Κανείς δεν γνωρίζει τον ακριβή αριθμό νεκρών, αλλά πιθανότατα έχουν σκοτωθεί πάνω από 200.000 άνθρωποι από βία, πείνα και ασθένειες.

Γράφει η Ουζάι Μπουλούτ, JihadWatch

Στις 15 Απριλίου 2023, ξέσπασε ένας βίαιος πόλεμος στην πρωτεύουσα του Σουδάν, Χαρτούμ. Ο πόλεμος αυτός, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, έχει αφήσει πίσω του δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και εκατομμύρια εκτοπισμένους εκτός συνόρων. Οι δύο κύριες πλευρές αυτής της σύγκρουσης είναι οι Σουδανικές Ένοπλες Δυνάμεις (SAF), υπό την ηγεσία του στρατηγού Αμπντέλ Φατάχ αλ-Μπουρχάν, και η παραστρατιωτική Δύναμη Ταχείας Υποστήριξης (RSF), υπό τον στρατηγό Μοχάμεντ Χαμντάν «Χεμίντι» Νταγκάλο.

Και οι δύο πλευρές διαπράττουν μαζικά εγκλήματα πολέμου εναντίον Σουδανών αμάχων λόγω της εθνότητας ή της θρησκείας τους. Η αραβοϊσλαμική υπεροχή αποτελεί τη βασική ιδεολογική ρίζα αυτής της βίαιης εχθρότητας.

Το Σουδάν είναι μια χώρα στην ανατολική Αφρική, νότια της Αιγύπτου, κατά μήκος της Ερυθράς Θάλασσας. Με πάνω από 50 εκατομμύρια ανθρώπους και μεγάλη εθνοτική ποικιλομορφία, βρίσκεται στο σταυροδρόμι της υποσαχάριας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Είναι επίσης η τρίτη μεγαλύτερη χώρα της ηπείρου.

Ο στρατός και η RSF υπήρξαν κάποτε σύμμαχοι, αλλά αυτό άρχισε να αλλάζει το 2021, αφού συνεργάστηκαν για την ανατροπή μιας μεταρρυθμιστικής πολιτικής κυβέρνησης πολιτών (που είχε συσταθεί μόλις τρία χρόνια νωρίτερα). Οι εντάσεις κλιμακώθηκαν ραγδαία μετά το πραξικόπημα. Ο διοικητής της RSF, Χεμίντι, βλέπει τον εαυτό του ως τον επόμενο δικτάτορα του Σουδάν, ενώ οι στρατηγοί του SAF θεωρούν ότι εκείνοι είναι οι νόμιμοι κυβερνήτες.

Σύμφωνα με την οργάνωση “Operation Broken Silence”, υπάρχουν βαθιές εθνοτικές διαιρέσεις που τροφοδοτούν τη βία:

SAF: Ελίτ Άραβες αξιωματικοί της κοιλάδας του Νείλου, από τις πιο προνομιούχες ομάδες της χώρας, αποτελούν την πλειονότητα της ηγεσίας. Αν και η βάση του στρατού είναι μικτή εθνοτικά, η αραβική υπεροχή και ο ρατσισμός επιμένουν. Μονάδες του στρατού έχουν πραγματοποιήσει στοχευμένες επιθέσεις κατά αμάχων λόγω εθνότητας.
RSF: Αραβικές φυλές από το Νταρφούρ κυριαρχούν στην οργάνωση. Πολλοί διοικητές και μαχητές υιοθετούν μια βίαιη, βαθιά ρατσιστική ιδεολογία που προωθεί την εθνοκάθαρση των αφρικανικών κοινοτήτων του Νταρφούρ και την υποταγή όλων των άλλων Σουδανών Αράβων.

Οι μελετητές Σαμίρ Μπατατσάρια και Κέλβιν Μπένεϊ εξηγούν τα ισλαμικά κίνητρα των εμπόλεμων πλευρών:

Από τον Απρίλιο του 2023, ο εσωτερικός πόλεμος στο Σουδάν έχει δημιουργήσει περιβάλλον αστάθειας που χαρακτηρίζεται από εθνοτικές σφαγές, λιμό, μαζικό εκτοπισμό και ξένη παρέμβαση. Σε αυτό το περιβάλλον αταξίας, ισλαμιστικές δυνάμεις επανεμφανίζονται σταδιακά.

Καθώς ο SAF ανακατέλαβε εδάφη τους τελευταίους μήνες, υπάρχουν κατηγορίες ότι ο στρατηγός Μπουρχάν βασίζεται όλο και περισσότερο σε ισλαμιστικές πολιτοφυλακές, όπως η ταξιαρχία αλ-Μπάραα Μπιν Μάλικ, οι Δυνάμεις Ασπίδας του Σουδάν και άλλες ομάδες συνδεδεμένες με το πρώην ισλαμιστικό κόμμα NCP.

Η ταξιαρχία αλ-Μπάραα Μπιν Μάλικ, που πήρε το όνομά της από έναν εξέχοντα Ισλαμιστή πολεμιστή, έπαιξε σημαντικό ρόλο στις επιχειρήσεις του SAF, περιλαμβανομένης της κατάληψης του Προεδρικού Παλατιού το Μάρτιο 2025. Εκτός από τον στρατιωτικό τους ρόλο, λειτουργούν ως πολιτική εμπροσθοφυλακή του ισλαμιστικού κινήματος.

Αντίστοιχα, η RSF αξιοποιεί ισλαμικές αφηγήσεις άλλου είδους, επικαλούμενη τη Μαχντιστική επανάσταση του 19ου αιώνα – ένα ισλαμικό καθεστώς γνωστό για βαρβαρότητα, σκλαβοπάζαρα, λιμό και εκτεταμένη βία, με σαφείς παραλληλισμούς στη σημερινή συμπεριφορά της RSF.

Οι δύο αντίπαλες αραβοϊσλαμικές υπεροπτικές παρατάξεις επιδιώκουν να ανακτήσουν την πολιτική εξουσία, να διαμορφώσουν το σύστημα διακυβέρνησης και να ανατρέψουν τις δημοκρατικές κατακτήσεις της επανάστασης του 2019.

Το RSF στοχεύει εθνοτικές αφρικανικές μειονότητες προς εξόντωση, ενώ ο SAF εμποδίζει ανθρωπιστική βοήθεια σε τεράστιες περιοχές. Ο ανθρώπινος απολογισμός είναι συντριπτικός, αναφέρει η Operation Broken Silence:

• Κανείς δεν γνωρίζει τον ακριβή αριθμό νεκρών, αλλά πιθανότατα έχουν σκοτωθεί πάνω από 200.000 άνθρωποι από βία, πείνα και ασθένειες.
• 30 εκατομμύρια Σουδανοί – πάνω από το μισό της χώρας – χρειάζονται βοήθεια.
• Πάνω από 14 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους ή έχουν φύγει στο εξωτερικό.
• Πάνω από το 65% των νοσοκομείων έχουν κλείσει ή καταστραφεί.
• Το 90% των σχολείων είναι κλειστά, αφήνοντας 19 εκατομμύρια παιδιά χωρίς εκπαίδευση.

Ο Ισλαμισμός υπήρξε αποσταθεροποιητική δύναμη στην Αφρική από τον 7ο αιώνα. Πριν την άφιξή του, το Σουδάν ήταν κυρίως χριστιανικό, ιδίως τα βασίλεια της Νουβίας. Παραδοσιακές και ανιμιστικές θρησκείες επικρατούσαν σε νότιες και ανατολικές περιοχές.

Το Σουδάν έχει ζήσει τη γενοκτονία του Νταρφούρ (2003), την απόσχιση του Νότιου Σουδάν (2011) και τον συνεχή διωγμό των Νούβιων και άλλων λαών.

Ο εξισλαμισμός του Σουδάν ήταν μια διαδικασία αιώνων, από τον 8ο αιώνα, και έγινε κυρίαρχος στον βορρά μεταξύ 14ου–16ου αιώνα. Στον νότο ολοκληρώθηκε πολύ αργότερα, κυρίως τον 19ο αιώνα.

Μετά την ανεξαρτησία το 1956, οι Άραβες ηγεμόνες του Σουδάν ακολούθησαν συνεχώς πολιτικές αραβο-ισλαμικής υπεροχής.

Οι εθνοτικές μειονότητες – Χριστιανοί, μη Άραβες και αυτόχθονες Αφρικανοί – ζουν έκτοτε σε εχθρικό περιβάλλον. Το Σουδάν έχει ζήσει τη γενοκτονία του Νταρφούρ (2003), την απόσχιση του Νότιου Σουδάν (2011) και τον συνεχή διωγμό των Νούβιων και άλλων λαών.

Όπως γράφουν οι ερευνήτριες Ομνία Μουστάφα και Γκαϊντά Χαμντούν, οι πολιτικές αραβοποίησης του καθεστώτος Μπασίρ ενίσχυσαν τον ρατσισμό και οδήγησαν στη γενοκτονία του Νταρφούρ. Η υπεροψία αυτή διαιρεί και καταστρέφει τη χώρα.

Από το 1956, το Σουδάν έχει ζήσει 35 πραξικοπήματα, επιτυχημένα και αποτυχημένα — περισσότερα από κάθε άλλη αφρικανική χώρα.

Το πραξικόπημα του 1989 έφερε στην εξουσία τον Ομάρ αλ-Μπασίρ, ο οποίος εγκαθίδρυσε ισλαμικό κράτος, προσέφερε καταφύγιο σε τρομοκρατικές οργανώσεις και χρησιμοποίησε αραβικές πολιτοφυλακές που διέπραξαν μαζικές θηριωδίες, ιδίως κατά χριστιανών.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, και οι δύο πλευρές έχουν μετατρέψει το γυναικείο σώμα σε πεδίο μάχης: βιασμοί, απαγωγές, σεξουαλική σκλαβιά και καταναγκαστικοί γάμοι

Η εξέγερση του 2019 ανέτρεψε τον Μπασίρ, δημιουργώντας μια μεταβατική κυβέρνηση. Όμως ο στρατός και η RSF παρέμειναν ισχυροί. Το πραξικόπημα του 2021 οδήγησε στη σημερινή εμφύλια σύγκρουση.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, και οι δύο πλευρές έχουν μετατρέψει το γυναικείο σώμα σε πεδίο μάχης: βιασμοί, απαγωγές, σεξουαλική σκλαβιά και καταναγκαστικοί γάμοι. Ιδίως οι Αφρικανοί Μασαλίτ του Ελ Τζενέινα έχουν υποστεί μαζικές αγριότητες.

Οι Χριστιανοί είναι από τους πιο συχνούς στόχους. Τον περασμένο μήνα, το Σουδάν απέλασε πάνω από 100 κυρίως χριστιανές γυναίκες από το Νότιο Σουδάν, πολλές χωρίστηκαν από τα παιδιά τους.

Κι ενώ το Σουδάν βυθίζεται στη γενοκτονία, η διεθνής κοινότητα ουσιαστικά απουσιάζει. Η ανθρωπιστική βοήθεια για το 2025 είναι χρηματοδοτημένη μόλις κατά 27%.

Χιλιάδες ακτιβιστές που διαδήλωναν επί μήνες ώστε η Χαμάς να παραμείνει στην εξουσία στη Γάζα είναι τώρα απόλυτα σιωπηλοί, την ώρα που ο σουδανικός λαός αντιμετωπίζει μια πραγματική γενοκτονία από δύο αραβο-ισλαμιστικές υπεροπτικές δυνάμεις.