ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
Politico: Σε βαθιά κατάψυξη οι εμπορικές σχέσεις ΕΕ–Κίνας! Και το 2026 προμηνύεται ακόμη πιο ψυχρό
Μετά από μια χρονιά εμπορικών αντιποίνων, δασμών και αμοιβαίας καχυποψίας, οι σχέσεις Βρυξελλών–Πεκίνου έχουν φτάσει σε σημείο στασιμότητας
Σε τροχιά παρατεταμένης σύγκρουσης εισέρχονται οι εμπορικές σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κίνας, με το 2026 να διαφαίνεται ως χρονιά περαιτέρω όξυνσης και όχι αποκλιμάκωσης. Όπως επισημαίνει εκτενές δημοσίευμα του Politico, δεν υπάρχουν ενδείξεις «απόψυξης» στον ορίζοντα, ακόμη και ενόψει της επίσκεψης του νέου Γερμανού καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς στο Πεκίνο τον Φεβρουάριο.
Μετά από μια χρονιά εμπορικών αντιποίνων, δασμών και αμοιβαίας καχυποψίας, οι σχέσεις Βρυξελλών–Πεκίνου έχουν φτάσει σε σημείο στασιμότητας. «Βρισκόμαστε σε αδιέξοδο», δηλώνει στο Politico η Αλίσια Γκαρθία-Ερέρο, επικεφαλής οικονομολόγος για την Ασία-Ειρηνικό της Natixis και ανώτερη ερευνήτρια του Bruegel. Όπως σημειώνει, το εμπορικό έλλειμμα της ΕΕ έναντι της Κίνας δεν αναμένεται να βελτιωθεί, καθώς το Πεκίνο δεν δείχνει καμία διάθεση να αυξήσει την κατανάλωση ευρωπαϊκών προϊόντων.
Δασμοί, αντίποινα και μετατόπιση εξαγωγών
Η ένταση κορυφώθηκε στα τέλη του 2025, όταν η Κίνα απάντησε στους ευρωπαϊκούς δασμούς που επιβλήθηκαν το 2024 στα κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα, ανακοινώνοντας προσωρινούς, ιδιαίτερα υψηλούς δασμούς σε ευρωπαϊκά γαλακτοκομικά προϊόντα. Παράλληλα, το Πεκίνο εμφανίστηκε ενοχλημένο από προσπάθειες ευρωπαϊκών κολοσσών, όπως η Volkswagen, να εξασφαλίσουν εξαιρέσεις από τα μέτρα.
Την ίδια στιγμή, η στροφή των Ηνωμένων Πολιτειών σε πιο προστατευτικές πολιτικές υπό τον Ντόναλντ Τραμπ έχει αναδιατάξει τις παγκόσμιες εμπορικές ροές, ωθώντας ακόμη περισσότερες κινεζικές εξαγωγές προς την Ευρώπη. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: οι κινεζικές εξαγωγές προς την ΕΕ αυξάνονται ξανά και παραμένουν υπερδιπλάσιες των ευρωπαϊκών εξαγωγών προς την Κίνα, οι οποίες βρίσκονται σε πτωτική πορεία.
Το στρατηγικό κενό των Βρυξελλών
Αναλυτές προειδοποιούν ότι το βασικό πρόβλημα της ΕΕ δεν είναι τεχνικό, αλλά στρατηγικό. Όπως επισημαίνει η Φραντσέσκα Γκιρέτι, επικεφαλής της China Europe Initiative στο RAND, οι εντάσεις του 2025 όχι μόνο δεν υποχώρησαν, αλλά προετοιμάζουν το έδαφος για ακόμη πιο σκληρή αντιπαράθεση το 2026. «Η ΕΕ χτίζει εργαλεία και μηχανισμούς, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος να συγχέει την ικανότητα με τη στρατηγική», τονίζει χαρακτηριστικά.
Παρά το γεγονός ότι η Κομισιόν έχει σε εξέλιξη 37 εμπορικές έρευνες κατά της Κίνας, καμία δεν αντιμετωπίζει ευθέως το δομικό πρόβλημα της κινεζικής υπερπαραγωγής. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων: οι περιορισμοί στις εισαγωγές αμιγώς ηλεκτρικών οχημάτων οδήγησαν απλώς την Κίνα να στραφεί μαζικά στις εξαγωγές υβριδικών, αξιοποιώντας τα «παραθυράκια» των ευρωπαϊκών κανονισμών.
Γερμανία, Γαλλία και το ερώτημα της σκληρής γραμμής
Το πρώτο μεγάλο τεστ του 2026 θα έρθει με την επίσκεψη του Φρίντριχ Μερτς στο Πεκίνο. Η Γερμανία, παραδοσιακά ο πιο στενός οικονομικός εταίρος της Κίνας στην Ευρώπη, βλέπει πλέον το άλλοτε πλεόνασμά της να μετατρέπεται σε έλλειμμα, καθώς οι γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες χάνουν έδαφος από τους Κινέζους ανταγωνιστές τους σε τιμή και τεχνολογία.
Την ίδια ώρα, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, με τη Γαλλία στην προεδρία του G7, πιέζει για «επαναξισορρόπηση» των παγκόσμιων εμπορικών σχέσεων, προειδοποιώντας ότι, αν δεν υπάρξει συνεργατική λύση με Κίνα και ΗΠΑ, η Ευρώπη θα οδηγηθεί αναγκαστικά σε πιο προστατευτικά μέτρα.
Προς έναν νέο γύρο εμπορικών πολέμων;
Παρά τις προσπάθειες διαφοροποίησης των εφοδιαστικών αλυσίδων και την ενίσχυση των εργαλείων οικονομικής ασφάλειας της ΕΕ, το Πεκίνο δεν δείχνει να μεταβάλλει τη στάση του. Η Κομισιόν εξετάζει ήδη αν το υφιστάμενο οπλοστάσιο εμπορικής άμυνας επαρκεί για να αντιμετωπίσει τόσο την Κίνα όσο και τις ΗΠΑ, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων μέτρων μέσα στο καλοκαίρι.
To Politico καταλήγει σε ένα συμπέρασμα. Xωρίς ενιαία, πολιτικά τολμηρή στρατηγική από τα κράτη-μέλη, η ΕΕ κινδυνεύει να μπει σε έναν νέο κύκλο δασμών και αντιποίνων, με περιορισμένα αποτελέσματα και υψηλό κόστος για την ευρωπαϊκή οικονομία. Το 2026, αντί για χρονιά «εξομάλυνσης», φαίνεται πως θα είναι χρονιά δοκιμασίας για τη σχέση Ευρώπης–Κίνας.
Αναλύσεις
Για όλα «φταίει» το Λιμενικό;
Υπερφορτωμένο ταχύπλοο, παράνομη είσοδος από την Τουρκία, επικίνδυνοι ελιγμοί, σύγκρουση με σκάφος του Λιμενικού, νεκροί. Και πάλι η συζήτηση δεν αφορά ποιοι έβαλαν τους ανθρώπους στο σκάφος, ποιοι τους έστειλαν νύχτα στη θάλασσα χωρίς σωστικά, ποιοι τους καθοδήγησαν πότε να κινηθούν και προς ποια κατεύθυνση. Η συζήτηση στρέφεται ξανά στο Λιμενικό: τι έκανε, τι δεν έκανε, πώς πλησίασε, πώς δεν πλησίασε. Δηλαδή ο μόνος που δεν μπορεί να φταίει φταίει πάντα.
Τα στοιχειώδη για τα σύνορα
Ας ξεκινήσουμε από τα στοιχειώδη. Τα σύνορα υπάρχουν ή δεν υπάρχουν. Και αν υπάρχουν, φυλάσσονται. Δεν «επιτηρούνται», δεν «παρακολουθούνται», δεν «σχολιάζονται» – φυλάσσονται. Αν όμως φυλάσσονται, τότε όσοι επιχειρούν να τα παραβιάσουν δεν είναι απλώς “παράτυποι”. Είναι παράνομοι.
Η έννοια παράνομος μετανάστης (#illegal_immigrant) υπάρχει στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και είναι διαφορετική από τον “παράτυπο” (#irregular). Παράτυπος είναι αυτός που μπήκε νόμιμα, για παράδειγμα με τουριστική βίζα, και παρέμεινε αφού έληξε η άδειά του ή εργάζεται χωρίς άδεια. Αυτός που μπήκε παράνομα δεν είναι παράτυπος· είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ. Παραβίασε τον σκληρό πυρήνα του ποινικού δικαίου: την παράνομη είσοδο σε κυρίαρχο κράτος. Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε, εγκληματίας, τρομοκράτης, κατάσκοπος. Αν ένα κράτος δεν μπορεί να ελέγχει ποιοι μπαίνουν, χάνει κάθε μέσο προστασίας των πολιτών του και παύει να είναι κυρίαρχο. Η παράνομη είσοδος δεν είναι διοικητική παρατυπία αλλά σοβαρό ποινικό αδίκημα. Από αυτή τη θεμελιώδη διαπίστωση ξεκινούν όλα, και από την άρνησή της ξεκινά το χάος.
Χίος: άλλη μία τραγωδία
Πύλος: η απόλυτη νομική σχιζοφρένεια
Το κρίσιμο σημείο
Αν το Λιμενικό δεν έχει δικαίωμα απώθησης, σύλληψης και κράτησης, αν μετά τη «διάσωση» οι παράνομοι αποβιβάζονται και χάνονται στο σύστημα, τότε η φύλαξη συνόρων δεν έχει νόημα. Το Λιμενικό δεν φυλά σύνορα· λειτουργεί ως πλωτό ΕΚΑΒ. Όμως οι συνοριοφύλακες έχουν ως βασικό έργο τη φύλαξη. Η διάσωση είναι παράγωγο της φύλαξης, όχι υποκατάστατό της.
Αν κάποιοι πλησιάζουν νύχτα για να αποβιβάσουν ναρκωτικά ή τρομοκρατικούς πυρήνες, το Λιμενικό οφείλει να τους καταδιώξει και να τους συλλάβει. Αν όμως πρόκειται για δουλεμπορικά, καλείται να παρακολουθεί, να συνοδεύει, να συνδράμει. Το αποτέλεσμα είναι να λειτουργεί όχι ως φύλακας των θαλασσίων συνόρων αλλά ως τροχονόμος των διακινητών.
Ο μόνος τρόπος
Ο μόνος τρόπος να σωθούν ανθρώπινες ζωές χωρίς να καταλυθούν τα σύνορα είναι συγκεκριμένος: διάσωση όπου υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, σύλληψη, κράτηση, επιστροφή. Χωρίς αυτό το πακέτο, κάθε διάσωση λειτουργεί ως πρόσκληση για την επόμενη τραγωδία. Όσοι μπαίνουν παράνομα πρέπει να συλλαμβάνονται και να κρατούνται μέχρι να αποχωρήσουν, είτε εντοπιστούν στη θάλασσα είτε στις ακτές. Όσοι εμφανίζονται ως «κυβερνήτες» των σκαφών πρέπει να αντιμετωπίζονται ως διακινητές, με εξάντληση της αυστηρότητας του Ποινικού Δικαίου. Αν δεν επανέλθει η κράτηση τύπου «Αμυγδαλέζας», είτε δεν θα υπάρχουν σύνορα είτε θα υπάρχουν αλλεπάλληλες ναυτικές τραγωδίες.
Διακινητές, ΜΚΟ και η ιταλική επιλογή
Το τελικό συμπέρασμα
Χωρίς σύλληψη και κράτηση δεν υπάρχουν σύνορα. Χωρίς επιστροφή δεν υπάρχει αποτροπή. Χωρίς αποτροπή οι διακινητές θα συνεχίσουν να σκοτώνουν. Όσο βαφτίζουμε την παρανομία «παρατυπία», όσο μετατρέπουμε τους συνοριοφύλακες σε διασώστες και θεωρούμε αυτονόητο δικαίωμα την παραβίαση συνόρων, οι τραγωδίες θα επαναλαμβάνονται και το κράτος θα συρρικνώνεται. Αυτό δεν είναι ανθρωπισμός· είναι παραίτηση.
ΥΓ. Η Ελλάδα είχε υιοθετήσει το σύστημα σύλληψης και φύλαξης των παρανόμως εισελθόντων σε δομές τύπου «Αμυγδαλέζα» επί κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, με αισθητή μείωση ροών την περίοδο 2012-14. Η πολιτική αυτή εγκαταλείφθηκε το 2014 από τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν αποκαταστάθηκε μετά το 2019.
Η Ελλάδα καταδικάστηκε για push back για ένα περιστατικό του Μαΐου 2019 (A.R.A. vs Greece). Παράλληλα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση N.T. and N.D. v. Spain έκρινε ότι όποιος εισέρχεται παράνομα από ασφαλή χώρα δεν δικαιούται άσυλο εφόσον υπάρχει πρακτικά προσβάσιμη νόμιμη πύλη εισόδου. Ωστόσο, ο δημόσιος διάλογος παραμένει εστιασμένος στις ευθύνες του Λιμενικού. Θλιβερή κατάντια αυτοπαραίτησης και αυτοδιάλυσης.
Άμυνα
Πάμε πόλεμο; Καταφύγια πολέμου στην «υπόγεια Αθήνα» ετοιμάζει η ΣΤΑΣΥ
η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ προχωρά σε εκσυγχρονισμό του υπόγειου χώρου με στόχο, εφόσον χρειαστεί, να μπορεί να φιλοξενήσει κόσμο σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, με δύο εξόδους κινδύνου και άμεση πρόσβαση στην οδό Αθηνάς.
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
Συνάντηση Μαζλούμ Αμπντί με Γκρέιαμ στο Μόναχο! Δέσμευση για τη στήριξη της Ροζάβα
Αμερικανοί νομοθέτες επιδιώκουν να κρατήσουν «ζεστό» τον δίαυλο με τους SDF και να διατηρήσει πολιτικό αποτύπωμα στη διαμόρφωση της επόμενης μέρας
Στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου 2026, ο διοικητής των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) στρατηγός Μαζλούμ Άμπντι ανακοίνωσε ότι συναντήθηκε με διακομματική αντιπροσωπεία του Κογκρέσου των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκρέιαμ, κάνοντας λόγο για «τιμή» και υπογραμμίζοντας τη σταθερή γραμμή επικοινωνίας που –όπως είπε– διατηρεί με Αμερικανούς νομοθέτες που παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στη Συρία.
Συνάντηση Άμπντι – Γκρέιαμ και «σταθερό σήμα» προς τη Ροζάβα
Σύμφωνα με τη δημόσια ενημέρωση, στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν επίσης οι γερουσιαστές Sheldon Whitehouse, Jacky Rosen, Peter Welch και Andy Kim. Ο Άμπντι ανέφερε πως οι συγκεκριμένοι νομοθέτες συγκαταλέγονται στους πιο ενεργούς υποστηρικτές των Κούρδων και των SDF, αποδίδοντάς τους ρόλο σε πρωτοβουλίες και νομοθετικές κινήσεις υπέρ της διατήρησης της στήριξης προς τις κουρδικές δυνάμεις στη βορειοανατολική Συρία.
Στο ίδιο πλαίσιο, έγινε ειδική αναφορά στο “Save the Kurds Act”, το οποίο παρουσιάζεται από κουρδικές πηγές ως κρίσιμο «εργαλείο πίεσης» για την αποτροπή νέας αιματοχυσίας και τη θεσμική κατοχύρωση πολιτικής κάλυψης προς τους Κούρδους συμμάχους των ΗΠΑ.
With great honor, we had the opportunity to meet with a delegation of members of the United States Congress, led by Senator @LindseyGrahamSC , and comprising Senators Sheldon Whitehouse, Jacky Rosen, Peter Welch, and Andy Kim, on the sidelines of the Munich Security Conference… pic.twitter.com/Vl1UJiOIWI
— Mazloum Abdî مظلوم عبدي (@MazloumAbdi) February 14, 2026
«Ιστορική» επαφή και με τη Δαμασκό: πολιτική μετάβαση και ο ρόλος των SDF
Παράλληλα, καταγράφηκε και δεύτερη –πολιτικά βαρύτερη– διάσταση στο Μόναχο: διακομματική αντιπροσωπεία Αμερικανών νομοθετών συναντήθηκε τόσο με τον Άμπντι όσο και με τον ΥΠΕΞ της Συρίας Ασάαντ αλ-Σαϊμπάνι, με επίκεντρο τη πολιτική μετάβαση, τη «θέση» των SDF σε μελλοντικές εθνικές δομές και τη σταθεροποίηση της χώρας. Η γερουσιαστής Jeanne Shaheen χαρακτήρισε τη συνάντηση «ιστορική», συνδέοντάς την με πρόσφατη συμφωνία μεταξύ συριακής κυβέρνησης και SDF, την οποία περιέγραψε ως βήμα προς εθνική συμφιλίωση και «ενιαίο κράτος» με εγγυήσεις για όλες τις κοινότητες.
Η Shaheen, όπως μεταδίδεται, έθεσε ως προϋπόθεση τη συνεχή εφαρμογή της συμφωνίας και μετρήσιμη πρόοδο σε ζητήματα συμμετοχικής διακυβέρνησης και προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διαμηνύοντας ότι το Κογκρέσο θα παραμείνει ενεργό στον σχεδιασμό της «επόμενης ημέρας» στη Συρία.
Το «σήμα» για κυρώσεις και η στόχευση στο ISIS
Στο παρασκήνιο αυτής της κινητικότητας, η αμερικανική γραμμή επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη σταθεροποίηση και στην αποτροπή αναβίωσης του ISIS, αλλά και στη διαχείριση των περιφερειακών ανταγωνισμών (Ιράν–Ρωσία). Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι αναφορές περί προσαρμογών στο καθεστώς κυρώσεων, με στόχο –κατά τους υποστηρικτές– να μη «μπλοκάρει» η οικονομική ανάκαμψη και να μη δημιουργούνται κενά που αξιοποιούν εξτρεμιστικά δίκτυα.
Δήλωση Γιόσεφ: «Υποσχέθηκαν στήριξη στη Ροζάβα»
Την ίδια εικόνα «θετικού αποτελέσματος» προσπάθησε να ενισχύσει δημόσια και ο Γεχούντα Μπεν Γιόσεφ, πρόεδρος της Κουρδικής Κοινότητας στο Ισραήλ, αποδίδοντας τη συνάντηση σε συντονισμένη διπλωματική δουλειά και σε ενίσχυση του λόμπι σε Ισραήλ και ΗΠΑ. Σε δήλωσή του υποστήριξε ότι ο Άμπντι μετέφερε πως η επαφή με τον γερουσιαστή Γκρέιαμ ήταν θετική και ότι «υποσχέθηκαν να στηρίξουν τη Ροζάβα» και τις SDF, προσθέτοντας ότι «ο αγώνας συνεχίζεται» και ότι «νέες κατακτήσεις είναι εφικτές».
Συμπέρασμα: Η εικόνα από το Μόναχο δείχνει πως, ανεξάρτητα από τις μεταβαλλόμενες ισορροπίες στη Συρία, το Κογκρέσο επιδιώκει να κρατήσει «ζεστό» τον δίαυλο με τους SDF και να διατηρήσει πολιτικό αποτύπωμα στη διαμόρφωση της επόμενης μέρας — με τη Ροζάβα να ποντάρει ανοιχτά σε θεσμική κάλυψη, νομοθετικά «δίχτυα ασφαλείας» και συμμαχίες υψηλού επιπέδου.
A historic moment.
A delegation from Rojava, led by Mazloum Abdi and Ilham Ahmed,
met with a United States delegation led by Senator Lindsey Graham.Diplomacy. Determination. Strategic coordination.
The combined efforts between Rojava, Washington and the strengthened lobby… pic.twitter.com/lcucnU3zVr
— Yehuda Ben Yosef (@yby4040) February 14, 2026
-
Άμυνα1 μήνα πρινΑπαγωγή Μαδούρο: Δεν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που να μπορεί να πραγματοποιήσει μια τέτοια επιχείρηση
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΌλη η αλήθεια για το κόψιμο του σλαβόφωνου συγκροτήματος στη Φλώρινα!
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΜεγάλο παρασκήνιο πίσω από τον θάνατο του Λίβυου ΓΕΕΘΑ! Πίεζε για αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων και συμφιλίωση με Χαφτάρ – Φιλότουρκος ο αντικαταστάτης του
-
Άμυνα2 μήνες πρινΟ Τραμπ έστειλε σήμα στον Ερντογάν μπροστά στον Νετανιάχου! Άνοιξε παράθυρο για τουρκική στρατιωτική παρουσία στη Γάζα και F-35 στην Άγκυρα
-
Άμυνα2 μήνες πρινΣυναγερμός στην Άγκυρα! Πτώση του αεροσκάφους που μετέφερε τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ της Λιβύης – Είχε χαθεί το σήμα από τα ραντάρ – Βίντεο δείχνουν στιγμιότυπο συντριβής
-
Πολιτική1 εβδομάδα πρινΠοιος προστατεύει την αλήθεια; Ο «Έλληνας» δολοφόνος στη Γερμανία που…. δεν ήταν ποτέ Έλληνας
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΜια απάντηση στον (ανιστόρητο) Ράμα
-
Γενικά θέματα2 μήνες πρινΦλώρινα: Συγκρότημα τραγουδούσε στα σλάβικα – Tους σταμάτησε ο δήμαρχος