Η τουρκική αντιπολίτευση επαναφέρει με ολοένα και μεγαλύτερη συχνότητα το τελευταίο διάστημα το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» στο επίκεντρο της πολιτικής επικαιρότητας. Το ζήτημα αποτέλεσε εκ νέου αντικείμενο συζήτησης εντός του τουρκικού κοινοβουλίου, με διατυπώσεις που περιείχαν χαρακτηριστικές αιχμές αναφορικά με την τουρκική παρουσία στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Στο πλαίσιο αυτό, το μέλος Μουράτ Εμίρ έθεσε ευθέως το ερώτημα: «Είμαστε παρόντες στη Σομαλία, γιατί δεν είμαστε στην Κύπρο;». Παράλληλα, ο ίδιος ζήτησε να εκκινήσουν άμεσα οι διαδικασίες για γεωτρήσεις στη Μεσόγειο, προκρίνοντας την υιοθέτηση μιας σαφώς πιο επιθετικής γραμμής όσον αφορά την παρουσία και τη δραστηριοποίηση της χώρας.

Γκιουρντενίζ: Το 2020 η Τουρκία έφυγε από τη Μεσόγειο

Σε ακόμη πιο αιχμηρό τόνο κινείται ο απόστρατος αντιναύαρχος Τζεμ Γκιουρντενίζ, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως ο αρχιτέκτονας «Γαλάζιας Πατρίδας». Μιλώντας σήμερα στην εφημερίδα Σοζτζού, ο κ. Γκιουρντενίζ κάνει λόγο για σταδιακή υποχώρηση.

Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά, «ένα μέρος στο οποίο δεν μπορείς να πας δεν σου ανήκει», συνδέοντας άμεσα τη διακοπή των δραστηριοτήτων εξερεύνησης υδρογονανθράκων με το επεισόδιο του 2020, κατά το οποίο το τουρκικό πλοίο «Ροζαλίνα-Α» δέχθηκε επιχείρηση ελέγχου ενώ κατευθυνόταν προς τη Λιβύη.

Ο Τζεμ Γκιουρντενίζ υποστήριξε ότι το συγκεκριμένο περιστατικό λειτούργησε ως ένα σαφές πολιτικό και στρατηγικό μήνυμα, ανεξαρτήτως των αποτελεσμάτων στο πεδίο. Όπως ανέφερε, «δεν είχε βρεθεί τίποτα, αλλά αυτή η επιχείρηση μαφιόζικου τύπου ήταν ένα μήνυμα που έλεγε ‘μην προχωρήσετε περισσότερο’. Σηματοδότησε την αρχή Μεσόγειο».

Η δήλωση αυτή συνιστά άλλη μία καταγγελία προς την κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στην οποία καταλογίζεται ότι έχει περιορίσει στην πράξη την παρουσία και τις διεκδικήσεις.

Ένα αφήγημα που συνδυάζει την εθνική αυτοπεποίθηση με τις προοπτικές γεωπολιτικής ισχύος παρουσίασε ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, απευθυνόμενος σε εκπροσώπους του επιχειρηματικού κόσμου. Ο Τούρκος ηγέτης επένδυσε ρητορικά στην άρρηκτη σύνδεση μεταξύ της εθνικής ανεξαρτησίας και της οικονομικής ανθεκτικότητας, αναδεικνύοντας τις εξαγωγές οπλικών συστημάτων όχι μόνο ως οικονομικό μέγεθος, αλλά ως κυρίαρχο πολιτικό και εθνικό σύμβολο για τη χώρα.

Αμυντική βιομηχανία ως απόδειξη ισχύος

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην 7η Έκτακτη Γενική Συνέλευση, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέλυσε τη στρατηγική σημασία της εγχώριας αμυντικής παραγωγής, χαρακτηρίζοντάς την ως την κινητήρια δύναμη που επιτρέπει στην Άγκυρα να αντιστέκεται αποτελεσματικά στις διεθνείς πιέσεις. Η τοποθέτησή του εστίασε στην ανάγκη απεξάρτησης από ξένους προμηθευτές ως προϋπόθεση εθνικής κυριαρχίας.

Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά, «Τα αμυντικά προϊόντα μας έχουν μεγάλη ζήτηση σε όλο τον κόσμο. Τα αεροσκάφη, τα ελικόπτερα, οι θαλάσσιες πλατφόρμες μας και πολλά άλλα δεν προλαβαίνουν να ανταποκριθούν στις παραγγελίες.

Και αυτό δεν το πετυχαίνουμε χάρη στην ευγενική προσφορά κάποιων, αλλά παρά τα εμπόδια που μας τίθενται και τους περιορισμούς που στοχεύουν την οικονομία και τη βιομηχανία μας».

Δίνοντας έμφαση στα ποσοτικά δεδομένα και την κλίμακα της ανάπτυξης, ο Τούρκος πρόεδρος έκανε λόγο για μια ουσιαστική μεταβολή στα δεδομένα του αμυντικού τομέα. Συνέδεσε άμεσα την τρέχουσα κατάσταση με το παρελθόν, υπογραμμίζοντας το χάσμα που έχει καλυφθεί τις τελευταίες δεκαετίες και την αλλαγή των συσχετισμών.

Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Ερντογάν έκανε λόγο για «επανάσταση» στον αμυντικό τομέα, συνδέοντας το παρόν με το παρελθόν.

Εξειδικεύοντας περαιτέρω στα στατιστικά στοιχεία που τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς του για την πρόοδο της τουρκικής βιομηχανίας, ανέφερε:

«Στον τομέα των εξαγωγών αμυντικών και αεροπορικών προϊόντων, πραγματοποιήσαμε μια πραγματική επανάσταση.

Οι εξαγωγές αμυντικών προϊόντων, που το 2002 ανέρχονταν σε μόλις 248 εκατομμύρια δολάρια, αυξήθηκαν κατά 40 φορές το 2025, φτάνοντας τα 10 δισεκατομμύρια 554 εκατομμύρια δολάρια».

Απόρριψη των οικονομικών προειδοποιήσεων

Μεταβαίνοντας στο κρίσιμο και γνώριμο πεδίο της οικονομικής πολιτικής, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επέλεξε να υποβαθμίσει συστηματικά τις προειδοποιήσεις που δέχεται η χώρα από διεθνείς οργανισμούς και αναλυτές σχετικά με την πορεία της οικονομίας. Απέδωσε τις ανησυχίες αυτές σε σκόπιμες ενέργειες και πολιτικές σκοπιμότητες που στόχο έχουν να πλήξουν το ηθικό της χώρας, απορρίπτοντας κατηγορηματικά τα αρνητικά σενάρια.

Όπως είπε, «οι καταστροφολόγοι μπορούν να ζωγραφίζουν πάλι ζοφερά σενάρια, όπως κάνουν εδώ και 23 χρόνια. Δεν θα δώσουμε σημασία σε κανένα από αυτά.

Δεν θα δώσουμε σημασία στα σκοτεινά σενάρια που οι δολοφόνοι ».

Θρησκευτική αναφορά και υπόσχεση επιτάχυνσης

Αξίζει να σημειωθεί ότι η αναφορά στην τεχνολογική ανάπτυξη και τα εξοπλιστικά προγράμματα συνοδεύτηκε από έντονες θρησκευτικές αναφορές εκ μέρους του Τούρκου Προέδρου, προσδίδοντας ιδεολογικό και πνευματικό βάθος στο τεχνοκρατικό του αφήγημα περί ανάπτυξης.

«Όλοι οι αδελφοί μου εδώ να είναι σίγουροι: θα εμφανιστούν νέες ευκαιρίες μπροστά μας, θα μας δοθούν δυνατότητες που ξεπερνούν τις προβλέψεις μας, η πορεία μας προς τον Αιώνα , πρώτα ο Αλλάχ», τόνισε με έμφαση.

Όραμα μεγάλης Τουρκίας στη νέα παγκόσμια τάξη

Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επανέλαβε το ευρύτερο στρατηγικό του όραμα. Συνέδεσε την οικονομική και αμυντική πρόοδο με την επιδίωξη μιας ηγετικής θέσης για την Τουρκία στο διαμορφούμενο διεθνές περιβάλλον, προβάλλοντας την εικόνα μιας περιφερειακής δύναμης με παγκόσμια εμβέλεια.

«Είμαστε σε ένα εντελώς νέο ταξίδι, όπου οι επικές μας ιστορίες θα διαβάζονται από μνήμης, οι νικηφόροι ύμνοι μας θα αντηχούν σε όλο τον κόσμο, οι επιτυχίες μας θα γίνονται θέμα συζήτησης από όλους, φίλους και εχθρούς, και τελικά θα έχουμε μια μεγάλη και ισχυρή Τουρκία.

Σε μια νέα παγκόσμια τάξη, η Τουρκία μας θα είναι, πρώτα ο Αλλάχ, μία από τις ηγέτιδες χώρες», κατέληξε ο Τούρκος Πρόεδρος.

Με αυτόν τον τρόπο, επιχείρησε να εμφυσήσει πρωτίστως στο εσωτερικό ακροατήριο ένα αίσθημα εθνικής ανάτασης και να κατοχυρώσει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο για τη χώρα, ακόμη και αν η πορεία αυτή συνεπάγεται οικονομική ύφεση, διπλωματικές τριβές, ανάληψη ρίσκων και διαχείριση ανοιχτών μετώπων.