Ακολουθήστε μας

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Politico: Σε βαθιά κατάψυξη οι εμπορικές σχέσεις ΕΕ–Κίνας! Και το 2026 προμηνύεται ακόμη πιο ψυχρό

Μετά από μια χρονιά εμπορικών αντιποίνων, δασμών και αμοιβαίας καχυποψίας, οι σχέσεις Βρυξελλών–Πεκίνου έχουν φτάσει σε σημείο στασιμότητας

Δημοσιεύτηκε στις

Σε τροχιά παρατεταμένης σύγκρουσης εισέρχονται οι εμπορικές σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κίνας, με το 2026 να διαφαίνεται ως χρονιά περαιτέρω όξυνσης και όχι αποκλιμάκωσης. Όπως επισημαίνει εκτενές δημοσίευμα του Politico, δεν υπάρχουν ενδείξεις «απόψυξης» στον ορίζοντα, ακόμη και ενόψει της επίσκεψης του νέου Γερμανού καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς στο Πεκίνο τον Φεβρουάριο.

Μετά από μια χρονιά εμπορικών αντιποίνων, δασμών και αμοιβαίας καχυποψίας, οι σχέσεις Βρυξελλών–Πεκίνου έχουν φτάσει σε σημείο στασιμότητας. «Βρισκόμαστε σε αδιέξοδο», δηλώνει στο Politico η Αλίσια Γκαρθία-Ερέρο, επικεφαλής οικονομολόγος για την Ασία-Ειρηνικό της Natixis και ανώτερη ερευνήτρια του Bruegel. Όπως σημειώνει, το εμπορικό έλλειμμα της ΕΕ έναντι της Κίνας δεν αναμένεται να βελτιωθεί, καθώς το Πεκίνο δεν δείχνει καμία διάθεση να αυξήσει την κατανάλωση ευρωπαϊκών προϊόντων.

Δασμοί, αντίποινα και μετατόπιση εξαγωγών

Η ένταση κορυφώθηκε στα τέλη του 2025, όταν η Κίνα απάντησε στους ευρωπαϊκούς δασμούς που επιβλήθηκαν το 2024 στα κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα, ανακοινώνοντας προσωρινούς, ιδιαίτερα υψηλούς δασμούς σε ευρωπαϊκά γαλακτοκομικά προϊόντα. Παράλληλα, το Πεκίνο εμφανίστηκε ενοχλημένο από προσπάθειες ευρωπαϊκών κολοσσών, όπως η Volkswagen, να εξασφαλίσουν εξαιρέσεις από τα μέτρα.

Την ίδια στιγμή, η στροφή των Ηνωμένων Πολιτειών σε πιο προστατευτικές πολιτικές υπό τον Ντόναλντ Τραμπ έχει αναδιατάξει τις παγκόσμιες εμπορικές ροές, ωθώντας ακόμη περισσότερες κινεζικές εξαγωγές προς την Ευρώπη. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: οι κινεζικές εξαγωγές προς την ΕΕ αυξάνονται ξανά και παραμένουν υπερδιπλάσιες των ευρωπαϊκών εξαγωγών προς την Κίνα, οι οποίες βρίσκονται σε πτωτική πορεία.

Το στρατηγικό κενό των Βρυξελλών

Αναλυτές προειδοποιούν ότι το βασικό πρόβλημα της ΕΕ δεν είναι τεχνικό, αλλά στρατηγικό. Όπως επισημαίνει η Φραντσέσκα Γκιρέτι, επικεφαλής της China Europe Initiative στο RAND, οι εντάσεις του 2025 όχι μόνο δεν υποχώρησαν, αλλά προετοιμάζουν το έδαφος για ακόμη πιο σκληρή αντιπαράθεση το 2026. «Η ΕΕ χτίζει εργαλεία και μηχανισμούς, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος να συγχέει την ικανότητα με τη στρατηγική», τονίζει χαρακτηριστικά.

Παρά το γεγονός ότι η Κομισιόν έχει σε εξέλιξη 37 εμπορικές έρευνες κατά της Κίνας, καμία δεν αντιμετωπίζει ευθέως το δομικό πρόβλημα της κινεζικής υπερπαραγωγής. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων: οι περιορισμοί στις εισαγωγές αμιγώς ηλεκτρικών οχημάτων οδήγησαν απλώς την Κίνα να στραφεί μαζικά στις εξαγωγές υβριδικών, αξιοποιώντας τα «παραθυράκια» των ευρωπαϊκών κανονισμών.

Γερμανία, Γαλλία και το ερώτημα της σκληρής γραμμής

Το πρώτο μεγάλο τεστ του 2026 θα έρθει με την επίσκεψη του Φρίντριχ Μερτς στο Πεκίνο. Η Γερμανία, παραδοσιακά ο πιο στενός οικονομικός εταίρος της Κίνας στην Ευρώπη, βλέπει πλέον το άλλοτε πλεόνασμά της να μετατρέπεται σε έλλειμμα, καθώς οι γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες χάνουν έδαφος από τους Κινέζους ανταγωνιστές τους σε τιμή και τεχνολογία.

Την ίδια ώρα, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, με τη Γαλλία στην προεδρία του G7, πιέζει για «επαναξισορρόπηση» των παγκόσμιων εμπορικών σχέσεων, προειδοποιώντας ότι, αν δεν υπάρξει συνεργατική λύση με Κίνα και ΗΠΑ, η Ευρώπη θα οδηγηθεί αναγκαστικά σε πιο προστατευτικά μέτρα.

Προς έναν νέο γύρο εμπορικών πολέμων;

Παρά τις προσπάθειες διαφοροποίησης των εφοδιαστικών αλυσίδων και την ενίσχυση των εργαλείων οικονομικής ασφάλειας της ΕΕ, το Πεκίνο δεν δείχνει να μεταβάλλει τη στάση του. Η Κομισιόν εξετάζει ήδη αν το υφιστάμενο οπλοστάσιο εμπορικής άμυνας επαρκεί για να αντιμετωπίσει τόσο την Κίνα όσο και τις ΗΠΑ, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων μέτρων μέσα στο καλοκαίρι.

To Politico καταλήγει σε ένα συμπέρασμα. Xωρίς ενιαία, πολιτικά τολμηρή στρατηγική από τα κράτη-μέλη, η ΕΕ κινδυνεύει να μπει σε έναν νέο κύκλο δασμών και αντιποίνων, με περιορισμένα αποτελέσματα και υψηλό κόστος για την ευρωπαϊκή οικονομία. Το 2026, αντί για χρονιά «εξομάλυνσης», φαίνεται πως θα είναι χρονιά δοκιμασίας για τη σχέση Ευρώπης–Κίνας.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

Για όλα «φταίει» το Λιμενικό;

Υπερφορτωμένο ταχύπλοο, παράνομη είσοδος από την Τουρκία, επικίνδυνοι ελιγμοί, σύγκρουση με σκάφος του Λιμενικού, νεκροί. Και πάλι η συζήτηση δεν αφορά ποιοι έβαλαν τους ανθρώπους στο σκάφος, ποιοι τους έστειλαν νύχτα στη θάλασσα χωρίς σωστικά, ποιοι τους καθοδήγησαν πότε να κινηθούν και προς ποια κατεύθυνση. Η συζήτηση στρέφεται ξανά στο Λιμενικό: τι έκανε, τι δεν έκανε, πώς πλησίασε, πώς δεν πλησίασε. Δηλαδή ο μόνος που δεν μπορεί να φταίει φταίει πάντα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα στοιχειώδη για τα σύνορα

Ας ξεκινήσουμε από τα στοιχειώδη. Τα σύνορα υπάρχουν ή δεν υπάρχουν. Και αν υπάρχουν, φυλάσσονται. Δεν «επιτηρούνται», δεν «παρακολουθούνται», δεν «σχολιάζονται» – φυλάσσονται. Αν όμως φυλάσσονται, τότε όσοι επιχειρούν να τα παραβιάσουν δεν είναι απλώς “παράτυποι”. Είναι παράνομοι.

Η έννοια παράνομος μετανάστης (#illegal_immigrant) υπάρχει στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και είναι διαφορετική από τον “παράτυπο” (#irregular). Παράτυπος είναι αυτός που μπήκε νόμιμα, για παράδειγμα με τουριστική βίζα, και παρέμεινε αφού έληξε η άδειά του ή εργάζεται χωρίς άδεια. Αυτός που μπήκε παράνομα δεν είναι παράτυπος· είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ. Παραβίασε τον σκληρό πυρήνα του ποινικού δικαίου: την παράνομη είσοδο σε κυρίαρχο κράτος. Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε, εγκληματίας, τρομοκράτης, κατάσκοπος. Αν ένα κράτος δεν μπορεί να ελέγχει ποιοι μπαίνουν, χάνει κάθε μέσο προστασίας των πολιτών του και παύει να είναι κυρίαρχο. Η παράνομη είσοδος δεν είναι διοικητική παρατυπία αλλά σοβαρό ποινικό αδίκημα. Από αυτή τη θεμελιώδη διαπίστωση ξεκινούν όλα, και από την άρνησή της ξεκινά το χάος.

Χίος: άλλη μία τραγωδία

Στη Χίο, πριν λίγες ημέρες, είχαμε άλλη μία τραγωδία. Υπερφορτωμένο ταχύπλοο, παράνομη είσοδος από την Τουρκία, επικίνδυνοι ελιγμοί, σύγκρουση με σκάφος του Λιμενικού, νεκροί. Και πάλι η συζήτηση δεν αφορά ποιοι έβαλαν τους ανθρώπους στο σκάφος, ποιοι τους έστειλαν νύχτα στη θάλασσα χωρίς σωστικά, ποιοι τους καθοδήγησαν πότε να κινηθούν και προς ποια κατεύθυνση.
Η συζήτηση στρέφεται ξανά στο Λιμενικό: τι έκανε, τι δεν έκανε, πώς πλησίασε, πώς δεν πλησίασε.
Δηλαδή ο μόνος που δεν μπορεί να φταίει φταίει πάντα. Οποιοσδήποτε Έλληνας πολίτης διαθέτει μικρό σκάφος και βγαίνει νύχτα υποχρεούται να φέρει συγκεκριμένα φώτα· διαφορετικά διαπράττει σοβαρό αδίκημα, με ποινικές ευθύνες και χωρίς ασφαλιστική κάλυψη σε περίπτωση ατυχήματος. Αυτά όμως ισχύουν για τους νόμιμους ναυτιλλομένους , όχι για τα δουλεμπορικά. Εκείνα μπαίνουν, και ύστερα φταίει το Λιμενικό που τα καταδιώκει. Κράτος παραφροσύνης.

Πύλος: η απόλυτη νομική σχιζοφρένεια

Πριν δυόμιση χρόνια, 47 μίλια ανοιχτά της Πύλου, ζήσαμε το αποκορύφωμα της παράνοιας. Σκάφος υπερφορτωμένο υπό τον έλεγχο διακινητών, προερχόμενο από τη Λιβύη, δεν ζητά διάσωση και δηλώνει ότι κατευθύνεται προς Ιταλία.
Το Λιμενικό παρακολουθεί για ώρες και κατηγορείται γιατί δεν επενέβη. Επιχειρεί ρυμούλκηση και κατηγορείται γιατί επενέβη. Το σκάφος ανατρέπεται και το Λιμενικό κατηγορείται γιατί έδρασε. Ό,τι κι αν κάνει, στο τέλος φταίει.
Αν το σκάφος ζητούσε βοήθεια ή έδειχνε ακυβέρνητο, το Λιμενικό όφειλε να παρέμβει. Όμως εκείνο επέμενε ότι δεν κινδύνευε και συνέχιζε την πορεία του. Αν το πλησίαζε, θα μπορούσε να κατηγορηθεί για παρακώλυση ελεύθερης ναυσιπλοΐας. Ήταν κλειστό αλιευτικό, όχι φουσκωτό, και η υπερφόρτωση, που θα δικαιολογούσε σύλληψη, δεν μπορούσε να διαπιστωθεί χωρίς επιβίβαση. Πάνω από 700 άτομα σε σκάφος για 50, χωρίς σωσίβια. Αν σε νόμιμο πλοίο συνέβαινε κάτι τέτοιο, καπετάνιος και πλοιοκτήτης θα αντιμετώπιζαν βαριά κακουργήματα. Για τους διακινητές όμως αυτά δεν ισχύουν. Κι έτσι όλοι μιλούν για τις ευθύνες του Λιμενικού, ενώ οι διακινητές παραμένουν σχεδόν αόρατοι.

Το κρίσιμο σημείο

Αν το Λιμενικό δεν έχει δικαίωμα απώθησης, σύλληψης και κράτησης, αν μετά τη «διάσωση» οι παράνομοι αποβιβάζονται και χάνονται στο σύστημα, τότε η φύλαξη συνόρων δεν έχει νόημα. Το Λιμενικό δεν φυλά σύνορα· λειτουργεί ως πλωτό ΕΚΑΒ. Όμως οι συνοριοφύλακες έχουν ως βασικό έργο τη φύλαξη. Η διάσωση είναι παράγωγο της φύλαξης, όχι υποκατάστατό της.

Αν κάποιοι πλησιάζουν νύχτα για να αποβιβάσουν ναρκωτικά ή τρομοκρατικούς πυρήνες, το Λιμενικό οφείλει να τους καταδιώξει και να τους συλλάβει. Αν όμως πρόκειται για δουλεμπορικά, καλείται να παρακολουθεί, να συνοδεύει, να συνδράμει. Το αποτέλεσμα είναι να λειτουργεί όχι ως φύλακας των θαλασσίων συνόρων αλλά ως τροχονόμος των διακινητών.

Ο μόνος τρόπος

Ο μόνος τρόπος να σωθούν ανθρώπινες ζωές χωρίς να καταλυθούν τα σύνορα είναι συγκεκριμένος: διάσωση όπου υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, σύλληψη, κράτηση, επιστροφή. Χωρίς αυτό το πακέτο, κάθε διάσωση λειτουργεί ως πρόσκληση για την επόμενη τραγωδία. Όσοι μπαίνουν παράνομα πρέπει να συλλαμβάνονται και να κρατούνται μέχρι να αποχωρήσουν, είτε εντοπιστούν στη θάλασσα είτε στις ακτές. Όσοι εμφανίζονται ως «κυβερνήτες» των σκαφών πρέπει να αντιμετωπίζονται ως διακινητές, με εξάντληση της αυστηρότητας του Ποινικού Δικαίου. Αν δεν επανέλθει η κράτηση τύπου «Αμυγδαλέζας», είτε δεν θα υπάρχουν σύνορα είτε θα υπάρχουν αλλεπάλληλες ναυτικές τραγωδίες.

Διακινητές, ΜΚΟ και η ιταλική επιλογή

Οι διακινητές γνωρίζουν ότι το κράτος φοβάται να ενεργήσει, ότι ΜΚΟ θα διαμορφώσουν αφήγημα και ότι τελικά οι ίδιοι δεν θα πληρώσουν. Δεν είναι όλες οι ΜΚΟ ίδιες, όμως όσες διευκολύνουν αντικειμενικά τη διακίνηση λειτουργούν ως συνεργοί. Η Πρωθυπουργός της Ιταλίας Μελόνι επανέφερε μια διαφορετική λογική αλληλουχία: παράνομη είσοδος, κράτηση, έλεγχος, επιστροφή. Το άσυλο δεν αποτελεί αυτόματο έπαθλο παραβίασης συνόρων και εξετάζεται εκτός ιταλικού εδάφους. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με την ίδια προσέγγιση, ήταν λιγότερες ροές, λιγότεροι πνιγμοί και λιγότερο κέρδος για διακινητές.

Το τελικό συμπέρασμα

Χωρίς σύλληψη και κράτηση δεν υπάρχουν σύνορα. Χωρίς επιστροφή δεν υπάρχει αποτροπή. Χωρίς αποτροπή οι διακινητές θα συνεχίσουν να σκοτώνουν. Όσο βαφτίζουμε την παρανομία «παρατυπία», όσο μετατρέπουμε τους συνοριοφύλακες σε διασώστες και θεωρούμε αυτονόητο δικαίωμα την παραβίαση συνόρων, οι τραγωδίες θα επαναλαμβάνονται και το κράτος θα συρρικνώνεται. Αυτό δεν είναι ανθρωπισμός· είναι παραίτηση.

ΥΓ. Η Ελλάδα είχε υιοθετήσει το σύστημα σύλληψης και φύλαξης των παρανόμως εισελθόντων σε δομές τύπου «Αμυγδαλέζα» επί κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, με αισθητή μείωση ροών την περίοδο 2012-14. Η πολιτική αυτή εγκαταλείφθηκε το 2014 από τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν αποκαταστάθηκε μετά το 2019.

Η Ελλάδα καταδικάστηκε για push back για ένα περιστατικό του Μαΐου 2019 (A.R.A. vs Greece). Παράλληλα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση N.T. and N.D. v. Spain έκρινε ότι όποιος εισέρχεται παράνομα από ασφαλή χώρα δεν δικαιούται άσυλο εφόσον υπάρχει πρακτικά προσβάσιμη νόμιμη πύλη εισόδου. Ωστόσο, ο δημόσιος διάλογος παραμένει εστιασμένος στις ευθύνες του Λιμενικού. Θλιβερή κατάντια αυτοπαραίτησης και αυτοδιάλυσης.

Θανάσης Κ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Πάμε πόλεμο; Καταφύγια πολέμου στην «υπόγεια Αθήνα» ετοιμάζει η ΣΤΑΣΥ

η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ προχωρά σε εκσυγχρονισμό του υπόγειου χώρου με στόχο, εφόσον χρειαστεί, να μπορεί να φιλοξενήσει κόσμο σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, με δύο εξόδους κινδύνου και άμεση πρόσβαση στην οδό Αθηνάς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η ΣΤΑΣΥ «κατεβαίνει» ξανά στα καταφύγια της Αθήνας, ενεργοποιώντας ένα σχέδιο που παραπέμπει ευθέως σε άλλες εποχές: ο παλιός σταθμός του Ηλεκτρικού στην Ομόνοια (κάτω από την οδό Αθηνάς), με ράγες που λειτουργούν από το 1895, δρομολογείται να μετατραπεί έως τα τέλη του 2026 σε σύγχρονο καταφύγιο πολέμου.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Newsbomb, η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ προχωρά σε εκσυγχρονισμό του υπόγειου χώρου με στόχο, εφόσον χρειαστεί, να μπορεί να φιλοξενήσει κόσμο σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, με δύο εξόδους κινδύνου και άμεση πρόσβαση στην οδό Αθηνάς.

«Δεν κινδυνολογούμε… Ο κάθε λαός όμως πρέπει να είναι έτοιμος, ώστε να αντιδρά σωστά, χωρίς πανικό», σημειώνει ο Διευθυντής Ασφαλείας της ΣΤΑΣΥ, Γιάννης Κεσκινίδης, περιγράφοντας το σκεπτικό πίσω από την πρωτοβουλία.

Εργασίες και πρωτόκολλο χρήσης

Όπως αναφέρεται, έχουν ήδη ολοκληρωθεί εργασίες που αφορούν κτιριακές παρεμβάσεις και στεγανοποίηση, ενώ ακολουθούν υδραυλικά έργα και διαμόρφωση χώρων αποθήκευσης και υγειονομικής υποστήριξης.

Κομβικό στοιχείο του σχεδιασμού είναι και το πρωτόκολλο παραμονής: η χρήση του καταφυγίου δεν θα πρέπει να ξεπερνά τις τρεις ώρες, με στόχο να «αποσοβείται ο κίνδυνος από το πρώτο κύμα επίθεσης».
Η χωρητικότητα υπολογίζεται με βάση ένα άτομο ανά τετραγωνικό μέτρο (με ύψος τριών μέτρων), ενώ προβλέπεται σύστημα συνεχούς παρακολούθησης με κάμερες και εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για καλύτερη διαχείριση και καταγραφή.

Δεν θα είναι το μόνο σημείο

Ο παλιός σταθμός της Ομόνοιας εμφανίζεται ως «πρώτο» έργο, αλλά όχι το μοναδικό: στον σχεδιασμό της ΣΤΑΣΥ περιλαμβάνονται και σταθμοί του Μετρό στο κέντρο, ώστε να μπορούν να αξιοποιηθούν ως πλήρως εξοπλισμένα καταφύγια.

Το ρεπορτάζ τοποθετεί την κίνηση αυτή σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, υπενθυμίζοντας ότι αντίστοιχοι υπόγειοι χώροι είχαν χρησιμοποιηθεί ως καταφύγια στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ παράλληλα αναφέρεται πως βρίσκονται σε εξέλιξη έλεγχοι και σε παλαιά υπόγεια καταφύγια πολυκατοικιών στην Αθήνα, για καταγραφή και αξιολόγηση αξιοποιήσιμων χώρων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Συνάντηση Μαζλούμ Αμπντί με Γκρέιαμ στο Μόναχο! Δέσμευση για τη στήριξη της Ροζάβα

Αμερικανοί νομοθέτες επιδιώκουν να κρατήσουν «ζεστό» τον δίαυλο με τους SDF και να διατηρήσει πολιτικό αποτύπωμα στη διαμόρφωση της επόμενης μέρας

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου 2026, ο διοικητής των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) στρατηγός Μαζλούμ Άμπντι ανακοίνωσε ότι συναντήθηκε με διακομματική αντιπροσωπεία του Κογκρέσου των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκρέιαμ, κάνοντας λόγο για «τιμή» και υπογραμμίζοντας τη σταθερή γραμμή επικοινωνίας που –όπως είπε– διατηρεί με Αμερικανούς νομοθέτες που παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στη Συρία.

Συνάντηση Άμπντι – Γκρέιαμ και «σταθερό σήμα» προς τη Ροζάβα

Σύμφωνα με τη δημόσια ενημέρωση, στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν επίσης οι γερουσιαστές Sheldon Whitehouse, Jacky Rosen, Peter Welch και Andy Kim. Ο Άμπντι ανέφερε πως οι συγκεκριμένοι νομοθέτες συγκαταλέγονται στους πιο ενεργούς υποστηρικτές των Κούρδων και των SDF, αποδίδοντάς τους ρόλο σε πρωτοβουλίες και νομοθετικές κινήσεις υπέρ της διατήρησης της στήριξης προς τις κουρδικές δυνάμεις στη βορειοανατολική Συρία.

Στο ίδιο πλαίσιο, έγινε ειδική αναφορά στο “Save the Kurds Act”, το οποίο παρουσιάζεται από κουρδικές πηγές ως κρίσιμο «εργαλείο πίεσης» για την αποτροπή νέας αιματοχυσίας και τη θεσμική κατοχύρωση πολιτικής κάλυψης προς τους Κούρδους συμμάχους των ΗΠΑ.

«Ιστορική» επαφή και με τη Δαμασκό: πολιτική μετάβαση και ο ρόλος των SDF

Παράλληλα, καταγράφηκε και δεύτερη –πολιτικά βαρύτερη– διάσταση στο Μόναχο: διακομματική αντιπροσωπεία Αμερικανών νομοθετών συναντήθηκε τόσο με τον Άμπντι όσο και με τον ΥΠΕΞ της Συρίας Ασάαντ αλ-Σαϊμπάνι, με επίκεντρο τη πολιτική μετάβαση, τη «θέση» των SDF σε μελλοντικές εθνικές δομές και τη σταθεροποίηση της χώρας. Η γερουσιαστής Jeanne Shaheen χαρακτήρισε τη συνάντηση «ιστορική», συνδέοντάς την με πρόσφατη συμφωνία μεταξύ συριακής κυβέρνησης και SDF, την οποία περιέγραψε ως βήμα προς εθνική συμφιλίωση και «ενιαίο κράτος» με εγγυήσεις για όλες τις κοινότητες.

Η Shaheen, όπως μεταδίδεται, έθεσε ως προϋπόθεση τη συνεχή εφαρμογή της συμφωνίας και μετρήσιμη πρόοδο σε ζητήματα συμμετοχικής διακυβέρνησης και προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διαμηνύοντας ότι το Κογκρέσο θα παραμείνει ενεργό στον σχεδιασμό της «επόμενης ημέρας» στη Συρία.

Το «σήμα» για κυρώσεις και η στόχευση στο ISIS

Στο παρασκήνιο αυτής της κινητικότητας, η αμερικανική γραμμή επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη σταθεροποίηση και στην αποτροπή αναβίωσης του ISIS, αλλά και στη διαχείριση των περιφερειακών ανταγωνισμών (Ιράν–Ρωσία). Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι αναφορές περί προσαρμογών στο καθεστώς κυρώσεων, με στόχο –κατά τους υποστηρικτές– να μη «μπλοκάρει» η οικονομική ανάκαμψη και να μη δημιουργούνται κενά που αξιοποιούν εξτρεμιστικά δίκτυα.

Δήλωση Γιόσεφ: «Υποσχέθηκαν στήριξη στη Ροζάβα»

Την ίδια εικόνα «θετικού αποτελέσματος» προσπάθησε να ενισχύσει δημόσια και ο Γεχούντα Μπεν Γιόσεφ, πρόεδρος της Κουρδικής Κοινότητας στο Ισραήλ, αποδίδοντας τη συνάντηση σε συντονισμένη διπλωματική δουλειά και σε ενίσχυση του λόμπι σε Ισραήλ και ΗΠΑ. Σε δήλωσή του υποστήριξε ότι ο Άμπντι μετέφερε πως η επαφή με τον γερουσιαστή Γκρέιαμ ήταν θετική και ότι «υποσχέθηκαν να στηρίξουν τη Ροζάβα» και τις SDF, προσθέτοντας ότι «ο αγώνας συνεχίζεται» και ότι «νέες κατακτήσεις είναι εφικτές».

Συμπέρασμα: Η εικόνα από το Μόναχο δείχνει πως, ανεξάρτητα από τις μεταβαλλόμενες ισορροπίες στη Συρία, το Κογκρέσο επιδιώκει να κρατήσει «ζεστό» τον δίαυλο με τους SDF και να διατηρήσει πολιτικό αποτύπωμα στη διαμόρφωση της επόμενης μέρας — με τη Ροζάβα να ποντάρει ανοιχτά σε θεσμική κάλυψη, νομοθετικά «δίχτυα ασφαλείας» και συμμαχίες υψηλού επιπέδου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διεθνή4 λεπτά πριν

Η Ελλάδα στέλνει δύναμη μάχης στη Γάζα! Συμμετοχή στην ISF με 150 Στελέχη

Σε προχωρημένη φάση βρίσκονται οι προετοιμασίες για τη συμμετοχή τηςΕλλάδας στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης στη Γάζα (International Stabilization Force), κίνηση η οποία...

Διεθνή35 λεπτά πριν

Μάρκο Ρούμπιο από το Μόναχο: Το δόγμα της «Ανανεωμένης Δύσης» και η επιστροφή στην Εθνική Κυριαρχία

Ένα σαφές και ξεκάθαρο ιδεολογικό, καθώς και γεωπολιτικό στίγμα, έδωσε ο Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Μάρκο Ρούμπιο, κατά τη...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Ελλάδα – Χώρα των θαυμάτων!

Στο στούντιο των "Αντιθέσεων" η συγγραφέας Ελπίδα Τσαμπουράκη με διδακτορικό περιβαλλοντολογίας, συντονίστρια περιηγητικών διαδρομών ανά την Ελλάδα, με ειδική έρευνα...

Διεθνή2 ώρες πριν

Σφραγισμένο το Εσφαχάν: Το Ιράν Θάβει τις Εισόδους του Πυρηνικού Συγκροτήματος

Φαίνεται σαφές ότι οι Ιρανοί ανησυχούν σοβαρά για μια αμερικανική/ισραηλινή αεροπορική επίθεση και/ή επιδρομή εναντίον αυτής της ιδιαίτερα οχυρωμένης πυρηνικής...

Πολιτική2 ώρες πριν

O Geoffrey Pyatt στο Oslo Energy Forum 2026: Κρίσιμα Ορυκτά, Αλουμίνιο και Ενεργειακή Ασφάλεια

Παναγιώτης Παύλος ΟΣΛΟ, Νορβηγία — 13 Φεβρουαρίου 2026 Ολοκληρώθηκε την περασμένη Πέμπτη στο Όσλο το Oslo Energy Forum 2026 με...

Δημοφιλή