Σοκαρισμένη είναι η κοινή γνώμη στη Βρετανία από τη υπόθεση άγριας σεξουαλικής κακοποίησης (με διείσδυση) και δολοφονίας βρέφους από τους θετούς γονείς του, δύο άνδρες ομοφυλόφιλους. Ο θάνατος προήλθε από πνιγμό, κατόπιν απόφραξης των αεραγωγών με «αντικείμενο ή αντικείμενα» που έβαλαν στο στόμα του μωρού.

Το ένα τέρας-γονιός, ο 37χρονος Βάρλεϊ, από το Μπλάκπουλ της Αγγλίας, είπε στην Αστυνομία ότι το βρέφος, ο Πρέστον, πνίγηκε κατά λάθος στη μπανιέρα, όμως η ιατροδικαστική εξέταση αποκάλυψε ότι το παιδί είχε υποστεί 40 τραύματα. Ο σύντροφός του, Τζον ΜακΓκάουαν-Φαζακέρλι, ηλικίας 32 ετών, κρίθηκε ένοχος για σεξουαλική κακοποίηση, κακοποίηση ανηλίκου και για πρόκληση ή ανοχή θανάτου παιδιού.

Η ιστορία της υιοθεσίας

Ο Πρέστον είχε υιοθετηθεί από τον Βάρλεϊ και τον σύντροφό του, τον Απρίλιο του 2023 και μέσα στους επόμενους τέσσερις μήνες υπέστη σεξουαλική κακοποίηση και κακομεταχείριση, σύμφωνα με όσα ακούστηκαν στο δικαστήριο. Ο Πρέστον γεννήθηκε τον Ιούνιο του 2022 και τέθηκε υπό την προστασία της κοινωνικής υπηρεσίας του Oldham Council. Η μητέρα του, Σάρα Ντέιβι, σήμερα 42 ετών, είχε φυλακιστεί σε ηλικία 14 ετών για τη δολοφονία ενός ηλικιωμένου συνταξιούχου το 1998 και από τότε είχε επανειλημμένα προβλήματα με τις Αρχές.

Ο Πρέστον ανατέθηκε σε ανάδοχη οικογένεια από την ηλικία των πέντε ημερών και παρέμεινε εκεί για τους πρώτους δέκα μήνες της ζωής του. Ο Βάρλεϊ και ο σύντροφός του εγκρίθηκαν ως θετοί γονείς και ο Πρέστον πήγε να ζήσει στο σπίτι τους στο Μπλάκπουλ τον Απρίλιο του 2023, σε ηλικία εννέα μηνών. Όμως μέσα σε λιγότερους από τέσσερις μήνες υπό την φροντίδα τους, υπέστη συστηματική κακομεταχείριση, σεξουαλική κακοποίηση και σωματικές επιθέσεις. Επίσης, είχαν τραβηχτεί άσεμνες φωτογραφίες και βίντεο με τον ίδιο. Στη δίκη αναφέρθηκε ότι ο Πρέστον είχε μεταφερθεί τρεις φορές στο νοσοκομείο με ύποπτους μώλωπες, τους οποίους οι δράστες είχαν προσπαθήσει να δικαιολογήσουν. Είχε επίσης εξεταστεί από αρκετούς κοινωνικούς λειτουργούς.

Πώς πέθανε

Ο Βάρλεϊ μετέφερε τον Πρέστον για τελευταία φορά στο νοσοκομείο στις 27 Ιουλίου, χωρίς τις αισθήσεις του. Ισχυρίστηκε ότι είχε αφήσει το παιδί στη μπανιέρα για λίγα λεπτά και όταν επέστρεψε το βρήκε βυθισμένο. Όμως στη δίκη αναφέρθηκε ότι τα μαλλιά του Πρέστον ήταν στεγνά, φορούσε πάνα και δεν έδειχνε να έχει καταπιεί νερό.

Η ιατροδικαστική εξέταση του Υπουργείου Εσωτερικών απέκλεισε τον πνιγμό ως αιτία θανάτου, με την αιτία να αποδίδεται σε οξεία απόφραξη των ανώτερων αεραγωγών από αντικείμενο ή αντικείμενα που είχαν τοποθετηθεί στο στόμα του. Ο Βάρλεϊ, όταν ανακοινώθηκαν οι ενοχές, έβαλε τα χέρια στο πρόσωπο, κατέρρευσε και έκανε εμετό μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου. Ο Τζον δεν αντέδρασε.

«Είχε γίνει ένα ερείπιο»

Ο ντετέκτιβ αστυνομικός Άντι Φάλοους χαρακτήρισε τους δύο άνδρες «το απόλυτο κακό». «Σχεδόν από την πρώτη μέρα άρχισαν να κακοποιούν τον Πρέστον και να μετατρέπουν τη σύντομη ζωή του σε μια εφιαλτική ιστορία πόνου και δυστυχίας», είπε. «Για τους πρώτους εννέα μήνες της ζωής του ήταν ένα χαρούμενο και υγιές παιδί, αλλά στο τέλος είχε γίνει ένα ερείπιο», κατέληξε συγκλονισμένος.

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: «Ό,τι πιο φρικτό έχω δει στη ζωή μου»

Η εισαγγελέας Κάρεν Τοντζ είπε ότι πρόκειται για μία από τις «πιο σοκαριστικές και φρικτές υποθέσεις» της καριέρας της. Μετά από δίκη οκτώ εβδομάδων, οι ένορκοι χρειάστηκαν περίπου 14 ώρες για να καταλήξουν στις ετυμηγορίες. Ο Βάρλεϊ κρίθηκε ένοχος για φόνο, δύο κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης με διείσδυση, πέντε κατηγορίες κακοποίησης ανηλίκου, βαριά σωματική βλάβη, σεξουαλική κακοποίηση παιδιού, 13 κατηγορίες λήψης άσεμνων φωτογραφιών ή βίντεο παιδιού, μία κατηγορία διανομής άσεμνου υλικού και μία παραγωγή άσεμνου υλικού. Ο σύντροφός του Τζον κρίθηκε ένοχος για πρόκληση ή ανοχή θανάτου παιδιού, δύο κατηγορίες κακοποίησης ανηλίκου και μία κατηγορία σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού.

Σε μια κίνηση μείζονος πολιτικής και διπλωματικής σημασίας, η οποία αναμένεται να προκαλέσει ισχυρούς τριγμούς στις σχέσεις Βρυξελλών και Άγκυρας, προχωρά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σύμφωνα με πληροφορίες, στην επερχόμενη έκθεση προόδου για την Τουρκία –η οποία είναι προγραμματισμένη να τεθεί προς ψήφιση στις 17 Ιουνίου– περιλαμβάνεται για πρώτη φορά η πρόταση να επιβληθούν αυστηρές κυρώσεις σε εν ενεργεία Τούρκο υπουργό. Πρόκειται για τον Υπουργό Δικαιοσύνης της χώρας, Ακίν Γκιουρλέκ.

Το παρασκήνιο της δικαστικής δίωξης του Ιμάμογλου και η «επιβράβευση»

Η εμπλοκή του Ακίν Γκιουρλέκ στην υπόθεση που έχει προκαλέσει διεθνή κατακραυγή δεν είναι τυχαία. Πριν αναλάβει το κυβερνητικό του πόστο στις 5 Μαρτίου, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της επίμαχης δίκης, ο κ. Γκιουρλέκ υπηρετούσε ως Γενικός Εισαγγελέας Κωνσταντινούπολης και ήταν ο επικεφαλής της ανάκρισης στην υπόθεση του πρώην Δημάρχου της πόλης, Εκρέμ Ιμάμογλου.

Από τη θέση αυτή, ο Γκιουρλέκ πρωτοστάτησε στην επιβολή βαρύτατων και αυστηρών ποινών στον δημοφιλή πολιτικό της τουρκικής αντιπολίτευσης. Ο άμεσος διορισμός του στο τιμόνι του Υπουργείου Δικαιοσύνης, μόλις έκλεισε ο δικαστικός κύκλος της καταδίκης, ερμηνεύθηκε από τη διεθνή κοινότητα και τους επικριτές του καθεστώτος ως μια σαφής «επιβράβευση» από την πλευρά του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για τις υπηρεσίες που προσέφερε στην εξόντωση ενός βασικού πολιτικού αντιπάλου.

Άρνηση της ΕΕ στις τουρκικές πιέσεις

Η εξέλιξη αυτή φέρνει την Άγκυρα σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Το γεγονός ότι το όνομα ενός εν ενεργεία υπουργού φιγουράρει σε λίστα προτεινόμενων κυρώσεων αποτελεί ένα πρωτοφανές γεγονός για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Σύμφωνα με πηγές, Τούρκοι αξιωματούχοι επιχείρησαν με έντονες πιέσεις να επιτύχουν την αφαίρεση του ονόματος του Γκιουρλέκ από το κείμενο της έκθεσης προόδου. Ωστόσο, η απάντηση των Βρυξελλών ήταν κατηγορηματικά αρνητική, ξεκαθαρίζοντας ότι το όνομα του Τούρκου υπουργού θα παραμείνει κανονικά στην έκθεση.

Ηγεσία Πρέμπιλιτς και σκληρό μήνυμα στην κυβέρνηση Ερντογάν

Στην πρώτη γραμμή αυτής της ευρωπαϊκής αντεπίθεσης βρίσκεται ο Σλοβένος ευρωβουλευτής Βλάντιμιρ Πρέμπιλιτς, ο οποίος πρωτοστατεί στην κίνηση για την επιβολή των κυρώσεων. Ο κ. Πρέμπιλιτς έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα, διαχωρίζοντας τη θέση της Ευρώπης απέναντι στον τουρκικό λαό και το κυβερνών καθεστώς:

«Θα βοηθήσουμε τον τουρκικό λαό, αλλά δεν θα βοηθήσουμε την ατζέντα αυτής της κυβέρνησης», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας με νόημα πως «όσο ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζει να κυβερνά τη χώρα με αυτό το καθεστώς, δεν είναι δυνατή καμία πρόοδος με την ΕΕ».

Η απάντηση του Ακίν Γκιουρλέκ

Από την πλευρά του, ο Τούρκος υπουργός Δικαιοσύνης επιχειρεί να αντικρούσει το κύμα αντιδράσεων. Σε δηλώσεις του υποστήριξε ότι τόσο ο ίδιος προσωπικά όσο και συνολικά η τουρκική δικαιοσύνη γίνονται στόχος «αβάσιμων κατηγοριών». Ο κ. Γκιουρλέκ έκανε λόγο για πολιτικές εκστρατείς και διαστρέβλωση των δικαστικών διαδικασιών που βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη, ενώ έσπευσε να συμπληρώσει πως ο ίδιος έχει «ήσυχη τη συνείδησή του» για τις αποφάσεις του.

Η 17η Ιουνίου θεωρείται πλέον ημέρα-ορόσημο, καθώς η υπερψήφιση της συγκεκριμένης έκθεσης από το Ευρωκοινοβούλιο αναμένεται να παγώσει ακόμη περισσότερο τις ήδη ψυχρές σχέσεις ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την κυβέρνηση Ερντογάν.

Τη στιγμή που η διεθνής κοινότητα έχει στραμμένο το βλέμμα της αλλού, μια αρχαία ελληνική ορθόδοξη κιβωτός στη Συρία δίνει μάχη επιβίωσης.

Το Σαϊντανάγια, η ιστορική πόλη-σύμβολο του χριστιανισμού στην ανατολή, βρίσκεται υπό ασφυκτική πολιορκία από τις δυνάμεις γενικής ασφάλειας του Αλ Τζολάνι. Οι αναφορές που φτάνουν από την περιοχή είναι αποσπασματικές, όμως όλες συγκλίνουν σε ένα ζοφερό συμπέρασμα: πρόκειται για μια συντονισμένη επιχείρηση εκφοβισμού που θυμίζει έντονα τα αντίποινα εναντίον των κατοίκων που τόλμησαν να υπερασπιστούν την πόλη τους από το Μέτωπο al-Nusra το 2014.

Το βυζαντινό αποτύπωμα που αρνείται να σβήσει

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της πολιτιστικής απώλειας που συντελείται, αρκεί να ανατρέξει στην ιστορία. Ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός, ο άνθρωπος που χάρισε στην ανθρωπότητα την Αγία Σοφία, είναι ο ίδιος που ίδρυσε τη μονή της Παναγίας της Σαϊντανάγια. Δύο μνημεία, δύο σύμβολα, μία κληρονομιά. Την Αγία Σοφία την χάσαμε ήδη, μετατράπηκε σε τζαμί υπό το βλέμμα μιας αδιάφορης διεθνούς κοινότητας. Σήμερα, η αδελφή της στην ανατολή αντιμετωπίζει την ίδια απειλή, όχι με μια απόφαση δικαστηρίου αυτή τη φορά, αλλά με τα όπλα και την απομόνωση.

Μια κληρονομιά που μας ανήκει όλους

Αυτή η μονή δεν είναι απλώς ένα συριακό μνημείο. Είναι ένα ζωντανό κύτταρο της βυζαντινής οικουμένης, ένα κομμάτι της ορθόδοξης ψυχής που ενώνει τη Συρία, την Ελλάδα και ολόκληρο τον Χριστιανισμό στη μέση ανατολή. Όταν ο Ιουστινιανός έχτιζε τη Σαϊντανάγια, έχτιζε μια γέφυρα ανάμεσα στον ελληνικό και τον αραβικό κόσμο, μια γέφυρα που σήμερα απειλείται με κατάρρευση. Κάθε καμπάνα που σιωπά εκεί, είναι μια ακόμη πληγή στο σώμα του παγκόσμιου ορθόδοξου πολιτισμού.

Η σιωπή της δύσης και το χρέος της Ελλάδας

Η δύση, για άλλη μια φορά, σφυρίζει αδιάφορα. Τα δάκρυα που χύνονται για τις καταστροφές πολιτιστικών μνημείων σε άλλες γωνιές του πλανήτη εδώ μετατρέπονται σε εκκωφαντική σιωπή. Και η Ελλάδα; Ως θεματοφύλακας της ορθόδοξης παράδοσης και άμεσος κληρονόμος της βυζαντινής αυτοκρατορίας, δεν έχει μόνο δικαίωμα αλλά και ιερή υποχρέωση να εγείρει το ζήτημα σε κάθε διεθνές φόρουμ. Η πολιορκία της Σαϊντανάγια δεν είναι εσωτερική υπόθεση της Συρίας. Είναι μια πολιτιστική γενοκτονία σε αργή κίνηση, που απαιτεί άμεση διεθνή κινητοποίηση πριν να είναι πολύ αργά, για να μην θρηνήσουμε αύριο μια δεύτερη Αγία Σοφία.