Η ανακοίνωση της Φενέρμπαχτσε για την απόκτηση του Ενγκολό Καντέ (4/2) δεν είχε μόνο μεταγραφικό ενδιαφέρον. Είχε πολιτικό μήνυμα. Ο σύλλογος της Κωνσταντινούπολης ευχαρίστησε δημόσια τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την «παρέμβασή» του, παρουσιάζοντας τη μεταγραφή ως διαδικασία που ολοκληρώθηκε χάρη στην προεδρική επιρροή — μια πρακτική που δείχνει πώς ο αθλητισμός στην Τουρκία λειτουργεί συχνά ως πεδίο κύρους, ισχύος και προβολής.

Ο 34χρονος Γάλλος διεθνής, παγκόσμιος πρωταθλητής του 2018, έρχεται στην Τουρκία μετά από δυόμιση σεζόν στη Σαουδική Αραβία με την Αλ-Ιτιχάντ. Η μεταγραφή είχε «παγώσει» αρχικά λόγω ζητήματος προθεσμίας, όμως η FIFA έδωσε τελικά το πράσινο φως.

Το τεχνικό σκέλος: TMS και “λάθος” εισαγωγή στοιχείων

Στο δελτίο Τύπου της, η Φενέρ υποστηρίζει ότι αξιωματούχοι της Αλ-Ιτιχάντ εισήγαγαν λανθασμένα τις πληροφορίες της μεταγραφής στο Transfer Matching System (TMS) της FIFA, στο κλείσιμο της μεταγραφικής περιόδου στη Σαουδική Αραβία, με αποτέλεσμα το αρχικό αίτημα να απορριφθεί λόγω εκπρόθεσμων εγγράφων. Το αξιοσημείωτο είναι ότι το ζήτημα δεν έμεινε σε επίπεδο συλλόγων και ομοσπονδιών: η υπόθεση «ανέβηκε πολιτικά» μέχρι να κλείσει.

Η “προεδρική” διάσταση: soft power στο εσωτερικό και μήνυμα προς τα έξω

Η χρονική σύμπτωση που προβάλλεται είναι ενδεικτική: ο Ερντογάν πετούσε (3/2) στη Σαουδική Αραβία για συνάντηση με τον πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, χρησιμοποίησε την επιρροή του ώστε να ξεμπλοκάρει η διαδικασία.

Ο πρόεδρος της Φενέρ, Σαντετίν Σαράν, το είπε χωρίς περιστροφές: ευχαρίστησε τον Ερντογάν για την «ακλόνητη υποστήριξη» που επέτρεψε να ολοκληρωθεί η μεταγραφή και, όπως σημείωσε, θα συμβάλει στην «ανάπτυξη της Φενέρ και του τουρκικού ποδοσφαίρου». Πρόκειται για κλασική συνταγή πολιτικής νομιμοποίησης μέσω αθλητικής επιτυχίας: ο ηγέτης εμφανίζεται ως εγγυητής “μεγάλων κινήσεων”.

Πίεση παίκτη και τελική έγκριση FIFA

Τουρκικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι ο Καντέ αρνήθηκε να προπονηθεί (3/2) ως μοχλό πίεσης προς την Αλ-Ιτιχάντ, ώστε να ολοκληρωθεί η μετακίνηση. Με την έγκριση της FIFA, η Φενέρ προχώρησε στην ανακοίνωση, χωρίς ωστόσο να δώσει λεπτομέρειες για τη διάρκεια του συμβολαίου.

Αγωνιστικό κίνητρο: ρυθμός, Ευρώπη, Μουντιάλ 2026

Σε καθαρά ποδοσφαιρικό επίπεδο, ο Καντέ μπαίνει σε ομάδα που είναι 2η στο τουρκικό πρωτάθλημα και συνεχίζει στο Europa League. Ο στόχος του είναι προφανής: να παραμείνει σε υψηλό αγωνιστικό ρυθμό ενόψει Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026 (11 Ιουνίου – 19 Ιουλίου σε ΗΠΑ/Μεξικό/Καναδά).

Με το ημερολογιακό έτος 2026 να απέχει πλέον σχεδόν πέντε μήνες, η Ένωση Ευρωπαίων Οπαδών προχώρησε σε δημόσια τοποθέτηση, επισημαίνοντας πως «ανησυχεί εξαιρετικά για την συνεχιζόμενη στρατιωτικοποίηση των αστυνομικών δυνάμεων στις ΗΠΑ».

Στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχωρήθηκε στο βρετανικό δίκτυο BBC, ο Ρομάν Εβέν, ο οποίος κατέχει τη θέση του Εκτελεστικού Διευθυντή της «Football Supporters Europe» (FSE), διατύπωσε τον έντονο προβληματισμό του σχετικά με τις συνθήκες που ενδέχεται να επικρατήσουν στα γήπεδα και τις αθλητικές εγκαταστάσεις κατά τη διάρκεια του 2026.

«Ανησυχώ πολύ για την συνεχιζόμενη στρατιωτικοποίηση των αστυνομικών δυνάμεων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε αυτό το στάδιο, οι οπαδοί που ταξιδεύουν έχουν πολύ λίγες, εάν όχι καθόλου, πληροφορίες σχετικά με το τί θα επιτρέπεται ή δεν θα επιτρέπεται στα στάδια περιμένουν χώρας», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Εβέν.

Η κύρια πηγή ανησυχίας εστιάζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και στις αναφορές για πιθανή στοχοποίηση ατόμων που δεν διαθέτουν τα απαραίτητα νομιμοποιητικά έγγραφα εντός των εγκαταστάσεων του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026. Υπενθυμίζεται ότι η κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση είναι προγραμματισμένη να διεξαχθεί από τις 11 Ιουνίου έως τις 19 Ιουλίου, με τη συνδιοργάνωση των ΗΠΑ, του Καναδά και του Μεξικού.

«Δεν γνωρίζουμε με σαφήνεια τί θα επιτρέπεται στα στάδια, ποιοί θα αναπτυχθούν μέσα σ΄αυτά και ποιες αστυνομικές δυνάμεις θα είναι παρούσες και πού», πρόσθεσε συμπληρωματικά ο Ρομάν Εβέν.

Σε σχετική επικοινωνία που είχε με το BBC, η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA) παρείχε διαβεβαιώσεις ότι η ασφάλεια των φιλάθλων εξακολουθεί να αποτελεί «απόλυτη προτεραιότητά» τις αρμόδιες τοπικές αρχές «για τον σχεδιασμό, τον συντονισμό και την εφαρμογή ολοκληρωμένων μέτρων ασφαλείας για τη διοργάνωση».

Είναι γεγονός ότι μπέρδευα πολλούς φίλους όταν έριχνα στη συζήτηση τον Τάσο της ΑΕΚ, ιδιαίτερα μετά τους αποκλεισμούς από την Ντέρμπι Κάουντι και την Κ.Π. Ρέιντζερς.

Στο Αθηναίδειο υπήρχε και μια πλούσια δανειστική βιβλιοθήκη, από την οποία μπόρεσα να διαβάσω αρκετές συλλογές διηγημάτων. Εκεί ανακαλύψαμε και το ποιητικό βιβλίο «Συλλογή» του Γιάννη Κ. Παπαδόπουλου. Έτσι ξεκίνησε μια πρώτη γνωριμία με τον ποιητικό του λόγο και τα βραβευμένα του διηγήματα. Μια γνωριμία που οδήγησε στην έκδοση δύο άγνωστων βιβλίων του και στη διάσωση του αρχείου του. Μια γνωριμία που μου χάρισε μια ακριβή φιλία και τη μύησή μου σε ένα φωτεινό ήθος: ενός φιλολόγου, επαναστάτη, «αντάρτη πόλεων», κοσμοπολίτη και χριστιανού, ταπεινού και σοφού…

Είναι αλήθεια πως τότε, μετά την εισβολή, όλοι διάβαζαν. Παιδιά και έφηβοι. Από τον δημοφιλή ΜΠΛΕΚ, τον Ζαγκόρ, τον Όμπραξ, μέχρι Μίκυ Μάους, Τιραμόλα και άλλα πολλά κόμικς. Υπήρχαν ποικίλες «διμοιρίες» διαβάσματος. Πρώτη και καλύτερη, η Αθλητική Μεραρχία, ολόκληρη.

Οι ποδοσφαιρικές συζητήσεις και οι αθλητικές ενημερώσεις στην αυλή, στις τάξεις του Στ’ Γυμνασίου, ήταν όντως επικές. Οι διαλογικές μάχες εκ του συστάδην δίνονταν στα γύρω στενά, όπου, για να επιβιώσεις, έπρεπε να κατέχεις σε βάθος το Παγκύπριο και το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Τούτο απαιτούσε σοβαρή μελέτη του αθλητικού Τύπου, του «Φιλάθλου» και των λοιπών, καθώς και σοβαρή πρόσβαση σε μία από τις αθηναϊκές εφημερίδες: «Μπάλα», «Αθλητικό Φως», **«Αθλητική Ηχώ»…

Για να ληφθείς δε σοβαρά υπόψη, ήταν επάναγκες να έχεις τεκμηριωμένη φιλαθλητική ιδιότητα: μίας ομάδας στην Κύπρο, μίας ομάδας στην Ελλάδα και μίας στο Αγγλικό Πρωτάθλημα. Επιπρόσθετο εμπειρικό προσόν: η συμμετοχή σου σε ομάδες ποδοσφαίρου «χωράφας» από τεσσάρων ετών, η σοβαρή παρουσία σου—άνευ απουσιών—στην ομάδα «μάππας» της τάξης σου και η εις βάθος στήριξη μίας συνοικιακής ή αγροτικής ομάδας, ενταγμένης επισήμως σε μία από τις τρεις Αγροτικές Ομοσπονδίες της Επαρχίας: ΠΑΑΟΚ, ΕΠΟΠΛ ή ΑΟΚΝΕΛ.

Κορυφαίοι αναλυτές του σχολείου: ο Νίκος Ανδρέου (είχε το ρεπορτάζ της Ομόνοιας), ο Γιώργος Παττίχης (μετρ του ρεπορτάζ του ΑΠΟΕΛ), ο Σάββας Παπαθωμάς (γνώστης αδιαφιλονίκητος όλων των γεγονότων της προσφυγικής, αθλητομάνας Ανόρθωσης). Ο Γιώργος Παρασκευάς κι εγώ εμβαθύναμε με πάθος στην πορεία του Απόλλωνα. Ο Γιώργος και τα Υψωνιάτικα γνώριζαν εις βάθος τα της αγροτικής ΠΑΑΟΚ.

Ακρωτήρι και Ύψωνας-Διγενής έγραφαν ιστορία τότε στα αγροτικά γήπεδα, και τα ολοήμερα «επτά καθ’ ομάδαν»—τα αξέχαστα seven-a-side—ήταν καθημερινότητα.

Είναι αξιοσημείωτο πως, εκτός από τη μελέτη των μαθημάτων—όποια κι αν ήταν αυτά, φροντιστηριακά, «δουλειές του ποδαριού» ή τακτικές της βιοπάλης—μελετούσαν όλοι και για τα ενδιαφέροντά τους. Άνθιζε και ο δανεισμός: βιβλία για μοτόρες, για τον στίβο, επιστημονικά περιοδικά, εκκλησιαστικά περιοδικά, Φλας, Αφισόραμα. Αγγλέζικα της μάππας. Βίπερ Νόρα για τα κορίτσια. Κομματικά έντυπα και άλλα πολλά.

Ο «Μικρός Ήρως» είχε μεγάλη παρουσία στον Άη Γιάννη. Επίσης τα καουμπόικα: «Μικρός Σερίφης» και «Μικρός Αρχηγός». Πολλοί και πολλές στο σχολείο μας διάβαζαν λογοτεχνία. Αρκετοί διάβαζαν και πολιτική, λόγω των δύσκολων καιρών.

Η μεγάλη όμως συζήτηση—που δεν ξεχνώ—ήταν αν κυκλοφόρησε τελικά το πολυσυζητημένο ΜΠΛΕΚ με τον τραγικό υπότιτλο: «Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΠΛΕΚ…»

Υ.Γ. Ιστορικές ήταν βεβαίως και οι διχαστικές συζητήσεις περί του καλύτερου Κύπριου ποδοσφαιριστή: Καιάφας ή Κανάρης; Κουρέας ή Κρυστάλλης; Κολοκάσης, Μιαμηλιώτης ή Ππαντζιάρας; Μάρκου, Στεφανής, Φοίβος ή Φάνος;

Είναι γεγονός ότι μπέρδευα πολλούς φίλους όταν έριχνα στη συζήτηση τον Τάσο της ΑΕΚ, ιδιαίτερα μετά τους αποκλεισμούς από την Ντέρμπι Κάουντι και την Κ.Π. Ρέιντζερς.

Άντε, τελειώνε με τη μπάλα να δούμε τις μεταγραφές…

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ