Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Με όποιον δάσκαλο καθήσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις

Αν γίνονται σε ένα νόμιμο κράτος όσα γίνονται σε ένα παράνομο κράτος, σημαίνει ότι δεν θα έρθει και η δικαιοσύνη που ελπίζουμε ότι θα έρθει με τη λύση. Άρθρο του Σενέρ Λεβέντ.

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Σενέρ Λεβέντ, Πολίτης

Εδώ είμαστε ουσιαστικά σαν αυτό που λένε με όποιον δάσκαλο καθήσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις. Αν εγώ είμαι υπό κατοχή και εσύ είσαι ελεύθερος, δεν έπρεπε να υπήρχαν και σε εσένα όλες οι ασθένειες που υπάρχουν σε εμένα. Θεωρούσα ότι όλες οι ασθένειές μου προέρχονται από το γεγονός ότι είμαι όμηρος. Τι να πω για εσένα τώρα; Ιδού, υπάρχει προεκλογικό κλίμα και στις δύο πλευρές. Και στις δύο πλευρές το θέμα στο οποίο υπάρχουν περισσότερα παράπονα είναι η διαφθορά! Σημαίνει πως έκανα λάθος που θεωρούσα ότι όλοι οι μπελάδες που μας βρήκαν οφείλονται στην κατοχή. Μπαίνουμε στο καλοκαίρι προτού χορτάσουμε την άνοιξη. Ο ήλιος είναι από πάνω μας. Καθίσαμε στη σκιά. Ρωτώ τον Κύπρο Κυπριανού: «Είναι πολλοί εκείνοι που θεωρούν ότι οι ατασθαλίες στην κοινότητά μας οφείλονται στην έλλειψη λύσης στην Κύπρο;» «Ναι, υπάρχουν κάποιοι που αυτό λένε, δηλαδή πιστεύουν ότι θα απαλλαχτούμε από αυτές τις ατασθαλίες στα κρατικά δώματα, αν υπάρξει λύση», λέει. Ακριβώς όπως στον βορρά. Τα πάντα συνδέονται με τη μη λύση. Και λέγεται ότι εκείνοι που κάνουν αυτές τις ατασθαλίες δεν θέλουν λύση για να συνεχίσουν αυτές τις ατασθαλίες. Δεν έχω την ίδια άποψη. Είμαστε Κύπριοι. Και στον χαρακτήρα μας υπάρχουν όλα τα χαρακτηριστικά της επαρχίας. Φθόνος. Κουτσομπολιό. Σπιουνιά. Όποια λύση και αν υπάρξει εδώ, πιστεύω ότι όσοι εμπλέκονται σε διαφθορά και πλαστογραφία πάλι θα βρουν έναν τρόπο και θα τα κάνουν αυτά. Καθώς τα γράφω αυτά, θυμάμαι τα λόγια που μας είπε ένας γνωστός δικηγόρος μας δεξιός μέχρι το κόκαλο. «Ρε παιδιά», μας είχε πει, «έστω και αν κτίσετε τον κομμουνισμό, εγώ θα κερδίσω, δεν θα μπορέσετε να κερδίσετε εσείς». Ο Κύπρος είναι νέος και δυναμικός. Υποψήφιος με το κόμμα «Άλμα». Διευθυντής σε μια εταιρεία. «Τώρα ρίχνομαι στην πολιτική», είπε. Και όπως κάθε άνθρωπος που πρόσφατα ρίχνεται στην πολιτική, είναι γεμάτος με ιδανικά. Το Κυπριακό δεν είναι πλέον θέμα που φέρνει ψήφους στις εκλογές. Η διαφθορά τρέχει πολύ πιο μπροστά από αυτό. Και στον βορρά. Και στον νότο. Και στις δύο πλευρές όλοι διψούν για δικαιοσύνη. Θέλουν καθαρή κοινωνία.

Και για αυτό χρειάζεται να ενισχυθεί ο μηχανισμός ελέγχου. Στον νότο υπάρχει Υπουργείο Δικαιοσύνης. Στον βορρά δεν υπάρχει. Όμως, κάποιοι ονειρεύονται να ιδρύσουν αυτό το υπουργείο. Αντιτιθέμεθα έντονα σε αυτό. Αν συσταθεί ένα τέτοιο υπουργείο που υπάγεται στο κόμμα, κάηκε η κοινότητα. Δεν θα υπάρχει καθόλου δικαιοσύνη. Για αυτά μιλώ στον Κύπρο. Και τον ρωτώ: «Ποια η άποψη του κόμματός σας πάνω σε αυτό το θέμα»; «Είμαστε υπέρ της ανεξαρτησίας των θεσμών. Βεβαίως, πρέπει να είναι ανεξάρτητη και η Δικαιοσύνη», λέει.

Γιατί δεν φέρνει ψήφους πλέον το Κυπριακό; Διότι κανένας δεν πιστεύει σε τίποτα πλέον. Δεν θεωρεί ότι η λύση του προβλήματος εξαρτάται από τους ηγέτες εδώ. Εναπόκειται στην πρωτοβουλία των μεγάλων διεθνών δυνάμεων. Ίσως γίνει ένα θαύμα μια στιγμή που δεν το περιμένουμε καθόλου. Όμως, δεν μου αρέσει καθόλου που απομακρυνόμαστε από αυτό το βασικό μας πρόβλημα και πνιγόμαστε με τη διαφθορά. Ειδικά στον βορρά τα πάντα διασυνδέονται με αυτήν. Οι διαδηλώσεις και τα συλλαλητήρια δεν είναι για την ελευθερία. Όλο με τους μισθούς, τη φτώχεια και τη διαφθορά σχετίζονται. Όμως, το θεμελιώδες μας πρόβλημα είναι η κυριαρχία που συνθλιβόμαστε κάτω από το βάρος της Τουρκίας. Το ουσιαστικό μας πρόβλημα δεν είναι η διαφθορά, είναι η απουσία ταυτότητας. Χάνουμε την αξιοπρέπειά μας αλλά φαίνεται πως κανείς δεν νοιάζεται για αυτό. Η κατοχική τάξη πραγμάτων δεν μεγαλώνει αξιοπρεπή άτομα. Μεγαλώνει κόλακες. Εκλογές εδώ σημαίνουν πέταγμα ανάμεσα στις φτερούγες της Άγκυρας.

Δεν έπρεπε να μοιάζαμε με αυτό που λένε «με όποιον δάσκαλο καθήσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις». Αν γίνονται σε ένα νόμιμο κράτος όσα γίνονται σε ένα παράνομο κράτος, σημαίνει ότι δεν θα έρθει και η δικαιοσύνη που ελπίζουμε ότι θα έρθει με τη λύση. Δεν θα ήθελα καθόλου να μοιάζουμε μεταξύ μας. Στον βορρά δεν υπάρχουν τα πάντα που υπάρχουν στον νότο, όμως στον νότο υπάρχουν τα πάντα που υπάρχουν στον βορρά! Εκτός από τον κατοχικό στρατό!

 

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

Το “φρένο” της Αθήνας στα σχέδια της Άγκυρας και η ρητορική των προκλήσεων

Ανάλυση από τον διευθυντή σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του Star Channel Ηλία Παπανικολάου στην εκπομπή Leaders+

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Στο επίκεντρο της εκπομπής “Leaders+” και του Ηλία Παπανικολάου βρέθηκαν οι πρόσφατες δηλώσεις κορυφαίων Τούρκων αξιωματούχων, οι οποίες καταδεικνύουν την ενόχληση της Άγκυρας για τον σταθεροποιητικό ρόλο Ελλάδας και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο και την Ευρώπη.

Η “παραφωνία” του Χακάν Φιντάν

Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, κατά τη διάρκεια επαφών του στη Βιέννη, επιχείρησε να παρουσιάσει την Τουρκία ως έναν ιδανικό εταίρο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ισχυριζόμενος ότι η συνεργασία αυτή θα μπορούσε να αποφέρει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ωστόσο, ο κ. Φιντάν δεν παρέλειψε να στοχοποιήσει την Ελλάδα και την Κύπρο, φωτογραφίζοντάς τις ως τις δύο χώρες που “βάζουν φρένο” στην περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων Τουρκίας-ΕΕ. Η ρητορική αυτή ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια της Άγκυρας να απομονώσει τις ελληνικές θέσεις, παρουσιάζοντάς τις ως εμπόδιο στην οικονομική ευημερία των υπολοίπων Ευρωπαίων εταίρων.

Οι απειλές του Ομέρ Τσελίκ

Ακόμα πιο οξεία ήταν η τοποθέτηση του εκπροσώπου του κόμματος του Ερντογάν, Ομέρ Τσελίκ. Ο κ. Τσελίκ χρησιμοποίησε ιδιαίτερα προκλητική γλώσσα, προειδοποιώντας ότι η Ελλάδα “ξεστρατίζει” και ότι όποιος ακολουθεί τέτοια πορεία “καταλήγει στο χαντάκι”. Η δήλωση αυτή, που φέρει σαφείς απειλητικές προεκτάσεις, συνιστά ευθεία προσβολή της εθνικής κυριαρχίας και αναδεικνύει την επιθετική διάθεση της τουρκικής ηγεσίας όταν οι διπλωματικοί της ελιγμοί δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα.

Το Ευρωκοινοβούλιο και τα “τουρκικά προϊόντα”

Την ίδια στιγμή, προβληματισμό προκαλούν οι κινήσεις εντός του Ευρωκοινοβουλίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, κυκλοφορούν εκθέσεις που εισηγούνται την εξίσωση των τουρκικών προϊόντων με τα ευρωπαϊκά, μια κίνηση που αν υλοποιηθεί θα προσφέρει τεράστιο οικονομικό πλεονέκτημα στην Τουρκία χωρίς την απαραίτητη συμμόρφωση με τους κανόνες της ΕΕ. Η κριτική εστιάζεται στην έλλειψη σθεναρής αντίδρασης από το σώμα των Ελλήνων ευρωβουλευτών, οι οποίοι καλούνται να υπερασπιστούν τα εθνικά συμφέροντα απέναντι σε ισχυρά τουρκικά λόμπι.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Γιώργος Ασλάν στη Βουλή της Τουρκίας: «Τι απέγιναν οι Χριστιανοί αυτής της γης;»

Ο ασσυριακής καταγωγής Τούρκος βουλευτής, ο μοναδικός Χριστιανός εντός της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, απασφάλισε ξανά.

Δημοσιεύτηκε

στις

Μια παρέμβαση με βαρύ ιστορικό και πολιτικό φορτίο έκανε μέσα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση ο Γιώργος Ασλάν, βουλευτής Μαρντίν του DEM Partisi και μέλος της ασσυριακής/συριακής χριστιανικής κοινότητας, θέτοντας ευθέως το ερώτημα που το τουρκικό κράτος αποφεύγει επί δεκαετίες: τι απέγιναν οι εκατομμύρια Χριστιανοί της Ανατολίας;

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Η παρέμβαση έγινε με αφορμή τη συζήτηση για τα γεγονότα του 1915 και την επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Σύμφωνα με τουρκικά μέσα, ο Ασλάν απευθύνθηκε στους συναδέλφους του λέγοντας ότι το 1915 ο πληθυσμός υπό οθωμανική διοίκηση ήταν περίπου 13 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 3 εκατομμύρια ήταν Αρμένιοι, Ασσύριοι/Σύριοι και άλλοι χριστιανικοί λαοί. «Σήμερα είμαστε στο 2026. Ενώ ο πληθυσμός αυτών των λαών θα έπρεπε να αριθμεί εκατομμύρια, είναι μόλις 50.000. Τι απέγιναν αυτοί οι άνθρωποι; Γιατί δεν αυξήθηκε ο πληθυσμός τους; Πού πήγαν;», ρώτησε.

Η φράση του συμπυκνώνει όλο το ιστορικό ερώτημα. Το 1915 σε αυτά τα χώματα ζούσαν εκατομμύρια Αρμένιοι, Ασσύριοι και Ρωμιοί. Σήμερα οι πληθυσμοί τους μετρώνται σε δεκάδες χιλιάδες. Τι συνέβη σε αυτούς τους ανθρώπους;

Η απάντηση Τούρκου βουλευτή και η επιμονή του Ασλάν

Στην παρέμβαση του Ασλάν απάντησε ο Τουρχάν Τσομέζ, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του İYİ Parti, απορρίπτοντας τον όρο γενοκτονία. Υποστήριξε ότι η απόφαση του 1915 «δεν ήταν απόφαση γενοκτονίας» και ότι μέρος των Αρμενίων μετακινήθηκε επειδή, κατά τον ίδιο, συνδεόταν με οργανώσεις όπως οι Χιντσάκ και οι Τασνάκ. Παραδέχθηκε ότι υπήρξαν άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους στη διαδρομή, αλλά επέμεινε στην κλασική γραμμή της τουρκικής άρνησης, ότι επρόκειτο για «ιστορική διαδικασία» και όχι για οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης.

Ο Ασλάν δεν άφησε την απάντηση αναπάντητη. Επανήλθε με μια ακόμη πιο καίρια ερώτηση: «Ας αφήσουμε στην άκρη τους Αρμενίους, αφού ίσως έχετε κάποια επιχειρήματα. Οι Ασσύριοι τι έκαναν; Ποιο ήταν το αμάρτημά τους;». Η φράση αυτή καταγράφεται και στα πρακτικά της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, όπου φαίνεται καθαρά ότι ο Ασλάν ζήτησε απάντηση ειδικά για την τύχη των Ασσυρίων.

Η απάντηση του Τσομέζ ήταν πολιτικά αποκαλυπτική. Αντί να απαντήσει επί της ουσίας, είπε ότι «αυτό το έθνος έφερε Σύριους σαν εσάς και τους έκανε βουλευτές», υποστηρίζοντας στη συνέχεια ότι οι Σύριοι έφυγαν από την Τουρκία «για κάποιους λόγους» και καλώντας να μη γίνεται «εκμετάλλευση» του ζητήματος.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μιλά

Η παρέμβαση αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο επεισόδιο. Ο Γιώργος Ασλάν έχει επανειλημμένα θέσει μέσα στην τουρκική Βουλή ζητήματα που αφορούν τους Αρμενίους, τους Ρωμιούς και τους Ασσύριους της Ανατολίας. Στα πρακτικά της 18ης Ιουνίου 2025, για παράδειγμα, καταγράφεται οξύτατη αντιπαράθεση όταν ο Ασλάν μίλησε για τον Ταλαάτ Πασά, τον Ρεσίτ Πασά και τις σφαγές εναντίον χριστιανικών πληθυσμών, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από εθνικιστές βουλευτές. Ήταν ένα ράπισμα μέσα στην τουρκική εθνοσυνέλευση, όπως είχε χαρακτηρίσει τότε την παρέμβασή του το Geopolitico.

Ράπισμα μέσα στην τουρκική εθνοσυνέλευση! Ο μοναδικός Χριστιανός βουλευτής της Τουρκίας έστειλε δυνατό μήνυμα για τη Γενοκτονία των Αρμενίων

Στα ίδια πρακτικά, ο Ασλάν είχε θέσει το ίδιο δημογραφικό ερώτημα! Το 1915, είπε, περίπου 3 εκατομμύρια από τον πληθυσμό της οθωμανικής επικράτειας ήταν χριστιανικοί λαοί — Αρμένιοι, Ρωμιοί και Σύριοι/Ασσύριοι — ενώ σήμερα, σε μια Τουρκία 86 εκατομμυρίων, οι πληθυσμοί αυτοί εκφράζονται σε δεκάδες χιλιάδες. Τον Δεκέμβριο του 2023, είχε προκαλέσει οργή στους Τούρκους βουλευτές, όταν συνεχάρη Αρμένιους, Έλληνες και Ασσύριους για τα Χριστούγεννα.

Οργή στους Τούρκους βουλευτές! Ασσύριος βουλευτής στην Τουρκία συνεχάρη Αρμένιους, Έλληνες και Ασσύριους για τα Χριστούγεννα

Το ερώτημα που χτυπά την τουρκική άρνηση

Το βάρος της παρέμβασης Ασλάν δεν βρίσκεται μόνο στους αριθμούς. Βρίσκεται στο ότι το ερώτημα τέθηκε μέσα στο τουρκικό Κοινοβούλιο, από έναν Χριστιανό βουλευτή, απόγονο των γηγενών κοινοτήτων της Ανατολίας.

Δεν είπε κάτι περίπλοκο. Δεν χρειάστηκε μακροσκελή ανάλυση. Έθεσε το απλό, αμείλικτο ερώτημα της Ιστορίας: αν οι Χριστιανοί της Ανατολίας ήταν εκατομμύρια, γιατί σήμερα έχουν σχεδόν εξαφανιστεί;

Αυτό το ερώτημα αφορά τους Αρμενίους. Αφορά τους Έλληνες της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου. Αφορά τους Ασσύριους/Σύριους της Μεσοποταμίας και του Τουρ Αμπντίν. Αφορά όλους τους γηγενείς χριστιανικούς λαούς που βρέθηκαν μέσα στη δίνη της ύστερης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της συγκρότησης του τουρκικού εθνικού κράτους.

Αξίζει να τιμηθεί από την Ελλάδα;

Ναι, ένας βουλευτής που μέσα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση θέτει δημόσια το ζήτημα της εξαφάνισης των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολίας αξίζει πολιτική και ηθική αναγνώριση από την Ελληνική Πολιτεία.

Όχι επειδή είναι «αντι-Τούρκος». Αυτό θα ήταν φθηνή ανάγνωση. Αλλά επειδή υπερασπίζεται τη μνήμη, την ιστορική αλήθεια και το δικαίωμα των γηγενών λαών της Ανατολίας να μη σβηστούν από τον χάρτη της Ιστορίας. Η Ελλάδα θα όφειλε να έχει αντανακλαστικά σε τέτοιες περιπτώσεις. Να τιμά ανθρώπους που, μέσα σε δύσκολο πολιτικό περιβάλλον, μιλούν για Αρμενίους, Έλληνες και Ασσύριους χωρίς να κρύβονται πίσω από τη σιωπή.

Ποια Τουρκία βλέπουμε;

Η παρέμβαση Ασλάν δείχνει ότι υπάρχουν δύο πραγματικότητες μέσα στη σημερινή Τουρκία.

Η μία είναι η επίσημη Τουρκία της άρνησης, του κρατικού εθνικισμού, της μετατόπισης ευθυνών, της λογικής ότι όποιος μιλά για Γενοκτονία «προσβάλλει το έθνος». Αυτή είναι η Τουρκία που γνωρίσαμε στον 20ό αιώνα και που συνεχίζει να παράγει πολιτικό λόγο γύρω από την άρνηση, την ισχύ και τον φόβο.

Η άλλη είναι η Ανατολία των λαών που επέζησαν, των Αρμενίων, των Ρωμιών, των Ασσυρίων, των Κούρδων, των ανθρώπων που ξέρουν ότι η Ιστορία δεν αρχίζει από το τουρκικό εθνικό αφήγημα. Με αυτήν την Ανατολία μπορεί να υπάρξει ειρήνη, συνεννόηση και αληθινή φιλία. Όχι με βάση τη λήθη, αλλά με βάση την αναγνώριση.

Η πραγματική συμφιλίωση δεν χτίζεται με φωτογραφίες, διπλωματικές χειραψίες και κενά συνθήματα. Χτίζεται όταν κάποιος έχει το θάρρος να ρωτήσει: πού πήγαν οι άνθρωποι που ζούσαν εδώ;

Ο Γιώργος Ασλάν το έχει διαπράξει επανειλημμένως μέσα στην Τουρκική Βουλή. Και αυτό, από μόνο του, είναι πράξη ιστορικής σημασίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Ελλάδα – Τουρκία – Γαλλία: Πυρηνικές κεφαλές σε Dassault Rafale και νέα γεωπολιτική σε Αιγαίο

Στο νέο γεωπολιτικό παίγνιο του Αιγαίου και της λεγόμενης προστασίας του Ισραήλ, η εξίσωση Ελλάδα–Γαλλία απέναντι στην Τουρκία, δείχνει ότι η αποτροπή έχει πλέον αποκτήσει και πυρηνική σκιά.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Π. Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.)
Η πρόσφατη ρητορική κλιμάκωση ανάμεσα στη Τουρκία και τη στρατηγική σύμπλευση Ελλάδας-Γαλλίας αναδεικνύει μια νέα τάξη στην Ανατολική Μεσόγειο, με την επανεμφάνιση του πυρηνικού παράγοντα ως πολιτικού και αποτρεπτικού εργαλείου. Ήδη στείλαμε τον Κίμωνα και τους Patriot σε ξένες μακρινές χώρες, εμείς, η πτωχευμένη Ελλαδίτσα, που μας έχουν για σερβιτόρους.
Το τουρκικό αναθεωρητικό αφήγημα, όπως αυτό αποτυπώνεται σε κύκλους που πρόσκεινται στην κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν περιορίζεται πλέον σε γνωστές διεκδικήσεις περί «Γαλάζιας Πατρίδας» (Blue Homeland Doctrine), αλλά επεκτείνεται σε μία ευθεία αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά του Αιγαίου. Αυτή η τουρκική εκτόνωση, δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στα πόδια της, αλλά πιθανόν και σε δήθεν φίλους μας και σε δήθεν συμμάχους.
Η αναφορά σε «αναθεώρηση του χάρτη του Αιγαίου» δεν αποτελεί απλώς δημοσιογραφική υπερβολή. Είναι μία στρατηγική διακήρυξη, με το πράσινο φώς, από αιώνιους αφανείς εχθρούς μας. Και εδώ ακριβώς εισέρχεται η Γαλλία, με τη πολιτική του Εμάνουελ Μακρόν που εξυπηρετεί τα ελιτίστικα τραπεζικά συμφέροντα, να έχει μετασχηματίσει τη γαλλική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο, από διπλωματική, σε καθαρά στρατηγική, κάτι που και η Ρωσία δεν βλέπει με καλό μάτι. Ήδη από τη γκάφα του Βενιζέλου να στείλει εκστρατευτικό ελληνικό σώμα στην Κριμαία υπό Γαλλική Διοίκηση το 1919 και μετά να υποστούμε τα δεινά χαμού της Μ.Ασίας.
Η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία δεν είναι μία απλή διμερής συνεργασία. Αποτελεί μηχανισμό μίας στρατηγικής αμοιβαίας συνδρομής, με ευρωπαϊκή και νατοϊκή διάσταση. Αρκεί οι φίλοι Ευρωπαίοι μας αποδείξουν έστω και τώρα ότι είναι μαζί μας, γιατί στα δύσκολα μας έχουν αφήσει πάντα μόνους μας
Η απόκτηση των Dassault Rafale από την Ελλάδα θα αλλάξει ποιοτικά το ισοζύγιο ισχύος. Αλλά το κρίσιμο ερώτημα είναι άλλο, τα Dassault Rafale φέρουν πυρηνικές κεφαλές; Η απάντηση είναι ναι. Το γαλλικό Rafale αποτελεί τον βασικό φορέα της γαλλικής πυρηνικής αποτροπής μέσω των πυραύλων ASMP-A, ενταγμένων στο στρατηγικό δόγμα της γαλλικής force de frappe. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα ελληνικά Rafale φέρουν ή θα φέρουν πυρηνικά όπλα. Σημαίνει όμως κάτι γεωπολιτικά πάρα πολύ σοβαρότερο, με την Ελλάδα να έχει ενταχθεί σε έναν γαλλικό στρατηγικό αμυντικό κύκλο, όπου η γαλλική πυρηνική ομπρέλα θα λειτουργεί ως έμμεσος παράγων αποτροπής. Και η δύστυχη πατρίδα μας γεμάτη από Νενεκους, Εφιάλτες και Δοσίλογους, καλείται να προστατεύσει ξένα νώτα. Καλείται να στείλει Mirage 2000-5 στην Ουκρανία, ποια η δύστυχη πατρίδα μας. Τι παίγνια όλα αυτά;
Για τη γείτονα πολιτική της Τουρκίας αυτό μεταφράζεται και σε στρατηγικό δίλημμα. Όπου μέχρι πρότινος η Άγκυρα θεωρούσε ότι το Αιγαίο θα ήταν πεδίο ασύμμετρης πίεσης, όπου η στρατιωτική υπεροχή της, θα μπορούσε να επιβάλει τα τετελεσμένα.
Τώρα η παρουσία της Γαλλίας και η επιχειρησιακή διασύνδεση Ελλάδας–Γαλλίας, πιθανόν  θα μεταβάλλει το επιχειρησιακό θέατρο, ενώ το Αιγαίο παύει να είναι ελληνοτουρκικό ζήτημα και γίνεται πάλι το Ανατολικό Ζήτημα για το οποίο δολοφονήθηκε ο Άμισθος Κυβερνήτης Ιω Καποδίστριας, καθώς και το ευρωμεσογειακό μέτωπο. Που θα υποστηρίζει και το Ισραήλ. Το σκηνικό που πιθανόν θα αναπτυχθεί πιθανόν να είναι εις βάρος της Ελλάδας. Το Ρεμπελο είναι ήδη μέσα στην χώρα μας σε μεγάλο πολύ μεγάλο αριθμό και σε υπόγειους χώρους έχουν οπλισμό. Το σύνθημα περιμένουν. Όλα θα γίνουν ξαφνικά. Και τότε πιθανόν για άλλη μια φορά θα φανούν οι δήθεν φίλοι μας.
Η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι απέναντί της πιθανόν δεν θα έχει μόνο μία χρεωκοπημένη Ελλαδίτσα, αλλά έναν ευρύτερο άξονα που θα περιλαμβάνει τη Γαλλία, τις στρατηγικές ισορροπίες της European Union και τα συμφέροντα του North Atlantic Treaty Organization, πάραυτα, εάν κι εφόσον, όλα αυτά θα λειτουργήσουν ως οφείλουν, εντούτοις την προκαλούν.
Η πιθανή τουρκική απάντηση αναμένεται να κινηθεί σε τρεις άξονες.
Πρώτον, ενίσχυση της ναυτικής ισχύος και της προβολής ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.
Δεύτερον, επιτάχυνση στρατηγικής αυτονομίας σε εξοπλιστικά προγράμματα.
Τρίτον, πιθανή επανενεργοποίηση της συζήτησης περί πυρηνικής τεχνολογικής δυνατότητας, ως αντιστάθμισμα στη γαλλική πυρηνική αποτροπή. Αυτά τα έχει υπόψη η Άγκυρα και για αυτό πιθανόν να ενεργήσει με την τέχνη της αλεπούς.
Για την μικρή και πτωχευμένη Ελλάδα, η γεωπολιτική εξίσωση είναι σαφής. Καθότι η εθνική κυριαρχία στο Αιγαίο, δεν διασφαλίζεται πλέον μόνο από τη συμβατική ισχύ, αλλά από τη στρατηγική ένταξη σε ένα πλέγμα ισχυρών συμμαχιών που καλούνται να σταθούν στο ύψος τους.Τα Rafale δεν είναι απλώς μαχητικά, είναι ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα. Είναι ο στρατηγικός συμβολισμός.
Και υπό μερικές προϋποθέσεις, συναποτελούν βασικό μέρος, ενός ευρύτερου συστήματος αποτροπής που ξεπερνά τα ελληνικά και ευρωπαϊκά σύνορα.
Στον 21ο αιώνα, οι πόλεμοι δεν ξεκινούν πάντα με πυρά. Ξεκινούν και με δόγματα, με συμμαχίες και με αντιλήψεις ισχύος. Στο νέο γεωπολιτικό παίγνιο του Αιγαίου και της λεγόμενης προστασίας του Ισραήλ, η εξίσωση Ελλάδα–Γαλλία απέναντι στην Τουρκία, δείχνει ότι η αποτροπή έχει πλέον αποκτήσει και πυρηνική σκιά. Το Ρέμπελο είναι έτοιμο και για αυτό.
Η χώρα του αρχαίου Φωτός και της αρχαίας γνώσης οφείλει να μείνει ουδέτερη από πολεμικές συγκρούσεις. Αυτό όμως δεν είναι σίγουρο ότι θα το πετύχει, γιατί την θέλουν δέσμια από αιώνες εχθροί και φίλοι. Μας θέλουν πτωχευμένους, υποτελείς , και σερβιτόρους, προκειμένου να μας έχουν και να προχωρούν τα δικά τους σχέδια της φαιδρής κοσμοκρατορίας.
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ6 λεπτά πριν

Στην ΕΣΗΕΑ η παρουσίαση του βιβλίου «Μετανάστευση και Διαχείριση Συνόρων» του Κώστα Καραγάτσου

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026, στις 18:30, στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ «Γεώργιος Καραντζάς», στην Ακαδημίας...

Αναλύσεις37 λεπτά πριν

Το “φρένο” της Αθήνας στα σχέδια της Άγκυρας και η ρητορική των προκλήσεων

Ανάλυση από τον διευθυντή σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του Star Channel Ηλία Παπανικολάου στην εκπομπή Leaders+

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Γιώργος Ασλάν στη Βουλή της Τουρκίας: «Τι απέγιναν οι Χριστιανοί αυτής της γης;»

Ο ασσυριακής καταγωγής Τούρκος βουλευτής, ο μοναδικός Χριστιανός εντός της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, απασφάλισε ξανά.

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Ελλάδα – Τουρκία – Γαλλία: Πυρηνικές κεφαλές σε Dassault Rafale και νέα γεωπολιτική σε Αιγαίο

Στο νέο γεωπολιτικό παίγνιο του Αιγαίου και της λεγόμενης προστασίας του Ισραήλ, η εξίσωση Ελλάδα–Γαλλία απέναντι στην Τουρκία, δείχνει ότι...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 ώρες πριν

Μαυρίδης προς Επίτροπο για αφθώδη πυρετό:  Άδικη μεταχείριση ελεύθερων και κατεχόμενων περιοχών

Παρέμβαση του Κύπριου Ευρωβουλευτή στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, στη συζήτηση για  το βιώσιμο μέλλον της  κτηνοτροφίας στην...

Δημοφιλή