Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, επανέλαβε την προσέγγιση της Τουρκίας για τη Γαλάζια και Ουράνια Πατρίδα ως βασικό κανονιστικό πυλώνα, τονίζοντας ότι καμία πρωτοβουλία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη συμμετοχή της Άγκυρας.

Κατά την ομιλία του στην επιτροπή προϋπολογισμού, ο Γκιουλέρ ανέφερε: «Καταβάλλουμε κάθε είδους προσπάθεια για την προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων μας στη Γαλάζια και Ουράνια Πατρίδα μας και εκτελούμε αποτελεσματικά τις δραστηριότητές μας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με τα εθνικά μας συμφέροντα».

Ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας προσπάθησε να συνδυάσει διάλογο και στρατηγική πίεση, υπογραμμίζοντας ότι η ειρήνη στο Αιγαίο είναι αδύνατη χωρίς την αναγνώριση των τουρκικών συμφερόντων. Πρόσθεσε: «Επιθυμούμε επίσης την επίλυση των προβλημάτων που υπάρχουν με τη γείτονά μας Ελλάδα, την ανάπτυξη, ώστε και η θάλασσα και σταθερότητας».

Η Άγκυρα, μέσω του Γκιουλέρ, εξέφρασε την αποφασιστικότητά της να αντιδράσει σε μονομερείς ελληνικές ενέργειες. «Παράλληλα, προβαίνουμε και σε διπλωματικές πρωτοβουλίες στο πλαίσιο αποφασιστικότητα κάθε αναγκαίο μέτρο στο πλαίσιο και πρωτοβουλίας που επιχειρεί να υλοποιήσει μονομερώς η Ελλάδα στην περιοχή. Ενώ τονίζουμε σε κάθε ευκαιρία ότι δεν θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί κανένα έργο στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο που αγνοεί τη χώρα μας ή έχει την πρόθεση να σφετεριστεί τα δικαιώματά μας, συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε και τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των αδελφών μας στην Κύπρο».

Αναφορικά με την αμυντική θωράκιση, ο Γκιουλέρ επεσήμανε τη σημασία μιας βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό, υπογραμμίζοντας ότι η κυριαρχική ισότητα είναι κεντρικό στοιχείο. «Η μοναδική διέξοδος για μια δίκαιη και μόνιμη λύση στο νησί είναι η αποδοχή διεθνούς καθεστώτος των Τουρκοκυπρίων. Αυτό αποτελεί μια πραγματικότητα».

Επιπλέον, ο Γκιουλέρ εξέφρασε την ανησυχία της Τουρκίας για τη στρατιωτική και πολιτική δράση της Κύπρου σε συνεργασία με το Ισραήλ, δηλώνοντας την ετοιμότητα της Άγκυρας να λάβει μέτρα και να προσφέρει πλήρη στήριξη στους Τουρκοκύπριους. «Πέρα από αυτά, η διάθεση να αναπτύσσει στρατιωτικές και πολιτικές σχέσεις με χώρες εντός και εκτός, προχωρά με τρόπο που θα αυξήσει την ένταση και θα βλάψει τη σταθερότητα. Ως εκ τούτου, ενώ λαμβάνουμε τα απαραίτητα μέτρα στο πλαίσιο μας έναντι αυτών των προσπαθειών, θα ήθελα να υπενθυμίσω για άλλη μια φορά ότι είμαστε δίπλα στους Κύπριους αδελφούς μας υπό οποιεσδήποτε συνθήκες».

Σχετικά με τη Λιβύη, ο Γκιουλέρ την παρουσίασε ως παράδειγμα «ευεργετικής σταθεροποίησης», αναδεικνύοντας τις τουρκικές παρεμβάσεις για την ειρηνευτική συνεισφορά. «Χάρη στην πρωτοβουλία που αναλάβαμε τα τελευταία χρόνια και στη συνεργασία που δημιουργήσαμε, προκειμένου να συμβάλουμε στην ενότητα, την ειρήνη και τη σταθερότητα, η οποία είναι γείτονάς μας στη Μεσόγειο και με την οποία έχουμε ισχυρούς δεσμούς, έχει εξασφαλιστεί σε μεγάλο βαθμό η γαλήνη στην περιοχή. Επίσης, ενώ παρέχουμε υποστήριξη στο λιβυκό στρατό στο πλαίσιο εκπαιδευτικών και συμβουλευτικών δραστηριοτήτων, αναπτύσσουμε επίσης τις διμερείς σχέσεις μας στον στρατιωτικό τομέα. Θα ήθελα επίσης να εκφράσω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι έχει σημειωθεί πρόοδος προς την επίτευξη Λιβύη, δηλαδή την εξασφάλιση ενότητας, στο πλαίσιο με όλα τα μέρη στη Λιβύη, βάσει μιας πολιτικής αρχών», ανέφερε.

Ο Γκιουλέρ αναφέρθηκε επίσης στη στρατηγική συνεργασία της Τουρκίας με το Κατάρ, παρουσιάζοντας την τουρκική εξωτερική πολιτική ως ένα δίκτυο συνεργασιών. «Η κοινή διοίκηση των ενωμένων δυνάμεων Τουρκίας-Κατάρ ασκεί τις δραστηριότητές ανάπτυξης των αμυντικών ικανοτήτων, τη διεξαγωγή εκπαίδευσης και ασκήσεων, καθώς και τη συμβολή σε επιχειρήσεις καταπολέμησης ειρήνης. Θα ήθελα επίσης να τονίσω ότι ενισχύουμε συνεχώς τη στρατιωτική μας συνεργασία με το Κατάρ σε ένα ευρύ φάσμα τομέων, όπως οι αποστολές στην περιοχή και στην αμυντική βιομηχανία».

Τέλος, ο Γκιουλέρ αναφέρθηκε στην πρόοδο της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, αναδεικνύοντας την ως καταλύτη τεχνολογικής ανάπτυξης. «Ο τομέας βρίσκεται σε άνοδο και, χάρη στο οικοσύστημα που διαθέτει, ασκεί μεγάλη επιρροή σε παγκόσμιο επίπεδο. Σήμερα, είμαστε μία από τις λίγες χώρες που μπορούν να αναπτύξουν τα δικά τους UAV και UCAV, συστήματα αεροπορικής άμυνας, πολεμικά πλοία και υποβρύχια. Τον περασμένο μήνα ξεκίνησε η μαζική παραγωγή μάχης νέας γενιάς ALTAY και πραγματοποιήθηκε η πρώτη παράδοση. Η επίτευξη αυτού με τη σωστή χρήση των πόρων και αυτό, συνεχίζουμε τις εργασίες μας σε πλήρη αρμονία με όλους τους εταίρους μας και με έντονες προσπάθειες. Σε αυτό το πλαίσιο, συνεχίζουμε να αναπτύσσουμε συνεχώς τις δυνατότητες και τις ικανότητες των στρατιωτικών εργοστασίων και ναυπηγείων, τα οποία αποτελούν σημαντικό στοιχείο, η κατασκευή την άμεση ευθύνη».

Ένας νεκρός κι ένας σοβαρά τραυματίας και οι δυο ΕΠ.ΟΠ, κατά τη διάρκεια προγραμματισμένης εκπαιδευτικής δραστηριότητας βολής χειροβομβίδας σε πεδίο βολής στη Ρόδο.

Γράφει ο Λάμπρος Τζούμης

Διάφορες ιστοσελίδες έχουν καταλήξει ήδη και σε πόρισμα για το πώς έγινε το θανατηφόρο ατύχημα.

Συγκεκριμένα αναγράφεται : «Το συμβάν σημειώθηκε την ώρα που οι δύο άνδρες, μέλη τάγματος εθνοφυλακής, εκτελούσαν μεταφορά οπλισμού και χειροβομβίδων. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η έκρηξη συνέβη όταν ένας από τους δύο πυροτεχνουργούς έκανε κατά λάθος απασφάλιση αμυντικής χειροβομβίδας, προκαλώντας την άμεση ενεργοποίησή της»

Στο πλαίσιο της στρατιωτικής μου υπηρεσίας, έχω γίνει μάρτυρας ανάλογων περιστατικών, χωρίς η εμπλοκή μου να είναι άμεση. Θα ήθελα να επισημάνω ότι ατυχήματα με χειροβομβίδες έχουν σχέση κυρίως με ανθρώπινο λάθος και όχι με τεχνική αστοχία ή φθορά υλικού, χωρίς αυτό να σημαίνει και απόλυτο κανόνα, καθώς οι τεχνικές αστοχίες, αν και σπάνιες, δεν μπορούν να αποκλειστούν τελείως.

Το ανθρώπινο λάθος μπορεί να οφείλεται σε μια σειρά παραγόντων. Αν και η ανεπαρκής εκπαίδευση αποτελεί συχνή αιτία, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν φαίνεται να ισχύει, δεδομένου ότι πρόκειται για επαγγελματίες οπλίτες με επαρκές επίπεδο κατάρτισης. Ωστόσο, η λανθασμένη εκτέλεση των διαδικασιών ασφαλείας παραμένει πιθανή, είτε λόγω στιγμιαίας απροσεξίας είτε επειδή οι διαδικασίες αυτές έχουν μετατραπεί σε καθημερινή ρουτίνα, γεγονός που συχνά οδηγεί σε μειωμένη προσοχή και χαλάρωση της απαιτούμενης εγρήγορσης (π.χ. απελευθέρωση της περόνης ασφαλείας πριν από τη ρίψη με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί ο πυροκροτητής και να γίνει η έκρηξη. Υπόψη ο χρόνος καθυστέρησης του πυροκροτητή στις αμυντικές χειροβομβίδες κυμαίνεται περίπου στα πέντε δευτερόλεπτα, διάστημα το οποίο μεσολαβεί από τη στιγμή ενεργοποίησης του μηχανισμού μέχρι την έκρηξη.)

Επιπλέον, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν οι ψυχολογικοί παράγοντες, όπως το άγχος, η πίεση της στιγμής ή η ξαφνική νευρικότητα, που μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά την ορθή κρίση και αντίδραση του χειριστή.

Οι συγκλονιστικές και μεγάλες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές στις χώρες της Χερσονήσου του Αίμου, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, δημιούργησαν νέες συνθήκες τις οποίες έσπευσε να επωφεληθεί η Τουρκία.

Στην πρώτη περίοδο που ακολούθησε την πτώση των καθεστώτων στην περιοχή, δημιουργήθηκε από την τουρκική πολιτική ένα πλαίσιο επανασύνδεσης με αυτό που ονομάζει οθωμανικό ιστορικό παρελθόν, «Γαλάζια Πατρίδα», «Στρατηγικό Βάθος», « Σύνορα της Καρδιάς μας», με τους μουσουλμανικούς- τουρκικούς πληθυσμούς και τις ομόθρησκες κοινότητες. Συνδυασμένη δηλαδή η πάντα παρούσα κεμαλική διάσταση, το Ισλάμ και την Οθωμανική κληρονομιά, ο εθνικισμός και η κάθε είδους παρέμβαση.

Στην Αλβανία δόθηκαν ενισχύσεις για την επιστροφή του πληθυσμού προς το Ισλάμ, με την επισκευή, ανακατασκευή χώρων λατρείας που υπενθύμιζαν την οθωμανική κληρονομιά. Ταυτόχρονα με τουρκική παρότρυνση η χώρα έγινε μέλος της Ισλαμικής Διάσκεψης, ενώ υλοποιήθηκαν προγράμματα στρατιωτικής, οικονομικής και άλλων μορφών συνεργασίας.

Στην πρώην Γιουγκοσλαβία– με εξαίρεση τις δημοκρατίες όπου ο χριστιανικός πληθυσμός υπερτερεί- η Τουρκία αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει την πολιτική προστασίας των τουρκικών-μουσουλμανικών πληθυσμών. Αυτό έγινε γνωρίζοντας το άτοπο του επιχειρήματος την ώρα που οι συγκρούσεις με ισλαμικές δυνάμεις (Σαουδική Αραβία, Κατάρ Κουβέιτ) και άλλες ομάδες (αλβανικό κίνημα) ήταν ορατές.

Στη Βουλγαρία, οι τουρκικές κινήσεις στην πρώτη περίοδο μετάβασης ήταν πιο επιθετικές αφού το καθεστώς Ζίφκοφ υπεύθυνο (;) για τη φυγή χιλιάδων Τούρκων είχε καταρρεύσει και τώρα υπήρχε ελευθερία πολιτικής δράσης από την τουρκική πλευρά. Τα νέα βουλγαρικά δεδομένα άνοιξαν το δρόμο στην Τουρκία, η οποία με όπλο την κρίσιμης σημασίας πληθυσμιακή μάζα Τούρκων και μουσουλμάνων (Πομάκοι, Ρομά), συμμετείχε στις διάφορες κυβερνήσεις συνασπισμού καταλαμβάνοντας καίριους υπουργικούς θώκους. Στη Ρουμανία, όπως και στη Μολδαβία, μπορεί η παρουσία της Τουρκίας να περιορίζεται στην οικονομία, ωστόσο δεν παύει να ενδιαφέρεται για τους εκεί τουρκικούς ή τουρκόφωνους πληθυσμούς.

Η τουρκική συμμετοχή στις ειρηνευτικές δυνάμεις στην Αλβανία, στα Σκόπια, στη Βοσνία- Ερζεγοβίνη και το Κοσσυφοπέδιο, δημιουργεί νέα δεδομένα για την Τουρκία, η οποία εκτός από τους προφανείς στόχους της εκάστοτε συμμαχικής αποστολής επιδιώκει να συνδεθεί στενά με παλιές και νέες δυνάμεις, στο συμβολικό και στο πολιτικό πεδίο (Πρίστινα). Ακόμη και όταν αυτές δεν υπάρχουν τις εφευρίσκει στηριζόμενη στις θρησκευτικές παραδόσεις ( Ελμπασάν, Νόβι Παζάρ).

Στην Αλβανία η ναυτική συνεργασία στο Πασαλιμάνι (Αυλώνα), η κατασκευή υποδομών, πολιτική δράση, η οικονομία και η επιχειρηματικότητα, η ισλαμική εκπαίδευση, είναι μερικά δείγματα της τουρκικής παρουσίας.

Στη Βοσνία -Ερζεγοβίνη η σύνθεση της ομοσπονδίας συγκροτεί ένα φιλικό περιβάλλον για τις τουρκικές δυνάμεις οι οποίες με τη σειρά τους διαμορφώνουν ένα πλαίσιο ελεύθερης δράσης.

Στα Σκόπια η συμφωνία της Αχρίδας έδωσε το δικαίωμα στην Τουρκία να παρεμβαίνει και τυπικά εκεί όπου άλλοτε οι δυνάμεις της αναλωνόταν σε μυστικές κινήσεις. Το γεγονός ότι η συμφωνία επιτρέπει σε 16 από τους 81 δήμους της χώρας να υψώνεται η τουρκική σημαία, δεν έχει μόνο σημειολογικά χαρακτηριστικά. Η τουρκική παρουσία στη χώρα αποκτά πλέον άλλη δυναμική, η οποία διαπιστώνεται και από τη θέση των τουρκικών πληθυσμών στα Σκόπια και σε άλλες πόλεις και περιοχές (Κουμάνοβο, Τέτοβο, Μοναστήρι όπου και το μουσείο του Μουσταφά Κεμάλ).

Στη Βουλγαρία η διαχρονική παρουσία στα πολιτικά δρώμενα της τουρκικής μειονότητας επιτρέπει στην Τουρκία να δίνει πιο συγκεκριμένο χαρακτήρα στη δράση της. Αρχηγοί κομμάτων, βουλευτές, δήμαρχοι, μουφτήδες, και άλλοι παράγοντες της βουλγαρικής πολιτικής ζωής- χριστιανοί και μουσουλμάνοι- είναι προσανατολισμένοι προς την Τουρκία, αφού η σημερινή κατάσταση δεν επιτρέπει άλλες απόψεις.

Στη Ρουμανία και τη Μολδαβία, οι ταταρικοί πληθυσμοί στην πρώτη και οι Γκαγκαούζοι στη δεύτερη δίνουν μία δυναμική, αλλά προς στιγμήν έχουν τη θέση της εφεδρείας στον τουρκικό σχεδιασμό. Ωστόσο δεν παραγράφονται και γι΄ αυτό και συχνά- πυκνά γίνονται (και εκεί) αναφορές για τα δικαιώματά τους.

Στη Σερβία, το Μαυροβούνιο και το Κοσσυφοπέδιο η τουρκική θέση έχει τρεις συγκεκριμένους στόχους: Την περιοχή του Νόβι Παζάρ στη Σερβία, τους ελάχιστους μεν διακριτούς δε τουρκικούς πληθυσμούς, ελάχιστη έστω παρουσία στο Μαυροβούνιο και τη δράση στη νέα πολιτική σκηνή της Πρίστινα των τουρκικών πληθυσμών και των προσκείμενων σ’ αυτούς κομμάτων.

Στο Κοσσυφοπέδιο όμως, εκεί όπου οι τάσεις και τα συμφέροντα διασταυρώνονται κατά αξεδιάλυτο τρόπο, προσδοκά την επόμενη ημέρα να έχει αναβαθμισμένο ρόλο, τόσο από την πλευρά της συμβολής στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ -ΟΗΕ, όσο και από πλευράς παρέμβασης στα πολιτικά πράγματα και τους θεσμούς. Βεβαίως η τουρκική θέση μπορεί να περιπλέκεται από την αναβλητικότητα της διεθνούς κοινότητας για το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου, η Τουρκία όμως επιθυμεί παρά το κόστος- οικονομικό και πολιτικό- να έχει παρουσία.

Το άλλο σκέλος της σημερινής παρουσίας της Τουρκίας στα Βαλκάνια αφορά την οικονομία. Είναι γεγονός ότι τα τουρκικά προϊόντα έχουν τοποθετηθεί σε όλην τη Βαλκανική δημιουργώντας ένα ισχυρό πλέγμα οικονομικής δύναμης. Οι «πυραμίδες» το 1997 στην Αλβανία, οι οποίες συγκέντρωσαν τις αποταμιεύσεις όλων σχεδόν των Αλβανών πολιτών είχαν άμεση σχέση με την Τουρκία. Η μεγαλύτερη εξ΄ αυτών των παρατραπεζών ήταν τουρκικών συμφερόντων και επικεφαλής της ήταν ο αρχηγός των αλβανικών μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος κατέφυγε διωκόμενος στην Τουρκία.

Στη Βουλγαρία, οι ιδιωτικοποιημένες επιχειρήσεις καταλήγουν σε τουρκικές πολυεθνικές, οι οποίες είτε προσδοκούν να λειτουργήσουν μονοπωλιακά σε μία οικονομία υπό ένταξη στην ΕΕ., ενώ στη Μολδαβία η θρησκευτική παράμετρος και η κοινή γλώσσα ωθούν το τουρκικό κράτος αφενός να επενδύει σε επισφαλή εγχειρήματα από πλευράς οικονομίας, αφετέρου να προσδοκά πολιτικά οφέλη.

Η σημερινή τουρκική παρουσία στα Βαλκάνια αποτελεί σημαντική παράμετρος για τις εξελίξεις στην περιοχή. Και αυτό παρατηρείται όχι μόνο στο πεδίο της επιβίωσης των τουρκικών πληθυσμών, της θρησκευτικής συγγένειας ή της οικονομικής διείσδυσης, αλλά κυρίως στο πεδίο της δραστηριότητας, του προγραμματισμού και των πολιτικών αποτελεσμάτων. Είναι πλέον σήμερα προφανές ότι η τουρκική πολιτική εκτός από την κουρδική, ευρωπαϊκή, ασιατική και αμερικάνικη διάστασή της έχει και βαλκανική. Διακριτή και συγκεκριμένη.

Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Ράδιο Πρώτο της Λευκωσίας.