Γράφει η Μαρία Γιαλαμά

Είναι γνωστό τοις πάσι,ότι το ευρωκοινοβούλιο,με τις επιτροπές που διαθέτει,χαράσσει πολιτικές,λαμβάνοντας μέτρα που εφαρμόζουν οι χώρες μέλη του. Κατά καιρούς,η παρούσα στήλη έχει στηλιτεύσει κάποια εκ των μέτρων αυτών,όπως άλλωστε και έχει επαινέσει πρωτοβουλίες του.

Μία από τις ορθές επιλογές του Ευρωκοινοβουλίου,είναι η υιοθέτηση του ψηφίσματος της επιτροπής Στρατηγικής Ισότητος των Φύλων,με πλειοψηφία 310 θετικών έναντι 222 αρνητικών ψήφων και 68 αποχών. Το ψήφισμα της 13/11/2025, αφορούσε στην παρένθετη μητρότητα,και την στρατηγική που θα ακολουθείται τα έτη 2026-2030,ώστε να εξαληφθεί . “Με αυτό ,καταδικάζεται η πρακτική της παρένθετης μητρότητος,η οποία συνίσταται στην εκμετάλλευση των αναπαραγωγικών λειτουργιών και σωμάτων γυναικών για οικονομικό ή άλλο όφελος”. Καλεί δε την αρμοδία επιτροπή της ΕΕ να λάβει μέτρα για να τερματισθεί αυτό το φαινόμενο.

Η φιλοσοφία της παρένθετης μητρότητος,

είχε να κάνει με την δυνατότητα να αποκτήσουν παιδιά γυναίκες που είχαν πρόβλημα υγείας και δεν τους επιτρεπόταν να κυοφορήσουν. Με την πάροδο των ετών, παρά την ύπαρξη των νομικών διαδικασιών που προηγούντο της παρενθέτου μητρότητος, και προστάτευαν το κυοφορούμενο έμβρυο,την παρένθετη μητέρα και τους γονείς, αυτή έλαβε ανεξέλεγκτες διαστάσεις μέχρι που έγινε εκμετάλλευση των οργάνων αναπαραγωγής της γυναίκας ,προκειμένου να αποκτήσει παιδί όποιος το επιθυμούσε. Για χρόνια εθεωρείτο η Ουκρανία ,η “μήτρα της Ευρώπης”, έως ότου εζήλεψε και η χώρα μας την δόξα και την συναγωνίζεται.

Στην Ουκρανία το μέγεθος του προβλήματος έγινε γνωστό,όταν με την έναρξη του πολέμου,ζεύγη από την Ευρώπη και την Νότιο Αμερική,εξέφραζαν την αγωνία τους,για τα έμβρυά τους που κυοφορούσαν γυναίκες στην Ουκρανία. Τότε άρχισε να αυξάνεται η “παραγωγή” με τον ίδιο τρόπο βρεφών στην ασφαλή Ελλάδα. Η σύλληψη γνωστού γυναικολόγου στην Κρήτη, με αλλοδαπές νέες γυναίκες εγκύους,που διέμεναν εσώκλειστες σε διαμερίσματα και η αναζήτηση των διδύμων βρεφών ζεύγους Ιταλών,που μέσω της παρενθέτου μητρότητος απέκτησαν,έριξε για λίγο φώς στο διογκούμενο θέμα. Πέπλο μυστηρίου καλύπτει την τύχη τόσο των συλληφθέντων επιστημόνων ιδιοκτητών του “εργοταξίου παραγωγής” βρεφών,όσο και των παρένθετων μητέρων

Η στήλη αυτή έχει ασχοληθεί στο παρελθόν με την παρένθετη μητρότητα. Προσπάθησε να ενημερωθούν και αρμόδιοι,πλήν όμως συνάντησε ώτα κλειστά. Το κάποτε δημιουργηθέν νομικό υπόβαθρο ,προς διευκόλυνση ιδιαιτέρων περιπτώσεων υποψηφίων μητέρων,έγινε ένα καλά οργανωμένο παζάρι. Γυναίκες ευρισκόμενες σε οικονομική ένδεια,δέχονται ή εξαναγκάζονται έναντι τιμήματος να κυοφορήσουν το έμβρυο άλλων γυναικών,προκειμένου να γεννηθεί ένα παιδί. Αυτό λοιπόν που φάνταζε στην αρχή ,ως μία θεάρεστη πράξη,σήμερα είναι ο εφιάλτης πολλών νέων γυναικών,πολλές εκ των οποίων είναι προϊόν trafficking, η δε ακολουθουμένη διαδικασία δεν έχει καμία σχέση με την ισχύουσα νομοθεσία.

Είναι απορίας άξιο,πώς στην χώρα μας,οι ομάδες επιλεκτικώς ευαισθητοποιημένων,δεν ασχολήθηκαν ποτέ,με το λαμβάνον ανησυχητικές διαστάσεις αυτό θέμα. Μένουν μόνον στις παγκόσμιες ημέρες,κακοποιήσεως των παιδιών ή των γυναικών,κάνουν ονοματοθεσία της ανθρωποκτονίας σε γυναικοκτονία,σαν να μήν είναι η γυναίκα άνθρωπος,αλλά αρνούνται να ασχοληθούν με την παρένθετη μητρότητα, του εξαναγκασμού προς επιβίωση των παρενθέτων μητέρων και του πλουτισμού επιόρκων ιατρών,αλλά και προαγωγών του trafficking.

Η κυβέρνηση ,μετά την ψήφιση του νόμου για τον γάμο των ομοφύλων και την ευχέρεια που τους δίδεται για τεκνοθεσία,κλείνει τα μάτια στο παζάρι βρεφών που γίνεται. Υποτιμώντας την μητρότητα, αλλά και το δικαίωμα του βρέφους να έχει μητέρα όπως η φύση προνόησε,επιτρέπει να αποκτούν παιδιά μέσω της παρενθέτου μητρότητος,ζεύγη ομοφυλοφίλων ανδρών,προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες της διαταραχής τους. Η γυναίκα,αντιμετωπίζεται πλέον ως μηχανή αναπαραγωγής,που ικανοποιεί την διαστροφή του κάθε διαταραγμένου ,ενώ μένει απροστάτευτος ο συναισθηματικός κόσμος του αποκτηθέντος παιδιού. Τα ήδη προκύψαντα προβλήματα ,από την απόκτηση παιδιών ,μ αυτόν τον τρόπο,κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου σε ώτα κωφευόντων εκουσίως. Εκουσίως προφανώς κωφεύουν και οι εισαγγελικές αρχές,για τις γεννήσεις που γίνονται από πολύχρωμη νεανική ομάδα,μέσω της εξωσωματικής γονιμοποιήσεως,με ή άνευ οικονομικού τιμήματος.

Η υποκρισία για τον δήθεν σεβασμό και την στήριξη των κακοποιημένων γυναικών περισσεύει,όταν με νόμο επιτρέπεται η χρήση τους προς τεκνοποίηση για τεκνοθεσία,από ομόφυλα ζεύγη ανδρών.

Η ευαισθητοποιημένη κυβέρνηση,για τα δικαιώματα της μειοψηφίας και την ισότητα μεταξύ ανομοίων και ανίσων,με το ανεξέλεγκτο του τρόπου αποκτήσεως παιδιών,εγκληματεί. Συγχρόνως αδιαφορεί για τις εκτρώσεις που γίνονται και αφήνει απροστάτευτες τις υποψήφιες μητέρες.

Η κατάσταση είναι σοβαρή πλέον,ώστε ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ με επιστολή της προς τον Έλληνα πρωθυπουργό, του εφιστά την προσοχή ,για την υποχρέωση που έχει να να ασκεί εποπτεία με διαρκή έλεγχο στις ιδιωτικές δομές και κλινικές που εμπλέκονται σε δραστηριότητες που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ζητάει να ακολουθούνται αυστηρά πρωτόκολλα και φυσικά να υπάρχει διαρκής παρακολούθηση,σε κάθε παρένθετη κύηση. Ο λόγος που έγινε η παρέμβαση αυτή δεν τιμά την κυβέρνηση,ούτε την χώρα. Την ίδια στιγμή, η φέρουσα τον τίτλο της υπουργού οικογενείας,η υπεύθυνη για το λουκέτο στο ΠΕΝ και στην ΚΙΒΩΤΟ του κόσμου,προβληματίζεται δημοσίως για το αναχρονιστικό της μονογαμίας αναζητώντας απαντήσεις,δεδομένου ότι το μείζον θέμα της ικανοποιήσεως των διαταραγμένων του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος,να γίνουν μανούλες,πέραν κάθε νόμου της φύσης,ικανοποιήθηκε.

Η γυναίκα μηχανή αναπαραγωγής,ατύπως πλην όμως ουσιαστικώς,είναι ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα της παραπαίουσας κυβέρνησης στα απόνερα της woke ατζέντας. Τα δικαιώματα του αγέννητου παιδιού,των εμβρύων και φυσικά των παρενθέτων μητέρων, καθορίζονται από τις ορέξεις της μειοψηφίας των διαταραγμένων. Οι βουλευτές σιωπούν,τουλάχιστον της κυβερνητικής πλειοψηφίας,αναδεικνύοντας για άλλη μία φορά την έλλειψη αξιοπρέπειας που χαρακτηρίζει πολλούς εξ αυτών. Της αξιοπρέπειας που εγκατέλειψαν,όταν πριν την ψήφιση του επαίσχυντου νομοσχεδίου, υπήκουσαν σε εντολή του ηγεμόνος να μην παρακολουθήσουν την εμπνευσμένη επί του θέματος και πλήρως επιστημονικώς τεκμηριωμένη ομιλία του Αντώνη Σαμαρά. Ο φόβος για ψήφο συνειδήσεως,έγινε εντολή. Η ώρα της κρίσεως όμως πλησιάζει και θα κριθούν να λογοδοτήσουν για την επιβληθείσα σήψη,όλοι οι φροντίζοντες για την εξάπλωσή της. Άλλωστε είναι γνωστό,ότι :όποιος σπέρνει ανέμους,θερίζει θύελλες.

Του Λάμπρου Ζαχαρή

Ευρύ κύκλο συζητήσεων προκάλεσαν οι φωτογραφίες, που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, από το εσωτερικό της Αγίας Σοφίας. Σε αυτές φαίνονται βαριά φορτηγά και γερανοί εντός του μνημείου, στο πλαίσιο των εργασιών αποκατάστασης και αντισεισμικής ενίσχυσης.

Τα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι τα οχήματα μπήκαν στο ναό μέσω της Αυτοκρατορικής Πύλης, ενώ ανησυχία και φόβοι για φθορές. προκαλούνται από όσα γράφονται για κίνηση των οχημάτων πάνω στο ιστορικό δάπεδο.

Σε μια προσπάθεια να μετριάσουν τις αντιδράσεις, οι τουρκικές αρχές απαντούν ότι οι κινήσεις πραγματοποιήθηκαν με «ειδική πλατφόρμα» και προστατευτικό σύστημα. Μάλιστα υποστηρίζουν πως προηγήθηκαν στατικές μελέτες, γεωραντάρ, ελέγχοι εδάφους και ότι το φορτίο κατανέμεται ώστε να μην υποστεί ζημιά το μαρμάρινο δάπεδο.

Ο γνωστός Τούρκος ιστορικός και καθηγητής İlber Ortaylı αντέδρασε έντονα μόλις εμφανίστηκαν οι φωτογραφίες, χαρακτηρίζοντας την απόφαση ακατανόητη και επικίνδυνη.

«Ούτε αυτοκίνητο δεν μπορεί να μπει εκεί — πόσο μάλλον φορτηγό ή γερανός… Οι παρεμβάσεις αυτές θα φανεί τι συνέπειες έχουν — το υπόγειο του κτιρίου είναι γεμάτο σπήλαια· συμπεριφέρονται στην Αγία Σοφία σαν να είναι ιδιοκτησία του πατέρα τους. Αν αυτό το κτίριο καταρρεύσει, ο κόσμος θα κατηγορήσει τους Τούρκους», υπογράμμισε μεταξύ άλλων, ο τούρκος επιστήμονας.

Με άλλα λόγια, για τον Ortaylı το πρόβλημα δεν είναι οι αναγκαίες επισκευές καθ’ αυτές, αλλά το ηθικό και συμβολικό βάρος της παρουσίας βαρέων μηχανημάτων σ’ έναν χώρο με παγκόσμια πολιτιστική σημασία και με ιστορικά χαρακτηριστικά που απαιτούν υπέρμετρη προσοχή, εξηγεί ο Δημήτρης Σταθακόπουλος, Δρ. Παντείου – Νομικός & Οθωμανολόγος.

Και ενώ οι αρμόδιοι ισχυρίζονται ότι η μέγιστη επιβάρυνση στο δάπεδο δεν ξεπερνά τα θεωρητικά όρια που επιτρέπονται και ότι έχουν γίνει μελέτες αντοχής, γεωραντάρ, έλεγχοι εδάφους, ο κ. Σταθακόπουλος παρουσιάζει τους πέντε λόγους για τους οποίους το ζήτημα δεν είναι «μόνο τεχνικό» και υπάρχει ένα ηθικό και συμβολικό σκέλος που πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ΄οψιν μας:

Η ιστορική και συμβολική αξία της Αγίας Σοφίας

Η Αγία Σοφία δεν είναι απλώς ένα κτίριο. Είναι παγκόσμιο σύμβολο — βυζαντινής αρχιτεκτονικής, θρησκευτικής ιστορίας, παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Η χρήση βαρέων μηχανημάτων στο εσωτερικό της νοηματοδοτείται διαφορετικά από οποιοδήποτε σύγχρονο εργοτάξιο. Η εικόνα φορτηγού να «πατά» στο μαρμάρινο δάπεδο ξυπνά αναμνήσεις καταστροφών στα μνημεία και προκαλεί φόβο ότι οι επεμβάσεις ίσως να μην είναι τόσο συστηματικές όσο φαίνονται.

Ζήτημα εμπιστοσύνης & διαφάνειας

Η δικαιολογία της «ειδικής πλατφόρμας» και των τεχνικών μελετών δεν αρκεί για όλους. Όπως επισημαίνει ο Ortaylı — κι όπως δηλώνεται σε δημοσιεύματα — υπάρχει έλλειψη ανεξάρτητης αξιολόγησης, δημόσιας παρουσίασης των μελετών και συνολικής τεκμηρίωσης που να πείθει την παγκόσμια κοινότητα.

Κίνδυνος για το ίδιο το μνημείο

Τα υπόγεια, οι σπηλαιώσεις, τα παλαιά θεμέλια και η αρχιτεκτονική ιδιαιτερότητα της Αγίας Σοφίας καθιστούν κάθε παρέμβαση ιδιαίτερα ευαίσθητη. Ο φόβος ότι η «ταχύτητα των έργων» και η χρήση βαρέων μηχανημάτων μπορεί να προκαλέσουν μακροπρόθεσμες ζημιές — ακόμη και πτώση μέρους της δομής — δεν είναι υπερβολικός.

Η θρησκευτική/πολιτιστική διάσταση

Για πολλούς, η Αγία Σοφία δεν είναι απλώς ένας παλιός ναός. Είναι ιερός τόπος, με θρησκευτική και πολιτιστική σημασία εκατοντάδων αιώνων. Η παρουσία βαρέων οχημάτων εντός της αίθουσας πρέπει να θεωρηθεί ως έλλειψη σεβασμού προς την κληρονομιά, την ιστορία και την πνευματικότητα του χώρου.

Εν κατακλείδι: Αναγκαίες οι επισκευές — αλλά με σεβασμό

Ναι, η Αγία Σοφία χρειάζεται αποκατάσταση και αντισεισμική ενίσχυση — καθώς είναι ένα μνημείο αιώνων, με φυσιολογική φθορά και ευαισθησίες. Ωστόσο, το ζήτημα δεν αφορά μόνο τι γίνεται, αλλά πώς γίνεται. Η χρήση βαρέων μηχανημάτων στο εσωτερικό ενός μνημείου με τέτοια σημασία — ακόμη και με τεχνικά μέτρα προστασίας — εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη φροντίδα, τη διαφάνεια, την ευθύνη και την ιστορική ευαισθησία.

Η φράση του İlber Ortaylı — ότι αν κάτι πάει στραβά «ο κόσμος θα κατηγορήσει τους Τούρκους» — δεν είναι απλώς υπερβολική ρητορική, αλλά είναι υπενθύμιση πως κάθε παρέμβαση σε παγκόσμια κληρονομιά πρέπει να γίνει με την απόλυτη προσοχή, διαφάνεια και σεβασμό στο παρελθόν.

Μ. Χαρακόπουλος: Κανένας ενεργός πολίτης του κόσμου δεν μπορεί να παραμένει αδιάφορος για την Αγία Σοφία

Από την πλευρά του ο Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ), Μέλος της Βουλής των Ελλήνων, δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος, ένας από τους πρωτοστάτες της διεθνοποίησης του ζητήματος της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τέμενος ώστε να καταδικαστεί η αλλαγή χαρακτήρα του μνημείου, κληθείς να σχολιάσει τις σοκαριστικές εικόνες γερανών εντός του, τόνισε τα ακόλουθα:

«Η εμφάνιση εντός της Αγίας Σοφίας γερανών, βάρους 45 τόνων, για εργασίες στον Ναό, συνιστά μια ακόμη αυθαιρεσία των τουρκικών αρχών που δημιουργεί απρόβλεπτους κινδύνους για το αγλάισμα της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής και φάρο της οικουμενικής Ορθοδοξίας. Από το 2020, που η τουρκική ηγεσία αποφάσισε, για λόγους θρησκευτικής εργαλειοποίησης, να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί, το μνημείο υφίσταται ανυπολόγιστη κόπωση από τη αθρόα συρροή επισκεπτών, που, όπως Τούρκοι επιστήμονες επισημαίνουν, θέτει σε κίνδυνο τη στατικότητά του. Δυστυχώς, εκ μέρους της διεθνούς κοινότητας η έως σήμερα πίεση προς την Άγκυρα για ακύρωση της προκλητικής της απόφασης είναι κατώτερη των περιστάσεων.

Ως Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας επιδιώκουμε όλα αυτά τα χρόνια, με πρωτοβουλίες όπως ο Τόμος με τους Ναούς της Αγίας Σοφίας ανά τον κόσμο, που έχει παρουσιαστεί σε πολλές πρωτεύουσες και μητροπόλεις σε 4 ηπείρους να ενημερώσουμε ηγήτορες της διεθνούς πολιτικής, θρησκευτικής και ακαδημαϊκής κοινότητας και κυρίως να ευαισθητοποιήσουμε τη διεθνή κοινή γνώμη. Η Αγία Σοφία μπορεί να βρίσκεται στην επικράτεια της σημερινής Τουρκίας αλλά ταυτόχρονα είναι κορυφαίο οικουμενικό μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς για το οποίο κανένας ενεργός πολίτης του κόσμου δεν μπορεί να παραμένει αδιάφορος».