Ακολουθήστε μας

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Παρέμβαση για την επίσκεψη Krah στα Κατεχόμενα: Οκτώ «καυτά» ερωτήματα στο AfD – «Είναι επίσημη θέση του κόμματος;»

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο *Αλέξιος Ντόνας

Το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Ελληνισμού ζητά ξεκάθαρες απαντήσεις από το AfD μετά την επίσκεψη του Maximilian Krah στα Κατεχόμενα και τις επαφές του με εκπροσώπους του ψευδοκράτους – Τα οκτώ ερωτήματα για Κυπριακό, λύση δύο κρατών, αποφάσεις του ΟΗΕ και UEFA

Πολιτικές προεκτάσεις αποκτά η επίσκεψη του Γερμανού βουλευτή Maximilian Krah στα Κατεχόμενα και οι επαφές του με εκπροσώπους του ψευδοκράτους, με το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Ελληνισμού να ζητά πλέον ευθέως από το AfD να ξεκαθαρίσει εάν οι κινήσεις και οι τοποθετήσεις του βουλευτή αποτελούν προσωπικές επιλογές ή απηχούν την επίσημη θέση του κόμματος.

Με επιστολή του προς την κοινοβουλευτική ομάδα του AfD, ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Ελληνισμού, Αλέξιος Ντόνας, θέτει οκτώ συγκεκριμένα ερωτήματα, αγγίζοντας τον πυρήνα του Κυπριακού: από την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη λύση δύο κρατών που προωθεί η Άγκυρα μέχρι τις αποφάσεις 541 και 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και τα περιουσιακά δικαιώματα των Ελληνοκυπρίων.

Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά το αίτημα να διευκρινιστεί εάν το AfD υιοθετεί ή απορρίπτει τη στάση του Krah, καθώς και εάν αποτελεί επίσημη θέση του κόμματος η φερόμενη υποστήριξή του στην ένταξη της λεγόμενης «Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Βόρειας Κύπρου» στην UEFA.

Στην παρέμβασή του, ο Αλέξιος Ντόνας ζητά έγγραφη και νομικά τεκμηριωμένη απάντηση, υπογραμμίζοντας ότι δεν μπορεί να δημιουργείται η εντύπωση πως οι συγκεκριμένες θέσεις αποτελούν έκφραση της επίσημης γερμανικής ή ευρωπαϊκής στάσης απέναντι στο Κυπριακό.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επιστολής σε ελληνική μετάφραση:

Ο Αλέξιος Ντόνας, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Ελληνισμού, απέστειλε επιστολή προς την κοινοβουλευτική ομάδα του γερμανικού κόμματος AfD. Αφορμή στάθηκε η επίσκεψη του βουλευτή Maximilian Krah στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι επαφές του με εκπροσώπους του παράνομου καθεστώτος. Ο κ. Ντόνας ζητά γραπτή απάντηση σε οκτώ συγκεκριμένα ερωτήματα. Θέτει άμεσα το ζήτημα αν η στάση του κ. Krah εκφράζει προσωπική άποψη ή επίσημη πολιτική του κόμματος.

Πλήρες κείμενο της επιστολής (ελληνική μετάφραση)

Κύριοι,

Εξ ονόματος του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Ελληνισμού (EHF) καθώς και πολλών Ελλήνων στη Γερμανία και σε όλη την Ευρώπη απευθυνόμαστε με μεγάλη έκπληξη και έντονη ανησυχία στην κοινοβουλευτική ομάδα του AfD σχετικά με την επίσκεψη του βουλευτή Maximilian Krah στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας και τις επαφές του με εκπροσώπους του εκεί παράνομου καθεστώτος.

Το ζήτημα έχει εξαιρετική πολιτική και νομική σημασία. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναγνωρίζεται διεθνώς ως το μοναδικό νόμιμο κράτος στο νησί. Η λεγόμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» αναγνωρίζεται αποκλειστικά από την Τουρκία. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ καταδίκασε ρητά τη μονομερή ανακήρυξη αυτού του μορφώματος με τις αποφάσεις 541 του 1983 και 550 του 1984. Κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να μην το αναγνωρίσει ούτε να το στηρίξει με κανέναν τρόπο.

Με βάση αυτά τα δεδομένα η επίσκεψη του κ. Krah στα κατεχόμενα και οι συναντήσεις του με εκπροσώπους του παράνομου καθεστώτος είναι εξαιρετικά προβληματικές. Τις απορρίπτουμε ξεκάθαρα. Αν ο κ. Krah πράγματι υποστηρίζει την αναγνώριση της λεγόμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» ή τη λύση δύο κρατών, ζητάμε σαφή και ρητή δήλωση. Δεν υπάρχει χώρος για αοριστολογίες ή πολιτικά διφορούμενες τοποθετήσεις σε αυτό το ζήτημα.

Ο κ. Krah είναι νομικός. Θεωρούμε δεδομένο ότι γνωρίζει τις σχετικές αρχές του διεθνούς δικαίου, του ενωσιακού δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γνωρίζει επίσης τη σημασία των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας. Πρέπει να γνωρίζει ότι η αναγνώριση ενός καθεστώτος που δημιουργήθηκε με στρατιωτική κατοχή και ανακηρύχθηκε μονομερώς θα είχε σοβαρές νομικές και πολιτικές συνέπειες.

Πρώτον. Οι δηλώσεις και οι ενέργειες του κ. Krah αποτελούν αποκλειστικά προσωπική θέση ή εκφράζουν την επίσημη στάση του AfD και της κοινοβουλευτικής του ομάδας;

Δεύτερον. Αναγνωρίζει το AfD αποκλειστικά την Κυπριακή Δημοκρατία ως νόμιμο κράτος σε όλο το νησί;

Τρίτον. Υποστηρίζει το AfD τη λύση δύο κρατών που προωθεί η Τουρκία ή την απορρίπτει ρητά;

Τέταρτον. Πώς αξιολογεί το AfD τις αποφάσεις 541 του 1983 και 550 του 1984 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ;

Πέμπτον. Πώς κρίνει το AfD τις νομικές συνέπειες μιας πολιτικής, οικονομικής ή θεσμικής συνεργασίας με εκπροσώπους του παράνομου καθεστώτος στα κατεχόμενα εδάφη;

Έκτον. Ποια στάση τηρεί το AfD απέναντι στην προστασία των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων των νόμιμων Ελληνοκυπρίων ιδιοκτητών;

Έβδομον. Πώς διασφαλίζει το AfD ότι οι βουλευτές του σέβονται το διεθνές νομικό καθεστώς της Κυπριακής Δημοκρατίας και τις σχετικές υποχρεώσεις της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Όγδοον. Σύμφωνα με δημοσιεύματα ο κ. Krah υποστηρίζει την ένταξη της λεγόμενης «Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Βόρειας Κύπρου» στην UEFA. Αντιστοιχεί αυτή η δήλωση στην επίσημη αθλητική πολιτική θέση του AfD;

Διευκρινίζουμε παράλληλα κάτι σημαντικό. Παρακολουθούμε με έκπληξη και αγανάκτηση την εντύπωση που δημιουργείται όταν η θέση του κ. Krah εκλαμβάνεται ως έκφραση επίσημης γερμανικής ή ευρωπαϊκής στάσης. Μια τέτοια εξέλιξη είναι απαράδεκτη. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Γερμανία φέρει ευθύνη για την τήρηση του διεθνούς δικαίου. Η Ευρώπη έχει λάβει επανειλημμένες αποφάσεις για το κυπριακό ζήτημα.

Το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Ελληνισμού και πολλοί Έλληνες σε όλη την Ευρώπη αναμένουν έγκαιρη, γραπτή και νομικά τεκμηριωμένη απάντηση. Ζητάμε επίσης από την κοινοβουλευτική ομάδα να συζητήσει ρητά τις δηλώσεις και το ταξίδι του κ. Krah. Ζητάμε δημόσια διευκρίνιση για το αν και σε ποιο βαθμό αυτή η θέση εκφράζει το AfD.

Το κυπριακό ζήτημα είναι πολύ σοβαρό για να χρησιμοποιείται για επικοινωνιακούς σκοπούς, κομματική προβολή ή διφορούμενα εξωτερικά πολιτικά μηνύματα. Διακυβεύεται ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου. Διακυβεύεται η εδαφική ακεραιότητα κράτους μέλους της ΕΕ. Διακυβεύονται τα δικαιώματα των προσφύγων και των ιδιοκτητών. Διακυβεύεται η αξιοπιστία της Ευρώπης.

Ζητάμε γραπτή τοποθέτηση εντός εύλογης προθεσμίας.

Με εκτίμηση

Αλέξιος Ντόνας
Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Ελληνισμού

4486cb6a

Το κυπριακό ζήτημα δεν κλείνει με τα χρόνια. Ανοίγει ξανά κάθε φορά που ένας πολιτικός επιλέγει να πατήσει σε κατεχόμενο έδαφος και να δώσει την εντύπωση κανονικότητας σε ένα καθεστώς που δεν αναγνωρίζει κανείς εκτός από την Τουρκία.

Ο Maximilian Krah δεν είναι απλός βουλευτής. Είναι νομικός. Γνωρίζει τι σημαίνει μια απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Γνωρίζει τι σημαίνει στρατιωτική κατοχή στο διεθνές δίκαιο. Η επιλογή του να επισκεφθεί τα κατεχόμενα και να συναντηθεί με εκπροσώπους του ψευδοκράτους δεν είναι αθώα χειρονομία. Είναι πολιτική πράξη με νομικό βάρος.

Το AfD έχει τώρα την ευκαιρία να μιλήσει καθαρά. Μπορεί να πει ότι ο κ. Krah εξέφρασε προσωπική άποψη. Μπορεί να πει ότι εκφράζει και την επίσημη θέση του κόμματος. Η σιωπή δεν είναι επιλογή αποδεκτή. Η σιωπή αφήνει το ερώτημα ανοιχτό και τροφοδοτεί την εντύπωση ότι ένα γερμανικό κοινοβουλευτικό κόμμα αμφισβητεί σιωπηρά την κυριαρχία κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

aa0fc8bf

Το ερώτημα για την UEFA δεν είναι δευτερεύον. Δείχνει πόσο βαθιά μπορεί να φτάσει η κανονικοποίηση ενός καθεστώτος κατοχής. Αν η αθλητική νομιμοποίηση ενός ψευδοκράτους θεωρείται αποδεκτό αίτημα, τότε το επόμενο βήμα είναι η πολιτική νομιμοποίηση.

Ο Αλέξιος Ντόνας και το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Ελληνισμού δεν ζητά εκδήλωση συμπάθειας.
Ζητά απάντηση με νομικό περιεχόμενο. Ζητά σαφήνεια.

Η Ευρώπη δεν χρειάζεται άλλες πολιτικές αμφισημίες πάνω σε ένα ζήτημα που έχει ήδη κριθεί από τον ΟΗΕ.

Διαβάστε ακόμα: Η διασπορά ως γέφυρα για τη Ελλάδα

Γεννήθηκε στη Φλώρινα το 1984, όπου τελείωσε το λύκειο. Συνέχισε τις σπουδές του Θεσσαλονίκη στον τομέα της Πληροφορικής και των Δικτύων και ασχολήθηκε παράλληλα με τον κλασικό αθλητισμό. Αργότερα εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, πέρασε από πολλά στάδια στην Ελλάδα, ασχολούμενος με τα κοινά και τα πολιτιστικά, ωστόσο μεγάλος έρωτας και μικρόβιο φυσικά πάντα παραμένει ο στίβος και η ενασχόλησή του με τα διοικητικά αυτού. Πλέον είναι για πάνω από μία δεκαετία κάτοικος του εξωτερικού, καθώς ζει και εργάζεται στην Γερμανία. Είναι ένας περήφανος πατέρας δύο παιδιών, ενός αγοριού και ενός κοριτσιού. Ένας άνθρωπος που όσο βρισκόταν στην μητέρα πατρίδα είχε εμπλακεί με πολλές δραστηριότητες. Ένα ανήσυχο πνεύμα που θέλει να εξερευνά νέα πράγματα, του αρέσει να ασχολείται με τα κοινά και προσπαθεί να κάνει έναν κόσμο καλύτερο. Θεωρεί τον εαυτό του άνθρωπο διορατικό, με οξυδέρκεια, με μεγάλη δόση αυτοσαρκασμού και αυτοκριτικής. Πλέον ως κάτοικος του εξωτερικού, οι σκέψεις, οι αντιλήψεις, οι ιδέες και τα όνειρα για το μέλλον έχουν μεγαλώσει κι εξελιχθεί. Η διαβίωση στο εξωτερικό μεγάλωσε την επιθυμία ανάδειξης του απόδημου Ελληνισμού, καθώς πριν ακόμη μεταναστεύσει, ήταν περήφανος για όλους τους Έλληνες της διασποράς. Ο ίδιος θέλει να αναδείξει με όποιον τρόπο μπορεί την ύπαρξη του Ελληνισμού στα πέρατα του κόσμου, και να τον μεταφέρει στην μητέρα πατρίδα. Η αρθρογραφία, τα ρεπορτάζ, οι τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές είναι ένα κομμάτι του εαυτού του πλέον, το οποίο δεν μπορεί να αποχωριστεί και μέσα από αυτό, προσπαθεί να μεταφέρει την ύπαρξη της διασποράς στην Ελλάδα, αλλά και όλα τα καλά της πατρίδας προς όλους στην διασπορά.

GEOPOLITICO

Έβρος, Σεπτέμβριος 2026: Ένα ακόμη συνέδριο για το περιβάλλον

Χωρίς ανθρώπους, δεν υπάρχει ανάπτυξη. Χωρίς ανάπτυξη, δεν υπάρχει μέλλον. Και χωρίς ενεργούς κατοίκους, δεν μπορεί να υπάρξει ούτε πραγματική προστασία του περιβάλλοντος. Άρθρο της Μαρίας Γιαλαμά

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει η Μαρία Γιαλαμά

Την 1η και τη 2α Σεπτεμβρίου η Εκκλησία της Ελλάδος διοργάνωσε, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, συνέδριο για το περιβάλλον. Η Εκκλησία ενδιαφέρεται για το υγιές φυσικό περιβάλλον μέσα στο οποίο οφείλουμε να ζούμε ως δημιουργήματα του Θεού.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σε τρία διαφορετικά σημεία, παρουσία πολλών ιεραρχών. Η έναρξη έγινε στην Ιερά Μονή Δαδιάς, η οποία είναι αφιερωμένη στο Γενέσιο της Θεοτόκου και φιλοξενεί μια μικρή ανδρική μοναστική κοινότητα. Το μοναστήρι βρίσκεται σε μια περιοχή εξαιρετικού φυσικού κάλλους.

Η ιστορία της Μονής αρχίζει τον 17ο αιώνα. Ακολούθησε μια μεγάλη περίοδος ακμής, κατά την οποία έγινε γνωστή ως φάρος πνευματικότητας. Η φήμη της ήταν τόσο μεγάλη, ώστε το 1913 οι Τούρκοι, πιστεύοντας ότι στο μοναστήρι υπήρχε κρυμμένος θησαυρός, το λεηλάτησαν και το παρέδωσαν στις φλόγες. Συνέδεσαν τον πλούτο της θρησκευτικής και πνευματικής ζωής με την ύπαρξη υλικού πλούτου και, όταν δεν βρήκαν τον θησαυρό που αναζητούσαν, δολοφόνησαν τους μοναχούς της κοινότητας και κατέστρεψαν τη Μονή.

Το 1930 οι κάτοικοι της Δαδιάς ξεκίνησαν την αναστήλωσή της. Σήμερα, η Μονή αποτελεί και πάλι έναν πνευματικό φάρο, με ολιγομελή μοναστική αδελφότητα και σημαντική δράση.

Στον ιστορικό αυτό χώρο επέλεξε η Εκκλησία της Ελλάδος να πραγματοποιήσει την έναρξη του δεύτερου συνεδρίου για το περιβάλλον. Προηγήθηκε Θεία Λειτουργία, στην οποία προεξήρχε ο οικοδεσπότης Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Δαμασκηνός.

Ακολούθησαν ομιλίες στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Σουφλίου, ενώ στις 2 Σεπτεμβρίου οι εργασίες του συνεδρίου μεταφέρθηκαν στο Πνευματικό Κέντρο της Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως. Εκεί πραγματοποιήθηκαν ενδιαφέρουσες επιστημονικές παρεμβάσεις για το περιβάλλον και, φυσικά, για το μέλλον μιας περιοχής που πριν από τρία χρόνια δέχθηκε ένα καθοριστικό πλήγμα από τη μεγάλη πυρκαγιά, η οποία αποτέφρωσε περίπου ένα εκατομμύριο στρέμματα δάσους και καλλιεργήσιμων εκτάσεων.

Η εκδήλωση δημιούργησε προβληματισμό. Οι καλές προθέσεις και η συνεχής ενημέρωση, όταν δεν συνοδεύονται από ουσιαστικά έργα αποκατάστασης ενός τόπου που μέχρι πρόσφατα διέθετε ένα εξαιρετικό φυσικό περιβάλλον, αποτελούν δώρο άδωρο για την περιοχή.

Βεβαίως, ο ρόλος της Εκκλησίας δεν είναι να αποκαθιστά φυσικές ή ανθρωπογενείς καταστροφές. Αποστολή της είναι να αφυπνίζει την κοινωνία και να αναδεικνύει τη σημασία της περιβαλλοντικής ισορροπίας. Στην περίπτωση, όμως, της μεγάλης καταστροφής της χλωρίδας και της πανίδας του Έβρου, η περιοχή εξακολουθεί να ζει κυρίως με ευχολόγια.

Η Εκκλησία προσεγγίζει το θέμα με τη βοήθεια ειδικών επιστημόνων, καταθέτει προτάσεις, εκφράζει την αγωνία της και εύχεται. Η Πολιτεία, από την άλλη πλευρά, υπόσχεται και, προφανώς, αναμένει εξ ουρανού βοήθεια για να υλοποιήσει έστω και ένα μικρό μέρος των δεσμεύσεών της.

Η αποκατάσταση της περιοχής απαιτεί αξιοποίηση των υδάτινων πόρων, βελτίωση των υποδομών, δημιουργία μιας οργανωμένης και επαρκώς στελεχωμένης δασικής υπηρεσίας, καθώς και συστηματική φροντίδα για την αναγέννηση του δάσους, χωρίς παρεμβάσεις που θα προκαλέσουν νέες καταστροφές.

Εγκληματικές αποφάσεις

Η αδειοδότηση της εγκατάστασης ανεμογεννητριών σε καμένες δασικές εκτάσεις αναιρεί στην πράξη την υποτιθέμενη ευαισθησία της κυβέρνησης για το περιβάλλον.

Ο Έβρος έχει την ατυχία να έχουν αδειοδοτηθεί αιολικά πάρκα τόσο σε εκτάσεις του Εθνικού Πάρκου Δαδιάς που επλήγησαν από την πυρκαγιά όσο και στο Θρακικό Πέλαγος, με αφετηρία την αναβαθμίδα στο Δέλτα του ποταμού Έβρου.

Οι κάτοικοι έχουν κάθε λόγο να αμφισβητούν τις πραγματικές προθέσεις της Πολιτείας απέναντι στο βαριά πληγωμένο φυσικό περιβάλλον του τόπου τους. Πρόκειται για έναν τόπο με μοναδικά οικοσυστήματα, ζαρκάδια, αλεπούδες, τσακάλια, τα άγρια άλογα του Δέλτα, σπάνια ενδημικά πτηνά και σημαντικό αλιευτικό πλούτο.

Οι άνθρωποι που ζουν στην περιοχή γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα την αξία και τις ανάγκες της. Παρ’ όλα αυτά, όσοι λαμβάνουν τις αποφάσεις επιλέγουν να αγνοούν επιδεικτικά τις προτάσεις και τις αγωνίες τους.

Οι επισκέψεις κυβερνητικών κλιμακίων

Η κυβέρνηση επιχειρεί, για ακόμη μία φορά, να εκμεταλλευθεί επικοινωνιακά τα περιορισμένα έργα που πραγματοποιήθηκαν στον νομό. Πρόκειται κυρίως για τις ανακαινίσεις στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης και στα Κέντρα Υγείας των ακριτικών Δικαίων και του Σουφλίου.

Οι πόροι που διατέθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης έδωσαν στον ακριτικό νομό τη δυνατότητα να αποκτήσει δύο σύγχρονες μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και να ανακαινίσει το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, το οποίο λειτουργεί εδώ και 23 χρόνια.

Απομένει, όμως, το σημαντικότερο: να καλυφθούν οι πολλές κενές θέσεις νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού διαφορετικών ειδικοτήτων. Παράλληλα, πρέπει να συντηρηθεί το οδικό δίκτυο, το οποίο σε πολλά σημεία βρίσκεται σε άθλια κατάσταση, ώστε οι ασθενείς να μπορούν να φτάνουν με ασφάλεια τόσο στα περιφερειακά Κέντρα Υγείας όσο και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο.

Ο Έβρος, ως ακριτικός νομός, χρειάζεται ολιστική προσέγγιση και σοβαρό, μακροπρόθεσμο σχεδιασμό για να μπορέσει να ορθοποδήσει. Οι αποσπασματικές παρεμβάσεις δεν βοηθούν ουσιαστικά την επιστροφή του στην παραγωγικότητα, τη δημιουργικότητα και την ευημερία. Αντιθέτως, καταναλώνονται περιορισμένοι οικονομικοί πόροι χωρίς να δημιουργούνται σταθερές προοπτικές για το μέλλον.

Όσα αποσπασματικά έργα και αν γίνουν, είτε πρόκειται για έργα βιτρίνας είτε όχι, ο Έβρος δεν πρόκειται να ανακάμψει και να γίνει πραγματικά ελκυστικός για τους νέους ανθρώπους που θα ήθελαν να εγκατασταθούν και να εργαστούν εκεί.

Το ζητούμενο δεν είναι το εφάπαξ ποσό των 10.000 ευρώ που προσφέρει η αρμόδια υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου. Το ζητούμενο είναι η δημιουργία μόνιμων συνθηκών που θα επιτρέψουν την ανάπτυξη πολλών διαφορετικών τομέων της οικονομίας και θα δώσουν στους νέους τη δυνατότητα να εργαστούν και να ζήσουν αξιοπρεπώς στον τόπο τους.

Αυτοί οι κάτοικοι θα είναι τελικά και οι πραγματικοί προστάτες του περιβάλλοντος, επειδή η ζωή, η εργασία και το μέλλον τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με αυτό.

Η αφύπνιση και η ενότητα των πολιτών είναι αδήριτη ανάγκη

Παρά τα ευχολόγια και τις καλές προθέσεις της Εκκλησίας, η ώρα μηδέν για τον Έβρο πλησιάζει. Οι κυβερνώντες δεν φαίνεται να είναι σε θέση να δώσουν ουσιαστικές λύσεις. Η παραίτησή τους αποτελεί πλέον μονόδρομο.

Οι επισκέψεις υπουργών στον νομό, όταν έχουν χαρακτήρα περισσότερο τουριστικό και επικοινωνιακό παρά ουσιαστικό, εξοργίζουν τους κατοίκους. Έρχονται με υποσχέσεις που δεν τηρούνται και επιχειρούν να παρατείνουν την παρουσία τους στο πολιτικό σκηνικό στηριζόμενοι αποκλειστικά σε ένα επικοινωνιακό αφήγημα.

Την ίδια στιγμή, οι νέοι του νομού αποδημούν, αναζητώντας αλλού ευκαιρίες εργασίας και ζωής. Η μοναδική ελπίδα βρίσκεται στη συσπείρωση των κατοίκων, ώστε να διεκδικήσουν ενωμένοι και αποφασιστικά όσα δικαιούνται: αξιοπρεπή εργασία, ασφαλή διαβίωση και τη δυνατότητα να παραμείνουν στον τόπο τους.

Χωρίς ανθρώπους, δεν υπάρχει ανάπτυξη. Χωρίς ανάπτυξη, δεν υπάρχει μέλλον. Και χωρίς ενεργούς κατοίκους, δεν μπορεί να υπάρξει ούτε πραγματική προστασία του περιβάλλοντος.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Μητσοτάκης: Τώρα «δεν υπάρχει woke ατζέντα» – Όταν η κυβέρνησή του διαφήμιζε την «προοδευτική» στροφή

Ένα σοβαρό ζήτημα πολιτικής συνέπειας δημιουργεί η κατηγορηματική δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη από τη ΔΕΘ ότι «δεν υπάρχει woke ατζέντα στην Ελλάδα». Διότι ο ίδιος πρωθυπουργός που σήμερα επιχειρεί να αποσυνδέσει την κυβέρνησή του από τη συγκεκριμένη πολιτική συζήτηση, πριν από λίγα χρόνια παρουσίαζε στο εξωτερικό τη Νέα Δημοκρατία ως «πραγματικά προοδευτική κυβέρνηση», έχοντας ήδη υιοθετήσει εθνική στρατηγική για τη ΛΟΑΤΚΙ+ ισότητα και προωθώντας τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Την ίδια περίοδο, η κυβέρνηση Μπάιντεν είχε αναγάγει διεθνώς τα LGBTQI+ δικαιώματα σε σαφή προτεραιότητα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και είχε χαιρετίσει επισήμως τις σχετικές δεσμεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης.

Δημοσιεύτηκε

στις

Του Χρήστου Κωνσταντινίδη

Η φράση του Κυριάκου Μητσοτάκη στη συνέντευξη Τύπου της 90ής ΔΕΘ δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας:

«Δεν υπάρχει woke ατζέντα στην Ελλάδα».

Ο πρωθυπουργός κλήθηκε να απαντήσει στην κριτική του Αντώνη Σαμαρά και στη συζήτηση που έχει ανοίξει τόσο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών όσο και για το περιεχόμενο των νέων σχολικών βιβλίων. Υποστήριξε ότι η λεγόμενη woke ατζέντα δεν ανταποκρίνεται στην ελληνική πραγματικότητα και ότι, εάν υπάρχουν κάποιοι που την υπερασπίζονται, αυτοί δεν είναι η κυβέρνησή του.

Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα.

Το πολιτικό παρελθόν της ίδιας κυβέρνησης.

Από την «πραγματικά προοδευτική κυβέρνηση» στο «δεν υπάρχει woke ατζέντα»

Τον Ιούλιο του 2023 ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδινε συνέντευξη στο Bloomberg και ερωτούνταν ευθέως για τα LGBTQ δικαιώματα.

Η απάντησή του ήταν αποκαλυπτική για το πώς αντιλαμβανόταν τότε την κυβερνητική κατεύθυνση.

Υπογράμμιζε ότι η Ελλάδα είχε ήδη LGBTQ equality strategy, ότι αυτή βρισκόταν σε διαδικασία εφαρμογής και ότι η προσπάθεια θα συνεχιζόταν. Υπενθύμιζε την άρση περιορισμών στην αιμοδοσία και την απαγόρευση των λεγόμενων θεραπειών μεταστροφής.

Και όταν ρωτήθηκε εάν η «πραγματική ισότητα» θα έρθει μόνο με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, απάντησε ότι αυτό «θα συμβεί κάποια στιγμή» και ότι αποτελούσε μέρος της στρατηγικής της κυβέρνησης.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η πολιτική αυτοπεριγραφή του: ο Μητσοτάκης παρουσίαζε τις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες ως απόδειξη ότι η κυβέρνησή του ήταν «truly progressive» — πραγματικά προοδευτική.

Λίγους μήνες αργότερα, η κυβέρνηση πέρασε από τη στρατηγική στη νομοθέτηση.

 

Ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών

Τον Φεβρουάριο του 2024 η Ελλάδα έγινε η πρώτη χώρα με ορθόδοξη χριστιανική πλειοψηφία που νομοθέτησε τον πολιτικό γάμο μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης όχι μόνο δεν αποστασιοποιήθηκε τότε από την πρωτοβουλία, αλλά την υπερασπίστηκε διεθνώς ως ζήτημα ισότητας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κράτους δικαίου.

Σε συνέντευξή του μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου δήλωνε μάλιστα «πολύ χαρούμενος» που μία κεντροδεξιά, συντηρητική αλλά και προοδευτική παράταξη ήταν αυτή που έφερε το νομοσχέδιο στη Βουλή.

Ακόμη και μετά την εκλογική φθορά που καταγράφηκε στις ευρωεκλογές του 2024, όταν ο ίδιος αναγνώρισε ότι η συγκεκριμένη επιλογή είχε δυσαρεστήσει παραδοσιακούς ψηφοφόρους της ΝΔ, ξεκαθάρισε ότι ο νόμος δεν επρόκειτο να ανατραπεί.

Επομένως, το ερώτημα δεν είναι αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.

Το πολιτικό ερώτημα είναι άλλο:

Πώς γίνεται μία κυβέρνηση να παρουσιάζει επί χρόνια συγκεκριμένες πολιτικές ως μέρος μιας οργανωμένης στρατηγικής κοινωνικής προόδου και σήμερα να υποστηρίζει ότι η συζήτηση περί σχετικής ατζέντας είναι περίπου ανύπαρκτη ή εισαγόμενη;

Και στη μέση η κυβέρνηση Μπάιντεν

Υπάρχει όμως και μία δεύτερη διάσταση που δεν μπορεί να παραβλεφθεί.

Η κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν είχε καταστήσει την προώθηση των δικαιωμάτων LGBTQI+ σαφή κατεύθυνση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Ο τότε υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν το είχε διατυπώσει χωρίς περιστροφές το 2024: η αμερικανική κυβέρνηση θεωρούσε ότι έχει ευθύνη να υπερασπίζεται και να προωθεί αυτά τα δικαιώματα τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς.

Και στην περίπτωση της Ελλάδας δεν χρειάζεται να κάνουμε υποθέσεις για το αν το θέμα βρισκόταν στην ελληνοαμερικανική ατζέντα.

Υπάρχει επίσημο κείμενο.

Στην κοινή δήλωση του Στρατηγικού Διαλόγου ΗΠΑ–Ελλάδας του 2024, οι δύο πλευρές επαναβεβαίωναν τη δέσμευσή τους στην προώθηση της διαφορετικότητας, της ισότητας και της συμπερίληψης σε εκπαιδευτικές και πολιτιστικές συνεργασίες.

Και ακολουθούσε μία ακόμη πιο συγκεκριμένη αναφορά:

Οι Ηνωμένες Πολιτείες χαιρέτιζαν τη δέσμευση του Κυριάκου Μητσοτάκη να νομοθετήσει την ισότητα στον γάμο και να συνεχίσει την εφαρμογή του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την ενίσχυση της προστασίας των LGBTQI+ ατόμων στην Ελλάδα.

Αυτό είναι καταγεγραμμένο σε επίσημο κείμενο του αμερικανικού State Department.

Χρειάζεται, βέβαια, μία κρίσιμη διάκριση: το συγκεκριμένο ντοκουμέντο αποδεικνύει πολιτική σύγκλιση και αμερικανική υποστήριξη στις ελληνικές πρωτοβουλίες. Δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι ο Μπλίνκεν ή ο Μπάιντεν «διέταξαν» την ελληνική κυβέρνηση να ψηφίσει τον νόμο.

Η διαφορά είναι ουσιώδης. Αλλά στην Ελλάδα αυτά τα ζητήματα παίρνουν τον δρόμο τους εξαιτίας της πολιτικής οσφυοκαμψίας…

Ο ίδιος ο Μητσοτάκης είχε χρησιμοποιήσει τον όρο

Υπάρχει μάλιστα μία ακόμη ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια.

Η σημερινή δήλωση δεν είναι η πρώτη φορά που ο Κυριάκος Μητσοτάκης αρνείται ότι υπάρχει woke κουλτούρα στην Ελλάδα.

Τον Νοέμβριο του 2024, σε δημόσια συζήτηση με τον Γάλλο φιλόσοφο Πασκάλ Μπρυκνέρ, είχε κάνει έναν σαφή διαχωρισμό.

Από τη μία τοποθετούσε την προστασία των δικαιωμάτων και μία «προοδευτική ατζέντα» που θεωρούσε θεμιτή. Από την άλλη τοποθετούσε αυτό που χαρακτήριζε ακραίο ή ανελεύθερο woke φαινόμενο των αμερικανικών πανεπιστημίων.

Μάλιστα είχε χρησιμοποιήσει τον χαρακτηρισμό «illiberal wokeism», λέγοντας ότι αυτή η ακραία εκδοχή δεν υπάρχει στην Ελλάδα και ότι δεν θα ήθελε να υπάρξει.

Αυτό ουσιαστικά είναι και το επιχείρημα που επανέλαβε στη ΔΕΘ: άλλο η νομοθέτηση δικαιωμάτων και άλλο αυτό που ο ίδιος θεωρεί αμερικανική woke υπερβολή. Σήμερα ζήτησε να μη συγχέεται η «πολιτική ισότητα στον γάμο» με όσα συνέβησαν στις ΗΠΑ.

Δεν μπορείς να διαφημίζεις την «πρόοδο» και μετά να αρνείσαι τη συζήτηση

Εδώ βρίσκεται η βασική αντίφαση.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει κάθε δικαίωμα να υποστηρίζει ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην κατοχύρωση δικαιωμάτων και στις ακραίες εκφάνσεις της αμερικανικής identity politics.

Αλλά δεν μπορεί να παρουσιάζεται σαν να εμφανίστηκε ξαφνικά από το πουθενά η συζήτηση για την ιδεολογική κατεύθυνση της κυβέρνησής του.

Η κυβέρνηση είχε Εθνική Στρατηγική για την ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+.

Ο ίδιος προανήγγειλε δημόσια τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών ως μέρος αυτής της στρατηγικής.

Η κυβέρνησή του τον νομοθέτησε.

Ο ίδιος χαρακτήριζε την κυβέρνησή του «πραγματικά προοδευτική» όταν παρουσίαζε αυτές τις πολιτικές στο εξωτερικό.

Και η κυβέρνηση Μπάιντεν, η οποία είχε εντάξει τα LGBTQI+ δικαιώματα στην εξωτερική πολιτική της, χαιρέτιζε επισήμως τις ελληνικές δεσμεύσεις.

Όλα αυτά είναι πολιτικά γεγονότα. Όχι χαρακτηρισμοί.

Και γι’ αυτό η σημερινή κατηγορηματική δήλωση «δεν υπάρχει woke ατζέντα στην Ελλάδα» ακούγεται λιγότερο ως ουδέτερη περιγραφή της πραγματικότητας και περισσότερο ως προσπάθεια επαναπροσδιορισμού του πολιτικού αφηγήματος.

Ιδίως σε μια περίοδο κατά την οποία η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να επανασυνδεθεί με ένα παραδοσιακότερο και συντηρητικότερο ακροατήριο.

Το πρόβλημα, όμως, με την πολιτική μνήμη είναι ότι υπάρχουν τα αρχεία.

Υπάρχουν οι συνεντεύξεις.

Υπάρχουν οι νόμοι.

Υπάρχουν οι εθνικές στρατηγικές.

Υπάρχουν και τα επίσημα κοινά ανακοινωθέντα με την Ουάσιγκτον.

Και αυτά δεν εξαφανίζονται επειδή άλλαξε η πολιτική συγκυρία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ο πόλεμος στο Ιράν

Με το αντίπαλο στρατόπεδο αρραγές ,οι ΗΠΑ + Ευρώπη έχουν μικρές, έως μηδενικές, πιθανότητες επικράτησης απέναντι στη Συμμαχία Ιράν- Κίνα-Ρωσία-BRICS και άλλες χώρες του Νότου. Άρθρο του Απόστολου Αποστολόπουλου.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Απόστολος Αποστολόπουλος

Όλοι καταλαβαίνουμε ότι ο πόλεμος στο Ιράν δεν μοιάζει με τις επεμβάσεις των ΗΠΑ σε ξένες χώρες. Τα Δυτικά ΜΜΕ μας παραπλανούν. Πρώτον μας κρύβουν τον αποφασιστικό ρόλο υπέρ του Ιράν της Ρωσίας και της Κίνας, ποια συμφέροντα έχουν. Δεύτερον αποσιωπούν ότι είναι μια σύγκρουση μακράς διάρκειας.

Πρώτος στόχος, λοιπόν, αυτού του Πολέμου είναι ο απόλυτος έλεγχος των πηγών Ενέργειας της Μ. Ανατολής. Ο άλλος, ισοδύναμος, στόχος, είναι να εγκατασταθεί σταθερά μια τοπική Δύναμη, ως τοποτηρητής-ελεγκτής των ΗΠΑ. Δηλαδή ένα Μεγάλο Ισραήλ έναντι του σημερινού μικρού ισραηλινού κράτους. Οι Άραβες είναι ασταθείς σύμμαχοι. Τα ταραγμένα Βαλκάνια υποδεικνύουν ότι η κρίση θα είναι μακρά.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΩΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

Σε «λογικές συνθήκες», ο Πόλεμος είναι η «συνέχιση της Πολιτικής με άλλα Μέσα» (Κλαούζεβιτς), δηλαδή, έχει πολιτικό/ οικονομικό στόχο και όχι ανώφελες καταστροφές. Για παράδειγμα, νικήθηκε (αλλά είναι ακόμα χρήσιμος) ο «ναζισμός-φασισμός», που πάλι σκάει μύτη. Αντιθέτως, ο ανερχόμενος, μεταπολεμικά, ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ στόχευσε τους παρωχημένους ιμπεριαλισμούς των Αγγλο-Γάλλων και τους καθήλωσε τελικά με την ήττα τους στο Σουέζ το 1956.

Η Δύση έχει έναν αφέντη: τις ΗΠΑ σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας, στην Οικονομία, στις Ένοπλες Δυνάμεις, στην Τέχνη και τα Γράμματα, τη Φιλοσοφία. Και αντίθετα από ότι μας λένε, αυτά που διαμορφώνουν τον Χαρακτήρα, την Ελεύθερη Σκέψη και την «Καρδιά» των ανθρώπων κυνηγήθηκαν με την ίδια επιμονή-και επιτυχία-στην «δημοκρατική» Αμερική όπως στην «καταπιεστική» κομμουνιστική Ρωσία- ο Στάλιν στη Ρωσία, ο Μακαρθισμός στην Αμερική. Αυτό που βλέπουμε είναι ο Νέος Άνθρωπος. Όπως είπε και ο Μαρξ, αν δεν μας αρέσει να τον αλλάξουμε.

Στην Ευρώπη κυριαρχεί η φιλοπόλεμη φλυαρία. Οι ηγεσίες αποσιωπούν ότι δεν έχουν ούτε τα λεφτά ούτε τα όπλα για να πολεμήσουν. Παραλείπω πως είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα βρουν στοιχειώδη λαϊκή στήριξη. Στους δυο προηγούμενους Μεγάλους Πολέμους οι Δυτικοί έχασαν μεγάλες «φέτες» χωρών και πληθυσμού(ΕΣΣΔ-Κίνα, Β. Κορέα κλπ.) Στον Τρίτο παγκόσμιο ίσως τα χάσουν όλα.

Το συμφέρον των ΗΠΑ να κυριαρχήσουν στην περιοχή παραγωγής της κύριας πηγής Ενέργειας παγκοσμίως είναι ανεξάρτητη και υπέρτερη κάθε άλλης ανάγκης οποιουδήποτε. Εξίσου σαφές είναι το αντίστοιχο συμφέρον της Κίνας και της Ρωσίας. Γι’ αυτό μαλώνουν. Τώρα κερδίζει το Μέτωπο «Ιράν-Κίνα-Ρωσία».

Η ΚΡΙΣΙΜΗ ΗΤΤΑ

Καθοριστική ήττα του Δυτικού στρατοπέδου καταγράφηκε όταν ο Τραμπ δεν κατάφερε, τελικά, να φέρει τον Πούτιν στα νερά του στην Αλάσκα, διασπώντας το αντιδυτικό στρατόπεδο. Η άφιξη του αρχηγού της ΣΙΑ στη Μόσχα εντάσσεται στο ίδιο πλαίσιο Ξεχωριστών Συμφωνιών με τη Μόσχα με το Πεκίνο εκτός.

Με το αντίπαλο στρατόπεδο αρραγές ,οι ΗΠΑ + Ευρώπη έχουν μικρές, έως μηδενικές, πιθανότητες επικράτησης απέναντι στη Συμμαχία Ιράν- Κίνα-Ρωσία-BRICS και άλλες χώρες του Νότου.

Τα διεθνή (αγγλοσαξωνικά) ΜΜΕ τροφοδοτούν πρόθυμα όποιον ενδιαφέρεται να παρακολουθεί τις λεπτομέρειες με τα κατορθώματα της Δύσης, από την αιχμαλωσία του Μαδούρο ως το Ορμούζ, έχοντας σταθερή πυξίδα τις ήδη διαμορφωμένες πλευρές της σύγκρουσης. Χωρίς να εντυπωσιάζεται ούτε από το αξιοθαύμαστο πείσμα του «Μπίμπι» Νετανιάχου, ούτε από τις φραστικές ακροβασίες και θολούρες του Τραμπ, εξίσου αξιοθαύμαστου στην ικανότητά του να κάνει το άσπρο-μαύρο. Πλην όμως η χώρα του δεν ξεμένει μόνο από λόγια και λάμψη, ξεμένει κυριολεκτικά και από καύσιμα και από όπλα.

ΥΓ. Μη ρωτάτε για την Ελλάδα. Πάρκα στο Αιγαίο οι Τούρκοι; Ψαρωμένοι εμείς. Λαδώσαμε και τους Ευρωπαίους , προκαταβάλοντας δισεκατομμύρια χρέους, χρήματα για τον Ζελένσκι, και τον Μητσοτάκη στον πάγκο του.

ΥΓ2 Με αφορμή τον θάνατο του Κ. Τσουκαλά πολλοί θυμήθηκαν πολλούς εξέχοντες κοινωνιολόγους. Περιέργως (?) όλοι ξέχασαν(?) τον Παναγιώτη Κονδύλη και το «επίμετρο» για τα ελληνοτουρκικά. Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διεθνή22 λεπτά πριν

Μπαλουχιστάν: Βαθαίνει η κρίση για το Πακιστάν – Ο BLA ισχυρίζεται ότι σκότωσε 25 στρατιώτες

Σε σοβαρή κρίση ασφαλείας εξελίσσεται η κατάσταση στο Μπαλουχιστάν, όπου το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια ολοένα εντονότερη ένοπλη εξέγερση....

Πολιτική37 λεπτά πριν

Στην Κύπρο ο Χέρτζογκ – Βαθαίνει ο άξονας Ισραήλ–Κύπρου–Ελλάδας εν μέσω έντασης με την Τουρκία

Στη Λευκωσία μεταβαίνει στις 10 Σεπτεμβρίου ο πρόεδρος του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτζογκ για συνομιλίες με τον Νίκο Χριστοδουλίδη, με επίσημο...

Αναλύσεις49 λεπτά πριν

Η Ινδία επιχειρεί να ανακόψει την Κίνα στους BRICS – Ο αγώνας για την ηγεσία του Παγκόσμιου Νότου

Μια διαφορετική ανάγνωση του ρόλου της Ινδίας στους BRICS παρουσιάζει ανάλυση του Imran Khurshid στο Middle East Forum, λίγες ημέρες...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Η κινεζική φρεγάτα που ανησυχεί Ιαπωνία, Ταϊβάν και ΗΠΑ – Γιατί το Type 054A αλλάζει τους συσχετισμούς στον Ειρηνικό

Μπορεί να μη θεωρείται τεχνολογικό άλμα και να μην εντυπωσιάζει μεμονωμένα ως πολεμική πλατφόρμα, όμως η κινεζική φρεγάτα κατευθυνόμενων πυραύλων...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Οραματικότητα φιλομνήμης: “Και ακύρωση των Θαλάσσιων Τουρκικών πάρκων και αδελφοποίηση Σαμοθράκης Ίμβρου”!

Καλύτερα να μιλάμε για την Ίμβρο, παρά να απαντάμε για τη Θράκη. Οι εν Αθήναις άνωθεν δεν μίλησαν ποτέ για...

Δημοφιλή