Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Μαζικό ρωσικό πλήγμα σε ενέργεια και μεταφορές – προωθήσεις στο μέτωπο και «σκιές» στη Μαύρη Θάλασσα

Κλιμάκωση αλληλοπληγμάτων σε κρίσιμες υποδομές, με τη ρωσική πλευρά να επιχειρεί συστημική αποδυνάμωση ενέργειας–μεταφορών στην ουκρανική ενδοχώρα (με εμφανές αποτύπωμα στο Κίεβο), την ώρα που η ουκρανική πλευρά επιχειρεί αντίποινα σε ρωσικές αμυντικές/ενεργειακές δομές και —ταυτόχρονα— ανοίγουν «επικίνδυνες» παράμετροι στη Μαύρη Θάλασσα, με ενδεχόμενες επιπτώσεις σε τρίτες χώρες και ενεργειακές ροές.

Δημοσιεύτηκε στις

Συνδυασμένο, μεγάλης κλίμακας κύμα πληγμάτων εξαπέλυσε η τη νύχτα της 13ης Ιανουαρίου 2026, στοχεύοντας —σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδει το SouthFront— ενεργειακές υποδομές, κόμβους μεταφορών και εγκαταστάσεις logistics διπλής χρήσης σε ευρύ γεωγραφικό εύρος της Ουκρανίας. Πρόκειται για την πρώτη τόσο εκτεταμένη επιχείρηση έπειτα από 17 ημέρες, που σηματοδοτεί επιστροφή σε ένταση αντίστοιχη με προηγούμενες περιόδους «παύσης».

Το «πακέτο» της επίθεσης και οι στόχοι

Με βάση τα στοιχεία που αποδίδονται στην ουκρανική Πολεμική Αεροπορία, η επίθεση περιλάμβανε 293 επιθετικά UAV (κυρίως τύπου Geran-2), 18 βαλλιστικούς πυραύλους και 7 πυραύλους cruise από επιχειρησιακά-τακτικά συστήματα Iskander. Η ουκρανική πλευρά υποστήριξε ότι αναχαίτισε σημαντικό μέρος των εναέριων στόχων.

Τα πλήγματα αναφέρονται σε Κίεβο, Ζιτόμιρ, , Οδησσό, , Σούμι, Ντνιπροπετρόφσκ, Χερσώνα, Ζαπορίζια, με έμφαση σε κρίσιμους «κόμβους» παραγωγής και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και σε υποδομές σιδηροδρομικού δικτύου.

Κίεβο: «έσπασε ο ενεργειακός δακτύλιος»

Στην περιοχή του Κιέβου, σύμφωνα με την ίδια πηγή, χτυπήθηκε η Θερμική Μονάδα Trypilska (Tripolskaya/Trypilska TPP), καθώς και κρίσιμες εγκαταστάσεις που συνδέονται με την υπερυψηλή τάση: η υποσταθμός “Kyivska 750 kV”, αλλά και οι “Severnaya/Pivnichna (Northern)” και “Brovarska” υποσταθμοί κοντά σε Novi Petrivtsi και Krasylivka. Η εκτίμηση που μεταφέρεται είναι ότι το πρόβλημα δεν ήταν «έλλειμμα παραγωγής», αλλά ρήξη του κύριου δικτύου μεταφοράς, με αποτέλεσμα αλυσιδωτές διακοπές και ευρείας κλίμακας blackout στην πρωτεύουσα.

Ντνιπροπετρόφσκ – Ζαπορίζια – Χάρκοβο: χτυπήματα σε ΤPP/CHP και κόμβους διανομής

  • Στην περιφέρεια Ντνιπροπετρόφσκ αναφέρεται πλήγμα στην Kryvyi Rih TPP, με αναφορά σε πολλαπλές εστίες πυρκαγιάς και ζημιές σε μετασχηματιστές.

  • Στη Ζαπορίζια, πλήγμα φέρεται να δέχθηκε ο κρίσιμος υποσταθμός 750 kV “Zaporizka” στην περιοχή Znachkove, ως κόμβος σύνδεσης του δικτύου της νοτιοανατολικής Ουκρανίας.

  • Στο Χάρκοβο, καταγράφονται πλήγματα στην CHPP-5 και σε τερματικό της “Nova Poshta” στο Novyi Korotych, με την επισήμανση ότι χρησιμοποιούνταν —κατά τον ισχυρισμό— για στρατιωτικο-λογιστικούς σκοπούς.

Σιδηρόδρομος και logistics: πίεση στις μεταφορές προς βορειοανατολικά

Στο Ζιτόμιρ, αναφέρεται ζημιά στο αμαξοστάσιο/depôt μηχανών του σταθμού “Korosten-Podilskyi” (Korosten), εξέλιξη που —εφόσον επιβεβαιωθεί— θα μπορούσε να περιορίσει τη δυναμικότητα του κόμβου για στρατιωτικές αμαξοστοιχίες. Γίνεται επίσης αναφορά για πλήγμα σε υποδομή έλξης/ηλεκτροδότησης σιδηροδρόμων στην περιοχή Sloviansk (traction substation ECHE-39), καθώς και σε αποθήκη στη Novostepanivka, που συνδέεται με βάση της 38ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών.

Μαύρη Θάλασσα: κλιμάκωση με εμπορικά πλοία και «παράπλευρα» τρίτων χωρών

Το SouthFront μεταφέρει ότι μία ημέρα πριν, κοντά στην Οδησσό, drones-καμικάζι φέρεται να επιτέθηκαν σε εμπορικά πλοία (tanker ATA VOYAGER και πλοίο BLUE BEAD), δείχνοντας —όπως σημειώνεται— συνέχιση της πίεσης στη θαλάσσια εμπορική δραστηριότητα της Ουκρανίας.

Ιδιαίτερο βάρος δίνεται και σε γεγονότα το πρωί της 13ης Ιανουαρίου κοντά στο Novorossiysk, όπου ναυτικά drones φέρεται να έπληξαν δύο δεξαμενόπλοια (Delta Harmony και Matilda) στην περιοχή του τερματικού του CPC. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, το Υπουργείο Ενέργειας του Καζακστάν ανέφερε ότι τα πλοία ήταν άδεια, τα πληρώματα δεν τραυματίστηκαν και δεν διαπιστώθηκαν σοβαρές ζημιές στο κύτος.
Στο ίδιο κείμενο φιλοξενείται ερμηνεία «αναλυτών» περί δήθεν κατεύθυνσης από το Λονδίνο, χωρίς δημόσια ανάληψη ευθύνης και χωρίς επιβεβαίωση από επίσημες πηγές (η δεν σχολίασε, ο CPC επίσης δεν εξέδωσε επιχειρησιακή ανακοίνωση, κατά το SouthFront).

Αλληλοχτυπήματα: ουκρανικά drones σε ρωσικό έδαφος

Παράλληλα, γίνεται λόγος για ουκρανικά πλήγματα σε ρωσικό έδαφος: ρωσικές πηγές υποστηρίζουν ότι η αεράμυνα κατέρριψε 11 drones σε διάφορες περιοχές. Στο Taganrog (περιοχή Rostov) αναφέρεται πλήγμα σε εργοστάσιο “Atlant Aero” που —κατά τον ισχυρισμό— συνδέεται με παραγωγή drones, ενώ στην Oryol καταγράφεται στόχευση ενεργειακής υποδομής/μονάδας ηλεκτροπαραγωγής.

Το μέτωπο: προωθήσεις σε πολλούς τομείς

Στο επιχειρησιακό σκέλος, καταγράφονται ρωσικές προωθήσεις/τακτικά κέρδη στους άξονες:

  • Kupyansk, με αναφορές για σταθερό αλλά σκληρό αγώνα, έλεγχο τμημάτων του Kupyansk-Vuzlovyi και πίεση στα μετόπισθεν.

  • Lyman και Pokrovsk, με επιμέρους ανακατατάξεις.

  • Zaporizhzhia, όπου το SouthFront περιγράφει ως «εντονότερη φάση» επιθετικών ενεργειών, με έλεγχο σε Bilohiria και μεγάλο μέρος της Mala Tokmachka και συνέχιση μαχών προς Prymorske και Veselianka.

  • Sumy, με κίνηση στη ζώνη Kondrativka–Yunkivka και στόχο τη δημιουργία προϋποθέσεων προς Khoten/Khotyn και Pisarivka.

  • Kharkiv, με αναφορές για επέκταση ελέγχου σε δασικές ζώνες κοντά σε Staritsa, κινήσεις προς Hrafskyi/Grafskoye και Symonivka, ενώ συνεχίζονται σκληρές συγκρούσεις στην περιοχή Volchanskie Khutora.

Στο ίδιο πακέτο πληροφοριών, γίνεται λόγος για ρωσικές κινήσεις σε Podoly, κατάληψη/έλεγχο σε Khromovka, είσοδο στο νότιο τμήμα της Nikiforovka, καθώς και «ανάκτηση ελέγχου» στο Redkodub.

Οι αναφερόμενες ουκρανικές απώλειες το τελευταίο 24ωρο αποδίδονται σε περίπου 1.275 στρατιώτες, αριθμός που δεν μπορεί να επαληθευτεί ανεξάρτητα από το παρόν υλικό.

Διπλωματία: το Νταβός και η πίεση προς Τραμπ

Στο πολιτικό επίπεδο, το SouthFront μεταφέρει δημοσιεύματα δυτικών μέσων ότι στο Νταβός σχεδιάζεται συνάντηση με εκπροσώπους χωρών της και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με στόχο —όπως αναφέρεται— να ασκηθεί πίεση στον Ντόναλντ Τραμπ ώστε να δεσμευθεί για εγγυήσεις ασφαλείας προς την Ουκρανία. Η λογική, όπως περιγράφεται, είναι ότι η ευρωπαϊκή στάση για επόμενα βήματα (βοήθεια/στήριξη) εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη θέση των ΗΠΑ.

Η εικόνα της ημέρας

Η συνολική εικόνα που προκύπτει από τα στοιχεία που παραθέτει το SouthFront είναι κλιμάκωση αλληλοπληγμάτων σε κρίσιμες υποδομές, με τη ρωσική πλευρά να επιχειρεί συστημική αποδυνάμωση ενέργειας–μεταφορών στην ουκρανική ενδοχώρα (με εμφανές αποτύπωμα στο Κίεβο), την ώρα που η ουκρανική πλευρά επιχειρεί αντίποινα σε ρωσικές αμυντικές/ενεργειακές δομές και —ταυτόχρονα— ανοίγουν «επικίνδυνες» παράμετροι στη , με ενδεχόμενες επιπτώσεις σε τρίτες χώρες και ενεργειακές ροές.

ISW: Πάνω από 300 στόχοι, χτύπημα στην ενέργεια και άνοδος των απωλειών αμάχων το 2025

Η νύχτα 12 προς 13 Ιανουαρίου 2026 σημαδεύτηκε από μία ακόμη μεγάλης κλίμακας ρωσική επιχείρηση πυραυλικών και drone πληγμάτων, με κύριο βάρος —σύμφωνα με την αποτίμηση που παραθέτεις από το Institute for the Study of War (ISW)— σε ενεργειακές υποδομές, υποσταθμούς, μεταφορές και κόμβους logistics. Παράλληλα, η εικόνα του 2025 κλείνει με αισθητή αύξηση θυμάτων μεταξύ αμάχων, καθώς η μακράς ακτίνας κρούση κλιμακώθηκε σε ρυθμό και ένταση.

Εκτίναξη απωλειών αμάχων το 2025: οι αριθμοί που «καίνε»

Σύμφωνα με όσα αναφέρει το ISW επικαλούμενο ρεπορτάζ του , ευρωπαϊκή αποτίμηση καταγράφει ότι ρωσικά πλήγματα σκότωσαν περίπου 2.400 Ουκρανούς αμάχους και τραυμάτισαν σχεδόν 12.000 το 2025, περίπου +30% σε σχέση με το 2024.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η UN Human Rights Monitoring Mission in Ukraine (HRMMU): για το 2025 καταγράφει 2.514 νεκρούς αμάχους και 12.142 τραυματίες, αύξηση 31% από το 2024, με τη συντριπτική πλειονότητα των απωλειών να σημειώνεται σε ουκρανικά ελεγχόμενες περιοχές.

Το ISW συνδέει αυτή την αύξηση με την ποιοτική και ποσοτική κλιμάκωση των ρωσικών “strike packages” μέσα στο 2025: από σπάνια «πακέτα» άνω των 200 βλημάτων/στόχων το 2024, σε επαναλαμβανόμενες μαζικές επιθέσεις το 2025. Η αναφορά για κορύφωση τον Σεπτέμβριο (επίθεση ~805–823 projectiles) έχει καταγραφεί και σε δυτικές ανασκοπήσεις.

Η επίθεση 12–13 Ιανουαρίου: 293 drones, Iskander και χτυπήματα σε ενέργεια/υποδομές

Στο επιχειρησιακό σκέλος, η ουκρανική αεράμυνα ανέφερε ότι η Ρωσία εκτόξευσε 18 βαλλιστικούς Iskander-M (και/ή σε ρόλο κρούσης), 7 Iskander-K cruise και 293 drones (με σημαντικό μέρος Shahed-τύπου), με στόχους σε πολλαπλές περιφέρειες.
Ο απολογισμός περιλαμβάνει πλήγματα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις και κρίσιμες υποδομές (με χαρακτηριστικό παράδειγμα την επιβάρυνση σε ηλεκτροδότηση/θέρμανση εν μέσω ψύχους), αλλά και χτύπημα σε ταχυδρομικό τερματικό στο Χάρκοβο με 4 νεκρούς αμάχους, σύμφωνα με ουκρανικές αρχές.

Στο ίδιο πλαίσιο, ουκρανικές πηγές ανέφεραν σοβαρές ζημιές στην Οδησσό, με δεκάδες χιλιάδες νοικοκυριά χωρίς ρεύμα, ενώ ο προειδοποιεί ότι οι επιθέσεις στην ενέργεια «χτυπούν» ευθέως τη δυνατότητα επιβίωσης των πολιτών μέσα στον χειμώνα.

Μαύρη Θάλασσα: drones σε εμπορικά πλοία και ρίσκο κλιμάκωσης

Το ISW (όπως το παραθέτεις) σημειώνει πλήγματα σε δύο ξένης σημαίας πλοία κοντά στην Οδησσό, με ρωσικές πηγές/κανάλια να εμφανίζουν υλικό χτυπημάτων από drone. Ο ΟΗΕ έχει επίσης καταγράψει κλιμάκωση με πλήγματα σε λιμενικές υποδομές και εμπορική ναυτιλία στην περιοχή της Οδησσού.
Παράλληλα, δυτικά και ρωσικά αντιπολιτευόμενα μέσα ανέφεραν χτυπήματα σε δεξαμενόπλοια κοντά στο Novorossiysk/CPC, με τον δράστη να παραμένει ασαφής στο δημόσιο πεδίο.

Ο πόλεμος της παραγωγής: φθηνά drones, BAI και «πίεση στα μετόπισθεν»

Κεντρικό συμπέρασμα της ανάλυσης ISW (όπως το δίνεις) είναι ότι η Μόσχα κλιμακώνει την παραγωγή και την καινοτομία σε φθηνά strike drones, τα οποία χρησιμοποιεί όχι μόνο για «ψυχολογική» πίεση, αλλά και για battlefield air interdiction (BAI): συστηματικά χτυπήματα σε δρόμους, σιδηροδρόμους, γέφυρες και logistics για να αποδυναμωθεί η ουκρανική υποστήριξη του μετώπου και να ανοίξει δρόμος για χερσαίες επιχειρήσεις.

Την ίδια στιγμή, η εκτίμηση ISW σημειώνει ότι υπάρχουν όρια/προβλήματα σε άλλους τομείς, όπως η απόδοση ορισμένων κατευθυνόμενων πυρομαχικών υπό ισχυρό ουκρανικό ηλεκτρονικό πόλεμο, ενώ οι δυτικές κυρώσεις σε αεροπορικά εξαρτήματα εκτιμάται ότι θα συνεχίσουν να δυσκολεύουν ρωσικούς στόχους ανανέωσης/παραγωγής αεροσκαφών.

Ουκρανικά αντίποινα σε ρωσική ενδοχώρα: αμυντική βιομηχανία και ενέργεια

Στο «πίσω μέτωπο», το ISW καταγράφει συνέχιση ουκρανικής εκστρατείας πληγμάτων μακράς ακτίνας σε αμυντικές και ενεργειακές εγκαταστάσεις στη Ρωσία. Σε επίπεδο δημόσιων αναφορών, έχουν καταγραφεί επιθέσεις σε υποδομές που συνδέονται με παραγωγή drones (π.χ. Taganrog) και σε ενεργειακούς στόχους.

Σύγκριση ISW – SouthFront (τι αλλάζει στην ανάγνωση)

Tο SouthFront τείνει να γράφει πιο «επιχειρησιακά-αφηγηματικά» και συχνά με κατηγορηματικές διατυπώσεις για αποτελέσματα στο έδαφος/δίκτυα (π.χ. ακριβείς αιτίες blackout, συγκεκριμένα κέρδη/καταλήψεις, αριθμούς απωλειών). Το ISW, αντίθετα, δουλεύει πιο «μεθοδολογικά» (open sources, geolocation όπου υπάρχει, διάκριση επιβεβαιωμένων/ανεπιβεβαίωτων) και δίνει μεγάλη βαρύτητα σε τάσεις: την κλιμάκωση των strike packages μέσα στο 2025, την ανθρώπινη επίπτωση στους αμάχους, και τον ρόλο της βιομηχανικής παραγωγής φθηνών drones ως εργαλείου αποδυνάμωσης της ουκρανικής εφοδιαστικής αλυσίδας. Στην πράξη, το SouthFront «τρέχει» τη μέρα-με-τη-μέρα τακτική εικόνα, ενώ το ISW «δένει» το ίδιο γεγονός με το στρατηγικό μοτίβο και τις μετρήσιμες τάσεις (π.χ. UN/ για απώλειες αμάχων).

Σχετικά θέματα
Profile Picture

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η εργαλειοποίηση της μαζικής μετανάστευσης – κράτος δικαίου, δημοσιονομική πίεση και εθνική κυριαρχία στο διεθνές σύστημα

Παρέμβαση πολιτικής και δημοσιονομικής ανάλυσης διεθνών σχέσεων, με ρητή ένταξη στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. Θεμελιωμένου δε σε διαχρονικές εθνικές, ιστορικές και κυριαρχικές ρίζες. Το ύφος είναι θεσμικό–αναλυτικό, ως πολιτική παρέμβαση και στρατηγική ανάλυση.

Δημοσιεύτηκε

3 ώρες πριν

στις

9 Φεβρουαρίου 2026

από τον

Γράφει ο Ακαδημαϊκός και καθηγητής Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr. Dr.Habil.).
Η μαζική και παρατεταμένη μεταναστευτική πίεση που υφίσταται η τις τελευταίες δεκαετίες δεν συνιστά αποκλειστικά ανθρωπιστικό ή κοινωνικό φαινόμενο. Αντιθέτως, αποτελεί σύνθετο ζήτημα διεθνών σχέσεων, με άμεσες επιπτώσεις στη λειτουργία του κράτους δικαίου, στη δημοσιονομική βιωσιμότητα και, κυρίως, στην άσκηση της εθνικής κυριαρχίας.
Στο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον, η μετακίνηση πληθυσμών έχει αναχθεί σε εργαλείο πολιτικής πίεσης και στρατηγικής αποσταθεροποίησης. Η σχετική θεωρητική προσέγγιση έχει αναλυθεί διεξοδικά από την επιστήμονα Kelly M. Greenhill στο έργο της Weapons of Mass Migration (2011), όπου τεκμηριώνεται ότι οι μαζικές μεταναστευτικές ροές μπορούν να λειτουργήσουν ως μη συμβατικά μέσα άσκησης ισχύος, ικανά να επηρεάσουν αποφάσεις κρατών, να αλλοιώσουν κοινωνικές ισορροπίες και να επιβαρύνουν δυσανάλογα τα δημόσια οικονομικά.
Η Ελλάδα, λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει καταστεί πεδίο εφαρμογής αυτής της μορφής υβριδικής πίεσης.
Η συνεχής είσοδος μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων, χωρίς αποτελεσματικό έλεγχο και χωρίς τη δυνατότητα της ταχείας επιστροφής, έχει οδηγήσει σε διαρκή κατάσταση θεσμικής εξαίρεσης, εντός της οποίας το κράτος δικαίου λειτουργεί υπό καθεστώς πίεσης και αναστολής.
Το κράτος δικαίου, ωστόσο, δεν είναι αφηρημένη νομική κατασκευή αποκομμένη από την ιστορική και εθνική του βάση. Στη δυτική πολιτική σκέψη, και ιδίως στην ελληνική συνταγματική παράδοση, το κράτος δικαίου προϋποθέτει την ύπαρξη κυρίαρχου κράτους, ικανού να ελέγχει την επικράτειά του, να εφαρμόζει το δίκαιο ισομερώς και να προστατεύει το συλλογικό συμφέρον του πολιτικού σώματος.
Όταν η εθνική κυριαρχία αποδυναμώνεται, το κράτος δικαίου μετατρέπεται σε τυπικό σχήμα χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο.
Η δημοσιονομική διάσταση του φαινομένου είναι εξίσου κρίσιμη. Η μαζική μετανάστευση επιφέρει σημαντικό και διαρκές οικονομικό κόστος στους κρατικούς προϋπολογισμούς: δαπάνες σίτισης, στέγασης, υγειονομικής περίθαλψης, ασφάλειας, διοικητικής διαχείρισης και κοινωνικών παροχών.
Το οικονομικό κόστος αυτό μετακυλίεται στους φορολογούμενους πολίτες, χωρίς να έχει προηγηθεί η συνταγματική και δημοκρατική συναίνεση ή κοινοβουλευτική εντολή για τέτοιας έκτασης ανακατανομή δημόσιων πόρων.
Επιπλέον, η παρατεταμένη δημοσιονομική επιβάρυνση υπονομεύει τη δυνατότητα άσκησης κοινωνικής πολιτικής υπέρ των αυτοχθόνων Ελλήνων πολιτών, διαρρηγνύοντας τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και κοινωνίας.
Το αποτέλεσμα είναι η απονομιμοποίηση θεσμών και η ενίσχυση κοινωνικών εντάσεων, εξέλιξη που αντιβαίνει στην ίδια τη λογική του κράτους δικαίου.
Στο επίπεδο των διεθνών σχέσεων, η αποστολή ή ανοχή μαζικών μεταναστευτικών ροών από τρίτα κράτη μπορεί να εκληφθεί ως μορφή έμμεσης άσκησης πίεσης ή και εχθρικής ενέργειας, ιδίως όταν συνδυάζεται με ρητορική αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων ή με πρακτικές δημιουργίας τετελεσμένων.
Η θεωρία της αποτροπής δεν περιορίζεται σε στρατιωτικές απειλές, αλλά περιλαμβάνει και τη δυνατότητα του κράτους να ελέγχει ποιος εισέρχεται στην επικράτειά του και υπό ποιες προϋποθέσεις, όπως ωραία είχε πει και ο Ιταλός Σαλβίνι και η πρωθυπουργός Μελόνη.
Η ελληνική ιστορική εμπειρία καταδεικνύει ότι τα σύνορα δεν αποτελούν απλώς διοικητικές γραμμές, αλλά συμπύκνωση ιστορικών αγώνων, θυσιών και συλλογικής μνήμης των τιμίων προγόνων μας, διότι δεν είμαστε ως πλειοψηφία απόγονοι νενέκων ούτε δοσιλόγων.
Η διαφύλαξή τους συνδέεται άρρηκτα με τη διαχρονική συνέχεια του ελληνικού έθνους και με την ίδια την έννοια της πολιτικής ελευθερίας.
Η επίκληση της πολιτικής ορθότητας δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι για την αποφυγή ορθολογικών και νόμιμων πολιτικών αποφάσεων. Η προστασία των συνόρων, η τήρηση της νομιμότητας στην είσοδο και παραμονή αλλοδαπών και η εφαρμογή διαδικασιών επιστροφής, όσων δεν πληρούν τις προϋποθέσεις της διεθνούς προστασίας, συναποτελούν θεμελιώδεις υποχρεώσεις κάθε κυρίαρχου κράτους και προϋποθέσεις για τη βιωσιμότητα του κράτους δικαίου. Οι πολιτικές που πολεμούν τον Νατιβισμό των Ελλήνων είναι ξένες και αίολες.
Συμπερασματικά, η αντιμετώπιση της εργαλειοποιημένης μαζικής μετανάστευσης δεν αντιστρατεύεται το κράτος δικαίου, αλλά το προϋποθέτει. Ένα κράτος δικαίου χωρίς σύνορα, χωρίς δημοσιονομικό έλεγχο και χωρίς εθνική αυτοσυνείδηση μετατρέπεται σε διαχειριστικό μόρφωμα εξαρτήσεων. Αντιθέτως, ένα κράτος δικαίου με εθνικές ρίζες, ιστορική συνέχεια και σαφή άσκηση κυριαρχίας μπορεί να συνδυάσει τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου με την προστασία της συλλογικής ελευθερίας και της πολιτικής του αυτονομίας.
Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Παυλόπουλος: «Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν μπορεί να γίνει δικαστής» – Τα όρια της AI στην απονομή της Δικαιοσύνης

Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και Επίτιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, έθεσε στο επίκεντρο μια θεμελιώδη διάκριση: την απόσταση ανάμεσα στη Νοημοσύνη και στη Συνείδηση.

Δημοσιεύτηκε

3 ώρες πριν

στις

9 Φεβρουαρίου 2026

από τον

Σαφές μήνυμα ότι η μπορεί να λειτουργήσει μόνο επικουρικά και όχι ως υποκατάστατο της δικαιοδοτικής κρίσης έστειλε ο Προκόπιος Παυλόπουλος, μιλώντας στο πρώτο Διεθνές Συνέδριο του “Κοινού των Ακαδημιών” και της Ακαδημίας Αθηνών, με θέμα «Μύθοι και αλήθειες στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης: Τα όρια χρήσης μέσων Τεχνητής Νοημοσύνης κατά την απονομή της Δικαιοσύνης».

Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και Επίτιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, έθεσε στο επίκεντρο μια θεμελιώδη διάκριση: την απόσταση ανάμεσα στη Νοημοσύνη και στη Συνείδηση. Όπως υπογράμμισε, ο άνθρωπος υπερέχει επειδή είναι «συνδυασμός homo sapiens και homo sentiens», δηλαδή διαθέτει όχι μόνο γνωστικές ικανότητες αλλά και συνείδηση, ενσυναίσθηση, αυτογνωσία. Αντίθετα, ακόμη και τα πιο εξελιγμένα μεγάλα νευρωνικά δίκτυα και μεγάλα γλωσσικά μοντέλα διαθέτουν μόνο τεχνητή νοημοσύνη, όχι τεχνητή συνείδηση — και αυτό, όπως τόνισε, είναι ο λόγος που δεν μπορούν να χειριστούν «με πληρότητα και κατά τον κανονιστικό προορισμό τους» κρίσιμες αόριστες νομικές έννοιες (Δίκαιο, , Επιείκεια).

«Δεν υπάρχει προοπτική Τεχνητής Συνείδησης»

Στην παρέμβασή του επισήμανε ότι, παρά την τεχνολογική πρόοδο και την προοπτική του κβαντικού υπολογιστή, δεν διακρίνεται στον ορίζοντα η δημιουργία τεχνητής συνείδησης «υπό την ολοκληρωμένη επιστημονικώς σύλληψή της». Έκανε μάλιστα αναφορά στο γεγονός ότι η επιστήμη δεν γνωρίζει ακόμη πλήρως πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος στη διαμόρφωση και ενεργοποίηση της συνείδησης, άρα είναι αδύνατο να «προγραμματιστεί» κάτι που παραμένει εν πολλοίς ανεξερεύνητο.

Στο ίδιο πλαίσιο, χρησιμοποίησε παράδειγμα από τον χώρο των παιχνιδιών υψηλού επιπέδου, όπως το AlphaZero, για να δείξει ότι η μπορεί να παράγει λύσεις που αιφνιδιάζουν τον άνθρωπο, όμως αυτό ακριβώς αναδεικνύει και τον πυρήνα του κινδύνου: η μηχανή δεν θέτει από μόνη της ηθικά όρια, ούτε μπορεί να αυτοδεσμευτεί από αυτά. Οι «ηθικοί φραγμοί», αν υπάρχουν, προέρχονται εξωτερικά από εκείνον που την προγραμματίζει. Άρα η τεχνολογία «τρέχει», ενώ οι αντικειμενικοί κανόνες χρήσης της μένουν πίσω.

Κίνδυνος «ψευδαίσθησης» στην Νομική: «αυτόματη δικαιοσύνη»

Ο κεντρικός άξονας της τοποθέτησής του ήταν ότι είναι ανεδαφική και επικίνδυνη η ιδέα πως συστήματα ΤΝ μπορούν να υποκαταστήσουν θεσμικά όργανα εξουσίας (νομοθεσία/δικαιοσύνη), είτε στην παραγωγή κανόνων είτε στην ερμηνεία και εφαρμογή τους.

Κατά τον Προκόπιο Παυλόπουλο, η ΤΝ μπορεί να βοηθήσει τη σκέψη μόνο επικουρικά, κυρίως όταν απαιτείται επίλυση δύσκολων τεχνικών προβλημάτων (οικονομία, φυσική, μαθηματικά) ή υποστήριξη της αποδεικτικής διαδικασίας (π.χ. πραγματογνωμοσύνες). Όμως η «καρδιά» της δικαιοσύνης —η στάθμιση πραγματικών δεδομένων με αόριστες νομικές έννοιες και αξιολογικές κρίσεις— προϋποθέτει συνδυασμό νοημοσύνης και συνείδησης, κάτι που τα συστήματα ΤΝ δεν διαθέτουν.

Ο δικανικός συλλογισμός δεν «προγραμματίζεται»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην κανονιστική ιδιοσυστασία του δικανικού συλλογισμού (μείζων πρόταση/ελάσσων πρόταση/συμπέρασμα), εξηγώντας ότι δεν μπορεί να γίνει πλήρως αντικείμενο αλγοριθμικού προγραμματισμού:

  • Η μείζων πρόταση (επιλογή εφαρμοστέου κανόνα) δεν είναι «στατική», αφού το δίκαιο μεταβάλλεται και συνδέεται με ρευστή κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα.

  • Η ελάσσων πρόταση (ερμηνεία κανόνα και νομικός χαρακτηρισμός των πραγματικών) απαιτεί τελεολογική προσέγγιση, στάθμιση και in concreto συγκεκριμενοποίηση αόριστων εννοιών.

  • Άρα και το συμπέρασμα δεν μπορεί να παραχθεί θεσμικά με τρόπο που να ισοδυναμεί με αυθεντική δικαστική κρίση.

Στο σημείο αυτό προειδοποίησε ότι «αυτοματοποιημένες» νομικές ρυθμίσεις ή δικαστικές αποφάσεις οδηγούν σε ισοπεδωτική ρύθμιση κοινωνικών σχέσεων, αντίθετη με την αναλογική ισότητα, την αξία του ανθρώπου και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας.

ΗΠΑ: «τεχνολογική επιτάχυνση» με κόστος δικαιωμάτων

Ο Προκόπιος Παυλόπουλος στάθηκε κριτικά και σε πρακτικές που έχουν θεσμικά προχωρήσει κυρίως στις , όπου η αυτοματοποίηση αποφάσεων εμφανίζεται ως «λύση» επιτάχυνσης της δικαιοσύνης. Επισήμανε ότι εκεί έχουν καταγραφεί αποφάσεις που αφήνουν να φανούν ρατσιστικές στρεβλώσεις, ιδίως στο ποινικό πεδίο, λόγω υποκειμενικών κριτηρίων σε «κλίμακες επικινδυνότητας» και αλγοριθμικών προβλέψεων που επηρεάζουν κρίσιμα ζητήματα όπως η επιμέτρηση ποινής και η εκτίμηση υποτροπής.

Τι «ναι» στην ΤΝ: ψηφιοποίηση, οργάνωση, πρόσβαση

Παρά την αυστηρή κριτική στην ιδέα της «AI-Δικαιοσύνης», ξεκαθάρισε ότι η τεχνολογία μπορεί να αποδώσει τα μέγιστα ως εργαλείο υποστήριξης: ψηφιοποίηση και οργάνωση δικαστηρίων, διαχείριση δικογραφιών, κατάθεση δικογράφων, ενημέρωση για νομοθεσία/νομολογία, κατάρτιση πινακίων, διευκόλυνση επικοινωνίας με τους διαδίκους, επιμόρφωση δικαστών, πρόσβαση στη νομολογία ευρωπαϊκών δικαστηρίων. Παρέπεμψε ενδεικτικά και σε ευρωπαϊκές κατευθύνσεις (όπως του CCJE και της CEPEJ) για την «cyberjustice» ως διοικητική και λειτουργική αναβάθμιση, όχι ως αντικατάσταση της δικαιοδοτικής κρίσης.

Επίλογος με καθαρή προειδοποίηση

Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι η ανεξέλεγκτη χρήση αλγοριθμικών μεθόδων στη νομοθετική παραγωγή ή στην απονομή της δικαιοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε «τερατογενέσεις» και να απομακρύνει τη Δικαστική Εξουσία από τις ρίζες της ως θεσμικής εγγύησης της ελευθερίας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Με άλλα λόγια: τεχνολογία, ναι — αλλά ως εργαλείο. Όχι ως αντικαταστάτης της ανθρώπινης κρίσης, εκεί που κρίνεται η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Ο Ελληνισμός και οι απαιτήσεις από την Τουρκία !

Η επίσκεψη στη γειτονική χώρα, δεν αφορά τον «ελληνοτουρκικό διάλογο», τα «ελληνοτουρκικά» αλλά τον τουρκικό επεκτατισμό

Δημοσιεύτηκε

4 ώρες πριν

στις

9 Φεβρουαρίου 2026

από τον

Γράφει ο

«Αν πρόκειται να έχουμε εξωτερική (τώρα δεν έχουμε καμιά) θα βγει από τη συνείδηση αυτού του συσπειρωμένου ελληνισμού και όχι από ρομαντικές επιβιώσεις…. Θέληση του Έλληνα να είναι δίκιος, να είναι ελεύθερος, να φυλά τη γλώσσα του. Λίγα νησάκια σώζουνται από αυτή τη θέληση, αλλά το μικρό αυτό αρχιπέλαγος είναι ό,τι αξίζει στον τόπο μας…» (Γιώργος Σεφέρης, 1937, Μέρες Γ΄ σ.48,83)

  1. Η πραγματικότητα

Όσες Ελληνίδες και όσοι βλέπουν τον ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο, δηλαδή την κατοχική Τουρκία, αντιλαμβάνονται ότι η επίσκεψη στη γειτονική χώρα, δεν αφορά τον «ελληνοτουρκικό διάλογο», τα «ελληνοτουρκικά» αλλά τον τουρκικό επεκτατισμό. Συνεπώς η συνάντηση με τους εκπροσώπους του πιο διεφθαρμένου κράτους της Ευρώπης, σύμφωνα με τη έκθεση του διεθνούς οργανισμού για την καταπολέμηση της διαφθοράς, θα έπρεπε να αφορά τη συζήτηση εκ του σύνεγγυς για τις απαιτήσεις μας για τις σχέσεις μας με τη γειτονική χώρα, την επίλυση δηλαδή του τουρκικού προβλήματος.

Οι απαιτήσεις μας αφορούν τα συμφέροντά μας σε γη, αέρα και θάλασσα, αφορούν την επιβίωση και τη συνέχειά μας ως έθνους, την ίδια στιγμή που όταν δεν υπάρχουν ανακοινώσεις για το περιεχόμενο και την ημερήσια διάταξη της συνάντησης, υπάρχουν οι διαρροές από τους σύμμαχους (;) και αφορούν το κλείσιμο κάθε είδους «εκκρεμοτήτων» στην περιοχή…..

Είναι παγκοίνως γνωστό και χιλιοειπωμένο, πόσο μάλλον συνεχώς προβεβλημένο καθημερινώς σε όσους αναπαράγουν τον ιμπεριαλισμό της Άγκυρας μιθριδατίζοντας την ελληνική κοινωνία, ότι η Τουρκία έχει εδαφικές διεκδικήσεις και απειλεί με αν η ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της, ότι ζητά αποστρατιωτικοποίηση του Αιγαίου, ότι θεωρεί τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης «τουρκική», ότι έχει ως βασικό δόγμα τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τα «Σύνορα της καρδιάς» ! Άρα, όλοι γνωρίζουμε εκ των προτέρων τι ζητούν με προκλητικό ύφος, με χυδαίο τρόπο και με θράσος ο Ερντογάν, ο Φιντάν οι συγκυβερνήτες τους δολοφόνοι και η κουστωδία τους από τους Κεμαλικούς μέχρι τους παρακρατικούς, τους διακινητές ανθρώπων και τους ναρκέμπορους. Την ίδια στιγμή οφείλουμε απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό, πολλαπλώς εκφρασμένο, να αντιτάξουμε τις Ελληνικές απαιτήσεις, τις διεκδικήσεις απέναντι στην Τουρκία. Διεκδικήσεις οι οποίες πρέπει να είναι απέναντι στην απομείωση της εθνικής μας κυριαρχίας.

  1. Οι απαιτήσεις μας

Απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό, ο Ελληνισμός, οφείλει όπως πρέπει να γίνεται σε κάθε διάλογο, να θέσει τις δικές του προτεραιότητες, τις απαιτήσεις του, αφού μέχρι σήμερα παρακολουθούμε το χιλιοπαιγμένο έργο με την Τουρκία να ζητά και την Ελλάδα να δίνει:

*Απόσυρση του Τουρκικού στρατού από την Κύπρο που κατέχει παράνομα το μισό νησί. Αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κράτος από την Τουρκία, αποχώρηση των Τούρκων εποίκων από τα κατεχόμενα εδάφη, απόδοση αποζημιώσεων για τις περιουσίες των προσφύγων και παροχή κάθε πληροφορίας για τους αγνοούμενούς μας και προώθηση λύσης που θα βασίζεται στη δημοκρατία και όχι στο ρατσισμό της ομοσπονδίας και τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων του Αττίλα.

*Αναγνώριση της Γενοκτονίας ενός εκατομμυρίου Ελληνίδων και Ελλήνων της Μικράς Ασίας, Πόντου, Θράκης και Καππαδοκίας. Το παράδειγμα της μεταπολεμικής Γερμανίας είναι το πιο χαρακτηριστικό για το πως απαιτούμε να φερθεί ο ένοχος, ο θύτης, ο γενοκτόνος.

*Άρση του casus belli, αφού με αυτό δεν μπορεί να υπάρξει καμία συζήτηση. Η απειλή της Τουρκίας για πόλεμο στο ενδεχόμενο να υλοποιηθεί το δικαίωμά μας για επέκταση των χωρικών υδάτων στα δώδεκα ναυτικά μίλια, δεν είναι διεθνή νομιμότητα, αλλά Μεσαίωνας, είναι ζούγκλα. Ο Ελληνισμός δεν μπορεί να κάνει «διάλογο», ενώ η Τουρκία εκβιάζει με πόλεμο!

* Οι μουσουλμάνοι της Θράκης, οι , δεν είναι Τούρκοι. Είναι Έλληνες πολίτες, δεν αποτελούν τουρκική μειονότητα και τα ζητήματα που τους αφορούν είναι Ελληνικό εσωτερικό ζήτημα, όχι κάθε τουρκικού κρατικού και παρακρατικού φορέα.

*Ακύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου που συνιστά λόγω ματαίωσης της συζήτησης για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας. Δεν μπορεί να ανακηρύσσεται παράνομη ΑΟΖ και η Τουρκία με παράλογες αξιώσεις να απαιτεί το παράλογο ως λογικό και το ελληνικό ως τουρκικό !

*Η Τουρκία είναι ο διακινητής ανθρώπων στο και τον Έβρο, την ίδια στιγμή που εισπράττει δισεκατομμύρια από την Ε.Ε., άρα και από την Ελλάδα για να περιορίζει τις ροές που τις χρησιμοποιεί ως ένα εργαλείο ενάντια στην εθνική μας ασφάλεια!Αν η Τουρκία δεν μπορεί να φυλάξει τα σύνορά της, να ενεργοποιηθούν οι σχετικές διατάξεις του ΟΗΕ για ανάπτυξη διεθνούς δύναμης για αυτό το σκοπό!

*Η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει την υποχρεωτική δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, σε αντίθεση με την Τουρκία , η οποία δεν αναγνωρίζει και τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά το επικαλείται συνεχώς για τη «Γαλάζια Πατρίδα», ακόμη και για πόντιση καλωδίου για ηλεκτρική ενέργεια! Η Ελλάδα δεν πρέπει να βάλει ζήτημα εθνικής κυριαρχίας σε ένα πολιτικό δικαστήριο….

*Η ελληνική εθνική κυριαρχία αφορά τα δώδεκα μίλια, στην ελληνική εθνική κυριαρχία δεν υπάρχουν γκρίζες ζώνες, υπάρχουν μόνο νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που ανήκουν στην Ελλάδα ! Από τη Ζουράφα και τα Ίμια μέχρι το Καστελλόριζο!

*Προστασία του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου, της Τενέδου, σεβασμός της οικουμενικότητας του Πατριαρχείου, προστασία των μνημείων και απόδοση των δικαιωμάτων των Ελληνόφωνων του Πόντου.

3. Η Ελλάδα ηθική δύναμη

Ένας από τους σημαντικότερους διανοούμενους της μεταπολιτευτικής περιόδου και ξεχωριστός Έλληνας, ο αείμνηστος Μιχάλης Χαραλαμπίδης, λίγες μέρες πριν φύγει από αυτή τη ζωή, έγραφε τα εξής: «οι Έλληνες μιλούν για το Νέο Ανατολικό ζήτημα, για τη λύση του Τουρκικού προβλήματος και για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ελλάδας. Οι δούλοι, οι ηλίθιοι, μιλούν για την Λωζάνη και για τα «ελληνοτουρκικά».

Ο Ελληνισμός δεν έχει να συζητήσει κάτι με την κατοχική Τουρκία, ενόσω υφίσταται η σημερινή κατάσταση και βεβαίως δεν μπορεί να διαπραγματευτεί οτιδήποτε !

Ο Ελληνισμός απαιτεί αντίσταση στον τουρκικό επεκτατισμό, πλήρης άσκηση όλων των δικαιωμάτων του και πλήρης εθνική κυριαρχία σε γη , αέρα και θάλασσα !

Υ.Γ. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, επ΄ ουδενί, δεν πρέπει να καταθέσει στεφάνι στο σφαγέα του Ελληνισμού, στο δάσκαλο του Χίτλερ . Καμία πολιτική υποχρέωση, κανένα διπλωματικό πρωτόκολλο δεν επιβάλλει το στεφάνι, τη στιγμή που το εσωτερικό δίκαιο, οι νόμοι της Ελλάδας, κατονομάζουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Κεμάλ στη Γενοκτονία !

* Ο Θεοφάνης Μαλκίδης είναι διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ4 λεπτά πριν

Νορβηγία: Εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας στην Πρεσβεία της Ελλάδος στο Όσλο

Γράφει ο Παναγιώτης Παύλος, Όσλο Τον ιστορικό, πρώτο επίσημο εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας, μετά την απόφαση της UNESCO...
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ1 ώρα πριν

Οι Γκρίζοι Λύκοι ξεσάλωσαν ξανά! Νέα προκλητική εκδήλωση προς τιμήν του Αχμέτ Σαδίκ στις Σαράντα Εκκλησιές

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης, Rodopi Press Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού, πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026 στο Πολιτιστικό Κέντρο...
Άμυνα2 ώρες πριν

Η IDE στην αιχμή της καινοτομίας! Ηγείται σε στρατηγικό έργο του NATO για την τυποποίηση Μη Επανδρωμένων Σκαφών Επιφανείας (USVs)

Στόχος του έργου είναι η επιτάχυνση της τυποποίησης των USVs και της παροχής κατευθυντήριων γραμμών και εισηγήσεων προς το ΝΑΤΟ,...
Αναλύσεις3 ώρες πριν

Η εργαλειοποίηση της μαζικής μετανάστευσης – κράτος δικαίου, δημοσιονομική πίεση και εθνική κυριαρχία στο διεθνές σύστημα

Παρέμβαση πολιτικής και δημοσιονομικής ανάλυσης διεθνών σχέσεων, με ρητή ένταξη στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. Θεμελιωμένου δε σε διαχρονικές εθνικές,...
Αναλύσεις3 ώρες πριν

Παυλόπουλος: «Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν μπορεί να γίνει δικαστής» – Τα όρια της AI στην απονομή της Δικαιοσύνης

Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και Επίτιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, έθεσε στο επίκεντρο μια θεμελιώδη...

Δημοφιλή