Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

1982 – Ο Δρ Χένρι Κίσινγκερ επίσημος ομιλητής στα 200χρονα του Φόρεϊν Όφις

Τα βρετανικά και αμερικανικά έγγραφα φανέρωσαν προ πολλού ότι ήταν ο Κίσινγκερ που ακολούθησε τους Βρετανούς. Ήταν η «εγγυήτρια» Βρετανία που επέτρεψε αμφότερες τις τουρκικές εισβολές με πρωταγωνιστή τον διαβόητο James Callaghan…

Δημοσιεύτηκε στις

Το 1982, όταν το βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών (Φόρεϊν Όφις) γιόρτασε τα 200χρονά του, καλεσμένο ως κύριο ομιλητή στο Βασιλικό Ινστιτούτο για Διεθνή θέματα (Royal Institute for International Affairs), στο Chatham House στο Λονδίνο, είχε τον Δρα Χένρι Κίσινγκερ. Η ομιλία του είχε τίτλο:

«Reflections on a Partnership: British and American Attitudes to Post-war Foreign Policy». (Συλλογισμοί περί ενός Συνεταιρισμού: Βρετανική και αμερικανική στάση για τη μεταπολεμική εξωτερική πολιτική).

Η μακροσκελής ομιλία του Δρος Χένρι Κίσινγκερ στις 10 Μαΐου 1982 ήταν πολύ αποκαλυπτική για τον ρόλο που διαδραμάτισε ο ίδιος ως Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, ακολουθώντας τη βρετανική πολιτική. Το περιεχόμενο της ομιλίας εκείνης, πιστεύεται πως βοηθά στο να εξηγηθεί και επιβεβαιωθεί ότι όντως ήταν ο Κίσινγκερ που ακολούθησε τη βρετανική πολιτική έναντι και του Κυπριακού το 1974 και όχι αντιστρόφως. Όπως κάποιοι από το 1974 μέχρι σήμερα ακόμα προσπαθούν με διάφορους τρόπους, και πλαστά κουρελόχαρτα στη Βουλή, να διατηρήσουν λανθασμένη εικόνα.

Τα βρετανικά και αμερικανικά έγγραφα φανέρωσαν προ πολλού ότι ήταν ο Κίσινγκερ που ακολούθησε τους Βρετανούς. Ήταν η «εγγυήτρια» Βρετανία που επέτρεψε αμφότερες τις τουρκικές εισβολές με πρωταγωνιστή τον διαβόητο James Callaghan…

Ο Δρ Κίσινγκερ στην ομιλία του εξήρε την ανωτερότητα της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής, και ότι αυτή είχε αποφασιστική επιρροή πάνω στην αμερικανική τα χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τις δεκαετίες του 1940 και 1950, όταν οι δύο χώρες ανταποκρίθηκαν μαζί στις γεωπολιτικές προκλήσεις της Σοβιετικής Ένωσης και ηγήθηκαν της δημιουργίας των πυλώνων της Δυτικής συνεργασίας…

Είπε ο Κίσινγκερ:

«Η ιστορία της μεταπολεμικής μας πορείας είναι γεμάτη από αγγλο-αμερικανικές ‘‘διευθετήσεις’’ και ‘‘κατανοήσεις’’, κάποτε πάνω σε κρίσιμα θέματα, που δεν εισχώρησαν σε επίσημα έγγραφα. Η στάθμευση των Β-29 (βομβαρδιστικών με ατομικές) στη Βρετανία το 1948 συμφωνήθηκε μεταξύ πολιτικών και υπηρεσιακών ηγεσιών, αλλά δεν μπήκε τίποτα γραπτώς. Μόνο γενικές αρχές καταγράφηκαν στη συμφωνία Winston Churchill –Franklin Roosevelt το 1942 για τη συνεργασία στην παραγωγή της ατομικής βόμβας. Μετά τον θάνατο του Roosevelt, ο Clement Attlee (Βρετανός Εργατικός Πρωθυπουργός 1945-1951), είπε με θαυμάσια αυτοσυγκράτηση: ‘‘Ήμασταν σύμμαχοι και φίλοι. Δεν χρειαζόταν να δέναμε τα πάντα’’.

»Οι Βρετανοί ουσιαστικά ήταν τόσο βοηθητικοί που έγιναν μέτοχοι σε αμερικανικές εσωτερικές αποφάσεις, σε σημείο που ίσως ποτέ δεν συνέβη μεταξύ κυριάρχων κρατών. Κατά την περίοδο της δικής μου υπηρεσίας (στην αμερικανική Κυβέρνηση) οι Βρετανοί έπαιξαν σημαντικό ρόλο για κάποιες αμερικανικές διμερείς διαπραγματεύσεις με τη Σοβιετική Ένωση – στην πραγματικότητα βοήθησαν στη συγγραφή του εγγράφου – κλειδί. Κατά τη δική μου θητεία, κρατούσα το βρετανικό Φόρεϊν Όφις πολύ καλύτερα ενημερωμένο και πιο στενά αναμεμειγμένο παρά το αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ – μια πρακτική, που με όλη την αγάπη για οτιδήποτε βρετανικό, δεν θα συνιστούσα να γίνει οριστική. Όμως ήταν συμπωματική.

Ειδική σχέση

»Για ένα μικρό διάστημα τη δεκαετία του 1970 η Βρετανία φάνηκε ότι είχε αποφασίσει να βάλει τέλος σε αυτήν την ειδική σχέση, για να δείξει ότι είναι ‘‘καλή ευρωπαία’’ τον χρόνο που έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Όμως η απόπειρα δεν κράτησε πολύ και το 1976 ο James Callaghan και ο Anthony Crossland (στις 8 Απριλίου 1976, όταν ανέλαβε Πρωθυπουργός ο James Callaghan τον διόρισε Υπ. Εξωτερικών) επανέφεραν την παραδοσιακή στενή σχέση και ήταν τρομερά χρήσιμη, μάλιστα απαραίτητη, στις διαπραγματεύσεις με τη Νότιο Αφρική που ξεκίνησαν τον ίδιο χρόνο. Στις δικές μου διαπραγματεύσεις για το θέμα της Ροδεσίας δούλεψα έχοντας στα χέρια μου ένα βρετανικό έγγραφο, με βρετανική γραμματική, όταν ακόμα δεν αντιλαμβανόμουν τη διαφορά ενός εγγράφου εργασίας από ένα εγκεκριμένο έγγραφο από το Υπουργικό. Η πρακτική της συνεργασίας ανθεί μέχρι σήμερα…».

Από τα όσα αποκαλυπτικά δήλωσε το 1982 ο Δρ Κίσινγκερ αναφερόμενος συγκεκριμένα και στη βρετανική απόπειρα αποστασιοποίησης εκείνη την εποχή από ειδική σχέση μεταξύ Βρετανίας-Αμερικής, δηλαδή το 1973-74, επιβεβαιώνεται μέσω των βρετανικών εγγράφων αλλά και αμερικανικών, και το πώς η Βρετανία καθοδηγούσε την έκβαση των πραγμάτων όσον αφορά το Κυπριακό. Επισφράγισμα δε μπορεί να θεωρηθεί (εκτός των όσων καταγράφονται στα βρετανικά αρχεία με τις διαφωνίες Κίσινγκερ/Λονδίνου τις κρίσιμες εκείνες μέρες) και η δήλωση Κίσινγκερ προς τους αξιωματούχους του Φόρεϊν Όφις που είχε στείλει ο Callaghan στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στη σύσκεψη που είχαν στις 27 Αυγούστου 1974 (αναφορά στο 3ο μέρος του βιβλίου μου «Διζωνική vs Δημοκρατία» 1955-2019), για να εξασφάλιζαν την υποστήριξή του στη δι-κοινοτική, δι-ζωνική ομοσπονδία. Την οποία είχε αποφασίσει και υιοθετήσει το Φ.Ο. στις 16.8.1974 ως λύση του Κυπριακού, όταν τους είπε ο Κίσινγκερ χαρακτηριστικά:

«Το μεγαλύτερο διπλωματικό κατόρθωμα είχε ήδη επιτευχθεί με το να θεωρούν τον ίδιο ως τον κακό των διαπραγματεύσεων», με τον Sir John Killick (Βρετανό αξιωματούχο του Φόρεϊν Όφις στην ομάδα) να λέγει ότι «ο Callaghan σκόπιμα διατηρούσε χαμηλούς τόνους ενόσω διαρκούσαν οι διπλωματικές επαφές»…

Ως το μεγαλύτερο διπλωματικό κατόρθωμα, ο Κίσινγκερ εννοούσε το ότι οι Βρετανοί κατάφεραν να εκτεθεί ο ίδιος ως ο κακός των γεγονότων. Που ακριβώς και δυστυχώς κάποιοι ακόμα συντηρούν, αγνοώντας σημαντικά αποδεσμευμένα έγγραφα που μιλούν από μόνα τους…

Ο Δρ Κίσινγκερ, όμως, έμεινε πιστός στη βρετανο-αμερικανική συνεργασία (ειδική σχέση) όπως υπέδειξε με την ομιλία του. Αλλά άφησε ιστορική τη διαφωνία του με τους Βρετανούς, 18.7.1974, προειδοποιώντας τους ότι δεν είχαν υπολογίσει τις συνέπειες των ενεργειών τους (αφήνοντας τον Ετζεβίτ να προχωρήσει), ίσως ο Μακάριος να θεωρείτο «ανδρείκελο των Τούρκων», δεν συμφωνούσε με την αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών εκείνη τη στιγμή (όπως Μακάριος/Λονδίνο/Μόσχα/Ετζεβίτ) γιατί θα δημιουργούσε ανισοζύγιο δυνάμεων εις βάρος των Ελλήνων στην Κύπρο…

ΦΑΝΟΥΛΑ - 2.png

Στις 20 Ιουνίου 1995, η Βασίλισσα Ελισάβετ τίμησε τον Δρα Χένρι Κίσινγκερ με το τίτλο του Honorary Knight Commander of the Order of Saint Michael and Saint George (KCMG) (Επίτιμου Ιππότη).

H ειδική σχέση παραβιάστηκε από τους Αμερικανούς διαχρονικά. Έξαλλη από θυμό ήταν η Πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ με την αμερικανική εισβολή στη Γρενάδα, χώρα της Κοινοπολιτείας, με αποτέλεσμα να ΑΠΟΛΟΓΗΘΕΙ ο Αμερικανός Πρόεδρος Ronald Reagan.

Tον Μάιο του 2017, η αμερικανική εφημερίδα «New York Times» δημοσίευσε απόρρητες πληροφορίες που είχε δώσει η βρετανική Αστυνομία του Manchester στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, στο πλαίσιο της ανταλλαγής απορρήτων πληροφοριών σχετικά με την τρομοκρατική έκρηξη στο Manchester. Όπου δολοφονήθηκαν 22 άνθρωποι και τραυματίστηκαν άλλοι 59. Με την Πρωθυπουργό Theresa May να δηλώνει δημόσια τον θυμό της, επί πρώτης θητείας Donald Trump, και να επισημαίνει ότι η ειδική σχέση τους βασίζεται σε αμοιβαία εμπιστοσύνη… Να καταφθάνει στο Λονδίνο ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και ν’ απολογείται διαβεβαιώνοντας ότι δεν θα επαναλαμβανόταν.

Και όμως: Σοβαρότατη διαφωνία υπάρχει στις μέρες μας, στη δεύτερη θητεία του Αμερικανού Προέδρου Donald Trump με τον Βρετανό Πρωθυπουργό Sir Keir Starmer, για τον πόλεμο εναντίον του Ιράν…

Φανούλα Αργυρούφα

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

Το “φρένο” της Αθήνας στα σχέδια της Άγκυρας και η ρητορική των προκλήσεων

Ανάλυση από τον διευθυντή σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του Star Channel Ηλία Παπανικολάου στην εκπομπή Leaders+

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Στο επίκεντρο της εκπομπής “Leaders+” και του Ηλία Παπανικολάου βρέθηκαν οι πρόσφατες δηλώσεις κορυφαίων Τούρκων αξιωματούχων, οι οποίες καταδεικνύουν την ενόχληση της Άγκυρας για τον σταθεροποιητικό ρόλο Ελλάδας και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο και την Ευρώπη.

Η “παραφωνία” του Χακάν Φιντάν

Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, κατά τη διάρκεια επαφών του στη Βιέννη, επιχείρησε να παρουσιάσει την Τουρκία ως έναν ιδανικό εταίρο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ισχυριζόμενος ότι η συνεργασία αυτή θα μπορούσε να αποφέρει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ωστόσο, ο κ. Φιντάν δεν παρέλειψε να στοχοποιήσει την Ελλάδα και την Κύπρο, φωτογραφίζοντάς τις ως τις δύο χώρες που “βάζουν φρένο” στην περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων Τουρκίας-ΕΕ. Η ρητορική αυτή ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια της Άγκυρας να απομονώσει τις ελληνικές θέσεις, παρουσιάζοντάς τις ως εμπόδιο στην οικονομική ευημερία των υπολοίπων Ευρωπαίων εταίρων.

Οι απειλές του Ομέρ Τσελίκ

Ακόμα πιο οξεία ήταν η τοποθέτηση του εκπροσώπου του κόμματος του Ερντογάν, Ομέρ Τσελίκ. Ο κ. Τσελίκ χρησιμοποίησε ιδιαίτερα προκλητική γλώσσα, προειδοποιώντας ότι η Ελλάδα “ξεστρατίζει” και ότι όποιος ακολουθεί τέτοια πορεία “καταλήγει στο χαντάκι”. Η δήλωση αυτή, που φέρει σαφείς απειλητικές προεκτάσεις, συνιστά ευθεία προσβολή της εθνικής κυριαρχίας και αναδεικνύει την επιθετική διάθεση της τουρκικής ηγεσίας όταν οι διπλωματικοί της ελιγμοί δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα.

Το Ευρωκοινοβούλιο και τα “τουρκικά προϊόντα”

Την ίδια στιγμή, προβληματισμό προκαλούν οι κινήσεις εντός του Ευρωκοινοβουλίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, κυκλοφορούν εκθέσεις που εισηγούνται την εξίσωση των τουρκικών προϊόντων με τα ευρωπαϊκά, μια κίνηση που αν υλοποιηθεί θα προσφέρει τεράστιο οικονομικό πλεονέκτημα στην Τουρκία χωρίς την απαραίτητη συμμόρφωση με τους κανόνες της ΕΕ. Η κριτική εστιάζεται στην έλλειψη σθεναρής αντίδρασης από το σώμα των Ελλήνων ευρωβουλευτών, οι οποίοι καλούνται να υπερασπιστούν τα εθνικά συμφέροντα απέναντι σε ισχυρά τουρκικά λόμπι.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Γιώργος Ασλάν στη Βουλή της Τουρκίας: «Τι απέγιναν οι Χριστιανοί αυτής της γης;»

Ο ασσυριακής καταγωγής Τούρκος βουλευτής, ο μοναδικός Χριστιανός εντός της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, απασφάλισε ξανά.

Δημοσιεύτηκε

στις

Μια παρέμβαση με βαρύ ιστορικό και πολιτικό φορτίο έκανε μέσα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση ο Γιώργος Ασλάν, βουλευτής Μαρντίν του DEM Partisi και μέλος της ασσυριακής/συριακής χριστιανικής κοινότητας, θέτοντας ευθέως το ερώτημα που το τουρκικό κράτος αποφεύγει επί δεκαετίες: τι απέγιναν οι εκατομμύρια Χριστιανοί της Ανατολίας;

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Η παρέμβαση έγινε με αφορμή τη συζήτηση για τα γεγονότα του 1915 και την επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Σύμφωνα με τουρκικά μέσα, ο Ασλάν απευθύνθηκε στους συναδέλφους του λέγοντας ότι το 1915 ο πληθυσμός υπό οθωμανική διοίκηση ήταν περίπου 13 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 3 εκατομμύρια ήταν Αρμένιοι, Ασσύριοι/Σύριοι και άλλοι χριστιανικοί λαοί. «Σήμερα είμαστε στο 2026. Ενώ ο πληθυσμός αυτών των λαών θα έπρεπε να αριθμεί εκατομμύρια, είναι μόλις 50.000. Τι απέγιναν αυτοί οι άνθρωποι; Γιατί δεν αυξήθηκε ο πληθυσμός τους; Πού πήγαν;», ρώτησε.

Η φράση του συμπυκνώνει όλο το ιστορικό ερώτημα. Το 1915 σε αυτά τα χώματα ζούσαν εκατομμύρια Αρμένιοι, Ασσύριοι και Ρωμιοί. Σήμερα οι πληθυσμοί τους μετρώνται σε δεκάδες χιλιάδες. Τι συνέβη σε αυτούς τους ανθρώπους;

Η απάντηση Τούρκου βουλευτή και η επιμονή του Ασλάν

Στην παρέμβαση του Ασλάν απάντησε ο Τουρχάν Τσομέζ, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του İYİ Parti, απορρίπτοντας τον όρο γενοκτονία. Υποστήριξε ότι η απόφαση του 1915 «δεν ήταν απόφαση γενοκτονίας» και ότι μέρος των Αρμενίων μετακινήθηκε επειδή, κατά τον ίδιο, συνδεόταν με οργανώσεις όπως οι Χιντσάκ και οι Τασνάκ. Παραδέχθηκε ότι υπήρξαν άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους στη διαδρομή, αλλά επέμεινε στην κλασική γραμμή της τουρκικής άρνησης, ότι επρόκειτο για «ιστορική διαδικασία» και όχι για οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης.

Ο Ασλάν δεν άφησε την απάντηση αναπάντητη. Επανήλθε με μια ακόμη πιο καίρια ερώτηση: «Ας αφήσουμε στην άκρη τους Αρμενίους, αφού ίσως έχετε κάποια επιχειρήματα. Οι Ασσύριοι τι έκαναν; Ποιο ήταν το αμάρτημά τους;». Η φράση αυτή καταγράφεται και στα πρακτικά της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, όπου φαίνεται καθαρά ότι ο Ασλάν ζήτησε απάντηση ειδικά για την τύχη των Ασσυρίων.

Η απάντηση του Τσομέζ ήταν πολιτικά αποκαλυπτική. Αντί να απαντήσει επί της ουσίας, είπε ότι «αυτό το έθνος έφερε Σύριους σαν εσάς και τους έκανε βουλευτές», υποστηρίζοντας στη συνέχεια ότι οι Σύριοι έφυγαν από την Τουρκία «για κάποιους λόγους» και καλώντας να μη γίνεται «εκμετάλλευση» του ζητήματος.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μιλά

Η παρέμβαση αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο επεισόδιο. Ο Γιώργος Ασλάν έχει επανειλημμένα θέσει μέσα στην τουρκική Βουλή ζητήματα που αφορούν τους Αρμενίους, τους Ρωμιούς και τους Ασσύριους της Ανατολίας. Στα πρακτικά της 18ης Ιουνίου 2025, για παράδειγμα, καταγράφεται οξύτατη αντιπαράθεση όταν ο Ασλάν μίλησε για τον Ταλαάτ Πασά, τον Ρεσίτ Πασά και τις σφαγές εναντίον χριστιανικών πληθυσμών, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από εθνικιστές βουλευτές. Ήταν ένα ράπισμα μέσα στην τουρκική εθνοσυνέλευση, όπως είχε χαρακτηρίσει τότε την παρέμβασή του το Geopolitico.

Ράπισμα μέσα στην τουρκική εθνοσυνέλευση! Ο μοναδικός Χριστιανός βουλευτής της Τουρκίας έστειλε δυνατό μήνυμα για τη Γενοκτονία των Αρμενίων

Στα ίδια πρακτικά, ο Ασλάν είχε θέσει το ίδιο δημογραφικό ερώτημα! Το 1915, είπε, περίπου 3 εκατομμύρια από τον πληθυσμό της οθωμανικής επικράτειας ήταν χριστιανικοί λαοί — Αρμένιοι, Ρωμιοί και Σύριοι/Ασσύριοι — ενώ σήμερα, σε μια Τουρκία 86 εκατομμυρίων, οι πληθυσμοί αυτοί εκφράζονται σε δεκάδες χιλιάδες. Τον Δεκέμβριο του 2023, είχε προκαλέσει οργή στους Τούρκους βουλευτές, όταν συνεχάρη Αρμένιους, Έλληνες και Ασσύριους για τα Χριστούγεννα.

Οργή στους Τούρκους βουλευτές! Ασσύριος βουλευτής στην Τουρκία συνεχάρη Αρμένιους, Έλληνες και Ασσύριους για τα Χριστούγεννα

Το ερώτημα που χτυπά την τουρκική άρνηση

Το βάρος της παρέμβασης Ασλάν δεν βρίσκεται μόνο στους αριθμούς. Βρίσκεται στο ότι το ερώτημα τέθηκε μέσα στο τουρκικό Κοινοβούλιο, από έναν Χριστιανό βουλευτή, απόγονο των γηγενών κοινοτήτων της Ανατολίας.

Δεν είπε κάτι περίπλοκο. Δεν χρειάστηκε μακροσκελή ανάλυση. Έθεσε το απλό, αμείλικτο ερώτημα της Ιστορίας: αν οι Χριστιανοί της Ανατολίας ήταν εκατομμύρια, γιατί σήμερα έχουν σχεδόν εξαφανιστεί;

Αυτό το ερώτημα αφορά τους Αρμενίους. Αφορά τους Έλληνες της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου. Αφορά τους Ασσύριους/Σύριους της Μεσοποταμίας και του Τουρ Αμπντίν. Αφορά όλους τους γηγενείς χριστιανικούς λαούς που βρέθηκαν μέσα στη δίνη της ύστερης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της συγκρότησης του τουρκικού εθνικού κράτους.

Αξίζει να τιμηθεί από την Ελλάδα;

Ναι, ένας βουλευτής που μέσα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση θέτει δημόσια το ζήτημα της εξαφάνισης των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολίας αξίζει πολιτική και ηθική αναγνώριση από την Ελληνική Πολιτεία.

Όχι επειδή είναι «αντι-Τούρκος». Αυτό θα ήταν φθηνή ανάγνωση. Αλλά επειδή υπερασπίζεται τη μνήμη, την ιστορική αλήθεια και το δικαίωμα των γηγενών λαών της Ανατολίας να μη σβηστούν από τον χάρτη της Ιστορίας. Η Ελλάδα θα όφειλε να έχει αντανακλαστικά σε τέτοιες περιπτώσεις. Να τιμά ανθρώπους που, μέσα σε δύσκολο πολιτικό περιβάλλον, μιλούν για Αρμενίους, Έλληνες και Ασσύριους χωρίς να κρύβονται πίσω από τη σιωπή.

Ποια Τουρκία βλέπουμε;

Η παρέμβαση Ασλάν δείχνει ότι υπάρχουν δύο πραγματικότητες μέσα στη σημερινή Τουρκία.

Η μία είναι η επίσημη Τουρκία της άρνησης, του κρατικού εθνικισμού, της μετατόπισης ευθυνών, της λογικής ότι όποιος μιλά για Γενοκτονία «προσβάλλει το έθνος». Αυτή είναι η Τουρκία που γνωρίσαμε στον 20ό αιώνα και που συνεχίζει να παράγει πολιτικό λόγο γύρω από την άρνηση, την ισχύ και τον φόβο.

Η άλλη είναι η Ανατολία των λαών που επέζησαν, των Αρμενίων, των Ρωμιών, των Ασσυρίων, των Κούρδων, των ανθρώπων που ξέρουν ότι η Ιστορία δεν αρχίζει από το τουρκικό εθνικό αφήγημα. Με αυτήν την Ανατολία μπορεί να υπάρξει ειρήνη, συνεννόηση και αληθινή φιλία. Όχι με βάση τη λήθη, αλλά με βάση την αναγνώριση.

Η πραγματική συμφιλίωση δεν χτίζεται με φωτογραφίες, διπλωματικές χειραψίες και κενά συνθήματα. Χτίζεται όταν κάποιος έχει το θάρρος να ρωτήσει: πού πήγαν οι άνθρωποι που ζούσαν εδώ;

Ο Γιώργος Ασλάν το έχει διαπράξει επανειλημμένως μέσα στην Τουρκική Βουλή. Και αυτό, από μόνο του, είναι πράξη ιστορικής σημασίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Ελλάδα – Τουρκία – Γαλλία: Πυρηνικές κεφαλές σε Dassault Rafale και νέα γεωπολιτική σε Αιγαίο

Στο νέο γεωπολιτικό παίγνιο του Αιγαίου και της λεγόμενης προστασίας του Ισραήλ, η εξίσωση Ελλάδα–Γαλλία απέναντι στην Τουρκία, δείχνει ότι η αποτροπή έχει πλέον αποκτήσει και πυρηνική σκιά.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Π. Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.)
Η πρόσφατη ρητορική κλιμάκωση ανάμεσα στη Τουρκία και τη στρατηγική σύμπλευση Ελλάδας-Γαλλίας αναδεικνύει μια νέα τάξη στην Ανατολική Μεσόγειο, με την επανεμφάνιση του πυρηνικού παράγοντα ως πολιτικού και αποτρεπτικού εργαλείου. Ήδη στείλαμε τον Κίμωνα και τους Patriot σε ξένες μακρινές χώρες, εμείς, η πτωχευμένη Ελλαδίτσα, που μας έχουν για σερβιτόρους.
Το τουρκικό αναθεωρητικό αφήγημα, όπως αυτό αποτυπώνεται σε κύκλους που πρόσκεινται στην κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν περιορίζεται πλέον σε γνωστές διεκδικήσεις περί «Γαλάζιας Πατρίδας» (Blue Homeland Doctrine), αλλά επεκτείνεται σε μία ευθεία αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά του Αιγαίου. Αυτή η τουρκική εκτόνωση, δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στα πόδια της, αλλά πιθανόν και σε δήθεν φίλους μας και σε δήθεν συμμάχους.
Η αναφορά σε «αναθεώρηση του χάρτη του Αιγαίου» δεν αποτελεί απλώς δημοσιογραφική υπερβολή. Είναι μία στρατηγική διακήρυξη, με το πράσινο φώς, από αιώνιους αφανείς εχθρούς μας. Και εδώ ακριβώς εισέρχεται η Γαλλία, με τη πολιτική του Εμάνουελ Μακρόν που εξυπηρετεί τα ελιτίστικα τραπεζικά συμφέροντα, να έχει μετασχηματίσει τη γαλλική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο, από διπλωματική, σε καθαρά στρατηγική, κάτι που και η Ρωσία δεν βλέπει με καλό μάτι. Ήδη από τη γκάφα του Βενιζέλου να στείλει εκστρατευτικό ελληνικό σώμα στην Κριμαία υπό Γαλλική Διοίκηση το 1919 και μετά να υποστούμε τα δεινά χαμού της Μ.Ασίας.
Η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία δεν είναι μία απλή διμερής συνεργασία. Αποτελεί μηχανισμό μίας στρατηγικής αμοιβαίας συνδρομής, με ευρωπαϊκή και νατοϊκή διάσταση. Αρκεί οι φίλοι Ευρωπαίοι μας αποδείξουν έστω και τώρα ότι είναι μαζί μας, γιατί στα δύσκολα μας έχουν αφήσει πάντα μόνους μας
Η απόκτηση των Dassault Rafale από την Ελλάδα θα αλλάξει ποιοτικά το ισοζύγιο ισχύος. Αλλά το κρίσιμο ερώτημα είναι άλλο, τα Dassault Rafale φέρουν πυρηνικές κεφαλές; Η απάντηση είναι ναι. Το γαλλικό Rafale αποτελεί τον βασικό φορέα της γαλλικής πυρηνικής αποτροπής μέσω των πυραύλων ASMP-A, ενταγμένων στο στρατηγικό δόγμα της γαλλικής force de frappe. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα ελληνικά Rafale φέρουν ή θα φέρουν πυρηνικά όπλα. Σημαίνει όμως κάτι γεωπολιτικά πάρα πολύ σοβαρότερο, με την Ελλάδα να έχει ενταχθεί σε έναν γαλλικό στρατηγικό αμυντικό κύκλο, όπου η γαλλική πυρηνική ομπρέλα θα λειτουργεί ως έμμεσος παράγων αποτροπής. Και η δύστυχη πατρίδα μας γεμάτη από Νενεκους, Εφιάλτες και Δοσίλογους, καλείται να προστατεύσει ξένα νώτα. Καλείται να στείλει Mirage 2000-5 στην Ουκρανία, ποια η δύστυχη πατρίδα μας. Τι παίγνια όλα αυτά;
Για τη γείτονα πολιτική της Τουρκίας αυτό μεταφράζεται και σε στρατηγικό δίλημμα. Όπου μέχρι πρότινος η Άγκυρα θεωρούσε ότι το Αιγαίο θα ήταν πεδίο ασύμμετρης πίεσης, όπου η στρατιωτική υπεροχή της, θα μπορούσε να επιβάλει τα τετελεσμένα.
Τώρα η παρουσία της Γαλλίας και η επιχειρησιακή διασύνδεση Ελλάδας–Γαλλίας, πιθανόν  θα μεταβάλλει το επιχειρησιακό θέατρο, ενώ το Αιγαίο παύει να είναι ελληνοτουρκικό ζήτημα και γίνεται πάλι το Ανατολικό Ζήτημα για το οποίο δολοφονήθηκε ο Άμισθος Κυβερνήτης Ιω Καποδίστριας, καθώς και το ευρωμεσογειακό μέτωπο. Που θα υποστηρίζει και το Ισραήλ. Το σκηνικό που πιθανόν θα αναπτυχθεί πιθανόν να είναι εις βάρος της Ελλάδας. Το Ρεμπελο είναι ήδη μέσα στην χώρα μας σε μεγάλο πολύ μεγάλο αριθμό και σε υπόγειους χώρους έχουν οπλισμό. Το σύνθημα περιμένουν. Όλα θα γίνουν ξαφνικά. Και τότε πιθανόν για άλλη μια φορά θα φανούν οι δήθεν φίλοι μας.
Η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι απέναντί της πιθανόν δεν θα έχει μόνο μία χρεωκοπημένη Ελλαδίτσα, αλλά έναν ευρύτερο άξονα που θα περιλαμβάνει τη Γαλλία, τις στρατηγικές ισορροπίες της European Union και τα συμφέροντα του North Atlantic Treaty Organization, πάραυτα, εάν κι εφόσον, όλα αυτά θα λειτουργήσουν ως οφείλουν, εντούτοις την προκαλούν.
Η πιθανή τουρκική απάντηση αναμένεται να κινηθεί σε τρεις άξονες.
Πρώτον, ενίσχυση της ναυτικής ισχύος και της προβολής ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.
Δεύτερον, επιτάχυνση στρατηγικής αυτονομίας σε εξοπλιστικά προγράμματα.
Τρίτον, πιθανή επανενεργοποίηση της συζήτησης περί πυρηνικής τεχνολογικής δυνατότητας, ως αντιστάθμισμα στη γαλλική πυρηνική αποτροπή. Αυτά τα έχει υπόψη η Άγκυρα και για αυτό πιθανόν να ενεργήσει με την τέχνη της αλεπούς.
Για την μικρή και πτωχευμένη Ελλάδα, η γεωπολιτική εξίσωση είναι σαφής. Καθότι η εθνική κυριαρχία στο Αιγαίο, δεν διασφαλίζεται πλέον μόνο από τη συμβατική ισχύ, αλλά από τη στρατηγική ένταξη σε ένα πλέγμα ισχυρών συμμαχιών που καλούνται να σταθούν στο ύψος τους.Τα Rafale δεν είναι απλώς μαχητικά, είναι ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα. Είναι ο στρατηγικός συμβολισμός.
Και υπό μερικές προϋποθέσεις, συναποτελούν βασικό μέρος, ενός ευρύτερου συστήματος αποτροπής που ξεπερνά τα ελληνικά και ευρωπαϊκά σύνορα.
Στον 21ο αιώνα, οι πόλεμοι δεν ξεκινούν πάντα με πυρά. Ξεκινούν και με δόγματα, με συμμαχίες και με αντιλήψεις ισχύος. Στο νέο γεωπολιτικό παίγνιο του Αιγαίου και της λεγόμενης προστασίας του Ισραήλ, η εξίσωση Ελλάδα–Γαλλία απέναντι στην Τουρκία, δείχνει ότι η αποτροπή έχει πλέον αποκτήσει και πυρηνική σκιά. Το Ρέμπελο είναι έτοιμο και για αυτό.
Η χώρα του αρχαίου Φωτός και της αρχαίας γνώσης οφείλει να μείνει ουδέτερη από πολεμικές συγκρούσεις. Αυτό όμως δεν είναι σίγουρο ότι θα το πετύχει, γιατί την θέλουν δέσμια από αιώνες εχθροί και φίλοι. Μας θέλουν πτωχευμένους, υποτελείς , και σερβιτόρους, προκειμένου να μας έχουν και να προχωρούν τα δικά τους σχέδια της φαιδρής κοσμοκρατορίας.
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Άμυνα20 λεπτά πριν

Ενόχληση τουρκικού Υπουργείου Άμυνας για την συμφωνία παρουσίας γαλλικών στρατευμάτων στην Κύπρο

Η Άγκυρα φοβάται ανατροπή ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ50 λεπτά πριν

Αιχμές Φιντάν για Κύπρο: «Μια χώρα λιγότερο από εκατομμύριο» επηρεάζει την ΕΕ

Άλλη μια πρόκληση από τον Τούρκο Υπουργός Εξωτερικών

Διεθνή1 ώρα πριν

Μήνυμα από Μοτζτάμπα Χαμενεΐ! Οι ΗΠΑ υπέστησαν ταπεινωτική ήττα- Νέο κεφάλαιο ξεκινά

Την ίδια στιγμή, οι Ηνωμένες Πολιτείες εκτιμούν ότι η εκκαθάριση ναυτικών ναρκών στο Στενό μπορεί να διαρκέσει τουλάχιστον έξι μήνες....

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 ώρες πριν

Έρευνα για τα τροχαία στην Ελλάδα: Κάθε αριθμός και μια ζωή – Η άσφαλτος που σκοτώνει, σακατεύει και πληγώνει οικογένειες

Το φαινόμενο των τροχαίων στην Ελλάδα σε όλη του τη διάσταση: από τα στατιστικά στοιχεία και τις μαρτυρίες επιζώντων, μέχρι...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 ώρες πριν

Μαυρίδης: Η Ε.Ε. πρέπει να θέσει ρητά το ζήτημα των κρατουμένων στο Αζερμπαϊτζάν

Απελευθέρωση των Αρμενίων πολιτικών κρατουμένων από το Μπακού, το μήνυμα του Κύπριου Ευρωβουλευτή.

Δημοφιλή