Σοβαρές επισημάνσεις για τους κινδύνους που εγκυμονεί η γαλλική διαμεσολάβηση στο ζήτημα του Great Sea Interconnector διατύπωσε ο αντιναύαρχος ε.α. Βασίλειος Μαρτζούκος, μιλώντας στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής». Ο έμπειρος αξιωματικός προειδοποίησε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιτρέψει τη δημιουργία τετελεσμένων που θα νομιμοποιούν την Τουρκία ως συνομιλητή σε ζητήματα ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ενώ παρουσίασε τέσσερα πιθανά σενάρια τουρκικής αντίδρασης στην περιοχή της Κάσου και της Καρπάθου.

«Το ζήτημα δεν είναι το καλώδιο, αλλά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα»

Στο επίκεντρο της παρέμβασης του Βασίλειου Μαρτζούκου βρέθηκαν οι εξελίξεις γύρω από το ερευνητικό πλοίο «Abeille Marengo», η εμπλοκή της Γαλλίας και η ρηματική διακοίνωση που απευθύνθηκε στην Άγκυρα.

Ο αντιναύαρχος ε.α. εκτίμησε ότι η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε τη γαλλική διαμεσολάβηση προκειμένου να αποφύγει μια επικίνδυνη αντιπαράθεση με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Όπως παρατήρησε, μετά τη ρηματική διακοίνωση σημειώθηκε εντυπωσιακή μεταβολή στην τουρκική στάση. Ενώ προηγουμένως η Άγκυρα χρησιμοποιούσε επιθετική ρητορική για τις δραστηριότητες του γαλλικού πλοίου, στη συνέχεια εμφανίστηκε να αποδέχεται τη συνέχιση των εργασιών.

Ωστόσο, ο ίδιος έθεσε το κρίσιμο ερώτημα: Ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο της διακοίνωσης και ποιες συνέπειες μπορεί να έχει;

Κατά τον Μαρτζούκο, εάν στο κείμενο περιλαμβάνονται διατυπώσεις που μπορούν να ερμηνευθούν ως αίτημα άδειας, συναίνεσης ή συντονισμού με την Τουρκία, δημιουργείται ένα εξαιρετικά επικίνδυνο προηγούμενο.

Σε μια τέτοια περίπτωση, όπως υποστήριξε, η Άγκυρα θα μπορούσε να εμφανίζεται ως νομιμοποιημένος συνομιλητής για δραστηριότητες σε θαλάσσιες περιοχές όπου η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει τουρκική δικαιοδοσία.

«Το ζήτημα δεν είναι το καλώδιο. Το ζήτημα είναι τα κυριαρχικά μας δικαιώματα», ήταν η ουσία της τοποθέτησής του.

Το άρθρο 79 του Δικαίου της Θάλασσας και η τουρκική μεθόδευση

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο άρθρο 79 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο ρυθμίζει την τοποθέτηση υποθαλάσσιων καλωδίων και αγωγών στην υφαλοκρηπίδα.

Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η Τουρκία επιχειρεί να μετατοπίσει τη νομική συζήτηση από την πόντιση καλωδίου στη θαλάσσια επιστημονική έρευνα.

Η διαφοροποίηση αυτή έχει σημασία, καθώς η θαλάσσια επιστημονική έρευνα υπόκειται σε διαφορετικό νομικό καθεστώς και, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, απαιτεί συναίνεση του παράκτιου κράτους.

Ο Μαρτζούκος υποστήριξε ότι οι εργασίες του «Abeille Marengo» αποτελούν προπαρασκευαστικές δραστηριότητες για την εγκατάσταση του καλωδίου και όχι θαλάσσια επιστημονική έρευνα με την έννοια που επικαλείται η Τουρκία.

Επισήμανε επίσης ότι η Άγκυρα, μέσω της NAVTEX της 10ης Νοεμβρίου, επιχειρεί να θεμελιώσει τη θέση της περί τουρκικής δικαιοδοσίας στην περιοχή.

Κατά τον ίδιο, η ελληνική πλευρά διαθέτει ισχυρά νομικά επιχειρήματα. Προειδοποίησε, όμως, ότι η νομική τεκμηρίωση από μόνη της δεν επαρκεί εάν δημιουργηθούν δυσμενή διπλωματικά προηγούμενα.

Τέσσερα σενάρια τουρκικής αντίδρασης στην Κάσο και την Κάρπαθο

Ο αντιναύαρχος ε.α. περιέγραψε τέσσερις πιθανές εξελίξεις όταν οι δραστηριότητες του πλοίου προχωρήσουν προς την περιοχή της Κάσου και της Καρπάθου.

Πρώτο σενάριο: Η Τουρκία περιορίζεται στις NAVTEX και στις διπλωματικές διαμαρτυρίες, επαναλαμβάνοντας τις διεκδικήσεις της χωρίς να εμποδίζει τις εργασίες.

Δεύτερο σενάριο: Τουρκικά σκάφη της Ακτοφυλακής ή του Πολεμικού Ναυτικού εμφανίζονται στην περιοχή, παρακολουθούν το γαλλικό πλοίο και εκπέμπουν ασυρματικές προειδοποιήσεις, χωρίς φυσική παρεμπόδιση.

Τρίτο σενάριο: Τουρκικά πλοία επιχειρούν να εμποδίσουν την πορεία του «Abeille Marengo», αναγκάζοντάς το να αλλάξει κατεύθυνση. Πρόκειται για μια εξέλιξη που, σύμφωνα με τον Μαρτζούκο, θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια του πληρώματος και να απαιτήσει ελληνική παρέμβαση.

Τέταρτο σενάριο: Η Άγκυρα προχωρά σε εντονότερες απειλές και εκβιαστικές ενέργειες, αυξάνοντας τον κίνδυνο κλιμάκωσης.

Ο Μαρτζούκος εξέφρασε την ελπίδα ότι οι εξελίξεις θα περιοριστούν στα δύο πρώτα σενάρια, χωρίς να αποκλείσει επιδείνωση της κατάστασης εξαιτίας των εσωτερικών πιέσεων που δέχεται η τουρκική ηγεσία.

«Δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε σε τρίτους τα κυριαρχικά μας δικαιώματα»

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της παρέμβασης αφορούσε τον ρόλο της Γαλλίας και των επιχειρηματικών συμφερόντων που εμπλέκονται στο έργο.

Ο Μαρτζούκος αναγνώρισε ότι η γαλλική συμμετοχή μπορεί να συμβάλει στην ομαλή εξέλιξη των εργασιών και ότι η διπλωματική διαμεσολάβηση ενδέχεται να αποδειχθεί χρήσιμη.

Διαχώρισε, όμως, τη συνεργασία με τρίτες χώρες από την ανάθεση σε αυτές της διαχείρισης ζητημάτων εθνικής κυριαρχίας.

«Δεν πρέπει να αναθέτουμε τη διαχείριση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων σε τρίτους», υπογράμμισε.

Κατά τον ίδιο, η Ελλάδα μπορεί να αξιοποιεί τις συμμαχίες της, αλλά η τελική ευθύνη των αποφάσεων παραμένει αποκλειστικά στην ελληνική πολιτική ηγεσία.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι το έργο πρέπει πλέον να ολοκληρωθεί, καθώς ενδεχόμενη οριστική διακοπή του θα προκαλούσε σοβαρό πλήγμα στη διεθνή αξιοπιστία της χώρας.

Ακόμη και αν υπάρξει προσωρινή παρεμπόδιση, τόνισε ότι οι εργασίες πρέπει να συνεχιστούν.

Προειδοποίηση για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τον ρόλο του ΚΥΣΕΑ

Ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε στην ανάγκη επιχειρησιακής ετοιμότητας των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Διευκρίνισε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να προκαλέσει στρατιωτική κλιμάκωση με δική της υπαιτιότητα, αλλά οφείλει να είναι προετοιμασμένη για οποιαδήποτε τουρκική πρόκληση.

Ειδικότερα, υποστήριξε ότι πρέπει να υπάρχει συνεχής επιχειρησιακή εικόνα της περιοχής και σαφής καθοδήγηση προς τις στρατιωτικές μονάδες.

Στο πλαίσιο αυτό, πρότεινε τη σύγκληση του ΚΥΣΕΑ, ώστε να συντονιστούν τα συναρμόδια υπουργεία και να αποσαφηνιστούν οι προθέσεις της πολιτικής ηγεσίας.

Έθεσε επίσης ζήτημα κατάλληλης προσαρμογής των κανόνων εμπλοκής, εφόσον οι συνθήκες το απαιτήσουν, ώστε οι Ένοπλες Δυνάμεις να γνωρίζουν πώς πρέπει να αντιδράσουν σε περίπτωση παρεμπόδισης των εργασιών.

Τουρκολιβυκό μνημόνιο και έρευνες νοτίως της Κρήτης

Η συζήτηση επεκτάθηκε και στη Λιβύη, με αφορμή τις τουρκικές επιδιώξεις και το ενδεχόμενο νέων κινήσεων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις ενεργειακές δραστηριότητες νοτίως της Κρήτης.

Ο Μαρτζούκος συνέδεσε τις πιθανές τουρκολιβυκές πρωτοβουλίες με τις σχεδιαζόμενες έρευνες της Chevron, εκτιμώντας ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να επιχειρήσει να δημιουργήσει προσκόμματα μέσω της συνεργασίας της με τη Λιβύη.

Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στο ενδεχόμενο ενεργοποίησης της τουρκικής κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας σε γειτονικές περιοχές, κάτι που θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες εστίες έντασης.

Παράλληλα, επέκρινε την απουσία ελληνικών πρωτοβουλιών για την επέκταση των χωρικών υδάτων, τη χάραξη ευθειών γραμμών βάσης όπου επιτρέπεται και την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που παρέχει το Δίκαιο της Θάλασσας.

Κατά την εκτίμησή του, η Αθήνα πρέπει να ενισχύσει τη νομική και διπλωματική της θέση, αντί να περιορίζεται στην παρακολούθηση των τουρκικών ενεργειών.

Αιχμές για την Ευρωπαϊκή Ένωση: «Υπάρχει και δεύτερος Πούτιν»

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε ο Μαρτζούκος απέναντι στη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Υποστήριξε ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεν μπορούν να τηρούν ίσες αποστάσεις απέναντι σε τουρκικές διεκδικήσεις που, σύμφωνα με την ελληνική θέση, παραβιάζουν το Δίκαιο της Θάλασσας.

Παράλληλα, ζήτησε συστηματική ελληνική διπλωματική προσπάθεια, ώστε οι Ευρωπαίοι εταίροι να αντιληφθούν τις συνέπειες του τουρκικού αναθεωρητισμού.

Σε χαρακτηριστική αποστροφή του λόγου του, παρομοίασε τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με έναν «δεύτερο Πούτιν», επικαλούμενος την τουρκική κατοχή εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας επί περισσότερο από μισό αιώνα.

Κατά τον Μαρτζούκο, η ανάδειξη της τουρκικής πολιτικής στην ευρωπαϊκή διπλωματική ατζέντα πρέπει να γίνεται με συνέπεια και συνέχεια, χωρίς περιόδους αδράνειας.

Η κεντρική θέση της παρέμβασής του ήταν ότι η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιεί τη γαλλική και ευρωπαϊκή υποστήριξη, χωρίς να εκχωρεί σε κανέναν την ευθύνη προστασίας των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Μια ασυνήθιστη σειρά παρεμβάσεων σε δημόσιους χώρους ευρωπαϊκών πόλεων καταγράφεται τις τελευταίες ημέρες, με το σύνθημα «FREE CYPRUS» να εμφανίζεται σε τοίχους και περιφράξεις, συγκεντρώνοντας το ενδιαφέρον χρηστών των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Οι σχετικές φωτογραφίες και τα βίντεο κυκλοφορούν κυρίως μέσω της πλατφόρμας Χ, με τον λογαριασμό Visegrád 24 να δημοσιοποιεί διαδοχικά υλικό από τη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Σκωτία.

Η ιδιαίτερη διάσταση της υπόθεσης βρίσκεται στο γεγονός ότι ορισμένα από τα νέα συνθήματα γράφονται πάνω σε παλαιότερα γκράφιτι υπέρ της Παλαιστίνης, δημιουργώντας μια συμβολική αντιπαράθεση γύρω από την προβολή διαφορετικών διεθνών ζητημάτων στην ευρωπαϊκή δημόσια σφαίρα.

Από το Παρίσι στο Μόναχο και το Εδιμβούργο

Η πρώτη από τις συγκεκριμένες αναρτήσεις δημοσιεύθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2026, όταν ο λογαριασμός Visegrád 24 παρουσίασε φωτογραφία που φέρεται να προέρχεται από το Παρίσι.

Στην εικόνα διακρίνεται το σύνθημα «FREE CYPRUS», γραμμένο με λευκό σπρέι πάνω σε μεταλλική επιφάνεια.

Μία ημέρα αργότερα, στις 10 Νοεμβρίου, ακολούθησε νέα φωτογραφία από το Μόναχο της Γερμανίας. Το ίδιο σύνθημα εμφανίζεται σε περίφραξη, ενώ η σχετική ανάρτηση υποστήριζε ότι τα μηνύματα υπέρ της Κύπρου πολλαπλασιάζονται σε ευρωπαϊκές πόλεις.

Στις 11 Νοεμβρίου δημοσιοποιήθηκε και τρίτο περιστατικό, αυτή τη φορά από το Εδιμβούργο της Σκωτίας. Σε βίντεο που κυκλοφόρησε στο Χ διακρίνεται άτομο να καλύπτει με σπρέι τη λέξη «Palestine» και να την αντικαθιστά με τη λέξη «Cyprus».

Η τουρκική κατοχή της Κύπρου ξανά στο προσκήνιο

Οι εικόνες προκάλεσαν συζητήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, με αρκετούς χρήστες να επισημαίνουν ότι η Κύπρος παραμένει διαιρεμένη περισσότερα από 52 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή.

Η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου 1974, ενώ η δεύτερη φάση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, τον Αύγουστο του ίδιου έτους, οδήγησε στην κατάληψη σημαντικού τμήματος του νησιού.

Σύμφωνα με το κυπριακό υπουργείο Εξωτερικών, περισσότερο από το 36% της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας παραμένει υπό τουρκική στρατιωτική κατοχή. Παράλληλα, η ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ εξακολουθεί να επιτηρεί τη νεκρή ζώνη που διαχωρίζει τις δύο πλευρές.

Υπό αυτό το πρίσμα, το μήνυμα «Free Cyprus» υπενθυμίζει μια εκκρεμότητα της ευρωπαϊκής ιστορίας που παραμένει άλυτη παρά τις δεκαετίες διπλωματικών προσπαθειών.

Γιατί αντικαθιστούν το «Free Palestine»;

Η αντικατάσταση συνθημάτων υπέρ της Παλαιστίνης αποτελεί το στοιχείο που διαφοροποιεί τις συγκεκριμένες παρεμβάσεις από μια συνηθισμένη εκστρατεία γκράφιτι.

Το «Free Palestine» έχει αποκτήσει έντονη παρουσία σε δημόσιους χώρους της Ευρώπης, συνδεόμενο με διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις για το Παλαιστινιακό.

Η εμφάνιση του «Free Cyprus» στους ίδιους χώρους μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθεια να τεθεί το ερώτημα γιατί η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους δεν συγκεντρώνει αντίστοιχη δημόσια προσοχή.

Πρόκειται, ωστόσο, για ερμηνεία του συμβολισμού των παρεμβάσεων και όχι για διαπιστωμένη πρόθεση των προσώπων που τις πραγματοποιούν.

Οργανωμένη εκστρατεία ή μεμονωμένες ενέργειες;

Μέχρι στιγμής δεν έχει διευκρινιστεί ποιοι βρίσκονται πίσω από τα συνθήματα, ούτε εάν οι παρεμβάσεις στις διαφορετικές ευρωπαϊκές πόλεις συνδέονται μεταξύ τους.

Δεν υπάρχουν επίσης ανεξάρτητα επιβεβαιωμένα στοιχεία για την πραγματική έκταση του φαινομένου. Οι διαθέσιμες αναφορές βασίζονται κυρίως σε φωτογραφίες και βίντεο που αναρτήθηκαν στα κοινωνικά δίκτυα.

Σε κάθε περίπτωση, οι εικόνες από το Παρίσι, το Μόναχο και το Εδιμβούργο αναδεικνύουν την επανεμφάνιση του Κυπριακού στον δημόσιο διάλογο, αυτή τη φορά μέσα από συνθήματα στους δρόμους ευρωπαϊκών πόλεων.

Περισσότερο από μισό αιώνα μετά το 1974, το αίτημα για τον τερματισμό της τουρκικής κατοχής παραμένει επίκαιρο.

All the “Free Palestine” graffiti in the West is now facing competition by “Free Cyprus” More and more Free Cyprus messages have been appearing on walls in cities across Europe in recent weeks. This most recent example is from Munich, Germany https://t.co/t7lRuVuOHE

— Visegrád 24 (@visegrad24) November 10, 2026

People have started covering up “Free Palestine” graffiti in cities across Europe and are replacing it with: “FREE CYPRUS” Here’s the latest example from Edinburgh https://t.co/VdVQl4JcbR

— Visegrád 24 (@visegrad24) November 11, 2026

Ένα διπλωματικό επεισόδιο με σαφείς πολιτικές προεκτάσεις σημειώθηκε την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026 στην Αττάλεια, στο περιθώριο της COP31, όταν ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέφυγε την καθιερωμένη χειραψία με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη.

Η κίνηση του Τούρκου προέδρου προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς η Τουρκία φιλοξενεί μια διεθνή διοργάνωση υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, στην οποία συμμετέχουν αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων.

Το περιστατικό αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα δεδομένου ότι η Άγκυρα εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, παρά το γεγονός ότι αποτελεί κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος.

Αποχώρησε λίγο πριν από την άφιξη Χριστοδουλίδη

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Βήματος και κυπριακών μέσων ενημέρωσης, ο Ερντογάν υποδεχόταν τους ξένους ηγέτες μαζί με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, στον χώρο της συνόδου.

Ωστόσο, όταν έφτασε η στιγμή να προσέλθει ο Νίκος Χριστοδουλίδης, ο Τούρκος πρόεδρος απομακρύνθηκε από το σημείο.

Στα τηλεοπτικά στιγμιότυπα ο Κύπριος πρόεδρος εμφανίζεται να περιμένει προτού προχωρήσει στον χώρο της υποδοχής. Η τηλεοπτική μετάδοση αλλάζει προσωρινά πλάνο, προβάλλοντας μια μεγάλη τουρκική σημαία, ενώ στη συνέχεια ο Χριστοδουλίδης εμφανίζεται να χαιρετά αποκλειστικά τον Αντόνιο Γκουτέρες.

Οι δύο άνδρες αντάλλαξαν χειραψία, συνομίλησαν για λίγα δευτερόλεπτα και φωτογραφήθηκαν.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι ο Ερντογάν επανεμφανίστηκε στο σημείο για την υποδοχή επόμενου ηγέτη, στοιχείο που ενισχύει την εκτίμηση ότι η απουσία του δεν ήταν τυχαία.

Την ίδια στιγμή, ο Τούρκος πρόεδρος είχε υποδεχθεί προσωπικά τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Έρχιουρμαν, με τον οποίο φωτογραφήθηκε. Κατά τη συγκεκριμένη υποδοχή δεν παρευρισκόταν ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ.

Η απάντηση της Λευκωσίας: «Επίδειξη περιφρόνησης προς τον ΟΗΕ»

Η αντίδραση της κυπριακής κυβέρνησης ήταν άμεση.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης χαρακτήρισε την αποχώρηση του Ερντογάν «επίδειξη περιφρόνησης προς τον ΟΗΕ», δίνοντας στο περιστατικό ευρύτερη θεσμική και διπλωματική διάσταση.

Με αυτή την τοποθέτηση, η Λευκωσία επέλεξε να μην περιορίσει το ζήτημα σε μια προσωπική προσβολή εις βάρος του Νίκου Χριστοδουλίδη, αλλά να αναδείξει την προβληματική συμπεριφορά της Τουρκίας ως διοργανώτριας χώρας διεθνούς συνόδου.

Άλλωστε, η COP31 δεν αποτελεί διμερή συνάντηση Κύπρου και Τουρκίας, αλλά διεθνή διάσκεψη στην οποία η Κυπριακή Δημοκρατία συμμετέχει με την αναγνωρισμένη κρατική της ιδιότητα.

Η τουρκική στάση έρχεται έτσι σε αντίθεση με τις υποχρεώσεις σεβασμού της θεσμικής εκπροσώπησης των συμμετεχόντων σε μια διοργάνωση των Ηνωμένων Εθνών.

Ο Χριστοδουλίδης έθεσε το ζήτημα στη φον ντερ Λάιεν

Η κυπριακή πλευρά επιχείρησε να αναδείξει το ζήτημα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Σύμφωνα με το Βήμα, ο Νίκος Χριστοδουλίδης έθεσε το περιστατικό στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, κατά τη συνάντησή τους στο περιθώριο της συνόδου.

Στις επαφές τους εξετάστηκαν επίσης οι τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό, οι ευρωτουρκικές σχέσεις και οι προσπάθειες ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στη ζώνη Σένγκεν.

Μέχρι στιγμής δεν έχει δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένη παρέμβαση της προέδρου της Κομισιόν προς την Άγκυρα για το επεισόδιο.

Η ανάδειξη του ζητήματος στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η συμπεριφορά της τουρκικής ηγεσίας δεν αφορά αποκλειστικά τη Λευκωσία, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται διεθνώς ένα κράτος μέλος της ΕΕ.

Η Τουρκία επιχείρησε να αποκλείσει την Κύπρο από τη σύνοδο

Το επεισόδιο δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, καθώς είχε προηγηθεί διπλωματικό παρασκήνιο σχετικά με τη συμμετοχή του Νίκου Χριστοδουλίδη στην COP31.

Σύμφωνα με κυπριακά δημοσιεύματα, τον Οκτώβριο η τουρκική πλευρά είχε επιχειρήσει να αποφύγει την αποστολή πρόσκλησης στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, την ώρα που ο Ερντογάν είχε προσκαλέσει τους ηγέτες των υπόλοιπων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Λευκωσία προχώρησε σε διπλωματικές ενέργειες, εξασφαλίζοντας την υποστήριξη ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και θεσμών.

Τελικά, η συμμετοχή Χριστοδουλίδη διασφαλίστηκε και ο Κύπριος πρόεδρος μετέβη στην Αττάλεια, όπου κατά την άφιξή του έγινε δεκτός από εκπρόσωπο του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών και τον πρέσβη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Άγκυρα.

Η προηγούμενη αυτή αντιπαράθεση προσδίδει πρόσθετη πολιτική σημασία στην απουσία του Ερντογάν από την επίσημη υποδοχή.

Ο Ερντογάν επικαλείται τον διάλογο, αλλά αποφεύγει την Κυπριακή Δημοκρατία

Η τουρκική συμπεριφορά σημειώθηκε σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για τις προσπάθειες επανέναρξης των συνομιλιών για το Κυπριακό.

Μόλις μία ημέρα νωρίτερα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε συναντηθεί με τον Αντόνιο Γκουτέρες, με την τουρκική προεδρία να αναφέρει ότι συζητήθηκαν, μεταξύ άλλων, οι εξελίξεις στην Κύπρο.

Ο Ερντογάν είχε υπογραμμίσει τη σημασία της διπλωματίας και του διαλόγου για την αντιμετώπιση των διεθνών κρίσεων.

Ωστόσο, η επιλογή του να αποφύγει ακόμη και την εθιμοτυπική συνάντηση με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας αναδεικνύει την απόσταση ανάμεσα στις τουρκικές διακηρύξεις και στην πρακτική της Άγκυρας απέναντι στη Λευκωσία.

Είχε προηγηθεί, στις 9 Νοεμβρίου, συνάντηση του Χριστοδουλίδη με τον Τουφάν Έρχιουρμαν και την προσωπική απεσταλμένη του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Μαρία Άνχελα Ολγκίν.

Οι επαφές αυτές εντάσσονται στις προσπάθειες του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για νέα κινητικότητα στο Κυπριακό.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η κίνηση Ερντογάν προκαλεί εύλογα ερωτήματα για τη στάση που προτίθεται να τηρήσει η Άγκυρα στην περαιτέρω διαδικασία.

Το ουσιαστικό ζήτημα, πάντως, δεν είναι η χειραψία που δεν πραγματοποιήθηκε, αλλά η συνεχιζόμενη άρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, την ώρα που επιδιώκει αναβάθμιση των σχέσεών της με την Ευρωπαϊκή Ένωση και δηλώνει ότι υποστηρίζει τη διπλωματική επίλυση των διαφορών.