ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
Για μια Ελληνική Εξωτερική πολιτική και την εφαρμογή της! Τι πρέπει να γίνει
Μόνον όταν η ίδια κοινωνία η είναι εναργής και γρηγορούσα , μόνον τότε υφίσταται προοπτική απόκρουσης της επιβουλής.
To κείμενο που ακολουθεί εκπορεύεται από την επαγγελματική μου εμπειρία ως κρατικού λειτουργού, ο οποίος συμμετείχε στον σχεδιασμό και την εφαρμογή της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μέσα από το κατ` εξοχήν αρμόδιο για τον σκοπό αυτό θεσμικό όργανο: το Υπουργείο Εξωτερικών. Υπ` αυτή την έννοια, δεν πρόκειται για εισήγηση που διεκδικεί την όποια δόξα επιστημονικής ή ακαδημαϊκής ανάλυσης .Πρόκειται για εισήγηση περί του πρακτέου.
του πρέσβη ε.τ. Γιώργου Αϋφαντή, Δημοκρατία
Δεν είμαι consultant, είμαι κρατικός λειτουργός. Συνεπώς ,όσα επί 36 χρόνια είχα την ευθύνη να εισηγούμαι προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου περιελάμβαναν και την ευθύνη μου να τα υλοποιήσω επιτυχώς. Η ευθύνη της υλοποίησης όσων εισηγείται ένας διπλωμάτης είναι βαρύτατη
και, αυτόχρημα, περιοριστική. Διότι στην πραγματική ζωή, δηλ στην διεθνή κονίστρα ,σε αντίθεση με τα ακαδημαϊκά εργαστήρια και αμφιθέατρα, δεν υπάρχει η δυνατότητα του πειραματισμού, ήτοι επί το Ελληνικότερον η δυνατότης για delete και reset.
Άλλος σχεδόν ανυπέρβλητος περιορισμός είναι η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα. Τα παρελθόντα λάθη και οι αδράνειες βαρύνουν ασήκωτα κάθε προσπάθεια ανάκαμψης και ανασύνταξης της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Και περιορίζουν τις διαθέσιμες επιλογές.
Αυτονόητη, πάντως, προϋπόθεση για να υπάρξει μια Ελληνική εξωτερική πολιτική είναι η πτώση του σημερινού καθεστώτος. Μιλώ για το καθεστώς που δυναστεύει την χώρα, με εργαλεία αφ` ενός την μαζική εξώθηση του εκλογικού σώματος στην αποχή, αφ` ετέρου την αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος μέσα από την βιομηχανοποίηση της διαφθοράς και, συνακόλουθα, την μαζική εξαγορά συνειδήσεων και ψήφων.
Τονίζω τον όρο πτώση του σημερινού καθεστώτος, για να αποκλείσω τις πολλαπλές εκδοχές επιβίωσής του μέσα από την μετάλλαξη σε συγκυβέρνηση, με ελεγχόμενες, δορυφορικές και δήθεν αντιπολιτευόμενες δυνάμεις. Όσοι έχουν φέρει την πατρίδα στο χείλος της παράδοσης εθνικής
κυριαρχίας, τα συμφέροντα και τα πρόσωπα που συμπράττουν στην νάρκωση για τον ακρωτηριασμό της εδαφικής της ακεραιότητας της χώρας πρέπει να απομονωθούν. Αυτό είναι αναγκαία συνθήκη, ώστε να καταστεί διεθνώς σαφές ότι ,εφ` εξής, η εθνική κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα δεν τελούν υπό διαπραγμάτευσιν. Για να το πούμε πιο λαϊκά : “no more Prespes, Prespes no more!”
Άρα, έχουμε να διασώσουμε την πατρίδα μαχόμενοι όχι μόνον προς τα έξω αλλά και προς τα μέσα. Αυτό συνεπάγεται ότι καμιά Ελληνική εξωτερική πολιτική δεν θα μπορέσει να υλοποιηθεί δίχως λαϊκή υποστήριξη και συμμετοχή [προσοχή δεν μιλώ για ομοθυμία!!] στην υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και ακεραιότητας. Της πατρίδος προμαχεί η κοινωνία της! Τότε μόνον υφίσταται προοπτική απόκρουσης της επιβουλής. Ερήμην της κοινωνίας , οι ειδικές δυνάμεις από μόνες τους, μαζί με τους ανεκπαίδευτους της ενιαύσιας θητείας, μαζί και τα θαυμαστά στις παρελάσεις πανάκριβα gadgets (με παγίως μηδαμινό απόθεμα πυρομαχικών), όλα αυτά μαζί δεν επαρκούν!! Ή για να το διατυπώσω διαφορετικά : εάν επαρκούσαν, θα είχαν ήδη λειτουργήσει ως αποτελεσματική αποτροπή των απαιτήσεων των γειτόνων, απαιτήσεων οι οποίες την τελευταία δεκαετία έχουν πολλαπλασιασθεί και ενταθεί ανυπόφορα!
Σαν Ελληνική εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να νοείται η διευκόλυνση οικονομικών ή γεωπολιτικών ρυθμίσεων που έχουν αποφασισθεί στην Ουάσιγκτον , στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο ή ,γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, στην Άγκυρα. Ελληνική εξωτερική πολιτική είναι αυτή που υπεραμύνεται του εθνικού πλούτου σε ξηρά και θάλασσα. Ας αρχίσουμε απ` αυτό, το πλέον επίκαιρο. Οι σπάνιες γαίες της Ελληνικής επικράτειας, τα αλιεύματα και οι υδρογονάνθρακες της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης δεν είναι προς εκποίησιν. Ανήκουν στον λαό και στο έθνος , όχι στην εκάστοτε τρεμάμενη Κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Εάν εκχωρηθούν, είτε στην συλλογική Δύση είτε στους γείτονες, θα επέλθει , νομοτελειακή και άμεση, η αλλαγή συνόρων και η απώλεια εδαφών. Σε Ουκρανία, Αρμενία και Γάζα αυτή ακριβώς η αλληλουχία επιβεβαιώνεται, μέρα – μεσημέρι!
Σαν Ελληνική εξωτερική πολιτική δεν μπορεί επίσης να νοείται ούτε η επιδίωξη της ησυχίας μας ούτε η παντί τρόπω αποφυγή του πολέμου. Δεν μπορεί σύσσωμο το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα και –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων–το πολιτικό προσωπικό να αναλώνονται στην αναζήτηση εκείνης της μαγικής νομικής φόρμουλας ,εκείνης της συνθήκης που άμα την υπογράψουμε θα ξενοιάσουμε ανέμελοι για τα επόμενα 50-100 χρόνια, όπως νομίζαμε ότι μας εξασφάλιζε η Συνθήκη της Λωζάνης. Αντιθέτως, ισχυρίζομαι ότι η επιδίωξη σταθερότητας σε ένα ραγδαία μεταλλασσόμενο γεωπολιτικό περιβάλλον συνιστά ουτοπία, για να μην πω ευήθεια –ιδίως εάν θεωρούμε ότι κάποιες υπογραφές σ` ένα χαρτί θα μας απαλλάξουν από έγνοιες ,κόπους βάσανα και έξοδα .
Στις σημερινές γεωπολιτικές συνθήκες, η επιβίωση της χώρας δίχως απώλεια εδάφους ή κυριαρχίας έγκειται στην δυνατότητα διαρκούς κίνησης και προσαρμογής. Δεν θα επιβιώσουμε εάν παραμείνουμε ακίνητοι, προσευχόμενοι υπέρ της διεθνούς νομιμότητας και αρνούμενοι ν` αναμετρηθούμε με τους κινδύνους! Επιμένω ότι η παραμυθία και παρηγορία του Διεθνούς Δικαίου είναι φθηνό παραισθησιογόνο. Και η επίκλησή του δεν συγκροτεί αφ` εαυτής εξωτερική πολιτική για την χώρα. Πολύ περισσότερο καθώς ,στην γεωγραφική γειτονιά που μας έταξε η Ιστορία, ο ιδεολογικός εξορκισμός και η καταγγελία του «ερέβους του πολέμου» δεν παράγουν αποτελέσματα. Αντιθέτως, η πραγματικότητα γύρω μας βοά ότι ο πόλεμος («πατήρ πάντων» κατά τον Ηράκλειτο) επιστρέφει στην ως προνομιακό εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής. Ας αναλογισθούμε: το νεότερο Ελληνικό κράτος προέκυψε (όπως άλλωστε αρκετά κράτη στον κόσμο) ως αποτέλεσμα διαδοχικών πολεμικών συγκρούσεων. Δεν προήλθε ούτε διατηρήθηκε 204 χρόνια το Ελληνικό κράτος ως παράγωγο του διεθνούς δικαίου. Δεν είχαμε την τύχη της Κόστα Ρίκα! Συνεπώς, η Ελληνική εξωτερική πολιτική υπήρξε ιστορικά συνυφασμένη με το φαινόμενο του πολέμου .Όταν λοιπόν κάποιοι σήμερα επιχειρούν να μεταλλάξουν το εθνικό μας DNA και να απαλείψουν το γενετικό κώδικα που επιτάσσει «αμύνεσθαι περί πάτρης», ουσιαστικά απαιτούν –με το ένα ή το άλλο πρόσχημα– να τερματισθεί ό,τι θεμελιώθηκε στην δεκαετία 1821-1831.
«Τί θέλετε λοιπόν να κάνουμε, κύριε Πρέσβυ, πόλεμο;». Απαντώ ευθαρσώς: «όχι πόλεμο απαραιτήτως, πλην όμως πόλεμο όταν είναι απαραίτητο»! Στα αγγλικά ακούγεται καλύτερα : “War if necessary, but not necessarily war”!
Μέχρι τώρα, επισήμανα τnν θεμελιώδη προϋπόθεση για μια Ελληνική εξωτερική πολιτική (= πτώση σημερινού καθεστώτος). Επίσης, κατέγραψα στοχεύσεις και φετίχ που από-προσανατολίζουν και ακυρώνουν την εξωτερική πολιτική την οποία έχει ανάγκη ο Ελληνισμός και η Ελληνική κοινωνία. Ποιά, άραγε, είναι αυτή η πολιτική ,πώς μπορεί να σχεδιασθεί και πώς να υλοποιηθεί;
Ελληνική εξωτερική πολιτική είναι αυτή που υπερασπίζεται, σε καθημερινή όσο και σε μακροπρόθεσμη βάση, την κυριαρχία και την ακεραιότητα της χώρας. Ποιάς χώρας; Της Ελληνικής Δημοκρατίας, του εθνικού κράτους του Ελληνισμού. Ο οποίος Ελληνισμός από το 1961 και εντεύθεν έχει συγκροτήσει και δεύτερη κρατική δομή, την Κυπριακή Δημοκρατία.
Οιαδήποτε άλλη,παράλληλη, εφήμερη, αξιέπαινη στόχευση της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής [όπως η προαγωγή των Ελληνικών εξαγωγών, η Ευρωπαϊκή ενοποίηση, η συλλογική άμυνα της Δύσης, η αλληλεγγύη στους λαούς της Αφρικής ή όπου αλλού , ο Χάρτης του ΟΗΕ, η πρόληψη της κλιματικής αλλαγής, η διάσωση των φαλαινών κοκ] οφείλει απαρέγκλιτα να μην εναντιώνεται ούτε να αντιστρατεύεται στην υπεράσπιση της κυριαρχίας και ακεραιότητας της χώρας και των συμφερόντων του Ελληνισμού στην Κύπρο. Αυτό συνιστα την λυδία λίθο της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
Ποιός μπορεί και πρέπει να σχεδιάζει την Ελληνική εξωτερική πολιτική; Η απάντηση είναι απλή: εκείνα τα θεσμικά όργανα που οφείλουν να την εφαρμόσουν, δηλαδή πρωτίστως το Υπουργείο Εξωτερικών , σε συνεργασία με τις Ένοπλες Δυνάμεις, τις Υπηρεσίες Ασφαλείας και λοιπά ,κατά περίπτωσιν αρμόδια, θεσμικά όργανα του κράτους. Η Κυβέρνηση άμεσα και εμμέσως η Βουλή εγκρίνουν ή απορρίπτουν τους σχεδιασμούς. Και, βεβαίως, ελέγχουν την εφαρμογή τους. Δημόσια ή μη πανεπιστήμια, ποικιλώνυμα ινστιτούτα, οι ΜΚΟ, τα ΜΜΕ, τα πολιτικά κόμματα, η Εκκλησία, εν γένει η κοινωνία των πολιτών, άπαντες ευλόγως έχουν σε μια δημοκρατική κοινωνία το δικαίωμα της άσκησης κριτικής, της υποβολής προτάσεων, της διαμαρτυρίας.
Έχουν αναφαίρετο το δικαίωμα άσκησης επιρροής. Ωστόσο, όπως ακριβώς ένα σωρό αθλητικογράφοι και σχολιαστές ποδοσφαίρου δεν διανοούνται να μπουν στο γήπεδο και με την μπάλα στα πόδια να πραγματώσουν όσα από την κερκίδα και την τηλεόραση εισηγούνται, έτσι και η διπλωματία πρέπει να ασκείται από τους προπονημένους, καταρτισμένους επαγγελματίες του διεθνούς στίβου, ήτοι τους διπλωμάτες. Αυτοί οι επιλεγμένοι κρατικοί λειτουργοί, μαζί με τους πολιτικούς τους προϊσταμένους, αυτοί μόνον έχουν την συνταγματική ευθύνη και το καθήκον του σχεδιασμού της διεθνούς πορείας της χώρας και της διεθνούς της εκπροσώπησης. Όχι οι ανεύθυνοι, παρα-θεσμικοί, παρα-κρατικοί του ΕΛΙΑΜΕΠ! Στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, η αντιποίηση αρχής είναι συνταγή αυτοκτονίας. Και έγκλημα καθοσιώσεως!
Υπό το φως των ανωτέρω, η ποιότητα και λειτουργία του Υπουργείου Εξωτερικών και ιδιαίτερα της Διπλωματικής Υπηρεσίας αναδύεται ως θέμα υψίστης σημασίας. Πρέπει να είναι μια υπηρεσία από ακριβοδίκαια επιλεγμένους κρατικούς λειτουργούς. Το κριτήριο οφείλει να είναι αφ` ενός η αφοσίωση στην υπεράσπιση της πατρίδας και των εθνικών συμφερόντων, αφ` ετέρου η ικανότητα (δηλ το ήθος,οι γνώσεις, οι δεξιότητες και συν τω χρόνω η εμπειρία) να υπερασπισθούν την πατρίδα και τα συμφέροντά της επιτυχώς. Δεν ψάχνουμε για τους τέλειους παίκτες , ψάχνουμε όμως για την συγκρότηση της τέλειας ομάδας, στην οποία οι αρετές καθ` ενός/κάθε μιάς θα συμπληρώνουν τις αναπόφευκτες αδυναμίες του άλλου/της άλλης. Διαθέτουμε αξιοζήλευτους επαγγελματίες που θα μπορούσαν να συγκροτήσουν την κρίσιμη μάζα για την γοργή βελτίωση της Διπλωματικής Υπηρεσίας και του ΥΠΕΞ. Δυστυχώς όμως, υφίστανται στο ΥΠΕΞ και πολλά κυβικά αποβλήτων ανικανότητας, αδιαφορίας, διαφθοράς και εθελοδουλείας. Είναι τα παθογόνα ιζήματα που με επιμέλεια το πολιτικό μας σύστημα εναποθέτει στα γρανάζια του ενός από τους πλέον κρίσιμους μηχανισμούς του Ελληνικού κράτους. Ό εκφυλισμός των υποψηφιοτήτων που παρατηρείται στην προσέλευση για την Σχολή Ευελπίδων είναι αποκαρδιωτικά ορατός και στις εισαγωγικές εξετάσεις για την Διπλωματική Ακαδημία. Η οποία όμως συστηματικά υποβαθμίζεται με επιλογή διαρκώς περισσότερων παιδιών που προέρχονται όχι πλέον από τον κομματικό σωλήνα αλλά από τον στενότερο και τοξικότερο σωλήνα των υποτακτικών της κυβερνώσας οικογένειας. Συσσωρεύεται δυστυχώς μέγα απόθεμα από σταθμάρχες της Λάρισας στο νεοκλασσικό της Βασιλίσσης Σοφίας……
Η λύση για τα δομικά πλέον προβλήματα λειτουργίας και στελέχωσης του Υπουργείου Εξωτερικών είναι η ρήξη των ασφυκτικών κοινωνικών και πολιτικών στεγανών που του έχουν επιβληθεί. Και τα οποία εν πολλοίς το καθιστούν ιμάντα μεταφοράς αλλοτρίων επιρροών και συμφερόντων. Αυτό θα γίνει εφικτό μόνον με ένα ρηξικέλευθο άνοιγμα του Υπουργείου στην Ελληνική κοινωνία και τον Ελληνισμό. Υπάρχουν εκεί έξω νέοι άνθρωποι με εκπληκτικά προσόντα, με γνώσεις, με δυναμισμό, με ήθος. Που ίσως δεν μιλούν Γαλλικά και έχουν την αξιοπρέπεια να μην ισχυρίζονται ότι τα μιλούν, σαν κάποιους επιτυχόντες στις εξετάσεις της Διπλωματικής Ακαδημίας. Όμως θα μπορούσαν να τα μάθουν μαζί με άλλες εξ ίσου χρήσιμες γλώσσες μέσα σ` ένα λειτουργικό και αυστηρό υπουργείο.
Εν ολίγοις, για να υπηρετήσουν μια Ελληνική εξωτερική πολιτική οι Έλληνες διπλωμάτες οφείλουν να λειτουργήσουν σε αντιστοίχηση με τις ευαισθησίες, με τα αιτήματα και με τον πατριωτισμό των Ελλήνων. Πρέπει να συμπεριφερθούν ως λειτουργοί του εθνικού συμφέροντος και όχι ως διεθνείς υπάλληλοι. Πολύ περισσότερο όχι ως κομματικοί υπάλληλοι! Θα πρέπει να τους διατεθούν γενναιόδωρα τα υλικά μέσα της αποστολής στην οποία οφείλουν να ανταποκριθούν. Αλλά με τον όρο της έμπρακτης εκπλήρωσης της αποστολής αυτής.
Θα ήθελα να κλείσω αυτό το κείμενο αισιόδοξα, παρά τα μαύρα σύννεφα της επικείμενης γεωπολιτικής καταιγίδας, προς την οποία αμέριμνοι πλέουμε. Και θα το κάνω με την υπόμνηση ότι η εξωτερική πολιτική, όπως πολύ εύστοχα είχε παρατηρήσει ο Henry Kissinger κατά την προσπάθειά του να απεμπλέξει τις ΗΠΑ από τον βάλτο του Βιετνάμ, είναι πρωτίστως υπόθεση πειθούς της εσωτερικής κοινής γνώμης, είναι δηλαδή υπόθεση της κοινωνίας. Ακριβώς γι` αυτό τον λόγο, όσοι προετοιμάζουν εθνικές υποχωρήσεις χειρίζονται την Ελληνική κοινή γνώμη πάνω στην γραμμή «ου φροντίς Ιπποκλείδη» — «κοιμηθείτε ήσυχοι, οι Ένοπλες Δυνάμεις αγρυπνούν» και διάφορα συναφή νανουρίσματα. Αντιλέγω ευθέως : μόνον όταν η ίδια κοινωνία η είναι εναργής και γρηγορούσα , μόνον τότε υφίσταται προοπτική απόκρουσης της επιβουλής. Εύχομαι αυτό το κείμενο να συμβάλει στην αφύπνιση των Ελλήνων από την εν εξελίξει ευθανασία στην οποία τους υποβάλλουν οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι….
Συνέχεια ανάγνωσης
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
Reuters: US and Russia hold peace talks in Abu Dhabi as missiles pound Kyiv
U.S. and Ukrainian officials are trying to narrow the gaps between them over a peace plan, with core issues still unresolved and Ukraine wary of being strong-armed into accepting a deal largely on the Kremlin’s terms.
WASHINGTON/KYIV, Nov 25 (Reuters) – U.S. Army Secretary Dan Driscoll held talks on late on Monday and Tuesday with Russian officials in Abu Dhabi as part of an intense new push by President Donald Trump’s administration to end the war in Ukraine, Driscoll’s spokesperson said.
U.S. and Ukrainian officials are trying to narrow the gaps between them over a peace plan, with core issues still unresolved and Ukraine wary of being strong-armed into accepting a deal largely on the Kremlin’s terms.
“Late Monday and throughout Tuesday, Secretary Driscoll and team have been in discussions with the Russian delegation to achieve a lasting peace in Ukraine. The talks are going well and we remain optimistic. Secretary Driscoll is closely synchronized with the White House…as these talks progress,” said U.S. Army Lieutenant Colonel Jeff Tolbert, a spokesperson for Driscoll.
The exact nature of the discussions was not immediately clear, and it was not known who was in the Russian delegation. A U.S. official said that Driscoll, who has emerged as a point man for U.S. diplomatic efforts on Ukraine, was also expected to meet Ukrainian officials while in Abu Dhabi.
Underlining the high stakes for Ukraine, its capital Kyiv was hit by a barrage of missiles and hundreds of drones overnight in a Russian strike that killed at least six people and disrupted power and heating systems. Residents were sheltering underground wearing winter jackets, some in tents.
ZELENSKIY: WILL DISCUSS SENSITIVE ISSUES WITH TRUMP
U.S. policy towards the war has zigzagged in recent months.
A hastily arranged summit between Trump and Russian President Vladimir Putin in Alaska in August raised worries in Kyiv and European capitals that the Trump administration might accept many Russian demands, though ultimately resulted in more U.S. pressure on Russia.
The latest U.S. peace proposal, a 28-point plan that emerged last week, caught many in the U.S. government, Kyiv and Europe off-guard and prompted fresh concerns that the Trump administration might be willing to push Ukraine to sign a peace deal heavily tilted toward Moscow.
The plan would require Kyiv to cede more territory, accept curbs on its military and bar it from ever joining NATO – conditions Kyiv has long rejected as tantamount to surrender.
The sudden push raises the pressure on Ukraine and President Volodymyr Zelenskiy, who is now at his most vulnerable since the start of the war after a corruption scandal saw two of his ministers dismissed, and as Russia makes battlefield gains.
Zelenskiy could struggle to get Ukrainians to swallow a deal viewed as selling out their interests.
He said on Monday the latest peace plan incorporated “correct” points after talks over the weekend in Geneva.
“The sensitive issues, the most delicate points, I will discuss with President Trump,” Zelenskiy said in his nightly video address.
Zelenskiy, who could visit the U.S. in the next few days, said the process of producing a final document would be difficult. Russia’s unrelenting attacks on Ukraine have left many sceptical about how peace can be achieved soon.
“There was a very loud explosion, our windows were falling apart, we got dressed and ran out,” said Nadiia Horodko, a 39-year-old accountant, after a residential building was struck in Kyiv overnight.
“There was horror, everything was already burning here, and a woman was screaming from the eighth floor, ‘Save the child, the child is on fire!'”
Russian Foreign Minister Sergei Lavrov said an amended peace plan must reflect the “spirit and letter” of an understanding reached between Putin and Trump at their Alaska summit.
MACRON WARNS AGAINST EUROPEAN CAPITULATION
A group of countries supporting Ukraine, which is known as the coalition of the willing and includes Britain and France, was set to hold a virtual meeting on Tuesday.
“It’s an initiative that goes in the right direction: peace. However, there are aspects of that plan that deserve to be discussed, negotiated, improved,” French President Emmanuel Macron told RTL radio regarding the U.S.-proposed plan. “We want peace, but we don’t want a peace that would be a capitulation.”
He added that only the Ukrainians could decide what territorial concessions they are ready to make.
“What was put on the table gives us an idea of what would be acceptable for the Russians. Does that mean that it is what must be accepted by the Ukrainians and the Europeans? The answer is no,” Macron added.
In a separate development, Romania scrambled fighter jets to track drones that breached its territory near the border with Ukraine early on Tuesday, and one was still advancing deeper into the NATO-member country, the defence ministry said.
Tensions have risen along Europe’s eastern flank in recent months after suspected Russian drones breached the airspace of several NATO states.
Αναλύσεις
Σταύρος Λυγερός στον 98,4: Αδιέξοδη κατάληξη στην Ουκρανία
Μια ψύχραιμη αλλά ιδιαίτερα δυσοίωνη αποτίμηση για τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις συνέπειες που ήδη αναδιαμορφώνουν τον παγκόσμιο συσχετισμό ισχύος.
Στον 98.4 φιλοξενήθηκε ο επικεφαλής του slpress.gr, αρθρογράφος και συγγραφέας Σταύρος Λυγερός, ο οποίος παρουσίασε μια ψύχραιμη αλλά ιδιαίτερα δυσοίωνη αποτίμηση για τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις συνέπειες που ήδη αναδιαμορφώνουν τον παγκόσμιο συσχετισμό ισχύος. Με βάση γεγονότα και γεωστρατηγικά δεδομένα, ο Λυγερός τόνισε ότι ο πόλεμος έχει αλλάξει ήδη τον κόσμο όπως τον γνωρίζαμε και ότι οδεύει προς μία κατάληξη που, για την ίδια την Ουκρανία, θα αποδειχθεί πολύ χειρότερη από όσα προέβλεπαν οι Συμφωνίες του Μινσκ ή η σχεδόν ολοκληρωμένη συμφωνία της Κωνσταντινούπολης το 2022.
Κατά τον ίδιο, πρόκειται για ένα αδιέξοδο που συντηρείται κυρίως από δύο πλευρές: τη Ρωσία, η οποία έχει λόγους να επιμηκύνει τη σύγκρουση, και το λεγόμενο «κόμμα του πολέμου» στη Δύση, που για δικούς του υπολογισμούς εμποδίζει οποιαδήποτε σοβαρή διαπραγμάτευση. Το τίμημα, όπως υπογράμμισε, το πληρώνει αποκλειστικά ο ουκρανικός λαός και όχι η πολιτική τάξη του Κιέβου που ταυτίστηκε απολύτως με μια στρατηγική σύγκρουσης η οποία τελικά θα αποφέρει αποτελέσματα πολύ χειρότερα από εκείνα που θα προέκυπταν αν ο πόλεμος είχε αποφευχθεί.
Ο Σταύρος Λυγερός σημείωσε ακόμη ότι μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον που γίνεται ολοένα πιο ρευστό και πολυκεντρικό, η Ελλάδα χρειάζεται μια στρατηγική ευελιξίας, πολυδιάστατων σχέσεων και προνοητικότητας. Ωστόσο, όπως είπε, το σημερινό πολιτικό σκηνικό δεν διαθέτει τις προϋποθέσεις για μια τέτοια προσέγγιση.
Ειδική αναφορά έκανε και στη λειτουργία του ελληνικού πολιτικού συστήματος, υπογραμμίζοντας ότι το πρώτο στοιχείο στο οποίο οφείλει να κριθεί η σημερινή κυβέρνηση είναι το βάθος και η έκταση της «πολυεπίπεδης διαφθοράς». Παρά ταύτα, πρόσθεσε ότι προς το παρόν παραμένει πολιτικά κυρίαρχη όχι λόγω επιδόσεων, αλλά εξαιτίας της ανυπαρξίας αξιόπιστης αντιπολίτευσης — και κυρίως αξιωματικής.
Κατά τον Λυγερό, αυτό δεν είναι βέβαιο ότι θα συνεχιστεί, καθώς οι νέες πολιτικές κινήσεις που φαίνεται πως ετοιμάζονται ενδέχεται να ανατρέψουν τα δεδομένα και να διαμορφώσουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα στο προσεχές διάστημα.
Αναλύσεις
International Institute of Strategy: Τί σημαίνει ο χαρακτηρισμός της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ως τρομοκρατικής οργάνωσης από τον Τραμπ;
Η Ουάσινγκτον εγκαταλείπει οριστικά την αντίληψη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ως ενιαίου οργανισμού και υιοθετεί ένα πιο σύνθετο, αλλά και πιο ρεαλιστικό μοντέλο αντιμετώπισης, προσαρμοσμένο στη σημερινή δομή και λειτουργία του κινήματος.
Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης, International Institute of Strategy
Σε μια από τις πιο ηχηρές ανατροπές της μεταπολιτικής περί τρομοκρατίας προχώρησε η Ουάσιγκτον τη Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2025. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε εκτελεστική εντολή που βάζει για πρώτη φορά τη Μουσουλμανική Αδελφότητα στο στόχαστρο των αμερικανικών υπηρεσιών. Η εντολή δίνει σαφή οδηγία στα υπουργεία Εξωτερικών και Οικονομικών να ξεκινήσουν τη διαδικασία χαρακτηρισμού επιμέρους παραρτημάτων της Αδελφότητας ως Ξένων Τρομοκρατικών Οργανώσεων και ως Παγκόσμιων Ειδικά Καθορισμένων Τρομοκρατών, κλείνοντας έτσι μια εσωτερική διαμάχη που επί δύο δεκαετίες διχάζει τη χάραξη αμερικανικής πολιτικής.
Στοχοποίηση παραρτημάτων
Για χρόνια, η πολιτική και διπλωματική γραφειοκρατία στην Ουάσινγκτον πάλευε με το ίδιο ερώτημα: πώς αντιμετωπίζεις μια οργάνωση που δεν λειτουργεί ως ενιαία δομή, αλλά ως ένα χαλαρό δίκτυο εθνικών κλάδων, το οποίο εκτείνεται από τον αραβικό κόσμο μέχρι τη Δύση; Η μία πλευρά πίεζε για μια οριζόντια συνολική απαγόρευση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, θεωρώντας την ένα ενιαίο, παγκόσμιο ισλαμιστικό κίνημα. Η άλλη τόνιζε ότι μια τέτοια απόπειρα δεν θα άντεχε ούτε μία ημέρα σε δικαστικό έλεγχο, ακριβώς επειδή η Αδελφότητα δεν είναι ένα μονολιθικό μόρφωμα αλλά μια συστάδα οργανώσεων με διαφορετικές αποστολές, διαφορετικές ηγεσίες και συχνά αντικρουόμενες στρατηγικές.
Η νέα εκτελεστική εντολή υιοθετεί ξεκάθαρα τη δεύτερη προσέγγιση. Αντί να στοχοποιήσει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα ως “μία” οργάνωση, η κυβέρνηση Τραμπ δημιουργεί έναν μόνιμο μηχανισμό που επιτρέπει την αξιολόγηση και πιθανή απαγόρευση κάθε παραρτήματος ξεχωριστά, εκεί όπου υπάρχουν αποδείξεις εμπλοκής σε τρομοκρατικές ενέργειες, χρηματοδότηση ένοπλων ομάδων ή στενούς δεσμούς με ήδη χαρακτηρισμένες τρομοκρατικές οργανώσεις. Το μοντέλο αυτό έχει προηγούμενο: η Χαμάς, το σκέλος της Αδελφότητας στη Γάζα, χαρακτηρίστηκε ως τρομοκρατική οργάνωση το 1997 χωρίς ποτέ οι ΗΠΑ να επεκτείνουν τον χαρακτηρισμό στο σύνολο της Αδελφότητας.
Νέα στρατηγική Τραμπ
Η νέα στρατηγική της κυβέρνησης Τραμπ επιχειρεί να ακολουθήσει αυτή τη λογική εφαρμόζοντάς την σε παγκόσμια κλίμακα. Η εκτελεστική εντολή κατονομάζει ως πρώτους στόχους τα παραρτήματα της Αιγύπτου, της Ιορδανίας και του Λιβάνου, ανοίγοντας όμως τον δρόμο για μελλοντική εξέταση και άλλων δομών, όπως το κόμμα Al-Islah στην Υεμένη, που διατηρεί ένοπλη πτέρυγα και έχει στελέχη με ιστορικούς δεσμούς με την Αλ Κάιντα. Στο μικροσκόπιο, σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, ενδέχεται να βρεθούν και τα εκτεταμένα δίκτυα ΜΜΕ της Αδελφότητας που λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές επιρροής.
Καθοριστικό στοιχείο της νέας κατεύθυνσης είναι η νομική θωράκιση. Ο αμερικανικός νόμος απαιτεί από μια οργάνωση που χαρακτηρίζεται τρομοκρατική να πληροί συγκεκριμένα και αυστηρά κριτήρια: να είναι ξένη, να έχει ικανότητα και πρόθεση διεξαγωγής τρομοκρατικών ενεργειών και η δράση της να απειλεί την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών ή των πολιτών τους. Αυτή η απαιτητική διαδικασία ήταν και ο λόγος που οι προηγούμενες προσπάθειες απέτυχαν, καθώς η Ουάσινγκτον δεν μπορούσε να αποδείξει την ύπαρξη ενιαίας διοίκησης που να συνδέει οργανικά όλα τα παρακλάδια της Αδελφότητας.
Η εφαρμογή το μεγάλο στοίχημα
Η σημερινή απόφαση επιχειρεί να παρακάμψει ακριβώς αυτό το εμπόδιο. Δεν αναζητά ένα «κεντρικό επιτελείο» αλλά εξετάζει κάθε παράρτημα μεμονωμένα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι ΗΠΑ μπορούν να κινηθούν άμεσα ενάντια σε κλάδους που εμπλέκονται ευθέως σε ένοπλες συγκρούσεις ή χρηματοδοτούν τρομοκρατικές ομάδες, χωρίς να φορτωθούν το βάρος μιας συνολικής απαγόρευσης που ούτε θα στεκόταν νομικά ούτε θα ήταν εύκολη στη διπλωματική διαχείριση. Παράλληλα, η στοχευμένη προσέγγιση βοηθάει στον συντονισμό με συμμάχους των ΗΠΑ, πολλοί από τους οποίους έχουν ήδη καταχωρίσει συγκεκριμένα παραρτήματα της Αδελφότητας στα δικά τους εθνικά πλαίσια ασφαλείας.
Το μεγάλο στοίχημα βρίσκεται πλέον στην εφαρμογή. Τα υπουργεία Εξωτερικών και Οικονομικών καλούνται να συντάξουν εμπεριστατωμένους φακέλους, να κινήσουν τη διαδικασία κατάταξης και να διασφαλίσουν ότι το εγχείρημα θα προχωρήσει με πειθαρχία, χωρίς τις αστοχίες και τις υπερβολές που οδήγησαν σε αδιέξοδο παλαιότερες προσπάθειες. Το βέβαιο είναι ότι με αυτή την κίνηση η Ουάσινγκτον εγκαταλείπει οριστικά την αντίληψη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ως ενιαίου οργανισμού και υιοθετεί ένα πιο σύνθετο, αλλά και πιο ρεαλιστικό μοντέλο αντιμετώπισης, προσαρμοσμένο στη σημερινή δομή και λειτουργία του κινήματος.
Το αν η νέα στρατηγική θα αποδώσει, θα κριθεί στους μήνες που έρχονται. Το σίγουρο είναι ότι η διοίκηση Τραμπ αποφάσισε να αγγίξει έναν φάκελο που επί χρόνια όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις απέφευγαν, φοβούμενες τις νομικές και διπλωματικές συνέπειες. Αυτή τη φορά, η προσέγγιση είναι διαφορετική – και σημαντικά πιο μεθοδική.
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 λεπτά πριν
Reuters: US and Russia hold peace talks in Abu Dhabi as missiles pound Kyiv
U.S. and Ukrainian officials are trying to narrow the gaps between them over a peace plan, with core issues still...
Αναλύσεις28 λεπτά πριν
Έργο στρατηγικής σημασίας! Προχωρά ο «Σιδηρόδρομος της Ειρήνης» παρά τις τουρκογαλλικές πιέσεις – Στο βάθος IMEC
Το φιλόδοξο σχέδιο σιδηροδρομικής σύνδεσης Ισραήλ–Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, γνωστό ως “Railway of Peace”, όχι μόνο δεν έχει παγώσει λόγω του...
Αναλύσεις44 λεπτά πριν
Σταύρος Λυγερός στον 98,4: Αδιέξοδη κατάληξη στην Ουκρανία
Μια ψύχραιμη αλλά ιδιαίτερα δυσοίωνη αποτίμηση για τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις συνέπειες που ήδη αναδιαμορφώνουν τον παγκόσμιο συσχετισμό...
Αναλύσεις59 λεπτά πριν
International Institute of Strategy: Τί σημαίνει ο χαρακτηρισμός της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ως τρομοκρατικής οργάνωσης από τον Τραμπ;
Η Ουάσινγκτον εγκαταλείπει οριστικά την αντίληψη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ως ενιαίου οργανισμού και υιοθετεί ένα πιο σύνθετο, αλλά και πιο...
Άμυνα1 ώρα πριν
Η Intracom Defence υποδέχτηκε την Σχολή Διοίκησης και Επιτελών του Πολεμικού Ναυτικού
Στελέχη της εταιρίας ενημέρωσαν τους σπουδαστές της Σχολής για τα Συστήματα και τις δραστηριότητες της εταιρίας στους τομείς των Τακτικών...
-
Άμυνα1 μήνα πρινΑποκάλυψη Ινδού στρατηγού! Πως ινδική φρεγάτα εξανάγκασε σε οπισθόχωρηση τρία τουρκικά πολεμικά πλοία
-
Δημοκρατία2 μήνες πρινΜε τη σημαία δεν παίζουμε! Η Pizza Fan διέκοψε τη συνεργασία με κωμικό που προσέβαλε την ελληνική σημαία
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΠολλαπλά «εγκεφαλικά» μοίρασε ο μεγάλος Εμίρ Κουστουρίτσα με όσα είπε για τη woke ατζέντα
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ1 ημέρα πρινΣεισμός από την αποκάλυψη βετεράνου της CIA! Αναμεμειγμένη σε οικονομικό σκάνδαλο με φόντο την Ουκρανία η Κάγια Κάλας
-
Άμυνα2 εβδομάδες πρινΤέξας – Αεροπορική Βάση Sheppard: Ένας Έλληνας πιλότος κερδίζει τον σεβασμό της Αμερικής
-
Πολιτική3 μήνες πρινΕνδιαφέρουσα στιχομυθία Μαρινάκη-Τζονσον! “Προτιμώ να κρατήσει κομμάτια της Ουκρανίας η Ρωσία για να μην πεθαίνουν παιδιά” πρότεινε ο πρόεδρος του Ολυμπιακού! “Ποια κομμάτια της Τσεχοσλοβακίας θα δίνατε στον Χίτλερ;” απάντησε ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας
-
Άμυνα2 μήνες πρινΣτα κάγκελα τα τουρκικά ΜΜΕ! Η Ελλάδα “κλείδωσε” τουρκικά Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ6 ημέρες πρινΣηκώνουμε τα χέρια ψηλά με τις νέες δηλώσεις Ερντογάν! Η Τουρκία δεν απομονώνεται, σέβεται σύνορα