Αναλύσεις
Η Αξία της Καρπάθου για την Αεροπορική Γεωγραφία και στο βάθος Κύπρος
H κατάσταση αλλάζει. Η Αεροπορική Γεωγραφία έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, τα οποία διαμορφώνουν μία πολύ διαφορετική πραγματικότητα. Αποκλειστικό άρθρο του επισμηναγού ε.α. για το Geopolitico.gr
Γράφει ο Στέφανος Καραβίδας – Το κείμενο αποτελεί προδημοσιευση από την εν εξελίξει Διδακτορικη διατριβή του γράφοντα και έχει συνταχθεί το 2024
Εστιάζοντας στο ζήτημα του κατά πόσο «η Κύπρος κείται μακράν», πρέπει να αναδείξουμε τη στερεότυπη σύγχυση μεταξύ της Φυσικής και της Αεροπορικής Γεωγραφίας. Όντως, μετά από μία γρήγορη ανάγνωση του χάρτη, η Κύπρος απέχει κατά προσέγγιση 300νμ από την Κρήτη, 210νμ από τη Ρόδο και μόλις 40νμ από τις απέναντι μικρασιατικές ακτές. Αυτές οι αποστάσεις δημιουργούν τη στρεβλή εντύπωση ότι η Κύπρος είναι στο αεροπορικό πεδίο καταδικασμένη, λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας της Κύπρου με τη Μικρασία, τον έλεγχο της οποίας σήμερα, έχει ο κρατικός δρώντας της Τουρκίας.
Εάν ωστόσο μελετήσουμε προσεκτικά το χάρτη μετά την αποτύπωση της διάταξης των αεροδρομίων της Τουρκικής Αεροπορίας, η κατάσταση αλλάζει. Η Αεροπορική Γεωγραφία έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, τα οποία διαμορφώνουν μία πολύ διαφορετική πραγματικότητα από αυτήν που η Φυσική Γεωγραφία διαμορφώνει για τη χερσαία και ναυτική αντιπαράθεση. Η διάταξη λοιπόν των αεροδρομίων όπου εδράζονται οι κύριες βάσεις μαχητικών της Τουρκικής Αεροπορίας, έχει μία φορά από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά. Είναι δηλαδή προσανατολισμένα στην αντιμετώπιση της πρώην σοβιετικής απειλής, δεδομένου ότι τα περισσότερα κατασκευάστηκαν κατά τη δεκαετία του 50’ μετά την είσοδο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ (18/2/1952).
Όπως αποτυπώνει ο σχετικός χάρτης (Νο1), η κύρια διάταξη μάχης των μαχητικών της ΤΗΚ αφορούσε για επτά σχεδόν δεκαετίες, τα αεροδρόμια BALIKESIR (ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΟ) και BANDIRMA (ΠΑΝΟΡΜΟΣ), προσανατολισμένα στην υπεράσπιση της Κωνσταντινούπολης, δυτικότερα του ESKISEHIR (ΔΟΡΥΛΑΙΟ) και του AKINCI για την προστασία της Άγκυρας, στα βορειοανατολικά αυτό της MERZIFON (ΜΕΡΖΙΦΟΥΝΤΑ) πλησίον της Αμάσειας, ενώ το τόξο κλείνει προς τα νότιο ανατολικά στο ΕRHAC/MALATYA (ΜΑΛΑΤΕΙΑ) και το DIYARBAKIR. Ο χάρτης αποτυπώνει σκόπιμα μόνο τις κύριες βάσεις μαχητικών, δίχως αυτό να σημαίνει ότι αγνοείται η σημασία άλλων υποστηρικτικών αεροπορικών μέσων και υποδομών, τα οποία αναφέρονται παρακάτω στο κείμενο. Το σκούρο κόκκινο χρώμα αποτυπώνει βάσεις που στο χρόνο συγγραφής, διέθεταν επάνδρωση με μαχητικά, ενώ με πορτοκαλί χρώμα, βάσεις που δε φιλοξενούν μαχητικά. Ωστόσο κάποιες από αυτές, φιλοξενούσαν στο πρόσφατο παρελθόν και διαθέτουν ακόμη τις υποδομές για να φιλοξενήσουν πάλι άμεσα, αναλόγως των απαιτήσεων. Αυτές είναι το AKINCI, το οποίο μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 έκλεισε και το ERHAC, του οποίου τα αεροσκάφη F-4 είτε αποσύρθηκαν, είτε μετακινήθηκαν στο ESKISEHIR, προκειμένου η Μονάδα να ετοιμαστεί για την παραλαβή των αεροσκαφών F-35 και έκτοτε έχει μείνει χωρίς μαχητικά.
Σκόπιμα από το τόξο απουσιάζουν τα αεροδρόμια INCIRLIK (ΑΔΑΝΑ1) και ΚΟΝΥΑ (ΙΚΟΝΙΟ) καθότι δε διέθεταν μέχρι πρόσφατα σε μόνιμη βάση μαχητικά αεροσκάφη και τα οποία θα εξετάσουμε ξεχωριστά. Αναφορικά με το INCIRLIK, στη μονάδα εδρεύουν από την αρχή της απόκτησής τους τα αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού της THK, μία Μοίρα Έρευνας & Διάσωσης και μία Μοίρα μη επανδρωμένων ΑΝΚΑ-S. Ωστόσο, κύρια δραστηριότητα της Βάσης είναι η φιλοξενία της 39ης Πτέρυγας της αμερικανικής αεροπορίας (USAF) καλύπτοντας και απαιτήσεις του ΝΑΤΟ. Η αυξανόμενη ένταση στη Μέση Ανατολή μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, η στρατιωτική αντιπαράθεση του Ισραήλ με τους μη κρατικούς δρώντες σε Γάζα και νότιο Λίβανο, η ενεργή εμπλοκή της Τουρκίας στο συριακό και ιρακινό Κουρδιστάν και η προσπάθεια ανάδειξής της σε προστάτη του μουσουλμανικού κόσμου και περιφερειακής δύναμης, οδήγησαν στην απόφαση ενίσχυσης της αεροπορικής παρουσίας της THK στην περιοχή2. Όπως προκύπτει από ανοιχτές πηγές, η ΤΗΚ ενίσχυσε την παρουσία της στην περιοχή με τη μετακίνηση της 152 Filo με αεροσκάφη F-16, από τη MERZIFON στο INCIRLIK.
Η αεροπορική βάση της KONYA, φιλοξενεί Μοίρα έρευνας και διάσωσης, το ακροβατικό σμήνος της THK, τα τέσσερα ιπτάμενα ραντάρ Β737 AEW&C και το αντίστοιχο του ελληνικού Σχολείου Όπλων Τακτικής (ΣΟΤ) με την ονομασία 132 Filo “HANCER”. Μεγάλης σημασίας για την επιχειρησιακή και στρατηγική αξία της βάσης αποτελεί το γεγονός ότι αποτελεί έδρα του ενός από τα τρία FOB (Forward Operating Base) του ΝΑΤΟ για τα Νατοϊκά ιπτάμενα ραντάρ3. Ο γράφων έχει επισκεφθεί υπηρεσιακά το αεροδρόμιο του Ικονίου τρεις φορές και μέχρι το 2018 βεβαιώνεται ότι δε φιλοξενούσε σε μόνιμη βάση μαχητικά, αλλά αυτά μεταστάθμευαν εκεί για τις εκπαιδευτικές ανάγκες του τουρκικού ΣOT, όπως συμβαίνει με το ελληνικό στην Ανδραβίδα. Σταδιακά, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, η 132 Filo αναβαθμίστηκε, αφού ανέλαβε τη συνοδεία-προστασία του Προέδρου Erdoğan, ενέταξε τη δράση του SOLO TURK F-16 και συμμετείχε στην επιχείρηση «ΑΣΠΙΔΕΣ ΤΟΥ ΕΥΦΡΑΤΗ» το 2018 στη Συρία4. Από ανοιχτές πηγές συνάγεται ότι μετά τη διάλυση των Μοιρών που συμμετείχαν στο πραξικόπημα, η 132 Filo διαθέτει δική της μόνιμη δύναμη οργανικών αεροσκαφών5.
Η εκάστοτε διάταξη μάχης ακόμη και εάν είναι προγραμματισμένη βάσει θεσμικών διαδικασιών να λάβει μόνιμα χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να δημιουργεί
«δεδομένα», ειδικά στην ένταση και στις επιχειρήσεις, καθότι τα αεροπορικά μέσα αντίθετα αυτά της χερσαίας ακόμη και της ναυτικής ισχύος, έχουν δυνατότητα ταχύτατης διασποράς. Η διασπορά αυτή, ο τελικός προσανατολισμός κατά τη διάρκεια της έντασης και της κλιμάκωσης σε ένοπλη σύγκρουση και η τελική κατανομή μεταξύ της κύριας αεροπορικής αντιπαράθεσης στο Αιγαίο και της υποστήριξης της Κύπρου, θα εξαρτηθεί κύρια από την ικανότητα άμυνας ή/και επίθεσης της ΠΑ. Ωστόσο, βάσει της Αεροπορικής Γεωγραφίας και των διαθέσιμων αεροδρομίων, πρέπει να μας απασχολεί το χειρότερο δυνατό σενάριο (worst case scenario). Παρατηρούμε λοιπόν από τον πρώτο χάρτη, ότι η για δεκαετίες βασική διάταξη μάχης της THK απέχει αρκετά από την Κύπρο. Ωστόσο, οι πρόσφατες μετακινήσεις αεροσκαφών της ΤΗΚ σε INCIRLIK και KONYA, δείχνουν μία μετακίνηση του τουρκικού ενδιαφέροντος προς την ανατολική Μεσόγειο και παρότι αυτό μπορεί να μη σχετίζεται άμεσα ως απόφαση με την Κύπρο, δημιουργούνται νέα δεδομένα σε σχέση με την άμυνα και υποστήριξη της νήσου, τα οποία πρέπει να εξεταστούν.
Η ιδιαιτερότητα των αεροπορικών βάσεων INCIRLIK και KONYA, είναι ότι φιλοξενούν μόνιμα αμερικανικές και νατοϊκές δυνάμεις, γεγονός που καθιστά τη στοχοποίηση και προσβολή τους πολιτικά δύσκολη, εφόσον οι δυνάμεις αυτές δεν απομακρυνθούν, ιδιαίτερα του INCIRLIK. Αναφορικά με το Ικόνιο, το FOB είναι μικρό ως υπομονάδα εντός της βάσης και κατά πάσα πιθανότητα σε περίπτωση κρίσης, το μη τουρκικής εθνικότητας προσωπικό ενδέχεται να απομακρυνθεί. Στον χάρτη Νο2, αποτυπώνεται η εγγύτητα των αεροδρομίων αυτών με την Κύπρο αλλά και η σημασία της KONYA για το νότιο Αιγαίο και κυρίως το τρίγωνο ΚΡΉΤΗΣ-ΡΟΔΟΥ-ΚΥΠΡΟΥ, όπου θα λάβει χώρα η αεροπορική αντιπαράθεση για την υποστήριξη της Κύπρου (σημείο BULLSEYE).
H προφανής δυσχέρεια στον ελληνικό σχεδιασμό για την υποστήριξη της Κύπρου πρέπει να μελετηθεί στη βάση των αποστάσεων και των διαθέσιμων μονάδων, προκειμένου να αποτυπωθεί η πραγματική διάσταση ενός κρίσιμου επιχειρησιακού ζητήματος, με σαφείς στρατηγικές προεκτάσεις. Ως σημείο αναφοράς στην Κύπρο θα χρησιμοποιηθεί το πρώην Διεθνές Αεροδρόμιο Λευκωσίας. Στην Κύπρο υπάρχουν στην ελεύθερη πλευρά 2 κύρια αεροδρόμια, στη Λάρνακα (9000FT) και στην Πάφο, όπου εδρεύει η 55η Σμηναρχία Μάχης στην Αεροπορική Βάση
«Ανδρέας Παπανδρέου». Στα κατεχόμενα εδάφη της ΚΔ, υπάρχουν το «διεθνές» αεροδρόμιο του ψευδοκράτους πλησίον της Τύμπου και της Λευκωσίας με την ονομασία «ERCAN»6, το αεροδρόμιο του Λευκονοίκου 40 χλμ. βορειοανατολικά από το αεροδρόμιο Λευκωσίας, και το μικρό αεροδρόμιο της τουρκικής αεροπορίας στρατού 15 χλμ. περίπου βόρεια του αεροδρομίου της Λευκωσίας στο κατεχόμενο χωριό Κρηνί. To αεροδρόμιο της Λάρνακας και τα τρία τουρκικά αεροδρόμια δε διαθέτουν στοιχειώδη προστασία, ούτε σοβαρές υποδομές υποστήριξης μαχητικών αεροσκαφών και βρίσκονται εντός βεληνεκούς των αντίπαλων πυροβολικών. Η αεροπορική βάση της Πάφου απολάμβανε μέχρι πρόσφατα σχετικής ασφάλειας από το συμβατικό πυροβολικό των κατεχομένων με κύριες απειλές τα βλήματα ακριβείας μακράς ακτίνας (stand-off) των τουρκικών μαχητικών και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τα περιφερόμενα πυρομαχικά και κυρίως τα βαλλιστικά βλήματα που δύνανται να την απειλήσουν από τη Μικρασία.
Ωστόσο, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι έχουν μεταφερθεί στα κατεχόμενα τουρκικής κατασκευής πολλαπλοί εκτοξευτές και βαλλιστικά βλήματα από την τουρκική πλευρά, τα οποία με βατήρα την Κύπρο, έχουν δυνατότητα να στοχοποιήσουν και το Ισραήλ. Κάτι τέτοιο εφόσον επιβεβαιωθεί, πέραν του αρνητικού πρόσημου, δημιουργεί σοβαρή πολιτική ευκαιρία προκειμένου να εμπλακεί το Ισραήλ στην άμυνα της Κύπρου, έστω και παρέχοντας στην ελληνική πλευρά διευκολύνσεις μέσω των αεροδρομίων του και επιχειρησιακών πληροφοριών. Η βάση του Ηνωμένου Βασιλείου στο Ακρωτήρι και το ραντάρ στο Τρόοδος δεν αναμένεται να παίξουν άμεσα κάποιο ρόλο, ωστόσο είναι πολύ πιθανό να παρέχουν έγκαιρη προειδοποίηση και ενημέρωση στην τουρκική πλευρά. Για τη σημαντικότερη ελληνική αεροπορική εγκατάσταση στην Κύπρο, την αεροπορική βάση στην Πάφο, είναι δεδομένο ότι απειλείται και προς τούτο είναι καίρια σημαντική η συνεχής ενίσχυση της αντιπυραυλικής-αντιβαλλιστικής και όχι μόνο αντιαεροπορικής άμυνας της Κύπρου. Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι πλέον σε ότι αφορά τα μαχητικά, απειλή δεν αποτελούν οι πλατφόρμες, αλλά τα όπλα μακρού πλήγματος και στην ίδια γενική απειλή εντάσσονται πυραυλικά συστήματα, βαλλιστικά βλήματα και περιφερόμενα πυρομαχικά.
Στη μεγάλη αεροπορική εικόνα, οι αποστάσεις των κύριων ελλαδικών και τουρκικών αεροδρομίων από την Κύπρο έχουν ως εξής7
Είναι προφανές ότι η τουρκική πλευρά άνωθεν της Κύπρου έχει πλεονέκτημα λόγω των αεροπορικών βάσεων σε KONYA και INCIRLIK κυρίως. Αναφορικά με την ANTALYA, αποτελεί ένα πολιτικό αεροδρόμιο το οποίο φιλοξενεί και στρατιωτικές εγκαταστάσεις υποστήριξης, επιπέδου Αεροπορικού Αποσπάσματος (Α/Α) και λογίζεται για την THK ως μία αεροπορική ευκολία διασποράς ή καταφυγής σε περίπτωση προβλήματος στον αέρα. Οι στρατιωτικοί οργανισμοί οφείλουν να λειτουργούν με βάση το λεγόμενο «worst case scenario» όπως θέλει η διεθνής ορολογία ή «χειρότερο δυνατό σενάριο». Η στρατιωτική λογική λοιπόν επιτάσσει πως αυτό το αεροδρόμιο δεν αναμένεται να υποστηρίξει επιχειρήσεις σε περίοδο πολέμου λόγω της έκθεσής του σε εχθρικές προσβολές stand-off κυρίως όπλων και της σχετικής δυσκολίας να προστατευτούν τα μέσα που θα φιλοξενεί, παρότι διαθέτει αριθμό καταφυγίων αεροσκαφών (12). Αυτό δε σημαίνει πως στην έναρξη των επιχειρήσεων δεν μπορεί να φιλοξενεί αεροσκάφη, τα οποία μετά την απογείωσή τους για αποστολή στο τρίγωνο Κρήτης-Ρόδου-Κύπρου ή άνωθεν Κύπρου, σε περίπτωση επιβίωσής τους να προσγειωθούν σε πιο προστατευμένα αεροδρόμια της ενδοχώρας. Στην ίδια κατηγορία βρίσκονται τα ακόμη πιο εκτεθειμένα πέραν των όπλων της ΠΑ και στο ελλαδικό πυροβολικό, αεροδρόμια του DALAMAN, MILAS BODRUM, GAZIEMIR, CIGLI και KAKLIC. Με βάση την παραπάνω παραδοχή θα εστιάσουμε στα κύρια αεροδρόμια της THK που φιλοξενούν μαχητικά αεροσκάφη από την περίοδο της ειρήνης, καθώς αυτά έχουν τις ολοκληρωμένες και επαρκείς υποδομές για υποστήριξη παρατεταμένων επιχειρήσεων. Η αξία των μεταγωγικών δεν υποτιμάται, ωστόσο αυτές οι πλατφόρμες δεν αντιμετωπίζουν τα προβλήματα εμβέλειας και αυτονομίας που αντιμετωπίζουν τα μαχητικά.
Αντίστοιχα, στην ίδια λογική, θα πρέπει από τη δική μας πλευρά να σχεδιάσουμε επιχειρήσεις χωρίς να υπολογίζουμε τα προωθημένα μας αεροδρόμια (Σμηναρχίες Μάχης), δίχως αυτό να σημαίνει ότι τελικά δεν θα αξιοποιηθούν, αναλόγως της κατάστασης που θα διαμορφωθεί. Η σειρά τρωτότητας για τα δικά μας προκεχωρημένα αεροδρόμια με βάση την απόστασή τους από τα μικρασιατικά παράλια, έχει ως εξής: 130ΣΜ (ΛΗΜΝΟΣ), 135ΣΜ (ΣΚΥΡΟΣ), 134ΣΜ (ΘΗΡΑ). Η
τελευταία, λόγω απόστασης αλλά και θέσης των τουρκικών αεροδρομίων είναι σχετικά λιγότερο ευάλωτη και δύναται να αξιοποιηθεί πιο εύκολα, παρά την απουσία αντιαεροπορικής άμυνας σημείου. Οι 130ΣΜ κύρια λόγω απόστασης (εντός βεληνεκούς τουρκικού πυροβολικού) αλλά και η 135ΣΜ δευτερευόντως, επηρεάζονται επίσης από το αναμενόμενο βάσει γεωγραφίας, κύριο βάρος της τουρκικής επίθεσης, από τα αεροδρόμια BALIKESIR, BANDIRMA, ESKISEHIR αλλά και MERZIFON που αναμένεται να τροφοδοτεί τα πρώτα. Οι 126ΣΜ (ΗΡΑΚΛΕΙΟ) και 133ΣΜ (ΚΑΣΤΕΛΙ) αξιολογούνται ως καλά προστατευμένες λόγω απόστασης, διαθέσιμων αντιαεροπορικών μέσων (S-300, TOR-M1, ΒΕΛΟΣ), μορφολογίας εδάφους (133ΣΜ πίσω από μεγάλο ορεινό όγκο) και συγκέντρωσης αεροπορικών μέσων, με δεδομένη και την εγγύτητα της 115ΠΜ.
Συνεχίζοντας την ανάλυση των αποστάσεων, παρατηρούμε ότι το INCIRLIK απέχει 150ΝΜ από την Κύπρο και η KONYA 175ΝΜ. Και τα δύο αεροδρόμια πριν το πραξικόπημα του 2016 δεν φιλοξενούσαν μόνιμα μαχητικά αεροσκάφη, ωστόσο σταδιακά έλαβαν μαζί με τη MERZIFON, τα αεροσκάφη από τις 3 Μοίρες του AKINCΙ που διαλύθηκαν μετά την αποτυχημένη έκβαση του πραξικοπήματος. Αυτή η εξέλιξη δημιούργησε ένα επιπλέον πρόβλημα που πριν δεν υπήρχε. Φυσικά, πάντοτε λαμβάνεται υπόψιν το ενδεχόμενο μετασταθμεύσεων, διαδικασία όμως που δεν είναι εύκολη και επιβαρύνει επιπλέον έναν αεροπορικό οργανισμό.
Προκειμένου να προσδιορίσουμε προσεγγιστικά τον χρόνο που χρειάζεται ένα μαχητικό από αυτές τις βάσεις για να φτάσει άνωθεν της Κύπρου, θα χρησιμοποιήσουμε σαν ταχύτητα αναφοράς τα 450KT (Ground Speed) ή 7,5νμ/λεπτό για τα αεροσκάφη σε ρόλο Α-Ε (Αέρος-Εδάφους) και τα 0.95Μ ή 9,5ΝΜ/λεπτό8 για μαχητικά σε ρόλους A-A (Αέρος-Αέρος). Τα μαχητικά μετά την απογείωση δεν προσεγγίζουν αυτές τις ταχύτητες άμεσα αλλά χρειάζονται κάποια απόσταση προκειμένου να ολοκληρώσουν τους ελέγχους, να «στήσουν» το οπλικό τους σύστημα και στη συνέχεια το σχηματισμό τους, προτού επιταχύνουν9. Επειδή αυτή η απόσταση που αφορά επίσης χρόνο, σχετίζεται και με τον αμυνόμενο και με τον επιτιθέμενο, για λόγους απλοποίησης, θα θεωρηθεί ότι τα αεροσκάφη έχουν την επιθυμητή ταχύτητα άμεσα με τη απογείωση τους. Σε αυτόν τον χρόνο για σκοπούς ρεαλισμού, θα προσθέσουμε πέντε (5) λεπτά που αφορούν τις λειτουργικές διαδικασίες που περιεγράφηκαν και την απαραίτητη απόσταση-χρόνο προκειμένου να επιτευχθεί η επιτάχυνση στις ταχύτητες αναφοράς. Το παρόν κείμενο δεν έχει σκοπό να μελετήσει σε βάθος και με λεπτομέρεια διαφορετικά σενάρια που σχετίζονται με διαφορετικές διαμορφώσεις και profile ανόδου, μετάβασης και παραμονής, καθότι απαιτεί διαβαθμισμένες πληροφορίες από τους πίνακες των εγχειριδίων των αεροσκαφών και πολυπλοκότητα στην επιχειρησιακή σχεδίαση που δεν απευθύνεται στο γενικό κοινό, παρά σε ειδικούς. Σκοπός της μελέτης είναι να καταδείξει ότι η αεροπορική γεωγραφία είναι διαφορετική από τη φυσική και ότι η Κύπρος αεροπορικά δεν είναι καταδικασμένη, υπολογίζοντας πόσο περισσότερο χρόνο «κείται μακράν», με χρήση φυσικά των απαραίτητων παραδοχών.
Παρατηρώντας λοιπόν στον χάρτη Νο4, η ακτίνα του πρώτου δακτυλίου (150ΝΜ)περνάει άνωθεν του κοντινότερου τουρκικού αεροδρομίου, αυτού του INCIRLIK. Στον ίδιο δακτύλιο βρίσκεται η ANTALYA και πλησίον εξωτερικά του η KONYA. Με βάση τα παραπάνω, η απόσταση INCIRLIK- Κύπρου απαιτεί 25 λεπτά ενώ η αντίστοιχη KONYA-Κύπρου 29 λεπτά για αποστολές Α-Ε. Αυτό το τρίγωνο των τουρκικών αεροδρομίων είναι που δίνει το πλεονέκτημα στην τουρκική πλευρά και αποτελεί ένα στρατιωτικό πρόβλημα το οποίο απαιτεί επίλυση. Πέραν αυτού, η αεροπορική γεωγραφία δεν είναι τόσο καταδικαστική για την ελληνική πλευρά, αντίθετα με τη συλλογική προκατάληψη που έχει επικρατήσει λόγω γεωγραφικής εγγύτητας της Κύπρου με τη Μικρασία.
Ο δεύτερος δακτύλιος (300ΝΜ), περνάει άνωθεν του κοντινότερου ελλαδικού αεροδρομίου προς την Κύπρο που είναι αυτό της Καρπάθου. Η Ρόδος, παρότι εγγύτερα και ενώ διαθέτει πολιτικό αεροδρόμιο και 2ο διάδρομο όπου εδρεύει Α/Α της ΠΑ, αφενός δεν έχει τις απαιτούμενες υποδομές προστασίας και υποστήριξης, αφετέρου δεν θα είχε νόημα η δημιουργία τους, δεδομένης της εγγύτητας με τις μικρασιατικές ακτές και της αυξημένης τρωτότητας από όπλα των τουρκικών χερσαίων και αεροπορικών δυνάμεων. Η αναφορά στη Ρόδο γίνεται όχι τόσο για λόγους γεωγραφικής εγγύτητας στην Κύπρο, όσο κυρίως για ιστορικούς, δεδομένου ότι τον Αύγουστο του 1964 είχε χρησιμοποιηθεί το αεροδρόμιο των Μαριτσών για την προσγείωση και φιλοξενία αεροσκαφών T-6 Harvard της ΠΑ προκειμένου να υποστηριχθεί αεροπορικά η Κύπρος, δεδομένης της τότε τεταμένης πολιτικής κατάστασης10.
Η Κάρπαθος παρότι θα μπορούσε να παίξει κρισιμότατο ρόλο στην επίλυση της δύσκολης αεροπορικής κάλυψης της Κύπρου, δεν αξιοποιήθηκε κατάλληλα μέχρι σήμερα. Σημαντικό είναι το ζήτημα εάν διαθέτει τις κατάλληλες υποδομές για τη φιλοξενία, εξυπηρέτηση και φύλαξη μαχητικών αεροσκαφών, ενώ το μήκος του υπάρχοντος διαδρόμου οριακά επαρκεί για αεροσκάφη με διαμόρφωση αποστολών αέρος-αέρος (7871ft) και ουδόλως για αποστολές αέρος-εδάφους. Χωροταξικά υπάρχει η δυνατότητα επέκτασης. Ωστόσο, το κύριο πρόβλημα είναι νομικής φύσεως, καθότι η Κάρπαθος εμπίπτει στο καθεστώς της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων (1947, άρθρο 14/2)11, με βάση την οποία προβλέπεται αποστρατικοποίηση. Δεδομένου ότι η αποστρατικοποίηση, ούτως ή άλλως εν τοις πράγμασι και υπό το βάρος της απειλής, δεν τηρείται, εάν μία τολμηρή πολιτική απόφαση εξοστράκιζε το νομικίστικο περιοριστικό πλαίσιο, η Κάρπαθος θα μπορούσε να αυξήσει δραματικά την ελλαδική ικανότητα να υπερασπιστεί την Κύπρο, συντομεύοντας την απόσταση και συνεπακόλουθα την κρίσιμη παράμετρο του χρόνου. Το σενάριο στρατιωτικής ενίσχυσης και αξιοποίησης της Καρπάθου υπό συμμαχικό μάλιστα μανδύα, είχε προταθεί από τον τότε Υπουργό Εθνικής Άμυνας Π. Καμμένο τον Μάιο του 2015 σε συνάντησή του με την αναπληρωτή Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ Christine Wormuth στο αμερικανικό Πεντάγωνο. Η υπό νατοϊκό μανδύα και με αμερικανική παρουσία μεταφορά της αεροπορικής δραστηριότητας της Σούδας στην Κάρπαθο, πέραν των πρόδηλων πλεονεκτημάτων για την ελλαδική πλευρά στο νότιο-ανατολικό Αιγαίο και στο τρίγωνο Κρήτη-Ρόδος-Κύπρος, θα δημιουργούσε προβλήματα και κολλήματα στοχοποίησής της από τις τουρκικές Ε.Δ, αντίστοιχα με αυτά που προκαλεί η αμερικανική και νατοϊκή παρουσία σε INCIRLIK και KONYA12.
Ο δεύτερος δακτύλιος αποτυπώνει ότι η Κάρπαθος βρίσκεται σε απόλυτα συγκρίσιμη απόσταση με τα τουρκικά αεροδρόμια του ESKISEHIR, MURTED (πρώην AKINCI) και ERHAC/MALATYA. Το πρώτο φιλοξενεί F-16 Blk30 και τα εναπομείναντα F-4 TERMINATOR, ενώ τα άλλα δύο αεροδρόμια δε φιλοξενούν στο χρόνο συγγραφής μαχητικά, αλλά διαθέτουν όλες τις υποδομές. Σε απόσταση 300ΝΜ από την Κύπρο, η Κάρπαθος βρίσκεται 150ΝΜ μακρύτερα από ότι το INCIRLIK (150ΝΜ) και 125ΝΜ από ότι η KONYA (175ΝΜ). Η απόσταση αυτή για αποστολή
«Αμυντικών επιχειρήσεων εναντίον Αεροπορικής Ισχύος13», πιο απλά Α-Α (αέρος- αέρος), αντιστοιχεί επιπλέον σε 16 και 13 λεπτά αντίστοιχα. Συνεπώς, εάν η ΠΑ μπορούσε να επιχειρήσει από την Κάρπαθο, θα απείχε μόλις 16 λεπτά περισσότερα από την Κύπρο από ότι η THK.
Αναφορικά με την ασφάλειά της, βρίσκεται στα 80νμ από τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της DATCA και στα 110νμ από το αεροδρόμιο του DALAMAN και τον ναύσταθμο του AKSAZ. Βρίσκεται λοιπόν σαφώς εντός του βεληνεκούς των τουρκικών βαλλιστικών όπλων και των STAND-OFF βλημάτων της THK, ωστόσο αυτό το πρόβλημα μπορεί να «θεραπευθεί» ικανοποιητικά με την τοποθέτηση C-RAM συστήματος που να στοχεύει τα όπλα της THK και του τουρκικού βαλλιστικού οπλοστασίου14. Θα υπερθεματίσουμε εκ νέου ότι οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις έχουν μετατοπίσει το ενδιαφέρον ως προς την αεροπορική απειλή, από τις πλατφόρμες των μαχητικών, στα όπλα τους, τα οποία μπορούν να εξαπολυθούν από δεκάδες ή και εκατοντάδες ναυτικά μίλια μακριά. Το C-RAM σύστημα θα μπορούσε να συνδυαστεί με ένα αντιαεροπορικό πλέγμα συστημάτων μικρού και μεσαίου βεληνεκούς. Πολύ περισσότερο, γίνεται αντιληπτό ότι η τοποθέτηση πυροβολαρχίας με δυνατότητες σε βεληνεκές αντίστοιχες των PATRIOT και S- 300, θα προκαλούσε απείρως μεγάλο πρόβλημα για την THK, να λειτουργήσει επιχειρησιακά στη νοτιοδυτική Μικρά Ασία και στο δυτικό τμήμα του τριγώνου ΚΡΗΤΗ-ΡΟΔΟΣ-ΚΥΠΡΟΣ, στον άξονα διείσδυσης των ελληνικών μαχητικών προς την Κύπρο. Και πάλι, όταν ένα έθνος σε δύο κράτη είναι αποφασισμένο να επιβιώσει, δεν μπορεί να υπερτερούν νομικοί σκόπελοι των ενδεδειγμένων πολιτικών, που μοιραία συμπαρασύρουν τους επιχειρησιακούς σχεδιασμούς.
Ο τρίτος δακτύλιος (370ΝΜ), κάνει προφανές ότι το τα αεροδρόμια σε πρώην 134ΣΜ (νυν Α/Α15), 126ΣΜ, 133ΣΜ, σε Θήρα, Ηράκλειο και Καστέλι αντίστοιχα, αντισταθμίζουν τα τουρκικά αεροδρόμια σε BALIKESIR, MERZIFON και DIYARBAKIR. Για την άμυνα της πρώην 134ΣΜ ισχύει ότι και για το αεροδρόμιο της Καρπάθου, ενώ οι Σμηναρχίες της Κρήτης είναι καλά προστατευμένες από συστήματα S-300, TOR M1, τη συνέργεια της 115ΠΜ και επίσης λόγω της απόστασης. Η 133ΣΜ στο Καστέλι της Κρήτης, απέχει 390νμ από την Κύπρο, ήτοι 240νμ περισσότερα από ότι το INCIRLIK(150νμ) και 215νμ από ότι η KONYA(175νμ). Αυτό σε χρόνο μεταφράζεται σε περίπου 25 και 23 λεπτά αντίστοιχα. Συνεπακόλουθα, από τις τρεις νότιες Σμηναρχίες με κύρια φυσικά την 133ΣΜ, η ΠΑ χρειάζεται 25 λεπτά περισσότερο χρόνο για να προσεγγίσει άνωθεν της Κύπρου, σε σχέση με την THK. Επίσης, τα αεροσκάφη της θα απαιτηθεί να αποχωρήσουν και νωρίτερα, λόγω του καυσίμου που θα χρειαστούν για την επιπλέον απόσταση της επιστροφής.
Στο σημείο αυτό πρέπει να τονισθεί ότι η ΠΑ διαθέτει ένα ποιοτικό πλεονέκτημα σε σχέση με την THK, που σχετίζεται με τα αεροσκάφη F-16 Blk 52+, Adv και Viper τα οποία είναι 81 και σε σχέση με τα παλαιότερα Blk, δύναται να φέρουν επιπλέον 3000 λίβρες καυσίμου στις σύμμορφες δεξαμενές τους (CFT’s). Αντίστοιχα η THK απέκτησε μόνο 30. Αυτό είναι ένα σοβαρό ποιοτικό δεδομένο που μπορεί υπό προϋποθέσεις να αντισταθμίσει το πρόβλημα που δημιουργεί η επιπλέον απόσταση στο χρόνο παραμονής στην περιοχή αντιπαράθεσης. Συμπερασματικά, η ΠΑ μειονεκτεί κατά 25 λεπτά στο χρόνο απόκρισης προκειμένου να βρεθεί άνωθεν της Κύπρου για αποστολές αεροπορικής υπεροχής, ενώ υπό προϋποθέσεις, το πρόβλημα της αποχώρησης νωρίτερα από την ΤΗΚ λόγω απόστασης-καυσίμου, μετριάζεται από την ύπαρξη 50+ περισσότερων ελληνικών F-16 με σύμμορφες δεξαμενές. Επειδή η εμπλοκή των αντίπαλων αεροπορικών δυνάμεων θα εκκινήσει σε περιβάλλον μάχης πέραν του ορίζοντα (BVR) και σε αποστάσεις τουλάχιστον 50νμ μιλίων μακριά, οι παραπάνω χρόνοι μπορούν να μειωθούν κατά επιπλέον 5 λεπτά16. Η ανάλυσή μας λαμβάνει υπόψιν το χειρότερο δυνατό σενάριο, όπου η 55ΣΜ στην Πάφο δε θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί, αλλά ούτε και το Ισραήλ θα παράσχει διευκολύνσεις στα αεροδρόμιά του.
Ωστόσο, η κατάσταση για την ελλαδική πλευρά παρότι όχι καταδικαστική, με μία πιο επιχειρησιακή οπτική είναι αρκετά καλύτερη από ότι φαίνεται. Αυτό διότι η περιοχή της αεροπορικής αντιπαράθεσης αναμένεται να μην είναι αρχικά άνωθεν της Κύπρου, αλλά αρκετά δυτικότερα, περίπου στη μέση της απόστασης μεταξύ των δυο μεγαλονήσων, όπως αποτυπώνει ο χάρτης Νο6 (σημείο BULLSEYE). Αυτό, καθότι είναι αναμενόμενο και επιχειρησιακά λογικό, η THK να προσπαθήσει να ανασχέσει τυχόν17 προσπάθεια της ΠΑ να υποστηρίξει την Κύπρο, αρκετά μακριά από την Κύπρο, εφαρμόζοντας Αεροπορική Απομόνωση της νήσου. Μελετώντας λοιπόν το σχετικό χάρτη που ακολουθεί, προκύπτει ότι τα αεροδρόμια Καστελίου, Ηρακλείου και Σαντορίνης βρίσκονται εγγύτερα της περιοχής αντιπαράθεσης, από όλα τα κύρια τουρκικά αεροδρόμια που φιλοξενούν μόνιμα δύναμη αεροσκαφών. Από τα γειτνιάζοντα αεροδρόμια διασποράς MILAS, DALAMAN, ANTALYA, μόνο αυτό της ANTALYA έχει αυξημένες πιθανότητες να αξιοποιηθεί μετά την έναρξη εχθροπραξιών και αυτό με υψηλή τρωτότητα, λόγω πιθανότατης προσβολής του από την ΠΑ. Μάλιστα, το κέντρο της ευρείας περιοχής αντιπαράθεσης των αεροπορικών δυνάμεων, εκτιμάται ότι θα είναι αρκετά μίλια πιο νότια, ίσως και δυτικά από το σημείο που αποτυπώνεται στο χάρτη (BULSEYE), σενάριο θετικό για την ελλαδική πλευρά. Από τον χάρτη προκύπτει ότι ακόμη και η 115ΠΜ στη Σούδα πλην της KONYA, είναι πιο κοντά στο κέντρο του τριγώνου Κρήτη- Μεγίστη-Κύπρος, από ότι όλα τα υπόλοιπα κύρια τουρκικά αεροδρόμια.
Φαίνεται λοιπόν πως το κυρίαρχο αφήγημα ότι η Κύπρος «κείται μακράν» δεν ευσταθεί. Επίσης, αντίθετα από ότι «youtuber» και αναλυτές από άλλα πεδία εσφαλμένα υποστηρίζουν, ασχολούμενοι καταχρηστικά με στρατιωτικά θέματα στο επιχειρησιακό επίπεδο, δεν ευσταθεί ότι η περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, αποτελεί «εχθρικό περιβάλλον» για τα ελληνικά μαχητικά18. Πολλώ δε μάλλον που οι δυνατότητες προβολής Ισχύος και επιβολής αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής που θα προσφέρουν οι φρεγάτες BELHARA, με τις αντιαεροπορικές τους δυνατότητες, θα συνεισφέρουν πέραν της Αεροναυτικής Ισχύος, ξεκάθαρα και στη συνιστώσα της Αεροπορικής. Άλλωστε, η πράξη στις ασκήσεις Νικηφόρος- Τοξότης την εποχή που το Δόγμα του ΕΑΧ ήταν ενεργό και με πολύ υποδεέστερα τεχνολογικά από τα σημερινά μέσα, απέδειξε ότι η ΠΑ επιβλήθηκε της THK, περνώντας μαζικά και επιτυχώς προς την Κύπρο. Από τους χάρτες προκύπτει και εξηγείται το γιατί, βάσει της Αεροπορικής Γεωγραφίας.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1 Παλαιότερη ονομασία «Αντιόχεια της Κιλικίας».
2 https://www.yenisafak.com/gundem/152nci-filo-incirlikte-artik-kalici-4615837?utm
3 https://awacs.nato.int/media-center/press-releases/2023-/deployment-of-5-e3a-awacs-to-fob-konya- ended
4 https://www.milliyet.com.tr/gundem/soloturkun-yeni-yuvasi-belli-oldu-2329228
5https://www.hurriyet.com.tr/yerel-haberler/konya/afrindeki-bombardimana-hancer-filodan-12-sav-
6 Το κατεχόμενο αεροδρόμιο το οποίο είχαν κατασκευάσει οι δυνάμεις του Η.Β στο Β’ ΠΠ. Οι κατοχικές δυνάμεις του έδωσαν το όνομα του Fehmi Ercan, Τούρκου Ιπταμένου ο οποίος φονεύθηκε στο έδαφος την πρώτη μέρα της εισβολής (20/07/1974), ενώ είχε καθήκοντα κατάδειξης στόχων και καθοδήγησης στα τουρκικά αεροσκάφη.
7 Σημείο αναφοράς στην Κύπρο είναι το πρώην Διεθνές αεροδρόμιο Λευκωσίας.
8 Οι διαφορετικές ταχύτητες δεν πρέπει να μπερδεύουν τον αναγνώστη, καθώς απαιτείται εξειδικευμένη γνώση για την κατανόησή τους σε σχέση με το ύψος πτήσης, τις διορθώσεις για σφάλματα θέσης των οργάνων μέτρησης, συμπιεστότητας, ύπαρξης ανέμου και άλλα.
Σχετικά:https://www.boldmethod.com/blog/lists/2024/10/the-four-types-of-airspeed-and-how-each-
one-works/. Για τις αποστολές Α-Ε χρησιμοποιείται κυρίως η λεγόμενη ταχύτητα εδάφους (Ground Speed) ενώ για αποστολές Α/Α η CAS (Calibrated Air Speed) και ο αριθμός MACH. Για λόγους απλότητας θα χρησιμοποιούμε το αντίστοιχο σε NM/λεπτό.
9 Διαδικασία FENCE «IN», όπου FENCE: Fuel, Emitters, Navigation, Communications, Electronic Countermeasures.
10 Κατσιγιάννης Γ., άρθρο στην ΗΧΩ ΤΩΝ ΑΙΘΕΡΩΝ, ΕΑΑΑ, Σεπτέμβριος 1994.
11 https://www.hellenicparliament.gr/onlinePublishing/DOD/069-088.pdf
12https://www.mod.mil.gr/synantisi-yetha-panoy-kammenoy-me-tin-yfypoyrgo-amynas-ton-ipa-christine-wormuth/ Συγκεκριμένα αναφέρθηκε: «Μιλήσαμε για τα θέματα που αφορούν τη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα τα θέματα της τρομοκρατίας και το ρόλο που θα παίξει η Ελλάδα, το σημαντικό ρόλο που παίζει η Σούδα και η ναυτική βάση, όπως επίσης και τη δυνατότητα να δημιουργηθεί μία Νατοϊκή αεροπορική βάση, μάλλον οι δραστηριότητες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Κρήτη να μεταφερθούν κατόπιν της πρότασης της ελληνικής Κυβέρνησης και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, μετά από εισήγηση της Πολεμικής Αεροπορίας, στην Κάρπαθο».
13‘Α’ ΚΛΑΔΟΣ Α1/1 ΓΕΑ, Βασικό Δόγμα Πολεμικής Αεροπορίας, 2003, σελ 56. https://www.haf.gr/wp- content/uploads/2023/05/%CE%92%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%9A%CE%9F-
%CE%94%CE%9F%CE%93%CE%9C%CE%91-%CE%A0%CE%91.pdf
14 C-RAM: Counter Rockets, Artillery, Mortars.
Σχετικά: https://amynageostratigiki.com/2021/10/03/%CF%83%CF%84-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B9%C E%B1%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-iron-do/ ,όπως και: https://www.militaire.gr/iron-dome-karavidas/ ,επίσης: https://www.youtube.com/watch?app=desktop&v=toe_l2X_WxE
17 Θα εξαρτηθεί από τις διαθέσιμες δυνάμεις τη δεδομένη στιγμή και κυρίως την έκβαση της μάχης του Αιγαίου. Όπως περιγράφεται στο «Βασικό Δόγμα» της ΠΑ, θα ακολουθηθεί η Αρχή της Συγκέντρωσης Δυνάμεων χρονικά και χωρικά, προκειμένου να επιτευχθεί υπεροπλία και θετική κατάσταση Αεροπορικού Ελέγχου εις βάρος της THK, αντισταθμίζοντας το συνολικό ποσοτικό της πλεονέκτημα.
18https://www.pentapostagma.gr/ethnika-themata/ellinotoyrkika/7187091_ola-stin-fora-doryforikes- eikones-apokalyptoyn-tis-toyrkikes
Αναλύσεις
Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν
Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να επικαλείται μεταναστευτικές πιέσεις και απειλές για τη δημόσια ασφάλεια, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητά επαρκέστερη τεκμηρίωση και σταδιακή άρση των ελέγχων, το ερώτημα γίνεται επιτακτικό: πότε ένα προσωρινό μέτρο αρχίζει να μετατρέπεται σε μόνιμο καθεστώς;
Το καθεστώς της επαναφοράς/παράτασης του ελέγχου των συνόρων στα εσωτερικά σύνορα των Κρατών – Μελών Schengen διέπεται από το άρθρο 25 του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/399, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό (ΕΕ) 2024/1717, συγκεκριμένα:
Όταν απαιτείται άμεση δράση για «απρόβλεπτες απειλές», ένα Κράτος-Μέλος μπορεί να επαναφέρει ελέγχους μέγιστης αρχικής διάρκειας ως ένα μήνα. Αν η απειλή επιμένει, μπορεί να παραταθεί με ανώτατο συνολικό όριο τους τρεις μήνες.
Για «προαναγγελλόμενες ή αναμενόμενες απειλές», η αρχική επαναφορά μπορεί να γίνει για χρονικό διάστημα μέγιστης διάρκειας έξι μηνών. Κάθε παράταση μπορεί να διαρκεί ως έξι μήνες, με ανώτατο συνολικό όριο τα δύο έτη.
Σ’ εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου η «σοβαρή απειλή» επιμένει μετά το πέρας των δύο ετών, επιτρέπεται η παράταση των ελέγχων για επιπλέον έξι μήνες κάθε φορά, με απόλυτο μέγιστο όριο το ένα επιπλέον έτος (συνολικά 3 έτη). Ωστόσο, αυτό απαιτεί ειδική κοινοποίηση, επικαιροποιημένη εκτίμηση κινδύνου και ενεργοποιεί αυστηρότερο έλεγχο αναλογικότητας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Οι έλεγχοι πρέπει να επιβάλλονται μόνο ως έσχατη ανάγκη. Τα Κράτη-Μέλη υποχρεούνται πλέον:
• Ν’ αποδεικνύουν ότι εξέτασαν εναλλακτικά μέτρα, όπως η αυξημένη αστυνομική συνεργασία ή οι στοχευμένοι έλεγχοι σε παραμεθόριες ζώνες αντί για πλήρεις συνοριακούς ελέγχους.
• Να υποβάλλουν λεπτομερή εκτίμηση κινδύνου (risk assessment) που να δικαιολογεί ότι η κλίμακα και διάρκεια των ελέγχων δεν υπερβαίνουν το απολύτως απαραίτητο.
Αν οι έλεγχοι παρατείνονται για περισσότερους από δώδεκα μήνες συνολικά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποχρεούται (άρθρο 27α) να εκδώσει επίσημη γνώμη (opinion), ενώ δύναται να ξεκινήσει και διαδικασία διαβούλευσης μεταξύ των εμπλεκόμενων Κρατών-Μελών.
Η γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περιλαμβάνει τουλάχιστον:
• αξιολόγηση του κατά πόσο η επαναφορά ή η επέκταση του ελέγχου συνόρων στα εσωτερικά σύνορα συμμορφώνεται με τις αρχές της αναγκαιότητας και αναλογικότητας
• αξιολόγηση του κατά πόσο διερευνήθηκαν επαρκώς εναλλακτικά μέτρα για την αντιμετώπιση της σοβαρής απειλής.
Επαναφορά ελέγχου στα κοινά της χερσαία (εσωτερικά) σύνορα της Γερμανίας
Από το Σεπτέμβριο 2024, η Γερμανία επανέφερε τους ελέγχους στα κοινά της χερσαία (εσωτερικά) σύνορα με Γαλλία, Λουξεμβούργο, Βέλγιο, Ολλανδία, Δανία, Ελβετία, Αυστρία, Τσεχία και Πολωνία και τους διατήρησε με διαδοχικές εξάμηνες παρατάσεις, λόγω μεταναστευτικών πιέσεων, πίεσης στο σύστημα υποδοχής ασύλου, λαθρεμπορίου και πιέσεων στη δημόσια ασφάλεια.
Στις 02 Ιουνίου 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε γνώμες για εννέα χώρες, μεταξύ αυτών και για τη Γερμανία [έγγραφο C (2026) 3557], με τις οποίες είχε εκφράσει επιφυλάξεις για την αναγκαιότητα και αναλογικότητα των ελέγχων σ’ όλα τα εσωτερικά σύνορα χωρίς διάκριση, συστήνοντας τη σταδιακή κατάργησή τους.
Ειδικά για τη Γερμανία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ότι οι κοινοποιήσεις (παράτασης επαναφοράς ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα) δεν τεκμηριώνουν επαρκώς γιατί χρειάζονται έλεγχοι σ’ όλα τα κοινά χερσαία σύνορα χωρίς διάκριση, γιατί επιλέγονται εξάμηνες περίοδοι κι όχι συντομότερες, ούτε γιατί δεν αρκούν εναλλακτικά μέτρα (π.χ. στοχευμένοι αστυνομικοί έλεγχοι). Συνέστησε σταδιακή κατάργηση των εσωτερικών ελέγχων, ωστόσο δεν διαπίστωσε ρητά ότι οι έλεγχοι αυτοί είναι ασύμβατοι με το δίκαιο της Ένωσης και, συνεπώς, δεν τους σταμάτησε.
Η τελευταία παράταση (16/09/2026 – 15/03/2027), κοινοποιήθηκε τον Αύγουστο 2026 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στ’ άλλα Κράτη-Μέλη από το Γερμανό Υπουργό Εσωτερικών Alexander Dobrindt, μ’ επίσημη αιτιολογία τις συνεχιζόμενες σοβαρές απειλές για τη δημόσια ασφάλεια και τάξη, λόγω: υψηλών επιπέδων παράνομης μετανάστευσης, πίεσης στο σύστημα υποδοχής ασύλου, καθώς και της επίδρασης της διεθνούς κατάστασης ασφαλείας (πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας, κατάσταση στη Μέση Ανατολή και στην Κεντρική Ασία).
Η παράταση αυτή καταχωρήθηκε στο Μητρώο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ισχύει. Η διατύπωση «ισχύει αν δεν αντιταχθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή» είναι δημοσιογραφική.
Νομικά, το μέτρο ενεργοποιείται με την κοινοποίηση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί ν’ ασκήσει διαδικασία παράβασης, αλλά ως τώρα δεν έχει μπλοκάρει τις παρατάσεις της επαναφοράς ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα της Γερμανίας.
Με αφορμή τις διαδοχικές παρατάσεις που έχουν σημειωθεί στην επαναφορά ελέγχων στα εσωτερικά (κοινά χερσαία) σύνορα της Γερμανίας με τις εννέα γειτονικές της χώρες, εγείρονται γενικοί και σοβαροί προβληματισμοί:
• Αρχικά, οι συνεχείς παρατάσεις επαναφοράς των εσωτερικών ελέγχων και, συνεπώς της αναστολής λειτουργίας του Σένγκεν στο συγκεκριμένο είδος συνόρων (εν προκειμένω στα χερσαία σύνορα) για διάστημα δύο ετών, με πιθανότητα να διευρυνθεί συνολικά σε 3 έτη (ήδη το Μάρτιο 2027 θα είναι 2,5 χρόνια επαναφοράς εσωτερικών ελέγχων) εγείρουν θεμελιώδεις και σοβαρές αιτιάσεις αμφισβήτησης της ομαλής κι εύρυθμης λειτουργίας του χώρου Σένγκεν, καθώς και της βασικής φιλοσοφίας του χώρου Σένγκεν «ως χώρου ελευθερίας ασφάλειας και δικαιοσύνης», λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι όπως προαναφέρθηκε, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι Γερμανικές Αρχές δεν αιτιολόγησαν επαρκώς: την ανάγκη ελέγχων στα κοινά χερσαία σύνορα της Γερμανίας μ’ όλες τις γειτονικές της χώρες, χωρίς διάκριση, γιατί επέλεξαν εξάμηνες κι όχι συντομότερες περιόδους, καθώς και γιατί δεν αρκούν εναλλακτικά μέτρα αντί για συνεχόμενες παρατάσεις επαναφοράς των εσωτερικών ελέγχων
• Αν «οποιεσδήποτε σοβαρές απειλές στα σύνορα» δεν αιτιολογούνται κατάλληλα ή δεν είναι δυνατό ν’ αντιμετωπιστούν σε διάστημα έξι μηνών ή ενός έτους, από τις αρχές μίας χώρας όπως η Γερμανία των 85 εκατ. κατοίκων, η οποία διαθέτει επαρκή αριθμό αστυνομικών και συνοριοφυλάκων σ’ όλα τα σύνορά της (εξωτερικά κι εσωτερικά), τότε τίθενται στο τραπέζι γενικοί προβληματισμοί για τη συνολική κι εύρυθμη λειτουργία του χώρου Σένγκεν, ειδικά όσον αφορά μικρότερα Κράτη-Μέλη σε πληθυσμό, υποδομές/δυνατότητες/μέσα και προσωπικό επιβολής του νόμου
• Ενώ η Γερμανία διατηρεί, από το Σεπτέμβριο 2024, την επαναφορά ελέγχων στα κοινά χερσαία της (εσωτερικά) σύνορα με γειτονικά Κράτη – Μέλη, λόγω μεταναστευτικών πιέσεων, πίεσης στο σύστημα υποδοχής ασύλου, λαθρεμπορίου και πιέσεων στη δημόσια ασφάλεια, η Ελλάδα, παρότι τη θερινή περίοδο 2025 επικαλέστηκε «κατάσταση ανωτέρας βίας», λόγω των αυξημένων προσφυγικών – μεταναστευτικών ροών δια θαλάσσης, από την Ανατολική Λιβύη στα νησιά Γαύδο και Κρήτη, καθώς και της συνακόλουθης μεγάλης πίεσης στο εθνικό μας σύστημα υποδοχής και ασύλου (με την πίεση αυτή στο σύστημα υποδοχής και ασύλου μάλιστα να εκδηλώνεται και φέτος κατά τη θερινή περίοδο 2026), δεν αιτήθηκε την επαναφορά ελέγχων στα εσωτερικά της σύνορα
• Με βάση πρόσφατα περιστατικά επιθέσεων, από υπηκόους τρίτων χωρών, στη Γερμανία αλλά και σε άλλα Κράτη – Μέλη ΕΕ, σε ανυποψίαστους πολίτες, η παραβατικότητα κάποιων από τους οποίους ήταν ήδη γνωστή στις αρχές επιβολής του νόμου, είναι προφανές ότι η αποτελεσματικότητα των ελέγχων στα σύνορα συνδέεται άμεσα με το επίπεδο και την ποιότητα της εσωτερικής ασφάλειας των Κρατών – Μελών ΕΕ, ενώ εγείρονται επίσης ερωτήματα γιατί αυτοί κυκλοφορούσαν ελεύθεροι ή γιατί δεν είχαν απελαθεί από την ΕΕ.
GEOPOLITICO
Το καλωσόρισμα της Γκίλφοϊλ στον Ρούμπιο και το like στην παρέμβαση Σαμαρά
Η Αμερικανίδα πρέσβης προβάλλει άμυνα, ενέργεια και επενδύσεις ως προτεραιότητες της επίσκεψης Ρούμπιο. Εντύπωση προκάλεσε η διαδικτυακή αντίδρασή της σε ανάρτηση με την κριτική του πρώην πρωθυπουργού.
Τη στρατηγική σημασία της επίσκεψης του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα υπογράμμισε η πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, συνδέοντας τον 6ο Στρατηγικό Διάλογο των δύο χωρών με την αμυντική συνεργασία, την ενέργεια, το εμπόριο και τις επενδύσεις.
Σε ανάρτησή της το βράδυ της Τρίτης 6 Οκτωβρίου, η Αμερικανίδα πρέσβης καλωσόρισε τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο οποίος ηγείται της αμερικανικής αντιπροσωπείας, και χαρακτήρισε την επίσκεψη ένδειξη της ισχύος της διμερούς συμμαχίας.
«Η εταιρική σχέση ΗΠΑ–Ελλάδας δεν ήταν ποτέ ισχυρότερη», ανέφερε, τονίζοντας ότι οι δύο χώρες εργάζονται για ένα ασφαλέστερο και ευημερούν μέλλον, τόσο για τις ίδιες όσο και για την περιοχή.
Οι προτεραιότητες της Ουάσιγκτον
Η Γκιλφόιλ ενέταξε την επίσκεψη Ρούμπιο στην προώθηση των προτεραιοτήτων του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, κατονομάζοντας τρεις βασικούς τομείς: την αμυντική συνεργασία, το εμπόριο και τις επενδύσεις, καθώς και την ενεργειακή συνεργασία.
Η αναφορά της αποτυπώνει το εύρος της ατζέντας του Στρατηγικού Διαλόγου. Πέρα από τις διπλωματικές επαφές, η αμερικανική πλευρά δίνει έμφαση στις οικονομικές και ενεργειακές σχέσεις, παράλληλα με τη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας.
Η ίδια σημείωσε ότι η παρουσία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών υπογραμμίζει τη δύναμη της συμμαχίας και την κοινή δέσμευση για την περαιτέρω ανάπτυξή της.
Το like στην ανάρτηση για τον Σαμαρά
Παράλληλα, ενδιαφέρον προκάλεσε μια διαφορετική κίνηση της πρέσβεως στα κοινωνικά δίκτυα: το like σε ανάρτηση που παρουσίαζε την κριτική του Αντώνη Σαμαρά για τη Βόρεια Μακεδονία και τις ελληνοβουλγαρικές σχέσεις.
Στην ανάρτηση περιλαμβάνονταν οι θέσεις του πρώην πρωθυπουργού για τις δηλώσεις της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, σχετικά με την ταυτότητα, τη γλώσσα και τον πολιτισμό της Βόρειας Μακεδονίας.
Ο Αντώνης Σαμαράς είχε επίσης επικρίνει τη συμφωνία που συνέδεσε την επιστροφή 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων στην Ελλάδα με την παράδοση των λειψάνων του τσάρου Σαμουήλ στη Βουλγαρία. Υποστήριξε ότι η Αθήνα όφειλε να διεκδικήσει το σύνολο των θρησκευτικών θησαυρών που αφαιρέθηκαν κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κάνοντας λόγο για υποχώρηση της ελληνικής πλευράς.
Η Γκιλφόιλ ακολουθεί, μεταξύ άλλων πολιτικών προσώπων, και τον λογαριασμό του πρώην πρωθυπουργού. Ο λόγος του συγκεκριμένου like, ωστόσο, δεν έχει διευκρινιστεί. Η διαδικτυακή αντίδραση δεν αρκεί για να συναχθεί ότι η πρέσβης υιοθετεί το σύνολο των θέσεων της ανάρτησης ή ότι αυτές εκφράζουν την επίσημη αμερικανική πολιτική.
Το σαφές δημόσιο μήνυμά της αφορά την ενίσχυση της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας. Η επίσκεψη Ρούμπιο και οι εργασίες του Στρατηγικού Διαλόγου αποτελούν το πεδίο στο οποίο αυτό το μήνυμα καλείται να αποκτήσει συγκεκριμένο περιεχόμενο.
GEOPOLITICO
Μη Χακάρετε το Λογισμικό του Θεού!
Η αγωγή της Φλόριντας κατά της Pfizer επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για τη διαφάνεια των επιστημονικών δεδομένων, την ενημερωμένη συναίνεση και τον έλεγχο της φαρμακοβιομηχανίας. Ο καθηγητής Αλέξιος Παναγόπουλος εξετάζει τις βιοηθικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις της υπόθεσης, θέτοντας στο επίκεντρο την προστασία του πολίτη και την ανεξάρτητη διερεύνηση των καταγγελιών.
Βιοασφάλεια, Βιοηθική και γεωπολιτική της υγείας – Η υπόθεση Pfizer στην Πολιτεία Φλόριντα !!
Η αγωγή που κατέθεσε την 1η Οκτωβρίου 2026 ο Γενικός Εισαγγελέας της Φλόριντας James Uthmeier κατά της Pfizer και του διευθύνοντος συμβούλου της Albert Bourla ανοίγει ένα παγκόσμιο πολύπλοκο νομικό ζήτημα πολύ ευρύτερο από μια δικαστική διαφορά μεταξύ μιας πολιτείας και μιας φαρμακευτικής εταιρείας. Άραγε περνά απαρατήρητο; Άραγε μήπως όλη αυτή η κατάσταση έρχεται σε συνδυασμό με τα αποκαλυπτικά λόγια που είχε πει ο έντονα σοκαρισμένος μακαριστός Νομπελίστας ιολόγος Luc Montagnier: Μη Χακάρετε το Λογισμικό του Θεού!
Που τελικά αφορά την ίδια την αρχιτεκτονική της εμπιστοσύνης μεταξύ επιστήμης, κράτους δικαίου, φαρμακοβιομηχανίας, της παγκόσμιας κοινωνίας και της προστασίας του πολίτη, που κάποιοι θέλουν να τον κάνουν άνθρωπο-ρομποκόπ ή ζόμπι; Ενόσω η Πολιτεία της Φλόριντας υποστηρίζει ότι η Pfizer παραπλάνησε τους καταναλωτές, σχετικά με την ασφάλεια, βιοασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του εμβολίου COVID-19, υποβαθμίζοντας, κατά την αγωγή, γνωστούς ή πιθανούς κινδύνους και προβάλλοντας ισχυρισμούς για την αναστολή της μετάδοσης που, σύμφωνα με το νομικό κατηγορητήριο της Πολιτείας, δεν είχαν τεκμηριωθεί επαρκώς από τις αρχικές δοκιμές. Η Pfizer απορρίπτει τις κατηγορίες. Μήπως τελικά ζούμε στην κοινωνία της Ωκεανίας Όργουελ και οδηγούμαστε στο λεγόμενο εκ του Κλάους Σβάμπ “δεν θα έχεις τίποτα και θασε ευτυχισμένος”; Αλλά πόσο ευτυχισμένος ως Ζόμπι;
Αυτό είναι το νομικό σημείο από το οποίο πρέπει να αρχίσει ένας σοβαρός βιοηθικός διάλογος: όχι από την προκαταβολική καταδίκη οποιουδήποτε, αλλά από την απαίτηση για πλήρη νομική διαφάνεια και αποδεικτική διερεύνηση, για τη βιοασφάλεια της κοινωνίας και κατά της οποιασδήποτε σύγχρονης Ωκεανίας Όργουελ και υβριδικής μορφής αντισυνταγματικής Υποχρεωτικότητας.
Η αρχή της βιοηθικής προστασίας και βιοασφάλειας.
Η ιατρική δεοντολογία στηρίζεται σε θεμελιώδεις νομικές αρχές: αυτονομία, ενημερωμένη συναίνεση, μη βλάβη, ευεργεσία και δικαιοσύνη. Η ενημερωμένη συναίνεση όμως δεν θα μπορεί να είναι πραγματικά ενημερωμένη όταν ο πολίτης θα λαμβάνει μόνο ένα σχετικό μέρος των διαθέσιμων δεδομένων που του επιτρέπει να λάβει γνώση.
Επομένως, το θεμελιώδες συνταγματικό και νομικό ερώτημα δεν είναι αν ένα εμβόλιο είναι «καλό» ή «κακό». Το επιστημονικά ορθό ερώτημα είναι: Ποια νομικά δεδομένα ήταν γνωστά σε κάθε χρονική στιγμή και πορεία της επιδημίας ή πανδημίας, ποιος τα γνώριζε, πότε τα γνώριζε, πώς αξιολογήθηκαν και τι ακριβώς γνωστοποιήθηκε στους πολίτες; Αυτή η αλληλουχία είναι αποφασιστικής σημασίας για τη βιοηθική και Βιοασφάλεια.
Μυοκαρδίτιδα: ένας υπαρκτός πλέον κίνδυνος που άραγε δεν θα πρέπει να συζητείται με ακρίβεια και στην Ελλάδα; Δεν αποτελεί πλέον ζήτημα εικασίας ότι η μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα έχουν αναγνωριστεί ως σπάνιες σοβαρές και ανεπιθύμητες ενέργειες μετά τον εμβολιασμό κατά της COVID-19. Το CDC αναφέρει ότι έχουν παρατηρηθεί συχνότερα σε εφήβους και νεαρούς άνδρες, ιδιαίτερα μετά τη δεύτερη δόση του εμβολίου mRNA.
Αυτό δεν σημαίνει επιστημονικά ότι κάθε καρδιακό επεισόδιο μετά τον εμβολιασμό mRNA θα προκλήθηκε από το εμβόλιο αυτό. Η νομική διάκριση μεταξύ χρονικής συσχέτισης και αιτιότητας είναι θεμελιώδης στην επιδημιολογία. Ακριβώς γι’ αυτό η βιοηθική και Βιοασφάλεια απαιτεί κάτι περισσότερο από γενικές διαβεβαιώσεις περί «ασφάλειας». Απαιτεί ενημέρωση για τη συχνότητα, την ηλικιακή ομάδα, το φύλο, τους παράγοντες κινδύνου και τη σχέση ευρύτερα κινδύνου – οφέλους.
Εγκυμοσύνη: εκεί απαιτείται ακόμη μεγαλύτερη επιστημονική και νομική αυστηρότητα. Η αγωγή της Φλόριντας υποστηρίζει ότι η Pfizer είχε λόγους να γνωρίζει για πιθανούς κινδύνους κατά την εγκυμοσύνη και αναφέρεται ειδικά σε αποβολές πρώτου τριμήνου!
Αυτό αποτελεί νομικό ισχυρισμό της αγωγής και όχι δικαστικά αποδεδειγμένο γεγονός. Παράλληλα, το CDC αναφέρει ότι μελέτες σε περισσότερες από ένα εκατομμύριο εγκύους δεν έδειξαν αυξημένο κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού, θνησιγένειας ή συγγενών ανωμαλιών από τον εμβολιασμό κατά την εγκυμοσύνη.
Αλλά ούτε και το αντίστροφο είναι αποδεκτό: η επίκληση μιας γενικής στατιστικής εικόνας δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να απορρίπτεται εκ των προτέρων κάθε συγκεκριμένη περίπτωση της βλάβης. Η πραγματική βιοηθική και Βιοασφάλεια βρίσκεται ανάμεσα στις δύο αυτές υπερβολές.
Από την ιατρική ασφάλεια στη γεωπολιτική βιοασφάλεια. Η πανδημία απέδειξε ότι η υγεία δεν είναι πλέον αποκλειστικά και μόνο ένα παραδοσιακό ιατρικό ζήτημα.
Τα εμβόλια, τα φάρμακα, οι πρώτες ύλες, οι αλυσίδες εφοδιασμού, οι πατέντες, οι διεθνείς οργανισμοί, οι κρατικές συμβάσεις και η πρόσβαση σε βιοϊατρική τεχνολογία συναποτελούν στοιχεία της γεωπολιτικής βιοασφάλειας.
Η πανδημία δημιούργησε ένα νέο πεδίο: τη γεωπολιτική της βιοϊατρικής εξάρτησης και εθνικής Βιοασφάλειας. Όταν λίγες πολυεθνικές επιχειρήσεις κατέχουν κρίσιμη τεχνογνωσία και όταν τα κράτη εξαρτώνται από περιορισμένο αριθμό παραγωγών για προϊόντα ζωτικής σημασίας, η υγειονομική βιοπολιτική αποκτά αναπόφευκτα επίκαιρη στρατηγική διάσταση.
Το ερώτημα επομένως για την Ελλάδα και την Ευρώπη είναι ευρύτερο: Μπορεί μια δημοκρατική κοινωνία και ένα ισχυρό κράτος δικαίου να διασφαλίσει την υγειονομική της αυτονομία χωρίς να απομονωθεί από τη διεθνή επιστημονική συνεργασία;
Η απάντηση προϋποθέτει ευρωπαϊκή και εθνική επένδυση στην έρευνα, στην παραγωγή φαρμακευτικών, βιοχημικών και βιοτεχνολογικών προϊόντων, στην ανεξάρτητη αξιολόγηση των κινδύνων και του οφέλους και στη διαφάνεια των δεδομένων.
Η ασφάλεια και Βιοασφάλεια δεν μπορεί να σημαίνει σιωπή. Η μεγαλύτερη βιοηθική πρόκληση της πανδημίας ίσως δεν ήταν μόνο η διαχείριση ενός νέου ιού, αλλά η ανακάλυψη των κενών.
Ήταν η σκληρή διαχείριση της αβεβαιότητας. Σε μια νέα υγειονομική κρίση, η επιστημονική γνώση θα εξελίσσεται. Οι οδηγίες μπορεί να μεταβάλλονται. Νέα δεδομένα θα εμφανίζονται. Αυτό είναι το φυσιολογικό. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν η προσωρινή επιστημονική γνώση και τα πειραματικά σκευάσματα παρουσιάζονται ως μια απόλυτη βεβαιότητα των λεγόμενων Ειδικών. Η επιστήμη δεν χάνει την αξιοπιστία της επειδή παραδέχεται την αβεβαιότητα. Την χάνει όταν η αβεβαιότητα αποκρύπτεται και δημιουργεί το κενό της Βιοασφάλειας. Γι’ αυτό η νομική αρχή της διαφάνειας πρέπει να αφορά όχι μόνο τις φαρμακευτικές εταιρείες, αλλά και όλα τα σύγχρονα κράτη, τους ρυθμιστικούς οργανισμούς, τα πανεπιστήμια, τους λεγόμενους Ειδικούς και τους διεθνείς οργανισμούς που ενεργούν για ένα αληθινό κράτος δικαίου.
Το πραγματικό διακύβευμα. Η υπόθεση της Φλόριντας δεν έχει ακόμη κριθεί δικαστικά. Οι ισχυρισμοί της Πολιτείας θα πρέπει να εξεταστούν με βάση τα έγγραφα, τα επιστημονικά δεδομένα, τις εσωτερικές επικοινωνίες, τις κλινικές μελέτες και τα επιδημιολογικά στοιχεία.
Αλλά ανεξάρτητα από την τελική έκβαση της συγκεκριμένης δίκης, ένα θεμελιώδες παγκόσμιο μάθημα έχει ήδη αναδειχθεί: Η δημόσια υγεία δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην εμπιστοσύνη σε θεσμούς και σε λεγόμενους Ειδικούς. Πρέπει να στηρίζεται σε συνταγματικούς θεσμούς που είναι άξιοι της εμπιστοσύνης τών πολιτών. Κι εδώ είναι άξιο απορίας πως οι Έλληνες διακεκριμένοι επιστήμονες δεν μίλησαν όσο θα έπρεπε ή δεν τους δόθηκε βήμα!!
Αυτό σημαίνει ότι είναι αναγκαίος ο ανεξάρτητος έλεγχος. Σημαίνει πλήρη δημοσιοποίηση των δεδομένων. Σημαίνει διαφανή αξιολόγηση κινδύνου. Σημαίνει προστασία των ευάλωτων ομάδων. Σημαίνει και οικονομική αποζημίωση όταν αποδεικνύεται η συγκεκριμένη βλάβη. Και σημαίνει, πάνω απ’ όλα, σεβασμό στην αυτονομία του κάθε ανθρώπου.
Η βιοηθική δεν είναι αντίπαλος της επιστήμης, ούτε της βιοχημείας, ούτε της Βιοασφάλειας. Είναι ο θεσμικός μηχανισμός που υπενθυμίζει στην επιστήμη ότι στο κέντρο της βρίσκεται ο κάθε άνθρωπος. Και η γεωπολιτική ασφάλεια δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην προστασία των γεωγραφικών συνόρων. Στον 21ο αιώνα περιλαμβάνει και την ασφάλεια της υγείας, την επιστημονική ανεξαρτησία, τη βιοτεχνολογική κυριαρχία και το δικαίωμα των κοινωνιών να γνωρίζουν την αλήθεια για τους κινδύνους που τους αφορούν και τη βιοασφάλεια.
Η υπόθεση Pfizer, επομένως, πρέπει νομικά να εξεταστεί όχι ως αφορμή για νέο χάσμα ή διχασμό, αλλά ως ευκαιρία για μια βαθύτερη θεσμική συζήτηση: Ποιος ελέγχει τη βιοϊατρική εξουσία, ποιος ελέγχει αυτούς που την ελέγχουν και ποιος τελικά προστατεύει τον πολίτη; Ποιες Ελίτ κρύβονται πίσω από αυτό; Αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα της βιοηθικής, της ασφάλειας, της Βιοασφάλειας και της γεωπολιτικής της υγείας. Ενώ οι αναφορές σε αποβολές, σε θανάτους, σε Ξαφνικιτιδες και σε «εκατομμύρια θύματα» ως ισχυρισμούς της Πολιτείας της Φλόριντας, είναι πράγματι ένα πολύπλοκο νομικό αντικείμενο, για τη δικαστική διερεύνηση, που οφείλει να ανησυχήσει και την ελληνική έννομη τάξη!!
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας








