Ακολουθήστε μας

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

“Παγιδευμένοι” ανάμεσα στο Ισλάμ και τον Χριστιανισμό στην Τουρκία

Δεν είναι ούτε μύθος ούτε εργαλείο πολιτικής. Είναι πραγματικοί άνθρωποι, με επιλογές, διλήμματα και αγώνες…

Δημοσιεύτηκε στις

«Πολλά χρόνι͜α εμπροστά, τετρακόσ̌ι͜α παραπάν’ έρθ’ ένας τρανόν γατάν και εγέντανε Τουρκάντ’. Ο σουλτάνον έλεγεν «’Δέν ’κι λογαρι͜άζομε! Ή θα ’ίνουστουν Τουρκάντ’, ή εσάς θα σπάζομε!» Την πίστην αν έλλαξαν την γλώσσαν ’κ’ ενέσπαλαν. Συντζ̌αίν’νε ποντιακά, ’ξέρ’νε και τα τουρκικά. Πολλοί πίστην έλλαξαν, ένταν μωαμεθανοί. Έπεϊ απέσ’ σ’ ατείντς είναι κρυφοχριστιανοί. Κάθουν ’λόερα σο στόλ’ την πίταν ατείν’ να τρών’. Πριν να κομματι͜άζ’νε ατο ευτάν’ απάν’ ένα σταυρόν», τραγουδούσε το αηδόνι του Πόντου, ο Χρύσανθος, στο «Κατήρκαγια» στον δίσκο «Χρυσή Παράδοση» του 1991.

«Επήγαμε εμείς σον Πόντον κι είνας χότζας οξωπίσ’. Ντό θέλτς, είπαμε, γερίτσο; Γιατί κλαις κι εμάς τερείς; Πώς εξέρτς την καλατσ̌ή μουν; Πόντιος είσαι -ν- εσύ! Γιατί ψαλαφάς, τουρκίτσο, απ’ εμάς έναν κερίν; Πόντιος είμαι Ρωμαίος, το κερίν θα άφτω εγώ. Τη Σουμελάν Παναΐα κλίσκουμαι και προσ̌κυνώ. Ας σ’χωρά με ο Θεόν, το ρωμαίικον θα κρατώ. Την ημέραν είμαι χότζας, τη βραδήν θα λειτουργώ, τραγουδούσε Χρήστος Παπαδόπουλος στο «Είμαι Πόντιος Ρωμαίος», σε στίχους του αείμνηστου Βασίλη Μωυσιάδη, στον δίσκο «Πατρίδα μ’πονεμένον», που κυκλοφόρησε έναν χρόνο αργότερα.

Και τα δύο τραγούδια έχουν ένα κοινό θέμα, το οποίο αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα και ίσως όχι τόσο προβεβλημένα κεφάλαια της ιστορίας του Πόντου: Οι κρυπτοχριστιανοί. Στην ποντιακή διάλεκτο ήταν γνωστοί ως «κλωστοί». Ήταν πληθυσμοί που ασπάστηκαν το Ισλάμ, διατήρησαν την ελληνοφωνία τους, αλλά μυστικά κρατούσαν τη χριστιανική πίστη τους άσβεστη. Το φαινόμενο συναντάται τον 19ο και έως τις αρχές του 20ού αιώνα. Αυτοί αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά επίσημα το 1856 εκμεταλλευόμενοι την έκδοση του σουλτανικού διατάγματος «Χαττί Χουμαγιούν», που υποσχόταν θρησκευτική και πολιτική ελευθερία σε όλους τους υπηκόους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο Hasluck και η ιδιαιτερότητα της Τραπεζούντας

Ο Άγγλος ιστορικός και αρχαιολόγος Frederick William Hasluck (1878-1920) περιγράφει με ψυχραιμία αλλά σαφήνεια το φαινόμενο των Κρυπτοχριστιανών της Τραπεζούντας, βασιζόμενος σε ιστορικές πηγές και επιτόπια γνώση της Μικράς Ασίας. Σύμφωνα με τον Hasluck, αν και ο αριθμός των Κρυπτοχριστιανών στη Μικρά Ασία είχε κατά καιρούς υπερβολικά διογκωθεί, δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι υπήρξαν πραγματικές περιπτώσεις πληθυσμών που εξαναγκάστηκαν σε εξωτερικό εξισλαμισμό. Τονίζει, ωστόσο, ότι επί Οθωμανών δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις μαζικών μεταστροφών σε όλη τη Μικρά Ασία — με μία καθοριστική εξαίρεση: την περιοχή της Τραπεζούντας.

Η ιδιαιτερότητα της Τραπεζούντας; Ο Hasluck σημειώνει ότι στην περιφέρεια της Τραπεζούντας συναντάται τόσο ιστορική παράδοση εξαναγκασμών όσο και υπαρκτός πληθυσμός που ήταν εξωτερικά μουσουλμανικός αλλά διατηρούσε χριστιανικά στοιχεία, άλλοτε ανοιχτά και άλλοτε μυστικά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ PONTOS VOICE

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

Για όλα «φταίει» το Λιμενικό;

Υπερφορτωμένο ταχύπλοο, παράνομη είσοδος από την Τουρκία, επικίνδυνοι ελιγμοί, σύγκρουση με σκάφος του Λιμενικού, νεκροί. Και πάλι η συζήτηση δεν αφορά ποιοι έβαλαν τους ανθρώπους στο σκάφος, ποιοι τους έστειλαν νύχτα στη θάλασσα χωρίς σωστικά, ποιοι τους καθοδήγησαν πότε να κινηθούν και προς ποια κατεύθυνση. Η συζήτηση στρέφεται ξανά στο Λιμενικό: τι έκανε, τι δεν έκανε, πώς πλησίασε, πώς δεν πλησίασε. Δηλαδή ο μόνος που δεν μπορεί να φταίει φταίει πάντα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα στοιχειώδη για τα σύνορα

Ας ξεκινήσουμε από τα στοιχειώδη. Τα σύνορα υπάρχουν ή δεν υπάρχουν. Και αν υπάρχουν, φυλάσσονται. Δεν «επιτηρούνται», δεν «παρακολουθούνται», δεν «σχολιάζονται» – φυλάσσονται. Αν όμως φυλάσσονται, τότε όσοι επιχειρούν να τα παραβιάσουν δεν είναι απλώς “παράτυποι”. Είναι παράνομοι.

Η έννοια παράνομος μετανάστης (#illegal_immigrant) υπάρχει στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και είναι διαφορετική από τον “παράτυπο” (#irregular). Παράτυπος είναι αυτός που μπήκε νόμιμα, για παράδειγμα με τουριστική βίζα, και παρέμεινε αφού έληξε η άδειά του ή εργάζεται χωρίς άδεια. Αυτός που μπήκε παράνομα δεν είναι παράτυπος· είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ. Παραβίασε τον σκληρό πυρήνα του ποινικού δικαίου: την παράνομη είσοδο σε κυρίαρχο κράτος. Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε, εγκληματίας, τρομοκράτης, κατάσκοπος. Αν ένα κράτος δεν μπορεί να ελέγχει ποιοι μπαίνουν, χάνει κάθε μέσο προστασίας των πολιτών του και παύει να είναι κυρίαρχο. Η παράνομη είσοδος δεν είναι διοικητική παρατυπία αλλά σοβαρό ποινικό αδίκημα. Από αυτή τη θεμελιώδη διαπίστωση ξεκινούν όλα, και από την άρνησή της ξεκινά το χάος.

Χίος: άλλη μία τραγωδία

Στη Χίο, πριν λίγες ημέρες, είχαμε άλλη μία τραγωδία. Υπερφορτωμένο ταχύπλοο, παράνομη είσοδος από την Τουρκία, επικίνδυνοι ελιγμοί, σύγκρουση με σκάφος του Λιμενικού, νεκροί. Και πάλι η συζήτηση δεν αφορά ποιοι έβαλαν τους ανθρώπους στο σκάφος, ποιοι τους έστειλαν νύχτα στη θάλασσα χωρίς σωστικά, ποιοι τους καθοδήγησαν πότε να κινηθούν και προς ποια κατεύθυνση.
Η συζήτηση στρέφεται ξανά στο Λιμενικό: τι έκανε, τι δεν έκανε, πώς πλησίασε, πώς δεν πλησίασε.
Δηλαδή ο μόνος που δεν μπορεί να φταίει φταίει πάντα. Οποιοσδήποτε Έλληνας πολίτης διαθέτει μικρό σκάφος και βγαίνει νύχτα υποχρεούται να φέρει συγκεκριμένα φώτα· διαφορετικά διαπράττει σοβαρό αδίκημα, με ποινικές ευθύνες και χωρίς ασφαλιστική κάλυψη σε περίπτωση ατυχήματος. Αυτά όμως ισχύουν για τους νόμιμους ναυτιλλομένους , όχι για τα δουλεμπορικά. Εκείνα μπαίνουν, και ύστερα φταίει το Λιμενικό που τα καταδιώκει. Κράτος παραφροσύνης.

Πύλος: η απόλυτη νομική σχιζοφρένεια

Πριν δυόμιση χρόνια, 47 μίλια ανοιχτά της Πύλου, ζήσαμε το αποκορύφωμα της παράνοιας. Σκάφος υπερφορτωμένο υπό τον έλεγχο διακινητών, προερχόμενο από τη Λιβύη, δεν ζητά διάσωση και δηλώνει ότι κατευθύνεται προς Ιταλία.
Το Λιμενικό παρακολουθεί για ώρες και κατηγορείται γιατί δεν επενέβη. Επιχειρεί ρυμούλκηση και κατηγορείται γιατί επενέβη. Το σκάφος ανατρέπεται και το Λιμενικό κατηγορείται γιατί έδρασε. Ό,τι κι αν κάνει, στο τέλος φταίει.
Αν το σκάφος ζητούσε βοήθεια ή έδειχνε ακυβέρνητο, το Λιμενικό όφειλε να παρέμβει. Όμως εκείνο επέμενε ότι δεν κινδύνευε και συνέχιζε την πορεία του. Αν το πλησίαζε, θα μπορούσε να κατηγορηθεί για παρακώλυση ελεύθερης ναυσιπλοΐας. Ήταν κλειστό αλιευτικό, όχι φουσκωτό, και η υπερφόρτωση, που θα δικαιολογούσε σύλληψη, δεν μπορούσε να διαπιστωθεί χωρίς επιβίβαση. Πάνω από 700 άτομα σε σκάφος για 50, χωρίς σωσίβια. Αν σε νόμιμο πλοίο συνέβαινε κάτι τέτοιο, καπετάνιος και πλοιοκτήτης θα αντιμετώπιζαν βαριά κακουργήματα. Για τους διακινητές όμως αυτά δεν ισχύουν. Κι έτσι όλοι μιλούν για τις ευθύνες του Λιμενικού, ενώ οι διακινητές παραμένουν σχεδόν αόρατοι.

Το κρίσιμο σημείο

Αν το Λιμενικό δεν έχει δικαίωμα απώθησης, σύλληψης και κράτησης, αν μετά τη «διάσωση» οι παράνομοι αποβιβάζονται και χάνονται στο σύστημα, τότε η φύλαξη συνόρων δεν έχει νόημα. Το Λιμενικό δεν φυλά σύνορα· λειτουργεί ως πλωτό ΕΚΑΒ. Όμως οι συνοριοφύλακες έχουν ως βασικό έργο τη φύλαξη. Η διάσωση είναι παράγωγο της φύλαξης, όχι υποκατάστατό της.

Αν κάποιοι πλησιάζουν νύχτα για να αποβιβάσουν ναρκωτικά ή τρομοκρατικούς πυρήνες, το Λιμενικό οφείλει να τους καταδιώξει και να τους συλλάβει. Αν όμως πρόκειται για δουλεμπορικά, καλείται να παρακολουθεί, να συνοδεύει, να συνδράμει. Το αποτέλεσμα είναι να λειτουργεί όχι ως φύλακας των θαλασσίων συνόρων αλλά ως τροχονόμος των διακινητών.

Ο μόνος τρόπος

Ο μόνος τρόπος να σωθούν ανθρώπινες ζωές χωρίς να καταλυθούν τα σύνορα είναι συγκεκριμένος: διάσωση όπου υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, σύλληψη, κράτηση, επιστροφή. Χωρίς αυτό το πακέτο, κάθε διάσωση λειτουργεί ως πρόσκληση για την επόμενη τραγωδία. Όσοι μπαίνουν παράνομα πρέπει να συλλαμβάνονται και να κρατούνται μέχρι να αποχωρήσουν, είτε εντοπιστούν στη θάλασσα είτε στις ακτές. Όσοι εμφανίζονται ως «κυβερνήτες» των σκαφών πρέπει να αντιμετωπίζονται ως διακινητές, με εξάντληση της αυστηρότητας του Ποινικού Δικαίου. Αν δεν επανέλθει η κράτηση τύπου «Αμυγδαλέζας», είτε δεν θα υπάρχουν σύνορα είτε θα υπάρχουν αλλεπάλληλες ναυτικές τραγωδίες.

Διακινητές, ΜΚΟ και η ιταλική επιλογή

Οι διακινητές γνωρίζουν ότι το κράτος φοβάται να ενεργήσει, ότι ΜΚΟ θα διαμορφώσουν αφήγημα και ότι τελικά οι ίδιοι δεν θα πληρώσουν. Δεν είναι όλες οι ΜΚΟ ίδιες, όμως όσες διευκολύνουν αντικειμενικά τη διακίνηση λειτουργούν ως συνεργοί. Η Πρωθυπουργός της Ιταλίας Μελόνι επανέφερε μια διαφορετική λογική αλληλουχία: παράνομη είσοδος, κράτηση, έλεγχος, επιστροφή. Το άσυλο δεν αποτελεί αυτόματο έπαθλο παραβίασης συνόρων και εξετάζεται εκτός ιταλικού εδάφους. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με την ίδια προσέγγιση, ήταν λιγότερες ροές, λιγότεροι πνιγμοί και λιγότερο κέρδος για διακινητές.

Το τελικό συμπέρασμα

Χωρίς σύλληψη και κράτηση δεν υπάρχουν σύνορα. Χωρίς επιστροφή δεν υπάρχει αποτροπή. Χωρίς αποτροπή οι διακινητές θα συνεχίσουν να σκοτώνουν. Όσο βαφτίζουμε την παρανομία «παρατυπία», όσο μετατρέπουμε τους συνοριοφύλακες σε διασώστες και θεωρούμε αυτονόητο δικαίωμα την παραβίαση συνόρων, οι τραγωδίες θα επαναλαμβάνονται και το κράτος θα συρρικνώνεται. Αυτό δεν είναι ανθρωπισμός· είναι παραίτηση.

ΥΓ. Η Ελλάδα είχε υιοθετήσει το σύστημα σύλληψης και φύλαξης των παρανόμως εισελθόντων σε δομές τύπου «Αμυγδαλέζα» επί κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, με αισθητή μείωση ροών την περίοδο 2012-14. Η πολιτική αυτή εγκαταλείφθηκε το 2014 από τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν αποκαταστάθηκε μετά το 2019.

Η Ελλάδα καταδικάστηκε για push back για ένα περιστατικό του Μαΐου 2019 (A.R.A. vs Greece). Παράλληλα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση N.T. and N.D. v. Spain έκρινε ότι όποιος εισέρχεται παράνομα από ασφαλή χώρα δεν δικαιούται άσυλο εφόσον υπάρχει πρακτικά προσβάσιμη νόμιμη πύλη εισόδου. Ωστόσο, ο δημόσιος διάλογος παραμένει εστιασμένος στις ευθύνες του Λιμενικού. Θλιβερή κατάντια αυτοπαραίτησης και αυτοδιάλυσης.

Θανάσης Κ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Πάμε πόλεμο; Καταφύγια πολέμου στην «υπόγεια Αθήνα» ετοιμάζει η ΣΤΑΣΥ

η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ προχωρά σε εκσυγχρονισμό του υπόγειου χώρου με στόχο, εφόσον χρειαστεί, να μπορεί να φιλοξενήσει κόσμο σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, με δύο εξόδους κινδύνου και άμεση πρόσβαση στην οδό Αθηνάς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η ΣΤΑΣΥ «κατεβαίνει» ξανά στα καταφύγια της Αθήνας, ενεργοποιώντας ένα σχέδιο που παραπέμπει ευθέως σε άλλες εποχές: ο παλιός σταθμός του Ηλεκτρικού στην Ομόνοια (κάτω από την οδό Αθηνάς), με ράγες που λειτουργούν από το 1895, δρομολογείται να μετατραπεί έως τα τέλη του 2026 σε σύγχρονο καταφύγιο πολέμου.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Newsbomb, η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ προχωρά σε εκσυγχρονισμό του υπόγειου χώρου με στόχο, εφόσον χρειαστεί, να μπορεί να φιλοξενήσει κόσμο σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, με δύο εξόδους κινδύνου και άμεση πρόσβαση στην οδό Αθηνάς.

«Δεν κινδυνολογούμε… Ο κάθε λαός όμως πρέπει να είναι έτοιμος, ώστε να αντιδρά σωστά, χωρίς πανικό», σημειώνει ο Διευθυντής Ασφαλείας της ΣΤΑΣΥ, Γιάννης Κεσκινίδης, περιγράφοντας το σκεπτικό πίσω από την πρωτοβουλία.

Εργασίες και πρωτόκολλο χρήσης

Όπως αναφέρεται, έχουν ήδη ολοκληρωθεί εργασίες που αφορούν κτιριακές παρεμβάσεις και στεγανοποίηση, ενώ ακολουθούν υδραυλικά έργα και διαμόρφωση χώρων αποθήκευσης και υγειονομικής υποστήριξης.

Κομβικό στοιχείο του σχεδιασμού είναι και το πρωτόκολλο παραμονής: η χρήση του καταφυγίου δεν θα πρέπει να ξεπερνά τις τρεις ώρες, με στόχο να «αποσοβείται ο κίνδυνος από το πρώτο κύμα επίθεσης».
Η χωρητικότητα υπολογίζεται με βάση ένα άτομο ανά τετραγωνικό μέτρο (με ύψος τριών μέτρων), ενώ προβλέπεται σύστημα συνεχούς παρακολούθησης με κάμερες και εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για καλύτερη διαχείριση και καταγραφή.

Δεν θα είναι το μόνο σημείο

Ο παλιός σταθμός της Ομόνοιας εμφανίζεται ως «πρώτο» έργο, αλλά όχι το μοναδικό: στον σχεδιασμό της ΣΤΑΣΥ περιλαμβάνονται και σταθμοί του Μετρό στο κέντρο, ώστε να μπορούν να αξιοποιηθούν ως πλήρως εξοπλισμένα καταφύγια.

Το ρεπορτάζ τοποθετεί την κίνηση αυτή σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, υπενθυμίζοντας ότι αντίστοιχοι υπόγειοι χώροι είχαν χρησιμοποιηθεί ως καταφύγια στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ παράλληλα αναφέρεται πως βρίσκονται σε εξέλιξη έλεγχοι και σε παλαιά υπόγεια καταφύγια πολυκατοικιών στην Αθήνα, για καταγραφή και αξιολόγηση αξιοποιήσιμων χώρων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Συνάντηση Μαζλούμ Αμπντί με Γκρέιαμ στο Μόναχο! Δέσμευση για τη στήριξη της Ροζάβα

Αμερικανοί νομοθέτες επιδιώκουν να κρατήσουν «ζεστό» τον δίαυλο με τους SDF και να διατηρήσει πολιτικό αποτύπωμα στη διαμόρφωση της επόμενης μέρας

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου 2026, ο διοικητής των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) στρατηγός Μαζλούμ Άμπντι ανακοίνωσε ότι συναντήθηκε με διακομματική αντιπροσωπεία του Κογκρέσου των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκρέιαμ, κάνοντας λόγο για «τιμή» και υπογραμμίζοντας τη σταθερή γραμμή επικοινωνίας που –όπως είπε– διατηρεί με Αμερικανούς νομοθέτες που παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στη Συρία.

Συνάντηση Άμπντι – Γκρέιαμ και «σταθερό σήμα» προς τη Ροζάβα

Σύμφωνα με τη δημόσια ενημέρωση, στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν επίσης οι γερουσιαστές Sheldon Whitehouse, Jacky Rosen, Peter Welch και Andy Kim. Ο Άμπντι ανέφερε πως οι συγκεκριμένοι νομοθέτες συγκαταλέγονται στους πιο ενεργούς υποστηρικτές των Κούρδων και των SDF, αποδίδοντάς τους ρόλο σε πρωτοβουλίες και νομοθετικές κινήσεις υπέρ της διατήρησης της στήριξης προς τις κουρδικές δυνάμεις στη βορειοανατολική Συρία.

Στο ίδιο πλαίσιο, έγινε ειδική αναφορά στο “Save the Kurds Act”, το οποίο παρουσιάζεται από κουρδικές πηγές ως κρίσιμο «εργαλείο πίεσης» για την αποτροπή νέας αιματοχυσίας και τη θεσμική κατοχύρωση πολιτικής κάλυψης προς τους Κούρδους συμμάχους των ΗΠΑ.

«Ιστορική» επαφή και με τη Δαμασκό: πολιτική μετάβαση και ο ρόλος των SDF

Παράλληλα, καταγράφηκε και δεύτερη –πολιτικά βαρύτερη– διάσταση στο Μόναχο: διακομματική αντιπροσωπεία Αμερικανών νομοθετών συναντήθηκε τόσο με τον Άμπντι όσο και με τον ΥΠΕΞ της Συρίας Ασάαντ αλ-Σαϊμπάνι, με επίκεντρο τη πολιτική μετάβαση, τη «θέση» των SDF σε μελλοντικές εθνικές δομές και τη σταθεροποίηση της χώρας. Η γερουσιαστής Jeanne Shaheen χαρακτήρισε τη συνάντηση «ιστορική», συνδέοντάς την με πρόσφατη συμφωνία μεταξύ συριακής κυβέρνησης και SDF, την οποία περιέγραψε ως βήμα προς εθνική συμφιλίωση και «ενιαίο κράτος» με εγγυήσεις για όλες τις κοινότητες.

Η Shaheen, όπως μεταδίδεται, έθεσε ως προϋπόθεση τη συνεχή εφαρμογή της συμφωνίας και μετρήσιμη πρόοδο σε ζητήματα συμμετοχικής διακυβέρνησης και προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διαμηνύοντας ότι το Κογκρέσο θα παραμείνει ενεργό στον σχεδιασμό της «επόμενης ημέρας» στη Συρία.

Το «σήμα» για κυρώσεις και η στόχευση στο ISIS

Στο παρασκήνιο αυτής της κινητικότητας, η αμερικανική γραμμή επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη σταθεροποίηση και στην αποτροπή αναβίωσης του ISIS, αλλά και στη διαχείριση των περιφερειακών ανταγωνισμών (Ιράν–Ρωσία). Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι αναφορές περί προσαρμογών στο καθεστώς κυρώσεων, με στόχο –κατά τους υποστηρικτές– να μη «μπλοκάρει» η οικονομική ανάκαμψη και να μη δημιουργούνται κενά που αξιοποιούν εξτρεμιστικά δίκτυα.

Δήλωση Γιόσεφ: «Υποσχέθηκαν στήριξη στη Ροζάβα»

Την ίδια εικόνα «θετικού αποτελέσματος» προσπάθησε να ενισχύσει δημόσια και ο Γεχούντα Μπεν Γιόσεφ, πρόεδρος της Κουρδικής Κοινότητας στο Ισραήλ, αποδίδοντας τη συνάντηση σε συντονισμένη διπλωματική δουλειά και σε ενίσχυση του λόμπι σε Ισραήλ και ΗΠΑ. Σε δήλωσή του υποστήριξε ότι ο Άμπντι μετέφερε πως η επαφή με τον γερουσιαστή Γκρέιαμ ήταν θετική και ότι «υποσχέθηκαν να στηρίξουν τη Ροζάβα» και τις SDF, προσθέτοντας ότι «ο αγώνας συνεχίζεται» και ότι «νέες κατακτήσεις είναι εφικτές».

Συμπέρασμα: Η εικόνα από το Μόναχο δείχνει πως, ανεξάρτητα από τις μεταβαλλόμενες ισορροπίες στη Συρία, το Κογκρέσο επιδιώκει να κρατήσει «ζεστό» τον δίαυλο με τους SDF και να διατηρήσει πολιτικό αποτύπωμα στη διαμόρφωση της επόμενης μέρας — με τη Ροζάβα να ποντάρει ανοιχτά σε θεσμική κάλυψη, νομοθετικά «δίχτυα ασφαλείας» και συμμαχίες υψηλού επιπέδου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Πολιτική11 λεπτά πριν

O Geoffrey Pyatt στο Oslo Energy Forum 2026: Κρίσιμα Ορυκτά, Αλουμίνιο και Ενεργειακή Ασφάλεια

Παναγιώτης Παύλος ΟΣΛΟ, Νορβηγία — 13 Φεβρουαρίου 2026 Ολοκληρώθηκε την περασμένη Πέμπτη στο Όσλο το Oslo Energy Forum 2026 με...

Διεθνή21 λεπτά πριν

Το Ιράν «βράζει» στην Ευρώπη – Παχλαβί: «Βοηθήστε τον λαό να τελειώσει το καθεστώς»

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με την αστυνομία, περίπου 200.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο Μόναχο για να διαμαρτυρηθούν κατά των ιρανικών αρχών,...

Αναλύσεις52 λεπτά πριν

Για όλα «φταίει» το Λιμενικό;

Υπερφορτωμένο ταχύπλοο, παράνομη είσοδος από την Τουρκία, επικίνδυνοι ελιγμοί, σύγκρουση με σκάφος του Λιμενικού, νεκροί. Και πάλι η συζήτηση δεν...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Φίλης: Δεν μπορώ να καταλάβω αυτά που είπε ο Μητσοτάκης στον Ερντογάν!

Είναι δυνατόν να μας τα λέει όλα αυτά ο Μητσοτάκης; Δεν μπορώ να καταλάβω αυτά που είπε ο Μητσοτάκης. Πριν...

Διεθνή2 ώρες πριν

WSJ: Το μοντέλο AI της Anthropic χρησιμοποιήθηκε για τη σύλληψη του Μαδούρο

Το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης Claude της Anthropic χρησιμοποιήθηκε στην αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση για τη σύλληψη του πρώην προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, σύμφωνα με πρόσωπα...

Δημοφιλή