ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
ISW: Η Ρωσία τον Απρίλιο έχασε έδαφος στην Ουκρανία για πρώτη φορά από το 2023
Έπειτα από τέσσερα και πλέον χρόνια πολέμου ευρείας κλίμακας, σφοδρές μάχες συνεχίζονται ακατάπαυστα στο μέτωπο, ενώ οι δύσκολες διπλωματικές διαπραγματεύσεις ανεστάλησαν από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Η περιοχή που ελέγχεται από τους Ρώσους στην Ουκρανία μειώθηκε κατά 120 τετραγωνικά χιλιόμετρα τον Απρίλιο, κάτι που δεν είχε συμβεί ξανά μετά την ουκρανική αντεπίθεση το καλοκαίρι του 2023, σύμφωνα με ανάλυση από το Γαλλικό Πρακτορείο των στοιχείων του Ινστιτούτου για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW).
Έπειτα από τέσσερα και πλέον χρόνια πολέμου ευρείας κλίμακας, σφοδρές μάχες συνεχίζονται ακατάπαυστα στο μέτωπο, ενώ οι δύσκολες διπλωματικές διαπραγματεύσεις ανεστάλησαν από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Η Μόσχα πρότεινε πρόσφατα μια σύντομη εκεχειρία για τις εορταστικές εκδηλώσεις την 9η Μαΐου, στη Ρωσία, της νίκης των Σοβιετικών επί της ναζιστικής Γερμανίας, ενώ το Κίεβο ζητεί παρατεταμένη εκεχειρία για να ευνοηθούν οι διαπραγματεύσεις, κάτι που το Κρεμλίνο αρνείται.
Η υποχώρηση των δυνάμεων της Μόσχας που αναφέρει το ISW δεν είναι ωστόσο συνολική: Ρώσοι στρατιωτικοί παραμένουν σε θέσεις όπου έχουν διεισδύσει στα τρία τέταρτα των περιοχών όπου η Ουκρανία έχει ανακτήσει έδαφος.
Ο ρωσικός στρατός στέλνει συνεχώς μικρές ομάδες στρατιωτών για να λαμβάνουν θέση σε τμήματα του μετώπου, το οποίο αποτελείται από μεταβαλλόμενες ζώνες πλάτους χιλιομέτρων, που συνεχώς εκτίθενται σε επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών, και κρύβονται εκεί για να διευκολύνουν στη συνέχεια την προώθηση του μεγαλύτερου μέρους των στρατευμάτων.
Αυτές οι επιχειρήσεις διείσδυσης σε περιοχές που η Ρωσία δεν ελέγχει πλήρως δεν περιλαμβάνονται στις εκτιμήσεις των εδαφών που κατέχει το κάθε στρατόπεδο.
Το κέρδος του Κίεβου είναι η συνέχιση της επιβράδυνσης της ρωσικής προώθησης από τον Δεκέμβριο του 2025, σε σημείο που οι δυνάμεις της Μόσχας δεν είχαν καταγράψει σχεδόν καμία πρόοδο σε ουκρανικό έδαφος τον Μάρτιο (23 km2).
“Οι ουκρανικές χερσαίες αντεπιθέσεις και τα πλήγματα μέσης εμβέλειας, ο αποκλεισμός της χρήσης από ρωσικές δυνάμεις των τερματικών Starlink στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2026, και η καταστολή του Telegram από το Κρεμλίνο επιδείνωσαν τα υφιστάμενα προβλήματα στις τάξεις του ρωσικού στρατού”, δηλώνει το ινστιτούτο.
Επισημαίνει επίσης μια πιθανή επίπτωση των “εποχιακών τάσεων” με το λιώσιμο των πάγων που είχαν σχηματιστεί σε εδάφη και με τις βροχοπτώσεις της άνοιξης που “επιδεινώνουν τις συνθήκες” μετακίνησης των στρατευμάτων.
Τον Απρίλιο, χωρίς να σημειώσει μεγάλη πρόοδο, ο ουκρανικός στρατός κατάφερε να προωθηθεί σε διάφορα μέρη κατά μήκος της γραμμής του μετώπου: περίπου 40 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε καθεμιά από τις τρείς περιοχές της Ζαπορίζια, του Χαρκόβου και του Ντονέτσκ. Η Ρωσία ωστόσο κατέλαβε μερικά τετραγωνικά χιλιόμετρα ανατολικά του Κραματόρσκ (Ντονέτσκ).
Οι εκτιμήσεις αυτές αποκλείουν επίσης την προώθηση που δηλώνει ότι έχει σημειώσει η ρωσική πλευρά, την οποία ούτε επιβεβαιώνει ούτε αρνείται το ISW, που συνεργάζεται με το Critical Threats Project (βραχίονα του American Enterprise Institute (AEI), άλλο αμερικανικό κέντρο αναλύσεων που ειδικεύεται στη μελέτη των συγκρούσεων.
Παρότι τα ουκρανικά κέρδη τον Απρίλιο είναι τα πρώτα που καταγράφονται τα τελευταία δυόμιση χρόνια, παραμένουν οριακά: 120 km² δεν αντιπροσωπεύουν παρά το 0,02% του ουκρανικού εδάφους συμπεριλαμβάνοντας την Κριμαία και το Ντονμπάς.
Περισσότερα από τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η Ρωσία κατέχει λίγο περισσότερο από το 19% της χώρας, εκ του οποίου το 7% στην Κριμαία και στις περιοχές της βιομηχανικής λεκάνης του Ντονμπάς, που ήταν ήδη υπό ρωσικό έλεγχο ή υπό τον έλεγχο φιλορώσων αυτονομιστών πριν από την εισβολή του Φεβρουαρίου του 2022. Το μεγαλύτερο μέρος της ρωσικής προώθησης στην Ουκρανία καταγράφηκε τις πρώτες εβδομάδες της σύγκρουσης.
Αναλύσεις
Μάζης: Η παγίδα που ετοίμασε η Τουρκία στην Ελλάδα
Μια πολυεπίπεδη ανάλυση της διεθνούς ασφάλειας, εστιάζοντας στη Μέση Ανατολή και τη θέση της Ελλάδας στο νέο γεωπολιτικό περιβάλλον από τον καθηγητή Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας Ιωάννη Μάζη
Στη παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική», ο Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής του ΕΚΠΑ, Ιωάννης Μάζης, προχώρησε σε μια πολυεπίπεδη ανάλυση της διεθνούς ασφάλειας, εστιάζοντας στη Μέση Ανατολή και τη θέση της Ελλάδας στο νέο γεωπολιτικό περιβάλλον.
Η Σύγκρουση Ιράν – Ισραήλ και ο «Μεγάλος Παίκτης»
Ο κ. Μάζης χαρακτήρισε τη σύγκρουση μεταξύ Ιράν και Ισραήλ ως μια «ελεγχόμενη κλιμάκωση», σημειώνοντας ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν επιθυμεί αυτή τη στιγμή έναν ολοκληρωτικό πόλεμο. Ωστόσο, επισήμανε ότι το Ιράν έχει καταφέρει να αναβαθμίσει τη θέση του ως περιφερειακή δύναμη, χρησιμοποιώντας τους πληρεξουσίους του (proxies) όπως η Χεζμπολάχ και οι Χούθι.
-
Ο ρόλος των ΗΠΑ: Ο καθηγητής υπογράμμισε ότι η Ουάσιγκτον προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ της στήριξης του Ισραήλ και της αποφυγής μιας γενικευμένης ανάφλεξης που θα παρέσυρε τις αμερικανικές δυνάμεις σε μια νέα πολυετή σύγκρουση.
-
Η πυρηνική απειλή: Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, με τον κ. Μάζη να εκτιμά ότι το Ιράν βρίσκεται πλέον στο κατώφλι της απόκτησης πυρηνικών όπλων, γεγονός που αλλάζει άρδην τη στρατηγική εξίσωση στην περιοχή.
Ελληνοτουρκικά: «Ηρεμία» με αστερίσκους
Αναφορικά με τη σχέση Αθήνας και Άγκυρας, ο Ιωάννης Μάζης εμφανίστηκε επιφυλακτικός απέναντι στο κλίμα των «ήρεμων νερών».
-
Η στρατηγική της Τουρκίας: Η Άγκυρα, σύμφωνα με τον καθηγητή, δεν έχει εγκαταλείψει καμία από τις αναθεωρητικές της βλέψεις (Γαλάζια Πατρίδα, αποστρατικοποίηση νησιών). Απλώς χρησιμοποιεί την περίοδο ηρεμίας για να ανασυντάξει την οικονομία της και να εξασφαλίσει εξοπλιστικά προγράμματα από τη Δύση (π.χ. F-16).
-
Η θέση της Ελλάδας: Τόνισε την ανάγκη για συνεχή αποτρεπτική ισχύ και διπλωματική εγρήγορση. Επισήμανε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να διολισθήσει σε μια λογική «συνεκμετάλλευσης» του Αιγαίου υπό την πίεση διεθνών παραγόντων, καθώς αυτό θα ισοδυναμούσε με απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Η Γεωπολιτική της Ενέργειας
Ως ειδικός στην οικονομική γεωγραφία, ο κ. Μάζης ανέλυσε τη σημασία των ενεργειακών δρόμων. Η Ελλάδα, μέσω των αγωγών και των σταθμών LNG (όπως της Αλεξανδρούπολης), αναδεικνύεται σε κρίσιμο ενεργειακό κόμβο για την Ευρώπη, προσφέροντας εναλλακτική λύση στην εξάρτηση από τη Ρωσία.
Ωστόσο, προειδοποίησε ότι η ασφάλεια αυτών των υποδομών συνδέεται άμεσα με την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και την ισχύ του διεθνούς δικαίου της θάλασσας (UNCLOS).
Συμπέρασμα
Η παρέμβαση του Ιωάννη Μάζη στη «Ναυτεμπορική» έκλεισε με ένα μήνυμα ρεαλισμού: Ο κόσμος εισέρχεται σε μια φάση πολυπολικότητας, όπου οι παραδοσιακές συμμαχίες δοκιμάζονται. Η Ελλάδα οφείλει να κινείται με άξονα το εθνικό συμφέρον, αποφεύγοντας τις «σειρήνες» ενός εύκολου κατευνασμού που μπορεί να αποβεί μοιραίος μακροπρόθεσμα.
Αναλύσεις
Operation Economic Fury: Η Ουάσινγκτον χτυπά το οικονομικό δίκτυο Ιράν – Κίνας μετά τον αποκλεισμό του Ορμούζ
Η Ουάσινγκτον δεν χτυπά μόνο τους Φρουρούς της Επανάστασης. Χτυπά το εργαστήριο οικονομικής παράκαμψης που η Κίνα έχτιζε για την επόμενη μεγάλη σύγκρουση.
Μετά την παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, η αντιπαράθεση ΗΠΑ – Ιράν δεν σταματά. Αλλάζει πεδίο. Από το στρατιωτικό μέτωπο περνά στο οικονομικό, με την Ουάσινγκτον να επιχειρεί να διαλύσει την αρχιτεκτονική που επέτρεπε για χρόνια στους Φρουρούς της Επανάστασης να χρηματοδοτούνται μέσω σκιωδών δικτύων, λαθραίων διαδρομών πετρελαίου και κινεζικών διυλιστηρίων.
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο χαρακτήρισε τα Στενά του Ορμούζ «οικονομικό πυρηνικό όπλο», περιγράφοντας έτσι τη στρατηγική πρόθεση των IRGC: να κρατούν υπό απειλή το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη και να το χρησιμοποιούν ως μοχλό πίεσης απέναντι στις διεθνείς αγορές και την ίδια την Ουάσινγκτον.
Η ανάλυση της Ζινέμπ Ριμπούα, αναλύτριας του Hudson Institute στο Sky News Australia υποστηρίζει ότι το Ιράν δεν πρόλαβε να χρησιμοποιήσει αυτό το «όπλο», καθώς ο ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ στα Στενά του Ορμούζ αφαίρεσε από τους Φρουρούς της Επανάστασης το βασικό τους εργαλείο εκβιασμού. Πλέον, η επιχείρηση Operation Economic Fury έρχεται να μετατρέψει την αποτυχία αυτή σε βαθύτερο στρατηγικό πλήγμα για την Τεχεράνη.
Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η κατάπαυση των στρατιωτικών επιχειρήσεων δεν σημαίνει κατάπαυση της σύγκρουσης. Η οικονομική εκστρατεία συνεχίζεται με πλήρη ένταση, στοχεύοντας όχι μόνο τα ιρανικά χρηματοδοτικά δίκτυα, αλλά και την κινεζική βιομηχανική και χρηματοοικονομική αρχιτεκτονική που τα στήριζε.
Σύμφωνα με την ανάλυση, οι Φρουροί της Επανάστασης είχαν χτίσει επί δεκαετίες ένα σύνθετο δίκτυο από εταιρείες-βιτρίνες, πλοία με μεταβαλλόμενες ταυτότητες, σκιώδεις τραπεζικούς διαύλους και ενδιάμεσους τρίτων χωρών. Αυτό το σύστημα επέτρεπε στα έσοδα από το πετρέλαιο να συνεχίζουν να ρέουν, ακόμη και όταν επιβάλλονταν νέες κυρώσεις.
Η Ουάσινγκτον, στο παρελθόν, χτυπούσε μεμονωμένους κόμβους του δικτύου. Η Τεχεράνη απορροφούσε το πλήγμα και έβρισκε νέες διαδρομές. Αυτή τη φορά, όμως, η αμερικανική πίεση στρέφεται κατά της ίδιας της αρχιτεκτονικής παράκαμψης των κυρώσεων, όχι απλώς κατά επιμέρους προσώπων ή εταιρειών.
Εδώ μπαίνει στο κάδρο η Κίνα. Κατά την ανάλυση, το σύστημα αυτό επιβίωσε επειδή το Πεκίνο δημιούργησε την υποδομή που το στήριζε. Η Κίνα φέρεται να παρείχε χρηματοδοτικούς μηχανισμούς, μεθόδους απόκρυψης της προέλευσης του ιρανικού αργού, εναλλαγές ταυτοτήτων πλοίων και πληρωμές μέσω τρίτων χωρών.
Καθοριστικό ρόλο είχαν τα μικρότερα κινεζικά διυλιστήρια, τα λεγόμενα teapot refineries, τα οποία απορροφούσαν μεγάλο μέρος των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου προς την Κίνα. Οι συναλλαγές αυτές, σύμφωνα με το κείμενο, γίνονταν σε δολάρια και έδιναν στους IRGC σκληρό νόμισμα για τη χρηματοδότηση πυραύλων, drones και μεταφοράς όπλων σε περιφερειακούς πληρεξουσίους.
Η πιο σοβαρή διάσταση, όμως, αφορά την Ταϊβάν. Η ανάλυση υποστηρίζει ότι ο Σι Τζινπίνγκ χρησιμοποίησε το Ιράν ως «πεδίο δοκιμών» για τεχνικές παράκαμψης κυρώσεων, τις οποίες το Πεκίνο θα μπορούσε να ενεργοποιήσει σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα αν οι ΗΠΑ πίεζαν άμεσα κινεζικά ζωτικά συμφέροντα.
Η σχέση Ιράν – Κίνας, επομένως, δεν παρουσιάζεται απλώς ως εμπορική. Παρουσιάζεται ως στρατηγικό εργαστήριο. Κάθε επιτυχημένη μεταφορά ιρανικού πετρελαίου δεν έδινε μόνο χρήμα στην Τεχεράνη. Δοκίμαζε ταυτόχρονα την αντοχή ενός συστήματος οικονομικής παράκαμψης που θα μπορούσε κάποτε να χρησιμοποιηθεί από την Κίνα.
Στο πλαίσιο της νέας αμερικανικής πίεσης, το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ επέβαλε κυρώσεις σε 35 οντότητες και πρόσωπα που φέρονται να διαχειρίζονται την ιρανική σκιώδη τραπεζική αρχιτεκτονική, ενώ ταυτόχρονα στοχοποίησε 19 πλοία του σκιώδους στόλου.
Το μήνυμα είναι διπλό: προς την Τεχεράνη ότι δεν υπάρχει πλέον ασφαλές παράθυρο ανασύνταξης και προς το Πεκίνο ότι οι ΗΠΑ έχουν αρχίσει να χαρτογραφούν και να αποδομούν τους μηχανισμούς που η Κίνα δοκίμαζε μέσω Ιράν.
Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν το κεντρικό γεωοικονομικό διακύβευμα. Από εκεί διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου, κάτι που σημαίνει ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αφορά την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, την Ευρώπη και κάθε οικονομία που εξαρτάται από την ασφαλή ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο.
Γι’ αυτό η Ουάσινγκτον παρουσιάζει την Operation Economic Fury όχι ως στενά αμερικανική επιχείρηση, αλλά ως κίνηση υπέρ ολόκληρου του συμμαχικού συστήματος. Αν οι Φρουροί της Επανάστασης μπορούν να μετατρέψουν το Ορμούζ σε όπλο, τότε απειλείται συνολικά η παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια.
Ο δηλωμένος στόχος της επιχείρησης είναι να εξαναγκαστούν οι IRGC να εγκαταλείψουν το πυρηνικό πρόγραμμα και τις επαναστατικές φιλοδοξίες τους στην περιοχή. Το αν αυτό θα επιτευχθεί παραμένει αβέβαιο.
Αυτό που ήδη συμβαίνει, όμως, είναι η αποδόμηση ενός δικτύου που δεν ανήκε μόνο στην Τεχεράνη. Ανήκε και στη στρατηγική υπομονή του Πεκίνου.
Με άλλα λόγια, αυτό που φαίνεται ως οικονομική εκστρατεία κατά του Ιράν είναι ταυτόχρονα και προειδοποιητικό χτύπημα κατά της Κίνας. Η Ουάσινγκτον δεν χτυπά μόνο τους Φρουρούς της Επανάστασης. Χτυπά το εργαστήριο οικονομικής παράκαμψης που η Κίνα έχτιζε για την επόμενη μεγάλη σύγκρουση.
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
Σκληρή παρέμβαση Μεϊχανετσίδη για την πλατεία Μπουτάρη: «Προσβολή στη μνήμη της Θεσσαλονίκης»
Στο επίκεντρο της κριτικής του βρίσκεται η στάση του Γιάννη Μπουτάρη απέναντι σε θέματα ιστορικής μνήμης, ιδίως σε σχέση με τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1913-1923.
Έντονη αντίδραση προκαλεί η απόφαση ονοματοδοσίας πλατείας στη Θεσσαλονίκη προς τιμήν του πρώην δημάρχου Γιάννη Μπουτάρη, με τον Βασίλη Μεϊχανετσίδη, Δρ Καν. Δικαίου του ΕΚΠΑ, μεταδιδακτορικό ερευνητή και διδάσκοντα στο ίδιο πανεπιστήμιο, να παρεμβαίνει δημόσια με ιδιαίτερα αιχμηρό σχολιασμό.
Ο κ. Μεϊχανετσίδης χαρακτηρίζει την απόφαση «απρεπή» για τη Θεσσαλονίκη, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική και ηθική παρακαταθήκη του πρώην δημάρχου υπήρξε, κατά την άποψή του, «αμφιλεγόμενη έως προδήλως αρνητική» σε σειρά ζητημάτων. Στο επίκεντρο της κριτικής του βρίσκεται η στάση του Γιάννη Μπουτάρη απέναντι σε θέματα ιστορικής μνήμης, ιδίως σε σχέση με τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1913-1923.
Ο πανεπιστημιακός εστιάζει κυρίως σε παλαιότερη δημόσια δήλωση του Γιάννη Μπουτάρη για τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, την οποία θεωρεί βαθιά προσβλητική για τη συλλογική εθνική μνήμη, για τα θύματα της Γενοκτονίας και για τους απογόνους τους. Κατά τον ίδιο, η συγκεκριμένη αναφορά δεν μπορεί να προσπεραστεί ούτε να εξωραϊστεί, καθώς αφορά ένα πρόσωπο που συνδέεται ιστορικά με τον κεμαλικό εθνικισμό και με τις διώξεις σε βάρος ελληνικών, αρμενικών και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής.
Ο κ. Μεϊχανετσίδης θέτει το ερώτημα κατά πόσο μια πόλη όπως η Θεσσαλονίκη, η οποία αποτέλεσε καταφύγιο για χιλιάδες πρόσφυγες και απογόνους επιζώντων των γενοκτονικών διώξεων, μπορεί να τιμά δημόσια έναν πολιτικό που, σύμφωνα με την κριτική του, προσέβαλε ευθέως αυτήν τη μνήμη. Όπως σημειώνει, η Θεσσαλονίκη δεν είναι μια οποιαδήποτε πόλη, αλλά ένας ιστορικός χώρος όπου συναντήθηκαν οι μνήμες της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Ανατολικής Θράκης και των κοινοτήτων που ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες.
Στην παρέμβασή του, ο κ. Μεϊχανετσίδης ασκεί κριτική και σε όσους, όπως υποστηρίζει, επιχειρούν να παρουσιάσουν τον Γιάννη Μπουτάρη ως «ευεργέτη» της πόλης, παραβλέποντας πλευρές της δημόσιας παρουσίας του που προκάλεσαν αντιδράσεις. Κατά την άποψή του, η δημόσια τιμή μέσω ονοματοδοσίας πλατείας δεν είναι μια τυπική διοικητική πράξη, αλλά πράξη υψηλού συμβολισμού, η οποία στέλνει μήνυμα στις επόμενες γενιές.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στο ζήτημα της εθνικής μνήμης και της ιστορικής συνέχειας. Υποστηρίζει ότι η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να αντιμετωπίζει με αδιαφορία ή επιλεκτική μνήμη τα τραύματα που συνδέονται με την Οθωμανική περίοδο, τις σφαγές, τους εξισλαμισμούς, τους εκτοπισμούς, το παιδομάζωμα και τις γενοκτονικές πολιτικές των αρχών του 20ού αιώνα. Στο ίδιο πλαίσιο, συνδέει την ιστορική μνήμη με τη σημερινή πραγματικότητα, κάνοντας λόγο για διαρκή τουρκικό αναθεωρητισμό, για την Κύπρο, τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τις σύγχρονες γεωπολιτικές προκλήσεις.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η μνήμη δεν αποτελεί απλώς στοιχείο τιμής προς τους νεκρούς, αλλά και «ασπίδα επιβίωσης» απέναντι σε έναν επεκτατισμό που, όπως αναφέρει, δεν έχει παύσει να απειλεί τον Ελληνισμό. Από αυτήν την οπτική, θεωρεί ότι η απόφαση του Δήμου Θεσσαλονίκης κινείται προς λάθος κατεύθυνση και πρέπει να ανακληθεί.
Ο κ. Μεϊχανετσίδης καλεί τους απογόνους των γενοκτονημένων Ελλήνων, την κοινωνία των πολιτών και τη Διασπορά να αντιδράσουν οργανωμένα, με στόχο την ανάκληση της απόφασης. Όπως υπογραμμίζει, το θέμα δεν αφορά μόνο την προσωπική αποτίμηση ενός πρώην δημάρχου, αλλά το ηθικό και ιστορικό παράδειγμα που επιλέγει να προβάλει η πόλη.
Αντί για πλατεία αφιερωμένη στον Γιάννη Μπουτάρη, ο ίδιος προτείνει τη δημιουργία πλατείας και Μουσείου για τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μάλιστα, επαναφέρει ως συμβολική πρόταση τη δημιουργία ενός τέτοιου μουσείου ακόμη και σε χώρο που συνδέεται με τον Κεμάλ, εφόσον αυτό καταστεί δυνατό, ή, σε κάθε περίπτωση, σε άλλο κατάλληλο σημείο της Θεσσαλονίκης.
Κατά τον ίδιο, ένα τέτοιο μουσείο δεν θα είχε μόνο ιστορικό και παιδαγωγικό χαρακτήρα, αλλά θα αποτελούσε πράξη εθνικού χρέους. Θα λειτουργούσε ως θεσμική υπενθύμιση των διωγμών, του ξεριζωμού και της γενοκτονικής βίας που υπέστησαν οι Έλληνες της Ανατολής, ενώ ταυτόχρονα θα ενίσχυε τη συλλογική συνείδηση απέναντι σε κάθε μορφή ιστορικού αναθεωρητισμού.
Η παρέμβαση Μεϊχανετσίδη ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τα όρια της δημόσιας μνήμης, για το ποια πρόσωπα τιμώνται στον δημόσιο χώρο και με ποια κριτήρια. Το ερώτημα που θέτει είναι ευρύτερο: μπορεί μια πόλη με τόσο βαρύ ιστορικό φορτίο, όπως η Θεσσαλονίκη, να αποδίδει τιμές χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις πληγές και τις ευαισθησίες του προσφυγικού και ποντιακού Ελληνισμού;
Για τον ίδιο, η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Η Θεσσαλονίκη, όπως υποστηρίζει, δεν χρειάζεται συμβολισμούς που διχάζουν και προσβάλλουν, αλλά θεσμούς και χώρους μνήμης που ενώνουν τον Ελληνισμό γύρω από την ιστορική αλήθεια. Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, η μνήμη και η παιδαγωγία δεν είναι πολυτέλεια, αλλά όρος εθνικής επιβίωσης.
Μάζης: Η παγίδα που ετοίμασε η Τουρκία στην Ελλάδα
Μια πολυεπίπεδη ανάλυση της διεθνούς ασφάλειας, εστιάζοντας στη Μέση Ανατολή και τη θέση της Ελλάδας στο νέο γεωπολιτικό περιβάλλον από...
Καμπουρίδης: Η Τουρκία ετοιμάζει το επόμενο βήμα στη «Γαλάζια Πατρίδα»
Ο Αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης αναλύει στον Alpha Radio 88,6 τις κρυφές πτυχές της τουρκικής στρατηγικής. Είναι η ηρεμία στο...
Operation Economic Fury: Η Ουάσινγκτον χτυπά το οικονομικό δίκτυο Ιράν – Κίνας μετά τον αποκλεισμό του Ορμούζ
Η Ουάσινγκτον δεν χτυπά μόνο τους Φρουρούς της Επανάστασης. Χτυπά το εργαστήριο οικονομικής παράκαμψης που η Κίνα έχτιζε για την...
Η Ελλάδα αλλάζει επίπεδο ισχύος – Κύπρος, Άρθρο 42.7 και αμυντική αφύπνιση
Ο Σάββας Καλεντερίδης αναλύει τη νέα αμυντική πραγματικότητα για Ελλάδα και Κύπρο, εξηγώντας γιατί το Άρθρο 42.7 της ΕΕ, η...
Πακιστάν: Τουλάχιστον 470 οι δολοφονίες γυναικών για λόγους «τιμής» το 2025
Η έκθεση του HRCP κατέγραψε επίσης 1.332 δολοφονίες που σχετίζονται με ενδοοικογενειακή βία σε βάρος γυναικών πέρυσι.
-
Πολιτική4 εβδομάδες πριν«Μπλόκο» από τις ελληνικές αρχές στην Ισίν Καρατζά στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»! Απέλαση με φόντο την Κομοτηνή και το επεισόδιο του 2024
-
Διεθνή2 μήνες πρινΤραγωδία στο Μπαλίκεσιρ! Συντριβή τουρκικού F-16 – Νεκρός ο πιλότος – Σοκάρει η στιγμή της πτώσης (ΒΙΝΤΕΟ)
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ1 μήνα πρινΟ Τασούλας ξέχασε στον αέρα τα λόγια του! Το φάλτσο της 25ης Μαρτίου που έδειξε αμηχανία στο ύψος του θεσμού του προέδρου της Δημοκρατίας
-
Άμυνα2 μήνες πρινΤραγωδία στο Μπαλίκεσιρ: Αποκαλύφθηκε η ταυτότητα του πιλότου του F-16 που συνετρίβη! «Είμαστε εδώ για το μέλλον μας στους αιθέρες» δήλωνε σε πρωτοχρονιάτικο μήνυμα της Πολεμικής Αεροπορίας
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΣτρατηγική Σύμπραξη Ελλάδας-Κορέας-ΗΠΑ! Ο Όμιλος ONEX Μετατρέπει τα Ελληνικά Ναυπηγεία σε Διεθνή Κόμβο Καινοτομίας
-
Πολιτική3 μήνες πρινΠοιος προστατεύει την αλήθεια; Ο «Έλληνας» δολοφόνος στη Γερμανία που…. δεν ήταν ποτέ Έλληνας
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινH Γκίλφοϊλ πήρε το “όπλο” της! «Είμαι εδώ ως Αμερικανίδα πρέσβης και αυτό σημαίνει να αντισταθώ πολύ επιθετικά στα κινεζικά συμφέροντα» – Η Ελευσίνα ως «αντίβαρο» στον Πειραιά
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤούρκος διπλωμάτης αποστομώνει Έλληνες Ακαδημαϊκούς ότι η Τουρκία έχει δικαιώματα στο Αιγαίο! “Σημάδι ότι η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι πλέον βυθισμένη σε βαθιά νερά”