Ακολουθήστε μας

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Η αμφιλεγόμενη παρουσία στο Μαξίμου που προκαλεί ερωτήματα

Δεν πρόκειται για έναν συνηθισμένο καλεσμένο, αλλά για έναν επαγγελματία της πολιτικής επιρροής με βαθιά γνώση των μηχανισμών της Ουάσιγκτον, αμφιλεγόμενες διεθνείς συνεργασίες, βαριές καταδίκες και απευθείας ιστορική σύνδεση με τον σημερινό πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Δημοσιεύτηκε στις

Former Trump campaign chairman Paul Manafort, exits the courtroom after his arraignment in New York Supreme Court in New York, U.S., June 27, 2019. REUTERS/Eduardo Munoz

Συζητήσεις και πολιτικά ερωτήματα προκαλεί η παρουσία του Αμερικανού πολιτικού συμβούλου και λομπίστα Πολ Μάναφορτ στο Μέγαρο Μαξίμου, κατά τη διάρκεια του δείπνου που παρέθεσε στις 2 Ιουλίου 2026 ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προς τιμήν της πρέσβειρας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, με αφορμή τα 250ά γενέθλια του αμερικανικού έθνους.

Η παρουσία του Μάναφορτ στο κυβερνητικό μέγαρο αποτυπώθηκε φωτογραφικά και προκάλεσε την αντίδραση της Νέας Αριστεράς, η οποία ζήτησε εξηγήσεις για τον λόγο της συμμετοχής του στο δείπνο και για το αν διατηρεί κάποια μορφή συνεργασίας με την ελληνική κυβέρνηση.

Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν έχει παρουσιαστεί δημόσιο στοιχείο που να αποδεικνύει ότι ο Μάναφορτ έχει εγκατασταθεί στο Μέγαρο Μαξίμου, ότι βρίσκεται στην Ελλάδα από τις 2 Ιουλίου ή ότι έχει προσληφθεί επισήμως ως πολιτικός σύμβουλος του πρωθυπουργού. Το επιβεβαιωμένο γεγονός είναι η παρουσία του στο συγκεκριμένο δείπνο.

Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: Για ποιον λόγο ένας από τους γνωστότερους και πλέον αμφιλεγόμενους επαγγελματίες της διεθνούς πολιτικής επικοινωνίας βρέθηκε σε μια εκδήλωση περιορισμένου και υψηλού πολιτικού συμβολισμού στο Μέγαρο Μαξίμου;

Ποιος είναι ο Πολ Μάναφορτ

Ο Πολ Τζον Μάναφορτ είναι Αμερικανός πολιτικός σύμβουλος, λομπίστας και πρώην δικηγόρος, με δράση που εκτείνεται σε διάστημα αρκετών δεκαετιών. Εργάστηκε σε προεκλογικές εκστρατείες σημαντικών στελεχών του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, μεταξύ των οποίων οι Ρόναλντ Ρέιγκαν, Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος, Μπομπ Ντόουλ και Ντόναλντ Τραμπ.

Το 2016 ανέλαβε αρχικά υψηλόβαθμο ρόλο και στη συνέχεια την προεδρία της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ, αποχωρώντας λίγους μήνες αργότερα, όταν άρχισαν να αποκαλύπτονται περισσότερα στοιχεία για τις πολιτικές και οικονομικές δραστηριότητές του στην Ουκρανία.

Η καριέρα του δεν περιορίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Μάναφορτ απέκτησε διεθνή φήμη αναλαμβάνοντας την πολιτική εκπροσώπηση ή την επικοινωνιακή υποστήριξη ιδιαίτερα αμφιλεγόμενων ηγετών και καθεστώτων.

Μεταξύ των πελατών του συγκαταλέγονταν ο Φερδινάνδος Μάρκος στις Φιλιππίνες, ο Μομπούτου Σέσε Σέκο στο τότε Ζαΐρ και ο ηγέτης των ανταρτών της UNITA στην Αγκόλα, Ζόνας Σαβίμπι.

Ο ρόλος του στην Ουκρανία

Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η δραστηριότητα του Μάναφορτ στην Ουκρανία, όπου εργάστηκε επί σειρά ετών για τον φιλορώσο πολιτικό Βίκτορ Γιανουκόβιτς και το Κόμμα των Περιφερειών.

Ο Αμερικανός σύμβουλος συνέβαλε στην επικοινωνιακή αναδιαμόρφωση της εικόνας του Γιανουκόβιτς μετά την ήττα του κατά την Πορτοκαλί Επανάσταση του 2004 και θεωρείται ότι διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολιτική του επιστροφή και στην εκλογή του στην προεδρία της Ουκρανίας το 2010.

Δεν προκύπτει, αντίθετα, ότι υπήρξε πολιτικός σύμβουλος του Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Οι τεκμηριωμένες συνεργασίες του στην Ουκρανία αφορούν κυρίως τον Γιανουκόβιτς, το Κόμμα των Περιφερειών και πολιτικούς ή επιχειρηματικούς κύκλους που συνδέονταν με αυτά.

Οι καταδίκες και η προεδρική χάρη

Το 2018 ο Μάναφορτ καταδικάστηκε για σειρά οικονομικών αδικημάτων, μεταξύ των οποίων φορολογική απάτη, τραπεζική απάτη και απόκρυψη τραπεζικών λογαριασμών στο εξωτερικό.

Σε δεύτερη υπόθεση δήλωσε ένοχος για συνωμοσία κατά των Ηνωμένων Πολιτειών και συνωμοσία για παρακώλυση της Δικαιοσύνης, η οποία συνδεόταν με απόπειρα επηρεασμού μαρτύρων. Οι συνολικές ποινές που του επιβλήθηκαν ξεπερνούσαν τα επτά χρόνια φυλάκισης, με μέρος τους να εκτίεται ταυτόχρονα.

Ο Μάναφορτ εξέτισε περίπου δύο χρόνια, προτού μεταφερθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό το 2020, εν μέσω της πανδημίας του κορωνοϊού και λόγω της κατάστασης της υγείας του.

Στις 23 Δεκεμβρίου 2020 έλαβε πλήρη προεδρική χάρη από τον Ντόναλντ Τραμπ. Η χάρη αφορούσε τις ομοσπονδιακές καταδίκες του, χωρίς να σημαίνει ότι οι καταδικαστικές αποφάσεις ακυρώθηκαν ως ιστορικά γεγονότα ή ότι κρίθηκε δικαστικά αθώος.

Επιστροφή στις διεθνείς εκστρατείες

Μετά την αποφυλάκισή του και την προεδρική χάρη, ο Μάναφορτ επανήλθε στην πολιτική συμβουλευτική, κυρίως σε εκστρατείες κομμάτων και πολιτικών που επιχειρούν να υιοθετήσουν στοιχεία από τη στρατηγική και τη ρητορική του κινήματος MAGA.

Το 2025 συμμετείχε, μαζί με άλλους πρώην συνεργάτες του Τραμπ, στην προεκλογική προσπάθεια του Σαλί Μπερίσα και του Δημοκρατικού Κόμματος στην Αλβανία απέναντι στον Έντι Ράμα. Η εκστρατεία υιοθέτησε στοιχεία της τραμπικής επικοινωνιακής στρατηγικής, με συνθήματα, έντονη πόλωση και έμφαση στην προσωπική πολιτική ταυτότητα του υποψηφίου.

Η γνώση του αμερικανικού πολιτικού συστήματος, η μακρόχρονη σχέση του με τον Τραμπ και η εμπειρία του σε επιθετικές πολιτικές καμπάνιες καθιστούν τον Μάναφορτ ελκυστικό συνεργάτη για πολιτικούς που επιδιώκουν πρόσβαση στο περιβάλλον της σημερινής αμερικανικής εξουσίας.

Αυτό, όμως, δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι έχει αναλάβει ρόλο στην ελληνική κυβέρνηση.

Τα ερωτήματα προς το Μέγαρο Μαξίμου

Η παρουσία του στο πρωθυπουργικό μέγαρο αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω του βεβαρημένου πολιτικού και δικαστικού παρελθόντος του, αλλά και λόγω των στενών σχέσεών του με τον Ντόναλντ Τραμπ και το διεθνές δίκτυο των Αμερικανών Ρεπουμπλικανών συμβούλων.

Η κυβέρνηση καλείται να διευκρινίσει εάν ο Μάναφορτ ήταν απλώς προσωπικός προσκεκλημένος στο δείπνο προς τιμήν της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ ή εάν πραγματοποιήθηκαν πολιτικές συζητήσεις για θέματα στρατηγικής, επικοινωνίας ή για τις σχέσεις Αθήνας και Ουάσιγκτον.

Χρειάζεται επίσης να απαντηθεί αν είχε συναντήσεις με τον πρωθυπουργό ή κυβερνητικά στελέχη πέραν της κοινωνικής εκδήλωσης και αν έχει προτείνει ή προσφέρει υπηρεσίες στην κυβέρνηση, στη Νέα Δημοκρατία ή σε πρόσωπα που συνδέονται με το Μέγαρο Μαξίμου.

Μέχρι να δοθούν επίσημες απαντήσεις, η πληροφορία ότι ο Μάναφορτ «έχει εγκατασταθεί στο Μαξίμου» πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ανεπιβεβαίωτος ισχυρισμός.

Η παρουσία του, ωστόσο, είναι από μόνη της πολιτικά αξιοσημείωτη. Δεν πρόκειται για έναν συνηθισμένο καλεσμένο, αλλά για έναν επαγγελματία της πολιτικής επιρροής με βαθιά γνώση των μηχανισμών της Ουάσιγκτον, αμφιλεγόμενες διεθνείς συνεργασίες, βαριές καταδίκες και απευθείας ιστορική σύνδεση με τον σημερινό πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η συνέχεια, επομένως, δεν βρίσκεται μόνο «επί της οθόνης». Βρίσκεται και στις απαντήσεις που οφείλει να δώσει το Μέγαρο Μαξίμου.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Έτσι συνέλαβαν στην Τουρκία τον παραλίγο δολοφόνο του Ερντογάν

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Δέκα χρόνια μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016, οι τουρκικές Αρχές ανακοίνωσαν τη σύλληψη του καταζητούμενου Μπουρκάι Καρατεπέ (Burkay Karatepe), τον οποίο η Άγκυρα παρουσιάζει ως μέλος της ομάδας που επιχείρησε να δολοφονήσει τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Μαρμαρίδα.

Σε αναλυτική ανακοίνωσή του, το τουρκικό Υπουργείο Εσωτερικών περιγράφει βήμα προς βήμα την πολύμηνη επιχείρηση εντοπισμού του πρώην λοχαγού των Ειδικών Δυνάμεων, ο οποίος βρισκόταν στην Κόκκινη Κατηγορία της λίστας των πλέον καταζητούμενων προσώπων της χώρας.

Ειδική ομάδα πληροφοριών

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η Διεύθυνση Πληροφοριών της Γενικής Διεύθυνσης Ασφαλείας συγκρότησε ειδική επιχειρησιακή ομάδα, με τη συμμετοχή των υπηρεσιών πληροφοριών του Αφιόν Καραχισάρ και του Εσκί Σεχίρ.

Οι τουρκικές Αρχές αναφέρουν ότι ανέλυσαν όλα τα πιθανά σενάρια σχετικά με τη διαφυγή του, εξετάζοντας το ενδεχόμενο χρήσης πλαστών ταυτοτήτων, μεταμφιέσεων και παράνομων δικτύων υποστήριξης.

Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες έρευνες ανοιχτών πηγών, καθώς υπήρχαν πληροφορίες ότι ο Καρατεπέ ενδεχομένως εργαζόταν σε τοπική επιχείρηση στην περιοχή του Αφιόν Καραχισάρ.

Το λάθος που αποκάλυψε τα ίχνη του

Καθοριστικό στοιχείο για τον εντοπισμό του φέρεται να αποτέλεσε μια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2026 σε ξενοδοχείο του Αφιόν Καραχισάρ.

Σύμφωνα με το τουρκικό Υπουργείο Εσωτερικών, οι υπηρεσίες πληροφοριών εντόπισαν έναν ύποπτο άνδρα που είχε καλυμμένο το πρόσωπό του με σκούφο και είχε εγγραφεί στο ξενοδοχείο χρησιμοποιώντας ψευδή στοιχεία.

Η περαιτέρω ανάλυση του υλικού οδήγησε τις Αρχές στην εκτίμηση ότι επρόκειτο για τον επί δέκα χρόνια καταζητούμενο πρώην αξιωματικό.

Γιάφκες, πλαστές ταυτότητες και παρακολουθήσεις

Οι τουρκικές υπηρεσίες υποστηρίζουν ότι ο Καρατεπέ χρησιμοποιούσε πλαστές ταυτότητες και τηλεφωνικές συνδέσεις που είχαν εκδοθεί στο όνομα άλλων προσώπων, προκειμένου να αποφεύγει τον εντοπισμό του.

Παράλληλα, οι αστυνομικές υπηρεσίες έθεσαν υπό διακριτική παρακολούθηση δύο διαφορετικές γιάφκες στην ίδια γειτονιά του Αφιόν Καραχισάρ.

Όταν ο καταζητούμενος μετακινήθηκε σε τρίτη κρυψώνα, δόθηκε η εντολή για την τελική επιχείρηση σύλληψης.

Η νυχτερινή επιχείρηση

Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε τη νύχτα της 1ης Αυγούστου 2026 από στελέχη των υπηρεσιών πληροφοριών του Αφιόν Καραχισάρ και του Εσκί Σεχίρ, σε συνεργασία με την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία.

Ο Μπουρκάι Καρατεπέ συνελήφθη μέσα σε εγκαταλελειμμένο σπίτι, το οποίο, σύμφωνα με την ανακοίνωση, δεν διέθετε ούτε ηλεκτρικό ρεύμα ούτε υδροδότηση.

Τι βρέθηκε στο κρησφύγετο

Οι τουρκικές Αρχές ανακοίνωσαν ότι κατά τις έρευνες κατασχέθηκαν περιουσιακά στοιχεία συνολικής αξίας περίπου 6,45 εκατομμυρίων τουρκικών λιρών.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:

  • 98 χρυσές λίρες (Ata Lira),
  • 4 μισές και 23 τέταρτες χρυσές λίρες,
  • χρυσή ράβδος 50 γραμμαρίων,
  • 33.700 δολάρια,
  • 2.620 ευρώ,
  • 13.535 τουρκικές λίρες.

Παράλληλα εντοπίστηκαν φορητός υπολογιστής, σκληρός δίσκος, οκτώ USB, τρία κινητά τηλέφωνα, τέσσερις κάρτες SIM, οργανωτικά έγγραφα, πλαστή ταυτότητα, στρατιωτική στολή, δύο μαχαίρια και μικροποσότητα κάνναβης.

Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, από τις ιατρικές εξετάσεις προέκυψε επίσης ότι ο συλληφθείς βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ σε ποσοστό 0,34‰.

Οι ισχυρισμοί της Άγκυρας

Το τουρκικό Υπουργείο Εσωτερικών υποστηρίζει ότι ο Καρατεπέ συμμετείχε στην ομάδα των Ειδικών Δυνάμεων που επιχείρησε να συλλάβει ή να δολοφονήσει τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο ξενοδοχείο όπου διέμενε στη Μαρμαρίδα, κατά τη διάρκεια της απόπειρας πραξικοπήματος του 2016.

Στην ανακοίνωσή του καταλήγει με το μήνυμα ότι «κανένας προδότης δεν μπορεί να κρυφτεί για πάντα και κανένας φυγάς δεν θα διαφύγει επ’ αόριστον», υπογραμμίζοντας ότι το τουρκικό κράτος θα συνεχίσει, όπως αναφέρει, την καταδίωξη όσων θεωρεί υπεύθυνους για την απόπειρα πραξικοπήματος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι παραπάνω πληροφορίες προέρχονται από την επίσημη ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εσωτερικών και αποτυπώνουν τη θέση των τουρκικών αρχών για την υπόθεση.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η συνταγματική ευθύνη της Πολιτικής Προστασίας και το ατύχημα στην Ψάθα

Όταν η Πολιτική Προστασία δοκιμάζει τα όρια του Κράτους Δικαίου. Άρθρο γνώμης του Αλέξιου Παναγόπουλου.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Δρ. Αλέξιος Παναγόπουλος
Το ατύχημα με τα δύο πυροσβεστικά ελικόπτερα στην Ψάθα δεν αποτελεί μόνο ένα μικρό επιχειρησιακό συμβάν. Αποτελεί ένα σοβαρό θεσμικό γεγονός, το οποίο επιβάλλει εκ νέου να εξετασθεί όχι μόνον υπό το πρίσμα των τεχνικών αιτίων, αλλά και υπό το πρίσμα της συνταγματικής υποχρέωσης του κράτους να προστατεύει τη ζωή, την ασφάλεια των πολιτών, το φυσικό περιβάλλον και το προσωπικό που καλείται να επιχειρεί υπό ακραίες συνθήκες.
Η πλήρης νομική διερεύνηση των αιτίων του ατυχήματος ανήκει αποκλειστικά στις αρμόδιες αρχές. Κάθε τεχνικό συμπέρασμα πριν από την ολοκλήρωσή της θα ήταν πρόωρο. Η πολιτική ευθύνη, όμως, δεν εξαρτάται από το πόρισμα ενός δυστυχήματος. Κρίνεται από τον βαθμό προετοιμασίας, τον στρατηγικό σχεδιασμό και την επάρκεια της Πολιτείας πριν από την κρίση.
Το άρθρο 25 του Συντάγματος κατοχυρώνει την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου και επιβάλλει σε όλα τα κρατικά όργανα την αποτελεσματική προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Το άρθρο 24 αναθέτει στην Πολιτεία την υποχρέωση προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, ενώ το άρθρο 5 κατοχυρώνει την προστασία της ζωής και της προσωπικής ασφάλειας. Οι διατάξεις αυτές δεν αποτελούν πολιτικές διακηρύξεις· συνιστούν δεσμευτικές συνταγματικές υποχρεώσεις.
Στο διοικητικό δίκαιο, η αρχή της πρόληψης, η αρχή της χρηστής διοίκησης, η αρχή της αναλογικότητας και η αρχή της συνέχειας της δημόσιας υπηρεσίας επιβάλλουν στον κρατικό μηχανισμό να λαμβάνει εγκαίρως όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να μειώνει τους προβλέψιμους κινδύνους. Η Πολιτική Προστασία δεν εξαντλείται στην καταστολή της καταστροφής. Πρωτίστως οφείλει να οργανώνει ένα σύστημα που να περιορίζει την πιθανότητα επέλευσης κρίσιμων συμβάντων.
Υπό το πρίσμα αυτό, είναι απολύτως θεμιτό να διερευνηθεί εάν η διαχρονική έλλειψη περισσότερων βαρέων αμφίβιων πυροσβεστικών αεροσκαφών, όπως τα Μεγάλα Καναντέρ βαρέου τύπου και τα Beriev Be-200 ή άλλων αντίστοιχων μέσων μεγάλης επιχειρησιακής ικανότητας, έχει επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο οργανώνονται οι αεροπυροσβεστικές επιχειρήσεις.
Η απάντηση στο αν η ύπαρξη τέτοιων μέσων θα είχε αποτρέψει και το συγκεκριμένο ατύχημα ανήκει αποκλειστικά στην επίσημη νομική διερεύνηση. Αντίθετα, η αξιολόγηση της επάρκειας του εθνικού στόλου αποτελεί ζήτημα δημόσιας πολιτικής και λογοδοσίας.
Η πολιτική ευθύνη είναι αυτοτελής έναντι της ποινικής ευθύνης. Δεν απαιτεί καταδίκη για να αναζητηθεί. Αρκεί να διαπιστωθεί ότι υπήρξαν παραλείψεις στον σχεδιασμό, καθυστερήσεις στην ανανέωση των μέσων, ανεπαρκής αξιοποίηση των διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων ή επιλογές που δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες επιχειρησιακές ανάγκες.
Σε μία περίοδο όπου η κλιματική κρίση ή άγνωστοι και κρυφοί κίνδυνοι κάνουν την εμφάνιση τους, αυξάνει η συχνότητα και η ένταση των μεγάλων πυρκαγιών, ώστε η επίκληση του ηρωισμού των πιλότων δεν μπορεί να υποκαθιστά τη συνταγματική υποχρέωση του κράτους για πρόληψη και επαρκή εξοπλισμό. Οι χειριστές δεν είναι αναλώσιμοι.
Δεν μπορεί να καλούνται να καλύπτουν με την αυτοθυσία τους τις αδυναμίες της δημόσιας διοίκησης. Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό, αλλά θεμελιώδες: Έκανε η Πολιτεία όλα όσα όφειλε, σύμφωνα με το Σύνταγμα και τις αρχές της χρηστής διοίκησης, ώστε να ελαχιστοποιήσει τους κινδύνους για τα πληρώματα και να διασφαλίσει την αποτελεσματικότερη δυνατή αντιμετώπιση των πυρκαγιών;
Εάν η απάντηση είναι αρνητική, τότε ανακύπτει σοβαρό ζήτημα πολιτικής λογοδοσίας. Η προστασία της ανθρώπινης ζωής αποτελεί την ύψιστη συνταγματική επιταγή. Η Πολιτική Προστασία δεν μπορεί να λειτουργεί ως απλός μηχανισμός διαχείρισης της τραγωδίας. Οφείλει να αποτελεί μηχανισμό έγκαιρης πρόληψης της τραγωδίας. Και όταν αυτό δεν επιτυγχάνεται, η δημοκρατία απαιτεί λογοδοσία, θεσμική αυτοκριτική και ουσιαστική μεταρρύθμιση.
Η αναφορά μας στα βαρέου τύπου Καναντέρ ή στα Beriev Be-200 χρησιμοποιείται ως παράδειγμα βαρέων αμφίβιων πυροσβεστικών αεροσκαφών στο πλαίσιο της συζήτησης για την επαρκή στρατηγική επάρκεια του στόλου. Δεν μπορεί να συναχθεί ως γεγονός ότι η ύπαρξή τους θα είχε αποτρέψει και το συγκεκριμένο ατύχημα χωρίς τα νομικά πορίσματα της επίσημης διερεύνησης.
Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

«Αδούλωτη Κερύνεια» προς Γκουτέρες: Ακούστε τους ξεχασμένους πρόσφυγες της κατεχόμενης Κύπρου

Σκληρή κριτική στον τρόπο διαχείρισης του Κυπριακού από τον ΟΗΕ και την Κυπριακή Δημοκρατία ασκεί το Σωματείο «Αδούλωτη Κερύνεια», με αφορμή την επίσκεψη του Αντόνιο Γκουτέρες στην Κύπρο. Με επιστολή προς τον Γενικό Γραμματέα και ανακοίνωση μετά την ολοκλήρωση των επαφών του, ζητεί εγκατάλειψη της «διαχείρισης της κατοχής», επιστροφή στις αρχές του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και νέα πορεία με στόχο την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, την απομάκρυνση των εποίκων και την επιστροφή των προσφύγων στις κατεχόμενες εστίες τους.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τη φωνή των προσφύγων και εκτοπισμένων της κατεχόμενης Κύπρου επιχείρησε να μεταφέρει στον Αντόνιο Γκουτέρες το Σωματείο «Αδούλωτη Κερύνεια», κατά την επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στο νησί, από τις 27 έως τις 29 Ιουλίου 2026.

Με επιστολή που απέστειλε στις 27 Ιουλίου, το Σωματείο κάλεσε τον επικεφαλής του διεθνούς οργανισμού να ακούσει «τους ξεχασμένους πρόσφυγες και εκτοπισμένους» και να αντιμετωπίσει το Κυπριακό πρωτίστως ως ζήτημα εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής και παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου.

Με δεύτερο δελτίο Τύπου, το οποίο εκδόθηκε μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης, χαρακτήρισε το αποτέλεσμα των επαφών του Αντόνιο Γκουτέρες «ακόμη μία τρύπα στο νερό», υποστηρίζοντας ότι αναλώθηκαν σε διαδικαστικά ζητήματα των δικοινοτικών συνομιλιών χωρίς να τεθεί ως κεντρικός στόχος ο τερματισμός της τουρκικής κατοχής.

Η επιστολή προς τον Αντόνιο Γκουτέρες

Στην επιστολή, την οποία υπογράφει ο πρόεδρος του Σωματείου Ιωάννης Σιεκέρσαββας, παρουσιάζεται ένας εκτενής κατάλογος των συνεπειών της τουρκικής εισβολής του 1974 και της κατοχής που συνεχίζεται επί 52 χρόνια.

Η «Αδούλωτη Κερύνεια» υπενθυμίζει ότι η Τουρκία, ως κράτος-μέλος του ΟΗΕ, εισέβαλε στρατιωτικά στην Κυπριακή Δημοκρατία, παραβιάζοντας τον Καταστατικό Χάρτη του Οργανισμού. Επισημαίνει ότι το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας παραμένει υπό κατοχή και ότι περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού εκδιώχθηκε από τις πατρογονικές του εστίες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, περίπου 200.000 άνθρωποι εκτοπίστηκαν το 1974, ενώ οι πρόσφυγες και οι απόγονοί τους υπολογίζονται σήμερα σε περίπου 320.000.

Για να καταδείξει το μέγεθος της ανθρωπιστικής τραγωδίας, το Σωματείο συγκρίνει την αναλογία αυτή με τον πληθυσμό άλλων χωρών. Όπως υποστηρίζει, αντίστοιχη εκδίωξη του 33% του πληθυσμού θα ισοδυναμούσε με περίπου 23 εκατομμύρια ανθρώπους στη Βρετανία ή τη Γαλλία, 27 εκατομμύρια στη Γερμανία, 20 εκατομμύρια στην Ιταλία και 115 εκατομμύρια στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αγνοούμενοι, εποικισμός και καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στους στρατιώτες και τους πολίτες που αιχμαλωτίστηκαν κατά την εισβολή και των οποίων η τύχη δεν έχει ακόμη διακριβωθεί.

Το Σωματείο καταγγέλλει επίσης τον συνεχιζόμενο εποικισμό των κατεχομένων, τις εκτελέσεις, τους βιασμούς, τα βασανιστήρια και τις άλλες πράξεις βίας που διαπράχθηκαν το 1974, υποστηρίζοντας ότι στόχος ήταν η εκδίωξη του ελληνοκυπριακού πληθυσμού και η δημιουργία εδαφικά διαχωρισμένων περιοχών.

Στον κατάλογο των καταγγελιών περιλαμβάνονται ακόμη:

  • Η παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους.
  • Οι προσπάθειες της Τουρκίας για διεθνή αναγνώρισή του.
  • Η βεβήλωση και καταστροφή εκκλησιών, μνημείων και χώρων πολιτιστικής κληρονομιάς.
  • Η εμπορική εκμετάλλευση των περιουσιών των προσφύγων.
  • Η παρουσία τουρκικών στρατευμάτων κατοχής.
  • Η αλλοίωση του δημογραφικού χαρακτήρα των κατεχομένων.

Η «Αδούλωτη Κερύνεια» υπενθυμίζει ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας, με τα ψηφίσματα 541 και 550, καταδίκασε την ανακήρυξη του αποσχιστικού μορφώματος ως παράνομη και άκυρη και κάλεσε τα κράτη να μην το αναγνωρίσουν.

Απόρριψη της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας

Κεντρικό σημείο της παρέμβασης αποτελεί η κατηγορηματική αντίθεση του Σωματείου στη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Κατά την «Αδούλωτη Κερύνεια», η συνέχιση των συνομιλιών σε αυτή τη βάση δεν οδηγεί στην τιμωρία της Τουρκίας για την εισβολή και την κατοχή, αλλά στην ανταμοιβή της μέσω ενός συμβιβασμού εις βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των προσφύγων.

Το Σωματείο υποστηρίζει ότι ο ΟΗΕ, αντί να επιμένει σε μία διαδικασία που διαρκεί περισσότερο από μισό αιώνα χωρίς αποτέλεσμα, οφείλει να επαναφέρει στο επίκεντρο τον ίδιο τον Καταστατικό Χάρτη του και την ανάγκη αποκατάστασης της διεθνούς νομιμότητας.

Απευθυνόμενο προσωπικά στον Αντόνιο Γκουτέρες, τον καλεί, λίγο πριν από την ολοκλήρωση της θητείας του, να μην ταυτιστεί με μία διευθέτηση η οποία, σύμφωνα με το Σωματείο, νομιμοποιεί τα αποτελέσματα της τουρκικής εισβολής.

Οι έξι απαιτήσεις της «Αδούλωτης Κερύνειας»

Η επιστολή θέτει συγκεκριμένο πλαίσιο για μια διαφορετική πορεία στο Κυπριακό. Ζητεί:

  • Τερματισμό της τουρκικής κατοχής και απελευθέρωση της Κύπρου.
  • Απομάκρυνση των εποίκων.
  • Αποχώρηση όλων των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων.
  • Αποκατάσταση της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
  • Επιστροφή των προσφύγων και εκτοπισμένων στις πόλεις, τα χωριά, τα σπίτια και τις περιουσίες από τις οποίες εκδιώχθηκαν.
  • Δημιουργία ενός πραγματικά δημοκρατικού και ελεύθερου κράτους, με νέο δημοκρατικό Σύνταγμα.

Παράλληλα, εκφράζεται παράπονο για τη στάση των κατά καιρούς εκπροσώπων του ΟΗΕ στην Κύπρο, οι οποίοι, σύμφωνα με το Σωματείο, απέφευγαν επί 52 χρόνια να συναντήσουν και να ακούσουν οργανωμένα τη φωνή των προσφύγων.

«Τριήμερο χαμένου πολύτιμου χρόνου»

Μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης Γκουτέρες, η «Αδούλωτη Κερύνεια» επανήλθε με ακόμη σκληρότερη ανακοίνωση.

Απευθυνόμενη στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, υποστηρίζει ότι δεν δικαιολογείται οποιαδήποτε θριαμβολογία από τη στιγμή που, όπως αναφέρει, δεν τέθηκε ενώπιον του Γενικού Γραμματέα ως θεμελιώδες ζήτημα η παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ από την Τουρκία.

Κατά το Σωματείο, οι επαφές επικεντρώθηκαν στην επανέναρξη ενός νέου κύκλου δικοινοτικών συνομιλιών και σε διαδικαστικά ζητήματα, αντί να ασχοληθούν με την κατοχή και τα παράνομα αποτελέσματά της.

«Ήταν ένα τριήμερο χαμένου πολύτιμου χρόνου για μια τρύπα στο νερό», αναφέρει χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι κάθε νέος κύκλος διαπραγματεύσεων, όταν αποσυνδέεται από το ζήτημα της εισβολής, οδηγεί σε νέες υποχωρήσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και στα ανθρώπινα δικαιώματα του λαού.

Παραδόθηκε υπόμνημα μέσω της UNFICYP

Το υπόμνημα της «Αδούλωτης Κερύνειας» παραδόθηκε το πρωί της Τετάρτης 29 Ιουλίου σε αξιωματικό της Ειρηνευτικής Δύναμης του ΟΗΕ, στο οδόφραγμα του παλαιού αεροδρομίου Λευκωσίας, με την παράκληση να διαβιβαστεί προσωπικά στον Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος βρισκόταν στο αρχηγείο του Οργανισμού.

Το μήνυμα του Σωματείου είναι ότι η ουσία του Κυπριακού δεν πρέπει να χαθεί μέσα σε ακόμη έναν κύκλο διαπραγματεύσεων. Για τους πρόσφυγες της Κερύνειας, το ζητούμενο παραμένει το ίδιο από το 1974: τερματισμός της κατοχής, αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας και επιστροφή στις πατρογονικές εστίες.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 ώρες πριν

Έτσι συνέλαβαν στην Τουρκία τον παραλίγο δολοφόνο του Ερντογάν

Δέκα χρόνια μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016, οι τουρκικές Αρχές ανακοίνωσαν τη σύλληψη του καταζητούμενου Μπουρκάι...

Αναλύσεις4 ώρες πριν

Η συνταγματική ευθύνη της Πολιτικής Προστασίας και το ατύχημα στην Ψάθα

Όταν η Πολιτική Προστασία δοκιμάζει τα όρια του Κράτους Δικαίου. Άρθρο γνώμης του Αλέξιου Παναγόπουλου.

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ5 ώρες πριν

«Αδούλωτη Κερύνεια» προς Γκουτέρες: Ακούστε τους ξεχασμένους πρόσφυγες της κατεχόμενης Κύπρου

Σκληρή κριτική στον τρόπο διαχείρισης του Κυπριακού από τον ΟΗΕ και την Κυπριακή Δημοκρατία ασκεί το Σωματείο «Αδούλωτη Κερύνεια», με...

Άμυνα5 ώρες πριν

Τα ισραηλινά Merkava της Κύπρου ανησυχούν την Άγκυρα – Ο νέος άξονας με Ισραήλ και Γαλλία

Η πιθανή απόκτηση ισραηλινών αρμάτων μάχης Merkava από την Κυπριακή Δημοκρατία εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλέγμα αμυντικής, ενεργειακής και διπλωματικής...

Γενικά θέματα6 ώρες πριν

Ο Ουμέροφ επικεφαλής της εξωτερικής κατασκοπείας της Ουκρανίας

Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ανέθεσε την Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών της Ουκρανίας στον Ρουστέμ Ουμέροφ, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τον ρόλο του έμπιστου...

Δημοφιλή