Επιμέλεια: Χρήστος Κωνσταντινίδης

Σε μια νέα αποκαλυπτική συζήτηση με τον Σερντάρ Ακινάν, η πρώην μεταφράστρια του FBI και αναλύτρια Σιμπέλ Έντμοντς ξετυλίγει το κουβάρι των διεθνών εξελίξεων, τοποθετώντας την Τουρκία στο επίκεντρο μιας “τέλειας καταιγίδας”. Στην προηγούμενη συνέντευξή της στο ίδιο κανάλι, στο Youtube, η αζεροϊρανή εξαπέλυσε “βόμβες” για Τουρκία, ΗΠΑ, Ισραήλ και Κύπρο, υποστηρίζοντας, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείας έχουν «ογκώδη αρχεία εκβιασμού κατά Ερντογάν».

“Βόμβες” πρώην αναλύτριας του FBI για Τουρκία, ΗΠΑ, Ισραήλ και Κύπρο: «Υπάρχουν ογκώδη αρχεία εκβιασμού κατά Ερντογάν»

Σε αυτήν τη συνέντευξη δεν περιορίζεται στα στενά όρια της τουρκικής πολιτικής σκηνής, αλλά συνδέει το εσωτερικό “αδιέξοδο” του Ερντογάν με τον παγκόσμιο μετασχηματισμό που καθοδηγείται από το “βαθύ κράτος” των ΗΠΑ και τις τεχνολογικές εξελίξεις.

Το Κουρδικό Ζήτημα και η Σκακιέρα του Ιράν

Η Έντμοντς υποστηρίζει ότι το πρόσφατο άνοιγμα της κυβέρνησης Ερντογάν-Μπαχτσελί προς τους Κούρδους (το λεγόμενο “άνοιγμα χωρίς τρομοκρατία”) δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια κίνηση τακτικής για την επιβίωση του καθεστώτος. Σύμφωνα με την ίδια, η Τουρκία βρίσκεται υπό πίεση να ευθυγραμμιστεί με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν.

Η αναλύτρια επισημαίνει ότι οργανώσεις όπως το PKK και το PJAK αποτελούν κρίσιμα εργαλεία για το Ισραήλ στις επιχειρήσεις κατά της Τεχεράνης. Για τον λόγο αυτό, οποιαδήποτε ουσιαστική επίλυση του κουρδικού ζητήματος εντός Τουρκίας αναβάλλεται διαρκώς, καθώς οι εξωτερικοί παίκτες επιθυμούν να διατηρήσουν αυτά τα εργαλεία ενεργά μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο με το Ιράν.

Η Παγκόσμια Κρίση ως “Μασάζ” για τη Μετάβαση στην Τεχνητή Νοημοσύνη

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες πτυχές της ανάλυσης της Έντμοντς αφορά την τρέχουσα ενεργειακή κρίση και τις αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων. Υποστηρίζει ότι η ακρίβεια και η έλλειψη πόρων χρησιμοποιούνται από το παγκόσμιο “βαθύ κράτος” ως ένας τρόπος προετοιμασίας της κοινωνίας για τις σαρωτικές αλλαγές που θα φέρει η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI).

Οι μαζικές απολύσεις σε κολοσσούς όπως η Amazon, η Microsoft και η Oracle, καθώς και η κατάρρευση αεροπορικών εταιρειών, δεν οφείλονται μόνο στην οικονομική κρίση, αλλά στην αντικατάσταση των θέσεων εργασίας από την AI. Η Έντμοντς παρομοιάζει την τρέχουσα κατάσταση με την περίοδο του COVID-19, υποστηρίζοντας ότι δημιουργείται ένα περιβάλλον ελεγχόμενου χάους ώστε οι πολίτες να αποδεχτούν νέα μοντέλα ζωής, όπως η εργασία από το σπίτι και η μειωμένη κατανάλωση, την ώρα που η μεσαία τάξη παγκοσμίως (και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ) καταρρέει.

Η Τουρκία σε Υπαρξιακό Κίνδυνο

Η Έντμοντς κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη γεωστρατηγική θέση της Τουρκίας. Υποστηρίζει ότι μετά το Ιράν, η Τουρκία είναι ο επόμενος στόχος λόγω της κομβικής της θέσης. Αν η Άγκυρα δεν ακολουθήσει μια “προληπτική” (proactive) πολιτική για να διασφαλίσει τα σύνορά της και τη σταθερότητά της, κινδυνεύει με διαμελισμό.

Σημειώνει μάλιστα ότι η ισραηλινή επιθετικότητα στη Μεσόγειο και τη Συρία δείχνει μια τάση επέκτασης που αργά ή γρήγορα θα φέρει την Τουρκία προ τετελεσμένων γεγονότων. “Δεν υπάρχει τρίτη επιλογή”, αναφέρει χαρακτηριστικά, “ή θα δράσουμε προληπτικά ή θα καταποθούμε”.

Διαφθορά και Εσωτερική Σήψη

Ο Σερντάρ Ακινάν, συμπληρώνοντας την ανάλυση της Έντμοντς, αναφέρεται στην εσωτερική σήψη της Τουρκίας, κάνοντας λόγο για “δικαστική μαφία” και ακραία περιστατικά διαφθοράς, όπου επιχειρηματίες εξαγοράζουν την ελευθερία τους με εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά.

Η Έντμοντς από την πλευρά της χρησιμοποιεί σκληρή γλώσσα για την κυβέρνηση και τις θρησκευτικές κοινότητες (tarikats) που την στηρίζουν, αποκαλώντας τους “πραγματικούς άπιστους” (kafir). Υποστηρίζει ότι η χρήση της θρησκείας ως κάλυμμα για τη διαφθορά, τον νεποτισμό και την καταπίεση του λαού αποτελεί τη μεγαλύτερη προδοσία προς τις αξίες της ίδιας της πίστης τους.

Η Ελπίδα στην “Οργανική” Αντίσταση

Παρά τη σκοτεινή εικόνα, η συνέντευξη κλείνει με ένα μήνυμα ελπίδας. Η Έντμοντς και ο Ακινάν εστιάζουν στις εικόνες απλών πολιτών –ηλικιωμένων που αντιδρούν στην αδικία, συνταξιούχων που φωνάζουν για την πείνα τους– ως τη μοναδική “οργανική” δύναμη που μπορεί να φέρει την αλλαγή.

Η αναλύτρια τονίζει ότι η λύση δεν θα έρθει από κάποιον “σωτήρα” ή από εξωτερική παρέμβαση, αλλά από την αλλαγή του ίδιου του συστήματος από τη βάση. Παρομοιάζει τη σημερινή κατάσταση με τις παραμονές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, σημειώνοντας ότι μέσα από τέτοιες περιόδους απόλυτης παρακμής γεννιούνται οι μεγάλες ιστορικές ανατροπές, όπως έγινε με την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας από τον Ατατούρκ.

Η συνέντευξη της Σιμπέλ Έντμοντς στον Σερντάρ Ακινάν προειδοποιεί ότι ο κόσμος όπως τον ξέραμε αλλάζει ραγδαία και ότι η Τουρκία, εγκλωβισμένη σε ένα διεφθαρμένο σύστημα, κινδυνεύει να χάσει το τρένο της ιστορίας αν ο λαός της δεν αντιληφθεί τη “μεγάλη εικόνα” πέρα από τις κομματικές αντιπαραθέσεις.

Οι κινήσεις της κατοχικής πλευράς στη νεκρή ζώνη δεν είναι μεμονωμένες, αλλά εντάσσονται σε ένα σχεδιασμό, που αποσκοπεί, στο τέλος, στην επέκταση των υπό κατοχή εδαφών.  Τούτο καθίσταται σαφές από όλες τις ενέργειες, που γίνονται συστηματικά και μεθοδευμένα. Παράλληλα, η κατοχική πλευρά, όχι τώρα αλλά τα τελευταία χρόνια, επιχειρεί, όπως αναφέρει, «οριστικοποίηση των συνόρων», εντάσσοντας τις ενέργειες αυτές στο στρατηγικών στόχο των δυο κράτων.

Οι μεθοδεύσεις αυτές γίνονται, στην παρούσα φάση,  με παραβιάσεις στη νεκρή ζώνη, με την πιο σοβαρή αυτή στην Πύλα, όπως συναφώς ανέφερε ο υπουργός Άμυνας, Βασίλης Πάλμας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κατοχικός στρατός διατυπώνει σε συζητήσεις με τα Ηνωμένα Έθνη, με αξιωματούχους της Ειρηνευτικής Δύναμης, τον ισχυρισμό ότι η νεκρή ζώνη, οι συγκεκριμένες περιοχές που αμφισβητούνται,  είναι δήθεν έδαφος της «ΤΔΒΚ». Αυτός ο ισχυρισμός, που προφανώς είναι εκτός συζήτησης και λογικής, διατυπώνεται για να «εδραιωθεί» η… αντίληψη αυτή. Ο ανεδαφικός και εν πολλοίς απαράδεκτος ισχυρισμός, εντάσσεται στη λογική της συντήρησης αυτού του αφηγήματος τους αλλά και του κλίματος έντασης, κρίσης.

Και χάρτης

Ο τουρκικός σχεδιασμός δεν είναι σημερινός. Η διαφορά είναι ότι σε αυτή τη φάση φαίνεται να γίνονται περισσότερα βήματα, είναι πιο συστηματικός ο κατοχικός στρατός, με συγκεκριμένες ενέργειες επιβολής τετελεσμένων. Σημειώνεται ότι το 2021, υπήρξαν κινήσεις, οι οποίες χαρακτηρίζονταν από μια λογική διχοτόμησης της νεκρής ζώνης, από την Αθηένου μέχρι Δένεια- Μάμμαρι, εκτοπίζοντας τα Ηνωμένα Έθνη. Τότε, οι πληροφορίες ανέφεραν πως είχαν διαμορφώσει και χάρτη, που παρουσιάζονταν οι προθέσεις τους.

Σύνδεση με Κυπριακό

Είναι σαφές πως ο όλος σχεδιασμός, οι ενέργειες που γίνονται επί εδάφους, «καθοδηγούνται» από τη λογική της πολιτικής των δυο κρατών. Είναι πρόδηλο ότι με τις ενέργειες που καταγράφονται στη νεκρή ζώνη, η κατοχική πλευρά επιδιώκει την οριστικοποίηση των «συνόρων» των δυο χωριστών, όπως είναι το αφήγημα τους, «κρατών». Με βάση παλαιότερες συζητήσεις με την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, ο κατοχικός στρατός ισχυρίζεται πως κάποιες περιοχές, που σήμερα έχουν καθοριστεί από το 1974 ως νεκρή ζώνη, «ανήκουν» στο ψευδοκράτος! Αυτό, βέβαια, δεν ισχύει καθώς οι περιοχές αυτές, όπως είναι γνωστό, δεν έχουν καταληφθεί από τον κατοχικό στρατό το καλοκαίρι του 1974.

Περαιτέρω, η  κατοχική πλευρά ισχυρίζεται πως πρόκειται για μια «ενδιάμεση περιοχή», η οποία σε περίπτωση διαπραγματεύσεων, θα ενταχθεί στις συζητήσεις για το εδαφικό. Δηλαδή, κατά τη συζήτηση του εδαφικού θα τεθεί και ο διαμοιρασμός της νεκρής ζώνης. Τι σημαίνει αυτό; Θα… διεκδικήσουν, κοντολογίς, κι άλλα εδάφη, πέραν από αυτά που κατέλαβαν στον πόλεμο του 1974 και έκτοτε κατέχουν. Θα είναι μέρος των συζητήσεων σε μια μελλοντική διαπραγμάτευση, εάν και εφόσον αυτή εισέλθει στο εδαφικό.

Παράλληλα με όλα αυτά, πληροφορίες αναφέρουν πως ο κατοχικός στρατός ασκεί έντονη πίεση στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Αυτή η πίεση αφορά και τη διακίνηση της στα κατεχόμενα και όπως έχουμε γράψει, αποσκοπεί να επιβάλλει στον Διεθνή Οργανισμό την υπογραφή χωριστής συμφωνίας ΟΗΕ- «ΤΔΒΚ» (SOFA). Ενόψει του γεγονότος ότι μια χωριστή συμφωνία του ΟΗΕ με το ψευδοκράτος δεν μπορεί νομικά να γίνει ( ούτε και πολιτικά), υπάρχει και ένα άλλο σενάριο, που δεν θεωρείται ότι το έχουν σκεφτεί από μόνοι τους οι Τούρκοι, αλλά είχαν και τη βοήθεια τρίτων. Τούτο αφορά το σενάριο για συνομολόγηση επιχειρησιακών διευθετήσεων (operational arrangements) μεταξύ ΟΥΝΦΙΚΥΠ και του παράνομου καθεστώτος. Αυτό επιχειρείται να συνδεθεί με τη διακίνηση και λειτουργία γενικά της Δύναμης στα κατεχόμενα.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, τα Ηνωμένα Έθνη επιχειρούν να αποτρέψουν επιδείνωση της κατάστασης επί του εδάφους. Κι αυτό γίνεται μέσα στις δυνατότητες που έχει η αποδυναμωμένη ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Ο νέος ειδικός αντιπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο, Κασίμ Ντιανιέ, καθυστέρησε  να αντιληφθεί τις τουρκικές προθέσεις. Αρχικά θεώρησε πως οι κινήσεις του κατοχικού καθεστώτος αφορούσαν διαφωνίες για τη διαχείριση του αφθώδη πυρετού! Μετά από έντονες υποδείξεις της Λευκωσίας, άλλαξε την προσέγγισή του.  Πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί πως η ΟΥΝΦΙΚΥΠ βγήκε μπροστά και λειτουργεί αποτρεπτικά, ειδικά στην Πύλα.

Από την πλευρά της, η  Κυπριακή Δημοκρατία κινείται σε διάφορα επίπεδα και καθορίζει την τακτική της. Σε πολιτικό και διπλωματικό γίνονται διάφορες κινήσεις προς Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως η Λευκωσία έχει διαμορφώσει παράλληλα κάποια μέτρα, που θεωρεί πως θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά και θα προκαλέσουν κόστος στο κατοχικό καθεστώς.

Ταυτόχρονα, οι  τουρκικές κινήσεις και παραβιάσεις παρακολουθούνται από την Εθνική Φρουρά.

Η σκόνη από τις παραβιάσεις «αγγίζουν» τις συζητήσεις για τα ΜΟΕ

Η επιμονή του απερχόμενου Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, να αφήσει στον διάδοχο του μια διαδικασία στο Κυπριακό και πιθανότατα και ένα πλαίσιο συζήτησης  ως κληρονομιά, φαίνεται ότι περνά και θα περάσει μέσα από μεγάλες δοκιμασίες. Η φιλοδοξία αυτή του κ. Γκουτέρες, αν και λογικά θεωρείται εφικτή, αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες, λόγω των εξελίξεων επί του εδάφους,  όπως αυτές καταγράφονται με τις ενέργειες της κατοχικής δύναμης, στη νεκρή ζώνη. Παράλληλα, είναι σαφές ότι  πρέπει να μπουν στην εξίσωση  και τα όσα διαδραματίζονται στην ευρύτερη περιοχή. Εξελίξεις, που διαμορφώνουν ένα νέο σκηνικό, το οποίο επηρεάζει και άλλα διεθνή ζητήματα, όπως είναι το Κυπριακό.

Προ ημερών βρισκόταν στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, η Προσωπική Απεσταλμένη του Γ.Γ. στο Κυπριακό, Μαρία Άνχελα Ολγκίν, η οποία συναντήθηκε και με τον Αντόνιο Γκουτέρες. Οι δυο αξιολόγησαν τα δεδομένα και συμφώνησαν στο γενικό πλαίσιο δράσης, αξιολογώντας και  τα όσα διαδραματίζονται στο νησί, με βάση την ενημέρωση που τυγχάνουν από την Κύπρο. Σε αυτό που έχουν συμφωνήσει, είναι ότι  ο Διεθνής Οργανισμός είναι δεσμευμένος να προσπαθήσει ώστε να αρχίσει μια διαδικασία διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό και σε αυτή τη βάση εργάζονται όλοι. Αυτό θα γίνει, όπως εκτιμάται, με πρώτο σημαντικό σταθμό, την πραγματοποίηση μιας άτυπης Πενταμερής Διάσκεψης για το Κυπριακό, που χρονικά θα πρέπει να τοποθετείται τον Σεπτέμβριο. Εκτιμάται ότι  η άτυπη Πενταμερής στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Μέχρι τότε ενδέχεται να έλθει στο νησί η κ. Ολγκίν, πολύ πιθανόν τον Ιούλιο, για να προετοιμάσει το έδαφος και να αξιολογήσει τα δεδομένα, όπως διαμορφώνονται.

Είναι σαφές πως στην προσπάθεια συντήρησης μια κινητικότητας, οι όποιες συζητήσεις επικεντρώνονται στα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Είναι η εύκολη οδός για να μην ανακηρυχθεί αδιέξοδο ή να συνεχισθούν οι όποιες  συζητήσεις, την ώρα κατά την οποία τα σημαντικά βήματα πάγωσαν εν πολλοίς με πρωτοβουλία της κ. Ολγκίν και την ενθάρρυνση της κατοχικής πλευράς. Με τη γνωστή δικαιολογία ότι δεν μπορούν να γίνουν διαπραγματεύσεις στη διάρκεια της κυπριακής Προεδρίας της Ε.Ε. ( πρώτο εξάμηνο 2026)  αλλά και ενόψει του γεγονότος ότι θα διεξαχθούν βουλευτικές εκλογές στις 24 Μαΐου στην Κύπρο!

Ωστόσο, τι συζητήσεις μπορούν να διεξαχθούν, έστω και ΜΟΕ,  όταν η κατοχική Τουρκία προχωρεί μεθοδευμένα με ενέργειες στη νεκρή ζώνη να επιβάλλει νέα τετελεσμένα; Μπορεί να συζητείται, για παράδειγμα, η διάνοιξη νέων διόδων διέλευσης ένθεν κακείθεν της γραμμής κατοχής και να σημειώνονται παραβιάσεις στη νεκρή ζώνη; Προφανώς και δεν είναι εύκολο, αν όχι αδύνατο, να γίνονται παράλληλες συζητήσεις, όταν επιχειρείται επιβολή νέων τετελεσμένων. Θα είναι ως να κρύβονται οι προκλήσεις κάτω από το χαλί και όλοι να σφυρίζουν αδιάφορα. Η Λευκωσία δεν έχει τέτοια πρόθεση.

Είναι  σαφές ότι η έλλειψη διαδικασίας, προσφέρει στην κατοχική πλευρά, ευκαιρία για προώθηση τετελεσμένων επί του εδάφους. Και αυτό γίνεται διαχρονικά.

Κώστας Βενιζέλος

Γράφει ο Απόστολος Αποστολόπουλος

Δεν είμαι παγερά αδιάφορος αλλά δεν καίγομαι κιόλας αν θα πέσει ο Μητσοτάκης ή αν θα κάνει και τρίτη θητεία. Πιστεύω ότι όσοι προσπαθούν να φύγει ο Μητσοτάκης είναι όσοι ελπίζουν να έχουν κέρδος από τους επόμενους.

Μετά την χούντα έχουμε βολευτεί, παρά τις γκρίνιες, και γι΄αυτό κρατιέται ακόμα ο Μητσοτάκης παρά τα λάθη, κυρίως από αλαζονεία.

Για τα εσωτερικά προβλήματα βρήκαμε λύσεις τύπου διευρυμένου ΟΠΕΚΕΠΕ, σπέσιαλ έκδοση του «μαζί τα φάγαμε». Για τα εξωτερικά λύση έδωσε ο Σημίτης με την γνωστή ερώτηση: Πόλεμο θέλετε; Ο Μητσοτάκης υιός, βρήκε τις απαντήσεις. Στο εσωτερικό μοίρασε χρήμα, όχι πολύ ώστε να έχει το πόπολο στην προσμονή. Στα εξωτερικά ποιος ασχολείται και ποιος καταλαβαίνει περί των χωρικών υδάτων… Σχετικά θυμίζω ότι ο αείμνηστος Μολυβιάτης έλεγε πως «ότι χάθηκε με πόλεμο μόνο με πόλεμο ξανακερδίζεται». Πόλεμο θέλετε; έλεγε ο Σημίτης και μας γύριζε στη σωφροσύνη. Τη σωφροσύνη που ζούμε σαν τα αρνάκια που δεν ξέρουν ότι, αλλοίμονό τους, (και αλλοίμονό μας) έρχεται αργά ή γρήγορα το Πάσχα. Ζούμε ευτυχισμένοι με τις υποσχέσεις Μακρόν. Και όταν η Ευρωπαία Κοβέσι χαλάει τη σούπα βγαίνει η Λιάνα από τη εφεδρεία και αποκαθιστά την τάξη. Ποιον ξέχασε ο Μητσοτάκης και πέφτει τόσο χρήμα στις δημοσκοπήσεις;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλλιέργησε το πνεύμα του εφησυχασμού ευφυώς παρέχοντας πενταροδεκάρες (αυτό το «Κυριάκος» αντί του «Κύριος» είναι εύρημα, δημιουργώντας οικειότητα, λέμε τώρα). Ταυτόχρονα, στα λεγόμενα «Εθνικά», καλλιέργησε τον εφησυχασμό έχοντας ρεζέρβα, ως αρμόδιο επί των Όπλων, ένα κύριο που παριστάνει ώρες-ώρες τον «άγριο νταή» τόσο ώστε να τηρεί εν ζωή, ευλαβικά, την ερώτηση Σημίτη «μα πόλεμο θέλετε»; Λες και η μόνη απάντηση στον γείτονα που μας απειλεί αν ρίξουμε ένα καλώδιο στα νερά μας είναι ο πόλεμος αλά Ιράν.

Πάντως Μητσοτάκης-Ερντογάν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το παράδειγμα των Α. Παπανδρέου-Οζάλ που, ακολουθώντας υπόδειξη του Κίσινγκερ, προκάλεσαν το 1987 τεχνητή (ψευδή) κρίση στο Αιγαίο με συνέπεια να αρχίσουν ελληνοτουρκικές συνομιλίες. Τώρα μια τέτοια κρίση θα συσπείρωνε εκλογικά την πλευρά Μητσοτάκη.

Ο λαός, λένε, «κουκιά βλέπει, κουκιά μαρτυράει». Να θυμόμαστε κι αυτό του προσγειωμένου Βάρναλη για τον «καλό λαό», που λέει «φρόνιμα και τακτικά πάω με ‘κείνον που νικά». Τα είπαμε, λοιπόν, για τον Μητσοτάκη. Οι άλλοι;

Για κάθε αξιόλογη αλλαγή πρέπει, λέω, να ερωτηθεί ο «Αμερικανός φίλος», παρά το ότι σημαντικοί φίλοι μου δεν συμφωνούν. Ήταν, παλαιότερα, κοινή βάσιμη πεποίθηση στους δημοσιογράφους, ότι ορισμένα Υπουργεία ήταν «άβατα», τους Υπουργούς διόριζαν έξωθεν γνωστοί «φίλοι».

Ίσως τώρα οι φίλοι μας δεν καίγονται μεν να αλλάξουμε ντε και καλά αρχηγό αλλά αν βρεθεί κάποιος, εκτός της σαβούρας των προθύμων, δεν θα είχαν αντίρρηση. Αλλά τοιούτος διάδοχος δεν ανευρίσκεται. Θα δούμε σύντομα αν ξεσκονιστεί κάποιος από το σωρό των ημιθανών που βγάζουν με το ζόρι το κεφάλι έξω από ύδατα της ανυπαρξίας και της λησμονιάς-στις δημοσκοπήσεις. Εκεί απ’ όλα έχει ο μπαξές: Κυρίες που ξελαρυγγιάζονται και σταματημό δεν έχουν, άλλους με αλοιφές διά πάσαν νόσο και, να μην τρώμε τον χρόνο σας, κορυφαίο το γνωστό κουτσό άλογο που το σπρώχνουν από στεριά και θάλασσα αλλά δεν τραβάει και φαίνεται έχει μυριστεί πως αυτή η κούρσα μπορεί να του βγει ξινή.

Οι υποψήφιοι πάσχουν, οι χορηγοί πάσχουν, οι επιλογές τους πάσχουν, η χώρα πάσχει. Το χειρότερο δεν είναι τι θα γίνει αν, ως συνήθως, πάμε τυφλοί και απροετοίμαστοι στο μέλλον. Το χειρότερο είναι ότι θα έχουν προετοιμαστεί οι παλιοί, γνωστοί «φίλοι». Ως συνήθως.