Με ιδιαίτερο σκεπτικισμό και αιχμηρή γλώσσα εμφανίστηκε ο καθηγητής Γεωλογίας Αβραάμ Ζεληλίδης, σχολιάζοντας τις πρόσφατες υπογραφές για την ερευνητική γεώτρηση στο «Block 2» του Ιονίου. Ο καθηγητής έκανε λόγο για «επικοινωνιακά παιχνίδια» και «παιχνίδια του φαίνεσθαι», εκφράζοντας σοβαρές επιφυλάξεις για το αν οι γεωτρήσεις θα πραγματοποιηθούν όντως εντός των χρονοδιαγραμμάτων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση.

Τα βασικά σημεία των παρεμβάσεων:

Καθυστέρηση και «Χαμένες Ευκαιρίες»: Ο κ. Ζεληλίδης τόνισε ότι περιοχές όπως ο Πατραϊκός, το Κατάκολο και τα Ιωάννινα ήταν «ώριμες» εδώ και χρόνια, αλλά η κυβέρνηση δεν προχώρησε, με αποτέλεσμα να χάσει η Ελλάδα την ευκαιρία για ενεργειακή αυτάρκεια.

Το «Αγκάθι» των Προσφυγών: Εξέφρασε την ανησυχία του για πιθανές προσφυγές περιβαλλοντικών οργανώσεων στο ΣτΕ, οι οποίες στο παρελθόν (π.χ. στην Κρήτη) προκάλεσαν πολυετείς καθυστερήσεις. Αναρωτήθηκε αν υπάρχει κυβερνητική διασφάλιση ότι δεν θα συμβεί το ίδιο τώρα.

Πολιτική Σκοπιμότητα: Ο καθηγητής εκτιμά ότι οι γεωτρήσεις μετατίθενται για μετά τις εκλογές, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ως προεκλογικό επιχείρημα «σωτηρίας» του λαού.

Πετρέλαιο ή Φυσικό Αέριο;: Επεσήμανε ότι ενώ γίνεται λόγος κυρίως για φυσικό αέριο, οι περιοχές αυτές έχουν αποδεδειγμένα και μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου, τα οποία η κυβέρνηση φαίνεται να «ανακαλύπτει» ξανά λόγω της ενεργειακής κρίσης.

Στην Αθήνα θα βρεθεί την ερχόμενη εβδομάδα ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, σε μια επίσκεψη με ισχυρό διπλωματικό, στρατηγικό και εξοπλιστικό αποτύπωμα. Σύμφωνα με το Defence Review, ο Γάλλος πρόεδρος θα έχει επίσημη συνάντηση με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τους στενούς συνεργάτες του, με βασικό αντικείμενο την ανανέωση και διεύρυνση της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας, αλλά και τα μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα που συνδέουν Αθήνα και Παρίσι.

Η επίσκεψη αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, ότι το επόμενο βήμα στις σχέσεις των δύο χωρών δεν περιορίζεται πλέον σε μια απλή συνεργασία αγορών οπλικών συστημάτων, αλλά αφορά ένα πολύ ευρύτερο στρατηγικό πλαίσιο κοινής παρουσίας και συνεννόησης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Καταλυτικό ρόλο στις συζητήσεις αναμένεται να παίξουν και οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Γαλλία και το Ισραήλ φέρονται να έχουν οικοδομήσει ένα περιβάλλον στρατηγικής συνεργασίας με σαφή αναφορά στα συμφέροντα του ελληνισμού και στην ανάγκη σταθερότητας απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο γαλλικός στόλος έχει ήδη συνεχή παρουσία στην Κυπριακή Δημοκρατία και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, ενώ από την πλευρά του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του ΓΕΕΘΑ έχει καταβληθεί προσπάθεια ώστε η συνεργασία Ελλάδας και Γαλλίας να αποκτήσει ακόμη πιο επιχειρησιακό χαρακτήρα. Στο ίδιο πλαίσιο, επισημαίνεται και η πολύ καλή σχέση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ με τον Γάλλο Αρχηγό Ενόπλων Δυνάμεων, πτέραρχο Fabien Mandon, κάτι που θεωρείται ότι ενισχύει ακόμη περισσότερο το επίπεδο της συνεννόησης.

Προοπτική ναυπήγησης Belharra στην Ελλάδα

Στο μέτωπο των εξοπλισμών, το Παρίσι επανέρχεται δυναμικά στο τραπέζι. Το Defence Review αναφέρει πως η γαλλική πλευρά έχει επαναφέρει προς το Μέγαρο Μαξίμου και το ΥΠΕΘΑ μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα, με κορυφαίο αυτό της ναυπήγησης νέων υποβρυχίων, αλλά και την προοπτική νέων φρεγατών FDI HN με ναυπήγηση στην Ελλάδα για το Πολεμικό Ναυτικό.

Αν και το πρόγραμμα των νέων υποβρυχίων εμφανίζεται ώριμο σε επίπεδο Πολεμικού Ναυτικού, το ίδιο δημοσίευμα σημειώνει ότι οι πολιτικές εξελίξεις και η εκλογική περίοδος που αναμένεται το επόμενο διάστημα θα καθυστερήσουν τις τελικές αποφάσεις, οι οποίες δεν τοποθετούνται πριν από το 2028.

Νέα υποβρύχια Barracuda

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η γαλλική πρόταση αφορά τα νέα υποβρύχια Blacksword Barracuda, τα οποία ήδη αξιολογούνται από το Πολεμικό Ναυτικό. Παράλληλα, η Naval Group βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, με στόχο, εφόσον προχωρήσει το πρόγραμμα, τα νέα γαλλικά υποβρύχια να ναυπηγηθούν στην Ελλάδα.

Το γαλλικό ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνο στη ναυπήγηση. Το Defence Review επισημαίνει ότι η Naval Group συνομιλεί ήδη με δεκάδες ελληνικές εταιρείες, επιδιώκοντας την ένταξή τους στην εφοδιαστική αλυσίδα του προγράμματος και τη συμμετοχή τους σε ποσοστό που θα μπορούσε να φτάσει το 25%. Πρόκειται για μια παράμετρο που συνδέεται άμεσα με την επιδίωξη της ελληνικής πλευράς να υπάρξει ουσιαστικό βιομηχανικό αποτύπωμα και όχι απλή αγορά έτοιμου υλικού.

Αντικατάσταση Mirage 2000-5 και τεθωρακισμένα Philoctetes

Η γαλλική κινητικότητα δεν σταματά όμως στο Πολεμικό Ναυτικό. Το δημοσίευμα σημειώνει ότι το ενδιαφέρον του Παρισιού απλώνεται και στην Πολεμική Αεροπορία, με φόντο τη μελλοντική αντικατάσταση των Mirage 2000-5 Mk2, αλλά και στον Στρατό Ξηράς. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στο Γενικό Επιτελείο Στρατού διεξάγονται συζητήσεις για γαλλικά πυραυλικά συστήματα αλλά και για νέα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης Philoctetes.

Αντίστοιχη κινητικότητα καταγράφεται και στη Λευκωσία, όπου σύμφωνα με το Defence Review γίνονται υψηλού επιπέδου συζητήσεις στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς για την απόκτηση νέων γαλλικών οπλικών συστημάτων για την Κυπριακή Δημοκρατία. Το στοιχείο αυτό ενισχύει ακόμη περισσότερο την εικόνα μιας συνολικής γαλλικής στρατηγικής επένδυσης στον άξονα Αθήνας-Λευκωσίας.

Το νέο αυτό πλαίσιο της ελληνογαλλικής στρατηγικής συνεργασίας αναμένεται, κατά το δημοσίευμα, να επικυρωθεί και σε πολιτικό επίπεδο από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Εμανουέλ Μακρόν κατά την επίσημη επίσκεψη του Γάλλου προέδρου στην Αθήνα στις 24 και 25 Απριλίου.

Σε επίπεδο υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ο στόχος του Νίκου Δένδια εμφανίζεται να είναι η ενίσχυση της συνεργασίας σε τομείς όπως η αμυντική βιομηχανία, η συμπαραγωγή, η καινοτομία και η ανάπτυξη κρίσιμων τεχνολογιών. Στο επίκεντρο αυτών των συνομιλιών βρίσκονται, όπως αναφέρεται, τα πυραυλικά συστήματα, τα μέσα ηλεκτρονικού πολέμου, η αεράμυνα και τα δορυφορικά συστήματα.

Τέλος, το Defence Review μεταφέρει με επιφύλαξη μια πληροφορία που δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί: ότι ο Εμανουέλ Μακρόν ενδέχεται κατά την επίσκεψή του να επιβιβαστεί και στη φρεγάτα «ΚΙΜΩΝ» F-601 του Πολεμικού Ναυτικού, σε μια κίνηση με σαφή συμβολισμό για το βάθος της ελληνογαλλικής συνεργασίας.

Σε κάθε περίπτωση, η επικείμενη επίσκεψη Μακρόν στην Αθήνα δεν μοιάζει με μια τυπική διπλωματική στάση. Αντιθέτως, διαμορφώνεται ως σταθμός για την επόμενη φάση της ελληνογαλλικής στρατηγικής σχέσης, με αιχμή τα εξοπλιστικά, τη συμπαραγωγή, την επιχειρησιακή συνεργασία και το συνολικό αποτύπωμα ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τί λέει το Bloomberg

Σε ανανέωση της αμυντικής τους συμφωνίας προχωρούν Ελλάδα και Γαλλία, με φόντο τη νέα ευρωπαϊκή ανάγκη για ισχυρότερη αποτροπή και βαθύτερες στρατηγικές συνεργασίες. Όπως μεταδίδει το Bloomberg, η επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα την επόμενη εβδομάδα αναμένεται να σφραγίσει μια νέα πενταετή συμφωνία, με ευρύτερο αποτύπωμα και πέρα από το καθαρά αμυντικό πεδίο.

Η Ελλάδα και η Γαλλία ετοιμάζονται να περάσουν σε νέα φάση τη στρατηγική τους σχέση, ανανεώνοντας την αμυντική συμφωνία που είχαν υπογράψει το 2021. Σύμφωνα με το Bloomberg, οι δύο χώρες σχεδιάζουν να επεκτείνουν τη συμφωνία για ακόμη πέντε χρόνια, σε μια περίοδο όπου η ευρωπαϊκή ασφάλεια βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο.

Καθοριστικό σταθμό σε αυτή τη διαδικασία αποτελεί η επικείμενη επίσκεψη του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα την επόμενη εβδομάδα. Μετά τη σύνοδο ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κύπρο, ο Μακρόν αναμένεται να βρεθεί στην ελληνική πρωτεύουσα, όπου θα έχει συνάντηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να επικυρωθεί η ανανέωση της διμερούς αμυντικής συμφωνίας.

Το δημοσίευμα του Bloomberg σημειώνει ότι η νέα συμφωνία δεν θα περιορίζεται μόνο στο αμυντικό σκέλος. Αθήνα και Παρίσι αναμένεται να υπογράψουν και συμπληρωματικές συμφωνίες για περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας σε τομείς όπως η εξωτερική πολιτική, η πολιτική προστασία και η οικονομία. Αυτό δείχνει ότι οι δύο πλευρές δεν βλέπουν πλέον τη σχέση τους ως μια στενή στρατιωτική συνεννόηση, αλλά ως ένα ευρύτερο πλαίσιο στρατηγικής σύμπλευσης.

Η εξέλιξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω του νέου διεθνούς περιβάλλοντος. Από την εποχή που υπογράφηκε η πρώτη συμφωνία, το τοπίο έχει αλλάξει δραματικά. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ο πόλεμος στο Ιράν, αλλά και η γενικότερη αστάθεια στη Μέση Ανατολή έχουν μετατρέψει την άμυνα και την αποτροπή σε κορυφαία προτεραιότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ταυτόχρονα, η αβεβαιότητα γύρω από τις διατλαντικές σχέσεις και οι συζητήσεις για το μέλλον του ΝΑΤΟ ενισχύουν ακόμη περισσότερο τη σημασία τέτοιων διμερών στρατηγικών συμφωνιών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Αθήνα και το Παρίσι επιχειρούν να θωρακίσουν τη συνεργασία τους και να της δώσουν πιο σταθερό και μόνιμο χαρακτήρα.

Σύμφωνα πάντα με το Bloomberg, η νέα συμφωνία αναμένεται να περιλαμβάνει και μια επιπλέον πρόβλεψη με ιδιαίτερο βάρος: ρήτρα αυτόματης ανανέωσης στο μέλλον. Αν αυτή επιβεβαιωθεί, τότε η ελληνογαλλική αμυντική σχέση θα αποκτήσει ακόμη πιο ισχυρή θεσμική βάση, μειώνοντας την ανάγκη διαρκών επαναδιαπραγματεύσεων και στέλνοντας μήνυμα συνέχειας και στρατηγικού βάθους.

Η άφιξη Μακρόν στην Αθήνα, λοιπόν, δεν θα έχει μόνο συμβολικό χαρακτήρα. Θα σηματοδοτεί την πρόθεση Ελλάδας και Γαλλίας να εμβαθύνουν μια σχέση που ήδη θεωρείται από τις πιο ισχυρές στην Ευρώπη, σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα επιστρέφει με ένταση και η ανάγκη για σταθερές συμμαχίες γίνεται πιο πιεστική από ποτέ.

Σαν σήμερα, στις 17 Απριλίου 1922, στο Βερολίνο, γράφτηκε ένα από τα πιο εμβληματικά κεφάλαια της αρμενικής ιστορικής μνήμης, αλλά και ένα από τα πιο ηχηρά επεισόδια μεταπολεμικής τιμωρίας εγκληματιών της Οθωμανικής περιόδου. Οι Αρσαβίρ Σιρακιάν και Αράμ Γιεργκανιάν, δύο από τους εκτελεστές της μυστικής Επιχείρησης «Νέμεσις», εκτέλεσαν τον Τζεμάλ Αζμί, πρώην νομάρχη Τραπεζούντας, έναν άνθρωπο που το όνομά του συνδέθηκε με ειδεχθή εγκλήματα κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των Αρμενίων.

Δεν επρόκειτο για μια μεμονωμένη πράξη εκδίκησης. Ήταν μέρος μιας οργανωμένης επιχείρησης, σχεδιασμένης από Αρμενίους που επέζησαν του μαζικού εγκλήματος και αποφάσισαν να αναζητήσουν δικαιοσύνη εκεί όπου η διεθνής κοινότητα απέτυχε να την επιβάλει.

Η ημέρα αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία και για τον Πόντο. Όχι μόνο επειδή ο Τζεμάλ Αζμί υπήρξε διοικητής της Τραπεζούντας, αλλά και επειδή ο ίδιος ο ποντιακός χώρος γνώρισε από κοντά τον μηχανισμό της βίας, των εκτοπισμών και της εξόντωσης που πρώτα χτύπησε τους Αρμενίους και στη συνέχεια έπληξε ευθέως και τον Ελληνισμό της Ανατολής. Γι’ αυτό και η μνήμη της 17ης Απριλίου 1922 δεν αφορά μόνο έναν αρμενικό ιστορικό σταθμό. Αφορά συνολικά τη μνήμη των χριστιανικών λαών της Ανατολής που βρέθηκαν αντιμέτωποι με το ίδιο οργανωμένο σχέδιο βαρβαρότητας.

Ο Τζεμάλ Αζμί και η Τραπεζούντα του αίματος

Ο Τζεμάλ Αζμί δεν ήταν ένας δευτερεύων τοπικός αξιωματούχος. Ήταν ένας από εκείνους τους κρατικούς μηχανισμούς που μετέτρεψαν την πολιτική εξόντωσης των Νεοτούρκων σε καθημερινή πράξη τρόμου. Ως νομάρχης Τραπεζούντας, το όνομά του συνδέθηκε με ωμότητα που ακόμη και έναν αιώνα μετά σοκάρει.

Σύμφωνα με τις ιστορικές καταγραφές, κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας, ο Αζμί θεωρήθηκε υπεύθυνος για τον πνιγμό περίπου 15.000 αρμενόπουλων. Η Τραπεζούντα μετατράπηκε σε τόπο μαρτυρίου. Η θάλασσα, που για αιώνες σήμαινε εμπορική κίνηση, ζωή και επικοινωνία για τους λαούς της Μαύρης Θάλασσας, μεταβλήθηκε σε τόπο θανάτου. Παιδιά, γυναίκες, άμαχοι, ολόκληρες οικογένειες εξαφανίζονταν κάτω από το βάρος μιας κρατικής πολιτικής που επιδίωκε όχι μόνο την εκτόπιση, αλλά την εξαφάνιση.

Αυτή η εικόνα της Τραπεζούντας δεν είναι θεωρητική. Τη βρίσκουμε και μέσα από την ποντιακή μαρτυρία, μέσα από τα κείμενα και τις καταγραφές που διασώζουν την ιστορική αλήθεια. Και σε αυτό το σημείο αποκτά τεράστια σημασία όσα έγραψε ο Δημήτρης Ψαθάς στη «Γη του Πόντου».

Τι έγραψε ο Δημήτρης Ψαθάς για τη σφαγή των Αρμενίων

Ο Ψαθάς δεν γράφει ψυχρά. Δεν παραθέτει ξερά δεδομένα. Μεταφέρει τη φρίκη μέσα από ντοκουμέντα, μαρτυρίες και επίσημα κείμενα που αποκαλύπτουν όχι μόνο το μέγεθος του εγκλήματος, αλλά και την υποκρισία με την οποία αυτό οργανώθηκε.

Στη «Γη του Πόντου», ο Ψαθάς περιγράφει πώς οι Νεότουρκοι, το 1915, βρήκαν ως πρόσχημα ένα κίνημα των Αρμενίων στο Βαν και αποφάσισαν τη γενική σφαγή. Δεν προχώρησαν όμως απροκάλυπτα. Ενήργησαν «με σύστημα, σοφά, μελετημένα», όπως γράφει. Πρώτα δημοσίευσαν επίσημη «δήλωση» που υποσχόταν προστασία, προσωρινή μετεγκατάσταση, ασφάλεια, τάξη και κρατική μέριμνα για τους Αρμενίους. Στη γλώσσα του κράτους, όλα έμοιαζαν διοικητικά, προσωρινά, σχεδόν πολιτισμένα. Στην πράξη, επρόκειτο για οργανωμένο σχέδιο αφανισμού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ PONTOS VOICE