Μια μεθοδική και ακριβοπληρωμένη επιχείρηση επιρροής στην Ουάσιγκτον έχει θέσει σε εφαρμογή η Τουρκία, με βασικό στόχο την επιστροφή της στο πρόγραμμα των αμερικανικών μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35.

Η Άγκυρα δεν περιορίζεται στις διπλωματικές επαφές με την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ. Επιστρατεύει επαγγελματίες του lobbying, πρώην στελέχη του Λευκού Οίκου και πολιτικούς με ισχυρές διασυνδέσεις στο Κογκρέσο, δαπανώντας εκατομμύρια δολάρια για να κάμψει τις αντιδράσεις που προκάλεσε η αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400.

Σύμφωνα με το Middle East Eye, το τουρκικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας υπέγραψε στις 8 Αυγούστου μονοετή σύμβαση ύψους 2,4 εκατ. δολαρίων με την Ballard Partners, μία από τις ισχυρότερες εταιρείες άσκησης πολιτικής επιρροής στην Ουάσιγκτον και με βαθιές προσβάσεις στο περιβάλλον του Αμερικανού προέδρου.

Η συμφωνία προβλέπει μηνιαία αμοιβή 200.000 δολαρίων. Η εταιρεία αναλαμβάνει να εκπροσωπεί τα τουρκικά συμφέροντα απέναντι στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση και στο Κογκρέσο, παρέχοντας υπηρεσίες κυβερνητικών σχέσεων, στρατηγικής συμβουλευτικής και προώθησης θέσεων.

Παράλληλα, θα ενημερώνει συστηματικά την Άγκυρα για τις εξελίξεις στην αμερικανική νομοθεσία, τις κινήσεις των επιτροπών του Κογκρέσου και τις αλλαγές στην πολιτική της Ουάσιγκτον. Τα στοιχεία προέρχονται από έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν στο αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης στο πλαίσιο του νόμου περί εγγραφής ξένων πρακτόρων, του γνωστού FARA.

Στρατηγικός στόχος η επιστροφή στα F-35

Η επιλογή του τουρκικού υπουργείου Άμυνας ως άμεσου πελάτη της Ballard Partners δεν αφήνει πολλές αμφιβολίες για τον βασικό στόχο της σύμβασης. Η Άγκυρα επιδιώκει να επιστρέψει στο πρόγραμμα των F-35 και να παραλάβει έξι μαχητικά τα οποία είχαν κατασκευαστεί για την τουρκική Πολεμική Αεροπορία, αλλά παραμένουν αποθηκευμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Τουρκία αποβλήθηκε από το πρόγραμμα το 2019, μετά την παραλαβή του ρωσικού συστήματος S-400. Η αμερικανική πλευρά είχε προειδοποιήσει ότι η ταυτόχρονη λειτουργία των S-400 και των F-35 θα μπορούσε να επιτρέψει στη Ρωσία να συλλέξει κρίσιμα δεδομένα για τα ίχνη, τα ηλεκτρονικά συστήματα και τις επιχειρησιακές δυνατότητες του αμερικανικού μαχητικού.

Το Πεντάγωνο είχε καταστήσει σαφές ότι οι S-400 είναι ασύμβατοι με το F-35 και ότι δεν μπορούσε να υπάρξει επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα όσο το ρωσικό σύστημα παρέμενε στο τουρκικό έδαφος. Η θέση αυτή είχε διατυπωθεί επίσημα από το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας.

Το 2020 η Ουάσιγκτον επέβαλε επιπλέον κυρώσεις στην τουρκική Προεδρία Αμυντικών Βιομηχανιών βάσει του νόμου CAATSA. Επομένως, η επιστροφή της Τουρκίας δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την προσωπική βούληση του Ντόναλντ Τραμπ. Απαιτεί την αντιμετώπιση του προβλήματος των S-400, αλλαγές στο καθεστώς των κυρώσεων, έγκριση των αρμόδιων αμερικανικών υπηρεσιών και υπέρβαση των σοβαρών αντιδράσεων στο Κογκρέσο.

Στο τραπέζι ακόμη και η πώληση των S-400

Η Άγκυρα φέρεται να εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο πώλησης των S-400 σε τρίτη χώρα, σε μια προσπάθεια να απομακρύνει το βασικότερο εμπόδιο για την επιστροφή της στα F-35.

Το Middle East Eye είχε μεταδώσει ότι μεταξύ των πιθανών επιλογών εξετάστηκαν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Δεν έχει γίνει γνωστό εάν η Μόσχα θα συναινούσε σε μια τέτοια μεταβίβαση ούτε εάν η απλή απομάκρυνση του συστήματος θα ήταν αρκετή για την άρση των αμερικανικών κυρώσεων.

Για την Τουρκία, πάντως, το διακύβευμα είναι μεγάλο. Η απόκτηση των F-35 θα αναβάθμιζε δραστικά τις δυνατότητες της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας και θα ενίσχυε την επιχειρησιακή της θέση στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Συρία και στη Μαύρη Θάλασσα.

Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, οι τουρκικές κινήσεις παρακολουθούνται στενά από την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ. Η επιστροφή της Άγκυρας στο πρόγραμμα δεν αποτελεί μια απλή εμπορική συμφωνία, αλλά εξέλιξη με άμεσες συνέπειες για την περιφερειακή ισορροπία ισχύος.

Οι άνθρωποι του Τραμπ στην υπηρεσία της Άγκυρας

Η Ballard Partners δεν επιλέχθηκε τυχαία. Επικεφαλής της εταιρείας είναι ο Μπράιαν Μπάλαρντ, ισχυρός χρηματοδότης των Ρεπουμπλικανών από τη Φλόριντα, ο οποίος είχε εργαστεί στις προεκλογικές εκστρατείες του Ντόναλντ Τραμπ.

Η εταιρεία διαθέτει ένα πυκνό δίκτυο επαφών στον Λευκό Οίκο, στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και στο Κογκρέσο. Μεταξύ των πρώην στελεχών της συγκαταλέγονται η προσωπάρχης του Λευκού Οίκου Σούζι Γουάιλς και η Παμ Μπόντι, η οποία διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης.

Στην ομάδα που ανέλαβε τον λογαριασμό του τουρκικού υπουργείου Άμυνας συμμετέχει ο Τόμας Μπούντρι. Ο Μπούντρι είχε υπηρετήσει ως ειδικός βοηθός του Τραμπ και ανώτερος διευθυντής νομοθετικών υποθέσεων στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας μέχρι τον Απρίλιο του 2025.

Απομακρύνθηκε στο πλαίσιο των εκκαθαρίσεων που συνδέθηκαν με την αποπομπή του τότε συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας Μάικ Γουόλτς. Δημοσιεύματα ανέφεραν ότι η απομάκρυνσή του πραγματοποιήθηκε λίγο μετά τη συνάντηση του Τραμπ με τη συντηρητική ακτιβίστρια Λόρα Λούμερ, η οποία είχε θέσει ζήτημα αφοσίωσης ορισμένων στελεχών προς τον πρόεδρο.

Στην ίδια ομάδα βρίσκεται ο πρώην Δημοκρατικός βουλευτής της Φλόριντα Ρόμπερτ Γουέξλερ, ένας από τους ιδρυτές του Congressional Caucus on US-Turkey Relations and Turkish Americans το 2001.

Ο Γουέξλερ είναι πρόεδρος του S. Daniel Abraham Center for Middle East Peace και διατηρεί στενές σχέσεις με φιλοϊσραηλινούς πολιτικούς και επιχειρηματικούς κύκλους. Η παρουσία του παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς το Ισραήλ έχει σοβαρές επιφυλάξεις απέναντι στην προοπτική πώλησης F-35 στην Τουρκία, λόγω της αυξανόμενης αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση Ερντογάν.

Την ομάδα συμπληρώνει ο Σιλ Λούκις, ανώτερος εταίρος της Ballard Partners και ένας από τους στενότερους συνεργάτες του Μπράιαν Μπάλαρντ. Τα πρόσωπα που ανέλαβαν τον τουρκικό λογαριασμό περιγράφονται αναλυτικά στο δημοσίευμα για τη νέα σύμβαση.

Προηγούμενη συνεργασία για τη Halkbank

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία προσλαμβάνει την Ballard Partners. Το 2017, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Τραμπ, η τουρκική κυβέρνηση είχε υπογράψει συμφωνία ύψους 1,5 εκατ. δολαρίων με την ίδια εταιρεία.

Τότε η δραστηριότητα της Ballard Partners είχε επικεντρωθεί στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις και στην υπόθεση της κρατικής τράπεζας Halkbank, η οποία είχε κατηγορηθεί στις ΗΠΑ για παραβίαση των κυρώσεων κατά του Ιράν. Οι πληρωμές και οι υπηρεσίες της εταιρείας για λογαριασμό της Τουρκίας και της Halkbank καταγράφονται στις εκθέσεις του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης.

Η διαφορά είναι ότι αυτή τη φορά ο πελάτης δεν είναι γενικά η τουρκική κυβέρνηση ή μια κρατική τράπεζα. Είναι το ίδιο το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Η αλλαγή αυτή αποκαλύπτει τον καθαρά στρατιωτικό και εξοπλιστικό χαρακτήρα της νέας αποστολής.

Πάνω από 30 εκατ. δολάρια μέσα σε τρεις μήνες

Η Ballard Partners έχει εξελιχθεί σε έναν από τους ισχυρότερους παίκτες της περίφημης K Street, του δρόμου της Ουάσιγκτον που έχει ταυτιστεί με τις εταιρείες lobbying και τα κέντρα πολιτικής επιρροής.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το Bloomberg, η εταιρεία κατέγραψε περισσότερα από 30 εκατ. δολάρια σε έσοδα από ομοσπονδιακό lobbying μόνο κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, ξεπερνώντας κάθε ανταγωνιστή της στην Ουάσιγκτον.

Η Άγκυρα γνωρίζει ότι η προσωπική σχέση Τραμπ–Ερντογάν μπορεί να ανοίξει πολιτικές πόρτες. Γνωρίζει, όμως, επίσης ότι η απόφαση για τα F-35 δεν βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια του Λευκού Οίκου. Γι’ αυτό επενδύει ταυτόχρονα στο προεδρικό περιβάλλον, στο Κογκρέσο, στους Δημοκρατικούς και στους φιλοϊσραηλινούς κύκλους.

Τα 2,4 εκατ. δολάρια μπορούν να εξασφαλίσουν συναντήσεις, πρόσβαση και πολιτική πίεση. Δεν μπορούν από μόνα τους να εξαφανίσουν τους S-400 ούτε να ακυρώσουν τις ανησυχίες για την ασφάλεια του F-35. Αυτή ακριβώς είναι η μάχη που η Τουρκία επιχειρεί τώρα να κερδίσει στους διαδρόμους της Ουάσιγκτον.

Σε μια απαράδεκτη πολιτική ενέργεια, η οποία προσφέρει εικόνα θεσμικής κανονικότητας στο παράνομο μόρφωμα των κατεχομένων, προχώρησε ο ομοσπονδιακός βουλευτής του κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD), Μαξιμίλιαν Κραχ.

Ο Γερμανός πολιτικός πραγματοποίησε σειρά επαφών με τους λεγόμενους «αξιωματούχους» του ψευδοκράτους, αποδεχόμενος πρόσκληση του «προέδρου της βουλής» Ζιγιά Οζτούρκλερ. Στο πλαίσιο της επίσκεψής του συναντήθηκε με τον «πρωθυπουργό» Ουνάλ Ουστέλ, τον «υπουργό Εξωτερικών» Ταχσίν Ερτουγρούλογλου και τον «πρόεδρο του συνδέσμου Τουρκοκύπριων εργολάβων οικοδομών» (KTİMB), Τζιαφέρ Γκιούρτζιαφερ.

Δεν πρόκειται για έναν περιθωριακό κομματικό παράγοντα. Ο Κραχ είναι εκλεγμένος βουλευτής του γερμανικού Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου και τακτικό μέλος της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Bundestag, όπως προκύπτει από το επίσημο βιογραφικό του. Αυτή ακριβώς η ιδιότητα προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα –και σοβαρότητα– στις επαφές του με τους παράνομους θεσμούς του κατοχικού καθεστώτος.

Υποσχέθηκε να μεταφέρει στη Γερμανία τα αιτήματα των εργολάβων

Κατά τη συνάντησή του με τον Τζιαφέρ Γκιούρτζιαφερ, ο Κραχ ενημερώθηκε για τα προβλήματα που, σύμφωνα με την τουρκοκυπριακή πλευρά, αντιμετωπίζουν ο κατασκευαστικός τομέας και η αγορά ακινήτων στα κατεχόμενα. Δήλωσε, μάλιστα, ότι θα θέσει τα συγκεκριμένα ζητήματα στη Γερμανία.

Τον Γερμανό βουλευτή συνόδευε ο «βουλευτής» του Κόμματος Εθνικής Ενότητας και εκπρόσωπος της τουρκοκυπριακής κοινότητας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, Χασάν Τατσόι.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα από τα κατεχόμενα που μετέδωσε το ΚΥΠΕ, συζητήθηκαν οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η τουρκοκυπριακή επιχειρηματική κοινότητα στις διεθνείς αγορές, καθώς και η στάση της Ευρώπης απέναντι στο Κυπριακό.

Ο Γκιούρτζιαφερ ζήτησε την αύξηση των απευθείας διεθνών επαφών του τουρκοκυπριακού επιχειρηματικού κόσμου και τη μεταφορά των θέσεων του κατασκευαστικού κλάδου στους ευρωπαϊκούς πολιτικούς κύκλους.

Η συζήτηση για την ανάπτυξη της αγοράς ακινήτων στα κατεχόμενα δεν μπορεί, όμως, να αποσυνδεθεί από το τεράστιο ζήτημα των ελληνοκυπριακών περιουσιών. Χιλιάδες εκτοπισμένοι εξακολουθούν να στερούνται την πρόσβαση, τον έλεγχο και την ελεύθερη χρήση των περιουσιών τους, όπως έχει επανειλημμένα διαπιστώσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Παράλληλα, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αναγνωρίσει ότι οι αποφάσεις των δικαστηρίων της Κυπριακής Δημοκρατίας για ακίνητα στα κατεχόμενα μπορούν να εκτελούνται σε άλλα κράτη-μέλη, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την υπόθεση Αποστολίδη κατά Όραμς.

Η υπόσχεση ενός Γερμανού βουλευτή ότι θα προωθήσει τα αιτήματα του συγκεκριμένου κλάδου στο Βερολίνο προκαλεί, συνεπώς, εύλογα ερωτήματα. Ιδίως όταν δεν γίνεται καμία αναφορά στα δικαιώματα των νόμιμων ιδιοκτητών, στις καταγγελίες για παράνομη εκμετάλλευση περιουσιών και στο καθεστώς τουρκικής στρατιωτικής κατοχής.

Αναπαρήγαγε τη ρητορική περί «απομόνωσης»

Κατά τη συνάντησή του με τον Κραχ, ο Ουνάλ Ουστέλ κάλεσε τον Γερμανό πολιτικό να μεταφέρει στην Ευρώπη τη φωνή των Τουρκοκυπρίων και να συμβάλει στον τερματισμό της υποτιθέμενης «άδικης απομόνωσης».

Ο «πρωθυπουργός» του ψευδοκράτους επανέλαβε την πάγια τουρκική θέση περί «κυριαρχικής ισότητας», «ισότιμου διεθνούς καθεστώτος» και συνεργασίας μεταξύ «δύο κρατών». Απέρριψε, ουσιαστικά, το συμφωνημένο πλαίσιο λύσης του Κυπριακού και επιχείρησε να μεταθέσει την ευθύνη στην ελληνοκυπριακή πλευρά, κατηγορώντας την για «αδιαλλαξία».

Ο Κραχ φέρεται να απάντησε ότι είναι λανθασμένο να ακούει κανείς μόνο τη μία πλευρά και ότι οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να επισκέπτονται τον κατεχόμενο «βορρά» για να δουν, όπως ανέφερε, «την αλήθεια».

Άλλο, όμως, είναι η επικοινωνία με την τουρκοκυπριακή κοινότητα και άλλο η συμμετοχή σε μια καλοστημένη περιοδεία πολιτικής αναβάθμισης του ψευδοκράτους. Οι διαδοχικές συναντήσεις με τον «πρωθυπουργό», τον «υπουργό Εξωτερικών», τον «πρόεδρο της βουλής» και επιχειρηματικούς φορείς δεν αποτελούν μια απλή επαφή με Τουρκοκύπριους πολίτες. Δημιουργούν την εικόνα επίσημης επίσκεψης σε ένα κανονικό και διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος.

Πολιτικό δώρο στο κατοχικό καθεστώς

Η επίσκεψη Κραχ δεν συνιστά αναγνώριση του ψευδοκράτους από τη Γερμανία ούτε αλλάζει τη νομική πραγματικότητα. Αποτελεί, όμως, ένα πολύτιμο επικοινωνιακό δώρο στην Άγκυρα και στην τουρκοκυπριακή ηγεσία, οι οποίες επιδιώκουν συστηματικά την αναβάθμιση του παράνομου μορφώματος μέσω απευθείας πολιτικών, οικονομικών και επιχειρηματικών επαφών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει αποκλειστικά την Κυπριακή Δημοκρατία ως υποκείμενο διεθνούς δικαίου και έχει προειδοποιήσει ότι κάθε ενέργεια που διευκολύνει τη διεθνή αναγνώριση της αποσχιστικής οντότητας υπονομεύει τις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού. Αυτή η θέση αποτυπώνεται και στα επίσημα κείμενα της ΕΕ για την Τουρκία και την Κύπρο.

Παράλληλα, τα ψηφίσματα 541 και 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ χαρακτηρίζουν νομικά άκυρη την αποσχιστική ανακήρυξη στα κατεχόμενα και καλούν τα κράτη να μην αναγνωρίσουν ή διευκολύνουν το παράνομο μόρφωμα.

Απέναντι σε αυτή την ξεκάθαρη διεθνή πραγματικότητα, ο Κραχ επέλεξε να υιοθετήσει τους όρους, τη σκηνοθεσία και το πολιτικό αφήγημα του κατοχικού καθεστώτος. Και αυτό δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως αθώα «ενημερωτική επίσκεψη». Είναι μια ενέργεια πολιτικά απαράδεκτη, προσβλητική για την Κυπριακή Δημοκρατία και επικίνδυνη, καθώς συμβάλλει στην προσπάθεια της Τουρκίας να μετατρέψει τα τετελεσμένα της εισβολής και της κατοχής σε αποδεκτή διεθνή πραγματικότητα.

Σαρωτικό προβάδισμα στην ανατολική Γερμανία καταγράφει η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), την ώρα που η κυβερνητική συμμαχία και προσωπικά ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς βρίσκονται αντιμέτωποι με μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της δημοσκόπησης «Trendbarometer» του ινστιτούτου Forsa για λογαριασμό των RTL και ntv, η δεξιά-εθνικιστική AfD συγκεντρώνει στα ανατολικά κρατίδια το 43% της πρόθεσης ψήφου. Η διαφορά της από τους υπόλοιπους πολιτικούς σχηματισμούς είναι συντριπτική.

Στη δεύτερη θέση βρίσκεται το κόμμα της Αριστεράς, Die Linke, με 16%, ενώ η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση του καγκελαρίου Μερτς περιορίζεται μόλις στο 13%. Οι Πράσινοι και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα καταγράφουν από 9%, ενώ το FDP μένει στο 3%. Όλα τα υπόλοιπα κόμματα βρίσκονται κάτω από το εκλογικό όριο του 5%.

Με άλλα λόγια, η AfD εμφανίζεται στην ανατολική Γερμανία σχεδόν τρεις φορές ισχυρότερη από το δεύτερο κόμμα και πάνω από τρεις φορές ισχυρότερη από τη CDU. Πρόκειται για μια μεταβολή που πλέον δεν μπορεί να αποδοθεί σε μια παροδική ψήφο διαμαρτυρίας, αλλά αποτυπώνει την εδραίωση της AfD ως κυρίαρχης πολιτικής δύναμης σε μεγάλο τμήμα της πρώην Ανατολικής Γερμανίας.

Πρέπει, πάντως, να διευκρινιστεί ότι το 43% αφορά συνολικά την ανατολική Γερμανία και δεν αποτελεί πρόβλεψη αποτελέσματος για ένα συγκεκριμένο κρατίδιο.  RTL και ntv δεν έδωσαν επίσης άμεσα συγκριτικά στοιχεία με προηγούμενη αντίστοιχη μέτρηση για την περιοχή.

Πρώτη η AfD και σε ολόκληρη τη Γερμανία

Η πρωτιά της AfD δεν περιορίζεται στα ανατολικά. Σε πανεθνικό επίπεδο, το κόμμα παραμένει πρώτο με 28%, διατηρώντας προβάδισμα επτά ποσοστιαίων μονάδων έναντι της συμμαχίας CDU/CSU, η οποία βρίσκεται στο 21%.

Οι Πράσινοι ακολουθούν με 16%, ενώ SPD και Αριστερά καταγράφουν από 12%. Οι Φιλελεύθεροι του FDP βρίσκονται στο 4% και, εάν διεξάγονταν τώρα ομοσπονδιακές εκλογές, θα έμεναν εκτός Bundestag.

Τα ποσοστά σε εθνικό επίπεδο παρέμειναν αμετάβλητα σε σύγκριση με την προηγούμενη εβδομάδα. Η σταθερότητα αυτή έχει τη δική της σημασία: η AfD δεν καταγράφει απλώς μια στιγμιαία δημοσκοπική άνοδο, αλλά παγιώνεται στην πρώτη θέση, ενώ οι Χριστιανοδημοκράτες αδυνατούν να ανακτήσουν τους ψηφοφόρους που έχασαν μετά τις εκλογές του 2025.

Η CDU/CSU είχε συγκεντρώσει 28,5% στις τελευταίες ομοσπονδιακές εκλογές. Στη σημερινή μέτρηση βρίσκεται στο 21%, έχοντας απωλέσει περισσότερες από επτά μονάδες. Αντίθετα, η AfD έχει ανέβει από το εκλογικό 20,8% στο 28%.

🇩🇪 The AfD now has a commanding lead in eastern Germany

According to the latest Forsa poll, the party’s support has risen to 43%. In second place is the Left Party on 16%, followed by Chancellor Friedrich Merz’s CDU on 13%.

Nationwide, the AfD also leads with 28% support,… pic.twitter.com/1rCN2Y8N1g

— Visegrád 24 (@visegrad24) August 26, 2026

Μόλις 13% ικανοποιημένο από τον Μερτς

Ακόμη πιο δυσμενής είναι η εικόνα για τον ίδιο τον καγκελάριο. Μόλις το 13% των ερωτηθέντων δηλώνει ικανοποιημένο από το έργο του Φρίντριχ Μερτς, ενώ το 85% δηλώνει δυσαρεστημένο.

Η δυσαρέσκεια δεν περιορίζεται στους ψηφοφόρους της αντιπολίτευσης. Ακόμη και μεταξύ των υποστηρικτών της CDU/CSU, η πλειονότητα εμφανίζεται αρνητική απέναντι στον κυβερνητικό απολογισμό του Μερτς. Η κατάρρευση της δημοτικότητάς του συμπαρασύρει την Ένωση και δυσκολεύει την προσπάθεια της κυβέρνησης να ανακτήσει την πολιτική πρωτοβουλία.

Η έρευνα δείχνει επίσης ότι το 56% των πολιτών δεν εμπιστεύεται κανένα κόμμα ως ικανό να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα προβλήματα της χώρας. Στην ερώτηση για την πολιτική επάρκεια, η AfD προηγείται με 13%, η CDU/CSU περιορίζεται στο 11% και οι Πράσινοι ακολουθούν με 8%.

Το στοιχείο αυτό αποκαλύπτει ότι η κρίση δεν αφορά μόνο τον Μερτς ή τον κυβερνητικό συνασπισμό. Αφορά συνολικά το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα της Γερμανίας, το οποίο αδυνατεί να πείσει την πλειονότητα των πολιτών ότι μπορεί να δώσει απαντήσεις στην οικονομική στασιμότητα, στο μεταναστευτικό, στην ενεργειακή πολιτική και στην ανασφάλεια που επικρατεί στην κοινωνία.

Κρίσιμες εκλογές στα ανατολικά κρατίδια

Η δημοσκόπηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα ενόψει των περιφερειακών εκλογών στα ανατολικά της χώρας. Στις 6 Σεπτεμβρίου ψηφίζει η Σαξονία-Άνχαλτ, όπου άλλες πρόσφατες μετρήσεις τοποθετούν την AfD πάνω από το 40%, με μεγάλη διαφορά από τη CDU.

Στις 20 Σεπτεμβρίου ακολουθούν οι εκλογές στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και στο Βερολίνο. Η ηγεσία της AfD αντιμετωπίζει τις αναμετρήσεις αυτές ως το επόμενο βήμα για την κατάκτηση κυβερνητικής εξουσίας σε επίπεδο κρατιδίου και, μακροπρόθεσμα, σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Το λεγόμενο «τείχος προστασίας» των παραδοσιακών κομμάτων, δηλαδή η απόλυτη άρνηση κυβερνητικής συνεργασίας με την AfD, παραμένει επισήμως σε ισχύ. Όσο όμως το κόμμα πλησιάζει ή ξεπερνά το 40% στα ανατολικά κρατίδια, ο σχηματισμός κυβέρνησης χωρίς τη συμμετοχή του γίνεται ολοένα δυσκολότερος και απαιτεί συμμαχίες μεταξύ κομμάτων με μεγάλες ιδεολογικές διαφορές.

Η δημοσκόπηση της Forsa πραγματοποιήθηκε από τις 18 έως τις 24 Αυγούστου σε δείγμα 2.501 εκλογέων. Η στατιστική απόκλιση υπολογίζεται σε συν/πλην 2,5 ποσοστιαίες μονάδες. Πρόκειται για αποτύπωση της πολιτικής συγκυρίας και όχι για πρόβλεψη εκλογικού αποτελέσματος.

Η συνολική εικόνα, ωστόσο, είναι ξεκάθαρη: η AfD έχει μετατραπεί στην κυρίαρχη δύναμη της ανατολικής Γερμανίας και προηγείται πλέον και σε εθνικό επίπεδο. Την ίδια στιγμή, ο Μερτς βρίσκεται σε πολιτικό ναδίρ, η CDU χάνει την παραδοσιακή της βάση και η Γερμανία εισέρχεται σε μια περίοδο βαθιάς αναδιάταξης του κομματικού της συστήματος.