση των ελληνικών θέσεων.

Στο ρεπορτάζ της εφημερίδας, το πλοίο παρουσιάζεται ως «σημαντικό βήμα στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού ». Η διατύπωση αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς επιχειρεί να προσδώσει επιθετικά χαρακτηριστικά στην ελληνική αμυντική στρατηγική.

Η εφημερίδα δεν σχολιάζει άμεσα επιχειρησιακές δυνατότητες, αλλά αφήνει να εννοηθεί ότι η Belharra εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική αναβάθμισης που αλλάζει τις ισορροπίες, ιδίως σε μια περίοδο όπου οι περιφερειακές συμμαχίες βρίσκονται σε ρευστότητα. Η ανάλυση υπονοεί ότι η κίνηση αυτή της Αθήνας παρακολουθείται με προσοχή από την τουρκική ηγεσία.

Χουριέτ – «Η Ελλάδα παρέλαβε το πρώτο από τα πολεμικά πλοία που παρήγγειλε»

Από την πλευρά της, η εφημερίδα Χουριέτ κινείται σε πιο συγκρατημένο ύφος, ωστόσο και εδώ η επιλογή λέξεων δεν είναι αθώα. Η παράδοση «πρώτο» βήμα μιας ευρύτερης αλυσίδας παραδόσεων, υπογραμμίζοντας ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένο γεγονός, αλλά για μέρος ενός εξελισσόμενου προγράμματος.

Η εφημερίδα αποφεύγει τις αιχμηρές διατυπώσεις, όμως το πλαίσιο παραμένει σαφές: η Ελλάδα υλοποιεί σταθερά τις εξοπλιστικές , ενισχύοντας το ναυτικό οι ελληνοτουρκικές ισορροπίες παρακολουθούνται στενά. Η Χουριέτ καταγράφει την εξέλιξη ως μια σοβαρή παράμετρο που επηρεάζει τον συσχετισμό δυνάμεων στο Αιγαίο Πέλαγος.

Συνολικά, ο τουρκικός Τύπος βλέπει τη Belharra ως σύμβολο στρατηγικής κατεύθυνσης , άλλοτε με υπαινιγμούς περικύκλωσης και άλλοτε με ψυχρή καταγραφή, το κοινό νήμα είναι σαφές: η ελληνική φρεγάτα διαβάζεται στην Τουρκία ως μήνυμα ισχύος με αποδέκτη το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.

Η Άγκυρα «δείχνει» Μητσοτάκη και ο τουρκικός Τύπος πανηγυρίζει

Πέραν των εξοπλιστικών, η τουρκική ειδησεογραφία εστιάζει έντονα στο διπλωματικό πεδίο. Παράλληλα, ο τουρκικός τύπος σήμερα δεν προβάλλει καθόλου και πουθενά τις δηλώσεις Μητσοτάκη και τη συνεδρίαση πιθανότατα το Φεβρουάριο, παρά μόνο την απάντηση -ως πολιτικό τρόπαιο μάλιστα- προς την Ελληνίδα δημοσιογράφο, Βάνα Στέλλου για το SLPress για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Η ρητορική που αναπτύσσεται στα τουρκικά μέσα μιλά για διεθνή απομόνωση , ευρωπαϊκή αμηχανία και, στο επίκεντρο, η Ελλάδα ως «εξαίρεση» που εκτίθεται διεθνώς λόγω της στάσης της στο ζήτημα του πολέμου στη Γάζα.

Γενί Ακίτ

«Ιστορική επίπληξη »

Με σχεδόν θριαμβευτικό τόνο, η Γενί Ακίτ παρουσιάζει τη δήλωση Φιντάν ως «ιστορικό άδειασμα» πρωθυπουργού. Το δημοσίευμα δεν κρύβει τον ενθουσιασμό ΥΠΕΞ, την οποία χαρακτηρίζει «εντυπωσιακή» και πολιτικά αποκαλυπτική, θεωρώντας ότι εκθέτει την ελληνική πλευρά.

Όπως γράφει χαρακτηριστικά η εφημερίδα, η στιγμή-κλειδί ήρθε όταν ο Φιντάν απάντησε:

«Δεν βλέπετε κανέναν πρωθυπουργό, εκτός , να πηγαίνει στο Τελ Αβίβ για να φωτογραφηθεί. Κανείς δεν πηγαίνει. Γιατί όχι; Οι Ευρωπαίοι ηγέτες γνωρίζουν ότι το να φωτογραφίζονται μαζί μας. Ούτε αυτός (ο Νετανιάχου) μπορεί να πάει πουθενά. Ίσως θα μπορούσε να πάει στην Ελλάδα».

Η Γενί Ακίτ σχολιάζει ότι η φράση αυτή «αποκάλυψε ειρωνικά αλλά καθαρά» τη διεθνή απομόνωση των σχέσεων με το Ισραήλ λόγω στην Ελλάδα υπάρχει «σοβαρή ανησυχία» για τη σχέση. Η εφημερίδα ερμηνεύει τη δήλωση ως απόδειξη της διπλωματικής υπεροχής της Άγκυρας έναντι της Αθήνας στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Το συμπέρασμα : η δήλωση Φιντάν αποτελεί «ζωντανή απόδειξη» ότι η αποστασιοποίηση ρεύμα, με την Ελλάδα να εμφανίζεται ως πολιτική εξαίρεση που επιμένει σε μια στάση η οποία, κατά την τουρκική άποψη, δεν συνάδει με το διεθνές κλίμα.

Μιλιέτ

«Ο Χακάν Φιντάν απαντά σε Έλληνα δημοσιογράφο για τον Νετανιάχου: “Ίσως έρθει εκεί”»

Πιο προσεκτική στο ύφος, αλλά εξίσου αιχμηρή στο υπονοούμενο, η Μιλιέτ προβάλλει τη δήλωση Φιντάν ως πολιτικό σχόλιο με διεθνή εμβέλεια. Η εφημερίδα στέκεται κυρίως στο πλαίσιο: την άρνηση με το Ισραήλ όσο συνεχίζεται ο πόλεμος στη Γάζα, προβάλλοντας την τουρκική στάση ως ηθικά επιβεβλημένη.

Η Μιλιέτ παραθέτει εκτενώς τη θέση :

«Η γενοκτονία που ξεκίνησαν μετά τις 7 Οκτωβρίου… Γι’ αυτό φτάσαμε σε αυτό το σημείο στις σχέσεις μας. Όταν οι Ισραηλινοί σταματήσουν την καταπίεση και τη βία εναντίον των Παλαιστινίων, η Τουρκία δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να επιδιώξει την ομαλοποίηση των σχέσεών της».

Ωστόσο, η εφημερίδα αναδεικνύει ως πολιτικό «καρφί» τη σύγκριση με την Ελλάδα, επαναλαμβάνοντας τη φράση που —όπως δείχνει και ο τίτλος— κλέβει την παράσταση:

«Εκτός , δεν βλέπετε κανέναν άλλο πρωθυπουργό να πηγαίνει στο Τελ Αβίβ και να ποζάρει. Κανείς δεν πηγαίνει. Γιατί δεν πηγαίνουν; Οι Ευρωπαίοι ηγέτες γνωρίζουν ότι σήμερα δεν είναι ευχάριστο να ποζάρουν μαζί του. Ο ίδιος (ο Νετανιάχου) δεν μπορεί να πάει πουθενά. Ίσως να μπορεί να πάει στην Ελλάδα».

Η Μιλιέτ αφήνει να εννοηθεί ότι η Άγκυρα στέκεται στη «σωστή πλευρά », ενώ η Αθήνα εμφανίζεται —έμμεσα αλλά καθαρά— απομονωμένη μέσα στο ευρωπαϊκό περιβάλλον που αλλάζει στάση απέναντι στο Ισραήλ. Η ανάλυση καταλήγει στο ότι η Τουρκία ευθυγραμμίζεται με την παγκόσμια συνείδηση, σε αντίθεση με την ελληνική κυβέρνηση.

Η Γροιλανδία αποτελεί αναμφίβολα ένα πεδίο έντονου και ουσιαστικού γεωστρατηγικού ενδιαφέροντος αναφορικά με την αρχιτεκτονική της αντιπυραυλικής άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών. Παρόλα αυτά, η Ουάσινγκτον διατηρεί στη διάθεσή της πολλαπλές εναλλακτικές λύσεις και άλλα «βέλη στη φαρέτρα» προκειμένου να υλοποιήσει το έργο “Χρυσός θόλος”. Αυτό δύναται να επιτευχθεί χωρίς να καθίσταται επιτακτική η ανάγκη να έχει στην κατοχή της το εν λόγω έδαφος, το οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ χαρακτηρίζει και παρουσιάζει ως “ζωτικής σημασίας” για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ.

Ποια είναι τα αμερικανικά μέσα αντιπυραυλικής άμυνας;

Το αμερικανικό σύστημα άμυνας έναντι των βαλλιστικών πυραύλων συγκροτείται από ένα σύνθετο δίκτυο δορυφόρων, καθώς και από μια εκτεταμένη ζώνη ραντάρ προηγμένης προειδοποίησης, τα οποία έχουν ως κύρια αποστολή τον έγκαιρο εντοπισμό και τη συνεχή παρακολούθηση των πυραυλικών απειλών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναπτύξει και διαθέτουν τα συγκεκριμένα μέσα κυρίως σε στρατηγικά σημεία, όπως στις Αλεούτιες νήσους στον Ειρηνικό Ωκεανό, στην πολιτεία της Αλάσκας, στο έδαφος της Βρετανίας, καθώς και στη Γροιλανδία.

Επιπροσθέτως, οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν τη δυνατότητα να βασίζονται στα συστήματα ραντάρ που φέρουν τα πλοία τύπου Aegis, τα οποία είναι πλήρως εξοπλισμένα με αντιπυραυλικές δυνατότητες. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία της υπηρεσίας έρευνας, προβλέπεται ότι 63 τέτοιες μονάδες θα τεθούν σε πλήρη επιχειρησιακή λειτουργία έως τα τέλη του έτους 2026. Παράλληλα, αξιοποιούνται ραντάρ που είναι εγκατεστημένα σε χερσαίες βάσεις, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά για το Ντεβεσέλου Πολωνίας.

Η κυβέρνηση της Ουάσινγκτον διαθέτει στο οπλοστάσιό της διάφορους τύπους πυραύλων αναχαίτισης. Συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για τους 44 πυραύλους τύπου GBI που έχουν ήδη εγκατασταθεί στην Καλιφόρνια και την Αλάσκα. Όπως εξηγεί στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ετιέν Μαρκούζ, ερευνητής στο Ίδρυμα Στρατηγικής Έρευνας (FRS), η συγκεκριμένη εγκατάσταση πυραύλων έχει ως στόχο να “αντιμετωπίσει απειλή προερχόμενη , αλλά τα σιλό των πυραύλων GBI δεν είναι σε καλή θέση για να αναχαιτίσουν απειλή προερχόμενη από τη Ρωσία”.

Σε περίπτωση που υπάρξει μια απειλή προερχόμενη εξ Ανατολών, η ανάπτυξη των πυραύλων GBI στο έδαφος της Γροιλανδίας δεν “πιθανή, αυτοί θα μπορούσαν μάλλον να τοποθετηθούν στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες”. Επιπλέον, εάν το ζήτημα αφορά αποκλειστικά την τοποθέτηση των ραντάρ και των αναχαιτιστών “στο σωστό μέρος”, τότε η ανάγκη που δηλώνει ο Ντόναλντ Τραμπ να προσαρτήσει τη Γροιλανδία αποτελεί ένα “πρόσχημα”: “υπάρχουν ήδη στην Πολωνία και στη Ρουμανία, επομένως αυτό δεν είναι επιχείρημα”.

Πάνω στα αντιτορπιλικά πλοία τύπου Aegis, όπως συμβαίνει αντίστοιχα στην Πολωνία και στη Ρουμανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν πυραύλους τύπου SM-3. Οι πύραυλοι αυτοί είναι ειδικά σχεδιασμένοι ώστε να αναχαιτίζουν πυρηνικές κεφαλές στο διάστημα, μόλις αυτές αποσπαστούν, ενώ το αμερικανικό σύστημα Thaad στοχεύει στην αναχαίτιση.

Σε τι έγκειται το έργο

Το φιλόδοξο έργο που αφορά την κατασκευή “Χρυσός Θόλος” που ανακοινώθηκε στο πλαίσιο των καθηκόντων του, φιλοδοξεί να παρέχει ολοκληρωμένη προστασία στο αμερικανικό έδαφος έναντι όλων των τύπων πυραύλων. Ο Αμερικανός πρόεδρος προτίθεται να διαθέσει το ποσό των 175 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την απόκτηση ενός συστήματος που θα είναι λειτουργικό μέχρι το τέλος, μια φιλοδοξία η οποία ωστόσο θεωρείται μη ρεαλιστική από πολλούς ειδικούς του χώρου.

Σύμφωνα με τους σχετικούς υπολογισμούς που έχουν πραγματοποιηθεί, το έργο εκτιμάται ότι θα κοστίσει σε ένα μέσο σενάριο περίπου 1 τρισεκατομμύριο δολάρια σε διάστημα 20 ετών, ενώ το κόστος δύναται να ανέλθει έως τα 3,6 τρισεκατομμύρια δολάρια για την πιο αποτελεσματική και πλήρη εκδοχή της ασπίδας.

Η κύρια καινοτομία που προβλέπεται στο πλαίσιο αυτό είναι η ανάπτυξη σε χαμηλή τροχιά ενός στόλου δορυφόρων αναχαίτισης, οι οποίοι θα έχουν τη δυνατότητα να βγουν εκτός τροχιάς προκειμένου να αναχαιτίσουν τον πύραυλο κατά τη στιγμή που εισέρχεται στο διάστημα.

Ωστόσο, “αυτό είναι ένα πολυεπίπεδο σύστημα: σε περίπτωση αποτυχίας, πρέπει να υπάρχουν άλλες επιλογές βολής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα βελτιώσουν επίσης” τους πυραύλους τους και τις ικανότητες αναχαίτισης στην ξηρά και στη θάλασσα, σύμφωνα με την ανάλυση του Ετιέν Μαρκούζ.

Γιατί η Γροιλανδία;

Οι διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι που θα εκτοξεύονταν κατά των ΗΠΑ θα περνούσαν αναγκαστικά πάνω από τη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, υπενθυμίζει, και το γεγονός να υπάρχουν εκεί ραντάρ εντοπισμού και μέσα αναχαίτισης παρουσιάζει ένα σημαντικό στρατηγικό όφελος. Επί του παρόντος, ο αμερικανικός στρατός διαθέτει ήδη συστήματα ραντάρ στη βάση (πρώην Θούλη).

Όσον αφορά τον κρίσιμο τομέα της ανίχνευσης, “είναι πάντα συμφέρον να υπάρχουν ραντάρ στη Γροιλανδία” για την παρακολούθηση των πυραύλων στο διάστημα, “αλλά θα γίνεται όλο και λιγότερο”, σημειώνει ο Ετιέν Μαρκούζ. Πράγματι, “οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στη διαδικασία ανάπτυξης δορυφόρων χαμηλής τροχιάς HBTSS ακριβώς για την παρακολούθηση των πυραύλων κατά τη διάρκεια “.

Εξάλλου, οι υφιστάμενες αμυντικές συμφωνίες μεταξύ των ΗΠΑ και των εμπλεκόμενων μερών επιτρέπουν ήδη πολλά στην Ουάσινγκτον, παρέχοντας σημαντική ευελιξία κινήσεων.

“Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να τοποθετήσουν στη Γροιλανδία τεχνικούς, υλικούς και ανθρώπινους πόρους, χωρίς περιορισμό. Θα μπορούσαν ακόμη και να επανατοποθετήσουν πυρηνικά μέσα εάν το ήθελαν. Ωστόσο, το βασικό σημείο είναι ότι οι Δανοί και οι Γροιλανδοί πρέπει να ενημερωθούν και να ζητηθεί η γνώμη τους”, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Μίκαα Μπλουζόν-Μερέντ, ερευνητής στη γεωπολιτική των πόλων και “Mondes polaires”.

“Εάν οι Δανοί έλεγαν όχι για ένα έργο αφού είχε ζητηθεί η γνώμη τους, και οι ΗΠΑ το έκαναν μονομερώς παρόλα αυτά, αυτό θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως παραβίαση είχε ως συνέπεια τη διπλωματική και πολιτική κλιμάκωση. Επομένως, η Δανία δεν έχει δικαίωμα άσκησης βέτο με τη νομική έννοια , στην πραγματικότητα, αυτό που κάνουν οι ΗΠΑ στη Γροιλανδία απαιτεί πολιτική συμφωνία”, τονίζει χαρακτηριστικά.

Με σαφές μήνυμα πολιτικής στήριξης προς την Άγκυρα εμφανίστηκε ο Γερμανός υπουργός Άμυνας, Μπόρις Πιστόριους, μετά τη συνάντησή του με τον Τούρκο ομόλογό του Γιασάρ Γκιουλέρ, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία «σημαντικό σύμμαχο που συνεισφέρει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή ασφάλεια» και κάνοντας λόγο για διμερή σχέση «καλά εδραιωμένη» εντός ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με τη σχετική ενημέρωση, στην ατζέντα της συνάντησης βρέθηκαν οι τρέχουσες εξελίξεις στη Συμμαχία και οι προετοιμασίες για τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο στην Άγκυρα, καθώς και η κατάσταση στην Ουκρανία, οι εξελίξεις στη Συρία και η συνεργασία στα εξοπλιστικά. Η γερμανική πλευρά υπογράμμισε ότι η συνεργασία με την Άγκυρα «πρόκειται να ενισχυθεί περαιτέρω» και ανέδειξε τον ρόλο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στη «νότια πτέρυγα» της Συμμαχίας.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο πλαίσιο της επικείμενης συνόδου (7–8 Ιουλίου), με τους δύο υπουργούς να επισημαίνουν ως βασικό θέμα την «ολοκληρωμένη προσέγγιση 360 μοιρών»: δηλαδή την αντίληψη ότι το ΝΑΤΟ οφείλει να προετοιμάζεται απέναντι σε απειλές και προκλήσεις «σε όλες τις κατευθύνσεις» και όχι μόνο προς την ανατολική πλευρά. Σε αυτό το σχήμα, η Τουρκία παρουσιάζεται ως κρίσιμος παράγοντας για τη «νότια πλευρά» του ΝΑΤΟ.

Στο πεδίο των εξοπλιστικών, ο Μπόρις Πιστόριους φέρεται να ξεκαθάρισε πως η Γερμανία υποστηρίζει το αίτημα της Τουρκίας να ενταχθεί στη συμφωνία-πλαίσιο για κοινή προμήθεια συστημάτων στο πλαίσιο της European Sky Shield Initiative (ESSI), εξέλιξη που –αν προχωρήσει– θα ενισχύσει θεσμικά τη θέση της Άγκυρας σε ένα από τα κεντρικά ευρωπαϊκά σχήματα αεράμυνας.

Η τοποθέτηση Πιστόριους έχει ειδικό βάρος, καθώς έρχεται σε συγκυρία όπου η ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας «ξαναζυγίζει» ρόλους και ισορροπίες, με την Τουρκία να επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει τη γεωστρατηγική της θέση και τις ΝΑΤΟϊκές της δυνατότητες, διεκδικώντας μεγαλύτερη συμμετοχή και σε ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες.  Υπενθυμίζεται, ότι πριν μερικές ημέρες, η Βορειοατλαντική Συμμαχία προχώρησε στην ανάθεση έργου στρατηγικής σημασίας σε εταιρεία της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, το οποίο αφορά την ανάπτυξη λογισμικού για τον συντονισμό σύγχρονων στρατιωτικών επιχειρήσεων. Η κίνηση αυτή επιβεβαιώνει τον αναβαθμισμένο ρόλο των συγκεκριμένων συστημάτων στο πεδίο της μάχης.

Συγκεκριμένα, η τουρκική εταιρεία Χαβελσάν (Havelsan) αναλαμβάνει την υλοποίηση λογισμικού κομβικής σημασίας για τη διαχείριση τακτικών δεδομένων στο πλαίσιο πολυεθνικών επιχειρήσεων. Το αντικείμενο της ανάθεσης αφορά το κέντρο διαχείρισης συνδέσεων τακτικών δεδομένων, το οποίο χαρακτηρίζεται ως ο «εγκέφαλος των επικοινωνιών» στις σύγχρονες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Το εν λόγω σύστημα παρέχει τη δυνατότητα σε όλες τις φίλιες δυνάμεις που επιχειρούν στον αέρα, στην ξηρά και στη θάλασσα να «μιλούν την ίδια γλώσσα» και να διαθέτουν μια ενιαία και κοινή επιχειρησιακή εικόνα. Λειτουργώντας ως κεντρικό νευρικό σύστημα συντονισμού, το λογισμικό διασυνδέει αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης, μαχητικά αεροσκάφη, πολεμικά πλοία, σταθμούς ραντάρ, επίγειες μονάδες και πυραυλικά συστήματα, διευκολύνοντας τη μετάδοση κρίσιμων πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο, όπως οι θέσεις στόχων και τα ίχνη των ραντάρ.

ΝΑΤΟ: Ανάθεση κρίσιμου λογισμικού στην τουρκική Havelsan