ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
Pakistan’s Enduring Crisis of Enforced Disappearances
For decades, families of the forcibly disappeared have waited for truth, justice, and closure. Yet, despite repeated commitments and countless inquiries, Pakistani authorities continue to turn a blind eye to one of the gravest human rights violations taking place under their watch.
On the International Day of the Victims of Enforced Disappearances, Amnesty International, alongside eight prominent human rights and civil society organizations, released a powerful report highlighting Pakistan’s persistent failure to combat the scourge of enforced disappearances.1 For decades, families of the forcibly disappeared have waited for truth, justice, and closure. Yet, despite repeated commitments and countless inquiries, Pakistani authorities continue to turn a blind eye to one of the gravest human rights violations taking place under their watch.
According to figures published by the government’s own Commission of Inquiry on Enforced Disappearances (COIED), 10,636 cases have been registered in Pakistan since the commission’s establishment in 2011 up until September 2025.2 Of these, only 8,986 cases have been disposed of, leaving 1,650 families still searching for their missing loved ones. The overall rate of “case disposal” is over 84 percent on paper. But human rights advocates argue that these resolutions are often administrative, failing to deliver either truth or accountability, and many traced cases end with families discovering their loved ones are languishing in detention centers, or learning they have been killed.
The report underscores a disturbing reality like enforced disappearance in Pakistan is not an anomaly but it is a system. The testimonies documented by Amnesty and allied groups reveal a chilling pattern of state complicity, structural impunity, and deliberate suppression of those who demand accountability. Behind the statistics are human tragedies, mothers who have spent their lives searching for missing sons, children who grew up in absence and fear, and communities that live under the shadow of intimidation.
Enforced disappearances are among the most egregious violations of international law, combining the acts of abduction, unlawful detention, and the denial of information about a person’s whereabouts. The practice strikes directly at the heart of humanity, inflicting indefinite anguish not just on the victim but on entire families. International conventions, particularly the International Convention for the Protection of All Persons from Enforced Disappearance, define such acts as crimes under international law.3 Pakistan, however, remains outside its ambit, having neither ratified the convention nor taken meaningful steps to align national laws with global human rights norms.
The scale and pattern of enforced disappearances are widespread and deeply entrenched. From January to July 2025 alone, the Baloch Yakjehti Committee recorded 546 new cases of enforced disappearance in Balochistan, a hotspot for government clampdowns and rights abuses.4 The Pashtun Tahafuz Movement documented 133 cases for the first half of this year, while the Voice for Missing Persons of Sindh reported 40 cases during the same period. Another national organization, the Defence of Human Rights (DHR), has catalogued 3,140 disappearances since 2006, with at least 1,362 still unresolved.
For years, successive governments in Islamabad have promised reform, yet little progress has been achieved. Committees and commissions have been formed, reports drafted, and inquiries announced but justice remains elusive. The Commission of Inquiry on Enforced Disappearances (COIED), established in 2011, has repeatedly been criticized by human rights defenders for its lack of transparency, inefficiency, and partiality. Despite receiving thousands of cases, the commission has failed to hold any member of the security establishment accountable or to ensure effective remedies for victims and families. Its operations have been symbolic, merely feeding the illusion of institutional response without delivering substantive outcomes.
The government’s reluctance to acknowledge the systemic nature of the problem has further deepened mistrust between citizens and the state. Instead of pursuing accountability, officials often dismiss allegations, branding victims as “anti-state elements” or “separatist sympathizers.” This narrative not only perpetuates impunity but also reinforces a culture of fear, silencing those who demand justice. Families of the disappeared continue to face harassment and surveillance, with security forces frequently warning them against speaking to the media or participating in protests.
The voices of resistance, however, have not been silenced. Human rights organizations, journalists, and grassroots movements particularly in Balochistan persist in documenting cases and organizing peaceful demonstrations. Women, in particular, have emerged as emblematic figures of resilience. The “Voice for Baloch Missing Persons” movement, led largely by mothers and sisters of the disappeared, symbolizes the enduring spirit of those who refuse to be broken by state intimidation. Their decade-long struggle has turned local grief into a global human rights cause, drawing attention from the United Nations, Amnesty International, and human rights defenders worldwide.
The new joint report by Amnesty and its partner organizations calls on the Pakistani authorities to immediately end the practice of enforced disappearances and bring those responsible to justice. The demand is straightforward yet profound: accountability must begin with acknowledgment. The Pakistani government should openly recognize the scale and gravity of enforced disappearances, dismantle the legal cover that shields perpetrators, and ensure that all suspected of criminal responsibility are tried before ordinary civilian courts—not secret military tribunals.
The international community, too, bears a moral responsibility. Enforced disappearances in Pakistan are not isolated to domestic governance failures; they reflect a broader erosion of global accountability standards. The UN Working Group on Enforced or Involuntary Disappearances has repeatedly urged Pakistan to end this practice and ratify the relevant international conventions. Foreign governments and international partners must use all diplomatic and human rights instruments at their disposal to press Pakistan towards substantive reform rather than rhetorical commitments. Aid and security cooperation should be conditioned upon measurable progress in human rights accountability.
Delayed justice, as the report highlights, is not justice at all, it sustains an environment of impunity that corrodes the rule of law. When those entrusted with enforcing the law become its most frequent violators, a nation’s moral and legal foundations collapse. Pakistan’s credibility as a constitutional democracy cannot coexist with secret detention centers, unmarked graves, and silenced families.
Αναλύσεις
Ασύμβατοι οι νόμοι του Πακιστάν με το Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων της ΕΕ
Η συστηματική φύση των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με φαινομενική σιωπηρή κρατική υποστήριξη και ενεργό συμμετοχή κρατικά υποστηριζόμενων πληρεξουσίων, συνιστά επαρκή λόγο για την αναστολή του καθεστώτος GSP+ του Πακιστάν.
Τί είναι το GSP+
- Σκοπός: Να ενθαρρύνει τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη χρηστή διακυβέρνηση στις αναπτυσσόμενες χώρες.
- Κίνητρα: Μηδενικοί δασμοί για πάνω από 6.200 προϊόντα, βοηθώντας τις χώρες να αυξήσουν τις εξαγωγές τους και να ενταχθούν στην παγκόσμια οικονομία.
- Προϋποθέσεις: Οι χώρες πρέπει να έχουν επικυρώσει και να εφαρμόζουν αποτελεσματικά τις 27 διεθνείς συμβάσεις που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα εργασιακά δικαιώματα, την περιβαλλοντική προστασία και τη χρηστή διακυβέρνηση.
- Οφέλη: Δίνει στις χώρες-δικαιούχους ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην ευρωπαϊκή αγορά, παρέχοντάς τους εμπορικά οφέλη.
- Διαχείριση: Η ΕΕ παρακολουθεί στενά την εφαρμογή των συμβάσεων και μπορεί να επιβάλει κυρώσεις εάν μια χώρα δεν συμμορφωθεί, σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΕ.
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
Αυξάνονται οι Τζιχαντιστικές Επιθέσεις στη Βόρεια Νιγηρία
Η βορειοανατολική Νιγηρία αντιμετωπίζει εδώ και 16 χρόνια μια τζιχαντιστική εξέγερση, η οποία έχει προκαλέσει τον θάνατο περισσότερων από 40.000 ανθρώπων και τον εκτοπισμό πάνω από 2 εκατομμυρίων.
Η αύξηση των τζιχαντιστικών επιθέσεων και η αστάθεια στο βόρειο τμήμα της Νιγηρίας, της πιο πολυπληθούς χώρας της Αφρικής, προκαλούν πείνα «σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί ποτέ στο παρελθόν», όπως προειδοποίησε σήμερα το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP).
«Τριάντα πέντε εκατομμύρια άνθρωποι αναμένεται να αντιμετωπίσουν σοβαρή επισιτιστική ανασφάλεια την περίοδο 2026», ανέφερε το WFP, προσθέτοντας ότι αυτός είναι «ο υψηλότερος αριθμός που έχει καταγραφεί ποτέ στη Νιγηρία από τότε που διατηρούνται αρχεία και ο υψηλότερος στην ήπειρο».
Η βορειοανατολική Νιγηρία αντιμετωπίζει εδώ και 16 χρόνια μια τζιχαντιστική εξέγερση, η οποία έχει προκαλέσει τον θάνατο περισσότερων από 40.000 ανθρώπων και τον εκτοπισμό πάνω από 2 εκατομμυρίων. Η συνέχιση των επιθέσεων αυτών έχει επιδεινώσει την κατάσταση ασφαλείας, περιλαμβανομένης και της κεντρικής Νιγηρίας, όπου ομάδες ενόπλων περιπλανώνται στην ύπαιθρο, λεηλατούν χωριά, ληστεύουν, απάγουν και σκοτώνουν τους κατοίκους.
Μόνο την προηγούμενη εβδομάδα σημειώθηκαν στη Νιγηρία τρεις μαζικές απαγωγές: περισσότεροι από 300 μαθητές και εκπαιδευτικοί ενός καθολικού σχολείου απήχθησαν στην πολιτεία, 25 μουσουλμάνες μαθήτριες λυκείου απήχθησαν στην πολιτεία Κέμπι και 38 πιστοί απήχθησαν κατά την επίθεση σε εκκλησία στην πολιτεία Κουάρα.
Η «περίοδος σιτοδείας», η οποία είναι η περίοδος μεταξύ των συγκομιδών, όταν οι οικογένειες έχουν λίγα αποθέματα και πρέπει να αγοράζουν τρόφιμα, επιδεινώνεται από την αύξηση των επιθέσεων και τις οικονομικές δυσκολίες που αποδυναμώνουν τους αγρότες.
«Η προέλαση της αστάθειας στο βορρά έχει συνέπειες που εκτείνονται πέρα από τη Νιγηρία», δήλωσε ο Ντέιβιντ Στίβενσον, διευθυντής. «Οι κοινότητες υφίστανται μεγάλη πίεση από τις επαναλαμβανόμενες επιθέσεις και το οικονομικό στρες», πρόσθεσε.
Οι κοινότητες έχουν πληγεί ιδιαίτερα. Σχεδόν 6 εκατομμύρια άνθρωποι δεν διαθέτουν βασικά τρόφιμα στις πολιτείες Μπόρνο, Ανταμάουα και Γιόμπε, ενώ 15.000 άνθρωποι στην Μπόρνο εκτιμάται ότι θα αντιμετωπίσουν συνθήκες λιμού.
Τα επίπεδα υποσιτισμού είναι ιδιαίτερα υψηλά μεταξύ των παιδιών στις πολιτείες Μπόρνο, Σοκότο, Γιόμπε και Ζαμφάρα, σύμφωνα με το WFP.
Σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι στη βορειοανατολική Νιγηρία βασίζονται στη βοήθεια, όμως οι ελλείψεις στη χρηματοδότηση ανάγκασαν την υπηρεσία αυτή να περιορίσει τις δραστηριότητές της, με αποτέλεσμα να επηρεαστούν περισσότερα από 300.000 παιδιά.
Στις περιοχές όπου έκλεισαν οι κλινικές, ο υποσιτισμός επιδεινώθηκε από «σοβαρός» σε «κρίσιμος» το τρίτο τρίμηνο του έτους. Το WFP και οι ΗΠΑ έχουν μειώσει κατά πολύ τη διεθνή βοήθεια που παρέχουν μετά την επιστροφή, ενώ και άλλες χώρες έχουν ανακοινώσει περικοπές.
Το WFP προειδοποίησε ότι μέχρι τον Δεκέμβριο θα έχουν εξαντληθεί οι πόροι βοήθειας, με αποτέλεσμα εκατομμύρια άνθρωποι που έχουν ανάγκη να μείνουν χωρίς βοήθεια το 2026.
Τον Μάιο, ο ΟΗΕ είχε ανακοινώσει ότι χρειάζεται 160 εκατ. δολάρια για να προσφέρει «ζωτικής σημασίας» βοήθεια σε εκατομμύρια ανθρώπους στη βορειοανατολική Νιγηρία.
Άμυνα
Τετραπλή συμμαχία! Συνεργασία Κύπρου, Γαλλίας, Ελλάδας και Ιταλίας στην Άμυνα
Οι Διευθυντές Αμυντικής Πολιτικής των τεσσάρων χωρών συναντήθηκαν τη Δευτέρα στη Λάρνακα. Σε κοινή δήλωση, ανέφεραν ότι η συνάντηση πραγματοποιήθηκε για να προωθήσουν το κοινό τους όραμα για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Επέκταση της συνεργασίας τους σε θέματα Αμυντικής Πολιτικής αποφάσισαν οι χώρες Κύπρος, Γαλλία, Ελλάδα και Ιταλία, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας (QUAD). Οι Διευθυντές Αμυντικής Πολιτικής των τεσσάρων χωρών συναντήθηκαν τη Δευτέρα στη Λάρνακα. Σε κοινή δήλωση, ανέφεραν ότι η συνάντηση πραγματοποιήθηκε για να προωθήσουν το κοινό τους όραμα για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι χώρες του (QUAD) έδειξαν σύμπνοια και αποφασιστικότητα στην αντιμετώπιση των νέων προκλήσεων ασφαλείας στην περιοχή. “Η πρόοδος που επιτεύχθηκε μέσω κοινών ασκήσεων, όπως η ‘ΕΥΝΟΜΙΑ’, και η εμβάθυνση της συνεργασίας, έχουν ενισχύσει τη συλλογική μας ικανότητα να διαφυλάξουμε τα κοινά μας συμφέροντα και να προωθήσουμε την ειρήνη”, αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Η συμφωνία περιλαμβάνει επέκταση του εύρους των κοινών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων με έμφαση σε τομείς όπως η κυβερνοάμυνα, οι υβριδικές απειλές και η θαλάσσια ασφάλεια. Επίσης, θα βελτιωθούν οι μηχανισμοί συντονισμένης αντίδρασης σε κρίσεις, διασφαλίζοντας ταχεία και αποτελεσματική δράση απέναντι σε απρόβλεπτες εξελίξεις. Παράλληλα, θα ενισχυθεί η καινοτομία και η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών για την αντιμετώπιση νέων και σύνθετων προκλήσεων ασφαλείας.
Οι τέσσερις χώρες ενισχύουν τη δέσμευσή τους για την ειρηνική επίλυση των διαφορών, υποστηρίζοντας τη διπλωματία ως ακρογωνιαίο λίθο της σταθερότητας. “Κοιτάζοντας μπροστά, είμαστε αποφασισμένοι να αναβαθμίσουμε περαιτέρω την αποτελεσματικότητα και το όραμα της συνεργασίας μας, βέβαιοι ότι η συνεργασία μας θα αποφέρει απτά οφέλη για τις χώρες μας αλλά και για την ευρύτερη περιοχή”, καταλήγει η ανακοίνωση.
-
Άμυνα1 μήνα πρινΑποκάλυψη Ινδού στρατηγού! Πως ινδική φρεγάτα εξανάγκασε σε οπισθόχωρηση τρία τουρκικά πολεμικά πλοία
-
Δημοκρατία2 μήνες πρινΜε τη σημαία δεν παίζουμε! Η Pizza Fan διέκοψε τη συνεργασία με κωμικό που προσέβαλε την ελληνική σημαία
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΠολλαπλά «εγκεφαλικά» μοίρασε ο μεγάλος Εμίρ Κουστουρίτσα με όσα είπε για τη woke ατζέντα
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ1 ημέρα πρινΣεισμός από την αποκάλυψη βετεράνου της CIA! Αναμεμειγμένη σε οικονομικό σκάνδαλο με φόντο την Ουκρανία η Κάγια Κάλας
-
Άμυνα2 εβδομάδες πρινΤέξας – Αεροπορική Βάση Sheppard: Ένας Έλληνας πιλότος κερδίζει τον σεβασμό της Αμερικής
-
Πολιτική3 μήνες πρινΕνδιαφέρουσα στιχομυθία Μαρινάκη-Τζονσον! “Προτιμώ να κρατήσει κομμάτια της Ουκρανίας η Ρωσία για να μην πεθαίνουν παιδιά” πρότεινε ο πρόεδρος του Ολυμπιακού! “Ποια κομμάτια της Τσεχοσλοβακίας θα δίνατε στον Χίτλερ;” απάντησε ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας
-
Άμυνα2 μήνες πρινΣτα κάγκελα τα τουρκικά ΜΜΕ! Η Ελλάδα “κλείδωσε” τουρκικά Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ6 ημέρες πρινΣηκώνουμε τα χέρια ψηλά με τις νέες δηλώσεις Ερντογάν! Η Τουρκία δεν απομονώνεται, σέβεται σύνορα