Κλιμακώνεται η ένταση στη δυτική Συρία, καθώς σοβαρά επεισόδια καταγράφηκαν στην πόλη Al-Suqaylabiyah (αρχαία Σελεύκεια), μια από τις ελάχιστες εναπομείνασες χριστιανικές κοινότητες της περιοχής.

Σύμφωνα με αναφορές, ομάδες Βεδουίνων από γειτονικά χωριά εισέβαλαν στην πόλη, προκαλώντας εκτεταμένες φθορές σε καταστήματα εστίασης και δημιουργώντας κλίμα ανασφάλειας στους κατοίκους.

Το περιστατικό φέρεται να ξεκίνησε μετά το πέρας θρησκευτικής λειτουργίας, όταν καταγγέλθηκε παρενόχληση νεαρών κοριτσιών. Ντόπιοι νεαροί αντέδρασαν άμεσα, οδηγώντας σε συγκρούσεις μικρής κλίμακας. Ωστόσο, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η στάση των τοπικών δυνάμεων ασφαλείας, οι οποίες κατηγορούνται ότι επέτρεψαν την ένοπλη είσοδο των επιτιθέμενων στην πόλη.

Κάτοικοι κάνουν λόγο για στοχευμένη πρόκληση και επιδείνωση των ήδη εύθραυστων θρησκευτικών ισορροπιών στην περιοχή.

Το ψέμα που κυκλοφορεί είναι ότι νεαροί άνδρες από την πόλη Αλ-Σουκαϊλαμπίγια, πιστοί στο προηγούμενο καθεστώς, επιτέθηκαν σε έναν νεαρό μουσουλμάνο και τον μαχαίρωσαν στο κεφάλι, και ότι αυτοί ήταν η αιτία του προβλήματος. Αυτό είναι ένα κραυγαλέο ψέμα, επειδή εισήλθαν στην πόλη για να τη λεηλατήσουν, όπως φαίνεται ξεκάθαρα στα βίντεο που δημοσιεύτηκαν από τη σελίδα «Στρατιώτες του Χριστού».

Η κατάσταση παραμένει τεταμένη, με τους κατοίκους να ζητούν άμεση προστασία και σαφείς απαντήσεις από τις αρχές, ενώ ο φόβος για περαιτέρω επεισόδια παραμένει έντονος.

Κυκλοφορούν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ότι εκτοπισμένοι Παλαιστίνιοι μουσουλμάνοι, οι οποίοι διαμένουν στα περίχωρα της Λατάκιας, ενδέχεται να σχεδιάζουν επιθέσεις με στόχο τη λεηλασία της εύπορης χριστιανικής συνοικίας που είναι γνωστή ως «Αλ-Αμιρκάν». Παράλληλα, γίνεται λόγος για αυξανόμενη ένταση και πιθανή υποκίνηση εχθρικών ενεργειών εις βάρος της περιοχής Γουάντι αλ-Νασάρα, γνωστής και ως «Κοιλάδα των Χριστιανών», λόγω της παρουσίας πολλών καταστημάτων που πωλούν αλκοόλ και λειτουργούν ως μπαρ.

Αν και οι συγκεκριμένες αναφορές δεν έχουν επιβεβαιωθεί και ενδέχεται να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, φαίνεται πως επηρεάζουν έντονα το αίσθημα ασφάλειας των κατοίκων. Η διάδοση τέτοιων φημών έχει δημιουργήσει κλίμα ανησυχίας και φόβου, με πολλούς να εκφράζουν αγωνία για το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της έντασης στην περιοχή.

Αξίζει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με ορισμένες αφηγήσεις, οι πληθυσμοί σε περιοχές όπως το Ταλκαλάχ, το χωριό Αλ-Χισν και το Αλ-Μάτρας κοντά στο Γουάντι αλ-Νασάρα, καθώς και στο Καλάατ αλ-Μαντίκ και σε γειτονικά χωριά γύρω από τις πόλεις Μαχαρντά και Αλ-Σουκαϊλαμπίγια, συνδέονται ιστορικά με μετακινήσεις μουσουλμανικών κοινοτήτων κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον 19ο αιώνα. Οι κοινότητες αυτές εγκαταστάθηκαν σε στρατηγικές τοποθεσίες στην ευρύτερη περιοχή.

Κατά την ίδια οπτική, οι εξελίξεις της εποχής, και ειδικά η κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανέκοψαν ευρύτερους σχεδιασμούς που αποδίδονται σε εκείνη την περίοδο. Σήμερα, ορισμένοι εκφράζουν την ανησυχία ότι οι σύγχρονες συνθήκες ενδέχεται να ευνοούν την επανεμφάνιση παρόμοιων επιδιώξεων, αν και τέτοιες εκτιμήσεις παραμένουν αντικείμενο συζήτησης και δεν τεκμηριώνονται από ανεξάρτητες πηγές.

πηγή: e-enimerosi.com

Η Ευρώπη των “αξιών” και της “νομιμότητας” αποδεικνύει για ακόμη μία φορά πως όταν πρόκειται για την Τουρκία, οι αρχές της καμπυλώνουν επικίνδυνα.

Σε μια πρωτοφανή πρόκληση, δύο θεσμικά όργανα της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Κοινό Κέντρο Ερευνών (JRC) της Κομισιόν και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας (EDA), προχώρησαν στη δημοσίευση έκθεσης όπου αναγνωρίζεται εμμέσως το ψευδοκράτος στα κατεχόμενα της Κύπρου, κάνοντάς το να εμφανίζεται ως “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου”, χωρίς καν εισαγωγικά.

Η συγκεκριμένη έκθεση, που δημοσιεύθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2025, ασχολείται με την προστασία κρίσιμων ενεργειακών υποδομών, όμως στη σελίδα 121 παρουσιάζει τα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ανεξάρτητη οντότητα, υιοθετώντας ευθέως την τουρκική προπαγάνδα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, ο χάρτης υπ’ αριθμόν 37 που περιλαμβάνεται στην έκθεση απεικονίζει τις παράνομες θαλάσσιες ζώνες του τουρκολιβυκού μνημονίου, το οποίο έχει καταδικαστεί ως άκυρο από το Διεθνές Δίκαιο και τα ίδια τα Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Η αποκάλυψη αυτή προκάλεσε πολιτικό σεισμό στις Βρυξέλλες και την Αθήνα. Ο ευρωβουλευτής και Αντιπρόεδρος των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, Γιάννης Μανιάτης, κατέθεσε κατεπείγουσα ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ύπατη Εκπρόσωπο για την Εξωτερική Πολιτική και Άμυνα, Κάγια Κάλλας, ζητώντας εξηγήσεις για το πώς επετράπη ένα τέτοιο θεσμικό ατόπημα. “Πώς είναι δυνατόν”, τονίζει, “δύο ευρωπαϊκοί οργανισμοί να δημοσιεύουν υλικό που νομιμοποιεί την κατοχή της Κύπρου και αναγνωρίζει παράνομες θαλάσσιες ζώνες εις βάρος κρατών-μελών της Ένωσης;”

Η υπόθεση αυτή ξεπερνά τα όρια μιας “γραφειοκρατικής αστοχίας”. Πρόκειται για θεσμική ντροπή, που εκθέτει την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση ως ανίκανη να υπερασπιστεί τα μέλη της απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα. Όταν ο ευρωπαϊκός μηχανισμός, που υποτίθεται πως υπερασπίζεται την ειρήνη, τη νομιμότητα και τα κυριαρχικά δικαιώματα, υιοθετεί αυτούσια τη ρητορική της Άγκυρας, τότε η Ευρώπη δεν απλώς σιωπά, αλλά συνενοχεί.

Η ευθύνη βαραίνει την ίδια την Κομισιόν και την Ύπατη Εκπρόσωπο, καθώς ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας εποπτεύεται από το Συμβούλιο και η πρόεδρός του είναι η ίδια η Κάγια Κάλλας. Το γεγονός ότι καμία υπηρεσία δεν αντιλήφθηκε ή δεν εμπόδισε τη δημοσίευση μιας τόσο επικίνδυνης αναφοράς, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται αποφάσεις και εγκρίνονται εκθέσεις που αγγίζουν κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα.

Ο Γιάννης Μανιάτης απαιτεί άμεση διόρθωση της έκθεσης και θεσμικές εγγυήσεις ότι τέτοια φαινόμενα δεν θα επαναληφθούν ποτέ ξανά. Όμως η ζημιά έχει ήδη γίνει, με την υπογραφή δύο ευρωπαϊκών οργανισμών, η προπαγάνδα της Άγκυρας βρήκε τρόπο να τρυπώσει στα επίσημα έγγραφα της Ένωσης.

Και το ερώτημα που πλανάται πλέον βαριά πάνω από τις Βρυξέλλες είναι το εξής: Πόσο βαθιά έχει διεισδύσει η τουρκική επιρροή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, και ποιος πραγματικά καθορίζει την πολιτική της Ε.Ε. στην Ανατολική Μεσόγειο;

Αναβρασμός επικρατεί στο πολιτικό σκηνικό της Γερμανίας γύρω από το επίδομα πολιτών που λαμβάνουν οι Ουκρανοί πρόσφυγες.

Ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας, Μάρκους Σέντερ (Markus Söder), ζητά την πλήρη κατάργηση της οικονομικής στήριξης, προκαλώντας αντιδράσεις ακόμα και εντός της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU).

Ο Σέντερ υποστήριξε δημόσια στην εκπομπή «Berlin Direkt» του ZDF ότι οι Ουκρανοί που διαμένουν ήδη στη Γερμανία, όχι μόνο όσοι καταφθάνουν στο μέλλον, θα πρέπει να σταματήσουν να λαμβάνουν το επίδομα πολιτών, επικαλούμενος τις επιπτώσεις των αμερικανικών δασμών στις ευρωπαϊκές εξαγωγές και την ανάγκη για εξορθολογισμό των δημόσιων δαπανών.

Η πρότασή του, ωστόσο, βρίσκει αντίθετο τον επικεφαλής της Εργατικής Πτέρυγας του CDU (CDA), Ντένις Ράντκε, ο οποίος τη χαρακτήρισε υπερβολική και επιφανειακή. «Χρειαζόμαστε σοβαρές και βιώσιμες πολιτικές, όχι κραυγές για εντυπώσεις», ανέφερε στο περιοδικό Focus, υπογραμμίζοντας πως η αλλαγή θα προκαλούσε τεράστιο διοικητικό κόστος και θα δυσχέραινε την ένταξη των προσφύγων στην αγορά εργασίας.

Σύμφωνα με τον κυβερνητικό σχεδιασμό, από το 2024 οι νεοεισερχόμενοι Ουκρανοί στη Γερμανία δεν θα λαμβάνουν πλέον επίδομα πολιτών αλλά παροχές σύμφωνα με τον Νόμο για τους Αιτούντες Άσυλο, μια απόφαση που υποστηρίζεται από τον Ράντκε ως ισορροπημένη λύση.

Αντίθετα, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της CDU/CSU, Τόρστεν Φράι, συμφωνεί με την αυστηρή γραμμή Σέντερ, τονίζοντας πως η Γερμανία προσφέρει κοινωνικές παροχές σε επίπεδο άνευ προηγουμένου. «Μόνο ένας στους τρεις Ουκρανούς που μπορούν να εργαστούν απασχολείται, ενώ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες η συμμετοχή στην αγορά εργασίας είναι πολύ υψηλότερη», τόνισε.

Υπέρ της αναθεώρησης των παροχών τάχθηκε και ο πρωθυπουργός της Σαξονίας, Μίχαελ Κρέτσμερ, σημειώνοντας πως το κράτος οφείλει να επιβραβεύει την εργασία και όχι την αδράνεια. «Η Γερμανία ξοδεύει σχεδόν 47 δισ. ευρώ ετησίως για το Bürgergeld. Είναι εύλογο να επανεξετάσουμε πού πηγαίνουν αυτά τα χρήματα», υποστήριξε.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ομοσπονδιακού υπουργείου Εργασίας, περίπου 6,3 δισεκατομμύρια ευρώ από τις συνολικές πληρωμές του επιδόματος πολιτών δόθηκαν το 2024 σε εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανούς πρόσφυγες και τις οικογένειές τους. Η συζήτηση για πιθανή αναθεώρηση των παροχών παραμένει ανοιχτή και εντείνεται όσο πλησιάζουν οι επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Η διαμάχη αναδεικνύει ένα βαθύτερο δίλημμα για τη Γερμανία: Πώς να ισορροπήσει μεταξύ κοινωνικής αλληλεγγύης και δημοσιονομικής υπευθυνότητας, σε μια εποχή εντεινόμενων γεωπολιτικών πιέσεων και κοινωνικών προκλήσεων.