Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Marc Champion-Bloomberg: Πόσο αληθινή είναι η πυρηνική απειλή του Πούτιν

Δημοσιεύτηκε στις

Τι συμβαίνει με το νέο πυρηνικό δόγμα της Ρωσίας;

Του Marc Champion

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν περιέγραψε την αλλαγή στο πυρηνικό του δόγμα, οδηγώντας σε προβλέψιμες προειδοποιήσεις για έναν πυρηνικό Αρμαγεδδώνα σε περίπτωση που οι ΗΠΑ επιτρέψουν στην Ουκρανία να χρησιμοποιήσει αμερικανικούς πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς εναντίον στόχων στη Ρωσία. Αυτός ήταν, φυσικά, ο σκοπός του.

Η τελευταία αλλαγή του δόγματος θα πρέπει να θεωρηθεί ως μια προσπάθεια του Κρεμλίνου να αποκαταστήσει την αξιοπιστία των πυρηνικών απειλών που έχουν αρχίσει να χάνουν την ισχύ τους. Αλλά, παρά την απειλή του Πούτιν, παραμένουν τα τεράστια εμπόδια που θα επέτρεπαν την πραγματοποίηση μιας πυρηνικής επίθεσης.

Ωστόσο, η Ρωσία στέλνει και άλλες, πιο αληθοφανείς προειδοποιήσεις κλιμάκωσης που έχουν λάβει λιγότερη προσοχή. Η μία, ίσως ειρωνικά, ήρθε μέσω του προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, όταν δήλωσε ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών του είχαν ανακαλύψει ότι ο στρατός της Ρωσίας σχεδιάζει να θέσει εκτός λειτουργίας τα εναπομείναντα πυρηνικά εργοστάσια της Ουκρανίας βομβαρδίζοντάς τα. Αυτό είναι κάτι που θα μπορούσε να συμβεί.

Οι πυραυλικές επιθέσεις της Ρωσίας πριν από το χειμώνα στο δίκτυο ηλεκτροδότησης της Ουκρανίας ήταν επιτυχείς, με αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, αντί να προσπαθήσουν να επιβιώσουν το χειμώνα σε μη θερμαινόμενες πολυκατοικίες. Υπάρχουν λίγες περαιτέρω ενέργειες στις οποίες θα μπορούσε να προβεί ο Πούτιν για να κλονίσει τη βούληση της Ευρώπης να συνεχίσει να στηρίζει την πολεμική προσπάθεια του Κιέβου, από το να προκαλέσει για παράδειγμα ένα ακόμη κύμα προσφύγων ανάλογο με τα εκατομμύρια άτομα που έφυγαν το 2022.

Μια επίθεση σε έναν πυρηνικό σταθμό θα μπορούσε να έχει στόχο να τον αποσυνδέσει από το δίκτυο χωρίς να χτυπηθεί ένας αντιδραστήρας και να προκληθεί ένα δεύτερο Τσερνόμπιλ. Ωστόσο, η βαθιά απερισκεψία μιας τέτοιας κίνησης θα σηματοδοτούσε καλύτερα από οποιαδήποτε αλλαγή στο πυρηνικό δόγμα την προθυμία του Πούτιν να “παίξει” με την πυρηνική ραδιενέργεια, είτε επιτιθέμενος σε ένα εργοστάσιο είτε απευθείας μέσω ενός πυρηνικού πλήγματος.

Οι ισχυρισμοί του Ζελένσκι δεν επαληθεύονται. Μπορεί να ήθελε να δώσει μηνύματα στο παγκόσμιο ακροατήριο που συγκεντρώθηκε στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Ή οι μυστικές υπηρεσίες του μπορεί να άκουσαν αυτό που ήθελε να ακούσει το Κρεμλίνο. Όπως και να έχει όμως, η απειλή είναι αληθοφανής.

Ένας άλλος λόγος ανησυχίας προέρχεται από ένα δημοσίευμα του Reuters στις 24 Σεπτεμβρίου, στο οποίο σημειώνεται ότι η Ρωσία συζητά την παροχή εξελιγμένων πυραύλων κατά πλοίων στους Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι ελέγχουν τη διέλευση από την Ερυθρά Θάλασσα προς τη διώρυγα του Σουέζ. Η ισλαμιστική ομάδα στοχεύει – και σε ορισμένες περιπτώσεις βυθίζει – εμπορικά πλοία που διέρχονται από το στενό μετά την εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα. Οι ρωσικοί πύραυλοι θα βελτίωναν σημαντικά το βεληνεκές και την ισχύ των χτυπημάτων των Χούθι.

Ο Πούτιν απείλησε με κάτι τέτοιο τον Ιούνιο, λέγοντας ότι αν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους έδιναν στην Ουκρανία πυραύλους μεγαλύτερου βεληνεκούς για να χτυπήσει το Κίεβο βαθειά στη Ρωσία, θα μπορούσε να ανταποδώσει προμηθεύοντας πυραύλους στους εχθρούς των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο. Αυτή η απειλή, και πάλι, είναι εύλογη και θα έθετε σε σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο τόσο την εμπορική ναυτιλία μέσω του Σουέζ όσο και τα πλοία που αποστέλλονται για την προστασία τους. Ειδικά δεδομένης της απομόνωσής της λόγω των κυρώσεων, η Ρωσία έχει πολύ λιγότερα να χάσει από τη διαταραχή αυτής της παγκόσμιας εμπορικής οδού.

Αυτού του είδους τα μηνύματα θα πρέπει να θεωρούνται από μόνα τους ως όπλα, γεγονός που καθιστά ζωτικής σημασίας τη διάκριση μεταξύ του πραγματικού και του προσποιητού. Στις σύντομες, τηλεοπτικές του δηλώσεις στις 25 Σεπτεμβρίου σε σύνοδο του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας, ο Πούτιν είπε δύο πράγματα που πρέπει να λάβουμε στα υπόψη: Το πρώτο είναι ότι στο εξής η Ρωσία θα θεωρεί μια επίθεση στο έδαφός της από ένα μη πυρηνικό κράτος που υποστηρίζεται από ένα πυρηνικό κράτος ως κοινή προσπάθεια. Το δεύτερο είναι ότι οποιαδήποτε μαζική αεροπορική επίθεση κατά της Ρωσίας θα είναι επαρκής αιτία για πυρηνική απάντηση.

Είναι εύκολο να συγχέουμε αυτά τα σημεία, εκλαμβάνοντάς τα ως απειλή ότι αν, ας πούμε, η Ουκρανία εκτοξεύσει έναν βρετανικής κατασκευής πύραυλο κρουζ Storm Shadow σε ένα αεροδρόμιο ή σε μια αποθήκη όπλων εντός της Ρωσίας, το νέο δόγμα θα επιτρέψει ένα πυρηνικό πλήγμα τόσο κατά της Ουκρανίας όσο και κατά της Βρετανίας. Ο Πούτιν μπορεί φυσικά να κάνει ό,τι θέλει, αλλά δεν είπε αυτό. Το δεύτερο σημείο σχετικά με μια “μαζική” επίθεση έχει σημασία – ένας πύραλος Storm Shadow δεν εντάσσεται σε κάτι τέτοιο.

Στην πραγματικότητα, η αλλαγή στο δόγμα είναι λιγότερο σημαντική για τη συζήτηση σχετικά με το αν η Ουάσινγκτον θα πρέπει να άρει τους περιορισμούς στη χρήση από την Ουκρανία των βαλλιστικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς ATACMS και των Storm Shadows. Το μεγαλύτερο ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσουν οι ΗΠΑ εάν η Ρωσία ξεπεράσει το πυρηνικό ταμπού για την επίτευξη των πολεμικών της στόχων στην Ουκρανία.

Οι ΗΠΑ έχουν καταστήσει σαφές ότι πιθανότατα δεν θα απαντήσουν με κάποιου είδους πυρηνική σύγκρουση, αποφεύγοντας το ενδεχόμενο ταχείας και καταστροφικής κλιμάκωσης. Αντιθέτως, έχουν απειλήσει με μια μαζική συμβατική δράση, κατά την οποία θα προκαλούσαν σοβαρές ζημιές στις στρατιωτικές δυνατότητες της Ρωσίας.

Αλλά κατά μία έννοια αυτό χάνει το νόημα.  Το πυρηνικό δόγμα της Ρωσίας είναι ένα πολιτικό έγγραφο. Δημιουργεί ένα πλαίσιο για τις επιχειρησιακές διαδικασίες που ελέγχουν την πυρηνική χρήση και δεν βλέπουν ποτέ το φως της δημοσιότητας. Το δημόσιο δόγμα έχει σχεδιαστεί ώστε να είναι αρκετά ασαφές ώστε ο αρχιστράτηγος να μπορεί να λάβει λίγο πολύ οποιαδήποτε απόφαση για πυρηνική χρήση κρίνει απαραίτητη, ενώ παράλληλα να στέλνει μηνύματα για τις ρωσικές προθέσεις.

Το Κρεμλίνο έχει χρησιμοποιήσει αυτό το είδος της πυρηνικής απειλής για να επιβάλει υπερβολική προσοχή στον ρυθμό και την πολυπλοκότητα της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία. Αυτή η τακτική έχει μακρά ιστορία, η οποία χρονολογείται από μια τεχνική που υιοθετήθηκε από τον σοβιετικό στρατό τη δεκαετία του 1970 και ονομάζεται “αντανακλαστικός έλεγχος” (reflexive control).

Ο στόχος είναι η κατανόηση πρώτα και στη συνέχεια ο επηρεασμός των αποφάσεων ενός εχθρού, έτσι ώστε να καταλήξει σε επιλογές που είναι επιζήμιες για αυτόν, αλλά επωφελείς για τη Μόσχα. Αυτό περιλαμβάνει την αναδιαμόρφωση των αφηγημάτων, έτσι ώστε μόλις η άλλη πλευρά καθίσει να αποφασίσει πώς θα ενεργήσει, αυτό να συμβεί μέσα σε ένα πλαίσιο που σχεδιάστηκε στη Μόσχα.

Η δημοσίευση στρατιωτικών δογμάτων είναι στη λίστα των εργαλείων που γράφτηκαν για τους Ρώσους διοικητές για να επιτύχουν “αντανακλαστικό έλεγχο”, μαζί με άλλα τεχνάσματα. Ένα σοβιετικό παράδειγμα ήταν η παρέλαση μεγάλων, ψεύτικων πυραύλων πολλαπλών κεφαλών στην Κόκκινη Πλατεία, ακολουθούμενη από ψεύτικα έγγραφα και συνομιλίες που σχεδιάστηκαν για να βρεθούν από ξένους κατασκόπους και να φανεί το ψεύτικο ως αληθινό.

Η σοβαρότητα των πυρηνικών απειλών της Ρωσίας δοκιμάζεται καθώς οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους ξεπερνούν τη μία φανταστική κόκκινη γραμμή μετά την άλλη. Ο Πούτιν δεν επρόκειτο ποτέ να πατήσει το δικό του κόκκινο κουμπί, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα πατήσει άλλα.

Απόδοση – Επιμέλεια: Στάθης Κετιτζιάν

capital.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Διεθνή

Πακιστάν: Τουλάχιστον 470 οι δολοφονίες γυναικών για λόγους «τιμής» το 2025

Η έκθεση του HRCP κατέγραψε επίσης 1.332 δολοφονίες που σχετίζονται με ενδοοικογενειακή βία σε βάρος γυναικών πέρυσι.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τουλάχιστον 470 γυναίκες δολοφονήθηκαν στο Πακιστάν το 2025 από στενούς συγγενείς σε λεγόμενα εγκλήματα «τιμής», σύμφωνα με νεότερη έρευνα που αποτυπώνει αυτό που χαρακτηρίστηκε «ενδημικό πρόβλημα» σε μια κοινωνία με αυξανόμενα περιστατικά έμφυλης βίας.

Το ποσοστό συγκρίνεται με 405 περιστατικά ένα χρόνο νωρίτερα, ανακοίνωσε σήμερα η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πακιστάν (HRCP), σηματοδοτώντας αύξηση παρά την αυστηρότερη νομοθεσία που στόχο έχει τη μείωση των εγκλημάτων αυτών, τα οποία συχνά προκαλούν κατακραυγή στη χώρα και κάποιες φορές σφοδρές αντιδράσεις στο εξωτερικό.

Πάνω από το ένα τρίτο των θυμάτων ήταν από το κεντρικό κρατίδιο Παντζάμπ, μια αγροτική περιοχή στην ενδοχώρα του Πακιστάν, όπου οι συντηρητικές κοινωνικές δομές συχνά καθορίζονται με βάση φυλετικούς και θρησκευτικούς δεσμούς.

Η έκθεση του HRCP κατέγραψε επίσης 1.332 δολοφονίες που σχετίζονται με ενδοοικογενειακή βία σε βάρος γυναικών πέρυσι.

«Είναι ενδημικό πρόβλημα στο Πακιστάν. Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι η τάση είναι ανοδική», δήλωσε η Φαρζάνα Μπάρι, μια από τις κορυφαίες στη χώρα ακτιβίστριες υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών.

Πατεράδες, αδελφοί και γιοι είναι οι δράστες στις περισσότερες περιπτώσεις, οι οποίοι επικαλούνται συχνά τη λεγόμενη οικογενειακή τιμή, δήλωσε ο Ριζουάν Χαν, δικηγόρος από το Ισλαμαμπάντ.

Σε πολλές περιπτώσεις, οι δράστες γλιτώνουν την τιμωρία χάρη σε μια αμφιλεγόμενη πρόβλεψη του ισλαμικού νόμου που επιτρέπει στην οικογένεια του θύματος να συγχωρέσει τον δράστη, σύμφωνα με την οργάνωση Διεθνής Αμνηστία.

Το Πακιστάν εισήγαγε το 2016 έναν νόμο με στόχο να κλείσει μερικώς αυτό το ‘παραθυράκι’ αλλά η κίνηση αυτή αποδείχθηκε αναποτελεσματική στο να τερματιστεί η πρακτική αυτή, σύμφωνα με το HRCP.

«Είναι δολοφονίες που μπορούν να αποτραπούν, εάν το κράτος και η κοινωνία δώσουν κάποια προσοχή στην νοοτροπία που κρύβεται πίσω από αυτές», δήλωσε η Σάρα Μαλκάνι, δικηγόρος από το Καράτσι.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

ISW: Η Ρωσία τον Απρίλιο έχασε έδαφος στην Ουκρανία για πρώτη φορά από το 2023

Έπειτα από τέσσερα και πλέον χρόνια πολέμου ευρείας κλίμακας, σφοδρές μάχες συνεχίζονται ακατάπαυστα στο μέτωπο, ενώ οι δύσκολες διπλωματικές διαπραγματεύσεις ανεστάλησαν από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η περιοχή που ελέγχεται από τους Ρώσους στην Ουκρανία μειώθηκε κατά 120 τετραγωνικά χιλιόμετρα τον Απρίλιο, κάτι που δεν είχε συμβεί ξανά μετά την ουκρανική αντεπίθεση το καλοκαίρι του 2023, σύμφωνα με ανάλυση από το Γαλλικό Πρακτορείο των στοιχείων του Ινστιτούτου για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW).

Έπειτα από τέσσερα και πλέον χρόνια πολέμου ευρείας κλίμακας, σφοδρές μάχες συνεχίζονται ακατάπαυστα στο μέτωπο, ενώ οι δύσκολες διπλωματικές διαπραγματεύσεις ανεστάλησαν από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.

Η Μόσχα πρότεινε πρόσφατα μια σύντομη εκεχειρία για τις εορταστικές εκδηλώσεις την 9η Μαΐου, στη Ρωσία, της νίκης των Σοβιετικών επί της ναζιστικής Γερμανίας, ενώ το Κίεβο ζητεί παρατεταμένη εκεχειρία για να ευνοηθούν οι διαπραγματεύσεις, κάτι που το Κρεμλίνο αρνείται.

Η υποχώρηση των δυνάμεων της Μόσχας που αναφέρει το ISW δεν είναι ωστόσο συνολική: Ρώσοι στρατιωτικοί παραμένουν σε θέσεις όπου έχουν διεισδύσει στα τρία τέταρτα των περιοχών όπου η Ουκρανία έχει ανακτήσει έδαφος.

Ο ρωσικός στρατός στέλνει συνεχώς μικρές ομάδες στρατιωτών για να λαμβάνουν θέση σε τμήματα του μετώπου, το οποίο αποτελείται από μεταβαλλόμενες ζώνες πλάτους χιλιομέτρων, που συνεχώς εκτίθενται σε επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών, και κρύβονται εκεί για να διευκολύνουν στη συνέχεια την προώθηση του μεγαλύτερου μέρους των στρατευμάτων.

Αυτές οι επιχειρήσεις διείσδυσης σε περιοχές που η Ρωσία δεν ελέγχει πλήρως δεν περιλαμβάνονται στις εκτιμήσεις των εδαφών που κατέχει το κάθε στρατόπεδο.

Το κέρδος του Κίεβου είναι η συνέχιση της επιβράδυνσης της ρωσικής προώθησης από τον Δεκέμβριο του 2025, σε σημείο που οι δυνάμεις της Μόσχας δεν είχαν καταγράψει σχεδόν καμία πρόοδο σε ουκρανικό έδαφος τον Μάρτιο (23 km2).

“Οι ουκρανικές χερσαίες αντεπιθέσεις και τα πλήγματα μέσης εμβέλειας, ο αποκλεισμός της χρήσης από ρωσικές δυνάμεις των τερματικών Starlink στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2026, και η καταστολή του Telegram από το Κρεμλίνο επιδείνωσαν τα υφιστάμενα προβλήματα στις τάξεις του ρωσικού στρατού”, δηλώνει το ινστιτούτο.

Επισημαίνει επίσης μια πιθανή επίπτωση των “εποχιακών τάσεων” με το λιώσιμο των πάγων που είχαν σχηματιστεί σε εδάφη και με τις βροχοπτώσεις της άνοιξης που “επιδεινώνουν τις συνθήκες” μετακίνησης των στρατευμάτων.

Τον Απρίλιο, χωρίς να σημειώσει μεγάλη πρόοδο, ο ουκρανικός στρατός κατάφερε να προωθηθεί σε διάφορα μέρη κατά μήκος της γραμμής του μετώπου: περίπου 40 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε καθεμιά από τις τρείς περιοχές της Ζαπορίζια, του Χαρκόβου και του Ντονέτσκ. Η Ρωσία ωστόσο κατέλαβε μερικά τετραγωνικά χιλιόμετρα ανατολικά του Κραματόρσκ (Ντονέτσκ).

Οι εκτιμήσεις αυτές αποκλείουν επίσης την προώθηση που δηλώνει ότι έχει σημειώσει η ρωσική πλευρά, την οποία ούτε επιβεβαιώνει ούτε αρνείται το ISW, που συνεργάζεται με το Critical Threats Project (βραχίονα του American Enterprise Institute (AEI), άλλο αμερικανικό κέντρο αναλύσεων που ειδικεύεται στη μελέτη των συγκρούσεων.

Παρότι τα ουκρανικά κέρδη τον Απρίλιο είναι τα πρώτα που καταγράφονται τα τελευταία δυόμιση χρόνια, παραμένουν οριακά: 120 km² δεν αντιπροσωπεύουν παρά το 0,02% του ουκρανικού εδάφους συμπεριλαμβάνοντας την Κριμαία και το Ντονμπάς.

Περισσότερα από τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η Ρωσία κατέχει λίγο περισσότερο από το 19% της χώρας, εκ του οποίου το 7% στην Κριμαία και στις περιοχές της βιομηχανικής λεκάνης του Ντονμπάς, που ήταν ήδη υπό ρωσικό έλεγχο ή υπό τον έλεγχο φιλορώσων αυτονομιστών πριν από την εισβολή του Φεβρουαρίου του 2022. Το μεγαλύτερο μέρος της ρωσικής προώθησης στην Ουκρανία καταγράφηκε τις πρώτες εβδομάδες της σύγκρουσης.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Το Αζερμπαϊτζάν δικαιολογεί την κατεδάφιση αρμενικών εκκλησιών στο Αρτσάχ

Η κρατικά ελεγχόμενη ισλαμική αρχή της χώρας επιβεβαίωσε την κατεδάφιση του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας και της Εκκλησίας του Σουρπ Αγκόπ (Αγίου Ιακώβου), υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για «παράνομες κατασκευές» της περιόδου της αρμενικής «κατοχής».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το Αζερμπαϊτζάν υπερασπίζεται την κατεδάφιση δύο αρμενικών εκκλησιών στο Στεπανακέρτ, επικαλούμενο «νομικούς και ηθικούς λόγους», την ώρα που η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία κάνει λόγο για «συστηματική εξάλειψη» της πολιτιστικής της παρουσίας στο Αρτσάχ.

Η κρατικά ελεγχόμενη ισλαμική αρχή της χώρας επιβεβαίωσε την κατεδάφιση του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας και της Εκκλησίας του Σουρπ Αγκόπ (Αγίου Ιακώβου), υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για «παράνομες κατασκευές» της περιόδου της αρμενικής «κατοχής».

Σε ανακοίνωσή του, το Γραφείο Μουσουλμάνων του Καυκάσου (CMO) ανέφερε ότι η κατεδάφιση «δεν συνιστά καταστροφή θρησκευτικής ή πολιτιστικής κληρονομιάς», προσθέτοντας ότι είχαν προηγηθεί αιτήματα εκτοπισμένων Αζέρων για την απομάκρυνσή τους.

Οι πρώτες ενδείξεις για την κατεδάφιση του καθεδρικού ναού προέκυψαν από δορυφορικές εικόνες την περασμένη εβδομάδα, ενώ νωρίτερα αρμενικά μέσα είχαν δημοσιεύσει φωτογραφίες που έδειχναν ότι η Εκκλησία του Σουρπ Αγκόπ είχε ήδη καταστραφεί.

Έντονη ήταν η αντίδραση της Αγίας Έδρας του Ετσμιατζίν, η οποία κατήγγειλε «κρατικά υποκινούμενο βανδαλισμό».

Σε ανακοίνωσή της, ανέφερε ότι οι αζερικές αρχές κατεδάφισαν την Εκκλησία του Αγίου Αγκόπ, καθώς και γειτονικά χατσκάρ και μνημεία, τα οποία —όπως υποστηρίζει— «αυθαίρετα χαρακτηρίστηκαν παράνομα». Παράλληλα, εξέφρασε ανησυχία για τον καθεδρικό ναό, κάνοντας λόγο για «συστηματική καταστροφή» της αρμενικής πολιτιστικής και πνευματικής κληρονομιάς του Αρτσάχ.

Το Ετσμιατζίν προειδοποιεί ότι τέτοιες ενέργειες υπονομεύουν τις προοπτικές ειρήνης με την Αρμενία και καλεί τόσο τις αρμενικές αρχές όσο και τη διεθνή κοινότητα να αναλάβουν άμεση δράση για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Από την πλευρά του, το CMO απορρίπτει τις κατηγορίες, κάνοντας λόγο για «πολιτικοποίηση» του ζητήματος σε μια κρίσιμη περίοδο για την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο χωρών. Κατηγορεί, μάλιστα, την αρμενική πλευρά για σιωπή στο παρελθόν σχετικά με την καταστροφή αζερικών μνημείων.

Υποστηρίζει επίσης ότι τα επίμαχα κτίρια είχαν αρχικά διατηρηθεί μετά την ανάκτηση του ελέγχου της περιοχής το 2023 και ότι η κατεδάφισή τους έγινε κατόπιν αιτημάτων των εκτοπισμένων που επέστρεψαν.

Ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Νιγκόλ Πασινιάν αποφεύγει να υιοθετήσει σκληρή στάση. Δηλώνει ότι το ζήτημα δεν αναμένεται να τεθεί σε διεθνές επίπεδο, τονίζοντας ότι απαιτείται προσοχή, καθώς πρόκειται για «δίκοπο μαχαίρι». Όπως ανέφερε, η κυβέρνηση θα εξετάσει το θέμα, χωρίς ωστόσο να σκοπεύει να το αναδείξει σε διεθνή πολιτική ατζέντα.

Σε ανάλογο τόνο, ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Αρσέν Τοροσιάν σημείωσε ότι το ζήτημα θα μπορούσε να τεθεί από διεθνείς οργανισμούς, όπως η UNESCO, αλλά όχι από την ίδια την Αρμενία, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ενέργεια εντός της κυριαρχίας του Αζερμπαϊτζάν.

Ο καθεδρικός ναός, που εγκαινιάστηκε το 2019 μετά από πολυετή κατασκευή, είχε χρησιμοποιηθεί και ως καταφύγιο κατά τον πόλεμο του 2020.

Η καταστροφή αρμενικών θρησκευτικών μνημείων στην περιοχή συνεχίζεται τα τελευταία χρόνια και εντάθηκε μετά την πλήρη ανάκτηση του ελέγχου του Αρτσάχ από το Αζερμπαϊτζάν το 2023.

Μετάφραση: Azad Or

Πηγή: Zartonk Media

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις9 ώρες πριν

Operation Economic Fury: Η Ουάσινγκτον χτυπά το οικονομικό δίκτυο Ιράν – Κίνας μετά τον αποκλεισμό του Ορμούζ

Η Ουάσινγκτον δεν χτυπά μόνο τους Φρουρούς της Επανάστασης. Χτυπά το εργαστήριο οικονομικής παράκαμψης που η Κίνα έχτιζε για την...

Αναλύσεις10 ώρες πριν

Η Ελλάδα αλλάζει επίπεδο ισχύος – Κύπρος, Άρθρο 42.7 και αμυντική αφύπνιση

Ο Σάββας Καλεντερίδης αναλύει τη νέα αμυντική πραγματικότητα για Ελλάδα και Κύπρο, εξηγώντας γιατί το Άρθρο 42.7 της ΕΕ, η...

Διεθνή10 ώρες πριν

Πακιστάν: Τουλάχιστον 470 οι δολοφονίες γυναικών για λόγους «τιμής» το 2025

Η έκθεση του HRCP κατέγραψε επίσης 1.332 δολοφονίες που σχετίζονται με ενδοοικογενειακή βία σε βάρος γυναικών πέρυσι.

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ11 ώρες πριν

ISW: Η Ρωσία τον Απρίλιο έχασε έδαφος στην Ουκρανία για πρώτη φορά από το 2023

Έπειτα από τέσσερα και πλέον χρόνια πολέμου ευρείας κλίμακας, σφοδρές μάχες συνεχίζονται ακατάπαυστα στο μέτωπο, ενώ οι δύσκολες διπλωματικές διαπραγματεύσεις...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ11 ώρες πριν

Σκληρή παρέμβαση Μεϊχανετσίδη για την πλατεία Μπουτάρη: «Προσβολή στη μνήμη της Θεσσαλονίκης»

Στο επίκεντρο της κριτικής του βρίσκεται η στάση του Γιάννη Μπουτάρη απέναντι σε θέματα ιστορικής μνήμης, ιδίως σε σχέση με...

Δημοφιλή