Η απόφαση του Ισραηλινού Υπουργικού Συμβουλίου να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων θα μπορούσε να αποτελέσει μια σημαντική διπλωματική στιγμή για την Αρμενία. Αντί όμως το Ερεβάν να αξιοποιήσει την εξέλιξη ως ηθική και ιστορική δικαίωση, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν επέλεξε τη σιωπή και την αποστασιοποίηση.

O Πασινιάν δήλωσε ότι η Αρμενία «δεν βλέπει ανάγκη να απαντήσει» στην αναγνώριση από το Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι είναι προς το συμφέρον της χώρας του να μη συμμετάσχει στη διαδικασία «χρήσης του ζητήματος ως όπλου».

Η τοποθέτηση προκάλεσε αίσθηση, διότι έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία το Ισραήλ έκανε ένα βήμα που για δεκαετίες απέφευγε, υπό το βάρος των σχέσεών του με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν. Το ισραηλινό Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε ομόφωνα πρόταση για την επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, με το θέμα να χρειάζεται ακόμη κοινοβουλευτική έγκριση από την Κνεσέτ.

Αντί, λοιπόν, η αρμενική κυβέρνηση να υποδεχθεί την απόφαση ως επιβεβαίωση της ιστορικής αλήθειας, ο Πασινιάν επέλεξε μια ψυχρή, σχεδόν αμήχανη στάση. Η φράση του περί «εργαλειοποίησης» του ζητήματος μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια εξισορρόπησης απέναντι σε τρίτες δυνάμεις παρά με στάση ηγέτη ενός λαού που έχει πληρώσει με αίμα και ξεριζωμό την άρνηση της ιστορίας.

Η Γενοκτονία των Αρμενίων δεν είναι διπλωματικό χαρτί που μπαίνει και βγαίνει από το τραπέζι ανάλογα με τις συγκυρίες. Είναι μνήμη, δικαίωση και εθνική υπόθεση. Όταν μια χώρα αναγνωρίζει το έγκλημα του 1915, η φυσική αντίδραση της Αρμενίας δεν μπορεί να είναι η σιωπή. Μπορεί να είναι προσεκτική, μπορεί να είναι θεσμική, αλλά δεν μπορεί να είναι αδιάφορη.

🔴Ermenistan Başbakanı Nikol Paşinyan:

“(Sözde) Ermeni Soykırımı’nın İsrail tarafından tanınması kararına yanıt vermeyeceğiz.

(Sözde) Ermeni Soykırımı meselesinin siyasi bir araç hâline getirilmesine dâhil olmamanın Ermenistan Cumhuriyeti’nin çıkarına olduğuna inanıyoruz.

Bu… pic.twitter.com/J6SLGpGd38

— 3. Dünya Savaşı (@ww3mediaa) June 29, 2026

Η στάση Πασινιάν αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά το βαθύτερο πρόβλημα της πολιτικής του: την τάση να απονευρώνει τα εθνικά ζητήματα στο όνομα ενός υποτιθέμενου ρεαλισμού. Όμως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη διπλωματική ψυχραιμία και στην πολιτική αμηχανία. Και στην προκειμένη περίπτωση, η αμηχανία ήταν εκκωφαντική.

Το Ισραήλ μπορεί να κινήθηκε και με τα δικά του γεωπολιτικά κίνητρα, ειδικά μέσα στο περιβάλλον της βαθιάς κρίσης με την Τουρκία. Αυτό όμως δεν ακυρώνει τη σημασία της αναγνώρισης. Η ιστορική αλήθεια δεν χάνει την αξία της επειδή κάποιος την επικαλείται και για πολιτικούς λόγους.

Για τους Αρμενίους, όπως και για κάθε λαό που κουβαλά μνήμη γενοκτονίας, η διεθνής αναγνώριση δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι μέρος του αγώνα απέναντι στην άρνηση, τη λήθη και την παραχάραξη. Γι’ αυτό η δήλωση Πασινιάν δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Σε μια στιγμή που η Αρμενία έπρεπε να σταθεί με καθαρή φωνή απέναντι στην ιστορία, ο πρωθυπουργός της προτίμησε να χαμηλώσει τον τόνο.

Και αυτό, για έναν λαό που ζητά δικαίωση εδώ και πάνω από έναν αιώνα, δεν είναι απλώς πολιτικό λάθος. Είναι εθνικά προβληματικό.

Αποκαλύπτει όμως σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μετά τον πόλεμο με το Αζερμπαϊτζάν στο Ναγκόρνο Καραμπάχ το 2020 και τον βίαιο εκτοπισμό 100.000 Αρμενίων της περιοχής. Ο Πασινιάν ταπεινώθηκε και συνθηκολόγησε και προκειμένου να διαφυλάξει μια επίπλαστη ειρήνη, εξομάλυνε τις σχέσεις της χώρας με την Τουρκία και άρχισε να αμφισβητεί τα ιστορικά γεγονότα της γενοκτονίας.

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το Ισραήλ συνεχίζει να προκαλεί πολιτικές παρεμβάσεις στην Ελλάδα, με τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά να καλεί την κυβέρνηση να αξιοποιήσει τη συγκυρία και να προωθήσει το αίτημα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης.

Ο Αντώνης Σαμαράς χαρακτήρισε την απόφαση της ισραηλινής κυβέρνησης να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων ως ένα «γενναίο βήμα» και την εκπλήρωση ενός ιστορικού χρέους, επισημαίνοντας ότι πλέον αναμένεται και το επόμενο βήμα.

«Η κυβέρνηση του Ισραήλ έκανε το γενναίο βήμα και εκπλήρωσε ένα ιστορικό χρέος, αναγνωρίζοντας τη γενοκτονία που υπέστησαν οι Αρμένιοι τα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κάθε ελεύθερος άνθρωπος αναμένει πλέον και το επόμενο βήμα. Δηλαδή την αναγνώριση από το Ισραήλ και της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, της Θράκης και της Μικράς Ασίας», δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός.

Ο κ. Σαμαράς εκτίμησε ακόμη ότι μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε «αποφασιστικό ανάχωμα στα νεοοθωμανικά επεκτατικά σχέδια του Ερντογάν», τα οποία, όπως ανέφερε, στρέφονται εναντίον της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ισραήλ και του κουρδικού λαού.

Παράλληλα, κάλεσε την ελληνική κυβέρνηση να αναλάβει πρωτοβουλία, τονίζοντας ότι «οφείλει η Ελληνική κυβέρνηση να αξιοποιήσει τη συγκυρία και να μεταφέρει στην κυβέρνηση του Ισραήλ την σθεναρή υποστήριξή της σε μια τέτοια πρωτοβουλία».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ PONTOS VOICE

Νέες αντιδράσεις προκαλεί στην Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο η προσπάθεια της κυβέρνησης της Τρίπολης να χαράξει μονομερώς τα θαλάσσια σύνορά της, στηριζόμενη ουσιαστικά στη λογική του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου και όχι στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

Η κίνηση της Λιβύης έχει προκαλέσει διπλωματική κινητοποίηση, καθώς Ιταλία και Τυνησία απέστειλαν επίσημες επιστολές διαμαρτυρίας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, απορρίπτοντας τις μονομερείς οριοθετήσεις της Τρίπολης. Οι δύο χώρες στρέφονται κατά της προσπάθειας της λιβυκής κυβέρνησης να επιβάλει αυθαίρετα εξωτερικά όρια στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της, δημιουργώντας ένα μέτωπο νομιμότητας που συμπίπτει με τις πάγιες ελληνικές θέσεις.

Η ρίζα της νέας κρίσης βρίσκεται στη ρηματική διακοίνωση που κατέθεσε η Λιβύη στον ΟΗΕ. Μέσω αυτής, η κυβέρνηση της Τρίπολης επιχείρησε να εμφανίσει μονομερώς θαλάσσιες ζώνες που, σύμφωνα με τις αντιδράσεις των γειτονικών κρατών, θίγουν νόμιμα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων χωρών. Πρόκειται για μια ακόμη προσπάθεια να δοθεί πρακτική συνέχεια στη γεωπολιτική αρχιτεκτονική που επιδιώκει η Άγκυρα μέσω του τουρκολιβυκού μνημονίου.

Η Ιταλία αντέδρασε με σαφή και σκληρό τρόπο. Με ρηματική διακοίνωση που υπέβαλε η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της στον ΟΗΕ στις 26 Μαΐου 2026, η Ρώμη ξεκαθάρισε ότι τα εξωτερικά όρια που παρουσιάζει η Λιβύη παραβιάζουν τα νόμιμα κυριαρχικά δικαιώματα και ζωτικά συμφέροντα της Ιταλίας στην περιοχή.

Στην επιστολή της, η ιταλική κυβέρνηση απορρίπτει κατηγορηματικά τον λιβυκό χάρτη οριοθέτησης, επικαλούμενη το Διεθνές Δίκαιο, τις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και προηγούμενες αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Η Ρώμη υπογραμμίζει ότι καμία θαλάσσια οριοθέτηση δεν μπορεί να επιβάλλεται μονομερώς, αλλά πρέπει να προκύπτει μέσα από διαπραγματεύσεις και συμφωνίες, με στόχο μια δίκαιη λύση.

Αντίστοιχη στάση κρατά και η Τυνησία, η οποία επίσης προσέφυγε στον ΟΗΕ, διαμαρτυρόμενη για τις λιβυκές μονομερείς κινήσεις. Η αντίδραση της Τύνιδας έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς δείχνει ότι η προσπάθεια της Τρίπολης δεν προκαλεί μόνο ελληνική ενόχληση, αλλά ευρύτερη περιφερειακή ανησυχία.

Άσκηση-μήνυμα στην Τουρκία από Ελλάδα-Ισραήλ

Την ίδια ώρα, η Αθήνα κινείται και σε στρατιωτικό επίπεδο. Από σήμερα έως και την 1η Ιουλίου διεξάγεται άσκηση εναέριου ανεφοδιασμού Ελλάδας – Ισραήλ νότια της Κρήτης, βάσει ΝΟΤΑΜ που εξέδωσε η ελληνική πλευρά. Η άσκηση καταδεικνύει ότι η στρατιωτική συνεργασία Αθήνας και Τελ Αβίβ παραμένει ενεργή και αναβαθμισμένη, σε μια περίοδο που οι ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο γίνονται όλο και πιο ευαίσθητες.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, ένα ή δύο ισραηλινά ιπτάμενα τάνκερ αναμένεται να επιχειρήσουν νότια της Κρήτης, όπου θα συνεργαστούν με ελληνικά μαχητικά για την εκπαίδευση στον απαιτητικό εναέριο ανεφοδιασμό. Πρόκειται για μια άσκηση υψηλής επιχειρησιακής αξίας, καθώς ο εναέριος ανεφοδιασμός αυξάνει την ακτίνα δράσης και την παραμονή των μαχητικών στον αέρα.

Η συγκεκριμένη δραστηριότητα έρχεται μετά και την πρόσφατη επίσκεψη του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού στον ναύσταθμο του ισραηλινού στόλου στη Χάιφα, επιβεβαιώνοντας ότι Ελλάδα και Ισραήλ συνεχίζουν να εμβαθύνουν τις τακτικές και τα επιχειρησιακά εγχειρίδια συνεργασίας τους.

Το μήνυμα είναι σαφές. Την ώρα που η Τουρκία επιχειρεί να κρατήσει ζωντανό το τουρκολιβυκό μνημόνιο μέσω της Τρίπολης, η Αθήνα βλέπει να διαμορφώνεται ένα ευρύτερο διπλωματικό μέτωπο απέναντι στις αυθαίρετες θαλάσσιες διεκδικήσεις, ενώ παράλληλα ενισχύει τη στρατιωτική της συνεργασία με το Ισραήλ.

Η συγκυρία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία μετά την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το Ισραήλ, εξέλιξη που έχει προκαλέσει οργή στην Άγκυρα και προσδίδει νέο βάθος στην αντιπαράθεση Τουρκίας – Ισραήλ.

Σε αυτό το περιβάλλον, η ελληνική πλευρά επιχειρεί να αναδείξει ότι οι μονομερείς χαράξεις και τα παράνομα μνημόνια δεν μπορούν να παράγουν νόμιμα αποτελέσματα. Η αντίδραση Ιταλίας και Τυνησίας δείχνει ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο την Αθήνα, αλλά την ευρύτερη αρχιτεκτονική ασφάλειας και νομιμότητας στη Μεσόγειο.