Γράφει η Φανούλα Αργυρού, Σημερινή

χάρτης Hugo Gobbi το 1981.

Επανέρχομαι σε συνέχεια του άρθρου μου της περασμένης Κυριακής, για να εξηγήσω το παρασκήνιο στο Φόρεϊν Όφις για την απάντηση της κ. Άντζελα Γκίλον, 1.11.1983, όταν ερωτήθηκε αν οι Έλληνες της Κύπρου είχαν δεχθεί τη διζωνική, και απάντησε με ένα ΟΧΙ.

31 Ιουλίου 1979. Κατά τη διάρκεια συνομιλίας μεταξύ της Βρετανίδας τότε Πρωθυπουργού Μάργκαρετ Θάτσερ και του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Σπύρου Κυπριανού, σε συνέδριο των χωρών μελών της Κοινοπολιτείας:

«…Ο Πρόεδρος Κυπριανού είπε στην Πρωθυπουργό… ότι οι Τούρκοι μιλούσαν για ‘‘διζωνικότητα’’. Οι Έλληνες απαντούσαν ότι δεν υπήρχε τέτοιος όρος σε κανένα σύνταγμα. Η Πρωθυπουργός συμφώνησε ότι δεν ήταν όρος που χρησιμοποιείται στο Διεθνές Δίκαιο».

Οκτώβριος 1979 – Η Άγκυρα επιβεβαίωσε

Ο E. Karasapan, τότε γενικός διευθυντής στο τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, είπε σε αξιωματούχο της βρετανικής πρεσβείας στην Άγκυρα: «Οι Ελληνοκύπριοι δεν θα δεχθούν ποτέ διζωνικές διευθετήσεις… Οι Ελληνοκύπριοι το μόνο που είχαν δεχθεί ήταν τον δικοινοτισμό…».

«Η πολιτική μας είναι σχιζοφρενική»!

Στις 12 Δεκεμβρίου 1979 στο Φόρεϊν Όφις αξιωματούχος παραδέχθηκε ότι εκείνο που ζητούσαν από τους Ελληνοκυπρίους, για να διασφάλιζαν τα δικά τους συμφέροντα (στρατιωτικές Βάσεις) και να ικανοποιούσαν την Τουρκία υιοθετώντας ένα μέτρο ίσων αποστάσεων, ήταν εντελώς άδικο. Έγραψε: «Από τότε που διακόπηκαν οι ενδοκοινοτικές συνομιλίες τον Ιούνιο, η βρετανική πολιτική υπήρξε σχιζοφρενική…» (Βέβαια, «σχιζοφρενική» πάντα ήταν τουλάχιστον από το 1954 μέχρι σήμερα).

Ιούλιος 1980 – Ο ειδικός αντιπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ Yugo Gobbi έγραφε ότι αμφότερες οι πλευρές υποστήριζαν μια ομόσπονδη λύση σε σχέση με το συνταγματικό και διζωνική σε σχέση με το εδαφικό και παρουσίασε και διχοτομικό χάρτη. Είχε ως μυστικό σύμβουλο για το Κυπριακό τον Βρετανό ΄Υπ. Αρμοστή στη Λευκωσία.

Η Α. Gillon του Φόρεϊν Όφις: «The answer is no»

Την 1η Νοεμβρίου 1983, και δεκατέσσερεις ημέρες πριν από τη μονομερή, από τον Ραούφ Ντενκτάς, ανακήρυξη του ψευδοκράτους (15.11.1983), οι αξιωματούχοι στο Φόρεϊν Όφις ζήτησαν από την κ. A. Gillon από το τμήμα έρευνάς τους, αν οι Ελληνοκύπριοι είχαν δεχθεί την έννοια της διζωνικότητας, σε σχέση με την αναφορά του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην πρώτη συνάντηση του νέου γύρου των συνομιλιών στις 9 Αυγούστου 1980. Η κ. Γκίλον απάντησε ευθαρσώς, με ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ.

Πιο αναλυτικά, σε μετάφραση από το έγγραφο υπό τον τίτλο «Κύπρος: Η ιδέα της διζωνικότητας» στο οποίο αναφέρθηκα την περασμένη Κυριακή:

«Η απάντηση είναι όχι. Αυτή η αναφορά στη διζωνικότητα είχε εμποδίσει την επανέναρξη των ενδοκοινοτικών συνομιλιών για περισσότερο από έναν χρόνο. H ελληνοκυπριακή πλευρά ήθελε να εκφράσει τις επιφυλάξεις της για την τουρκική ερμηνεία του όρου, θεωρώντας ότι η τουρκική πλευρά εννοούσε τη διζωνικότητα σε ένα ομόσπονδο σύνταγμα ως ισοδύναμη με διχοτόμηση. Και η τουρκική πλευρά δεν ήταν διατεθειμένη να δεχθεί ελληνικές επιφυλάξεις στην εναρκτήρια δήλωση.

»Ο Ειδικός Αντιπρόσωπος του ΟΗΕ, Δρ Gobbi, τελικά κατάφερε να ξεπεράσει το αδιέξοδο αυτό, εκμεταλλευόμενος τον συναγερμό που δημιουργήθηκε και στις δύο πλευρές, το καλοκαίρι του 1980… Κατάφερε να πείσει τους Ελληνοκυπρίους να δεχθούν την εναρκτήρια δήλωση, με την προϋπόθεση ότι όλα τα σημεία θα ετύγχαναν εξαντλητικής συζήτησης…».

Και παρέθεσε δύο τηλεγραφήματα από τη βρετανική Υπ. Αρμοστεία της Λευκωσίας. Το πρώτο αναφερόταν στη δήλωση του Προέδρου Σπύρου Κυπριανού στις 9 Αυγούστου 1980… Όταν μίλησε εκτεταμένα για τη διζωνική και τόνισε ότι ο όρος «διζωνική» δεν υπάρχει στο σύνταγμα καμιάς ομοσπονδίας… επανέλαβε ότι η πλευρά του δεν δεσμεύθηκε με ουδεμία υποχρέωση και δεν δέχθηκε διζωνική λύση στο κυπριακό πρόβλημα. Κατά την άποψή του, ο όρος «διζωνική» δεν ήταν σωστός ούτε σε σχέση με το εδαφικό. Και το δεύτερο αναφερόταν στις δηλώσεις του Προέδρου Κυπριανού, ο οποίος έβαλε τις θέσεις του on record, σε δημοσιογραφική διάσκεψη λίγο μετά την έναρξη των συνομιλιών.

Με βάση αυτά, το Φόρεϊν Όφις έγραψε τα ψηφίσματα 541 και 550 (Σύμφωνα δε με δήλωση του τότε Υπ. Εξωτερικών, Γ. Ιακώβου, στη διατύπωση του ψηφίσματος 550 συνέτεινε με επίμονη επέμβασή του και ο Πρόεδρος Σπ. Κυπριανού).

15 Νοεμβρίου 1983 – Μονομερής ανακήρυξη ψευδοκράτους.

18 Νοεμβρίου 1983 – Καταδικαστικό ψήφισμα 541 Συμβουλίου Ασφαλείας.

11 Μαΐου 1984 – Δεύτερο καταδικαστικό ψήφισμα 550 Σ. Ασφαλείας.

Προς το τέλος του 1979 το Φόρεϊν Όφις αποφάσισε ότι ο μόνος τρόπος η ελληνοκυπριακή πλευρά να δεχόταν την τουρκική απαίτηση της «διζωνικότητας» ήταν με έναν «ευέλικτο» Πρόεδρο. Κάθισαν στην αναμονή…

Ιούλιος 1987 – Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του βρετανικού Κοινοβουλίου πρότεινε στο Φόρεϊν Όφις την υποστήριξη συνομοσπονδίας και το εμπόριο των κατεχομένων με τον έξω κόσμο («Παροικιακή» Λονδίνου, 2.7.1987).

Βρήκαν τον «ευέλικτό» τους Γ. Βασιλείου (υποψήφιο του ΑΚΕΛ). Τον βοήθησαν να εκλεγεί. Δίχως τη γνώση ή έγκριση του λαού, δέχθηκε το διζωνικό ψήφισμά τους, 649/90 στο Συμβούλιο Ασφαλείας, όπως έκανε προφορικώς προς Βρετανούς και Αμερικανούς εν αγνοία του λαού και ο Μακάριος το 1975. Το 1977 έδωσε τον καταραμένο διζωνικό χάρτη διά χειρός Τ. Παπαδόπουλου. Με τον χάρτη στο Εθνικό και Υπουργικό Συμβούλιο το 1977 διαφώνησαν Κυπριανού και Λυσσαρίδης… Ο Κληρίδης πρώτος συμφωνούσε από 1974, όπως και το ΑΚΕΛ (για γεωγραφική ομοσπονδία)…

Η βιασύνη για το ψήφισμα 649 ήταν για να διδόταν νομιμότητα (legitimacy) στη ΔΔΟ εφόσον οι κατευθυντήριες γραμμές 1977 δεν είχαν…

https://simerini.sigmalive.com/article/2020/1/12/ekane-oti-tou-upedeixan-oi-bretanoi/

Και έτσι το 1992 το Φόρεϊν Όφις κατάφερε να εισαγάγει τις συνομόσπονδές του «Ιδέες Γκάλι». Οι οποίες απορρίφθηκαν με διαδηλώσεις όταν περίπου 20.000 πολίτες (και μαθητές) βγήκαν στους δρόμους…

Τη ΔΔΟ ο λαός την απέρριψε με το συντριπτικό ΟΧΙ στις 24.4.2004.

(Από τα βρετανικά έγγραφα στο Βρετανικό Εθνικό Αρχείο – βιβλίο γράφουσας «Διζωνική vs Δημοκρατία»).

Ο νομικός Σίμος Αγγελίδης για τα 42 χρόνια ψευδοκράτους – 15/11/2025

https://www.youtube.com/watch?v=hVYVOQc6Jtw

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

Ο διχοτομικός χάρτης, που συνόδευε τις συνομόσπονδες βρετανικές «Ιδέες Γκάλι» το 1992.

Το έγγραφο A. Gillon.

O Γ. Βασιλείου, που έκανε ό,τι του ζητούσαν οι Βρετανοί.

Η επέτειος των 80 χρόνων από τη Δίκη της Νυρεμβέργης υπενθυμίζει ότι ακόμη και μετά τον απόλυτο όλεθρο υπάρχει πάντα μια αχτίδα δικαιοσύνης. Σχόλιο της Δήμητρας Κυρανούδη.Το 2025 που οδεύει προς το τέλος του είναι μια χρονιά σημαδιακή με σημαντικές ιστορικές επετείους: 80 χρόνια από την απελευθέρωση του στρατοπέδου εξόντωσης Άουσβιτς-Mπιρκενάου, 80 χρόνια από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και 80 χρόνια από τη Δίκη της Νυρεμβέργης -ή ορθότερα τις Δίκες της Νυρεμβέργης (1945-1946).

Στο εδώλιο, με απόλυτη κυνικότητα, βλέμματα ψυχρά oι απαθείς δράστες, χωρίς ίχνος μεταμέλειας, μιλώντας μηχανικά, τεχνοκρατικά, χωρίς να δείχνουν καμία αντίληψη για το μέγεθος των αποτρόπαιων πράξεων που διέπραξαν. Στη Νυρεμβέργη βρέθηκαν υπόλογα κορυφαία στελέχη της ναζιστικής ελίτ: μεταξύ τους ο στρατάρχης του Τρίτου Ράιχ Χέρμαν Βίλχελμ Γκέρινγκ και ο διοικητής του Άουσβιτς Ρούντολφ Ες.

Ο Αδόλφος Χίτλερ, ο «Φύρερ», ο ενορχηστρωτής των πάντων, είχε αυτοκτονήσει πριν λογοδοτήσει. Πολλοί Ναζί πρόλαβαν να διαφύγουν στο εξωτερικό, άλλοι συνέχισαν να ζουν στη Γερμανία μια ήσυχη ζωή. Πολλοί δεν πρόλαβαν να εντοπιστούν εν ζωή και να λογοδοτήσουν. Άλλοι δικάστηκαν λίγο πριν πεθάνουν, υπέργηροι.

Το «Δώρο» της Νυρεμβέργης»

Το ότι η γέννηση του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου συνέδεσε τελικά το όνομά τής με μια γερμανική πόλη «είναι ένα δώρο», γράφει σε σχόλιό του το Γερμανικό Δίκτυο Συντακτών RND.

Ένα «δώρο» στο «έθνος που προηγουμένως είχε τυλίξει στις φλόγες τον κόσμο» παρατηρεί και συνεχίζει: «Οι δίκες της Νυρεμβέργης και η σχεδόν ταυτόχρονη ίδρυση των Ηνωμένων Εθνών γέννησε την προσδοκία για έναν κόσμο βασισμένο σε διεθνείς κανόνες. Έναν κόσμο, στον οποίο η γενοκτονία και τα εγκλήματα δεν μπορούν να αφεθούν ατιμώρητα. Έναν κόσμο, στον οποίο οι υπαίτιοι υποφέρουν από άυπνες νύχτες -ακριβώς επειδή μπορούν να καταστούν υπόλογοι».

80 χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τη Δίκη της Νυρεμβέργης υπάρχουν ακόμη στην Ευρώπη ανοιχτά ζητήματα, οι πληγές δεν έχουν ακόμη επουλωθεί, η ευθύνη δεν έχει αποδοθεί πλήρως, θεωρούν χώρες όπως Ελλάδα ή η Πολωνία.

80 χρόνια μετά, η Ευρώπη, η Μέση Ανατολή, ο κόσμος βρίσκονται αντιμέτωποι ξανά με αιματηρούς πολέμους και νέες υβριδικές κρίσεις. Εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, νέες γενοκτονίες συνεχίζουν να διαπράττονται στον πλανήτη.

Η διεθνής δικαιοσύνη, τα όργανα απονομής της, το διεθνές δίκαιο σήμερα βάλλονται ακόμη και από τους νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, από εκείνους δηλαδή που έθεσαν τις προϋποθέσεις για τη Δίκη της Νυρεμβέργης. Και ίσως αυτό ακριβώς, να είναι ο πιο κακός οιωνός.

SigmaLive.com