Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Ήμουν κι εγώ εκεί! Κάτι έχει συνταράξει την ψυχή του Έλληνα

Κάτι τον έχει κλονίσει. Όλα θύμιζαν εκείνες τις ιστορικές στιγμές που έβγαζαν μια βουβή κραυγή: δεν πάει άλλο. Γράφει ο Παντελής Σαββίδης

Δημοσιεύτηκε στις

Ήμουν κι εγώ εκεί. Σπάνια χρησιμοποιώ αυτόν τον τίτλο. Μόνο στις περιπτώσεις που θα ήθελα να τονίσω την παρουσία μου. Γιατί θεωρώ αυτές τις στιγμές σημαντικές.

Πήγα σήμερα στην συγκέντρωση εδώ στη Θεσσαλονίκη. Το μέγεθός της ήταν τεράστιο. Κάλυπτε ολόκληρη τη Εγνατία. Θύμιζε συγκεντρώσεις της μεταπολίτευσης. Είχε μια διαφορά. Ακούστηκαν ορισμένα συνθήματα αλλά ήταν υποτονικά και μακριά από το κύριο μέρος της συγκέντρωσης. Τον κόσμο τον ένωνε μια βουβή απελπισία που προσπαθούσε να την σπάσει ο όγκος της συμμετοχής. Προσπαθούσε ο κόσμος να δημιουργήσει την ελπίδα πως αφού βγήκαν τόσοι στο δρόμο με την ηχηρή απουσία των θεωρούμενων, παλαιότερα, ως κύριων μέσων ενημέρωσης, κάτι μπορεί να αλλάξει.

Κανείς δεν μπορεί να γενικεύσει γιατί συγκεντρώθηκε τόσος πολύς κόσμος. Ο καθένας πήγε για τους δικούς του λόγους. Θα σας πω γενικά τι είδα και γιατί πήγα εγώ. Μπορεί να μην υπάρχει κανένας άλλος που να πήγε για τους ίδιους λόγους.

Είδα ανθρώπους από όλο το πολιτικό φάσμα, συνταγματικό ή μη. Όλο το κοινωνικό φάσμα και κάθε ηλικίας. Από μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένους που περπατούσαν με την βοήθεια συγγενικού τους προσώπου ή μπαστουνιού. Και αυτό κάτι σημαίνει. Παιδάκια με συνθήματα που έγραψαν με το χέρι τους σε μικρά χαρτόνια και ζητούσαν δικαιοσύνη. Ακόμη και ανθρώπους συντηρητικούς και άλλους που δήλωναν και δεξιοί. Μέχρι τις γνωστές αριστερές φράξιες που σεβάστηκαν και τους ανθρώπους που κάλεσαν την συγκέντρωση και την στιγμή. Όσο έμεινα ο σεβασμός ήταν απόλυτος. Και το είδα για πρώτη φορά.

Κάτι έχει συνταράξει την ψυχή του Έλληνα. Κάτι τον έχει κλονίσει. Όλα θύμιζαν εκείνες τις ιστορικές στιγμές που έβγαζαν μια βουβή κραυγή: δεν πάει άλλο.

Τώρα, γιατί πήγα εγώ.

Ο πρώτος λόγος ήταν ανθρωπιστικός. Πήγα για να δηλώσω την συμπαράστασή μου στους συγγενείς των νεκρών είτε στα Τέμπη είτε στο Μάτι είτε οπουδήποτε αλλού. Νεκρούς απο την ολιγωρία, την ανοργανωσιά ή την αδιαφορία του κράτους.

Υπάρχει και κάποιος ευρύτερος λόγος. Όπως σας είπα ο καθένας πήγε για τους δικούς του λόγους. Και επειδή βλέπω σε ορισμένα σχόλια κάποιες αντιδράσεις που θέλουν να αντιπαραβάλλουν τα Τέμπη με το Μάτι θα ήθελα να πω ότι είναι, τουλάχιστον, άδικη αυτή η αντιπαραβολή. Σεβαστείτε τους νεκρούς και τους ζωντανούς συγγενείς τους. Τα Τέμπη μπορεί να μην ενοχλούσαν τόσο πολύ αν δεν προηγείτο το Μάτι. Η ψυχή των ανθρώπων βούρκωσε από τα επαναλαμβανόμενα εγκλήματα του κράτους. Συνάνθρωποί μας χάθηκαν, αύριο μπορεί για τους ίδιους λόγους να χαθούν δικά μας παιδιά ή εμείς οι ίδιοι. Μπροστά στην αδιαφορία του κράτους δεν χωρά κομματισμός. Είμαστε όλοι πολίτες που θέλουμε το κράτος μας να μας σέβεται και να μας προστατεύει. Αισθάνεστε αυτήν την προστασία;

Η συγκέντρωση δεν απέβλεπε εναντίον κανενός. Οι συγκεντρωμένοι φώναζαν «δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε» και τον αέρα δεν τον έκοψε μόνο η σημερινή κυβέρνηση. Ο αέρας κόπηκε εδώ και καιρό από το σύνολο του πολιτικού συστήματος που έχει εκφυλιστεί σε μοριακό επίπεδο. Η σημερινή κυβέρνηση του έδωσε την χαριστική βολή.

Το αίτημα ήταν να απελευθερωθούν από την σκλαβιά τους οι θεσμοί. Αυτήν την στιγμή την δαμόκλεια σπάθα την νοιώθει πάνω από το κεφάλι της και η δικαιοσύνη και η αστυνομία και ο στρατός και κάθε θεσμός που θέλει να κάνει την δουλειά του σύμφωνα με το σύνταγμα και τους νόμους. Σύμφωνα με την συνείδηση των ανθρώπων που τον διακονούν.

Δεν θα αποφασίσει κανένα λαϊκό δικαστήριο τι συνέβη. Θα αποφασίσουν οι θεσμοί. Αλλά απελευθερωμένοι απο τον ασφυκτικό έλεγχο ενός απόλυτα διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος. Αυτό είναι το μείζον διακύβευμα.

Έχουμε έναν πρωθυπουργό, ως θεσμό, δεν αναφέρομαι στον Μητσοτάκη, με δικτατορικές αρμοδιότητες. Ορίζει τον πρόεδρο της δημοκρατίας ελέγχει την βουλή, έχει τρόπους να ελέγξει την ηγεσία της δικαιοσύνης και εξαγοράζει το σύνολο των ΜΜΕ. Αυτό δεν είναι κράτος.

Αυτό είναι μια υποδουλωμένη υπόσταση σε ορισμένους ολιγάρχες σε αγαστή συνεργασία με ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και την διανόηση σε ρόλο ταπεινού υπηρέτη. Είναι μια παρέα που υποδούλωσε έναν λαό. Ενάντια σ αυτήν την παρέα ξεσηκώθηκε σήμερα ο κόσμος. Και στην παρέα δεν συμμετέχει, μόνο, ο Μητσοτάκης η η δεξιά.

Δυστυχώς στον ίδιο υποτακτικό ρόλο βρίσκονται σήμερα και τα ΜΜΕ. Δεν έχει σημασία αν κάποιοι δημοσιογράφοι δεν νοιώθουν άνετα με τον ρόλο αυτό. Σημασία έχει το αποτέλεσμα. Και όταν σε μια χώρα δεν προβάλλονται συγκεντρώσεις εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων τότε κάτι δεν πάει καλά στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.

Είμαι σίγουρος πως πολλοί συνάδελφοί μου δεν αισθάνονται καλά αλλά αυτό δεν αρκεί.

Αυτό είναι το πλαίσιο που ώθησε στην σημερινή διαδήλωση πολλούς σαν και μένα. Και σ αυτό το πλαίσιο χωράμε όλοι.

Αν όχι αυτό τι άλλο προτείνετε;

Εν κατακλείδι τα Τέμπη ήταν η κορυφαία αφορμή για την διαδήλωση. Η πολιτική ουσία της ήταν οι παθογένειες της χώρας. Αν δεν θέλετε να αλλάξουν μπορείτε να σπείρετε τον διχασμό. Αν θέλετε να αλλάξουν, που είναι και το πιο λογικό, μπορείτε να αισθανθείτε ότι συμμετείχατε και εσείς. Συμμετείχαμε όλοι μας. Είτε με την παρουσία μας, είτε νοερά.

Αυτό πρέπει να αισθανθεί το σύστημα. Την οργή μας αν δεν αλλάξει.

Γιατί το αύριο που ξημερώνει αφορά όλους μας.

Ο Παντελής Σαββίδης είναι Έλληνας δημοσιογράφος με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Γεννήθηκε το 1954 στην Αξιούπολη Κιλκίς. Σπούδασε μαθηματικά, ωστόσο τον κέρδισε η Δημοσιογραφία. Διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας Μακεδονία, έμελλε όμως να αφήσει το δημοσιογραφικό του αποτύπωμα μέσα από την τηλεόραση και την ΕΡΤ3, όπου παρουσίαζε την εβδομαδιαία εκπομπή «Ανιχνεύσεις». Η εκπομπή ασχολείται με ζητήματα των Βαλκανίων, ευρωπαϊκών πολιτικών ζητημάτων και διεθνών σχέσεων. Έχει βραβευτεί με το Βραβείο Μπότση για την άρτια ενημέρωση των πολιτών της Βορείου Ελλάδας σε ότι αφορά το εγχώριο πολιτικό και βαλκανικό γίγνεσθαι Τα τελευταία χρόνια οι «Ανιχνεύσεις» συνεχίζουν δυναμικά την παρουσία τους μέσα από το youtube (Pantelis Savvidis), όπου την ακολουθούν πιστά δεκάδες χιλιάδες ακόλουθοι.

Αναλύσεις

« Μια ατελείωτη αυτοχειρία των Ελληνοκυπρίων…» Απούσα η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ…

Της Φανούλας Αργυρού

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

γράφει η Φανούλα Αργυρού*

«Μια ατελείωτη αυτοχειρία των Ελληνοκυπρίων κυβερνώντων ή μη!

Να το δει κανείς και να μη το πιστέψει! Τόσο πια!

Και απ’ ό, τι παρατηρώ, αυτός ο “διζωνικός χάρτης” στη συνέχεια τουρκοποιήθηκε ακόμη περισσότερο ως τα σημερινά “σύνορα”.

Και σκέφτομαι: μα πώς είναι δυνατόν να υπάρχει μέσα στο ελληνικό ανθρώπινο στοιχείο(ελλαδικό και κυπριακό) τόσο πολύ ο σπόρος της εσχάτης προδοσίας, της παράδοσης στους ξένους, της απαξίωσης του εαυτού!

Γιατί; Απ’ την αρχαιότητα! Ένα τραγικό μαζοχιστικό σαράκι και συνάμα μια εύκολη υποτακτική τάση.

Αδιανόητο και συστηματικά ατιμώρητο.» 

Το σχόλιο αναγνώστη του εξωτερικού,   μόλις διάβασε το πρόσφατο άρθρο μου « Η ενσυνείδητη τουρκοποίηση της Κερύνειας με το διζωνικό χάρτη…» «Σημερινή» 7.6.2026. 

Προσθέτω δυστυχώς, ακόμα λίγους «σπόρους» από το αδιαμφισβήτητο ιστορικό και τραγικό «μαζοχιστικό σαράκι»,  από τα βρετανικά επίσημα έγγραφα στο Βρετανικό Εθνικό  Αρχείο (και βιβλίο  «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019)  Ίσως και … Γιατί η αλήθεια ποτέ δεν βλάπτει παρά μόνο τους ένοχους…

O νυν Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης συνεχίζει πάνω στα ερείπια των προκατόχων του. Δίχως δικό του σχέδιο είτε Β είτε Ω. Κρέμεται πάνω στους ξένους, ηθικούς αυτουργούς εγγυητές και άγνωστους πληρωμένους ,όπως την κα Ολγκίν να μας… λύσουν (διαλύσουν) βάση των σχεδίων  Λονδίνου/Νιχάτ Ερίμ από το 1955…

Σχετικό «Το τουρκικό κόλπο…» 7.6.2026 

https://simerini.sigmalive.com/article/2026/6/7/to-kolpo-tou-erntogan/ 

Ιδού λοιπόν:

Γλ. Κληρίδης 19.7.1974: Aστραπιαία, άκρως μυστική κάθοδος στη Λευκωσία του βρετανού πρέσβη στην Ουάσιγκτον Peter Ramsbotham για ‘συνεννόηση’  με Γλ. Κληρίδη. Τα πρακτικά της οποίας διατηρήθηκαν απόρρητα ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ Γλ. ΚΛΗΡΙΔΗ.  Ο Κληρίδης συμφώνησε ότι  έπρεπε να γίνουν παραχωρήσεις από Αθήνα και Άγκυρα, η Αθήνα έπρεπε να δώσει κάτι στους Τούρκους για να γλυτώσουν το γόητρο των Τούρκων… Ο Μακάριος δεν έπρεπε να επιστρέψει είτε ως Πρόεδρος είτε ως Αρχιεπίσκοπος…

Μακάριος 22.7.1974 -1η συνάντηση με Χένρι  Κίσινγκερ (μετά τα θαλασσώματά του με τους «εγγυητές και σωσίες του»  :  Του έδωσε σημείωμα με 6 προτάσεις για λύση…με παραχωρήσεις στους Τούρκους…

Εκεχειρία  – Η εισβολή συνεχίζεται…

Γλ. Κληρίδης 27.7.1974:  Προς βρετανό Υπ. Αρμοστή, έτοιμος να διαπραγματευτεί ομοσπονδιακή λύση, συμφωνούσε με τον Ρ. Ντενκτάς πριν ακόμα την δεύτερη εισβολή. Θεωρούσε τη λύση που θα προέκυπτε  «ρεαλιστική και σταθερή»… 

Η εισβολή συνεχίζεται…

Μακάριος 29.7.1974: 2η συνάντηση με Κίσινγκερ: Του ζήτησε να επέμβει… Είπε «προτιμώ Αμερικάνο μάγειρα», «οι Τούρκοι δεν κάνουν πίσω σύμφωνα με το ψήφισμα του Σ.Α. Ζητούν Ομοσπονδία. Είσαι σε θέση να παίξεις πιο θετικό ρόλο. Μπορείς να κάνεις κάποιες προτάσεις»…

Η εισβολή συνεχίζεται…

Γενεύη 1 – 30.7.1974:  Οι τρείς Υπουργοί ΄Εξωτερικών των «εγγυητριών δυνάμεων» υπόγραψαν αναγνώριση   δύο αυτόνομων διοικήσεωνΔίχως να ονομάζουν τα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα παρά μόνο «opposing armed forces». Στην Γενεύη 2 θα συζητούσαν για τις δύο αυτόνομες διοικήσεις…

Η εισβολή καλπάζει…

Γενεύη 2 –  12/13.8.1974: Ο Τζέιμς Κάλαχαν πίεζε Γλ.  Κληρίδη και Γ.  Μαύρο να υπογράψουν γεωγραφική Ομοσπονδία.  O Τούρκος ΥΠΕΞ (Γκιουνές) πρότεινε βεβιασμένο σχέδιο καντονιών, το οποίο απέσυρε την επομένη και ο Ετσεβίτ προχώρησε με τη δεύτερη εισβολή για να έπαιρνε όσα ήθελε προτού ξανα- αρχίσουν  διαπραγματεύσεις (που συνεχίζονται μέχρι σήμερα για αναγνώριση δύο κρατών).  

16.8.1974:  Οι Βρετανοί αποφάσισαν «Γλ. Κληρίδη για αυτή τη φάση» ( προώθηση  Διζωνικής),  είχαν βολευτεί με τον Μακάριο μέχρι τότε… 

Ο Κληρίδης πρότεινε λύση στη γραμμή Γκιουνές  και νεκρές ζώνες –κρατήθηκε μυστική 

Γλ. Κληρίδης 13.9.1974:  ο Δρ Waldheim  (ΓΓ ΟΗΕ) ενημέρωσε τους Βρετανούς άκρως εμπιστευτικά α) πως ο Κίσινγκερ δεν βιαζόταν να αναμειχθεί και β)  τι του είπε  Αμερικανός αξιωματούχος  για την ιδιωτική συνάντηση που είχαν την ίδια μέρα Γλ.  Κληρίδης/ Ραούφ Ντενκτάς 

«…Ο Κληρίδης είχε προτείνει μια ενδιάμεση λύση βασισμένη στη γραμμή Γκιουνές–που κατατέθηκε στη Γενεύη – και που περνούσε από τη Μύρτου μέχρι την παλαιά Αμμόχωστο. Η περιοχή που θα εκκενωνόταν από τα τουρκικά στρατεύματα θα μετατρεπόταν σε νεκρή ζώνη, υπό την επίβλεψη των Ηνωμένων Εθνών, στην οποία θα επιτρεπόταν στους Ελληνοκύπριους να επιστρέψουν. Η Εθνική Φρουρά θα εκκένωνε τουρκοκυπριακές περιοχές… που θα επέβλεπαν τα Ηνωμένα Έθνη… Αν η ενδιάμεση λύση γινόταν δεκτή, οι φυλακισμένοι και κρατούμενοι Τουρκοκύπριοι θα μπορούσαν αν ήθελαν να μετακινηθούν στο τουρκικό βόρειο μέρος… Επανέναρξη διάσκεψης στη Γενεύη…» 

23.9.1974 – Συνάντηση Βρετανού  ΥΠΕΞ Τζέιμς Κάλαχαν στη Νέα Υόρκη με Έλληνα ΥΠΕΞ Γεώργιο Μαύρο (Τζόν Τσούνη και Ντένις Καραγιάννη).

Ο Κάλαχαν τους είπε: «Ηταν ξεκάθαρο ότι η Τουρκία θα επέμενε στη διαίρεση της Κύπρου σε δύο ζώνες» και ρώτησε αν η Ελληνική Κυβέρνηση και ο Μακάριος  θα δεχόντουσαν φτάνει να είχαν μια κεντρική ομόσπονδη κυβέρνηση. Ο Μαύρος θα δεχόταν (είπε) αν δεχόταν η Κυπριακή Κυβέρνηση. Ο Τσούνης διερωτήθηκε γιατί να δεσμευόταν ο Μακάριος τόσο νωρίς και ο Κάλαχαν απάντησε ότι «έπρεπε,  για να δείξουν ρεαλισμό και υποστήριξη στον Κληρίδη». Ο Μαύρος είπε ότι δεν έπρεπε οι Τούρκοι να πάρουν περισσότερο έδαφος  από το ποσοστό πληθυσμού τους. Για λόγους τακτικής δίσταζε να υποστηρίξει ΔΔΟ από τώρα οι Τούρκοι θα το καταβρόχθιζαν και θα ζητούσαν περισσότερα…

Από τα πρακτικά της συνάντησης 23 Σεπτεμβρίου 1974.

Ο Κληρίδης ικανοποιεί Βρετανούς και Τούρκους 

Γλ. Κληρίδης 6.11.1974:  Σε  ομιλία του στη γκαλερύ «Αργώ» στη Λευκωσία,  δημόσια υποστήριξε την τουρκική προϋπόθεση μιας γεωγραφικής (δι-περιφερειακής) λύσης, δηλαδή, διζωνικής. Ο Κάλαχαν  του  εξέφρασε τα συγχαρητήρια και τον θαυμασμό του (για τη τόλμη του) να ικανοποιήσει τον Ντενκτάς (και τους ιδίους!) που το απαιτούσε…

10.2.1975:  O Γλαύκος Κληρίδης έδωσε στον Ντενκτάς, δικοινοτικές πολυ-περιφερειακές ομόσπονδες προτάσεις,  με τις οποίες η κυπριακή κυβέρνηση ξεκίνησε,  με έγγραφο,  την υποταγή στις τουρκικές απαιτήσεις. Το οποίο έλεγε: « Το Σύνταγμα θα είναι ενός δι-κοινοτικού , πολύ-περιφερειακού ομόσπονδου κράτουςη περιοχή που θα διοικείται από τους Τουρκοκύπριους θα περιλαμβάνει σημαντική περιοχή στο Βορρά, που θα επεκτείνεται από αμφότερες τις πλευρές Λευκωσίας – Κερύνειας προς τη θάλασσα… Η Κεντρική Κυβέρνηση του Ομόσπονδου Κράτους θα έχει σημαντικές εξουσίες…»

13.2.1975 – O  Ρ. Ντενκτάς «απάντησε» με την πρόθεση να ανακηρύξει μονομερώς το λεγόμενο «τουρκικό ομόσπονδο κράτος της Κύπρου»…

Μακάριος 1975: Δέχθηκε τη ΔΔΟ αλλά δεν θα το έλεγε μέχρι συμφωνίας…

13.5.1940 : Ο Winston Churchill αφού ανέλαβε Πρωθυπουργός, είπε στον χαζοχαρούμενο κατευναστή Neville Chamberlain για τη  συμφωνία «ειρήνης»  του με τον Hitler από το βήμα της Βουλής: 

You were given the choice between war and dishonour. You chose dishonour, and you will have war”. 

«Είχες επιλογή μεταξύ πολέμου και ταπείνωσης,  επέλεξες την ταπείνωση,  θα έχεις πόλεμο»…

Ας παραφράσουμε τον Winston Churchill: 

« Νίκο Χριστοδουλίδη,  έχεις επιλογή μεταξύ τερατώδους βρετανο-τουρκικής διζωνικής και απελευθέρωσης, μην επιλέξεις την ταπείνωση με αναγνώριση και διάλυση…»

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ 14/6/2026

 

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Ο Έντι Ράμα χρησιμοποιεί τις ΗΠΑ σαν «μπαμπούλα» για τις φιλοδοξίες του

Άρθρο του διευθυντή σύνταξης του Geopolitico.gr Χρήστου Κωνσταντινίδη στο Middle East Forum για τα συμφέροντα που προωθεί ο Ράμα στην Αλβανία χωρίς να σέβεται τα δικαιώματα της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας και τα περιουσιακά δικαιώματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης, Middle East Forum

Υπάρχει μια παροιμία στην Ελλάδα που λέει «Δώσε σε έναν χωρικό εμπιστοσύνη και θα σκαρφαλώσει στο κρεβάτι σου», για να προειδοποιήσει ενάντια σε όσους εκμεταλλεύονται τη γενναιοδωρία. Σήμερα, αυτή η παροιμία περιγράφει την περίπτωση του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα, ο οποίος έχει εδραιώσει τον έλεγχο της χώρας σε τέσσερις θητείες από το 2013.

Ο Ράμα ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε την ύπαρξη ελληνικού πληθυσμού στην περιοχή που ζητούσε αναγνώριση και αποκατάσταση των περιουσιών που χάθηκαν κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος.

Στις 30 Μαΐου 2026, ξέσπασαν βίαια επεισόδια στο Ζβέρνετς, κοντά στην πόλη Αυλώνα στην Αλβανία, μετά από διαμαρτυρίες κατοίκων, περιβαλλοντικών οργανώσεων και κοινοτικών ομάδων κατά μιας μεγάλης τουριστικής ανάπτυξης που σχεδιάζεται στην περιβαλλοντικά προστατευόμενη λιμνοθάλασσα Νάρτα και τη γύρω περιοχή. Σύμφωνα με καταγγελίες, μια ιδιωτική εταιρεία ασφαλείας που φρουρούσε τον χώρο συγκρούστηκε με διαδηλωτές όταν επιχείρησαν να παραβιάσουν τον περιμετρικό φράχτη του έργου. Το προσωπικό ασφαλείας φέρεται να επιτέθηκε σε διαδηλωτές και τραυμάτισε έναν Έλληνα πολίτη, ο οποίος αργότερα δήλωσε ότι κατέχει νόμιμους τίτλους ιδιοκτησίας και ότι οι αλβανικές αρχές έστησαν φράχτη χωρίς να ενημερώσουν τους ιδιοκτήτες γης για τις περιουσίες τους.

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απαίτησε έρευνα και λογοδοσία από τις αλβανικές αρχές. Συνέδεσε επίσης την προστασία των δικαιωμάτων της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην Αλβανία και τον σεβασμό του κράτους δικαίου με τη διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης της Αλβανίας. Παρ’ όλα αυτά, η απάντηση του Ράμα ήταν προκλητική. Ο Αλβανός πρωθυπουργός όχι μόνο προσπάθησε να υποβαθμίσει τη σοβαρότητα των περιστατικών, αλλά ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν γνώριζε την ύπαρξη ελληνικού πληθυσμού στην περιοχή που ζητά αναγνώριση και αποκατάσταση των περιουσιών που χάθηκαν κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος. Κατηγόρησε την Ελλάδα ότι βρισκόταν πίσω από τις διαμαρτυρίες.

Τα δικαιώματα ιδιοκτησίας αποτελούν το κουτί της Πανδώρας στην Αλβανία. Ένα εντυπωσιακό παράδειγμα είναι η περίπτωση του Φρέντι Μπελέρι, του εκλεγμένου δημάρχου της Χειμάρρας, ο οποίος συνελήφθη δύο ημέρες πριν από τις δημοτικές εκλογές του Μαΐου 2023 με βάση κατασκευασμένες κατηγορίες για εξαγορά ψήφων. Παρά τη σύλληψή του, κέρδισε τη δημαρχία με οριακή διαφορά έναντι του υποψηφίου που υποστηρίχθηκε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Ράμα. Επειδή φυλακίστηκε, δεν του επετράπη να ορκιστεί δήμαρχος και στη συνέχεια καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκισης, γεγονός που οδήγησε στην ακύρωση της εκλογικής του νίκης.

Η δοκιμασία του Μπελέρι, η οποία τελικά οδήγησε στην εκλογή του ως μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας μετά την απελευθέρωσή του, συνδέθηκε με προσπάθειες των αλβανικών αρχών να οικειοποιηθούν και να κατασχέσουν περιουσίες που ανήκουν σε μέλη της ελληνικής μειονότητας στην περιοχή, πολλά από τα οποία κατέχουν τίτλους ιδιοκτησίας που χρονολογούνται αιώνες πριν. Τόσο στη Χειμάρρα όσο και στο Ζβέρνετ, η απαλλοτρίωση της περιουσίας της ελληνικής κοινότητας είναι κοινός παρονομαστής.

Η κυβέρνηση Ράμα θεωρεί την περιοχή «στρατηγική» επενδυτική ζώνη και φέρεται να τροποποίησε την περιβαλλοντική νομοθεσία… για να διευκολύνει την ανάπτυξη.

Το Ζβέρνετς, ωστόσο, είναι μοναδικό. Είναι μια από τις πιο παρθένες και περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές της Αδριατικής ακτής και αποτελεί μέρος ενός προστατευόμενου θαλάσσιου πάρκου. Παρά ταύτα, η κυβέρνηση Ράμα θεωρεί την περιοχή «στρατηγική» επενδυτική ζώνη και φέρεται να τροποποίησε την περιβαλλοντική νομοθεσία σχεδόν εν μία νυκτί για να διευκολύνει την ανάπτυξη. Αν και δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης έχουν συνδέσει την εταιρεία του γαμπρού του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, με σχέδια για ένα τεράστιο τουριστικό έργο αξίας 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ο Κούσνερ μπορεί να είναι απλώς ένας μπαμπούλας που χρησιμοποιεί ο Ράμα για να υπονοήσει τη δική του ατιμωρησία, να αποδυναμώσει την τοπική αντιπολίτευση, να αποθαρρύνει τη διαφωνία και να δημιουργήσει την εντύπωση ότι όποιος αντιτίθεται στο έργο δεν αντιμετωπίζει απλώς τα Τίρανα αλλά και τα αμερικανικά συμφέροντα.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε μήνυμα στην Αλβανία ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας, η ελευθερία του συνέρχεσθαι και η διατήρηση των περιβαλλοντικά ευαίσθητων περιοχών επηρεάζουν την ενταξιακή πορεία της Αλβανίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι προφανές, ωστόσο, ότι τέτοιες αντιδράσεις δεν ανησυχούν ιδιαίτερα τον Αλβανό πρωθυπουργό. Η αυτοπεποίθηση που επιδεικνύει ο Ράμα πηγάζει από τις σχέσεις που έχει καλλιεργήσει με προσωπικότητες όπως ο Κούσνερ, ο επικεφαλής του Ιδρύματος Ανοικτής Κοινωνίας Άλεξ Σόρος και ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος χρησιμοποιεί την Αλβανία ως κεντρικό του κόμβο καθώς επιδιώκει να επεκτείνει την τουρκική επιρροή σε όλα τα Βαλκάνια.

Σε αυτό το πλαίσιο, μια δήλωση που ακούστηκε στο Κογκρέσο των ΗΠΑ ταιριάζει απόλυτα: «Η σιωπή της Ουάσιγκτον εναντίον του Ερντογάν σηματοδοτεί σε άλλους επίδοξους δικτάτορες», όπως ο Ράμα, «ότι μπορούν να επιδιώξουν τις φιλοδοξίες τους» και να μην πληρώσουν κανένα κόστος για αυτό.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

O φόβος και ο τρόμος της Τουρκίας

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Ιωάννης Μπαλτζώης αναλύει στη Ναυτεμπορική TV τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τη στάση του Ισραήλ απέναντι στο Ιράν, τον ρόλο της Ελλάδας και της Κύπρου στη στρατηγική του Τελ Αβίβ, αλλά και τις δραματικές γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ουκρανία. Τι αλλάζει στο ΝΑΤΟ, γιατί η Ευρώπη επιμένει στη συνέχιση του πολέμου και ποιος είναι ο πραγματικός φόβος του Ισραήλ;

Δημοσιεύτηκε

στις

Την εκτίμηση ότι το Ισραήλ δεν πρόκειται να δεσμευθεί πλήρως από οποιαδήποτε συμφωνία αφορά το Ιράν, εφόσον θεωρήσει ότι απειλείται η εθνική του ασφάλεια, διατύπωσε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Ιωάννης Μπαλτζώης, μιλώντας στην εκπομπή «Review» της Ναυτεμπορικής TV με την Ιρένα Αργύρη.

Ο κ. Μπαλτζώης υποστήριξε ότι το Ισραήλ δεν συμμετείχε ουσιαστικά στη διαδικασία της υπό διαμόρφωση συμφωνίας με το Ιράν και πως οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν να το κρατήσουν εκτός των διαπραγματεύσεων.

«Το Ισραήλ θεωρεί ότι αν χρειαστεί θα κάνει ό,τι απαιτείται για την εθνική του άμυνα και ασφάλεια», σημείωσε, τονίζοντας ότι η ισραηλινή στρατηγική παραμένει προσανατολισμένη στην αυτοδύναμη προστασία των ζωτικών συμφερόντων της χώρας.

«Το Ισραήλ εξακολουθεί να λειτουργεί με το σύνδρομο του Ολοκαυτώματος»

Αναλύοντας τη στρατηγική αντίληψη του Τελ Αβίβ, ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι ο πυρήνας της ισραηλινής πολιτικής είναι ο φόβος ενός νέου υπαρξιακού κινδύνου.

Όπως ανέφερε, το Ισραήλ εξακολουθεί να λειτουργεί υπό τη σκιά του Ολοκαυτώματος και γι’ αυτό αντιμετωπίζει την ασφάλεια ως απόλυτη προτεραιότητα.

«Θέλουν να είναι ισχυροί στρατιωτικά και οι αντίπαλοί τους αδύναμοι. Αυτό είναι η δική τους αντίληψη περί ασφάλειας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το Ιράν είναι ο βασικός παράγοντας που αμφισβήτησε αυτή τη στρατηγική ισορροπία, τόσο μέσω του πυρηνικού του προγράμματος όσο και μέσω των δικτύων επιρροής που δημιούργησε στην περιοχή, μέσω οργανώσεων όπως η Χεζμπολάχ, η Χαμάς, οι Χούθι και οι σιιτικές πολιτοφυλακές.

«Η Ελλάδα πρέπει να κοιτάζει το εθνικό της συμφέρον»

Ο Ιωάννης Μπαλτζώης υπογράμμισε ότι η Αθήνα οφείλει να αντιμετωπίζει τις εξελίξεις χωρίς συναισθηματισμούς και με γνώμονα αποκλειστικά το εθνικό συμφέρον.

Παρότι τάχθηκε υπέρ της λύσης των δύο κρατών στο Παλαιστινιακό, εκτίμησε ότι η Ελλάδα πρέπει να διατηρήσει και να ενισχύσει τη στρατηγική συνεργασία της με το Ισραήλ.

«Η συμμαχία Ελλάδας – Ισραήλ είναι ο φόβος και ο τρόμος της Τουρκίας», τόνισε.

Απαντώντας στο ερώτημα αν το Ισραήλ θα μπορούσε στο μέλλον να επαναπροσεγγίσει την Τουρκία, υπενθύμισε ότι στο παρελθόν οι σχέσεις Άγκυρας και Τελ Αβίβ υπήρξαν στρατηγικές.

Ωστόσο, εξέφρασε την άποψη ότι η συνεργασία με την Ελλάδα και την Κύπρο έχει αποκτήσει πλέον δομικό χαρακτήρα για το Ισραήλ.

«Είμαστε απαραίτητοι για το Ισραήλ»

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ αποκάλυψε ότι σε επαφές που είχε με Ισραηλινούς αξιωματούχους τού μεταφέρθηκε η εκτίμηση πως η Ελλάδα αποτελεί κρίσιμο παράγοντα ασφαλείας για το Ισραήλ.

Όπως εξήγησε, το ισραηλινό κράτος δεν διαθέτει στρατηγικό βάθος λόγω της γεωγραφίας του και σε περίπτωση μεγάλης κρίσης διαθέτει ελάχιστες ασφαλείς επιλογές μεταφοράς κρίσιμων υποδομών και μέσων.

«Έχουν δύο περιοχές: την Κύπρο και την Ελλάδα», σημείωσε.

Παράλληλα, στάθηκε στον ρόλο της ελληνικής ναυτιλίας, αποκαλύπτοντας ότι Ισραηλινοί συνομιλητές του χαρακτήρισαν τον ελληνικό εμπορικό στόλο ως «την υπερδύναμη της Ελλάδας».

«Η Ευρώπη θέλει να συνεχιστεί ο πόλεμος στην Ουκρανία»

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε για τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες στο ζήτημα του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ιωάννης Μπαλτζώης υποστήριξε ότι η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο επιθυμούν τη συνέχιση της σύγκρουσης για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους.

Κατά την εκτίμησή του, οι ευρωπαϊκές οικονομίες έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές και η πολεμική προετοιμασία χρησιμοποιείται ως μέσο δικαιολόγησης των τεράστιων αμυντικών δαπανών που δρομολογούνται.

Αναφέρθηκε μάλιστα στα προγράμματα επανεξοπλισμού της Γερμανίας, στις πρωτοβουλίες SAFE και Rearm Europe, καθώς και στις συνεχείς συζητήσεις περί ρωσικής απειλής.

«Η Ρωσία δεν θέλει πόλεμο με το ΝΑΤΟ»

Επικαλούμενος δηλώσεις της στρατιωτικής ηγεσίας του ΝΑΤΟ, υποστήριξε ότι η Ρωσία δεν επιδιώκει σύγκρουση με τη Συμμαχία.

Παράλληλα, εξέφρασε ανησυχία για σενάρια κλιμάκωσης μέσω των Βαλτικών χωρών, τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε επικίνδυνες εξελίξεις και ακόμη και σε συζητήσεις για χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων.

Παρόλα αυτά, εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος ότι δεν θα επικρατήσουν οι ακραίες φωνές.

«Το ΝΑΤΟ αλλάζει – Οι ΗΠΑ απομακρύνονται από την Ευρώπη»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, την οποία χαρακτήρισε ως τη σημαντικότερη μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

Κατά τον ίδιο, η Ουάσιγκτον υπό τον Ντόναλντ Τραμπ έχει αποφασίσει να περιορίσει τη συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή ασφάλεια και να μεταφέρει μεγαλύτερο βάρος στους Ευρωπαίους συμμάχους.

«Το ΝΑΤΟ ήταν κατά 70%-75% οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ευρώπη δεν μπορεί να αντικαταστήσει αυτή τη δύναμη», υποστήριξε.

Ολοκληρώνοντας την ανάλυσή του, προειδοποίησε ότι η Ρωσία πλησιάζει στα όρια αντοχής της απέναντι στις συνεχείς πιέσεις, ενώ στο εσωτερικό της εμφανίζονται φωνές που κατηγορούν τον Βλαντίμιρ Πούτιν για υπερβολική μετριοπάθεια.

Ωστόσο, εκτίμησε ότι τελικά δεν θα υπάρξει γενικευμένη σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ ούτε χρήση πυρηνικών όπλων, παρά την ένταση που επικρατεί στο διεθνές περιβάλλον.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις12 λεπτά πριν

« Μια ατελείωτη αυτοχειρία των Ελληνοκυπρίων…» Απούσα η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ…

Της Φανούλας Αργυρού

Αναλύσεις42 λεπτά πριν

Ο Έντι Ράμα χρησιμοποιεί τις ΗΠΑ σαν «μπαμπούλα» για τις φιλοδοξίες του

Άρθρο του διευθυντή σύνταξης του Geopolitico.gr Χρήστου Κωνσταντινίδη στο Middle East Forum για τα συμφέροντα που προωθεί ο Ράμα στην...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

O φόβος και ο τρόμος της Τουρκίας

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Ιωάννης Μπαλτζώης αναλύει στη Ναυτεμπορική TV τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τη στάση...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Ταπείνωση Τραμπ από Ιράν! Στα όριά τους ΗΠΑ και Ισραήλ

Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τη διαφαινόμενη συμφωνία για τον τερματισμό της σύγκρουσης με το...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 ώρες πριν

Αποκάλυψη από το ιρανικό Mehr – Οι 14 όροι του μνημονίου που φέρεται να προτείνεται στις ΗΠΑ

Πρόκειται για ένα πλαίσιο το οποίο μετατοπίζει το επίκεντρο αποκλειστικά στο πυρηνικό ζήτημα και στις οικονομικές σχέσεις Ιράν – Δύσης,...

Δημοφιλή