Ιδιαίτερα αιχμηρή παρέμβαση για την κατάσταση που, όπως υποστηρίζει, έχει διαμορφωθεί στην αγορά ακινήτων της Αλεξανδρούπολης και γενικότερα της Βόρειας Ελλάδας έκανε στο Radio Max ο Γιάννης Πεσιρίδης, επαγγελματίας του κλάδου των ακινήτων.

Ο Πεσιρίδης εξέφρασε έντονη ανησυχία για τις αγορές ακινήτων από πολίτες τρίτων χωρών και ιδιαίτερα από Τούρκους, υποστηρίζοντας ότι το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα όταν αφορά παραμεθόριες περιοχές.

«Η Αλεξανδρούπολη περνάει σιγά-σιγά σε τρίτα χέρια και δεν μιλάει κανένας», ήταν μία από τις χαρακτηριστικότερες αναφορές του.

«Η κατάσταση στην Αλεξανδρούπολη είναι τραγική»

Ερωτηθείς πώς θα χαρακτήριζε την εικόνα στην Αλεξανδρούπολη, απάντησε: «Τραγική έως, δυστυχώς, μη αναστρέψιμη», εφόσον, όπως είπε, δεν ληφθούν άμεσα μέτρα.

Ο ίδιος ανέφερε ότι δέχεται συστηματικά τηλεφωνήματα από ενδιαφερόμενους ξένους αγοραστές και ισχυρίστηκε ότι μόνο για την Αλεξανδρούπολη μπλοκάρει κάθε μήνα αρκετούς αριθμούς τηλεφώνων ανθρώπων που ενδιαφέρονται να αποκτήσουν ακίνητα.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα περίπτωση γυναίκας στην Ορεστιάδα, η οποία, σύμφωνα με όσα είπε, είχε αναρτήσει πωλητήριο για ακίνητο αξίας περίπου 45.000-50.000 ευρώ και δεχόταν επανειλημμένα κλήσεις κυρίως από Βούλγαρους και, σε μικρότερο βαθμό, Τούρκους ενδιαφερόμενους.

Για τον Πεσιρίδη το ζήτημα δεν είναι απλώς οικονομικό. Υποστήριξε ότι ειδικά στον Έβρο πρέπει να αντιμετωπίζεται υπό το πρίσμα της ιδιαίτερης γεωγραφικής και εθνικής σημασίας της παραμεθορίου.

Στο στόχαστρο η Golden Visa

Μεγάλο μέρος της παρέμβασής του επικεντρώθηκε στην Golden Visa και στις επιπτώσεις που, κατά την άποψή του, είχε η προσέλκυση ξένων κεφαλαίων στις τιμές των κατοικιών.

Ο Πεσιρίδης υποστήριξε ότι η αυξημένη ζήτηση από αγοραστές με μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα συνέβαλε στην εκτόξευση των τιμών, με αποτέλεσμα ο μέσος Έλληνας να δυσκολεύεται ακόμη περισσότερο να αποκτήσει ιδιόκτητη κατοικία.

Έδωσε το παράδειγμα ενός ακινήτου που παλαιότερα μπορούσε να κοστίζει περίπου 150.000 ευρώ και, όπως ισχυρίστηκε, στη συνέχεια να ξεπερνά τις 250.000 ευρώ.

«Απέκλεισαν όλα τα Ελληνόπουλα, τους δυνητικούς αγοραστές Έλληνες πολίτες, για την απόκτηση μιας κατοικίας, για το όνειρο της ζωής», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Οι καταγγελίες για Αλεξανδρούπολη, Θάσο και Καβάλα

Ο Πεσιρίδης επέκτεινε τις αναφορές του πέρα από την Αλεξανδρούπολη, μιλώντας για ανάλογη εικόνα σε Θάσο, Καβάλα και Θεσσαλονίκη.

Επικαλέστηκε μάλιστα διαφήμιση τουρκικού μεσιτικού λογαριασμού, η οποία, σύμφωνα με ακροατή της εκπομπής, προωθούσε ακίνητα αποκλειστικά στη Θάσο.

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε περιστατικά στην Καβάλα με ιδιοκτήτες ακινήτων από το εξωτερικό οι οποίοι, κατά τους ισχυρισμούς του, δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις καταβολής κοινοχρήστων.

Για τη Θεσσαλονίκη υποστήριξε ότι παρατηρείται μεγάλη κινητικότητα στην αγορά ακινήτων από ξένους, κάνοντας ειδική αναφορά στην Καλαμαριά.

Καταγγελία για «ενδιάμεσους» αγοραστές

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά του σε περιπτώσεις κατά τις οποίες, σύμφωνα πάντα με όσα υποστήριξε, εμφανίζονται αρχικά ενδιαφερόμενοι από την Κύπρο, αλλά στη συνέχεια το ακίνητο αποκτάται μέσω εταιρικού σχήματος.

Όπως περιέγραψε, ο ενδιαφερόμενος παρουσιάζεται ως Κύπριος αγοραστής, πραγματοποιεί την επίσκεψη στο ακίνητο και στη συνέχεια εμφανίζεται στο συμβόλαιο ως πληρεξούσιος εταιρείας.

Ο Πεσιρίδης ισχυρίστηκε ότι σε ορισμένες τέτοιες περιπτώσεις οι πραγματικοί ενδιαφερόμενοι μπορεί να βρίσκονται σε άλλη χώρα. Διευκρίνισε ότι συλλέγει στοιχεία για το θέμα, προαναγγέλλοντας νέες αποκαλύψεις.

«Να ελεγχθούν οι μεταγραφές ακινήτων»

Ο επαγγελματίας της κτηματαγοράς υποστήριξε ότι η πραγματική διάσταση του φαινομένου μπορεί να αποτυπωθεί μέσα από τα στοιχεία του Κτηματολογίου και τις μεταγραφές ακινήτων.

«Αν ανοίξει κάποιος […] στο Κτηματολόγιο τις μεταγραφές του ’25 και του ’26 και βγουν αυτά στον αέρα, θα φρικάρουμε όλοι», ανέφερε.

Παράλληλα, κάλεσε τους ιδιοκτήτες και τους επαγγελματίες του κλάδου να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στις συναλλαγές τους, ενώ τάχθηκε υπέρ αυστηρότερων περιορισμών στις αγορές από αλλοδαπούς σε ευαίσθητες παραμεθόριες περιοχές.

«Δεν μιλάμε για τον τουρισμό»

Ο Πεσιρίδης επιχείρησε να διαχωρίσει τις ενστάσεις του για την αγορά ακινήτων από τον τουρισμό.

«Τον τουρισμό τον θέλουμε. Θέλουμε τους τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο. Η Ελλάδα μας είναι ένας ευλογημένος τόπος και έχουμε όλο τον χρόνο τουρισμό», είπε.

Επέμεινε όμως ότι άλλο πράγμα είναι η τουριστική παρουσία και άλλο η μόνιμη απόκτηση περιουσίας, ειδικά σε περιοχές όπως ο Έβρος και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Μίλησε επίσης για εικόνες που, όπως είπε, έχει διαπιστώσει ο ίδιος σε Αλεξανδρούπολη, Θάσο, Καβάλα αλλά και νησιά, αναφέροντας ότι έχει ταξιδέψει από τη Ρόδο μέχρι τη Μυτιλήνη και έχει συζητήσει με κατοίκους για τις αλλαγές που καταγράφονται στις τοπικές κοινωνίες.

«Το θέμα είναι εθνικό»

Το βασικό μήνυμα της παρέμβασής του ήταν ότι το ζήτημα της ακίνητης περιουσίας στις παραμεθόριες περιοχές δεν μπορεί, κατά την άποψή του, να εξετάζεται αποκλειστικά με οικονομικούς όρους.

Άσκησε σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση και συνολικά στο πολιτικό σύστημα, θεωρώντας ότι δεν έχει υπάρξει επαρκής προστασία των ακινήτων σε στρατηγικά ευαίσθητες περιοχές.

«Εδώ μιλάμε για ένα εθνικό θέμα», υπογράμμισε.

Στο τέλος της παρέμβασής του, ο Πεσιρίδης συνέδεσε την κατάσταση στην αγορά κατοικίας με τη γενικότερη οικονομική πίεση που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές οικογένειες, αναφερόμενος σε νέα ζευγάρια που αδυνατούν να ανταποκριθούν στα αυξημένα ενοίκια ή να αποκτήσουν μεγαλύτερη κατοικία ακόμη και όταν περιμένουν παιδί.

Παράλληλα, κάλεσε ιδιαίτερα τους νέους να συμμετέχουν στις εκλογές και να μην επιλέγουν την αποχή.

Η συζήτηση ολοκληρώθηκε με τον ίδιο να επαναλαμβάνει τη βασική προειδοποίησή του για την Αλεξανδρούπολη: «Η πατρίδα μας ξεπουλήθηκε. Η Αλεξανδρούπολη περνάει σιγά-σιγά σε τρίτα χέρια και δεν μιλάει κανένας».

Τις γνωστές τουρκικές θέσεις για τον Great Sea Interconnector (GSI) αναπαράγουν τουρκικά μέσα ενημέρωσης μετά την είσοδο του γαλλικού επενδυτικού ομίλου Meridiam στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν έχει υπάρξει επίσημη αντίδραση από την τουρκική κυβέρνηση.

Η Hürriyet Daily News χαρακτηρίζει τον GSI «αμφισβητούμενο έργο καλωδίου στην Ανατολική Μεσόγειο», επαναλαμβάνοντας τον πάγιο ισχυρισμό της Άγκυρας ότι οι έρευνες και οι εργασίες για την πόντιση υποθαλάσσιων καλωδίων στην περιοχή απαιτούν προηγούμενο συντονισμό με την Τουρκία και ότι η ίδια θα πρέπει να έχει την ευθύνη για την έκδοση των σχετικών NAVTEX.

Στο ίδιο πνεύμα κινείται και δημοσίευμα της Gazete Oksijen, το οποίο υπενθυμίζει τις τουρκικές αντιρρήσεις για το έργο, καθώς και το περιστατικό του Ιουλίου 2024, όταν η Άγκυρα απέστειλε πολεμικά πλοία κατά τη διάρκεια ερευνών του ιταλικού ερευνητικού σκάφους στα διεθνή ύδατα νότια της Κάσου και της Καρπάθου, περιοχή που η Τουρκία εντάσσει στις διεκδικήσεις της βάσει του τουρκολιβυκού μνημονίου.

Παρά τη δημοσιότητα που λαμβάνει το θέμα στον τουρκικό Τύπο, μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει επίσημη τοποθέτηση από την τουρκική Προεδρία ή τα υπουργεία Εξωτερικών, Άμυνας και Ενέργειας.

Κοινός παρονομαστής των δημοσιευμάτων είναι η θέση ότι η Τουρκία θα πρέπει να έχει λόγο ή να παρέχει τη συναίνεσή της για μεγάλα ενεργειακά έργα στην Ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι οι έρευνες, η χάραξη της όδευσης και η μελλοντική συντήρηση του καλωδίου σχετίζονται –κατά την τουρκική προσέγγιση– με ζητήματα υφαλοκρηπίδας, θαλάσσιας δικαιοδοσίας και ασφάλειας.

Μάλιστα, δύο εβδομάδες πριν από την ανακοίνωση της συμφωνίας με τη Meridiam, στις 24 Ιουλίου, η Daily Sabah είχε δημοσιεύσει άρθρο γνώμης στο οποίο χαρακτήριζε τον GSI όχι μόνο ως ενεργειακό έργο, αλλά και ως έκφραση της στρατηγικής σύμπλευσης Ελλάδας, Κυπριακής Δημοκρατίας και Ισραήλ. Στο άρθρο υποστηριζόταν ότι το έργο δεν μπορεί να προχωρήσει «αγνοώντας την Τουρκία», επαναλαμβάνοντας τους πάγιους τουρκικούς ισχυρισμούς περί δικαιωμάτων στις περιοχές από τις οποίες προβλέπεται να διέλθει η ηλεκτρική διασύνδεση.

Μια νέα και δυνητικά καθοριστική συμμαχία διαμορφώνεται στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής και της Νότιας Ασίας, καθώς Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν προχωρούν σε κοινή συμφωνία αμοιβαίας άμυνας, σε μια συγκυρία κατά την οποία οι ισορροπίες ασφαλείας στην περιοχή μεταβάλλονται με ταχύτατους ρυθμούς.

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Η συμφωνία υπογράφηκε την Παρασκευή 7 Αυγούστου στη Μέκκα και προβλέπει συλλογική αμυντική δέσμευση: επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων. Πρόκειται για σημαντική αναβάθμιση της στρατιωτικής συνεργασίας τριών μεγάλων σουνιτικών δυνάμεων.

Το νέο σχήμα έχει ιδιαίτερο γεωπολιτικό βάρος. Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις της Συμμαχίας, η Σαουδική Αραβία αποτελεί την ισχυρότερη αραβική μοναρχία του Κόλπου και έναν από τους σημαντικότερους εξαγωγείς πετρελαίου παγκοσμίως, ενώ το Πακιστάν είναι η μοναδική μουσουλμανική χώρα που διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο.

Στην τελετή βρέθηκαν ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ, ο πανίσχυρος αρχηγός των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων Ασίμ Μουνίρ και ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν.

Η μεγάλη «σκιά» του Πακιστάν

Η παρουσία του Ισλαμαμπάν στο νέο αμυντικό σχήμα, ωστόσο, έχει και μία άλλη διάσταση που δεν μπορεί να αγνοηθεί: το Πακιστάν έχει επί δεκαετίες βρεθεί στο επίκεντρο της διεθνούς συζήτησης για τα καταφύγια, τα δίκτυα και τη δράση τρομοκρατικών οργανώσεων στην ευρύτερη περιοχή Πακιστάν-Αφγανιστάν.

Χρειάζεται εδώ μια κρίσιμη διάκριση: το Πακιστάν έχει υποστεί το ίδιο βαρύτατες τρομοκρατικές επιθέσεις και οι δυνάμεις ασφαλείας του έχουν πραγματοποιήσει μεγάλες αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις. Αυτό όμως δεν αναιρεί το ιστορικό πρόβλημα με οργανώσεις που κατά περιόδους μπόρεσαν να οργανωθούν ή να επιχειρήσουν από πακιστανικό έδαφος.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε επίσημες αμερικανικές εκθέσεις για την τρομοκρατία έχει καταγραφεί πως οργανώσεις όπως οι Lashkar-e-Taiba (LeT), Jaish-e-Mohammed (JeM) και Haqqani Network είχαν δυνατότητα δράσης από πακιστανικό έδαφος, ενώ η αντιμετώπιση των τρομοκρατικών καταφυγίων από τις αρχές χαρακτηριζόταν ιστορικά ασυνεπής.

Το πρόβλημα της τρομοκρατίας παραμένει εξαιρετικά σοβαρό και σήμερα, έστω κι αν η περιφερειακή γεωγραφία των οργανώσεων έχει αλλάξει. Το αμερικανικό State Department, στην ταξιδιωτική οδηγία της 16ης Ιουνίου 2026, διατηρεί το Πακιστάν στο επίπεδο 3 («Reconsider Travel») λόγω, μεταξύ άλλων, τρομοκρατίας και απαγωγών, ενώ χαρακτηρίζει ιδιαίτερα επικίνδυνες τις επαρχίες Μπαλουχιστάν και Χάιμπερ Παχτούνχβα. Επισημαίνει επίσης ότι ενεργές τρομοκρατικές και αντάρτικες οργανώσεις πραγματοποιούν συστηματικά επιθέσεις σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας.

Η εικόνα είναι πλέον ακόμη πιο σύνθετη, καθώς η TTP, δηλαδή οι Πακιστανοί Ταλιμπάν, χρησιμοποιεί κυρίως το γειτονικό Αφγανιστάν ως επιχειρησιακό βάθος. Έκθεση του ΟΗΕ τον Φεβρουάριο του 2026 σημείωνε ότι η TTP απολάμβανε μεγαλύτερη ελευθερία και υποστήριξη στο Αφγανιστάν, με αποτέλεσμα την αύξηση των επιθέσεων εναντίον του ίδιου του Πακιστάν.

Επομένως, η ακριβής εικόνα δεν είναι απλώς ενός κράτους που «φιλοξενεί τρομοκράτες», αλλά ενός πυρηνικού κράτους το οποίο βρίσκεται ταυτόχρονα αντιμέτωπο με τρομοκρατικές οργανώσεις και κουβαλά ένα βαρύ ιστορικό κατηγοριών για ανοχή ή επιλεκτική αντιμετώπιση άλλων ένοπλων δικτύων.

Ένας σουνιτικός άξονας σε μια Μέση Ανατολή που φλέγεται

Η χρονική στιγμή της συμφωνίας κάθε άλλο παρά τυχαία είναι.

Η σύγκρουση με το Ιράν έχει αναδείξει τις αδυναμίες της άμυνας των κρατών του Κόλπου, ενώ οι επιθέσεις και οι απειλές κατά ενεργειακών και άλλων κρίσιμων υποδομών έχουν εντείνει την ανασφάλεια του Ριάντ και των γειτονικών μοναρχιών. Η Τεχεράνη έχει μάλιστα προειδοποιήσει ότι νέα αμερικανικά πλήγματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αντίποινα κατά ενεργειακών εγκαταστάσεων κρατών του Κόλπου.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Σαουδική Αραβία αναζητά πρόσθετες εγγυήσεις ασφαλείας, η Τουρκία επιχειρεί να αναβαθμίσει τον ρόλο της ως στρατιωτικής δύναμης του μουσουλμανικού κόσμου και το Πακιστάν προσφέρει κάτι που κανένα άλλο μουσουλμανικό κράτος δεν διαθέτει: πυρηνική ισχύ.

Η συμφωνία δεν προβλέπει, σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, πυρηνική συνεργασία. Η πολιτική και στρατηγική βαρύτητα όμως της συμμετοχής μιας πυρηνικής δύναμης είναι αυτονόητη.

Και η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ

Υπάρχει, τέλος, μία παράμετρος με άμεσο ενδιαφέρον για την Ελλάδα και συνολικά για τη Δύση.

Η Τουρκία δεν είναι απλώς μία περιφερειακή δύναμη. Είναι κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ. Η συμμετοχή της σε ένα ξεχωριστό σύστημα συλλογικής άμυνας μαζί με τη Σαουδική Αραβία και το πυρηνικό Πακιστάν δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το πώς θα συνυπάρξουν στην πράξη οι διαφορετικές στρατηγικές δεσμεύσεις της Άγκυρας.

Το νέο τρίγωνο Άγκυρας–Ριάντ–Ισλαμαμπάντ δείχνει ότι στη Μέση Ανατολή διαμορφώνεται μια παράλληλη αρχιτεκτονική ασφαλείας, με τις περιφερειακές δυνάμεις να επιδιώκουν μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία.

Και σε αυτή τη νέα εξίσωση εισέρχεται δυναμικά το Πακιστάν: μια πυρηνική δύναμη, κρίσιμος στρατιωτικός παίκτης της Νότιας Ασίας, αλλά και ένα κράτος πάνω από το οποίο εξακολουθεί να πλανάται η βαριά ιστορική σκιά των τρομοκρατικών δικτύων που αναπτύχθηκαν ή βρήκαν καταφύγιο στην επικράτειά του.