Η κλιμακούμενη βία και οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Βελουχιστάν και το PoJK, συμπεριλαμβανομένου του Gilgit-Baltistan, παρουσιάζουν μια σοβαρή ανθρωπιστική κρίση.

Με μια ανησυχητική αύξηση των αναγκαστικών εξαφανίσεων, των εξωδικαστικών δολοφονιών και της καταστολής της πολιτικής διαφωνίας, η κατάσταση σε αυτές τις περιοχές συνεχίζει να επιδεινώνεται. Η καταστολή της ελευθερίας του λόγου, η λογοκρισία των Μέσων Ενημέρωσης και η στόχευση δημοσιογράφων έχουν απομονώσει περαιτέρω αυτές τις περιοχές από τη διεθνή προσοχή, παρά τις προσπάθειες τοπικών ακτιβιστών και διεθνών οργανισμών να επισημάνουν τις αδικίες.

Τον Ιανουάριο του 2024, σχεδόν 400 Μπαλώχ, αποτελούμενοι από γυναίκες και παιδιά, κατασκήνωσαν στο Ισλαμαμπάντ έξω από την Εθνική Λέσχη Τύπου ενάντια στην πολιτική «σκοτώστε και απορρίψτε» της κυβέρνησης που επηρέασε τους αντιφρονούντες υπό κράτηση. Η εξώδικη δολοφονία του Balaach Mola Baksh, τον οποίο ύποπτοι αξιωματούχοι απήγαγαν από την περιοχή Turbat σηματοδότησε μια σοβαρή περίπτωση δολοφονίας υπό κράτηση και αναγκαστικής εξαφάνισης που είναι ανεξέλεγκτη στο Βελουχιστάν. Η αστυνομική δύναμη, η βαρβαρότητα και η λογοκρισία παρέμειναν κρίσιμη ανησυχία μόλις τον Αύγουστο του 2024, όταν η Επιτροπή Baloch Yekhjit (BYC) μπόρεσε να πραγματοποιήσει τη συνέντευξη Τύπου στη Λέσχη Τύπου του Καράτσι στη Σιντ. Ωστόσο, μόνο ο αναπληρωτής διοργανωτής της επιτροπής επετράπη να μιλήσει, αποκλείοντας όλα τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη. Η συνέντευξη Τύπου έφερε στο προσκήνιο την κατάσταση της επιδείνωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Βελουχιστάν, όπου έχει επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας από το 2023 από το Gwadar στο Makran  και τα δεινά πολλών διαδηλωτών που έχουν συλληφθεί. Ως εκ τούτου, μια εκτεταμένη αστυνομική δύναμη αναπτύχθηκε στην κεντρική είσοδο για τη συνέντευξη Τύπου, η οποία απαγόρευσε την παρουσία και την είσοδο οποιουδήποτε φορούσε το φόρεμα ή τις μάσκες Μπαλότσι. Η αστυνομία και οι δυνάμεις ασφαλείας άνοιξαν επίσης πυρ εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών και έσκαψαν γύρω δρόμους για να σταματήσουν την επιχείρηση οχημάτων.

Περαιτέρω ακραία περιστατικά έχουν αναφερθεί μόλις στις 9 Οκτωβρίου 2024, όταν οι αρχές μετανάστευσης απαγόρευσαν στην ηγέτιδα του BYC Δρ. Mahrang Baloch να επιβιβαστεί σε πτήση για τη Νέα Υόρκη παρά το γεγονός ότι είχε έγκυρη βίζα για τις ΗΠΑ και πρόσκληση από το περιοδικό Time που την κατονομάζει ως μία από τις πιο σημαίνουσες προσωπικότητες του 2024. Το διαβατήριό της κατασχέθηκε και οι αρχές επιβολής του νόμου, φέρεται να παρενόχλησαν αυτήν και τις γυναίκες συντρόφους της. Είχε προηγουμένως κατηγορηθεί για εξέγερση για φερόμενη υποκίνηση εξέγερσης στο Khairpur, Sindh – μια πόλη που δεν είχε επισκεφτεί ποτέ. Άλλες περιπτώσεις περιλαμβάνουν τη σύλληψη του υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Idris Khattak, ο οποίος κατέγραψε αναγκαστικές εξαφανίσεις στις πρώην Ομοσπονδιακά Διοικούμενες Φυλετικές Περιοχές (FATA). Κρατήθηκε χωρίς επικοινωνία από τον Νοέμβριο του 2019 έως τον Ιούνιο του 2020. Κατηγορούμενος βάσει του νόμου περί επίσημων μυστικών του 1923, νόμου της βρετανικής εποχής, αντιμετώπισε την πιθανότητα αυστηρής τιμωρίας. Τον Δεκέμβριο του 2021, καταδικάστηκε σε 14 χρόνια φυλάκιση από στρατιωτικό δικαστήριο βάσει του νόμου για τον στρατό του Πακιστάν.

Το PoJK έχει δει αρκετές διαμαρτυρίες το 2024 για την αύξηση της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πολιτικοί ακτιβιστές από το PoJK και το Gilgit-Baltistan και οργανώσεις όπως το National Equality Party JKGBL πραγματοποίησαν διαμαρτυρία έξω από τα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη στις 23 Μαρτίου 2024, απαιτώντας από το Πακιστάν να εκκενώσει και να αποσύρει τα στρατεύματά του από τα κατεχόμενα, δηλώνοντας ότι η καταπίεση, η έλλειψη τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες στο PoJK και στην περιοχή Gilgit-Baltistan αποτελούν τον κανόνα τα τελευταία 77 χρόνια.

Τα Μέσα Ενημέρωσης του Πακιστάν έχουν διαφημιστεί ως «νεκροταφείο για τους δημοσιογράφους» λόγω της έλλειψης κάλυψης των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Βελουχιστάν. Οι στοχευμένες καταχρήσεις εναντίον δημοσιογράφων εκτείνονται ήδη από το 2008, όταν οι κρατικές αρχές απείλησαν εκθέσεις κατά του καθεστώτος και δημοσιογράφους που κάλυψαν αναγκαστικές εξαφανίσεις. Πολλοί πιστεύουν ότι η εταιρική χρήση των Μέσων Ενημέρωσης στο Πακιστάν. Τα περισσότερα είναι συγκεντρωμένα στην επαρχία Παντζάμπ λόγω των εμπορικών και διαφημιστικών συμφερόντων της, παράγοντας που έχει συμβάλει σημαντικά στην έλλειψη κάλυψης των εκδηλώσεων στο Βελουχιστάν. Το Βελουχιστάν, το οποίο παραδοσιακά στερείται ισχυρής οικονομικής και βιομηχανικής βάσης, συχνά λογοκρίνεται στις αναφορές των Μέσων Ενημέρωσης, με αποτέλεσμα περιορισμένη προσοχή στα συνεχή ζητήματα της περιοχής (συμπεριλαμβανομένου του νερού, της εκπαίδευσης κ.λπ.) και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.  Οι διακοπές λειτουργίας του διαδικτύου, οι διακοπές ρεύματος και η υπερβολική επιτήρηση δεν επέτρεψαν στους ντόπιους να αναλάβουν επαρκή πληροφόρηση, παρά τα πολλά ΜΜΕ που υπάρχουν στο Πακιστάν. Επιπλέον, πολλοί τοπικοί δημοσιογράφοι αποφεύγουν να κάνουν ρεπορτάζ φοβούμενοι την τιμωρία του κράτους. Υπάρχουν “κόφτες” που επιβάλλονται από την κυβέρνηση για την ασφαλιστική κάλυψη και την αποζημίωση που απαιτείται από τα μέλη της οικογένειας για το θάνατο ή τον τραυματισμό τους. Εικάζεται ότι περιορίζοντας την πρόσβαση σε ασφαλιστικά οφέλη και προνόμια, το κράτος έχει αποθαρρύνει επιτυχώς την αμερόληπτη αναφορά.

Πρόσφατα, εθνικές οργανώσεις στο Πακιστάν τόνισαν επίσης την αυξανόμενη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Βελουχιστάν και το PoJK (κατεχόμενο από το Πακιστάν μέρος του Κασμίρ). Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πακιστάν (HRCP) επέκρινε την κυβέρνηση του Πακιστάν για την προσθήκη της ακτιβίστριας Μπαλόχ Sammi Deen Baloch στη λίστα ελέγχου εξόδου του Πακιστάν τον Σεπτέμβριο του 2024, δηλώνοντας ότι παραβίαζε την ελευθερία μετακίνησής της. Το HRCP σημείωσε επίσης ότι αρκετά άλλα άτομα στο Μπαλουχιστάν υπάγονται στο Τέταρτο Πρόγραμμα του Αντιτρομοκρατικού Νόμου, υπονοώντας ότι τα άτομα αυτά υπόκεινται σε περιορισμούς όπως εμπάργκο στα διαβατήριά τους, δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών, απαγόρευση οικονομικής υποστήριξης και πίστωσης και περιορισμοί άδειας απασχόλησης. Ενώ το Υπουργείο Εσωτερικών δεν εξέδωσε επίσημη ειδοποίηση, πολλά άτομα έχουν λάβει οδηγίες να παρουσιαστούν στο Τμήμα Αντιτρομοκρατίας και στην τοπική αστυνομία με βάση τις συστάσεις των υπηρεσιών ασφαλείας της περιοχής. Μέχρι στιγμής, 137 άτομα έχουν προστεθεί στο Τέταρτο Πρόγραμμα και 3000 άτομα πρόκειται να προστεθούν στο Τέταρτο Πρόγραμμα. Τα περισσότερα από αυτά τα άτομα είναι δημοσιογράφοι και ακτιβιστές από το BYC που ανέφεραν ενεργά περιστατικά και ειδήσεις στην περιοχή. Παρά την έκδοση διορθωτικού που παραδέχτηκε την εσφαλμένη ένταξη των δημοσιογράφων, τα ονόματα των ακτιβιστών παρέμειναν στο Τέταρτο Πρόγραμμα μαζί με τα ισχύοντα περιοριστικά μέτρα. Επιπλέον, υπάρχουν αναδυόμενες αναφορές ότι υποστηρικτές και διευκολυντές απαγορευμένων οργανισμών και ατόμων θα περιλαμβάνονται επίσης στο Τέταρτο Πρόγραμμα.

Η σωματική κακοποίηση υπόπτων εγκληματιών υπό κράτηση φέρεται να οδήγησε σε τραυματισμούς και θανάτους, ενώ οι παρατεταμένες καθυστερήσεις της δίκης και η έλλειψη λογοδοσίας των υπαλλήλων που ευθύνονται για αυτές τις καταχρήσεις έχουν καλλιεργήσει μια κουλτούρα ατιμωρησίας. Οι υπηρεσίες πληροφοριών, η αστυνομία και οι δυνάμεις ασφαλείας κατηγορούνται ότι κρατούν τους κρατούμενους σε αδράνεια, αρνούμενοι συχνά να αποκαλύψουν τις τοποθεσίες τους. Στις 29 Μαΐου 2023, το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισλαμαμπάντ έδωσε εντολή στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση να επιδώσει ειδοποιήσεις σε πρώην ηγέτες, συμπεριλαμβανομένων των στρατηγών Pervez Musharraf, Imran Khan και του σημερινού πρωθυπουργού Shehbaz Sharif, για την «αδήλωτη σιωπηρή έγκριση» των εξαναγκαστικών εξαφανίσεων. Σε απάντηση, συγκροτήθηκε επταμελής επιτροπή για την αντιμετώπιση των εξαναγκαστικών εξαφανίσεων. Τον Αύγουστο του 2023, μια παρόμοια επιτροπή ιδρύθηκε από την επαρχιακή κυβέρνηση του Βελουχιστάν για τη διερεύνηση των αγνοουμένων. Από τις 8.463 υποθέσεις που αναφέρθηκαν στην Εξεταστική Επιτροπή για τις Αναγκαστικές Εξαφανίσεις από το 2011, μόνο 3.284 επιλύθηκαν. Η επιτροπή έχει αντιμετωπίσει επικρίσεις τόσο από το δικαστικό σώμα όσο και από την κοινωνία των πολιτών για την αποτυχία της να λάβει ουσιαστική δράση σε αυτές τις υποθέσεις.

Τα γεγονότα στο Βελουχιστάν έχουν επίσης προκαλέσει ευρεία διεθνή κριτική. Το «2023 Country Reports on Human Rights Practices» των ΗΠΑ, που κυκλοφόρησαν τον Απρίλιο του 2024, υπογράμμισαν σοβαρές καταχρήσεις στο Πακιστάν, συμπεριλαμβανομένων παράνομων θανάτων πολιτών, άδικων συλλήψεων, περιορισμών στο διαδίκτυο και βίας κατά δημοσιογράφων. Εθνοτικές μειονότητες όπως οι κοινότητες Παστούν και Χαζάρι αντιμετωπίζουν επίσης σοβαρές διακρίσεις από τη διοίκηση. Παρά αυτές τις παραβιάσεις, η πακιστανική κυβέρνηση απέτυχε σε μεγάλο βαθμό να καταστήσει υπεύθυνους τους αξιωματούχους. Ινδοί εμπειρογνώμονες στον τομέα της άμυνας έχουν σημειώσει ότι οι κάτοικοι του PoJK αντιμετωπίζονται ως «εξωγήινοι», με πόρους όπως η ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται στο λιμάνι Γκουαντάρ του Βελουχιστάν να ωφελούν το πακιστανικό Πουντζάμπ και την Κίνα, παρά τον τοπικό πληθυσμό. Αυτό οδήγησε σε διαδηλώσεις, οι οποίες συχνά καταστέλλονται βίαια από τις πακιστανικές παραστρατιωτικές δυνάμεις. Οι ακτιβιστές του PoJK ζήτησαν την παρέμβαση της Ινδίας, κάνοντας παραλληλισμούς με τον ρόλο της στο Μπαγκλαντές. Η Ινδία έχει εκφράσει με συνέπεια ανησυχίες στα Ηνωμένα Έθνη για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Πακιστάν στο PoJK, αναφέροντας την έλλειψη δημοκρατίας, τις ψευδείς εκλογές και την καταστολή των πολιτικών φωνών ως βασικούς μοχλούς της συνεχιζόμενης κρίσης.

Η κλιμακούμενη βία και οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Βελουχιστάν και το PoJK, συμπεριλαμβανομένου του Gilgit-Baltistan, παρουσιάζουν μια σοβαρή ανθρωπιστική κρίση. Με μια ανησυχητική αύξηση των αναγκαστικών εξαφανίσεων, των εξωδικαστικών δολοφονιών και της καταστολής της πολιτικής διαφωνίας, η κατάσταση σε αυτές τις περιοχές συνεχίζει να επιδεινώνεται. Η καταστολή της ελευθερίας του λόγου, η λογοκρισία των μέσων ενημέρωσης και η στόχευση δημοσιογράφων έχουν απομονώσει περαιτέρω αυτές τις περιοχές από τη διεθνή προσοχή, παρά τις προσπάθειες τοπικών ακτιβιστών και διεθνών οργανισμών να επισημάνουν τις αδικίες. Οι επιθετικές τακτικές του κράτους, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης αντιτρομοκρατικών νόμων για τη φίμωση των διαφωνούντων και την άρνηση των βασικών δικαιωμάτων, έχουν καταδικαστεί ευρέως. Παγκόσμιες οργανώσεις και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν ζητήσει λογοδοσία και άμεση μεταρρύθμιση, καθώς η ατιμωρησία των δυνάμεων ασφαλείας επιδεινώνει την κρίση. Καθώς η διεθνής κοινότητα συνειδητοποιεί ολοένα και περισσότερο τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Βελουχιστάν και το PoJK, υπάρχει μια αυξανόμενη ζήτηση από το Πακιστάν να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα και να λάβει ουσιαστικά βήματα για την αποκατάσταση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ανθρώπων σε αυτές τις περιοχές.

ΠΗΓΗ: Newswire