Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Αβί Αβιντάν: Η γεωπολιτική στρατηγική του Τραμπ παίζει επικίνδυνα στην παγκόσμια σκακιέρα

Η προσέγγιση του Τραμπ σε αυτή την αναμέτρηση είναι επιθετική και οπορτουνιστική. Χρησιμοποιεί τη στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική ισχύ των ΗΠΑ για να τραβήξει ουδέτερες ή αμφισβητούμενες χώρες προς τη Δύση.

Δημοσιεύτηκε στις

Σήμερα, η παγκόσμια πολιτική είναι μια αναμέτρηση ανάμεσα σε δύο βασικά μπλοκ. Το ένα είναι η δημοκρατική Δύση υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Το άλλο είναι μια χαλαρή ομάδα αυταρχικών κρατών με επικεφαλής την Κίνα, στην οποία περιλαμβάνονται η Ρωσία, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα.

Η προσέγγιση του Τραμπ σε αυτή την αναμέτρηση είναι επιθετική και οπορτουνιστική. Χρησιμοποιεί τη στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική ισχύ των ΗΠΑ για να τραβήξει ουδέτερες ή αμφισβητούμενες χώρες προς τη Δύση.

Αυτή η στρατηγική έχει πολλούς αλληλένδετους στόχους:

  1. Να μετατοπίσει την ισορροπία ισχύος υπέρ της Δύσης.

  2. Να εξασφαλίσει κρίσιμους πόρους, τεχνολογίες και αποθέματα για το μπλοκ υπό τις ΗΠΑ.

  3. Να απομακρύνει αμφισβητούμενες περιοχές και ζώνες επιρροής από τον αυταρχικό έλεγχο και να τις φέρει πιο κοντά στη Δύση.

  4. Να αναγκάσει τους αντιπάλους να αντιδρούν αμυντικά, συνήθως με δυσμενείς όρους.

  5. Να αποδυναμώσει τα προηγούμενα διπλωματικά τους κέρδη και τα σύμβολα επιτυχίας τους.

  6. Να μειώσει τη συνολική οικονομική τους παραγωγή και την παραγωγή βασικών εμπορευμάτων (ιδίως πετρελαίου).

  7. Να συρρικνώσει τις οικονομίες τους σε βάθος χρόνου.

  8. Να δείξει ότι δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν υψηλό κόστος για τους συμμάχους τους.

  9. Να περιορίσει την εμβέλεια της επιρροής τους.

  10. Να καταστήσει την ευθυγράμμιση με αυτούς πιο ριψοκίνδυνη, αποθαρρύνοντας έτσι νέους εταίρους.

Ο καλύτερος τρόπος να κατανοήσει κανείς αυτή την προσέγγιση είναι μέσα από το επιτραπέζιο παιχνίδι Risk. Ο Τραμπ παίζει σαν τον επιθετικό παίκτη που καταλαμβάνει νωρίς μια ήπειρο. Έτσι αποκτά μπόνους στρατιές σε κάθε γύρο. Στη συνέχεια εξαπολύει συνεχείς μικρές έως μεσαίες επιθέσεις σε πολλαπλά μέτωπα.

Ο στόχος δεν είναι ένα μεγάλο, συντριπτικό χτύπημα. Είναι η σταθερή καταστολή. Διατηρεί την ανάπτυξη κάθε αντιπάλου πιο αργή από τη δική του για όσο το δυνατόν περισσότερους γύρους. Με τον χρόνο, ακόμη και ένα μικρό αρχικό προβάδισμα μετατρέπεται σε μεγάλη κυριαρχία. Η απώλεια μερικών εδαφών πού και πού δεν έχει σημασία. Το συνολικό μοτίβο φθοράς των αντιπάλων ευνοεί τον παίκτη που καθορίζει τον ρυθμό.

Η γεωπολιτική δεν είναι σαν το Risk. Το Risk τελειώνει. Η γεωπολιτική συνεχίζεται επ’ αόριστον, χωρίς τελικό σκορ. Όμως η βασική λογική είναι η ίδια. Η επιτυχία προκύπτει από τη σχετική θέση ισχύος. Σημαίνει να πηγαίνεις καλύτερα από τους αντιπάλους σου κάθε μέρα και κάθε χρόνο, όχι να κερδίζεις μία και μοναδική αποφασιστική μάχη.

Δοκιμάζοντας αδυναμίες, διαλύοντας τα κέρδη των αντιπάλων και αναγκάζοντάς τους να απλώνονται υπερβολικά, ο επιτιθέμενος μειώνει τους δικούς του κινδύνους. Ταυτόχρονα, περιορίζει το περιθώριο λάθους των αντιπάλων. Όταν οι αντίπαλοι παραμένουν εκτός ισορροπίας για αρκετό καιρό, τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματά τους γίνονται προβλέψιμα και ελέγξιμα.

Η μέθοδος του Τραμπ εστιάζει λιγότερο σε εντυπωσιακές νίκες και περισσότερο σε σταθερά, μικρά κέρδη. Βάφει όλο και μεγαλύτερο μέρος του χάρτη με το χρώμα του, γύρο με τον γύρο. Φροντίζει οι αντίπαλοι να έχουν λιγότερους «στρατούς» να τοποθετήσουν και λιγότερες καλές επιλογές για να αναπτυχθούν. Σε ένα ατελείωτο παιχνίδι, ο παίκτης που υπερέχει πιο σταθερά από τους άλλους και μπλοκάρει αποτελεσματικότερα την πρόοδό τους είναι εκείνος που ελέγχει το ταμπλό.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

Βαληνάκης: “Βράζουμε” με όσα συμβαίνουν!

Παρέμβαση του Ιωάννη Βαληνάκη στη Ναυτεμπορική.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Παρέμβαση του Ιωάννη Βαληνάκη στη Ναυτεμπορική.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Έρχιουρμαν στον Γκουτέρες με τις σημειώσεις του Ερντογάν: Η συνάντηση της «αδιαλλαξίας» και η τουρκική σκιά πάνω από το Κυπριακό

Σήκωσε χειρόφρενο η Τουρκία στο Κυπριακό ενώ παράλληλα επιχειρεί να δημιουργήσει  εντυπώσεις για «πρόοδο» στα ελλαδοτουρκικά. Το πολιτικό- διπλωματικό πόκερ της Άγκυρας, που συνδέεται με τις γεωπολιτικές εξελίξεις, διαμορφώνουν μια τακτική δυο ταχυτήτων, που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των ευρύτερων σχεδιασμών.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σήκωσε χειρόφρενο η Τουρκία στο Κυπριακό ενώ παράλληλα επιχειρεί να δημιουργήσει  εντυπώσεις για «πρόοδο» στα ελλαδοτουρκικά. Το πολιτικό- διπλωματικό πόκερ της Άγκυρας, που συνδέεται με τις γεωπολιτικές εξελίξεις, διαμορφώνουν μια τακτική δυο ταχυτήτων, που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των ευρύτερων σχεδιασμών.

Σε αυτή, λοιπόν, τη φάση, η κατοχική πλευρά, χωρίς να αλλάζει ποσώς τις επιδιώξεις της, θέλει να συντηρήσει- ενίοτε με αλλαγές/ διαφοροποιήσεις- τα «ήπια νερά» με την Ελλάδα. Συντηρώντας αυτή την εικόνα, επιχειρεί να υποδείξει πως με την Αθήνα υπάρχουν μεν δυσκολίες αλλά κουβεντιάζουν ενώ στην Κύπρο, οι Ελληνοκύπριοι δεν συνεργάζονται. Πρόκειται για ένα επαναλαμβανόμενο αφήγημα, που βρίσκει έδαφος τόσο σε τρίτους όσο και σε κάποιους στο εσωτερικό. Είναι, πάντως, σαφές πως στο Κυπριακό η Τουρκία δεν πρόκειται να κάνει πίσω εκτός κι εάν γίνουν αποδεκτοί οι όροι της για λύση συνομοσπονδίας, που θα της επιτρέπει τον έλεγχο ολόκληρου του νησιού.

Σε σχέση με το Κυπριακό, η Τουρκία μετά από μια μικρή περίοδο που άφησε τον νέο κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν,  να προβεί σε κινήσεις, επανέρχεται με πιεστικό τρόπο να θέτει το πλαίσιο των κινήσεων του. Τούτο επιβεβαιώνεται και από την τακτική που ακολουθεί ο κ. Έρχιουρμαν. Μια τακτική, που φάνηκε και στην τελευταία συνάντηση που είχε με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, αλλά και σ’ αυτή που έγινε με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, προ ημερών στη Νέα Υόρκη.

Οι τέσσερις άξονες

Η κατοχική πλευρά υπενθυμίζει πως το 2004 η ίδια αποδέχθηκε το σχέδιο Ανάν, πλην όμως η ελληνοκυπριακή πλευρά, που το απέρριψε, εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Τουρκοκύπριοι παρέμειναν στην «απομόνωση».

Δεύτερο, αποφεύγει επιμελώς να αναφερθεί στη μορφή της λύσης. Ακόμη και ενώπιον του Γενικού Γραμματέα αυτό έπραξε. Το μόνο που δηλώνει είναι πως «θέλει λύση», χωρίς να διευκρινίζει τι ακριβώς εννοεί. Στα Ηνωμένα Έθνη θεωρούν πως αυτή η στάση του εγείρει ζητήματα, αλλά το προσπερνούν σημειώνοντας ότι δηλώνει πως «θέλει λύση»!

Τρίτο, επιμένει να θέτει προϋπόθεση πώς  για να συγκαλέσει ο Γ.Γ. του ΟΗΕ την άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό, θα πρέπει να σημειωθεί πρόοδος στα ΜΟΕ και να συμφωνηθεί η μεθοδολογία ( που ο ίδιος προτείνει). Το θέμα, όπως αναφέρεται, είναι πως επιμένει στους δικούς όρους και δεν αφήνει περιθώρια συζητήσεων.

Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ότι ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, την προηγούμενη της συνάντησης της συνάντησης στη Νέα Υόρκη, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γενικό Γραμματέα του Διεθνούς Οργανισμού, η οποία και ανακοινώθηκε. Οι Γκουτέρες και Φιντάν συζήτησαν και το Κυπριακό. Και προφανώς ο Φιντάν έσπευσε να προλάβει κάθε ενδεχόμενο και να ξαναφρεσκάρει την μνήμη του Γενικού Γραμματέα για τη θέση της Άγκυρας στο Κυπριακό. Κοντολογίς είπε τη θέση της τουρκικής πλευράς. Δηλαδή, Άγκυρας και κατεχομένων, πριν τη διατυπώσει ο Τουφάν Έρχιουρμαν.

Και ο Μητσοτάκης

Σημειώνεται πως το Κυπριακό τέθηκε και από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, κατά τη συνάντησή του, με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την περασμένη Τετάρτη, στην Άγκυρα. Ο κ. Μητσοτάκης επανέλαβε τη γνωστή θέση για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, στη βάση των παραμέτρων των Ηνωμένων Εθνών, από το σημείο στο οποίο διακόπηκαν, το καλοκαίρι του 2017, στο Κραν Μοντανά. Ο Τούρκος Πρόεδρος σχολίασε τις αναφορές Μητσοτάκη επαναλαμβάνοντας, χωρίς περιστροφές τις γνωστές του θέσεις. Δεν υπήρξε, εξ όσων γίνεται αντιληπτό, συζήτηση στο Κυπριακό, αλλά παράλληλες τοποθετήσεις.

Στην Πάφο αντί στο Αμμάν η κ. Ολγκίν

Αντί στην ιορδανική πρωτεύουσα, πήγαν στην Πάφο, η Προσωπική Απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μαρία Άνχελ Ολγκίν Κουεγιάρ, με ομάδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Τούτο έγινε κατά την πρόσφατη επίσκεψη της στην Κύπρο. Η συνάντηση ήταν προγραμματισμένη να γίνει στο Αμμάν, ωστόσο, λόγω των εξελίξεων στην περιοχή και το ενδεχόμενο να κλείσει ο εναέριος χώρος, προτιμήθηκε να γίνει εντός. Ως εκ τούτου η ομάδα των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, που κλήθηκαν να συζητήσουν διάφορα ζητήματα, που άπτονται του Κυπριακού, μετέβησαν στην Πάφο μαζί με την αξιωματούχο του ΟΗΕ.

Στο μεταξύ, στη συνάντηση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες με τον κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν, συμμετείχε η πρώην επικεφαλής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, Ελίζαμπεθ Σπέχαρ. Η συμμετοχή της προέκυψε καθώς οι αξιωματούχοι της Γραμματείας που ασχολούνται με το Κυπριακό ( Ντι Κάρλο και Λακρουά), απουσίαζαν από τη Νέα Υόρκη.

Ο Μητσοτάκης ενημέρωσε Ερντογάν για Ηλεκτρική Διασύνδεση

Το έργο για της Ηλεκτρικής Διασύνδεσης Κρήτης- Κύπρου, με προοπτική να επεκταθεί και προς το Ισραήλ, τέθηκε από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη κατά τη συνάντησή του με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την περασμένη Τετάρτη στην Άγκυρα. Το θέμα τέθηκε καθώς ως γνωστό η κατοχική πλευρά εμποδίζει την διεξαγωγή ερευνών για πόντιση καλωδίου. Η Αθήνα εγείροντας το όλο ζήτημα, σύμφωνα με αρμόδιες ελλαδικές πηγές,  δεν εισήλθε σε συζήτηση με την τουρκική πλευρά για το κατά πόσο θα προχωρήσει το έργο ή όχι. Κι αυτό, σύμφωνα με ελλαδικές πηγές,  για να μην θεωρηθεί πως η Ελλάδα εξαρτά τους σχεδιασμούς της από την Τουρκία. Επέλεξε, ωστόσο, να ενημερώσει την Άγκυρα για το έργο. Πέραν του γεγονότος τούτου, της πρόθεσης δηλαδή, το ζητούμενο είναι κατά πόσο θα προχωρήσει το όλο έργο. Και στην προκειμένη περίπτωση η υλοποίηση του έργου, σε αυτή τη φάση, που είναι καθοριστικής σημασίας, εξαρτάται από την Αθήνα. Κι αυτό γιατί σε θαλάσσια περιοχή της Ελλάδος  θα πρέπει, αρχικά, να γίνει η έρευνα και η πόντιση του καλωδίου. Σημειώνεται  ότι οι σχεδιασμοί σταμάτησαν λόγω των τουρκικών απειλών. Υπενθυμίζεται, πάντως, ότι οι Κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου έχουν αποφασίσει να γίνει νέα μελέτη βιωσιμότητας του έργου.

Η συνάντηση Μητσοτάκη- Ερντογάν χαρακτηρίσθηκε ως θετική καθώς αμφότεροι επέλεξαν, για διαφορετικούς λόγους, να κρατηθούν ήπιοι τόνοι. Η Άγκυρα προφανώς και επιλέγει αυτή την οδό- σε αυτή τη φάση καθώς μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει- καθώς, μεταξύ άλλων, έχει άλλα ανοικτά μέτωπα, κυρίως στη Συρία. Παράλληλα, ο Ερντογάν παρά το γεγονός ότι φαίνεται να έχει την εύνοια του Τραμπ (παρακολουθήσαμε τι έγινε με τους Κούρδους), δεν θεωρεί δεδομένο ότι η στήριξη των ΗΠΑ θα είναι μέχρι τέλους. Γι αυτό, όπως σημειώνουν ενημερωμένες πηγές, αυτή η εύνοια μπορεί να σημαίνει πολλά αλλά και τίποτε.

Είναι, πάντως, προφανές ότι τόσο η Αθήνα όσο και η Άγκυρα δεν θέλουν «αμερικανική μεσολάβηση» στα ελληνοτουρκικά για προφανείς λόγους. Δεν θέλουν τη μεσολάβηση καθώς δεν ξέρουν τι θα προκύψει. Γι αυτό και  προτίμησαν να συζητήσουν από μόνοι τους, στέλνοντας το μήνυμα ότι συναντώνται σε «καλό κλίμα».

Την ίδια ώρα, είναι προφανές ότι ο Τούρκος Πρόεδρος χρειάζεται να αναδείξει μια εικόνα «ειρηνοποιού», η οποία εν πολλοίς εξυπηρετεί την κατοχική πλευρά τόσο στα ευρωτουρκικά αλλά και στο πεδίο των συνεργασιών στο ΝΑΤΟ .

Μητσοτάκης και Ερντογάν επέλεξαν να μην «αγγίξουν» τα ακανθώδη ζητήματα καθώς αυτό προφανώς θα προκαλούσε εντάσεις. Σε αυτή τη φάση, η Ελλάδα με τους «ήπιους τόνους» αγοράζει χρόνο και η Τουρκία, πιστώνεται με «καλή θέληση», την οποία οι διάφοροι τρίτοι καλοθελητές,  θα σπεύσουν να αναδείξουν για να εισπράξει η Άγκυρα δώρα.

Η ουσία είναι πως οι διαφορές παραμένουν, οι διαφορετικές προσεγγίσεις επίσης και ανά πάσα στιγμή, η Άγκυρα μπορεί να επανέλθει στο παλιό κακό της εαυτόν.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Politico: Η Ευρώπη κατασκευάζει όπλα – Αλλά δεν μπορεί να διεξάγει πόλεμο χωρίς τις ΗΠΑ

Σ’ αυτή τη γραμμή, διπλωμάτες και αναλυτές εξηγούν ότι η βιομηχανική βάση της Ευρώπης μπορεί να κατασκευάζει όπλα, αεροσκάφη, άρματα μάχης και πυραύλους, όμως εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Πεντάγωνο για πληροφορίες, υλικοτεχνική υποστήριξη, επικοινωνίες και τη ραχοκοκαλιά διοίκησης και ελέγχου που συνδέει τα πάντα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι ευρωπαϊκές χώρες κατασκευάζουν πολλά όπλα, όμως χρειάζονται τις ΗΠΑ για να συντονίσουν αυτή την ισχύ πυρός, δυσχεραίνοντας κατά συνέπεια τον σχεδιασμό μιας κοινής αμυντικής προσπάθειας χωρίς την Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ, αναφέρει σε ανάλυσή του το POLITICO.

Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, είχε χλευάσει δημόσια την ιδέα μιας Ευρώπης να αμύνεται χωρίς τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι η Γηραιά Ήπειρος είναι αβοήθητη χωρίς αμερικάνικη βοήθεια.

Χωρίς αυτές τις δυνατότητες, η Ευρώπη έχει ελάχιστες ελπίδες να αποτρέψει τις εξωτερικές απειλές.

«Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντικαταστήσουμε τους αμερικανικούς στρατηγικούς παράγοντες με τους δικούς μας ευρωπαϊκούς. Αυτή θα πρέπει να είναι η στρατηγική μας προτεραιότητα», δήλωσε αυτή την εβδομάδα ο Επίτροπος Άμυνας Άντριους Κουμπίλιους, αποκαλώντας το «ένα πρώτο βήμα προς την ανεξαρτησία μας».

Όμως η αποχώρηση από τις ΗΠΑ θα είναι χρονοβόρα και δαπανηρή. «Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί, εξ ορισμού, να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ», δήλωσε ο Ολιβιέ Σμιτ, επικεφαλής έρευνας στο Ινστιτούτο Στρατιωτικών Επιχειρήσεων στο Βασιλικό Κολλέγιο Άμυνας της Δανίας.

Επίσης, αναλυτές επισημαίνουν ότι αυτό που υπονομεύει σε σημαντικό βαθμό την προσπάθεια της Ευρώπης να βασίζεται λιγότερο στις ΗΠΑ είναι η περίπλοκη πολιτική της ίδιας της ηπείρου, η οποία συχνά παρεμποδίζεται από την ανάγκη για ομοφωνία.

Σε περίπτωση διαζυγίου με τις ΗΠΑ, το κόστος θα ήταν απίστευτα ακριβό. Ο Ρούτε εκτιμά ότι θα ανερχόταν στο 10% του ΑΕΠ, διπλάσιο από αυτό που έχουν δεσμευτεί σήμερα να δαπανήσουν οι χώρες του ΝΑΤΟ για την άμυνα.

Οι εναλλακτικές λύσεις

Ωστόσο, η Ευρώπη δεν ξεκινά από το μηδέν. Σε πολλούς τομείς, η ΕΕ έχει ήδη καλές εναλλακτικές λύσεις, δήλωσε η Καμίλ Γκραντ, γενική γραμματέας του αμυντικού λόμπι του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Βιομηχανιών Αεροδιαστημικής, Ασφάλειας και Άμυνας. «Νομίζω ότι στο 98% των περιπτώσεων υπάρχει κάποια ευρωπαϊκή λύση».

Όμως για να μπορέσουν οι ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν δράση, θα πρέπει να ενοποιήσουν τις αμυντικές τους αγορές, να μειώσουν την επικάλυψη οπλικών συστημάτων, να αγοράσουν από κοινού όπλα και να επενδύσουν πολύ περισσότερα στην άμυνα.

«Το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι ότι της λείπουν χρήματα. Είναι ότι της λείπει η συνοχή», επισημαίνει ο Τομ Τούγκενχαντ, πρώην Βρετανός υπουργός Ασφαλείας.

POLITICO

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ13 λεπτά πριν

Η επικαιρότητα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ας γίνει ο Κολοκοτρώνης μαζί με τον Καποδίστρια και την Φιλική Εταιρεία παραδείγματα για την Ελληνική Πολιτεία και Ομογένεια. Και...

Άμυνα7 ώρες πριν

Ινδία–Ελλάδα: Στο τραπέζι συμπαραγωγή και συν-ανάπτυξη «περιφερόμενων πυρομαχικών»

Η Αθήνα φέρεται να εξετάζει όχι μόνο προμήθεια ινδικών συστημάτων, αλλά και συν-ανάπτυξη και μοντέλα τοπικής παραγωγής/συναρμολόγησης που θα «χτίζουν»...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ7 ώρες πριν

Φοιτητής σκοτώθηκε από μετά από επίθεση από όχλο των Αντίφα στη Γαλλία! Le Figaro: Ο Κεντάν είναι νεκρός γιατί αντιστέκονταν στην καταστροφή του πανεπιστημίου από την άκρα αριστερά

Ο θάνατος του καθολικού πατριώτη ακτιβιστή Quentin D., 23 ετών, στις 14 Φεβρουαρίου, μετά από άγριο ξυλοδαρμό στo περιθώριο μιας...

Πολιτική8 ώρες πριν

Δένδιας: Συνταγματική υποχρέωση η προστασία των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας

«Βεβαίως», εξήγησε, «η Αλβανία είναι μια χώρα που δεν αποτελεί με κανέναν τρόπο απειλή για την Ελλάδα. Αλλά η παρουσία...

Γενικά θέματα9 ώρες πριν

UNICEF: Η στρατολόγηση παιδιών στην Αϊτή τριπλασιάστηκε μέσα σε μόλις ένα χρόνο.

Ο αριθμός των παιδιών στην Αϊτή που στρατολογούνται και χρησιμοποιούνται από ένοπλες ομάδες έχει εκτοξευθεί κατά περίπου 200% το 2025,...

Δημοφιλή