Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Ρωσικά χτυπήματα σε βάθος! Στρο στόχαστρο κρίσιμα κέντρα υποδομών της Ουκρανίας

Ρωσικά πλήγματα κατέστρεψαν/έπληξαν στόχους σε ένα ευρύ γεωγραφικό τόξο, στις περιφέρειες Κιέβου, Ζιτομίρ, Τσερνίχιβ, Οδησσού, Χαρκόβου, Σούμι, Πολτάβα, Ντνιπροπετρόβσκ, Χερσώνας, Ζαπορίζια και Μικολάιβ.

Δημοσιεύτηκε στις

Στις 14 Ιανουαρίου 2026, η εικόνα του πολέμου στην Ουκρανία – με βάση το SouthFront  – δείχνει συνδυασμό χτυπημάτων σε βάθος, μεθοδικής πίεσης στο μέτωπο και μάχης φθοράς πάνω στις γραμμές ανεφοδιασμού, με το Κίεβο και κρίσιμα κέντρα υποδομών/βιομηχανίας να παραμένουν στο στόχαστρο.

Στο σκέλος των πληγμάτων, αναφέρονται ρωσικές επιθέσεις σε στόχους στις περιφέρειες Κιέβου, Ζιτομίρ, Τσερνίχιβ, Οδησσού, Χαρκόβου, Σούμι, Πολτάβα, Ντνιπροπετρόβσκ, Χερσώνας, Ζαπορίζια και Μικολάιβ. Στο Κίεβο επισημαίνονται πλήγματα στην TPP-5 και σε αποθήκες του εργοστασίου “Bolshevik”, που συνδέεται – κατά την πηγή – με αμυντική παραγωγή (“Fire Point”). Στον άξονα του Ντονμπάς γίνεται λόγος για χτυπήματα σε αποθήκες, σε σημείο ομάδας χειριστών UAV και σε μονάδα της 46ης Ξεχωριστής Ταξιαρχίας στην περιοχή Κραματόρσκ–Σλοβιάνσκ, ενώ στη Ντνιπροπετρόβσκ αναφέρονται στόχοι το αεροδρόμιο Kamianka και η Yuzhmash. Στην Τσερνίχιβ καταγράφονται πλήγματα σε αποθήκες πυρομαχικών, εξοπλισμό και πεδία εκπαίδευσης.

Στο έδαφος, το βάρος φαίνεται να πέφτει σε «σφιγκτήρα» γύρω από κομβικά σημεία. Στον τομέα Σλαβιάνσκ, οι ρωσικές δυνάμεις (“West” και η 25η Στρατιά) εντείνουν την πίεση στις βόρειες προσβάσεις της πόλης: επιτίθενται σε ισχυρό οχυρό κοντά στη χαράδρα Penkovyi Yar, επεκτείνουν τον έλεγχο στο πάρκο “Sviati Hory” και κινούνται με στόχο να βάλουν «στο χέρι» δρόμους και διαδρομές ανεφοδιασμού, ιδίως προς την περιοχή Stavky. Στην ίδια ενότητα περιγράφεται προσπάθεια ημι-περικύκλωσης των ουκρανικών θέσεων κατά μήκος του άξονα Liman–Zarechne, με εκτίμηση ότι οι ουκρανικές μονάδες μπορεί να κοπούν από τακτικές προμήθειες. Για το Liman, αναφέρεται ότι τα ασφαλτοστρωμένα περάσματα έχουν ουσιαστικά «μπλοκαριστεί», αναγκάζοντας προσπάθειες εναλλακτικού ανεφοδιασμού μέσω πρόχειρων διαβάσεων/πλωτών μέσων στον Siverskyi Donets, με αυτές τις κινήσεις να δέχονται ισχυρή πίεση από αέρα και drones. Στο Zakotne γίνεται λόγος για κατάληψη ισχυρού σημείου σε υπερυψωμένο έδαφος και εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην ανατολική πλευρά του οικισμού, ενώ νοτιότερα καταγράφεται σταθεροποίηση προς Nykyforivka, που περιγράφεται ως ουκρανικός κόμβος logistics. Παράλληλα, στο συνοπτικό σκέλος των χαρτών αναφέρεται ότι οι ρωσικές δυνάμεις πήραν τον έλεγχο του Zelenoye και κάνουν εκκαθαρίσεις στη Sviatopetrivka, με προωθήσεις επίσης στις ζώνες Liman, Prylipka, Starytsia δυτικά του Vovchansk.

Στον τομέα Ζαπορίζια, το αφήγημα είναι επέκταση προγεφυρώματος και προώθηση προς το περιφερειακό κέντρο: στην περιοχή Prymorske αναφέρεται κίνηση βόρεια του οικισμού, ενώ καταγράφεται εδραίωση στη δυτική Lukianivka και συνέχιση επιθέσεων προς Novoyakovlevka και Novoboikivske. Για τη ζώνη Stepnohirsk περιγράφεται εκκαθάριση σε βόρειο/κεντρικό τμήμα και δημιουργία βάσης για συνέχεια επιθετικών ενεργειών προς ανοικτό έδαφος, με «κλειδί» τον έλεγχο της E-105 και τη μείωση της απόστασης προς κρίσιμες αρτηρίες και το φυσικό εμπόδιο του ποταμού Konka. Σημειώνεται επίσης επεισόδιο ανατίναξης γέφυρας στον Konka κοντά στη Hryhorivka, με αντικρουόμενα στοιχεία για το ποιος το έκανε, αλλά με κοινό αποτέλεσμα: δυσκολότερα logistics, περιορισμός ελιγμών, πιο δύσκολες εκκενώσεις/αντικαταστάσεις. Στην Pavlivka αναφέρεται είσοδος ρωσικών αερομεταφερόμενων μονάδων στον οικισμό και «βαριές μάχες», με εκτίμηση ότι αυτό πιέζει επικίνδυνα τις αμυντικές γραμμές προς Kamyshuvakha.

Στον τομέα Ντνιπροπετρόβσκ, το στίγμα είναι «τοπικές» μάχες με σταδιακή πρόοδο: βορειοανατολικά του Filiia αναφέρεται κατάληψη αμμώδους λατομείου, λατομείου πέτρας και γειτονικών δασικών εκτάσεων. Στην Novopavlivka περιγράφεται περιορισμένη ουκρανική μετακίνηση εφεδρειών προς ανατολάς κατά μήκος του Solena, με συγκρούσεις στο κεντρικό τμήμα του χωριού και δυσκολία επίθεσης προς τα δυτικά λόγω φυσικών υψωμάτων που «σκεπάζουν» την άμυνα. Στην Ivanivka η ζώνη μάχης μετακινείται στα δυτικά άκρα και στην περιοχή κοιμητηρίου.

Στους βόρειους άξονες, στον τομέα Σούμι αναφέρεται προώθηση σε 11 τμήματα του μετώπου (και 3 στην περιοχή Krasnopillia) έως 650 μέτρα συνολικά στο διάστημα αναφοράς, με αποτυχημένη προσπάθεια ουκρανικής κίνησης τεθωρακισμένων μεταφοράς προσωπικού στην Varachyno (εντοπισμός από αναγνώριση και πλήγμα με συνδυασμένα πυρά) και αποτυχημένες προσπάθειες εναλλαγής/rotation στην Krasnopillia (καταστροφή μεταφορικών μέσων). Στον τομέα Χαρκόβου, ρωσικές ομάδες εφόδου εμφανίζονται δραστήριες στη Staritsa (αναφέρεται πρόοδος περίπου 450 μ.) και σε δασωμένη περιοχή κοντά στο Liman (αναφέρεται πρόοδος περίπου 500 μ.), ενώ στην περιοχή Volchanskie Khutora γίνεται λόγος για κατάληψη/εκκαθάριση τεσσάρων βιομηχανικών κτιρίων και πρόοδο 250 μ..

Η πιο «βρώμικη» εικόνα δίνεται στον Κουπιάνσκ: περιγράφεται πόλη χωρίς καθαρή γραμμή μετώπου, με μικρές ουκρανικές ομάδες να εισχωρούν, να οχυρώνονται σε υπόγεια/ορόφους πολυκατοικιών και να πιέζουν προς κομβικά σημεία όπως ο σταθμός Kupiansk-Yuzhnyi, ενώ η αμοιβαία προσπάθεια για σταθερό ανεφοδιασμό «σπάει» από πυροβολικό και drones. Η σημειολογία με «σημαίες» σε διοικητικά κτίρια περιγράφεται ως επικοινωνιακή/επιδεικτική και όχι απόδειξη σταθερού ελέγχου, με την πηγή να υπογραμμίζει ότι η πραγματική μάχη είναι η φθορά και η επιβίωση υπό καθεστώς ελλείψεων.

Στο συνοπτικό ισοζύγιο, οι ουκρανικές απώλειες εκτιμώνται σε περίπου 1.310 στρατιώτες στο τελευταίο 24ωρο (κατά την πηγή). Και, ενώ στο πεδίο κυριαρχεί η πίεση και η «δουλειά με το μέτρο», πολιτικά στις Βρυξέλλες καταγράφονται σοβαρές διαφωνίες για τη δημιουργία θέσης ειδικού διαπραγματευτή/εντεταλμένου που θα εκπροσωπεί τα συμφέροντα της ΕΕ, με ανοιχτά ερωτήματα για το εύρος εντολής, το αν θα εκπροσωπεί μόνο την ΕΕ ή ευρύτερο σχήμα, και το αν θα είναι ευρωκράτης ή εν ενεργεία εθνικός ηγέτης.

ISW: Οι ρωσικές προωθήσεις επιβραδύνθηκαν στα τέλη Δεκεμβρίου 2025 και στις αρχές Ιανουαρίου 2026

Στις 14 Ιανουαρίου 2026, η εικόνα που αποτυπώνει το Institute for the Study of War (ISW) δείχνει έναν πόλεμο που μπαίνει πιο καθαρά σε φάση ελεγχόμενης φθοράς και “πολέμου αφήγησης”, με τη Μόσχα να ανεβάζει πολιτικά τον πήχη των απαιτήσεων, αλλά ταυτόχρονα να αντιμετωπίζει επιβράδυνση του ρυθμού προώθησης στο πεδίο.

Επιβράδυνση ρωσικών κερδών

Το ISW καταγράφει ότι οι ρωσικές προωθήσεις επιβραδύνθηκαν στα τέλη Δεκεμβρίου 2025 και στις αρχές Ιανουαρίου 2026, κυρίως λόγω λιγότερο ευνοϊκών χειμερινών συνθηκών και επειδή εξέλιπε η πίεση για «τεχνητά» ορόσημα στο τέλος του έτους. Ως ένδειξη, παραθέτει εκτιμώμενη αύξηση ρωσικής παρουσίας/ελέγχου:

  • 276,44 τ.χλμ. (1–17 Δεκεμβρίου),

  • 89,05 τ.χλμ. (17–31 Δεκεμβρίου),

  • 73,82 τ.χλμ. (31 Δεκεμβρίου – 13 Ιανουαρίου).
    Παράλληλα, σημειώνει ότι οι κακές καιρικές συνθήκες του φθινοπώρου/αρχών χειμώνα είχαν μειώσει την αποτελεσματικότητα των ουκρανικών drones, δίνοντας στη Ρωσία πρόσκαιρο πλεονέκτημα, το οποίο όμως δεν ήταν μόνιμο. Με την πτώση της θερμοκρασίας, δυσκολεύεται – κατά την εκτίμηση του ISW – η ρωσική «φόρμουλα» που στηρίζεται σε διεισδύσεις πεζικού με μεγάλες πεζοπορίες και περιορισμένες προμήθειες.

Μήνυμα Λαβρόφ: στόχοι πέρα από τα “υπό συζήτηση” εδάφη

Στο πολιτικό μέτωπο, το ISW αναδεικνύει τις δηλώσεις του Σεργκέι Λαβρόφ (14/1) ως ένδειξη ότι οι ρωσικοί στόχοι ξεπερνούν τα εδάφη που περιλαμβάνονται στις τελευταίες ειρηνευτικές συζητήσεις. Ο Λαβρόφ μίλησε για «μοίρα» των πληθυσμών σε Κριμαία, Ντονμπάς και “Νοβοροσίγια”—όρο που το ISW περιγράφει ως κατασκευή του Κρεμλίνου και τον συνδέει με διεκδικήσεις που εκτείνονται και σε Χάρκοβο, Ντνιπροπετρόβσκ, Μικολάιβ, Οδησσό. Με άλλα λόγια: το Κρεμλίνο κρατά στο τραπέζι ένα μέγιστο πακέτο απαιτήσεων, μεγαλύτερο από πλαίσια τύπου «αναγνώριση των ήδη κατεχόμενων».

Απόρριψη εκεχειρίας και “σκληρή γραμμή” απέναντι σε ΗΠΑ–Ευρώπη

Το ISW σημειώνει ότι ρωσικοί αξιωματούχοι επιμένουν να ζητούν από ΗΠΑ/Ουκρανία/Ευρώπη να αποδεχθούν ρωσικούς όρους, απορρίπτοντας προσπάθειες συμβιβασμού. Ο Λαβρόφ εμφανίζεται να απορρίπτει τόσο μόνιμη όσο και 60ήμερη εκεχειρία, ενώ το ISW υπογραμμίζει την αντίφαση: το Κρεμλίνο ζητά εκλογές στην Ουκρανία, αλλά απορρίπτει μέτρα (προσωρινή εκεχειρία) που θα διευκόλυναν μια τέτοια διαδικασία. Παράλληλα, βουλευτές της Δούμας εμφανίζονται να απορρίπτουν τα ειρηνευτικά κείμενα ως «τυπικά/ανούσια», ενώ επαναλαμβάνεται και η απειλή ότι ξένες δυνάμεις εγγύησης σε μεταπολεμική Ουκρανία θα ήταν «νόμιμος στόχος».

“Γνωσιακός πόλεμος” με μικρές διασυνοριακές κινήσεις

Το ISW ερμηνεύει τις ρωσικές μικρής κλίμακας διασυνοριακές ενέργειες σε βόρεια Ουκρανία ως μέρος εκστρατείας παραπλάνησης/εντυπώσεων: στόχος να πειστεί η Δύση ότι «οι γραμμές καταρρέουν». Αναφέρει ισχυρισμό του ρωσικού ΥΠΑΜ περί κατάληψης της Komarivka (βορειοδυτικά του Σούμι), τον οποίο όμως το ISW λέει ότι δεν έχει επιβεβαιώσει. Κρίσιμο σημείο: το ISW εκτιμά ότι η Ρωσία δεν έχει δημιουργήσει συνθήκες για μεγάλη χερσαία επίθεση σε βόρειο Σούμι/Χάρκοβο (δεν βλέπει προετοιμασία τύπου εκτεταμένης αεροπορικής απομόνωσης/BAI, ούτε μεγάλες αναδιατάξεις δυνάμεων). Άρα, αυτές οι κινήσεις παρουσιάζονται ως “θόρυβος” με στόχο την αφήγηση, όχι ως μεγάλης κλίμακας νέα εισβολή από βορρά.

Επιχειρησιακή εικόνα 14/1: επιθέσεις, διεισδύσεις, πλήγματα – χωρίς επιβεβαιωμένα κέρδη

Το ISW συνοψίζει ότι στις 14 Ιανουαρίου ούτε η Ρωσία ούτε η Ουκρανία είχαν επιβεβαιωμένα εδαφικά κέρδη. Παρ’ όλα αυτά:

  • συνεχίστηκαν ρωσικές επιθετικές ενέργειες σε πολλούς άξονες (Σούμι/Κουρσκ, βόρειο Χάρκοβο, κατεύθυνση Κουπιάνσκ, Λίμαν–Σλοβιάνσκ, Κοστιαντινίβκα, Ποκρόβσκ, Ζαπορίζια, Χερσώνα),

  • καταγράφονται διεισδύσεις μικρών ομάδων (που δεν αλλάζουν απαραίτητα τη γραμμή επαφής) και προσπάθειες να αξιοποιηθεί ο καιρός για συγκέντρωση/παρείσφρηση.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην προσπάθεια της Ρωσίας να πλήξει την ουκρανική επιμελητεία με πλήγματα σε γέφυρες (π.χ. στην περιοχή Κουπιάνσκ) στο πλαίσιο battlefield air interdiction.

Ρωσική εκστρατεία πληγμάτων 13–14/1 και ουκρανικά πλήγματα στη Ρωσία

Για τη νύχτα 13 προς 14 Ιανουαρίου, το ISW αναφέρει ότι η Ουκρανική Αεροπορία κατέγραψε εκτόξευση:

  • 3 βαλλιστικών Iskander-M,

  • και 113 drones (Shahed/Gerbera κ.ά., περίπου 70 Shahed).
    Αναφέρεται κατάρριψη 89 drones και 1 πυραύλου έως τις 08:00, με 24 drones και 2 πυραύλους να πλήττουν 13 σημεία και πτώση συντριμμιών σε 3 σημεία. Επιπλέον, γίνεται λόγος για 10 jet-powered drones προς Κίεβο που καταρρίφθηκαν όλα.

Ταυτόχρονα, το ISW σημειώνει ότι η Ουκρανία συνέχισε πλήγματα μεγάλης ακτίνας στη Ρωσία (π.χ. πυρκαγιές/χτυπήματα σε Ροστόφ και αναφορά σε πλήγμα σε δεξαμενόπλοιο Matilda στη Μαύρη Θάλασσα).

Πολιτικές εξελίξεις: ανασχηματισμός στο Κίεβο, κυβερνοεπίθεση στην Πολωνία

Στις 14/1 η ουκρανική Βερχόβνα Ράντα ενέκρινε αλλαγές προσώπων: ο Μιχαΐλο Φεντόροφ ως νέος υπουργός Άμυνας και ο Ντένις Σμιχάλ ως υπουργός Ενέργειας/αντιπρόεδρος κυβέρνησης. Το ISW συνδέει την ατζέντα Φεντόροφ με λύσεις στη мобιλization/στρατολόγηση, ενίσχυση αεράμυνας, έλεγχο χρηματοδότησης και αύξηση προμηθειών drones.

Τέλος, σημειώνεται αναφορά πολωνικών αρχών ότι η Ρωσία πραγματοποίησε κυβερνοεπίθεση κατά του πολωνικού ενεργειακού δικτύου στα τέλη Δεκεμβρίου 2025, με κίνδυνο blackout, την οποία το ISW εντάσσει σε ευρύτερη ρωσική «Phase Zero» λογική προετοιμασίας/πίεσης προς το περιβάλλον του ΝΑΤΟ.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

Μαλκίδης: Το μάθημα που δεν πήρε ποτέ η Ελλάδα!

Παρέμβαση Θεοφάνη Μαλκίδη στη Δέλτα Τηλεόραση Αλεξανδρούπολης

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τριάντα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, ο Θεοφάνης Μαλκίδης παρενέβη με μια εκτενή, αιχμηρή και ιστορικά τεκμηριωμένη ανάλυση, θέτοντας στο επίκεντρο όχι απλώς τα γεγονότα της νύχτας 30 προς 31 Ιανουαρίου 1996, αλλά κυρίως τις συνέπειες που εξακολουθούν να βαραίνουν την εθνική κυριαρχία μέχρι σήμερα.

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης υπογράμμισε ότι τα Ίμια δεν αποτέλεσαν «λήξη» ενός επεισοδίου, αλλά αφετηρία μιας μακράς περιόδου αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Όπως τόνισε, από εκείνη τη νύχτα ξεκίνησε μια πρακτική που μετέτρεψε το Αιγαίο σε χώρο «υπό διαπραγμάτευση», ανοίγοντας τον δρόμο για γκριζάρισμα περιοχών, περιορισμούς δραστηριοτήτων και αποδοχή παράνομων τουρκικών αξιώσεων.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημερινή πραγματικότητα, κάνοντας αναφορά σε πρόσφατες τουρκικές NAVTEX που –όπως είπε– «κόβουν το Αιγαίο στη μέση», στερώντας από την Ελλάδα το δικαίωμα έρευνας, ενεργειακής διασύνδεσης και ακόμη και ειρηνικών έργων υποδομής. Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για ευθεία συνέχεια της λογικής που εγκαθιδρύθηκε μετά τα Ίμια.

Ο Μαλκίδης στάθηκε εκτενώς και στη διαχείριση της κρίσης από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, θέτοντας το ζήτημα της έλλειψης ενιαίας γραμμής, θεσμικής λειτουργίας και ξεκάθαρων κανόνων εμπλοκής. Υπενθύμισε ότι ενώ υπήρχε σαφής υπεροχή της Ελλάδας σε ναυτικό, αεροπορία και ηθικό, επελέγη η διπλωματική απεμπλοκή που –κατά την εκτίμησή του– κατέληξε σε ταπεινωτική υποχώρηση.

Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά του στην πτώση του ελικοπτέρου και τη θυσία των τριών αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού. Ο Θεοφάνης Μαλκίδης ζήτησε ευθέως, ακόμη και σήμερα, να δοθεί στη δημοσιότητα πλήρες και τεκμηριωμένο πόρισμα, υπογραμμίζοντας ότι η αλήθεια αποτελεί ελάχιστο φόρο τιμής προς τους πεσόντες και βασική προϋπόθεση για το ηθικό των Ενόπλων Δυνάμεων.

Παράλληλα, ανέδειξε τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών, σημειώνοντας ότι η αμερικανική διαμεσολάβηση λειτούργησε με γνώμονα αποκλειστικά τα δικά τους συμφέροντα, οδηγώντας επανειλημμένα –όπως είπε– την Ελλάδα σε υποχωρήσεις στο όνομα της «συμμαχικής συνοχής». Σε αυτό το πλαίσιο ενέταξε και τη συμφωνία της Μαδρίτης, κάνοντας λόγο για θεσμοθέτηση των λεγόμενων «ζωτικών συμφερόντων» της Τουρκίας στο Αιγαίο.

Κλείνοντας, ο Θεοφάνης Μαλκίδης προειδοποίησε ότι οι σημερινές ελληνοτουρκικές «συζητήσεις» διεξάγονται σε έδαφος που διαμορφώθηκε από τα Ίμια και μετά. Τόνισε ότι απαιτείται απόλυτη εγρήγορση, απόρριψη κάθε «λευκού χαρτιού» και ξεκάθαρη υπεράσπιση αναφαίρετων δικαιωμάτων, όπως τα 12 ναυτικά μίλια, τα οποία –όπως είπε– δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Μαλκίδης: Το μάθημα που δεν πήρε ποτέ η Ελλάδα!

Παρέμβαση του Θεοφάνη Μαλκίδη στη Δέλτα Τηλεόραση

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τριάντα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, ο Θεοφάνης Μαλκίδης παρενέβη με μια εκτενή, αιχμηρή και ιστορικά τεκμηριωμένη ανάλυση, θέτοντας στο επίκεντρο όχι απλώς τα γεγονότα της νύχτας 30 προς 31 Ιανουαρίου 1996, αλλά κυρίως τις συνέπειες που εξακολουθούν να βαραίνουν την εθνική κυριαρχία μέχρι σήμερα.

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης υπογράμμισε ότι τα Ίμια δεν αποτέλεσαν «λήξη» ενός επεισοδίου, αλλά αφετηρία μιας μακράς περιόδου αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Όπως τόνισε, από εκείνη τη νύχτα ξεκίνησε μια πρακτική που μετέτρεψε το Αιγαίο σε χώρο «υπό διαπραγμάτευση», ανοίγοντας τον δρόμο για γκριζάρισμα περιοχών, περιορισμούς δραστηριοτήτων και αποδοχή παράνομων τουρκικών αξιώσεων.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημερινή πραγματικότητα, κάνοντας αναφορά σε πρόσφατες τουρκικές NAVTEX που –όπως είπε– «κόβουν το Αιγαίο στη μέση», στερώντας από την Ελλάδα το δικαίωμα έρευνας, ενεργειακής διασύνδεσης και ακόμη και ειρηνικών έργων υποδομής. Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για ευθεία συνέχεια της λογικής που εγκαθιδρύθηκε μετά τα Ίμια.

Ο Μαλκίδης στάθηκε εκτενώς και στη διαχείριση της κρίσης από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, θέτοντας το ζήτημα της έλλειψης ενιαίας γραμμής, θεσμικής λειτουργίας και ξεκάθαρων κανόνων εμπλοκής. Υπενθύμισε ότι ενώ υπήρχε σαφής υπεροχή της Ελλάδας σε ναυτικό, αεροπορία και ηθικό, επελέγη η διπλωματική απεμπλοκή που –κατά την εκτίμησή του– κατέληξε σε ταπεινωτική υποχώρηση.

Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά του στην πτώση του ελικοπτέρου και τη θυσία των τριών αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού. Ο Θεοφάνης Μαλκίδης ζήτησε ευθέως, ακόμη και σήμερα, να δοθεί στη δημοσιότητα πλήρες και τεκμηριωμένο πόρισμα, υπογραμμίζοντας ότι η αλήθεια αποτελεί ελάχιστο φόρο τιμής προς τους πεσόντες και βασική προϋπόθεση για το ηθικό των Ενόπλων Δυνάμεων.

Παράλληλα, ανέδειξε τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών, σημειώνοντας ότι η αμερικανική διαμεσολάβηση λειτούργησε με γνώμονα αποκλειστικά τα δικά τους συμφέροντα, οδηγώντας επανειλημμένα –όπως είπε– την Ελλάδα σε υποχωρήσεις στο όνομα της «συμμαχικής συνοχής». Σε αυτό το πλαίσιο ενέταξε και τη συμφωνία της Μαδρίτης, κάνοντας λόγο για θεσμοθέτηση των λεγόμενων «ζωτικών συμφερόντων» της Τουρκίας στο Αιγαίο.

Κλείνοντας, ο Θεοφάνης Μαλκίδης προειδοποίησε ότι οι σημερινές ελληνοτουρκικές «συζητήσεις» διεξάγονται σε έδαφος που διαμορφώθηκε από τα Ίμια και μετά. Τόνισε ότι απαιτείται απόλυτη εγρήγορση, απόρριψη κάθε «λευκού χαρτιού» και ξεκάθαρη υπεράσπιση αναφαίρετων δικαιωμάτων, όπως τα 12 ναυτικά μίλια, τα οποία –όπως είπε– δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Ο άνθρωπος-κλειδί της μετά-Ερντογάν εποχής! Νέος τουρκικός αναθεωρητισμός

Εκπομπή “Με το κλειδί της Ιστορίας” – Παρουσιάζει ο Γιάννης Θεοδωράτος

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Στην 377η εκπομπή «Με το κλειδί της Ιστορίας» στο BlueSky, ο Γιάννης Θεοδωράτος άνοιξε έναν κύκλο ανάλυσης που «πατά» πάνω στα συμπεράσματα της κρίσης των Ιμίων, 30 χρόνια μετά, για να εξηγήσει –όπως είπε– πώς φτάσαμε από μια «άλλη Τουρκία» του τότε σε μια αναθεωρητική, γεωστρατηγικά επιθετική Τουρκία του σήμερα.

Από τα πρώτα λεπτά, ο παρουσιαστής έστειλε μήνυμα προς τον απόδημο ελληνισμό και τους Έλληνες ναυτικούς, τονίζοντας ότι η εκπομπή έχει αποκτήσει κοινό «όπου γης και πατρίς», πριν περάσει στο κεντρικό του επιχείρημα: ότι η κατανόηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής δεν γίνεται μόνο με το προφανές πολιτικό επίπεδο, αλλά μέσα από τον «λαβύρινθο» του τουρκικού αναθεωρητισμού και του «βαθέος κράτους».

«Κλειδί» της εκπομπής: ο Χακάν Φιντάν και η “επόμενη μέρα” της Τουρκίας

Ο Θεοδωράτος επέλεξε ως πρόσωπο-σύμβολο της βραδιάς τον Τούρκο ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν, αφήνοντας στην άκρη την «συνηθισμένη» εικόνα του Ερντογάν. Τον περιέγραψε ως μια διαδρομή από χαμηλή αφετηρία (υπαξιωματικός/διαβιβαστής) μέχρι την κορυφή της ΜΙΤ και, στη συνέχεια, το Υπουργείο Εξωτερικών, υποστηρίζοντας ότι ο Φιντάν είναι πιθανός “παίκτης-κλειδί” στην μετά-Ερντογάν εποχή, ως πρόσωπο που συμπυκνώνει «εμπειρία ισχύος» και νεοοθωμανική διοικητική συνέχεια.

Αφορμή για την ανάπτυξη αυτής της γραμμής αποτέλεσαν –όπως ανέφερε– δύο συνεντεύξεις/παρεμβάσεις του Φιντάν (με ειδική αναφορά στη διασύνδεση Άγκυρας–Ντόχα), μέσα από τις οποίες επιχειρήθηκε να αποτυπωθεί ένα όραμα που εμφανίζεται ως συνέχεια του δόγματος Νταβούτογλου.

«Περιφερειακή αυτεξουσιότητα» και ο στόχος ενός νέου πόλου

Κεντρικό σημείο της εκπομπής ήταν η ερμηνεία της τουρκικής επιδίωξης για «περιφερειακή αυτεξουσιότητα»: η Τουρκία, με βάση το γεωπολιτικό βάρος και τη θέση της, επιδιώκει να αναβαθμιστεί σε νέο πόλο ισχύος. Ο Θεοδωράτος συνέδεσε αυτό το αφήγημα με μια “εκσυγχρονισμένη αυτοκρατορική” αυτοεικόνα, όπου η Άγκυρα προσπαθεί να κινείται διαρκώς –«σαν καρχαρίας»– μετατρέποντας την κινητικότητα σε επιθετικότητα, για να καλύψει εσωτερικές αντιφάσεις και να παράγει εξωτερική αυτοπεποίθηση.

Στην ίδια λογική, παρέθεσε χαρακτηριστικά σημεία που αποδίδονται στον Φιντάν για «κέντρο βάρους» με ευρωπαϊκές δυνάμεις (π.χ. Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία) και για μια νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική όπου Τούρκοι–Πέρσες–Άραβες θα μπορούσαν να συγκροτήσουν κάτι “τύπου Ένωσης”, μια «ΕΕ της Μέσης Ανατολής», όπως ειπώθηκε.

Από τον Θουκυδίδη στην γεωοικονομία: πόλεμος με χρήματα και δρόμους

Στο δεύτερο μέρος, ο παρουσιαστής “έδεσε” την σύγχρονη γεωπολιτική με ιστορικό παράδειγμα από τον Θουκυδίδη: ότι ο πόλεμος γίνεται περισσότερο με οικονομικά μέσα παρά με όπλα. Στο πλαίσιο αυτό, η συζήτηση μετακινήθηκε στους εμπορικούς διαδρόμους και στα “checkpoints” της παγκόσμιας ροής αγαθών, παρουσιάζοντας την τουρκική στρατηγική ως προσπάθεια ελέγχου κόμβων και διαδρομών.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε:

  • στον Middle Corridor (Μεσαίο Διάδρομο) μέσω Καυκάσου/Κεντρικής Ασίας,

  • και στον “Αναπτυξιακό Δρόμο” μέσω Ιράκ,
    ως δύο εναλλακτικές που –κατά την ανάλυση– στοχεύουν να ακυρώσουν ή να μειώσουν τη δυναμικότητα ανταγωνιστικών σχεδίων (με ειδική αναφορά στον IMEC ως παράγοντα που «χαλάει» τους τουρκικούς σχεδιασμούς).

Σομαλία – «προτεκτοράτο» και αεροναυτικός έλεγχος

Στη συνέχεια, η εκπομπή στάθηκε στη Σομαλία, την οποία ο Θεοδωράτος χαρακτήρισε ως κομβικό σημείο για τον έλεγχο της περιοχής (και της πρόσβασης προς Ερυθρά/Ινδικό). Περιέγραψε την τουρκική παρουσία ως κλιμακούμενη, μιλώντας για στρατιωτικό αποτύπωμα, drones και ραντάρ που –κατά την εκτίμησή του– συγκροτούν πλαίσιο αεροναυτικού ελέγχου και επιτήρησης στην ευρύτερη ζώνη.

«Η Ιστορία χαστουκίζει»: μήνυμα αφύπνισης και κάλεσμα

Προς το τέλος, ο παρουσιαστής επανέφερε το μοτίβο της ιστορικής ευθύνης («υπόλογοι στους προγόνους και στους απογόνους») και έστειλε μήνυμα αφύπνισης, με ευθεία σύνδεση του τότε (Ίμια) με το σήμερα. Παράλληλα, έκανε κάλεσμα για παρουσίαση βιβλίου στις 11 Φεβρουαρίου 2026, με ελεύθερη είσοδο.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Γενικά θέματα4 λεπτά πριν

Αϋφαντής: «Δεν έχω πολιτική συνεργασία με Καρυστιανού! Παραμένω σταθερά δίπλα στον Σαμαρά»

Απάντηση από τον πρέσβη ε.τ. σε δημοσιεύματα που υποστηρίζουν, ότι κρύβεται πίσω από αναρτήσεις της Μαρίας Καρυστιανού για την εξωτερική...

Άμυνα18 λεπτά πριν

Βαριές κακώσεις έφεραν τα θύματα που πολύνεκρου επεισοδίου με μετανάστες στη Χίο! Ενώπιον της δικαιοσύνης ο Μαροκινός διακινητής

Καταθέσεις και μαρτυρίες που συλλέγονται φέρονται να ανεβάζουν τον αριθμό των επιβαινόντων πάνω από 40, με τις Αρχές να διασταυρώνουν...

Διεθνή48 λεπτά πριν

«Η αποκέντρωση είναι υπαρξιακή για τους Ασσυρίους και τους Χριστιανούς στη Συρία»

Η φετινή Διεθνής Σύνοδος Κορυφής για τη Θρησκευτική Ελευθερία σημείωσε αξιοσημείωτη συμμετοχή Συριακών (Αραμαίων-Ασσυρίων-Χαλδαίων) από τις ΗΠΑ και το εξωτερικό

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Μαλκίδης: Το μάθημα που δεν πήρε ποτέ η Ελλάδα!

Παρέμβαση Θεοφάνη Μαλκίδη στη Δέλτα Τηλεόραση Αλεξανδρούπολης

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 ώρες πριν

ΗΠΑ – Κολομβία: Στο στόχαστρο τρεις ηγέτες καρτέλ ναρκωτικών

Οι τρεις αυτοί άνδρες ηγούνται εγκληματικών οργανώσεων με ριζικά διαφορετικές ιδεολογικές και επιχειρησιακές αφετηρίες. Ωστόσο, μοιράζονται ένα κοινό χαρακτηριστικό: τους...

Δημοφιλή