Την επέκταση του δικαιώματος αναγνώρισης χρόνου μάχιμης υπηρεσίας από τα πέντε στα επτά έτη για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ζητά ο βουλευτής Παναγιώτης Παρασκευαΐδης, με ερώτηση που κατέθεσε προς τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια.

Το ζήτημα επανέρχεται στο προσκήνιο μετά το υπ’ αριθμ. 6/2026 έγγραφο της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου, η οποία αναδεικνύει το αίτημα για μετατροπή της λεγόμενης «μάχιμης πενταετίας» σε «μάχιμη επταετία».

Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων έχουν δικαίωμα αναγνώρισης μάχιμης πενταετίας στα 25 έτη πραγματικής υπηρεσίας, βάσει του άρθρου 40 του Π.Δ. 169/2007. Ωστόσο, μετά την αύξηση του απαιτούμενου χρόνου συντάξιμης υπηρεσίας στα 35 έτη με τον Ν. 3865/2010, δεν υπήρξε αντίστοιχη αναπροσαρμογή του χρόνου αναγνώρισης μάχιμης υπηρεσίας.

Ο κ. Παρασκευαΐδης επισημαίνει ότι η εξέλιξη αυτή δημιουργεί σαφή δυσαναλογία εις βάρος των στρατιωτικών, καθώς ο εργασιακός και ασφαλιστικός χρόνος αυξήθηκε, χωρίς να προσαρμοστεί ανάλογα το ευεργέτημα της μάχιμης υπηρεσίας.

Στην ερώτησή του τονίζει ότι η επέκταση της πενταετίας σε επταετία θα αποτελούσε πράξη ασφαλιστικής ισορροπίας και ηθικής επιβράβευσης για το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο συνεχίζει να καταβάλλει τις προβλεπόμενες ασφαλιστικές εισφορές.

Το θέμα, όπως αναφέρεται, έχει ήδη τεθεί και στο πλαίσιο διαλόγου μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της ΠΟΜΕΝΣ.

Ο βουλευτής ζητά από τον υπουργό να απαντήσει αν υπάρχει σχεδιασμός για την αποκατάσταση της ασφαλιστικής δυσαναλογίας και αν το υπουργείο προτίθεται να προχωρήσει σε νομοθετική τροποποίηση, ώστε το δικαίωμα αναγνώρισης μάχιμης υπηρεσίας να επεκταθεί από τα πέντε στα επτά έτη.

Η υπόθεση αφορά χιλιάδες στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και συνδέεται με ένα πάγιο αίτημα του στρατιωτικού προσωπικού για δικαιότερη ασφαλιστική μεταχείριση, μετά την επιμήκυνση του πραγματικού χρόνου υπηρεσίας.

Διαβάστε την ερώτηση:

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον κ. Υπουργό Εθνικής Άμυνας, κο Νίκο Δένδια,
ΘΕΜΑ: Επέκταση του δικαιώματος αναγνώρισης χρόνου μάχιμης υπηρεσίας για τα Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων
Με το υπ’ αριθμ. 6/2026 έγγραφό της, η Ένωση Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου (Ε.Σ.ΠΕ.Ε.ΛΕΣ.) αναδεικνύει το αίτημα της επέκτασης της «μάχιμης πενταετίας» σε επταετία.
Σύμφωνα με τα ισχύοντα, αναγνωρίζεται μάχιμη πενταετία στα 25 έτη πραγματικής υπηρεσίας, βάσει του άρθρου 40 του Π.Δ. 169/2007. Ωστόσο, η μετέπειτα αύξηση του ορίου συντάξιμης υπηρεσίας στα 35 έτη πραγματικής υπηρεσίας (σύμφωνα με τον Ν. 3865/2010), χωρίς την αντίστοιχη αναπροσαρμογή του χρόνου της «μάχιμης υπηρεσίας», δημιουργεί μια σαφή και άδικη δυσαναλογία για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η προτεινόμενη επέκταση της «μάχιμης πενταετίας» σε «μάχιμη επταετία» αποτελεί πράξη ασφαλιστικής ισορροπίας και ηθικής επιβράβευσης του προσωπικού, το οποίο θα συνεχίσει να καταβάλλει το σύνολο των αναλογουσών ασφαλιστικών εισφορών, όπως προβλέπεται και σήμερα.
Το θέμα αυτό έχει αποτελέσει και αντικείμενο διαλόγου κατά το προηγούμενο διάστημα μεταξύ της Πολιτικής Ηγεσίας του Υπουργείου Άμυνας και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Στρατιωτικών (ΠΟΜΕΝΣ).
Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1. Υπάρχει σχεδιασμός για την αποκατάσταση της ασφαλιστικής αυτής δυσαναλογίας, η οποία προέκυψε μετά την επιμήκυνση του εργασιακού βίου και του χρόνου πραγματικής υπηρεσίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων;
2. Προτίθεται το Υπουργείο να προχωρήσει στην απαραίτητη νομοθετική τροποποίηση ώστε να επεκταθεί το δικαίωμα αναγνώρισης χρόνου υπηρεσίας, από τα πέντε (5) στα επτά (7) έτη («Μάχιμη Επταετία»);
Ο Ερωτών Βουλευτής
Παναγιώτης Παρασκευαΐδης

Γράφει ο Μάικλ Ρούμπιν, 1945

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι θα προσφέρει μια «μεγάλη τσάντα με δώρα» στον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όταν τον δει στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στις 7-8 Ιουλίου 2026. Ολοένα και περισσότερο, φαίνεται ότι ο Τραμπ θα προσφέρει στον Ερντογάν την επανένταξη στο πρόγραμμα Joint Strike Fighter F-35, το οποίο, μετά την εξόντωση του Ισραήλ, είναι το κορυφαίο όνειρο του Ερντογάν.

Ο Τραμπ ξεπουλάει αμερικανικά συμφέροντα για μια δεξίωση με κόκκινο χαλί και ίσως για κάποιες συμφωνίες οικογενειακής επιχείρησης. Η πώληση των F-35 στην Τουρκία θα ήταν καταστροφή για διάφορους λόγους.

Το λάθος με τα F-35 και πώς κερδίζει η Τουρκία

Καταρχάς, η Τουρκία έχει γίνει από μόνη της ένας τρομερός προμηθευτής στρατιωτικού υλικού.

Αφότου η κυβέρνηση Ομπάμα άρχισε να παρέχει μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Τουρκία το 2011, η Τουρκία προχώρησε σε αντίστροφη μηχανική των αμερικανικών όπλων για να δώσει ώθηση στη δική της αμυντική βιομηχανία .

Ο γαμπρός του Ερντογάν αναμόρφωσε τη Baykar , ένα μικρό εργοστάσιο μηχανημάτων και ανταλλακτικών αυτοκινήτων, σε μια επιχείρηση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων που επωφελούνταν από την αμερικανική έρευνα και ανάπτυξη που οι Τούρκοι απλώς έκλεψαν.

Σήμερα, η Τουρκία μιλάει ανοιχτά για τις προσπάθειές της να κατασκευάσει το Kaan , ένα δικό της stealth μαχητικό κοινής επίθεσης . Ο Ερντογάν παίζει τον Τραμπ για ανόητο υπονοώντας ότι η Τουρκία θέλει το F-35 για την άμυνα του ΝΑΤΟ. Εάν ο Τραμπ αποδεχτεί το σχέδιο του Ερντογάν, θα προδώσει την Lockheed Martin και τις επενδύσεις των εταίρων της.

Δεύτερον, ο Ερντογάν είναι ένας αναξιόπιστος σύμμαχος, και όχι μόνο λόγω της αγοράς των S-400 , η ​​οποία αρχικά οδήγησε στην αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα F-35. Στις 9 Μαρτίου 2026, η Τουρκία ανέπτυξε έξι F-16 στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο , όχι μόνο ανατρέποντας το status quo αλλά και παραβιάζοντας τις συμφωνίες τελικής χρήσης στις οποίες δεσμεύτηκε η Τουρκία όταν αγόρασε αυτά τα αεροσκάφη. Ήταν μια δοκιμασία στην οποία ο Τραμπ απέτυχε. Εάν η Τουρκία δεν σέβεται πλέον τις συμφωνίες τελικής χρήσης, αυτά τα F-35 θα μπορούσαν να καταλήξουν οπουδήποτε: Στο Πακιστάν, στην Κίνα ή ακόμα και στο Ιράν.

Δεν είναι απίθανο. Το 2010, η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία πραγματοποίησε μυστικές πολεμικές ασκήσεις με την Πολεμική Αεροπορία του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού και την Πολεμική Αεροπορία του Πακιστάν.

Πιο πρόσφατα, ο Τραμπ δήλωσε ότι ο Ερντογάν σκέφτηκε ακόμη και να ενταχθεί στο πλευρό του Ιράν στον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ-Ιράν .

Ένα τέτοιο πλαίσιο καθιστά την εσφαλμένα εκτιμημένη αγορά των S-400 από την Τουρκία όχι εξαίρεση αλλά τον κανόνα. Αγνοώντας τον Νόμο περί Αντιμετώπισης των Αντιπάλων της Αμερικής μέσω Κυρώσεων (CAATSA) του 2017, έναν νόμο που αποσκοπεί στο να αποτρέψει τις χώρες από το να πολλαπλασιαστούν και να συνεργαστούν με τη Ρωσία, το Ιράν και τη Βόρεια Κορέα , ο Τραμπ δίνει το πράσινο φως σε άλλους να συνάψουν συμφωνίες με τους αντιπάλους της Αμερικής.

Ένα F-35 Lightning II της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ που έχει ανατεθεί στην 6η Μοίρα Όπλων απογειώνεται για την υποστήριξη μιας αποστολής Ολοκλήρωσης Σχολείου Όπλων της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (WSINT) στην αεροπορική βάση Nellis της Νεβάδα, στις 18 Νοεμβρίου 2025. Το WSINT ενσωματώνει πολλαπλά αεροσκάφη, τομείς και σύνολα αποστολών για να προκαλέσει τους συμμετέχοντες με δυναμική επίλυση προβλημάτων. (Φωτογραφία της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ από την Ανώτερη Αεροπόρο Lauren Clevenger)
Ένα F-35 Lightning II της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ που έχει ανατεθεί στην 6η Μοίρα Όπλων απογειώνεται για την υποστήριξη μιας αποστολής Ολοκλήρωσης Σχολείου Όπλων της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (WSINT) στην αεροπορική βάση Nellis της Νεβάδα, στις 18 Νοεμβρίου 2025. Το WSINT ενσωματώνει πολλαπλά αεροσκάφη, τομείς και σύνολα αποστολών για να προκαλέσει τους συμμετέχοντες με δυναμική επίλυση προβλημάτων. (Φωτογραφία της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ από την Ανώτερη Αεροπόρο Lauren Clevenger)

Η απειλή του περιφερειακού πολέμου

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το δώρο του F-35 από τον Τραμπ είναι ότι θα μπορούσε να προκαλέσει περιφερειακό πόλεμο. Ακόμα κι αν ο Τραμπ και ο Πρέσβης Τομ Μπαράκ είναι τα διπλωματικά παιδιά-θαύματα που ισχυρίζονται ότι είναι, θα έχουν αποχωρήσει από το αξίωμά τους σε δυόμισι χρόνια, αλλά η Τουρκία θα έχει το F-35 για δεκαετίες.

Την τελευταία δεκαετία, αν όχι περισσότερο, ο Ερντογάν έχει καλλιεργήσει τη σχέση του με τη Χαμάς και έχει επιτρέψει στην ομάδα που έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική, να κάνει την Κωνσταντινούπολη το de facto αρχηγείο της.

Καθώς η Τουρκία εντείνει τη ρητορική της για γενοκτονία εναντίον του Ισραήλ , η πιθανότητα ενός μελλοντικού πολέμου μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ αυξάνεται, ειδικά δεδομένων των δικών της πυρηνικών φιλοδοξιών. Ούτε το Ισραήλ θα ήταν απαραίτητα η μόνη σπίθα. Η Τουρκία έχει χρησιμοποιήσει τα αεροσκάφη της για να παρενοχλήσει την Ελλάδα , έναν σύμμαχο στο ΝΑΤΟ. Η Τουρκία συνεχίζει να κατέχει το ένα τρίτο της Κύπρου και έχει χρησιμοποιήσει τη δική της στρατιωτική δύναμη για να προστατεύσει τις πολιτοφυλακές και τους τρομοκράτες που οι πολιτικοί-πελάτες της στην Τρίπολη της Λιβύης προσφέρουν καταφύγιο.

Τι πρέπει να κάνει η Αμερική αντ’ αυτού

Αν ο Τραμπ θέλει πραγματικά να ευχαριστήσει τον Ερντογάν για τη φιλία του, θα μπορούσε να προσφέρει στον Τούρκο ηγέτη μια επίσκεψη στο Μαρ-α-Λάγκο με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Το ξεπούλημα της αμερικανικής βιομηχανίας και των συμμάχων δεν είναι πράξη πολιτικής ικανότητας, αλλά μάλλον εκπληρώνει μια τουρκική φαντασίωση.

Ούτε πρέπει ο Τραμπ να έχει ψευδαισθήσεις: Ο Ερντογάν δεν γιορτάζει τη φιλία του με τον Τραμπ. Γιορτάζει το πόσο εύκολο ήταν να εξαπατήσει τον Τραμπ. Σήμερα, ο Ερντογάν και η Μουσουλμανική Αδελφότητα γελούν με τον πρόεδρο των ΗΠΑ.

Νέα πολιτική πίεση ασκείται στις ΗΠΑ κατά της επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, με 18 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων να δηλώνουν έτοιμα να αναλάβουν νομοθετική πρωτοβουλία, ώστε να εμποδίσουν κάθε σχεδιασμό της κυβέρνησης Τραμπ προς αυτή την κατεύθυνση.

Επικεφαλής της πρωτοβουλίας είναι η Δημοκρατική βουλευτής ελληνικής καταγωγής Ντίνα Τάιτους, η οποία απέστειλε επιστολή στους επικεφαλής της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας της Βουλής, παραμονή της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα.

Στην επιστολή της, η Τάιτους προειδοποιεί ότι ενδεχόμενη επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 θα έφερνε την αμερικανική κυβέρνηση σε ευθεία σύγκρουση με τις ίδιες τις νομοθετικές της υποχρεώσεις. Υπενθυμίζει, μάλιστα, την επιθετική στάση της Άγκυρας απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο, αλλά και τη στήριξή της προς το Αζερμπαϊτζάν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά της Αρμενίας.

Οι Αμερικανοί νομοθέτες ζητούν από την ηγεσία της Βουλής να προχωρήσει, εφόσον χρειαστεί, σε Κοινό Ψήφισμα Αποδοκιμασίας, στη βάση του νόμου CAATSA, αν η κυβέρνηση επιχειρήσει να επαναφέρει την Τουρκία στο πρόγραμμα χωρίς ισχυρή νομική βάση.

Η πρωτοβουλία αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά παρεμβάσεων στο Κογκρέσο. Την περασμένη εβδομάδα, η ίδια η Τάιτους είχε καταθέσει ψήφισμα απόρριψης για να μπλοκαριστεί η πώληση κινητήρων General Electric F110-GE-129E/F, ύψους 700 εκατ. δολαρίων, που προορίζονται για το τουρκικό μαχητικό KAAN.

Παράλληλα, οι βουλευτές Μάικ Λόλερ και Μπραντ Σέρμαν είχαν ηγηθεί ξεχωριστής διακομματικής επιστολής προς τον πρόεδρο Τραμπ, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην επιστροφή της Τουρκίας στα F-35. Την επιστολή συνυπέγραψαν, μεταξύ άλλων, οι Ελληνοαμερικανοί βουλευτές Νικόλ Μαλλιοτάκη και Γκας Μπιλιράκης.

Το ζήτημα έχει επανέλθει δυναμικά μετά τις δηλώσεις Τραμπ στις 24 Ιουνίου, όταν άφησε να εννοηθεί ότι ενδέχεται να προσφέρει στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ένα «μεγάλο δώρο» ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ. Η αναφορά αυτή ερμηνεύτηκε ως πιθανό άνοιγμα για την επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.

Ωστόσο, το νομικό πλαίσιο στις ΗΠΑ παραμένει σαφές. Η Τουρκία αποβλήθηκε από το πρόγραμμα το 2019, μετά την αγορά των ρωσικών S-400, ενώ οι κυρώσεις CAATSA εξακολουθούν να ισχύουν. Επιπλέον, ο νόμος NDAA για το οικονομικό έτος 2020 απαγορεύει τη μεταφορά F-35 στην Τουρκία όσο η Άγκυρα διατηρεί στην κατοχή της το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Γκας Μπιλιράκης, ο οποίος σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» δήλωσε ξεκάθαρα ότι είναι αντίθετος σε οποιαδήποτε πώληση οπλικών συστημάτων προς την Τουρκία, την οποία χαρακτήρισε μη αξιόπιστη χώρα. Όπως σημείωσε, η Άγκυρα δεν λειτουργεί ως πραγματικός σύμμαχος, επικαλούμενος τόσο τη στάση της απέναντι στη Ρωσία όσο και το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Η μάχη στο Κογκρέσο δείχνει ότι η υπόθεση των F-35 δεν είναι απλή διπλωματική διαπραγμάτευση. Είναι πλέον ζήτημα νομιμότητας, αξιοπιστίας της Τουρκίας ως συμμάχου και ισορροπίας δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Για την Αθήνα και τη Λευκωσία, οι νέες παρεμβάσεις αποτελούν σημαντικό ανάχωμα απέναντι στην προσπάθεια της Άγκυρας να επιστρέψει από την πίσω πόρτα στο πιο προηγμένο αμερικανικό μαχητικό πρόγραμμα.