Μεγάλα Ινδικά ΜΜΕ μιλάνε για τις σχέσεις Τουρκίας με τρομοκρατικές οργανώσεις και για το πως η Άγκυρα προσπαθεί να αποσταθεροποιήσει την Ινδία.

Τι αναφέρει αρχικά το ndtv.com

”Σε όλη την έρευνα γύρω από τις εκρήξεις στο Δελχί, ενώ οι συνήθεις ύποπτοι έχουν ως επί το πλείστον αποκαλυφθεί, μια νέα αλλά όχι εκπληκτική οντότητα έχει εμφανιστεί: η Τουρκία. Τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία εμφανίζεται με αυξανόμενη συχνότητα σε θέματα εχθρικά προς την Ινδία – είτε για υποστήριξη του Πακιστάν εναντίον της Ινδίας, είτε για τροφοδότηση του αυτονομιστικού αισθήματος του Κασμίρ, είτε για διακίνηση αφηγήσεων περί μουσουλμανικής θυματοποίησης στην Ινδία μέσω των μέσων ενημέρωσης. Πιο πρόσφατα, μπλόκαρε την υπέρπτηση του AN-124 που μετέφερε ελικόπτερα Apache του ινδικού στρατού – μια προφανώς εχθρική πράξη.

Οι εκρήξεις στο Κόκκινο Φρούριο

Όπως υποδηλώνουν τώρα οι αναφορές και οι έρευνες για την έκρηξη κοντά στο Κόκκινο Φρούριο, οι δύο κύριοι κατηγορούμενοι, ο Δρ. Umar Mohammed και ο Δρ. Muzammil, καθοδηγούνταν από έναν χειριστή με έδρα την Άγκυρα της Τουρκίας, με το ψευδώνυμο «Ukasa». Οι έρευνες έχουν επίσης αποκαλύψει 68 ύποπτους αριθμούς κινητών τηλεφώνων που δραστηριοποιούνται κοντά στο πάρκινγκ και το σημείο της έκρηξης, με κλήσεις που εντοπίζονται στο Πακιστάν και την Τουρκία. Η κυβέρνηση δεν έχει διατυπώσει κατηγορίες εναντίον καμίας χώρας, εστιάζοντας στις εσωτερικές διαστάσεις. Από την πλευρά της, η Τουρκία έχει δημοσιεύσει μια οργισμένη αντίκρουση αυτών των ευρημάτων. «Οι σκόπιμες αναφορές σε ορισμένα ινδικά μέσα ενημέρωσης που ισχυρίζονται ότι «η Τουρκία συνδέεται με τρομοκρατικές ενέργειες στην Ινδία και παρέχει υλικοτεχνική, διπλωματική και οικονομική υποστήριξη σε τρομοκρατικές ομάδες» αποτελούν μέρος μιας κακόβουλης εκστρατείας παραπληροφόρησης που στοχεύει στη βλάβη των διμερών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών», δήλωσε το Κέντρο Καταπολέμησης της Παραπληροφόρησης της Τουρκίας στην τουρκική πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης «NSosyal».

Το Ζήτημα του Κασμίρ

Είναι ενδιαφέρον ότι, πριν από πέντε χρόνια, περίπου την ίδια εποχή το 2020, ένας Έλληνας δημοσιογράφος και αναλυτής άμυνας, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας, είχε δηλώσει σε ένα ρεπορτάζ ότι, σύμφωνα με πληροφορίες που έλαβε από τοπικές πηγές το κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων ANF, ο Αμπού Έμσα, επικεφαλής της Ταξιαρχίας Σουλεϊμάν Σαχ, μιας διαβόητης τρομοκρατικής οργάνωσης που αποτελεί μέρος του Συριακού Εθνικού Στρατού, είχε πει στα μέλη της συμμορίας του στην πόλη Αφρίν της βόρειας Συρίας ότι η Άγκυρα ήθελε να ενισχύσει και να ενισχύσει το Κασμίρ. Αυτό μπορεί να ήταν υπερβολή, αλλά περιέργως, μερικά μέλη της Χαμάς – μιας άλλης μαχητικής οργάνωσης που υποστηρίζει η Τουρκία – εντοπίστηκαν πιο πρόσφατα στο κατεχόμενο από το Πακιστάν Κασμίρ. Ακόμα κι αν αγνοήσουμε αυτή τη σύμπτωση, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Τουρκία βρίσκεται σε μια πολεμική πορεία εναντίον της Ινδίας τουλάχιστον από το 2019, όταν συμμετείχε στη συζήτηση για την αναδιοργάνωση του κρατιδίου Τζαμού και Κασμίρ.

Η πρώτη ομοβροντία ήρθε όταν, μετά από δεκαετίες, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έθεσε το ζήτημα του Κασμίρ κατά την ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Συνέχισε να θίγει το θέμα περιοδικά σε διεθνή φόρουμ, πιο πρόσφατα φέτος. Το 2020, κατά την ομιλία του στην κοινή σύνοδο του Πακιστανικού Κοινοβουλίου, ο Πρόεδρος Ερντογάν υπογράμμισε τη σημασία του ζητήματος του Κασμίρ για την Τουρκία, επαναλαμβάνοντας την υποστήριξη της χώρας στο Πακιστάν σε αυτό. Τα κρατικά τουρκικά μέσα ενημέρωσης συνέχισαν μια σταθερή επίθεση κατά της Ινδίας, διαδίδοντας αφηγήσεις όχι μόνο για το Κασμίρ αλλά και για «μουσουλμανική θύμα» γενικά στην Ινδία και για «ινδουιστικό φασισμό». Η Τουρκία επέτρεψε τη διεξαγωγή συνεδρίων και εκδηλώσεων σχετικά με το Κασμίρ στο έδαφός της, φιλοξενεί αντιφρονούντες του Κασμίρ και συχνά χρηματοδοτεί πληρωμένα ταξίδια για συνέδρια και σεμινάρια για πολλούς δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς και ακτιβιστές από το Κασμίρ. Όλα αυτά όχι μόνο τους έχουν κερδίσει επαίνους από το Πακιστάν, αλλά τους έχουν κάνει και αγαπητούς στους κατοίκους του Κασμίρ – τους αποσχιστές και άλλους.

Κατανόηση της πορείας της Τουρκίας

Ωστόσο, όπως αποκάλυψαν τα γεγονότα μετά την επιχείρηση Sindoor – η Τουρκία έχει πολλά να κερδίσει από τις καλές σχέσεις με την Ινδία. Από τους τουρίστες μέχρι τις επενδύσεις και τα επικερδή συμβόλαια, η Τουρκία ήταν ο κύριος ωφελημένος στις διμερείς σχέσεις της με την Ινδία. Ωστόσο, επέλεξε μια αντίθετη πορεία. Τι εξηγεί αυτό;

Η θρησκεία είναι η αιτία που αναφέρεται συχνότερα. Σίγουρα, το κυβερνών κόμμα AKP της Τουρκίας είναι ένα ισλαμιστικό κόμμα, σύμμαχο με την τρομερή οργάνωση Μουσουλμανική Αδελφότητα. Έχει επιτρέψει στη χώρα να παρεκκλίνει από την κοσμική πορεία που επέλεξε ο ιδρυτής της Τουρκίας, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, σε μια πιο ισλαμιστική πορεία, κάτι – πρέπει να υπογραμμιστεί – ότι δεν εκτιμάται από μεγάλα τμήματα του τουρκικού πληθυσμού.

Ιδεολογικά τεθειμένη να ανακτήσει τη «δικαιολογημένη θέση» της Τουρκίας στην ιστορία ως το κράτος-κληρονόμο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία ήταν επίσης ο ηγέτης του μουσουλμανικού κόσμου, η τρέχουσα τουρκική πολιτική έχει βασιστεί σε μεγάλο βαθμό στην μουσουλμανική ταυτότητα. Καθώς τα πράγματα δυσκολεύονταν στην πατρίδα της, η κυβέρνηση στράφηκε στο εξωτερικό για να ενισχύσει τη θέση της. Με την Ευρωπαϊκή Ένωση να προστατεύει την χριστιανική αποκλειστικότητά της, η Τουρκία στράφηκε σε μουσουλμανικές χώρες. Δεδομένου ότι οι περισσότερες αραβικές χώρες θεωρούν την Τουρκία ως πρώην αποικιακή δύναμη, έπρεπε να κοιτάξει πιο ανατολικά. Η πολιτική της Τουρκίας «Asia Anew», που στόχευε στην ανάπτυξη στενότερων σχέσεων με τα ασιατικά κράτη, συνέκλινε με την άλλη πολιτική της, η οποία ήταν να τοποθετηθεί ως ηγέτης του μουσουλμανικού κόσμου, ειδικά επειδή το δημογραφικό κέντρο του μουσουλμανικού κόσμου έχει πλέον μετακινηθεί στη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία.

Ευκαιρία στις Συγκρούσεις

Η θρησκεία παρείχε την ιδεολογική βάση για πιο πρακτικές σκέψεις σε μια οικονομία που αντιμετωπίζει δυσκολίες. Με τον τρομερό στρατό της και τη θέση της ως δύναμη του ΝΑΤΟ, η Τουρκία σύντομα είδε ευκαιρία σε συγκρούσεις, ειδικά σε εκείνες που βρίσκονταν σε ή συνδέονταν με μουσουλμανικές χώρες. Πρώτα ήρθε η νίκη στο Καραμπάχ. Το Αζερμπαϊτζάν μπόρεσε να ανακτήσει τμήματα εδαφών που είχε χάσει από την Αρμενία πριν από περισσότερες από δύο δεκαετίες, σε μεγάλο βαθμό λόγω της τουρκικής στρατιωτικής βοήθειας. Αυτό απέφερε στην Τουρκία τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους – οι αμυντικές προμήθειες του Αζερμπαϊτζάν από την Τουρκία το 2020 ανήλθαν σε 123 εκατομμύρια δολάρια.

Λίγο αργότερα, στο Μπακού για να γιορτάσει τη νίκη, ο Ερντογάν περιέγραψε την υποστήριξη της Άγκυρας προς το Αζερμπαϊτζάν ως μέρος της αναζήτησης της Τουρκίας για την «αξία της θέσης της στην παγκόσμια τάξη».

Οι άλλες επιτυχίες της Τουρκίας έχουν επίσης τις ρίζες τους στη σύγκρουση. Στη Λιβύη, η τουρκική παρέμβαση βοήθησε την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας να διατηρήσει τον έλεγχο και να αναγκάσει το αντίπαλο μπλοκ σε εκεχειρία. Επίσης, εξασφάλισε στην Τουρκία την υποστήριξη της Λιβύης για τους ισχυρισμούς της στους πόρους της Ανατολικής Μεσογείου, όπου βρίσκεται αντιμέτωπη με χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, καθώς και μια σημαντική αμυντική συμφωνία με το Κατάρ, με το οποίο οι δεσμοί επίσης άνθισαν κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης και της ρήξης μεταξύ των χωρών του Κόλπου το 2017.

Αλλά η πιο θεαματική νίκη για την Τουρκία πρέπει να είναι στη Συρία, όπου μετά από 13 χρόνια εμφυλίου πολέμου, το καθεστώς του Μπασάρ Αλ-Άσαντ ανατράπηκε και ο πρώην μέλος της Αλ Κάιντα, Μοχάμεντ Αλ Σάραα, και η παράταξή του, εγκαταστάθηκαν. Αυτή η νίκη οφείλεται κυρίως στην τουρκική υλικοτεχνική και στρατιωτική υποστήριξη, μαζί με τους πόρους του Κατάρ. Επίσης, τοποθετεί την Τουρκία στην πρώτη γραμμή εκεί, με σημαντική αμυντική συνεργασία καθ’ οδόν. Ο ρόλος της Τουρκίας στην ενεργοποίηση του Ισλαμικού Κράτους έχει επίσης τεκμηριωθεί καλά.

Η Επιτυχία των Τουρκικών Όπλων

Η στρατιωτική ικανότητα της Τουρκίας και η επιτυχία των όπλων της, ιδίως των μη επανδρωμένων αεροσκαφών της, της έχουν εξασφαλίσει επικερδείς συμβάσεις από τρίτα μέρη όπως το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν, την Ινδονησία και τη Μαλαισία. Η εμπλοκή της σε συγκρούσεις έχει, ως εκ τούτου, μέχρι στιγμής αποδειχθεί επικερδής για την Τουρκία, ειδικά για την κυβερνώσα κυβέρνηση, καθώς αντιμετωπίζει αυξημένη εσωτερική δυσαρέσκεια. Η επιθυμία του Προέδρου Ερντογάν να ασχοληθεί με το Κασμίρ πρέπει να εξεταστεί σε αυτό το πλαίσιο. Μαζί με τη θρησκεία ως άγκυρα, η Τουρκία έχει αυξήσει σημαντικά τις πωλήσεις όπλων στο Πακιστάν και η υποστήριξή της προς αυτήν ήταν πλήρως ορατή κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Sindoor της Ινδίας.

Το Πακιστάν χρησιμοποίησε μη επανδρωμένα αεροσκάφη τουρκικής κατασκευής, μια τουρκική κορβέτα ανθυποβρυχιακού τύπου Ada έδεσε στο λιμάνι του Καράτσι στις 2 Μαΐου και Τούρκοι στρατιωτικοί σύμβουλοι ήταν παρόντες στο Πακιστάν. Η Τουρκία έχει αναδειχθεί ως ο δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής όπλων του Πακιστάν. Το 2018, η τουρκική STM Defence Technologies σύναψε συμφωνία 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων για τέσσερις κορβέτες μιας νέας κλάσης για το Πακιστανικό Ναυτικό. Οι δύο πλευρές διεξάγουν τακτικά κοινές στρατιωτικές ασκήσεις. Το Εθνικό Πάρκο Αεροδιαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας (NASTP) του Πακιστάν έχει συνάψει συμφωνία με την τουρκική εταιρεία κατασκευής drones Baykar για έρευνα και ανάπτυξη. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Turkiye προμηθεύει το Πακιστάν με μαχητικά αεροσκάφη F16 Falcon. Η συνεργασία είναι εκτεταμένη.

Φήμες στο Μπαγκλαντές

Πιο ανησυχητικό για την Ινδία είναι ότι τώρα, το στρατιωτικό αποτύπωμα της Τουρκίας διευρύνεται και στα ανατολικά της – στο Μπαγκλαντές. Η αμυντική προσέγγιση της Τουρκίας στο Μπαγκλαντές ξεκίνησε υπό την επίβλεψη της φίλης της Ινδίας, Σεΐχη Χασίνα. Αλλά τώρα, υπό την προσωρινή κυβέρνηση του επικεφαλής συμβούλου Μοχάμεντ Γιουνούς, οι αμυντικοί δεσμοί μεταξύ των δύο έχουν βαθύνει πολλαπλά. Το Μπαγκλαντές πρόκειται να αποκτήσει το σύστημα αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς SİPER της Τουρκίας, να αποκτήσει 26 τουρκικά ελαφρά άρματα μάχης Tulpar και να συμπαράξει μαχητικά drones. Η Τουρκία διαπραγματεύεται επίσης την ίδρυση δύο συγκροτημάτων αμυντικής βιομηχανίας στο Μπαγκλαντές, η οποία αποτελεί σημαντική στρατηγική εξέλιξη στη Νότια Ασία, καθώς θα σημάνει την είσοδο μιας ακόμη εξωπεριφερειακής δύναμης στον Κόλπο της Βεγγάλης.

Παράλληλα με τις στρατιωτικές επεμβάσεις και υποστήριξη, η Τουρκία ακολουθεί επίσης μια πολιτική υποστήριξης ανταρτών και μαχητικών μουσουλμανικών ομάδων και ατόμων όπως οι Σύροι αντάρτες, και άτομα όπως ο αείμνηστος Τζαμάλ Κασόγκι. Αυτό βοηθάει στην προσέλκυση της Τουρκίας σε τέτοιες κοινότητες, κερδίζοντας την υποστήριξη και την αφοσίωσή της, προωθώντας την ήπια δύναμή της που περιβάλλεται από τον Σουφισμό, την τουρκική κουλτούρα, τις ταινίες και τις τηλεοπτικές σαπουνόπερες. Η υποστήριξή της προς τους αντιφρονούντες του Κασμίρ αποτελεί επίσης μέρος αυτής της ευρύτερης πολιτικής.

Φαίνεται ότι η Ινδία έχει ένα σύνθετο πρόβλημα στα χέρια της. Αλλά αυτή τη φορά, δεν πρέπει να το παρακάμψει. Η ασφάλειά μας είναι αποκλειστικά δική μας ανησυχία, και μόνο δική μας. Η Ινδία δεν έχει την πολυτέλεια να θεωρείται ως ένα ήπιο κράτος που οι αντίπαλοι μπορούν να εκμεταλλευτούν υπό το πρόσχημα της διεθνούς διπλωματίας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ DIRECTUS.GR

Μια σημαντική αποκάλψη κάνει το ισραηλινό Channel 12 για τον χαρακτηρισμό της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ως τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ.

Όπως αναφέρει συγκεκρκιμένα το ισραηλινό κανάλι, το προεδρικό διάταγμα που υπέγραψε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ  με το οποίο ξεκίνησε τη διαδικασία κήρυξης ορισμένων παρακλαδιών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ως τρομοκρατικής οργάνωσης, θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις για ένα από τα πιο ισχυρά και παλαιότερα ισλαμιστικά κινήματα στον κόσμο. Εάν ολοκληρωθεί, η κίνηση αναμένεται να επιβάλει αυστηρούς οικονομικούς περιορισμούς σε ορισμένα παρακλάδια της οργάνωσης και να επηρεάσει επίσης μουσουλμανικές οργανώσεις εντός των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το βήμα που έκανε ο Τραμπ είναι μόνο προκαταρκτικό και από μόνο του δεν έχει πραγματικές συνέπειες. Το διάταγμα δίνει εντολή στον Υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και στον Υπουργό Οικονομικών Σκοτ ​​Μπας να υποβάλουν συστάσεις στη Γερουσία σχετικά με τον χαρακτηρισμό παρακλαδιών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας σε ορισμένες χώρες ως τρομοκρατικής οργάνωσης. Εντός 45 ημερών από την υποβολή των συμπερασμάτων, αναμένεται να ανακοινωθούν μέτρα κατά αυτών των παρακλαδιών.

Εάν το κίνημα όντως χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση στο τέλος της διαδικασίας, ενδέχεται να ληφθούν ορισμένα μέτρα εναντίον του, τα περισσότερα από τα οποία είναι οικονομικά. Μεταξύ άλλων, η διακήρυξη αναμένεται να οδηγήσει στο πάγωμα των περιουσιακών στοιχείων του κινήματος στις ΗΠΑ, στην απαγόρευση δωρεών ή συναλλαγών με αυτό από Αμερικανούς πολίτες, κινήματα ή επιχειρήσεις, στην απαγόρευση εισόδου στις Ηνωμένες Πολιτείες για μέλη του κινήματος και στην αυξημένη συλλογή πληροφοριών.

Το έγγραφο που δημοσιεύθηκε μαζί με το προεδρικό διάταγμα απαριθμούσε τα παρακλάδια της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στον Λίβανο, την Ιορδανία και την Αίγυπτο ως εκείνα κατά των οποίων θα μπορούσαν να ληφθούν μέτρα. Όσον αφορά το κίνημα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο, ο Λευκός Οίκος ισχυρίστηκε ότι ένας «ανώτερος ηγέτης» του κινήματος είχε ζητήσει «βίαιες επιθέσεις εναντίον εταίρων και συμφερόντων των ΗΠΑ», ενώ όσον αφορά το παρακλάδι του κινήματος στην Ιορδανία, το έγγραφο υποδείκνυε μια σύνδεση μεταξύ αυτού και της Χαμάς.

Τα παρακλάδια της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στο Κατάρ και την Τουρκία δεν συμπεριλήφθηκαν στο έγγραφο, πιθανώς λόγω των στενών σχέσεων της Ουάσιγκτον και με τις δύο χώρες. Το Κατάρ υπέγραψε μια άνευ προηγουμένου συμφωνία ασφαλείας με τις ΗΠΑ τους τελευταίους μήνες και ήταν ένας από τους εξέχοντες μεσίτες της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα, ενώ η Τουρκία έχει ενισχύσει τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ τους τελευταίους μήνες και έχει επίσης λάβει πίστωση από τις ΗΠΑ για την κατάπαυση του πυρός.

«Δεν φαίνεται ότι ο Τραμπ κηρύσσει ολοκληρωτικό πόλεμο στη Μουσουλμανική Αδελφότητα, επειδή ενισχύει τις σχέσεις του με το Κατάρ και την Τουρκία – υπάρχει μια αντίφαση εδώ», εξηγεί στο N12 ο Δρ. Elad Ben David, ερευνητής στο Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας στο πλαίσιο του προγράμματος INSS-ISGAP.

«Από το 2017, ο Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα προσπαθούν να προωθήσουν αυτήν την κίνηση, και έχει επιστρέψει στην ατζέντα πρόσφατα, επίσης ως μέρος της εσωτερικής πολιτικής του Τραμπ. Υπάρχει ένα μήνυμα εδώ προς την ευαγγελική του βάση, και έρχεται ως μέρος μιας κίνησης κατά των ισλαμιστικών οργανώσεων στις ΗΠΑ. Είναι περισσότερο μια πολιτική κίνηση παρά μια κίνηση ασφαλείας», προσθέτει ο Ben David.

Ο Λευκός Οίκος δήλωσε ότι η εντολή θα βοηθήσει στην καταπολέμηση των διεθνών δραστηριοτήτων του κινήματος, οι οποίες ενθαρρύνουν την τρομοκρατία και την αστάθεια εναντίον των αμερικανικών συμφερόντων και των συμμάχων των ΗΠΑ. Ο Ben-David εξηγεί ότι η εντολή μπορεί επίσης να βλάψει φιλομουσουλμανικές οργανώσεις που συνδέονται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως το Συμβούλιο Αμερικανο-Ισλαμικών Σχέσεων (CAIR), προσθέτοντας ότι η κίνηση μπορεί να αυξήσει περαιτέρω τις εντάσεις στις σχέσεις μεταξύ Εβραίων και Μουσουλμάνων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Την περασμένη εβδομάδα, το Τέξας έκανε ένα παρόμοιο βήμα, με τον κυβερνήτη Γκρεγκ Άμποτ να κηρύσσει την Μουσουλμανική Αδελφότητα τρομοκρατική οργάνωση και διεθνή εγκληματική οργάνωση. Το Τέξας χορήγησε επίσης παρόμοιο καθεστώς στην CAIR, απαγορεύοντας και στα δύο κινήματα να αγοράζουν γη στην πολιτεία.

Του Dexter Van Zile, Middle East Forum

Ο κυβερνήτης του Τέξας, Γκρεγκ Άμποτ, όρισε τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και το Συμβούλιο Αμερικανο-Ισλαμικών Σχέσεων (CAIR) ως τρομοκρατικές οργανώσεις σε προκήρυξη με ημερομηνία 18 Νοεμβρίου 2025. Η απόφαση απαγορεύει και στις δύο ομάδες να κατέχουν περιουσία στην πολιτεία.

Χρόνια λειτουργίας ως ισλαμιστικό μέτωπο και υποστήριξης της βίας της Χαμάς κατά του Ισραήλ τελικά «έφτασαν» το Συμβούλιο Αμερικανο-Ισλαμικών Σχέσεων (CAIR). Στις 18 Νοεμβρίου 2025, ο κυβερνήτης του Τέξας, Γκρεγκ Άμποτ, όρισε επίσημα το CAIR ως Ξένη Τρομοκρατική Οργάνωση (Foreign Terrorist Organization – FTO) και Διακρατική Εγκληματική Οργάνωση. Στην προκήρυξη, ο Άμποτ υπογράμμισε τους δεσμούς του CAIR με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα — την οποία επίσης όρισε ως τρομοκρατική οργάνωση — και απαρίθμησε πολυάριθμες εκφράσεις υποστήριξης προς την τζιχαντιστική τρομοκρατία που έχουν διατυπωθεί από στελέχη του CAIR κατά τη διάρκεια των ετών. Η προκήρυξη, επικαλούμενη το Πρόγραμμα Εξτρεμισμού του Πανεπιστημίου George Washington, αναφέρει επίσης αρκετούς αξιωματούχους και συνεργάτες του CAIR που έχουν στο παρελθόν καταδικαστεί ή εμπλακεί σε τρομοκρατικά εγκλήματα.

«Αυτοί οι ριζοσπάστες εξτρεμιστές δεν είναι ευπρόσδεκτοι στην πολιτεία μας και απαγορεύεται πλέον να αποκτούν οποιοδήποτε περιουσιακό δικαίωμα στο Τέξας.»
— Κυβερνήτης Γκρεγκ Άμποτ

«Η Μουσουλμανική Αδελφότητα και το CAIR έχουν καταστήσει σαφείς τους στόχους τους εδώ και καιρό: να επιβάλουν δια της βίας τον νόμο της Σαρία και να εγκαθιδρύσουν την ‘κυριαρχία του Ισλάμ στον κόσμο’», δήλωσε ο Άμποτ. «Οι ενέργειες που έχουν διαπράξει η Μουσουλμανική Αδελφότητα και το CAIR για να υποστηρίξουν την τρομοκρατία σε όλο τον κόσμο και να υπονομεύσουν τους νόμους μας μέσω βίας, εκφοβισμού και παρενόχλησης είναι απαράδεκτες. Σήμερα, όρισα τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και το CAIR ως ξένες τρομοκρατικές και διακρατικές εγκληματικές οργανώσεις. Αυτοί οι ριζοσπάστες εξτρεμιστές δεν είναι ευπρόσδεκτοι στην πολιτεία μας και πλέον απαγορεύεται να αποκτούν οποιοδήποτε περιουσιακό συμφέρον στο Τέξας».

Η αντίδραση του CAIR

Όπως αναμενόταν, το CAIR αντέδρασε επιτιθέμενο προσωπικά στον Άμποτ, χαρακτηρίζοντάς τον «πολιτικό πρώτα υπέρ του Ισραήλ» και απορρίπτοντας τις κατηγορίες ως «διαψευσμένες θεωρίες συνωμοσίας και κατασκευασμένα αποσπάσματα».

«Παρόλο που μας κολακεύει η εμμονή του Γκρεγκ Άμποτ με την οργάνωση πολιτικών μας δικαιωμάτων, το διαφημιστικό κόλπο του που παρουσιάζεται ως προκήρυξη δεν έχει καμία βάση στην πραγματικότητα ή στον νόμο», ανέφερε το CAIR σε email προς το Focus on Western Islamism. «Με το να συκοφαντεί έναν εξέχοντα αμερικανικό μουσουλμανικό θεσμό με θεωρίες συνωμοσίας που έχουν καταρριφθεί και κατασκευασμένα αποσπάσματα, ο κ. Άμποτ έδειξε για άλλη μια φορά ότι προτεραιότητά του είναι η προώθηση της αντιμουσουλμανικής προκατάληψης και όχι η υπηρεσία προς τον λαό του Τέξας».

Στην ανακοίνωσή του, το CAIR δήλωσε: «Έχουμε καταδικάσει σταθερά όλες τις μορφές άδικης βίας, συμπεριλαμβανομένων εγκλημάτων μίσους, εθνοκάθαρσης, γενοκτονίας και τρομοκρατίας».

Το ιστορικό του CAIR

Η ιδέα ότι το CAIR καταδικάζει την άδικη βία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τις πληροφορίες της προκήρυξης του Άμποτ. Αυτή αναφέρει ότι στα τέλη του 2023, ο μακροχρόνιος εκτελεστικός διευθυντής του CAIR, Νιχάντ Αουάντ, υποστήριξε ανοιχτά τη σφαγή της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου σε συνέδριο στην Ουάσιγκτον. Εκεί, ο Αουάντ δήλωσε: «Χάρηκα που είδα ανθρώπους να σπάνε τον αποκλεισμό και να απαλλάσσονται από τα δεσμά της κατοχής».

Η προκήρυξη επαναφέρει επίσης υποθέσεις πολλών στελεχών και συνεργατών του CAIR που το ίδιο το CAIR αποφεύγει να αναφέρει:

• Γκασάν Ελάσι, ιδρυτικό μέλος του διοικητικού συμβουλίου του CAIR στο Τέξας, καταδικάστηκε για μεταφορά χρημάτων στη Χαμάς μέσω του Ιδρύματος Holy Land.
• Αμπντουραχμάν Αλαμούντι, προβεβλημένος ισλαμιστής ακτιβιστής και ομιλητής σε εκδήλωση του CAIR, αργότερα καταδικάστηκε για χρηματοδοτική υποστήριξη στην Αλ Κάιντα.
• Σάμι Αλ-Αριάν, ακτιβιστής που εγκωμιάστηκε από το CAIR το 2014, ομολόγησε την παροχή υλικής υποστήριξης στην Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ.
• Ράνταλ «Τοντ» Ρόγερ (Ισμαήλ Ρόγερ), πρώην συντονιστής πολιτικών δικαιωμάτων στο CAIR, καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκιση για συμμετοχή σε τζιχαντιστική ομάδα (ο Ρόγερ έχει έκτοτε αποκηρύξει τις πράξεις του).

Θα ακολουθήσουν και άλλες πολιτείες;

Το Middle East Forum χαιρέτισε την απόφαση του Άμποτ ως «δικαίωση» της προσπάθειάς του να ενημερώσει τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής για την επιρροή και την ατζέντα του CAIR.

Ο εκτελεστικός διευθυντής του MEF, Γρεγκ Ρόμαν, δήλωσε:

«Για χρόνια, το MEF έχει τεκμηριώσει πως το CAIR —ιδρυμένο από καταδικασμένο χρηματοδότη της Χαμάς, τον Γκασάν Ελάσι— παρουσιάζεται ως οργάνωση πολιτικών δικαιωμάτων ενώ στηρίζει υποδομές τρομοκρατίας. Ο κυβερνήτης Άμποτ μόλις διέλυσε αυτή τη βιτρίνα με τη δύναμη του νόμου».

Ο Μπέντζαμιν Μπέαρντ, διευθυντής του MEF Action, πρόσθεσε:

«Το CAIR λειτουργούσε ατιμώρητα για πολύ καιρό, κρυμμένο πίσω από τον μανδύα της υπεράσπισης των πολιτικών δικαιωμάτων, ενώ προωθούσε την ατζέντα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Ο χαρακτηρισμός του από τον Άμποτ απογυμνώνει αυτή τη μεταμφίεση και εκθέτει το CAIR ως αυτό που πραγματικά είναι — μια οργάνωση που γεννήθηκε από το δίκτυο της Χαμάς και συνεχίζει να υπονομεύει την αμερικανική ασφάλεια. Πρόκειται για καθοριστική στιγμή που πρέπει να ακολουθήσουν και άλλες πολιτείες».