Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Τεχεράνη: Μια πρωτεύουσα του Νότου

Ο Τραμπ καλεί τους αντιφρονούντες να συνεχίσουν τον αγώνα και ΘΑ τους βοηθήσει. Η Ουκρανία σε δεύτερη έκδοση. Οι Αμερικανοί ιθύνοντες είναι σαν να παίζουν το μέλλον της πατρίδας τους και την προσωπική τους μοίρα σε μια πολύ αμφίβολη ζαριά. Διακινδυνεύουν το χειρότερο: Να φανεί ότι οι ΗΠΑ έδωσαν μάχη εναντίον μιας πρωτεύουσας του Νότου και ηττήθηκαν. Ιδίως μετά τον «θρίαμβο» επί του Μαδούρο. Τα ρόδα έχουν αγκάθια στο δρόμο για να γίνει η Αμερική Μεγάλη Ξανά.

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Απόστολος Αποστολόπουλος

Στην αναμέτρηση με το Ιράν θα διακρίνει κανείς αν η Αμερική του Τραμπ έχει τη ζωτική Δύναμη να ξαναγίνει Μεγάλη. Για την ώρα ο Τραμπ κάνει έκκληση στους αντιφρονούντες διαδηλωτές να συνεχίσουν να μάχονται. Προφανώς αυτοί δεν είναι αρκετοί και το καθεστώς μένει αμετακίνητο. Η αναμέτρηση δεν έχει τη μορφή «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε» όπως με τον Μαδούρο στην Βενεζουέλα. Δεν αποκλείονται οι δυναμικές, ένοπλες, μορφές εισβολής. Αλλά πολλοί παράγοντες υποδεικνύουν ότι το ρίσκο της ήττας είναι πολύ μεγάλο. Το Ιράν είναι πολύ μεγάλη μπουκιά και μπορεί να κάτσει στο λαιμό του Τραμπ μια άμεση, ένοπλη αναμέτρηση. Στο τέλος-τέλος δεν φτάνει να νικήσεις ένα στρατό πρέπει να υποτάξεις και την κοινωνία οπότε οι εσωτερικές αντιθέσεις περιορίζονται ενώ ο πατριωτισμός γίνεται ο σημαντικός παράγων. Και, τέλος, θα φανεί πόσο κινδυνεύει το δολάριο.

Το κρίσιμο στον στόχο «να γίνει η Αμερική Μεγάλη Ξανά» είναι η εσωτερική δυναμική της Αμερικανικής κοινωνίας ή, αντίστροφα, ο διχασμός της. Η ισχύς των Ενόπλων Δυνάμεων είναι κρίσιμο μέγεθος αλλά όχι το κύριο. Οι ΗΠΑ δεν αντιμετωπίζουν, άμεσα, εξωτερικό κίνδυνο. Αντιθέτως. Η Ρωσία (για την Βενεζουέλα) ήταν συγκαταβατική, με τον Μεντβέντεφ να καταγράφει ότι η στάση των ΗΠΑ ήταν «συνεκτική και κατανοητή»-με δεδομένο ότι η Βενεζουέλα είναι στην πίσω αυλή των ΗΠΑ. Όπως η Ουκρανία είναι στην εξώπορτα της Ρωσίας. Αλληλοκατανόηση. Στο Ιράν, όμως, η Κίνα είναι άκρως ενδιαφερόμενη-ιδίως μετά την απώλεια της Βενεζουέλας ως τροφοδότη πετρελαίου. Και η Ρωσία είναι γείτονας του Ιράν.

Δεν χρειάζεται να επιμείνει κανείς στο ότι στις ταραχές στο Ιράν ουσιώδη ρόλο υποκινητή παίζουν οι ΗΠΑ. Είναι αναμενόμενο στο σύνθετο διεθνές παιχνίδι «εχθρός/φίλος» που βλέπει καθημερινά ο κάθε ψύχραιμος παρατηρητής. Όλοι ανακατεύονται όπου υπάρχει ευκαιρία, έτοιμοι να αποσυρθούν την ύστατη ώρα.

Αναμφίβολα οι αστοί, το «Παζάρι» όπως συνήθως αποκαλούν τον πυρήνα των αντίπαλων του καθεστώτος, έχει αναλάβει τον συνήθη αντιπολιτευτικό ρόλο του αλλά το καθεστώς αντιτάσσει ήδη τα φτωχά στρώματα με ογκώδεις διαδηλώσεις που δεν αξιώνονται να προβληθούν στις Οθόνες της Δύσης. Στο τέλος-τέλος συγκρούονται οι οπαδοί του Αλλάχ με τους φίλους του Μαμωνά, τίποτα περίεργο. Ο γιός, διάδοχος του έκπτωτου Σάχη, είναι το σάπιο κερασάκι στην τούρτα.

Ποιος θα κερδίσει την παρτίδα;. Δεν υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα. Αν και πιθανολογώ ότι το καθεστώς, παρά τα λάθη και τους φανατισμούς, συχνά ή, συνήθως, υπερβολικούς, θα ξεπεράσει και αυτή την φουρτούνα, έστω δύσκολα. Στο τέλος-τέλος οι γυναίκες, με την εξαίρεση των μαλλιών, είναι σεβαστές και πχ στα νοσοκομεία (όπου έχω προσωπική αντίληψη) αντιμετωπίζονται ισότιμα. Η μάχη για την Ανεξαρτησία έχει ισότιμους μαχητές στον πληθυσμό.

Η Ανεξαρτησία είναι νόμισμα αναντικατάστατο-νιώσαμε την ανατριχίλα που προκαλεί, με αφορμή τον Καποδίστρια του Σμαραγδή, βλέποντας και τα νύχια, έτοιμα να γρατζουνίσουν, την άπειρη Καρυστιανού. Το ΔΣ μας έπεισε(!…) για την εμμονή του στις δημοκρατικές διαδικασίες….απαραίτητες όταν είναι η ώρα τους. Το πότε είναι απαραίτητες είναι θέμα πολιτικό, όχι τύπων.

Ο Τραμπ καλεί τους αντιφρονούντες να συνεχίσουν τον αγώνα και ΘΑ τους βοηθήσει. Η Ουκρανία σε δεύτερη έκδοση. Οι Αμερικανοί ιθύνοντες είναι σαν να παίζουν το μέλλον της πατρίδας τους και την προσωπική τους μοίρα σε μια πολύ αμφίβολη ζαριά. Διακινδυνεύουν το χειρότερο: Να φανεί ότι οι ΗΠΑ έδωσαν μάχη εναντίον μιας πρωτεύουσας του Νότου και ηττήθηκαν. Ιδίως μετά τον «θρίαμβο» επί του Μαδούρο. Τα ρόδα έχουν αγκάθια στο δρόμο για να γίνει η Αμερική Μεγάλη Ξανά.

Ο Απόστολος Αποστολόπουλος είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη με μικρασιατική παιδεία, από τη μητέρα του. Ο παππούς και ο πατέρας του ήταν επίσης δημοσιογράφοι. Σπούδασε κοινωνιολογία στο Παρίσι, στα χρόνια της δικτατορίας. Ξεκίνησε δημοσιογραφία στην Αυγή και, μεταδικτατορικά, σε εφημερίδες, περιοδικά και στο δημοτικό ραδιόφωνο 9,84. Από το 1974 ως το 2000 ήταν ως παρουσιαστής του Δελτίου Ειδήσεων στην ΕΡΤ, ρεπόρτερ και αρχισυντάκτης.

Αναλύσεις

Βαληνάκης: “Βράζουμε” με όσα συμβαίνουν!

Παρέμβαση του Ιωάννη Βαληνάκη στη Ναυτεμπορική.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Παρέμβαση του Ιωάννη Βαληνάκη στη Ναυτεμπορική.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Έρχιουρμαν στον Γκουτέρες με τις σημειώσεις του Ερντογάν: Η συνάντηση της «αδιαλλαξίας» και η τουρκική σκιά πάνω από το Κυπριακό

Σήκωσε χειρόφρενο η Τουρκία στο Κυπριακό ενώ παράλληλα επιχειρεί να δημιουργήσει  εντυπώσεις για «πρόοδο» στα ελλαδοτουρκικά. Το πολιτικό- διπλωματικό πόκερ της Άγκυρας, που συνδέεται με τις γεωπολιτικές εξελίξεις, διαμορφώνουν μια τακτική δυο ταχυτήτων, που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των ευρύτερων σχεδιασμών.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σήκωσε χειρόφρενο η Τουρκία στο Κυπριακό ενώ παράλληλα επιχειρεί να δημιουργήσει  εντυπώσεις για «πρόοδο» στα ελλαδοτουρκικά. Το πολιτικό- διπλωματικό πόκερ της Άγκυρας, που συνδέεται με τις γεωπολιτικές εξελίξεις, διαμορφώνουν μια τακτική δυο ταχυτήτων, που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των ευρύτερων σχεδιασμών.

Σε αυτή, λοιπόν, τη φάση, η κατοχική πλευρά, χωρίς να αλλάζει ποσώς τις επιδιώξεις της, θέλει να συντηρήσει- ενίοτε με αλλαγές/ διαφοροποιήσεις- τα «ήπια νερά» με την Ελλάδα. Συντηρώντας αυτή την εικόνα, επιχειρεί να υποδείξει πως με την Αθήνα υπάρχουν μεν δυσκολίες αλλά κουβεντιάζουν ενώ στην Κύπρο, οι Ελληνοκύπριοι δεν συνεργάζονται. Πρόκειται για ένα επαναλαμβανόμενο αφήγημα, που βρίσκει έδαφος τόσο σε τρίτους όσο και σε κάποιους στο εσωτερικό. Είναι, πάντως, σαφές πως στο Κυπριακό η Τουρκία δεν πρόκειται να κάνει πίσω εκτός κι εάν γίνουν αποδεκτοί οι όροι της για λύση συνομοσπονδίας, που θα της επιτρέπει τον έλεγχο ολόκληρου του νησιού.

Σε σχέση με το Κυπριακό, η Τουρκία μετά από μια μικρή περίοδο που άφησε τον νέο κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν,  να προβεί σε κινήσεις, επανέρχεται με πιεστικό τρόπο να θέτει το πλαίσιο των κινήσεων του. Τούτο επιβεβαιώνεται και από την τακτική που ακολουθεί ο κ. Έρχιουρμαν. Μια τακτική, που φάνηκε και στην τελευταία συνάντηση που είχε με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, αλλά και σ’ αυτή που έγινε με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, προ ημερών στη Νέα Υόρκη.

Οι τέσσερις άξονες

Η κατοχική πλευρά υπενθυμίζει πως το 2004 η ίδια αποδέχθηκε το σχέδιο Ανάν, πλην όμως η ελληνοκυπριακή πλευρά, που το απέρριψε, εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Τουρκοκύπριοι παρέμειναν στην «απομόνωση».

Δεύτερο, αποφεύγει επιμελώς να αναφερθεί στη μορφή της λύσης. Ακόμη και ενώπιον του Γενικού Γραμματέα αυτό έπραξε. Το μόνο που δηλώνει είναι πως «θέλει λύση», χωρίς να διευκρινίζει τι ακριβώς εννοεί. Στα Ηνωμένα Έθνη θεωρούν πως αυτή η στάση του εγείρει ζητήματα, αλλά το προσπερνούν σημειώνοντας ότι δηλώνει πως «θέλει λύση»!

Τρίτο, επιμένει να θέτει προϋπόθεση πώς  για να συγκαλέσει ο Γ.Γ. του ΟΗΕ την άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό, θα πρέπει να σημειωθεί πρόοδος στα ΜΟΕ και να συμφωνηθεί η μεθοδολογία ( που ο ίδιος προτείνει). Το θέμα, όπως αναφέρεται, είναι πως επιμένει στους δικούς όρους και δεν αφήνει περιθώρια συζητήσεων.

Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ότι ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, την προηγούμενη της συνάντησης της συνάντησης στη Νέα Υόρκη, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γενικό Γραμματέα του Διεθνούς Οργανισμού, η οποία και ανακοινώθηκε. Οι Γκουτέρες και Φιντάν συζήτησαν και το Κυπριακό. Και προφανώς ο Φιντάν έσπευσε να προλάβει κάθε ενδεχόμενο και να ξαναφρεσκάρει την μνήμη του Γενικού Γραμματέα για τη θέση της Άγκυρας στο Κυπριακό. Κοντολογίς είπε τη θέση της τουρκικής πλευράς. Δηλαδή, Άγκυρας και κατεχομένων, πριν τη διατυπώσει ο Τουφάν Έρχιουρμαν.

Και ο Μητσοτάκης

Σημειώνεται πως το Κυπριακό τέθηκε και από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, κατά τη συνάντησή του, με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την περασμένη Τετάρτη, στην Άγκυρα. Ο κ. Μητσοτάκης επανέλαβε τη γνωστή θέση για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, στη βάση των παραμέτρων των Ηνωμένων Εθνών, από το σημείο στο οποίο διακόπηκαν, το καλοκαίρι του 2017, στο Κραν Μοντανά. Ο Τούρκος Πρόεδρος σχολίασε τις αναφορές Μητσοτάκη επαναλαμβάνοντας, χωρίς περιστροφές τις γνωστές του θέσεις. Δεν υπήρξε, εξ όσων γίνεται αντιληπτό, συζήτηση στο Κυπριακό, αλλά παράλληλες τοποθετήσεις.

Στην Πάφο αντί στο Αμμάν η κ. Ολγκίν

Αντί στην ιορδανική πρωτεύουσα, πήγαν στην Πάφο, η Προσωπική Απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μαρία Άνχελ Ολγκίν Κουεγιάρ, με ομάδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Τούτο έγινε κατά την πρόσφατη επίσκεψη της στην Κύπρο. Η συνάντηση ήταν προγραμματισμένη να γίνει στο Αμμάν, ωστόσο, λόγω των εξελίξεων στην περιοχή και το ενδεχόμενο να κλείσει ο εναέριος χώρος, προτιμήθηκε να γίνει εντός. Ως εκ τούτου η ομάδα των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, που κλήθηκαν να συζητήσουν διάφορα ζητήματα, που άπτονται του Κυπριακού, μετέβησαν στην Πάφο μαζί με την αξιωματούχο του ΟΗΕ.

Στο μεταξύ, στη συνάντηση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες με τον κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν, συμμετείχε η πρώην επικεφαλής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, Ελίζαμπεθ Σπέχαρ. Η συμμετοχή της προέκυψε καθώς οι αξιωματούχοι της Γραμματείας που ασχολούνται με το Κυπριακό ( Ντι Κάρλο και Λακρουά), απουσίαζαν από τη Νέα Υόρκη.

Ο Μητσοτάκης ενημέρωσε Ερντογάν για Ηλεκτρική Διασύνδεση

Το έργο για της Ηλεκτρικής Διασύνδεσης Κρήτης- Κύπρου, με προοπτική να επεκταθεί και προς το Ισραήλ, τέθηκε από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη κατά τη συνάντησή του με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την περασμένη Τετάρτη στην Άγκυρα. Το θέμα τέθηκε καθώς ως γνωστό η κατοχική πλευρά εμποδίζει την διεξαγωγή ερευνών για πόντιση καλωδίου. Η Αθήνα εγείροντας το όλο ζήτημα, σύμφωνα με αρμόδιες ελλαδικές πηγές,  δεν εισήλθε σε συζήτηση με την τουρκική πλευρά για το κατά πόσο θα προχωρήσει το έργο ή όχι. Κι αυτό, σύμφωνα με ελλαδικές πηγές,  για να μην θεωρηθεί πως η Ελλάδα εξαρτά τους σχεδιασμούς της από την Τουρκία. Επέλεξε, ωστόσο, να ενημερώσει την Άγκυρα για το έργο. Πέραν του γεγονότος τούτου, της πρόθεσης δηλαδή, το ζητούμενο είναι κατά πόσο θα προχωρήσει το όλο έργο. Και στην προκειμένη περίπτωση η υλοποίηση του έργου, σε αυτή τη φάση, που είναι καθοριστικής σημασίας, εξαρτάται από την Αθήνα. Κι αυτό γιατί σε θαλάσσια περιοχή της Ελλάδος  θα πρέπει, αρχικά, να γίνει η έρευνα και η πόντιση του καλωδίου. Σημειώνεται  ότι οι σχεδιασμοί σταμάτησαν λόγω των τουρκικών απειλών. Υπενθυμίζεται, πάντως, ότι οι Κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου έχουν αποφασίσει να γίνει νέα μελέτη βιωσιμότητας του έργου.

Η συνάντηση Μητσοτάκη- Ερντογάν χαρακτηρίσθηκε ως θετική καθώς αμφότεροι επέλεξαν, για διαφορετικούς λόγους, να κρατηθούν ήπιοι τόνοι. Η Άγκυρα προφανώς και επιλέγει αυτή την οδό- σε αυτή τη φάση καθώς μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει- καθώς, μεταξύ άλλων, έχει άλλα ανοικτά μέτωπα, κυρίως στη Συρία. Παράλληλα, ο Ερντογάν παρά το γεγονός ότι φαίνεται να έχει την εύνοια του Τραμπ (παρακολουθήσαμε τι έγινε με τους Κούρδους), δεν θεωρεί δεδομένο ότι η στήριξη των ΗΠΑ θα είναι μέχρι τέλους. Γι αυτό, όπως σημειώνουν ενημερωμένες πηγές, αυτή η εύνοια μπορεί να σημαίνει πολλά αλλά και τίποτε.

Είναι, πάντως, προφανές ότι τόσο η Αθήνα όσο και η Άγκυρα δεν θέλουν «αμερικανική μεσολάβηση» στα ελληνοτουρκικά για προφανείς λόγους. Δεν θέλουν τη μεσολάβηση καθώς δεν ξέρουν τι θα προκύψει. Γι αυτό και  προτίμησαν να συζητήσουν από μόνοι τους, στέλνοντας το μήνυμα ότι συναντώνται σε «καλό κλίμα».

Την ίδια ώρα, είναι προφανές ότι ο Τούρκος Πρόεδρος χρειάζεται να αναδείξει μια εικόνα «ειρηνοποιού», η οποία εν πολλοίς εξυπηρετεί την κατοχική πλευρά τόσο στα ευρωτουρκικά αλλά και στο πεδίο των συνεργασιών στο ΝΑΤΟ .

Μητσοτάκης και Ερντογάν επέλεξαν να μην «αγγίξουν» τα ακανθώδη ζητήματα καθώς αυτό προφανώς θα προκαλούσε εντάσεις. Σε αυτή τη φάση, η Ελλάδα με τους «ήπιους τόνους» αγοράζει χρόνο και η Τουρκία, πιστώνεται με «καλή θέληση», την οποία οι διάφοροι τρίτοι καλοθελητές,  θα σπεύσουν να αναδείξουν για να εισπράξει η Άγκυρα δώρα.

Η ουσία είναι πως οι διαφορές παραμένουν, οι διαφορετικές προσεγγίσεις επίσης και ανά πάσα στιγμή, η Άγκυρα μπορεί να επανέλθει στο παλιό κακό της εαυτόν.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Politico: Η Ευρώπη κατασκευάζει όπλα – Αλλά δεν μπορεί να διεξάγει πόλεμο χωρίς τις ΗΠΑ

Σ’ αυτή τη γραμμή, διπλωμάτες και αναλυτές εξηγούν ότι η βιομηχανική βάση της Ευρώπης μπορεί να κατασκευάζει όπλα, αεροσκάφη, άρματα μάχης και πυραύλους, όμως εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Πεντάγωνο για πληροφορίες, υλικοτεχνική υποστήριξη, επικοινωνίες και τη ραχοκοκαλιά διοίκησης και ελέγχου που συνδέει τα πάντα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι ευρωπαϊκές χώρες κατασκευάζουν πολλά όπλα, όμως χρειάζονται τις ΗΠΑ για να συντονίσουν αυτή την ισχύ πυρός, δυσχεραίνοντας κατά συνέπεια τον σχεδιασμό μιας κοινής αμυντικής προσπάθειας χωρίς την Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ, αναφέρει σε ανάλυσή του το POLITICO.

Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, είχε χλευάσει δημόσια την ιδέα μιας Ευρώπης να αμύνεται χωρίς τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι η Γηραιά Ήπειρος είναι αβοήθητη χωρίς αμερικάνικη βοήθεια.

Χωρίς αυτές τις δυνατότητες, η Ευρώπη έχει ελάχιστες ελπίδες να αποτρέψει τις εξωτερικές απειλές.

«Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντικαταστήσουμε τους αμερικανικούς στρατηγικούς παράγοντες με τους δικούς μας ευρωπαϊκούς. Αυτή θα πρέπει να είναι η στρατηγική μας προτεραιότητα», δήλωσε αυτή την εβδομάδα ο Επίτροπος Άμυνας Άντριους Κουμπίλιους, αποκαλώντας το «ένα πρώτο βήμα προς την ανεξαρτησία μας».

Όμως η αποχώρηση από τις ΗΠΑ θα είναι χρονοβόρα και δαπανηρή. «Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί, εξ ορισμού, να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ», δήλωσε ο Ολιβιέ Σμιτ, επικεφαλής έρευνας στο Ινστιτούτο Στρατιωτικών Επιχειρήσεων στο Βασιλικό Κολλέγιο Άμυνας της Δανίας.

Επίσης, αναλυτές επισημαίνουν ότι αυτό που υπονομεύει σε σημαντικό βαθμό την προσπάθεια της Ευρώπης να βασίζεται λιγότερο στις ΗΠΑ είναι η περίπλοκη πολιτική της ίδιας της ηπείρου, η οποία συχνά παρεμποδίζεται από την ανάγκη για ομοφωνία.

Σε περίπτωση διαζυγίου με τις ΗΠΑ, το κόστος θα ήταν απίστευτα ακριβό. Ο Ρούτε εκτιμά ότι θα ανερχόταν στο 10% του ΑΕΠ, διπλάσιο από αυτό που έχουν δεσμευτεί σήμερα να δαπανήσουν οι χώρες του ΝΑΤΟ για την άμυνα.

Οι εναλλακτικές λύσεις

Ωστόσο, η Ευρώπη δεν ξεκινά από το μηδέν. Σε πολλούς τομείς, η ΕΕ έχει ήδη καλές εναλλακτικές λύσεις, δήλωσε η Καμίλ Γκραντ, γενική γραμματέας του αμυντικού λόμπι του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Βιομηχανιών Αεροδιαστημικής, Ασφάλειας και Άμυνας. «Νομίζω ότι στο 98% των περιπτώσεων υπάρχει κάποια ευρωπαϊκή λύση».

Όμως για να μπορέσουν οι ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν δράση, θα πρέπει να ενοποιήσουν τις αμυντικές τους αγορές, να μειώσουν την επικάλυψη οπλικών συστημάτων, να αγοράσουν από κοινού όπλα και να επενδύσουν πολύ περισσότερα στην άμυνα.

«Το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι ότι της λείπουν χρήματα. Είναι ότι της λείπει η συνοχή», επισημαίνει ο Τομ Τούγκενχαντ, πρώην Βρετανός υπουργός Ασφαλείας.

POLITICO

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Άμυνα30 λεπτά πριν

Αντίστροφη μέτρηση για τη νέα εποχή της Αεροπορίας Στρατού!

Το σημαντικότερο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Αεροπορίας Στρατού την τελευταία δεκαετία έχει πλέον εισέλθει στη φάση της αντίστροφης μέτρησης. Τα 35 νέα ελικόπτερα UH-60M Black...

Γενικά θέματα1 ώρα πριν

Συντριβή αεροσκάφους Air India με 260 νεκρούς: Έκοψαν την παροχή καυσίμου στους κινητήρες λίγο πριν την απογείωση!

Νέα στοιχεία ήρθαν στη δημοσιότητα για την συντριβή της πτήσης AI-171 της Air India, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Βαληνάκης: “Βράζουμε” με όσα συμβαίνουν!

Παρέμβαση του Ιωάννη Βαληνάκη στη Ναυτεμπορική.

Διεθνή2 ώρες πριν

Συνελήφθη ο πρώην Υπουργός Ενέργειας της Ουκρανίας την ώρα που επιχειρούσε να διαφύγει

H Εθνική Υπηρεσία Καταπολέμησης Διαφθοράς της Ουκρανίας (NABU) ανακοίνωσε σήμερα, Κυριακή, τη σύλληψη του πρώην υπουργού Ενέργειας Γκέρμαν Γκαλουτσένκο, ο οποίος παραιτήθηκε...

Διεθνή2 ώρες πριν

Ισραήλ: Η Δυτική Όχθη γίνεται”κρατική περιουσία” του

Το μεγαλύτερο μέρος της παλαιστινιακής γης δεν είναι επίσημα καταχωρημένο, επειδή πρόκειται για μια μακρά και περίπλοκη διαδικασία που το...

Δημοφιλή