Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους συνεχίζει την αντιπαράθεσή του με την αντιπολίτευση ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, επιτιθέμενος στα αραβικά κόμματα και ζητώντας τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας υπό το Λικούντ.

Ο Νετανιάχου κάλεσε συγκεκριμένα τα κόμματα του εθνικού χώρου και τις υπόλοιπες σιωνιστικές πολιτικές δυνάμεις να συμμετάσχουν σε ευρεία κυβέρνηση υπό την ηγεσία της παράταξής του. «Υπάρχει μια κυβέρνηση που μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή την πρόκληση: μια ευρεία εθνική κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Λικούντ, με εμένα επικεφαλής, στην οποία θα συμμετέχουν όλες οι δυνάμεις του εθνικού στρατοπέδου και όλα τα σιωνιστικά κόμματα που επιθυμούν να προσχωρήσουν» δήλωσε.

«Όχι μόνο μια τέτοια κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να πολεμήσει τους εχθρούς μας, αλλά θα μας διέλυε εκ των έσω» δήλωσε ο Νετανιάχου, προσθέτοντας ότι «διακυβεύεται η ίδια μας η ύπαρξη».

Η παρέμβαση Νετανιάχου έρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία, καθώς το μπλοκ του διαθέτει 53 έδρες στην Κνεσέτ, υπολείπεται δηλαδή κατά οκτώ της απαιτούμενης πλειοψηφίας των 61 βουλευτών. Τα εβραϊκά κόμματα της αντιπολίτευσης συγκεντρώνουν 48 έδρες, ενώ τα αραβικά κόμματα διαθέτουν συνολικά 19, γεγονός που τα καθιστά καθοριστικό παράγοντα για τη διαμόρφωση των κοινοβουλευτικών συσχετισμών.

Ο Γκάντι Άιζενκοτ έχει εξασφαλίσει την υποστήριξη 67 βουλευτών για να λάβει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Ωστόσο, η υποστήριξη αυτή δεν συνεπάγεται αυτομάτως και τη δυνατότητα συγκρότησης σταθερού κυβερνητικού συνασπισμού. Ο ίδιος έχει αποκλείσει τη συμμετοχή των αραβικών κομμάτων στην κυβέρνησή του, περιορίζοντας σημαντικά τις διαθέσιμες επιλογές του.
Ο Νετανιάχου παραμένει υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης, ενώ το ενδεχόμενο παρατεταμένης πολιτικής αβεβαιότητας παραμένει ανοιχτό.

Στις νέες δηλώσεις του, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός συνέδεσε τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις με τις απειλές που, όπως υποστηρίζει, αντιμετωπίζει η χώρα από το Ιράν και τους συμμάχους του. «Το ριζοσπαστικό Ισλάμ είναι η πρόκληση που διαλύει σήμερα χώρες στην Ευρώπη. Είναι η πρόκληση που απειλεί και εμάς. Μας απειλεί απ’ έξω, μέσω του Ιράν και των συμμάχων του, και από μέσα, μέσω ισλαμιστικών κομμάτων που υποστηρίζουν την τρομοκρατία» ανέφερε.

Κατηγόρησε τα αραβικά κόμματα ότι επιδιώκουν να υπονομεύσουν τον εβραϊκό χαρακτήρα του κράτους και την ικανότητά του να υπερασπίζεται τον εαυτό του, ενώ υποστήριξε ότι μια κυβέρνηση που θα εξαρτάται από αυτά δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις εξωτερικές απειλές.

Παράλληλα, κατηγόρησε τους ηγέτες της αντιπολίτευσης ότι θέτουν το προσωπικό και κομματικό τους συμφέρον πάνω από το εθνικό, επιδιώκοντας να σχηματίσουν κυβέρνηση μειοψηφίας.

Η στρατηγική του Νετανιάχου

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι στη νέα παρέμβασή του ο Νετανιάχου επιμένει ότι στην κυβέρνηση πρέπει να συμμετέχουν όλοι οι προηγούμενοι κυβερνητικοί του εταίροι, συμπεριλαμβανομένων των ακροδεξιών και υπερορθόδοξων κομμάτων.

Με αυτή τη θέση, επιχειρεί να διατηρήσει ενωμένο το πολιτικό του στρατόπεδο και ταυτόχρονα να θέσει όρους που δυσκολεύουν την προσέγγιση των αντιπάλων του. Η πρότασή του δεν συνιστά απαραίτητα υποχώρηση από τη διεκδίκηση της εξουσίας, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο πίεσης προς τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η προειδοποίησή του για τον κίνδυνο εμφύλιας σύγκρουσης στην περίπτωση σχηματισμού κυβέρνησης που θα στηρίζεται στα αραβικά κόμματα. Η συγκεκριμένη αναφορά ανεβάζει κατακόρυφα τους τόνους της πολιτικής αντιπαράθεσης και αναδεικνύει το βάθος του διχασμού που έχει προκαλέσει η εκλογική αναμέτρηση.

Στην ουσία, ο Νετανιάχου επιχειρεί να μεταφέρει το επίκεντρο της συζήτησης από την κοινοβουλευτική αριθμητική στη νομιμοποίηση μιας ενδεχόμενης κυβέρνησης που θα στηρίζεται στις ψήφους των αραβικών κομμάτων. Παράλληλα, επιδιώκει να αυξήσει το πολιτικό κόστος για τον Άιζενκοτ και να περιορίσει τις πιθανότητες συνεννόησης μεταξύ των διαφορετικών δυνάμεων της αντιπολίτευσης.

Το επόμενο καθοριστικό βήμα αναμένεται την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, όταν ο πρόεδρος του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτσογκ, καλείται να αποφασίσει σε ποιον θα αναθέσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.

Η απόφαση αυτή θα σηματοδοτήσει την έναρξη της επόμενης φάσης των διαπραγματεύσεων, χωρίς ωστόσο να εγγυάται την άρση του πολιτικού αδιεξόδου. Ο Νετανιάχου παραμένει πρωθυπουργός μέχρι να σχηματιστεί νέα κυβέρνηση, ενώ η αδυναμία εξασφάλισης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας από οποιοδήποτε στρατόπεδο διατηρεί ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο νέας προσφυγής στις κάλπες.