Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Κίνα: Εκπαιδεύεται με MANPADS για το «κυνήγι» stealth μαχητικών – Το ιρανικό μάθημα από το F-35 και η νέα τακτική του PLA

Ο κινεζικός στρατός δοκιμάζει συνδυασμένη χρήση φορητών αντιαεροπορικών πυραύλων και συστημάτων HQ-16 εναντίον στόχων χαμηλής παρατηρησιμότητας – Το Πεκίνο στρέφεται στο υπέρυθρο ίχνος των stealth – Οι αναφορές για ιρανικό πλήγμα σε αμερικανικό F-35 και οι σοβαρές επιφυλάξεις για την επιχειρησιακή αξία της κινεζικής τακτικής

Δημοσιεύτηκε στις

Μία διαφορετική και σχετικά χαμηλού κόστους μέθοδο αντιμετώπισης των αμερικανικών stealth αεροσκαφών δοκιμάζει ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Κίνας (PLA), σύμφωνα με δημοσίευμα του EurAsian Times, επιχειρώντας να συνδυάσει συμβατικά αντιαεροπορικά συστήματα με φορητούς πυραύλους MANPADS που χρησιμοποιούν υπέρυθρη καθοδήγηση.

Η κινεζική προσέγγιση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή επιχειρεί να εκμεταλλευτεί μία εγγενή αδυναμία των αεροσκαφών χαμηλής παρατηρησιμότητας: τα stealth χαρακτηριστικά περιορίζουν δραστικά το ίχνος τους στα ραντάρ, δεν εξαφανίζουν όμως τη θερμότητα που παράγουν οι κινητήρες και η αεροδυναμική θέρμανση του αεροσκάφους.

Στο δημοσίευμα γίνεται μάλιστα σύνδεση με αναφορά για χρήση υπέρυθρης τεχνολογίας από το Ιράν, με την οποία φέρεται να επιτεύχθηκε πλήγμα εναντίον αμερικανικού F-35 κατά τη διάρκεια του πολέμου νωρίτερα φέτος. Το ίδιο το EurAsian Times, ωστόσο, δεν παρουσιάζει ανεξάρτητη επιβεβαίωση για το περιστατικό.

Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν το Πεκίνο επιχειρεί να ενσωματώσει στη δική του αντιαεροπορική φιλοσοφία μαθήματα από την πρόσφατη πολεμική εμπειρία της Μέσης Ανατολής.

MANPADS μαζί με HQ-16

Σύμφωνα με το κινεζικό κρατικό δίκτυο CCTV, στις 8 Αυγούστου 2026 προβλήθηκαν πλάνα άσκησης πραγματικών πυρών, κατά την οποία μονάδες του PLA χρησιμοποίησαν συνδυαστικά φορητούς αντιαεροπορικούς πυραύλους και συστήματα HQ-16.

Η κατανομή των στόχων είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Τα περισσότερα εισερχόμενα εναέρια μέσα αντιμετωπίστηκαν από τα HQ-16, ενώ οι ομάδες των MANPADS ανέλαβαν την προσβολή στόχων που προσομοίωναν αεροσκάφη stealth.

Η κινεζική επιχειρηματολογία βασίζεται σε μία θεμελιώδη διαφορά των δύο συστημάτων.

Τα περισσότερα σύγχρονα αντιαεροπορικά συστήματα εξαρτώνται από ραντάρ για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση του στόχου. Τα stealth αεροσκάφη έχουν σχεδιαστεί ακριβώς για να μειώνουν δραστικά το Radar Cross Section (RCS) τους.

Τα MANPADS, αντιθέτως, μπορούν να χρησιμοποιούν αισθητήρες υπερύθρων που αναζητούν τη θερμική υπογραφή του στόχου.

Με απλά λόγια, εάν δεν μπορείς εύκολα να «δεις» ένα F-35 ή ένα F-22 με ραντάρ, επιχειρείς να εντοπίσεις τη θερμότητά του.

Το ιρανικό «μάθημα»

Εδώ ακριβώς εμφανίζεται η ενδιαφέρουσα αναφορά του κινεζικού ρεπορτάζ στο Ιράν.

Το CCTV, σύμφωνα με το EurAsian Times, επισήμανε την αναφερόμενη χρήση υπέρυθρης τεχνολογίας από τις ιρανικές δυνάμεις για την επίτευξη πλήγματος εναντίον αμερικανικού F-35 κατά τον πρόσφατο πόλεμο.

Το κινεζικό δίκτυο δεν έδωσε περισσότερες πληροφορίες ούτε παρουσίασε στοιχεία που να επιτρέπουν την ανεξάρτητη επαλήθευση του ισχυρισμού.

Η αναφορά, όμως, έχει σημασία για έναν διαφορετικό λόγο: δείχνει ότι οι Κινέζοι μελετούν τις πραγματικές επιχειρήσεις εναντίον αμερικανικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς και αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους εντοπισμού και προσβολής τους.

Για το Πεκίνο το πρόβλημα είναι υπαρκτό και εξαιρετικά σοβαρό.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν σήμερα έναν ολόκληρο στόλο αεροσκαφών χαμηλής παρατηρησιμότητας, από τα F-22 Raptor και F-35 Lightning II μέχρι το B-2 Spirit, ενώ στην εξίσωση εισέρχεται και το νέο στρατηγικό βομβαρδιστικό B-21 Raider.

Σε μια ενδεχόμενη σύγκρουση για την Ταϊβάν ή στη Νότια Σινική Θάλασσα, η αντιμετώπιση αυτών των αεροσκαφών θα αποτελούσε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της κινεζικής αεράμυνας.

Δύο MANPADS εναντίον ενός stealth στόχου

Η άσκηση που παρουσίασε το CCTV πραγματοποιήθηκε τη νύχτα.

Δύο χειριστές MANPADS έπρεπε να εκτελέσουν σχεδόν ταυτόχρονη βολή εναντίον του στόχου.

Και αυτό δεν ήταν τυχαίο.

Σύμφωνα με την κινεζική παρουσίαση, εάν ο δεύτερος πύραυλος εκτοξευθεί με καθυστέρηση, υπάρχει κίνδυνος ο αισθητήρας υπερύθρων να εγκλωβιστεί στη θερμική υπογραφή του πρώτου πυραύλου αντί στο εχθρικό αεροσκάφος.

Στην άσκηση οι δύο χειριστές πραγματοποίησαν σχεδόν ταυτόχρονη εκτόξευση και οι δύο πύραυλοι έπληξαν το μη επανδρωμένο αεροσκάφος-στόχο.

Η εικόνα είναι εντυπωσιακή.

Η μεταφορά της όμως σε πραγματικό πόλεμο είναι πολύ πιο περίπλοκη.

Το μεγάλο πρόβλημα: Πρέπει πρώτα να ξέρεις πού βρίσκεται το stealth

Αυτό ακριβώς επισημαίνει ο απόστρατος της Ινδικής Πολεμικής Αεροπορίας Air Marshal G.S. Bedi, ο οποίος μίλησε στο EurAsian Times.

Ο Ινδός αξιωματικός χαρακτήρισε την κινεζική παρουσίαση περισσότερο ως «hype» και τυπικό σενάριο εγχειριδίου, αμφισβητώντας την πραγματική επιχειρησιακή της χρησιμότητα.

Το βασικό του ερώτημα είναι απλό:

Πώς γνωρίζουν εξαρχής οι στρατιώτες πού βρίσκεται το stealth αεροσκάφος;

Ένας MANPADS έχει πολύ περιορισμένη εμβέλεια συγκριτικά με ένα ολοκληρωμένο αντιαεροπορικό σύστημα. Ο χειριστής πρέπει επομένως να βρίσκεται στο κατάλληλο σημείο, την κατάλληλη στιγμή, γνωρίζοντας περίπου από πού θα περάσει το αεροσκάφος.

Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται προηγουμένως ένα άλλο δίκτυο αισθητήρων για να εντοπίσει, έστω κατά προσέγγιση, τον stealth στόχο και να κατευθύνει τις ομάδες MANPADS.

Και αυτό αποτελεί την πραγματική δυσκολία της επιχείρησης.

Τα stealth δεν πρόκειται να πετούν πάνω από τους χειριστές MANPADS

Υπάρχει και ένα δεύτερο πρόβλημα.

Οι σύγχρονες αεροπορικές δυνάμεις μετακινούνται όλο και περισσότερο προς πλήγματα stand-off, χρησιμοποιώντας όπλα μεγάλης εμβέλειας χωρίς να χρειάζεται το αεροσκάφος να πλησιάσει επικίνδυνα τις εχθρικές αντιαεροπορικές θέσεις.

Όπως επισημαίνει ο Bedi, εάν ένα stealth μαχητικό αναγκαστεί να περάσει τόσο κοντά ώστε να βρίσκεται μέσα στην εμβέλεια ενός MANPADS, τότε τίθεται ερώτημα για τον ίδιο τον τρόπο επιχειρησιακής χρησιμοποίησής του.

Υπό αυτή την έννοια, οι φορητοί αντιαεροπορικοί πύραυλοι μπορούν περισσότερο να λειτουργήσουν ως τελευταία γραμμή άμυνας παρά ως κύριο όπλο καταδίωξης F-35 και F-22.

Ο Ινδός αξιωματικός θέτει και ένα ακόμη εύλογο ερώτημα:

Εάν τα stealth αεροσκάφη είναι τόσο εύκολο να εντοπιστούν και να καταρριφθούν, γιατί η ίδια η Κίνα επενδύει τεράστιους πόρους στην παραγωγή J-20 και πλέον J-35;

Η πραγματική κινεζική ιδέα είναι μεγαλύτερη από τα MANPADS

Εδώ βρίσκεται ίσως η ουσία της κινεζικής δοκιμής.

Το Πεκίνο δεν φαίνεται να υποστηρίζει ότι ένας στρατιώτης με έναν φορητό πύραυλο μπορεί μόνος του να «κυνηγά» F-35.

Η πραγματική φιλοσοφία αφορά τη δημιουργία ενός δικτυοκεντρικού πλέγματος διαφορετικών αισθητήρων και όπλων.

Κινέζοι στρατιωτικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι πολλαπλές μονάδες εντοπισμού ενός συστήματος HQ-16 μπορούν να πραγματοποιούν συνεχή σάρωση από διαφορετικές θέσεις.

Με τη δημιουργία multistatic radar arrays, επιχειρείται η εκμετάλλευση του γεγονότος ότι η χαμηλή παρατηρησιμότητα ενός αεροσκάφους δεν είναι εξίσου αποτελεσματική από όλες τις γωνίες.

Τα δεδομένα μπορούν στη συνέχεια να μεταφέρονται μέσω δικτύων στις υπόλοιπες μονάδες.

Έτσι, ένα σύστημα ραντάρ μπορεί να δώσει τη γενική περιοχή στην οποία κινείται ο στόχος και μία ομάδα MANPADS να επιχειρήσει την τελική προσβολή χρησιμοποιώντας υπέρυθρη καθοδήγηση.

Το data fusion είναι επομένως σημαντικότερο από τον ίδιο τον φορητό πύραυλο.

Το Πεκίνο χτίζει ολόκληρη αρχιτεκτονική anti-stealth

Η άσκηση με τα MANPADS αποτελεί μόνο ένα κομμάτι μιας πολύ μεγαλύτερης κινεζικής προσπάθειας.

Σύμφωνα με το EurAsian Times, Κινέζοι ερευνητές υποστήριξαν το 2025 ότι ανέπτυξαν διαστημικό bistatic radar βασισμένο στον αστερισμό δορυφόρων LT-1.

Η αρχιτεκτονική χρησιμοποιεί δύο δορυφόρους: ο ένας εκπέμπει τους παλμούς ραντάρ και ο δεύτερος λαμβάνει τις ανακλάσεις.

Με τον τρόπο αυτό θεωρητικά μπορεί να αυξηθεί, υπό συγκεκριμένες γωνίες, το φαινόμενο ίχνος ενός stealth στόχου.

Τον Μάιο του 2025 παρουσιάστηκε επίσης το JY-27V, ένα νέας γενιάς meter-wave anti-stealth radar, το οποίο συνδυάζει χαμηλές συχνότητες, μεγάλη ισχύ και προηγμένους αλγορίθμους.

Οι κινεζικοί ισχυρισμοί γύρω από αυτά τα συστήματα, πάντως, δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα, όπως σημειώνει και το ίδιο το δημοσίευμα.

IRST: Το «παθητικό μάτι» απέναντι στα stealth

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η κινεζική επένδυση στα συστήματα Infrared Search and Track – IRST.

Σε αντίθεση με ένα ενεργό ραντάρ, ένα IRST δεν εκπέμπει ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία.

Παρακολουθεί τις διαφορές θερμοκρασίας μεταξύ του αεροσκάφους και του περιβάλλοντος.

Το μεγάλο πλεονέκτημα είναι ότι λειτουργεί παθητικά: ο αντίπαλος δεν μπορεί εύκολα να αντιληφθεί ότι παρακολουθείται επειδή ο αισθητήρας δεν εκπέμπει σήμα.

Η Κίνα είχε υποστηρίξει ήδη από το 2022 ότι σύστημα IRST του J-20 θα μπορούσε θεωρητικά να εντοπίσει ένα B-2 από απόσταση 150 χιλιομέτρων και ένα F-22 από περίπου 110 χιλιόμετρα.

Και αυτοί οι αριθμοί, όμως, αποτελούν κινεζικούς ισχυρισμούς που δεν έχουν επαληθευθεί ανεξάρτητα.

Η μεγάλη μάχη για να «σπάσει» το stealth

Το σημαντικότερο συμπέρασμα της κινεζικής άσκησης δεν είναι ότι «τα MANPADS μπορούν πλέον να καταρρίπτουν F-35». Ένας τέτοιος ισχυρισμός θα ήταν υπερβολικός και δεν υποστηρίζεται ούτε από τα στοιχεία του δημοσιεύματος.

Το σημαντικό είναι διαφορετικό.

Η Κίνα επιχειρεί να δημιουργήσει ένα πολυεπίπεδο οικοσύστημα εντοπισμού των stealth αεροσκαφών, συνδυάζοντας διαφορετικές τεχνολογίες ώστε καμία από αυτές να μην πρέπει να λύσει μόνη της ολόκληρο το πρόβλημα.

Meter-wave ραντάρ, multistatic αισθητήρες, δορυφορικά συστήματα, IRST, data links, συμβατικά αντιαεροπορικά συστήματα και ακόμη και φθηνά MANPADS μπορούν να αποτελούν διαφορετικούς κρίκους της ίδιας αλυσίδας.

Αυτό άλλωστε αποτελεί τη βασική αρχή της σύγχρονης anti-stealth άμυνας: το stealth δεν σημαίνει αορατότητα. Σημαίνει ότι ο εντοπισμός, η παρακολούθηση και –κυρίως– η δημιουργία αξιόπιστης λύσης βολής γίνονται πολύ δυσκολότερα.

Και η Κίνα φαίνεται αποφασισμένη να επενδύσει τεράστιους πόρους ακριβώς σε αυτό το κενό.

Για το Πεκίνο, το διακύβευμα είναι στρατηγικό. Σε μία μελλοντική σύγκρουση στον Ινδοειρηνικό, είτε γύρω από την Ταϊβάν είτε στη Νότια Σινική Θάλασσα, τα F-35, F-22 και B-21 θα αποτελούσαν βασικά εργαλεία της αμερικανικής αεροπορικής ισχύος.

Η δυνατότητα να εντοπιστούν και να απειληθούν, έστω και αν δεν εξαλειφθεί το τεχνολογικό πλεονέκτημά τους, θα μπορούσε να αλλάξει σημαντικά τους επιχειρησιακούς υπολογισμούς μιας αμερικανοκινεζικής σύγκρουσης.

Και γι’ αυτό η συγκεκριμένη άσκηση με δύο στρατιώτες και δύο φορητούς πυραύλους έχει μεγαλύτερη σημασία από όση φαίνεται αρχικά: δεν αποδεικνύει ότι η Κίνα βρήκε το «αντίδοτο» στα stealth. Δείχνει όμως πόσο συστηματικά αναζητεί πολλαπλούς τρόπους για να το βρει.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Άμυνα

Με «θωρακισμένη» κάψουλα υψηλής τεχνολογίας στη Μόσχα ο επικεφαλής CIA (ΦΩΤΟ)

Ο διευθυντής της CIA προσγειώθηκε την Τρίτη στη ρωσική πρωτεύουσα επιβαίνοντας σε μεταγωγικό αεροσκάφος C-17 της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Το αεροσκάφος ήταν εξοπλισμένο με ένα νέο αερομεταφερόμενο κέντρο διοίκησης απόρρητων πληροφοριών — ένα κινητό SCIF (Sensitive Compartmented Information Facility) που εξασφαλίζει απόλυτα ασφαλείς επικοινωνίες ακόμα και εντός του ρωσικού εναέριου χώρου.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

«Θωρακισμένη» κάψουλα υψηλής τεχνολογίας χρησιμοποίησε ο επικεφαλής της CIA, Τζον Ράτκλιφ για την κινηματογραφική «επίσκεψη αστραπή» στη Μόσχα στην οποία φέρεται να μετέφερε μήνυμα του Ντόναλντ Τραμπ στον Πούτιν.

Ο διευθυντής της CIA προσγειώθηκε την Τρίτη στη ρωσική πρωτεύουσα επιβαίνοντας σε μεταγωγικό αεροσκάφος C-17 της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Το αεροσκάφος ήταν εξοπλισμένο με ένα νέο αερομεταφερόμενο κέντρο διοίκησης απόρρητων πληροφοριών — ένα κινητό SCIF (Sensitive Compartmented Information Facility) που εξασφαλίζει απόλυτα ασφαλείς επικοινωνίες ακόμα και εντός του ρωσικού εναέριου χώρου.

Η ειδική κάψουλα διασκέψεων Roll-On Conference Capsule (ROCC), η οποία τέθηκε σε υπηρεσία τον Μάρτιο του 2026, κατέγραψε στο αεροδρόμιο Βνούκοβο μία από τις πρώτες επιχειρησιακές της αποστολές, και πιθανότατα την πρώτη επί ρωσικού εδάφους. Τέτοιου τύπου κάψουλες χρησιμοποιούνται για τη διασφάλιση των απόρρητων επικοινωνιών και των εργασιών κορυφαίων Αμερικανών αξιωματούχων.

Η χρήση του ROCC επέτρεψε στον διευθυντή της CIA να διατηρεί ασφαλή, κρυπτογραφημένη επικοινωνία σε πραγματικό χρόνο με την Ουάσινγκτον, ακόμα και ενώ βρισκόταν μέσα στον ρωσικό εναέριο χώρο ή προσγειωμένος στο αεροδρόμιο Βνούκοβο της Μόσχας, παρακάμπτοντας τα τοπικά ρωσικά δίκτυα και την πιθανότητα παρακολούθησης. Ο Αμερικανός υψηλόβαθμος αξιωματούχος βρισκόταν σε «τηλεπικοινωνιακή απομόνωση» από ηλεκτρομαγνητική κατασκοπεία.

Υπάρχουν προγενέστερα συστήματα και φωτογραφίες από την προηγούμενη γενιά αυτής της τεχνολογίας.

Πριν από την υιοθέτηση της νέας ROCC (Roll-On Conference Capsule), η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία (USAF) χρησιμοποιούσε για δεκαετίες το σύστημα με το παρατσούκλι «Silver Bullet» (Ασημένια Σφαίρα).

Φορτωνόταν στην αμπάρι μεταγωγικών αεροσκαφών (όπως C-17, C-5 ή C-130). Ήταν εξοπλισμένο με θωρακισμένα συστήματα επικοινωνίας (SCIF), αίθουσα συσκέψεων, ιδιωτικό γραφείο και χώρο ανάπαυλας για υπουργούς Άμυνας, αρχηγούς ΓΕΕΘΑ ή τον διοικητή της CIA κατά τη διάρκεια ταξιδιών σε εμπόλεμες ή επικίνδυνες περιοχές.

Επίσκεψη Ράτκλιφ στη Μόσχα: Το μήνυμα της CIA

Σε μια αποστολή με στόχο να ξεμπλοκάρει τις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία, ο διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ μετέφερε στη Μόσχα μια ιδιαίτερα δυσοίωνη εκτίμηση για τη στρατιωτική και οικονομική κατάσταση της Ρωσίας, καλώντας την ηγεσία του Κρεμλίνου να προχωρήσει σε συμφωνία προτού η θέση της επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο.

Όπως αναφέρουν οι New York Times, ο Ράτκλιφ ταξίδεψε στη Μόσχα προκειμένου να μεταφέρει κατ’ ιδίαν στη ρωσική πλευρά τη δυσοίωνη εκτίμησή του για την πορεία του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ράτκλιφ μετέφερε το μήνυμα στον Αλεξάντρ Μπόρτνικοφ, επικεφαλής της ρωσικής υπηρεσίας ασφαλείας FSB, χωρίς ωστόσο να διατυπώσει απειλές για πιθανές συνέπειες σε βάρος της Ρωσίας, σε περίπτωση που ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν αγνοήσει την εκτίμηση του διευθυντή της CIA και επιλέξει να συνεχίσει τον πόλεμο.

Οι αναλυτές της CIA αμφισβητούν εδώ και καιρό κατά πόσο οι σύμβουλοι του Πούτιν τού παρουσιάζουν μια ειλικρινή εικόνα για την πορεία και το κόστος του πολέμου.

«Business as usual»

Την ίδια ώρα, ο διευθυντής της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών της Ρωσίας (SVR), Σεργκέι Ναρίσκιν, επιβεβαίωσε την Πέμπτη ότι συναντήθηκε με τον επικεφαλής της CIA στη ρωσική πρωτεύουσα, υποβαθμίζοντας ουσιαστικά τη συνάντηση ως «υπόθεση ρουτίνας».

«Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε· δεν υπάρχει τίποτα ασυνήθιστο σε αυτό», επέμεινε ο Ναρίσκιν στους δημοσιογράφους. «Στην πρακτική λειτουργία των ειδικών υπηρεσιών, οι συναντήσεις μεταξύ των επικεφαλής τους — είτε δια ζώσης είτε μέσω διαδικτύου — αποτελούν μέρος της δουλειάς μας.

«Πρέπει να σας πω ότι σχεδόν κάθε εβδομάδα συναντώ τον επικεφαλής κάποιας ειδικής υπηρεσίας ή οργανισμού πληροφοριών από διάφορες ηπείρους του κόσμου. Επομένως, και η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε με τον Ράτκλιφ εντάσσεται σε ένα καθαρά εργασιακό πλαίσιο».

Ο διευθυντής της SVR ανέφερε επίσης ότι συζήτησε με τον ομόλογό του της CIA ζητήματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των υπηρεσιών πληροφοριών.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Τουρκικό UAV κοντά στην Αλεξανδρούπολη – Άμεση απογείωση ελληνικών F-16

Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος φέρεται να παραβίασε τον Εθνικό Εναέριο Χώρο και να κινήθηκε κοντά στη Σαμοθράκη και τη Θάσο – Δεν κινδύνευσε πολιτική πτήση από το «Δημόκριτος»

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συναγερμός σήμανε το πρωί της Παρασκευής 28 Αυγούστου στην Πολεμική Αεροπορία, όταν τουρκικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος κινήθηκε στη βορειοανατολική Ελλάδα, φθάνοντας σε σχετικά μικρή απόσταση από την Αλεξανδρούπολη και τα όρια της τερματικής περιοχής του αεροδρομίου «Δημόκριτος».

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδίδουν ελληνικά μέσα ενημέρωσης, το τουρκικό UAV εισήλθε στο FIR Αθηνών χωρίς να έχει καταθέσει σχέδιο πτήσης, προχωρώντας σε παράβαση των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας. Στη συνέχεια φέρεται να παραβίασε τον Εθνικό Εναέριο Χώρο, κινούμενο στην ευρύτερη περιοχή της Αλεξανδρούπολης.

Η αντίδραση της ελληνικής πλευράς ήταν άμεση. Ζεύγος μαχητικών F-16 απογειώθηκε προκειμένου να αναγνωρίσει και να παρακολουθήσει το άγνωστο ίχνος. Με την προσέγγιση των ελληνικών μαχητικών, το τουρκικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος άλλαξε πορεία, παραμένοντας ωστόσο εντός του FIR Αθηνών και συνεχίζοντας την πτήση του προς το βορειοανατολικό Αιγαίο.

Παρακολούθηση κοντά σε Σαμοθράκη και Θάσο

Η πορεία του UAV πέρασε από την ευρύτερη θαλάσσια περιοχή κοντά στη Σαμοθράκη και τη Θάσο, με τα ελληνικά F-16 να το διατηρούν υπό στενή επιτήρηση.

Τα ελληνικά μαχητικά είχαν πλήρη εικόνα των κινήσεών του μέχρι τη στιγμή που αυτό στράφηκε ανατολικά και απομακρύνθηκε προς τα τουρκικά παράλια. Δεν αναφέρεται εμπλοκή ούτε χρήση οπλικών συστημάτων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι την ώρα του περιστατικού βρισκόταν σε εξέλιξη διαδικασία πολιτικής πτήσης στο αεροδρόμιο της Αλεξανδρούπολης. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, δεν προέκυψε κίνδυνος για το πολιτικό αεροσκάφος και δεν επηρεάστηκε η ασφάλεια της πτήσης.

Στη σκιά του παράνομου τουρκικού «θαλάσσιου πάρκου»

Η κίνηση του UAV αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς πραγματοποιήθηκε στην ευρύτερη περιοχή όπου η Τουρκία εξήγγειλε μονομερώς το λεγόμενο «θαλάσσιο πάρκο» του βορειοανατολικού Αιγαίου. Η τουρκική χάραξη εκτείνεται από τη Ραιδεστό προς τον θαλάσσιο χώρο ανάμεσα στη Σαμοθράκη και τη Λήμνο, υπερβαίνοντας τα όρια της τουρκικής δικαιοδοσίας και παράγοντας, σύμφωνα με την Αθήνα, καμία έννομη συνέπεια. Η χρονική και γεωγραφική σύνδεση των δύο κινήσεων δεν μπορεί να αγνοηθεί: μετά την απόπειρα δημιουργίας τετελεσμένων στη θάλασσα υπό τον μανδύα της περιβαλλοντικής προστασίας, η Άγκυρα εμφανίζει και εναέρια δραστηριότητα στην ίδια ευαίσθητη ζώνη. Πρόκειται για πρακτική που παραπέμπει σε δοκιμή αντιδράσεων και σταδιακή εμπέδωση παρουσίας, στο πλαίσιο της αναθεωρητικής «Γαλάζιας Πατρίδας».

Η στρατηγική σημασία της Αλεξανδρούπολης

Η παρουσία τουρκικού UAV κοντά στην Αλεξανδρούπολη προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στο περιστατικό. Η περιοχή έχει αποκτήσει αυξημένη γεωστρατηγική σημασία λόγω του λιμανιού της, της στρατιωτικής κινητικότητας και του ρόλου της ως κόμβου μεταφοράς δυνάμεων και υλικού προς την Ανατολική Ευρώπη.

Η πορεία του μη επανδρωμένου αεροσκάφους στον άξονα Αλεξανδρούπολης–Σαμοθράκης–Θάσου δεν αντιμετωπίζεται ως μία συνηθισμένη πτήση επιτήρησης. Εξετάζεται στο πλαίσιο της αυξημένης τουρκικής εναέριας δραστηριότητας και της επαναφοράς παραβιάσεων με μαχητικά, κατασκοπευτικά αεροσκάφη και UAV.

Το περιστατικό δείχνει ότι η Άγκυρα επεκτείνει τη δραστηριότητά της και στη Θράκη, δοκιμάζοντας τα αντανακλαστικά της ελληνικής αεράμυνας σε μία περιοχή με ιδιαίτερη επιχειρησιακή και γεωπολιτική αξία. Η άμεση απογείωση των ελληνικών F-16 κατέδειξε, πάντως, ότι η κίνηση του τουρκικού UAV εντοπίστηκε εγκαίρως και τέθηκε από την πρώτη στιγμή υπό πλήρη παρακολούθηση.

Το κρίσιμο ερώτημα για τα αντίμετρα

Το περιστατικό εγείρει, ξανά, ένα σοβαρό επιχειρησιακό και οικονομικό ερώτημα: δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να απογειώνει πανάκριβα μαχητικά F-16 κάθε φορά που ένα τουρκικό UAV εισέρχεται στο FIR Αθηνών ή παραβιάζει τον Εθνικό Εναέριο Χώρο. Η χρήση επανδρωμένων μαχητικών απέναντι σε drones αυξάνει το κόστος, καταναλώνει πολύτιμες ώρες πτήσης και προκαλεί φθορά σε κρίσιμα μέσα της Πολεμικής Αεροπορίας.

Δεν διαθέτουμε ηλεκτρονικά και επίγεια αντίμετρα για τον εντοπισμό, την παρεμβολή ή την εξουδετέρωση τέτοιων απειλών; Και, κυρίως, ποιος είναι ο σχεδιασμός για την ευρύτερη αξιοποίηση του ελληνικού συστήματος αντι-drone «Κένταυρος», το οποίο έχει ήδη αποδείξει επιχειρησιακά τις δυνατότητές του; Η χώρα χρειάζεται ένα πολυεπίπεδο πλέγμα αντιμετώπισης UAV, ιδιαίτερα σε περιοχές υψηλής στρατηγικής αξίας όπως ο Έβρος και η Αλεξανδρούπολη. Τα F-16 πρέπει να αποτελούν την έσχατη και όχι την πρώτη απάντηση σε κάθε τουρκικό drone.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Οι «νυχτερίδες» που τρομάζουν την Τουρκία στη Ρόδο

Η Άγκυρα απειλεί με «απαραίτητα μέτρα» για τις υποδομές των V-BAT στα Μαρίτσα – Η 24ωρη επιτήρηση του Νοτιοανατολικού Αιγαίου και η σχεδιαζόμενη ενσωμάτωση του ελληνικού KMB Hunter που αλλάζει τα δεδομένα

Δημοσιεύτηκε

στις

Η σχεδιαζόμενη δημιουργία σταθερών υποδομών για τα μη επανδρωμένα αεροχήματα V-BAT στη Ρόδο προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Τουρκίας, η οποία επαναφέρει τις αξιώσεις της περί αποστρατιωτικοποίησης των Δωδεκανήσων και προειδοποιεί ότι θα λάβει «τα απαραίτητα μέτρα».

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Πίσω από τη φραστική επίθεση της Άγκυρας βρίσκεται η πραγματική ανησυχία που προκαλεί η δυνατότητα μόνιμης και πολύωρης επιτήρησης του Νοτιοανατολικού Αιγαίου από τα V-BAT του Ελληνικού Στρατού. Τα συγκεκριμένα συστήματα μπορούν να απογειώνονται κάθετα, να επιχειρούν χωρίς συμβατικό διάδρομο και να μεταδίδουν εικόνα και δεδομένα στοχοποίησης σε πραγματικό χρόνο.

Η προοπτική μελλοντικής ενσωμάτωσης του ελληνικού KMB Hunter της ALTUS LSA μετατρέπει, μάλιστα, το V-BAT από ένα προηγμένο «ιπτάμενο μάτι» σε δυνητικό φορέα άμεσης εξουδετέρωσης εναέριων, επίγειων και θαλάσσιων απειλών.

Απειλεί για τη Ρόδο η Τουρκία που έχει ζώσει το Αιγαίο με βάσεις drones

Η συγκαλυμμένη απειλή της Άγκυρας

Κατά την εβδομαδιαία ενημέρωση της 27ης Αυγούστου, το τουρκικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας υποστήριξε ότι η πιθανή δημιουργία βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Ρόδο θα παραβίαζε το, κατά την τουρκική θέση, αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς του νησιού.

«Ένα πιθανό βήμα για τη δημιουργία βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Ρόδο θα αποτελούσε παραβίαση του αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος του νησιού και είναι σαφές ότι θα έβλαπτε την ειρήνη και τη σταθερότητα στο Αιγαίο, καθώς και τις σχέσεις καλής γειτονίας», ανέφερε το τουρκικό υπουργείο Άμυνας.

Η ανακοίνωση κατέληξε με μία προειδοποίηση που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη:

«Η Τουρκία θα συνεχίσει να προστατεύει αποφασιστικά τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της που απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες και να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση».

Η Άγκυρα επιχειρεί, για ακόμη μία φορά, να εμφανιστεί ως θεματοφύλακας ενός νομικού καθεστώτος από το οποίο η ίδια δεν αντλεί συμβατικά δικαιώματα. Το καθεστώς των Δωδεκανήσων δεν καθορίζεται από τη Συνθήκη της Λωζάννης, αλλά από τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947, στην οποία η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος.

Παράλληλα, η τουρκική πλευρά αποσιωπά συστηματικά ότι απέναντι από τα ελληνικά νησιά έχει αναπτύξει ισχυρές αεροπορικές, ναυτικές και μη επανδρωμένες δυνάμεις, ενώ διατηρεί σε ισχύ την απειλή πολέμου σε περίπτωση άσκησης από την Ελλάδα του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών της υδάτων.

Σταθερές υποδομές για τα V-BAT στα Μαρίτσα

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί, στο στρατιωτικό αεροδρόμιο των Μαριτσών σχεδιάζεται η κατασκευή μόνιμων υποδομών για τα V-BAT του 472ου Τάγματος Επιτήρησης Πληροφορικής του Ελληνικού Στρατού.

Η διαδικασία για την προμήθεια των απαραίτητων υλικών φέρεται να προωθήθηκε με κατεπείγουσα απευθείας ανάθεση, ώστε να δημιουργηθούν χώροι μεταστάθμευσης, τεχνικής υποστήριξης και συντήρησης.

Μέχρι σήμερα, τα V-BAT μπορούσαν να επιχειρούν από προσωρινά ή πρόχειρα διαμορφωμένα σημεία, αξιοποιώντας τη δυνατότητα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης. Η νέα υποδομή στα Μαρίτσα θα επιτρέψει, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα του Hellenic Defence, τη συστηματικότερη επιχειρησιακή αξιοποίηση και την ασφαλή τεχνική υποστήριξη των συστημάτων.

Η επιλογή της Ρόδου δεν είναι τυχαία. Από το συγκεκριμένο σημείο τα ελληνικά μη επανδρωμένα αεροχήματα μπορούν να παρακολουθούν επί πολλές ώρες το Νοτιοανατολικό Αιγαίο, τις θαλάσσιες οδούς προς την Ανατολική Μεσόγειο και τις κινήσεις στα απέναντι μικρασιατικά παράλια.

Αυτό ακριβώς προκαλεί τον εκνευρισμό της Τουρκίας.

Τι μπορεί να κάνει το V-BAT

Το V-BAT της αμερικανικής Shield AI είναι ένα μη επανδρωμένο αερόχημα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης, σχεδιασμένο για αποστολές πληροφοριών, επιτήρησης, αναγνώρισης και στοχοποίησης.

Η ιδιαίτερη σχεδίασή του, με τον μονό κινητήρα μέσα σε δακτυλιοειδή αγωγό, του επιτρέπει να απογειώνεται και να προσγειώνεται σχεδόν κατακόρυφα. Δεν απαιτεί μεγάλο διάδρομο και μπορεί να επιχειρήσει από μικρά νησιά, πλοία, ξέφωτα ή πρόχειρα σημεία διασποράς.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Shield AI, το V-BAT διαθέτει:

  • αυτονομία πτήσης άνω των 12 ωρών με ηλεκτροπτικό και υπέρυθρο φορτίο,
  • μέγιστη ακτίνα επικοινωνίας 130 έως 180 χιλιομέτρων, ανάλογα με το σύστημα ζεύξης,
  • ωφέλιμο φορτίο έως 18,1 κιλά,
  • δυνατότητα απογείωσης και προσγείωσης σε χώρο περίπου 4,6 επί 4,6 μέτρα,
  • αισθητήρες ημέρας και νύχτας, δυνατότητες εντοπισμού και ιχνηλάτησης στόχων και αντοχή σε περιβάλλον ηλεκτρονικών παρεμβολών.

Στη γεωγραφία του Αιγαίου, όπου τα νησιά, οι ορεινοί όγκοι και η καμπυλότητα της Γης δημιουργούν κενά στην κάλυψη των επίγειων ραντάρ, το V-BAT μπορεί να λειτουργήσει ως προωθημένος αισθητήρας. Πετώντας για ώρες πάνω από τη θάλασσα, μπορεί να εντοπίζει πλοία, ελικόπτερα, μη επανδρωμένα αεροχήματα και χαμηλά ιπτάμενες απειλές.

Το «ιπτάμενο μάτι» της αεράμυνας

Η επιχειρησιακή αξία του V-BAT δεν περιορίζεται στην εικόνα που μεταδίδει στον χειριστή του. Σε ένα δικτυοκεντρικό περιβάλλον, τα δεδομένα από τους αισθητήρες του μπορούν να εντάσσονται στην κοινή επιχειρησιακή εικόνα και να αξιοποιούνται από κέντρα διοίκησης, πολεμικά πλοία, μαχητικά αεροσκάφη και μονάδες αεράμυνας.

Το V-BAT μπορεί να καλύψει περιοχές τις οποίες ένα επίγειο ραντάρ δυσκολεύεται να παρακολουθήσει, ιδιαίτερα όταν ο στόχος κινείται χαμηλά, ανάμεσα σε νησιά ή κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας. Έτσι, προσφέρει έγκαιρη προειδοποίηση και περισσότερο χρόνο αντίδρασης στις ελληνικές δυνάμεις.

Σε περίπτωση πιστοποιημένης διασύνδεσης με το ευρύτερο ελληνικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, τα δεδομένα του θα μπορούν να υποστηρίζουν και συστοιχίες Patriot, περιορίζοντας τον χρόνο κατά τον οποίο τα επίγεια ραντάρ χρειάζεται να εκπέμπουν και να αποκαλύπτουν τη θέση τους.

Το V-BAT, ωστόσο, δεν υποκαθιστά το ραντάρ εμπλοκής ενός Patriot ούτε αποτελεί αισθητήρα βαλλιστικών πυραύλων. Λειτουργεί ως πρόσθετο, προωθημένο «μάτι», το οποίο διευρύνει την αντίληψη της κατάστασης και συμπληρώνει τα επίγεια και εναέρια μέσα επιτήρησης.

Το KMB Hunter «κουμπώνει» στο V-BAT

Όπως είχε αποκαλύψει το Geopolitico.gr, η ελληνική ALTUS LSA και η αμερικανική Shield AI υπέγραψαν στις 27 Ιουλίου 2026 Μνημόνιο Συνεργασίας για την ενσωμάτωση του KMB Hunter και του συστήματος διοίκησης και ελέγχου M3NTOR στο V-BAT και στην πλατφόρμα αυτονομίας Hivemind.

Η σχεδιαζόμενη αυτή ολοκλήρωση φιλοδοξεί να μετατρέψει το V-BAT από σύστημα επιτήρησης σε πλατφόρμα που θα μπορεί να εντοπίζει, να αναγνωρίζει και να εξουδετερώνει μία απειλή μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

Το KMB Hunter είναι ένα ταχύ, μη επανδρωμένο όπλο ελληνικής ανάπτυξης, το οποίο σχεδιάζεται να προσβάλλει εναέριους, επίγειους και θαλάσσιους στόχους. Θα μπορεί να λαμβάνει δεδομένα στοχοποίησης από τους αισθητήρες του V-BAT, από επίγεια ή ναυτικά ραντάρ και από άλλες πλατφόρμες.

Μετά την απελευθέρωσή του από εξωτερικούς φορείς κάτω από τις πτέρυγες του V-BAT, θα κατευθύνεται αυτόνομα προς τον στόχο. Στις δυνητικές αποστολές περιλαμβάνονται η αντιμετώπιση εχθρικών drones, περιφερόμενων πυρομαχικών, στόχων επιφανείας και άλλων απειλών.

Η σχετική συμφωνία αφορά προς το παρόν πρόγραμμα τεχνικής ενσωμάτωσης και όχι ήδη πιστοποιημένη επιχειρησιακή δυνατότητα των υφιστάμενων ελληνικών V-BAT. Η προοπτική, όμως, είναι ξεκάθαρη: το ίδιο αερόχημα που εντοπίζει την απειλή θα μπορεί στο μέλλον να μεταφέρει και το μέσο εξουδετέρωσής της.

Το ρεπορτάζ του Geopolitico.gr είχε επισημάνει ότι η συνεργασία δεν αφορά μόνο τις ελληνικές ανάγκες, αλλά διαθέτει και σημαντικές εξαγωγικές προοπτικές για την ελληνική αμυντική βιομηχανία.

Γιατί ανησυχεί η Τουρκία

Η Άγκυρα δεν ανησυχεί απλώς για μερικά drones που θα σταθμεύουν στη Ρόδο. Ανησυχεί για τη διαμόρφωση ενός δικτύου αισθητήρων, μη επανδρωμένων πλατφορμών, συστημάτων διοίκησης και μέσων αεράμυνας που θα προσφέρει στην Ελλάδα συνεχή εικόνα του Νοτιοανατολικού Αιγαίου.

Ανησυχεί επειδή το V-BAT μπορεί να επιχειρεί χωρίς μεγάλο διάδρομο, να διασπείρεται σε διαφορετικά σημεία και να παραμένει στον αέρα για περισσότερες από 12 ώρες. Ανησυχεί επειδή οι κινήσεις στα απέναντι παράλια μπορούν να εντοπίζονται πολύ νωρίτερα. Και ανησυχεί επειδή το ελληνικό KMB Hunter ανοίγει τον δρόμο για τη μετάβαση από την απλή επιτήρηση στην άμεση αναχαίτιση.

Οι «νυχτερίδες» της Ρόδου δεν μεταβάλλουν την κυριαρχία του νησιού ούτε απειλούν την ειρήνη. Ενισχύουν την επιτήρηση και την άμυνα ελληνικού εδάφους απέναντι σε μια χώρα που διατηρεί απέναντι από τα Δωδεκάνησα ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις και δεν διστάζει να απειλεί ότι θα λάβει «τα απαραίτητα μέτρα».

Η έντονη αντίδραση της Τουρκίας αποτελεί, τελικά, την καλύτερη απόδειξη της επιχειρησιακής σημασίας που αποκτά η Ρόδος στο νέο δικτυοκεντρικό δόγμα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Άμυνα1 ώρα πριν

Με «θωρακισμένη» κάψουλα υψηλής τεχνολογίας στη Μόσχα ο επικεφαλής CIA (ΦΩΤΟ)

Ο διευθυντής της CIA προσγειώθηκε την Τρίτη στη ρωσική πρωτεύουσα επιβαίνοντας σε μεταγωγικό αεροσκάφος C-17 της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Το...

Οικονομία2 ώρες πριν

Reuters: Κοντά σε εξαγορά του μεριδίου της BP σε ΑΟΖ Αιγύπτου η Energean

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η συμφωνία, η οποία θα μπορούσε να αποφέρει περίπου 1 δισ. δολάρια στην BP, περιλαμβάνει τα...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Foreign Policy: Nέο στρατηγικό πρόβλημα του Ισραήλ η Τουρκία! Το χτύπημα που φέρνει πιο κοντά τη σύγκρουση

Η βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ μετατράπηκε σε σύμβολο της μάχης για την επόμενη ημέρα στη Συρία – Το δίλημμα της Ουάσινγκτον...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Ελληνοκαναδικό Ινστιτούτο: Τα τουρκικά «θαλάσσια πάρκα» είναι τέχνασμα επέκτασης δικαιοδοσίας

Η Άγκυρα χρησιμοποιεί την προστασία του περιβάλλοντος ως όχημα για την προώθηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Η αποτροπή απαιτεί προετοιμασία! Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ προσαρμόζουν την στρατηγική τους απέναντι στον κίνδυνο της Τουρκίας

Η κλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο δεν αποτελεί πλέον ένα καθαρά θεωρητικό ενδεχόμενο. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος....

Δημοφιλή