Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Καταδρομική επιχείρηση στην καρδιά του Ιράν – Τι αποκαλύπτει η ανάλυση του Tom Cooper

Μια επιχείρηση που θυμίζει σενάριο πολεμικής ταινίας, αλλά με πραγματικό αποτύπωμα στο πεδίο, επιχειρούν να αποκωδικοποιήσουν οι αναλυτές μετά τη διάσωση Αμερικανού αεροπόρου μέσα στο Ιράν. Σύμφωνα με την ανάλυση του Tony Cooper, οι ΗΠΑ δεν δίστασαν να ρισκάρουν τα πάντα – ακόμη και να καταστρέψουν δικά τους αεροσκάφη – προκειμένου να ολοκληρώσουν την αποστολή.

Δημοσιεύτηκε στις

Επιμέλεια: Χρήστος Κωνσταντινίδης

Σε ανάλυσή του με τίτλο «Γιατί να γίνονται πράγματα με αυτόν τον τρόπο…;» στο ιστολόγιο Sarcastosaurus στο Substack, ο Tom Cooper – Αυστριακός ιστορικός, αναλυτής αεροπορικών πολεμικών επιχειρήσεων και συγγραφέας, γνωστός για την εξειδίκευσή του σε συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, που έχει γράψει πάνω από 50 βιβλία και 1.000 άρθρα, καλύπτοντας μικρές και λιγότερο γνωστές αεροπορικές δυνάμεις – επιχειρεί να εξηγήσει τη λογική πίσω από την αμερικανική επιχείρηση μάχης έρευνας και διάσωσης (CSAR) για την ανάκτηση του μέλους του πληρώματος του F-15E που κατέπεσε στο Ιράν, υποστηρίζοντας πως σε τέτοιες αποστολές το καθοριστικό δεν είναι το υλικό κόστος, αλλά η επιτυχία της αποστολής και η επιστροφή όλων.

Μυστική επιχείρηση των ΗΠΑ στα βουνά του Ιράν! Το ρίσκο πίσω από τη διάσωση του Αμερικανού πιλότου – Η μάχη επιβίωσης και ανάκτησης

Ο αναλυτής σημειώνει εξαρχής ότι πολλές στρατιωτικές αποφάσεις, ειδικά στις αμερικανικές ειδικές δυνάμεις, λαμβάνονται με τρόπο που δεν θα είχε λογική σε πολιτικό ή λογιστικό επίπεδο. Όπως εξηγεί, σε επιχειρήσεις τέτοιου τύπου δεν έχει πρωτεύουσα σημασία πόσα μεταγωγικά, ελικόπτερα ή άλλα μέσα θα φθαρούν ή θα χαθούν, αλλά αν το προσωπικό θα ανακτηθεί και θα επιστρέψει. Στην ουσία, θεωρεί ότι αυτό το δόγμα εξηγεί και όσα ακολούθησαν στην επιχείρηση داخل του ιρανικού εδάφους.

Κατά την ανάλυσή του, η περιοχή όπου βρισκόταν ο καταρριφθείς αεροπόρος, κοντά στο Dehdasht, παρουσίαζε εξαιρετικά μεγάλες δυσκολίες. Η γεωγραφική απόσταση από τα πλησιέστερα επιβεβαιωμένα αμερικανικά σημεία ανάπτυξης, η παρουσία ιρανικών αεροπορικών βάσεων, αλλά και η ύπαρξη πολλών μονάδων του ιρανικού στρατού και των Φρουρών της Επανάστασης, δημιουργούσαν ένα περιβάλλον όπου η επιχείρηση δεν μπορούσε να στηριχθεί μόνο σε ελικόπτερα διάσωσης και μια μικρή ομάδα ειδικών δυνάμεων.

Ο Cooper υποστηρίζει ότι, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, η αποστολή χρειαζόταν πολύ ευρύτερη αεροπορική ομπρέλα: αεροσκάφη αναχαίτισης και κρούσης, ιπτάμενα ραντάρ AWACS, αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού, drones και, φυσικά, αεροσκάφη εγγύς υποστήριξης τύπου A-10, που σε τέτοιες αποστολές λειτουργούν ως «Sandys», δηλαδή ως τα μέσα που προστατεύουν άμεσα τη δύναμη διάσωσης στο πεδίο.

Στην εκδοχή που παρουσιάζει, τα διαθέσιμα ελικόπτερα HH-60W Jolly Green III είχαν ήδη δεχθεί πυρά σε προηγούμενη φάση της επιχείρησης, κατά τη διάσωση του πρώτου αεροπόρου. Έτσι, σύμφωνα με τον ίδιο, προκρίθηκε μια πολύ πιο ριψοκίνδυνη αλλά ευέλικτη λύση: η μεταφορά μικρών ελικοπτέρων MH-6 Little Bird της Task Force 160 μέσα σε C-130 ή MC-130, με στόχο να εισχωρήσουν στο Ιράν, να αποβιβάσουν τα ελικόπτερα και τους χειριστές ειδικών επιχειρήσεων, να ανακτήσουν τον αεροπόρο και να αποχωρήσουν άμεσα.

Κατά τον Cooper, το σχέδιο αυτό, όσο επικίνδυνο κι αν ήταν, δεν ήταν παράλογο για τα αμερικανικά δεδομένα ειδικών επιχειρήσεων. Τα MH-6, λόγω μεγέθους, μπορούν να μεταφερθούν μέσα σε μεταγωγικά, να ανασυναρμολογηθούν γρήγορα και να χρησιμοποιηθούν σε αποστολές νυχτερινής διείσδυσης και ανάκτησης. Σε συνδυασμό με τη νυχτερινή εκπαίδευση, τα συστήματα νυχτερινής όρασης και τη συνολική αεροπορική κάλυψη, ο αναλυτής εκτιμά ότι αυτό έδωσε στις αμερικανικές δυνάμεις το επιχειρησιακό πλεονέκτημα.

Το κρίσιμο σημείο, σύμφωνα πάντα με την ανάλυση, ήταν η επιλογή ενός προσωρινού προωθημένου σημείου προσγείωσης μέσα στο Ιράν, από όπου τα μεταγωγικά θα ξεφόρτωναν τα MH-6 και τις ομάδες Delta Force. Ο Cooper αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήθηκε ένας απομονωμένος διάδρομος ή κάποιος παρόμοιος χώρος σε σχετικά κοντινή απόσταση από την περιοχή του καταρριφθέντος αεροπόρου, χωρίς όμως να θεωρεί απόλυτα βέβαιο ποιο ακριβώς ήταν το σημείο.

Από εκεί και πέρα, η αποστολή φαίνεται, κατά την εκτίμησή του, να εξελίχθηκε με μάχη εδάφους. Τα MH-6 και οι ομάδες ειδικών επιχειρήσεων κινήθηκαν προς το σημείο του αεροπόρου, ενώ στην περιοχή έφταναν ταυτόχρονα και ιρανικές παραστρατιωτικές ή τοπικές δυνάμεις. Ο Cooper θεωρεί ότι υπήρξε σοβαρή ανταλλαγή πυρών, με ιρανικές αναφορές για νεκρούς και τραυματίες, ενώ από αμερικανικής πλευράς διακινείται η θέση ότι δεν υπήρξαν απώλειες.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα φαίνεται πως προέκυψε στη φάση της αποχώρησης. Σύμφωνα με την ανάλυση, ένα ή και δύο MC-130 ακινητοποιήθηκαν σε μαλακό έδαφος κοντά στον διάδρομο, πιθανότατα κατά τη διαδικασία επανατοποθέτησης για απογείωση. Με ιρανικές δυνάμεις να πλησιάζουν, δεν υπήρχε χρόνος για σύνθετη τεχνική αποκατάσταση. Έτσι, κατά τον Cooper, κλήθηκαν επιπλέον μεταγωγικά για να παραλάβουν τη δύναμη διάσωσης, ενώ τα καθηλωμένα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα που μετέφεραν καταστράφηκαν επί τόπου για να μην πέσουν στα χέρια των Ιρανών.

Ο ίδιος επιμένει ότι αυτό είναι το σημείο που πολλοί σχολιάζουν λάθος. Κατά την άποψή του, η απώλεια δύο MC-130, δύο MH-6 ή άλλου εξοπλισμού δεν αλλάζει τη βασική εικόνα. Oι αμερικανικές δυνάμεις μπήκαν, πήραν τον πεσμένο αεροπόρο και βγήκαν, σώζοντας το προσωπικό τους. Για τον Cooper, αυτό είναι το μόνο μέτρο επιτυχίας της επιχείρησης.

Στο τελικό του συμπέρασμα, ο αναλυτής υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη αποστολή δείχνει με απόλυτη σαφήνεια τον τρόπο που οι ΗΠΑ διεξάγουν αυτόν τον πόλεμο! Με τη λογική «ανεξαρτήτως κόστους», όταν πρόκειται για την ανάκτηση κρίσιμου προσωπικού. Κατά την εκτίμησή του, το μήνυμα της επιχείρησης δεν είναι πόσο υλικό χάθηκε, αλλά ότι η Ουάσιγκτον έδειξε ξανά πως είναι διατεθειμένη να ρισκάρει πολλά για να μη μείνει κανείς πίσω.

Το ρεπορτάζ έγινε μετά από δημοσία παρότρυνση του επισμηναγού ε.α. Στέφανου Καραβίδα, ο οποίος επισύναψε τη σχετική ανάλυση σε ανάρτησή του στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook. «Όποιος επιθυμεί πραγματικά να αντιληφθεί σε έναν βαθμό, την πολυπλοκότητα και το ρίσκο της CSAR αποστολής που διέσωσε το 2ο μέλος του πληρώματος του F-15, ας διαβάσει τον Tom Cooper», ανέφερε ο πιλότος.

Είναι ο διευθυντής σύνταξης του Geopolitico.gr με ενεργή συμμετοχή στο ιστορικό πλέον Infognomonpolitics.gr από το 2019, συνιδιοκτήτης του PontosVoice.com, ενώ αρθρογραφεί και στο Middle East Forum. Σπούδασε στο τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου και διαθέτει μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων με ειδικότητα στο "Ηλεκτρονικό Επιχειρείν" από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Παράλληλα έχει πιστοποιηθεί ως αμυντικός και αστυνομικός συντάκτης από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει δημοσιεύσει άρθρα, αφιερώματα και συνεντεύξεις για την ιστορία, την παράδοση και τη λαογραφία γύρω από τον ποντιακό πολιτισμό, αλλά και την ανάδειξη του ζητήματος τη γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Έχει διοργανώσει, συμμετάσχει σε εκδηλώσεις ποντιακών συλλόγων και φορέων, αναλαμβάνοντας παράλληλα την επικοινωνιακή προβολή τους. Είναι δημιουργός και παραγωγός του ντοκιμαντέρ "Αργυρουπολιτών... πορεία" της Ένωσης Ποντίων Αργυρούπολης. Γνωρίζει αγγλικά, γερμανικά και τουρκικά. Έχει υπηρετήσει στις Ειδικές Δυνάμεις ως αμφίβιος Καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO16 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός17 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις17 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO17 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO17 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή