Στις εξελίξεις γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τις συνέπειες που μπορούν να προκύψουν για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα αναφέρθηκε ο αντιστράτηγος ε.α. Ιωάννης Μπαλτζώης, κατά την παρέμβασή του στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής».

Ο πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ) επισήμανε ότι η νομική αμφισβήτηση μιας συμφωνίας δεν σημαίνει πως αυτή δεν μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα στο πεδίο.

Για να εξηγήσει τη θέση του, χρησιμοποίησε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την τουρκική κατοχή στο βόρειο τμήμα της Κύπρου.

Όπως υποστήριξε, παρά τις αποφάσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και την καταδίκη της τουρκικής εισβολής, η κατοχική πραγματικότητα εξακολουθεί να υφίσταται επί 52 χρόνια.

Με αυτό το παράδειγμα επιχείρησε να καταδείξει ότι το διεθνές δίκαιο, χωρίς την ανάλογη πολιτική και στρατηγική ισχύ, δεν αρκεί πάντοτε για να ανατρέψει μια διαμορφωμένη κατάσταση.

Κατά τον ίδιο, αντίστοιχος κίνδυνος δημιουργίας τετελεσμένων υπάρχει και στην περίπτωση του τουρκολιβυκού μνημονίου.

Πρόταση για κοινή προσφυγή Ελλάδας και Αιγύπτου

Ο Ιωάννης Μπαλτζώης υποστήριξε ότι η Αθήνα πρέπει να εξετάσει, σε συνεργασία με το Κάιρο, τη δυνατότητα προσφυγής στη διεθνή Δικαιοσύνη για το ζήτημα των θαλάσσιων ζωνών.

Επικαλέστηκε σχετικές συζητήσεις που είχε με νομικούς και αναφέρθηκε στη δυνατότητα δικαστικής αντιμετώπισης των τουρκικών διεκδικήσεων βάσει της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

Ειδική αναφορά έκανε στο ιστορικό της Λιβύης, η οποία έχει εμπλακεί σε διεθνείς δικαστικές διαδικασίες για ζητήματα υφαλοκρηπίδας τόσο με την Τυνησία όσο και με τη Μάλτα.

Σύμφωνα με την εκτίμησή του, μια καλά προετοιμασμένη ελληνική πρωτοβουλία, με τη συμμετοχή της Αιγύπτου και την υποστήριξη συμμάχων, θα μπορούσε να δημιουργήσει σημαντικά νομικά και διπλωματικά προβλήματα στην τουρκική επιχειρηματολογία.

Ωστόσο, οι δημοσιογράφοι έθεσαν το ζήτημα της αξιοπιστίας της συνεργασίας με την Αίγυπτο, επισημαίνοντας ότι οι περιφερειακές συμμαχίες μπορεί να μεταβληθούν.

Ο αντιστράτηγος αναγνώρισε τον συγκεκριμένο προβληματισμό και συνέδεσε τη συζήτηση με την υπόθεση της Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά.

Υποστήριξε ότι η περιοχή της Μονής διαθέτει ιδιαίτερη γεωστρατηγική σημασία, ενώ επισήμανε την ανάγκη να εξεταστεί το ακριβές περιεχόμενο της σχετικής συμφωνίας.

«Χάσαμε την ευκαιρία με τον Χαφτάρ το 2020»

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε ο Ιωάννης Μπαλτζώης για τους χειρισμούς της ελληνικής πλευράς απέναντι στην Ανατολική Λιβύη.

Υποστήριξε ότι η Ελλάδα έχασε το 2020 μια σημαντική δυνατότητα να διαμορφώσει μια ισχυρότερη στρατηγική σχέση με τον Χαλίφα Χαφτάρ.

Κατά τον ίδιο, η πλευρά Χαφτάρ είχε ζητήσει συγκεκριμένη στρατιωτική βοήθεια από την Αθήνα, η οποία δεν παρασχέθηκε.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εκτίμησε ότι, εάν η ελληνική πλευρά είχε ανταποκριθεί τότε στα συγκεκριμένα αιτήματα, θα μπορούσε να είχε διατηρήσει στενότερη σχέση με την ηγεσία της Ανατολικής Λιβύης και ενδεχομένως να είχε αποφύγει τη σημερινή δυσμενή εξέλιξη.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα που επηρεάζουν τις εξελίξεις στη Λιβύη.

Ειδικότερα, υποστήριξε ότι οι αμερικανικές πιέσεις για την ενοποίηση της χώρας συνδέονται τόσο με στρατηγικούς υπολογισμούς όσο και με την αξιοποίηση των πετρελαϊκών της πόρων.

Στάθηκε επίσης στις επαφές μεταξύ των αντίπαλων λιβυκών πλευρών στην Κωνσταντινούπολη, υποστηρίζοντας ότι οι διαφωνίες που καταγράφηκαν αναδεικνύουν τη δυσκολία επίτευξης μιας συνολικής συμφωνίας.

Η απάντηση της Ελλάδας: 12 ναυτικά μίλια και ανακήρυξη ΑΟΖ

Το σημαντικότερο μέρος της παρέμβασης αφορούσε τις κινήσεις που, σύμφωνα με τον αντιστράτηγο, οφείλει να πραγματοποιήσει η Ελλάδα.

Ο Ιωάννης Μπαλτζώης παρουσίασε μια συγκεκριμένη ακολουθία ενεργειών:

1. Χάραξη γραμμών βάσης και κλείσιμο κόλπων.

2. Επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.

3. Καθιέρωση συνορεύουσας ζώνης έως 24 ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης.

4. Ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, με αναφορά στη μέση γραμμή και στον νόμο Μανιάτη.

5. Αξιοποίηση των διεθνών δικαιοδοτικών μηχανισμών για την αντιμετώπιση διαφορών οριοθέτησης.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων θα άλλαζε ουσιαστικά το πλαίσιο αντιμετώπισης ενδεχόμενων τουρκικών ενεργειών.

Εξήγησε ότι, εντός των χωρικών υδάτων, το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχία και όχι απλώς κυριαρχικά δικαιώματα, όπως συμβαίνει στην ΑΟΖ.

Για να καταδείξει τη σημασία της διαφοράς, παρομοίασε μια ενδεχόμενη παραβίαση της ελληνικής κυριαρχίας στη θάλασσα με είσοδο ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στο ελληνικό έδαφος στον Έβρο.

Εκτίμησε ότι καμία ελληνική κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να αφήσει χωρίς αντίδραση μια τέτοια εξέλιξη, υπογραμμίζοντας ότι η αντίδραση θα πρέπει να στηρίζεται στις δυνατότητες που παρέχει το διεθνές δίκαιο.

Παράλληλα, συνέδεσε τους ελληνικούς στρατηγικούς υπολογισμούς με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τις πληροφορίες που, όπως ανέφερε, υπάρχουν για την προετοιμασία αμερικανοϊσραηλινών ενεργειών απέναντι στο Ιράν.

Κάθετος για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου

Στο τελευταίο μέρος της συνέντευξης, ο Ιωάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε στο ζήτημα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου και στο ενδεχόμενο ενημέρωσης της Τουρκίας για την εξέλιξη των σχετικών εργασιών.

Ο αντιστράτηγος τάχθηκε ανεπιφύλακτα υπέρ των θέσεων που είχε διατυπώσει ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής κατά την ομιλία του στο Πολεμικό Μουσείο.

Όπως ανέφερε, είχε παρακολουθήσει προσωπικά την ομιλία, στην οποία διέκρινε δύο βασικά σκέλη.

Το πρώτο αφορούσε την ελληνική προετοιμασία ενόψει του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την οργανωτική ικανότητα που επέδειξε τότε το ελληνικό κράτος, τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.

Το δεύτερο επικεντρώθηκε στις σημερινές γεωπολιτικές προκλήσεις και ειδικότερα στις τουρκικές διεκδικήσεις.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ χαρακτήρισε την παρέμβαση του Κώστα Καραμανλή εξαιρετική από γεωπολιτική άποψη, εκτιμώντας ότι αποδόμησε τα τουρκικά επιχειρήματα.

Συμφώνησε με τη θέση ότι η Αθήνα δεν πρέπει να προχωρήσει σε ενημέρωση της Άγκυρας για την άσκηση νόμιμων ελληνικών δικαιωμάτων.

Μάλιστα, ανέφερε ότι εκτύπωσε την ομιλία του πρώην πρωθυπουργού, προκειμένου να τη συμβουλεύεται.

Η παρέμβαση του Ιωάννη Μπαλτζώη ανέδειξε τρεις κεντρικούς άξονες της επιχειρηματολογίας του: την ανάγκη αποτροπής τετελεσμένων στην Ανατολική Μεσόγειο, την ανάληψη πρωτοβουλιών για την άσκηση των ελληνικών δικαιωμάτων και την αποφυγή κινήσεων που, κατά την εκτίμησή του, θα μπορούσαν να ενισχύσουν τις τουρκικές αξιώσεις.

Σφοδρή κριτική στην ελληνική κυβέρνηση για τις εξελίξεις στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου και τη συμφωνία για τη Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά άσκησε ο Σταύρος Καλεντερίδης, στην ανάλυσή του την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026. Ο αναλυτής προειδοποίησε για τον κίνδυνο δημιουργίας νέων τετελεσμένων στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ αναφέρθηκε εκτενώς σε δημοσιογραφικές αποκαλύψεις για τον Τζάρεντ Κούσνερ, τα αραβικά κεφάλαια και την κερδοφορία από την πολεμική βιομηχανία.

Μονή Σινά: Η διαφωνία για το ιδιοκτησιακό καθεστώς

Η ανάλυση ξεκίνησε με τις εξελίξεις στη Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά, μετά την απόφαση της μοναστικής κοινότητας να προχωρήσει σε συμφωνία με το αιγυπτιακό κράτος.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης εξέφρασε την έντονη αντίθεσή του, υποστηρίζοντας ότι η συμφωνία δεν επιλύει το βασικό πρόβλημα που αφορά την κυριότητα των ακινήτων της ιστορικής Μονής.

Όπως επισήμανε, υπάρχει ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στην αναγνώριση του δικαιώματος θρησκευτικής χρήσης και στην κατοχύρωση της ιδιοκτησίας.

Κατά την εκτίμησή του, το αιγυπτιακό κράτος αναγνωρίζει τη δυνατότητα συνέχισης της μοναστικής ζωής, χωρίς όμως να παραχωρεί στη Μονή την πλήρη κυριότητα των αμφισβητούμενων περιουσιακών στοιχείων.

Ο αναλυτής επικαλέστηκε την προηγούμενη δικαστική απόφαση, η οποία είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις εξαιτίας της αντιμετώπισης του ιδιοκτησιακού καθεστώτος.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις αντιρρήσεις του πρώην Αρχιεπισκόπου Δαμιανού και στις καταγγελίες περί πιέσεων προς τη μοναστική αδελφότητα.

Η ελληνική κυβέρνηση, από την πλευρά της, παρουσίασε την εξέλιξη ως ιστορική συμφωνία, υποστηρίζοντας ότι διασφαλίζει τη θρησκευτική λειτουργία της Μονής, την αυτονομία της και την παραμονή των μοναχών. Η επίσημη υπογραφή της συμφωνίας εξακολουθούσε να εκκρεμεί κατά την ημερομηνία της ανάλυσης.

Τουρκολιβυκό: Ο κίνδυνος στρατιωτικής εδραίωσης της Τουρκίας

Στη συνέχεια, ο Καλεντερίδης επικεντρώθηκε στις εξελίξεις στην Ανατολική Λιβύη, μετά την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου του 2019 από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στη Βεγγάζη.

Υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη δημιουργεί νέα δεδομένα, επειδή συνοδεύεται από την άρση προηγούμενων αποφάσεων που περιόριζαν τις σχέσεις της Ανατολικής Λιβύης με την Τουρκία.

Κατά τον αναλυτή, ο κίνδυνος δεν περιορίζεται στις διεκδικήσεις επί των θαλάσσιων ζωνών.

Η Λιβύη ενδέχεται να εξελιχθεί σε στρατιωτικό προπύργιο της Άγκυρας, με την Τουρκία να αποκτά επιρροή και στις δύο πλευρές της διαιρεμένης χώρας.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη συνάντηση του Σαντάμ Χαφτάρ με τον αξιωματούχο της δυτικής λιβυκής πλευράς Αμπντουσαλάμ αλ Ζουμπί στην Άγκυρα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, στο επίκεντρο των επαφών βρέθηκε η προοπτική ενοποίησης των στρατιωτικών δομών Ανατολικής και Δυτικής Λιβύης.

Ο Καλεντερίδης περιέγραψε ένα υπό συζήτηση σχήμα κοινής στρατιωτικής διοίκησης, με ισότιμη εκπροσώπηση των δύο πλευρών.

Εκτίμησε ότι η Τουρκία επιχειρεί να αποκτήσει ρόλο διαμεσολαβητή στην πολιτική και στρατιωτική επανένωση της Λιβύης, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη διατήρηση της στρατηγικής της παρουσίας.

Η Αίγυπτος και οι διπλωματικές κινήσεις της Άγκυρας

Στο ίδιο πλαίσιο, ο αναλυτής αναφέρθηκε στις προσπάθειες προσέγγισης της Τουρκίας με την Αίγυπτο.

Επικαλέστηκε δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν σχετικά με τη δυνατότητα διαλόγου μεταξύ Άγκυρας, Καΐρου και Τρίπολης.

Κατά την ερμηνεία του, η τουρκική διπλωματία επιχειρεί να δημιουργήσει ένα νέο πλαίσιο περιφερειακών συνεννοήσεων, από το οποίο η Ελλάδα κινδυνεύει να απουσιάζει.

Ο Καλεντερίδης υποστήριξε ότι η Αθήνα δεν έχει κατορθώσει να αποκτήσει τον απαιτούμενο πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις.

Τόνισε, μάλιστα, ότι οι διεργασίες γύρω από την Ανατολική Λιβύη δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως διμερές ζήτημα Τουρκίας–Λιβύης, καθώς επηρεάζουν συνολικά τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου: «Θα γκριζάρουν την ΑΟΖ»

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε στο θέμα του Great Sea Interconnector, της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η τουρκική πλευρά ζητεί γραπτή ενημέρωση για τις δραστηριότητες που σχετίζονται με το έργο.

Ο αναλυτής προειδοποίησε ότι ενδεχόμενη αποδοχή μιας τέτοιας διαδικασίας θα μπορούσε, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να δημιουργήσει προηγούμενο το οποίο η Άγκυρα θα επιχειρούσε να αξιοποιήσει σε μελλοντική νομική ή διπλωματική αντιπαράθεση.

Η ανησυχία του εστιάζεται στην πιθανότητα να εμφανιστεί η ελληνική πλευρά ως αποδεχόμενη τουρκική αρμοδιότητα ή έννομο συμφέρον σε περιοχές ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Υποστήριξε ότι η έκδοση των προβλεπόμενων ναυτικών αναγγελιών αποτελεί διαφορετική διαδικασία από την ειδική γραπτή ενημέρωση που, κατά τον ίδιο, επιδιώκει η Άγκυρα.

Για να ενισχύσει την επιχειρηματολογία του, υπενθύμισε τις έρευνες του τουρκικού Oruc Reis στην Ανατολική Μεσόγειο και τη μακροχρόνια αμφισβήτηση των ελληνικών θαλάσσιων δικαιωμάτων από την Τουρκία.

Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι κινδυνεύει, μέσα από τους χειρισμούς της, να δημιουργήσει πρόσθετες δυσκολίες στη νομική και διπλωματική υπεράσπιση των ελληνικών θέσεων.

Κούσνερ: Οι αποκαλύψεις για μυστικούς λογαριασμούς και αραβικά κεφάλαια

Το μεγαλύτερο μέρος της ανάλυσης αφιερώθηκε στον Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρό του Ντόναλντ Τραμπ, και στις αποκαλύψεις που περιλαμβάνονται στο βιβλίο του ερευνητή δημοσιογράφου Μάθιου Κόουλ (Matthew Cole), με τίτλο Princes and Thieves: Jared Kushner and Mohamed bin Zayed’s Secret Plot to Remake the Middle East.

Ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε σε πληροφορίες για τραπεζικές μεταφορές εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, τις σχέσεις του Κούσνερ με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία, καθώς και τον ρόλο που φέρεται να διαδραμάτισαν χρηματοοικονομικοί μηχανισμοί στο παρασκήνιο της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες που παρουσίασε, οι οποίες περιλαμβάνονται στη δημοσιογραφική έρευνα του Κόουλ, ορισμένες μεταφορές χρημάτων πραγματοποιήθηκαν μέσω τραπεζικών δομών στο Αζερμπαϊτζάν.

Αναφέρθηκε επίσης σε πληροφορίες για λογαριασμούς συνδεδεμένους με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ενδεχόμενο σύγκρουσης συμφερόντων, δεδομένου ότι ο Κούσνερ είχε διατελέσει ανώτερος σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου.

Η ύπαρξη της συγκεκριμένης ερευνητικής δημοσιογραφικής δουλειάς επιβεβαιώνεται από τον εκδότη του βιβλίου, ενώ αποσπάσματά της δημοσιοποιήθηκαν πριν από την κυκλοφορία του. Οι επιμέρους ισχυρισμοί για μυστικές μεταφορές, προσωπικό όφελος ή παράνομες συναλλαγές παραμένουν ισχυρισμοί της έρευνας και δεν αποτελούν τελεσίδικα δικαστικά πορίσματα.

Affinity Partners, Phoenix Financial και ισραηλινή αμυντική βιομηχανία

Ακολούθως, ο Καλεντερίδης παρουσίασε ένα δεύτερο σκέλος της οικονομικής δραστηριότητας του Τζάρεντ Κούσνερ.

Αυτό αφορά την επενδυτική εταιρεία Affinity Partners και τη συμμετοχή της στον ισραηλινό χρηματοοικονομικό όμιλο Phoenix Financial.

Όπως εξήγησε, η Phoenix διαθέτει επενδύσεις σε εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην αμυντική βιομηχανία, δημιουργώντας μια έμμεση οικονομική σύνδεση μεταξύ της Affinity και κατασκευαστών στρατιωτικού εξοπλισμού.

Στην ανάλυση αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων:

• Η Elbit Systems, από τους σημαντικότερους ισραηλινούς ομίλους αμυντικών συστημάτων.

• Η Next Vision, που δραστηριοποιείται στην τεχνολογία οπτικών συστημάτων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

• Άλλες εταιρείες που προμηθεύουν εξοπλισμό στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις.

• Επενδυτικές τοποθετήσεις που συνδέονται με τη ναυπηγική και τις στρατιωτικές προμήθειες.

Ο αναλυτής επέμεινε ότι πρέπει να εξεταστεί η σχέση μεταξύ των οικονομικών συμφερόντων προσώπων με πρόσβαση στην πολιτική εξουσία και των αποφάσεων που επηρεάζουν στρατιωτικές συγκρούσεις.

Ειδικότερα, έθεσε ζήτημα πολιτικής και ηθικής σύγκρουσης συμφερόντων όταν πρόσωπα που συμμετέχουν σε ειρηνευτικές ή διπλωματικές διαδικασίες έχουν παράλληλα οικονομική έκθεση σε κλάδους οι οποίοι ωφελούνται από την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών.

Αναφέρθηκε επίσης σε ενδεχόμενη έμμεση σύνδεση ελληνικών αμυντικών προμηθειών με την κερδοφορία των συγκεκριμένων επενδυτικών σχημάτων.

Πρόκειται για την εκτίμηση του Καλεντερίδη σχετικά με την αλυσίδα των επενδύσεων και όχι για διαπιστωμένη παράνομη χρηματοδότηση.

Η κριτική στον Τραμπ και η παρέμβαση Ομπάμα

Ο Καλεντερίδης σχολίασε επίσης δημόσια παρέμβαση του Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος, σύμφωνα με όσα ανέφερε στην εκπομπή, επέκρινε τον Ντόναλντ Τραμπ για τις επιλογές του έναντι του Ιράν.

Στάθηκε στην αποχώρηση των ΗΠΑ από την πυρηνική συμφωνία του 2015 και συνέδεσε την κλιμάκωση με τις αυξημένες τιμές ενέργειας, τις στρατιωτικές απώλειες και την εξάντληση αμυντικών αποθεμάτων.

Παρότι συμφώνησε με μέρος της κριτικής του πρώην Αμερικανού προέδρου, υπενθύμισε ότι και η κυβέρνηση Ομπάμα είχε εμπλακεί σε στρατιωτικές επιχειρήσεις και παρεμβάσεις στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Υπόθεση παράτυπης μετανάστευσης στη Γερμανία

Στο τελευταίο μέρος του βίντεο, μετά το αρχικό κλείσιμο της ανάλυσης, ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε σε δημοσίευμα της γερμανικής Bild.

Σύμφωνα με όσα μετέφερε, η υπόθεση αφορά εργαζόμενη σε υπηρεσία μετανάστευσης και τον σύζυγό της, οι οποίοι φέρονται να αξιοποίησαν διαδικασίες οικογενειακής επανένωσης για τη διευκόλυνση παράτυπης εισόδου μεταναστών.

Ο αναλυτής έκανε λόγο για οικονομικό όφελος περίπου 100.000 ευρώ και ανέφερε ότι η υπόθεση περιλάμβανε διαδρομή μέσω Κύπρου.

Με αφορμή την καταγγελλόμενη υπόθεση, επανήλθε στην κριτική του για τη λειτουργία κρατικών υπηρεσιών και τους μηχανισμούς ελέγχου της μετανάστευσης.

Το κεντρικό συμπέρασμα της ανάλυσης

Η βασική θέση του Σταύρου Καλεντερίδη είναι ότι οι γεωπολιτικές εξελίξεις δεν μπορούν να εξετάζονται ανεξάρτητα από τα οικονομικά συμφέροντα που επηρεάζουν τις αποφάσεις κυβερνήσεων και διεθνών παραγόντων.

Συνδέοντας τις εξελίξεις στη Λιβύη, τις τουρκικές διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τις οικονομικές δραστηριότητες προσώπων κοντά στην αμερικανική εξουσία, διατύπωσε την εκτίμηση ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με νέα τετελεσμένα.

Κεντρικό σημείο της προειδοποίησής του αποτελεί η ανάγκη προστασίας των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία διευρύνει την πολιτική και στρατιωτική επιρροή της στην περιοχή.

Σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή παρέμβαση στη «Ναυτεμπορική», ο πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην ελληνική κυβέρνηση και προσωπικά στον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη, με επίκεντρο τους χειρισμούς απέναντι στην Τουρκία, το τουρκολιβυκό μνημόνιο και την προοπτική νομοθέτησης της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Ο έμπειρος διπλωμάτης υποστήριξε ότι η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια στρατηγικά οργανωμένη προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλει την κυριαρχία της στις γύρω θάλασσες, ενώ κατηγόρησε την Αθήνα ότι ακολουθεί τις εξελίξεις αντί να τις προλαμβάνει.

«Η Τουρκία διεκδικεί ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο»

Ο Γιώργος Αϋφαντής εκτίμησε ότι η σοβαρότερη πρόκληση δεν περιορίζεται στα γεγονότα που έχουν ήδη συντελεστεί, αλλά αφορά όσα προετοιμάζει η Τουρκία.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η τουρκική στρατηγική επιχειρεί να περιορίσει τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών και της Κύπρου στις θαλάσσιες ζώνες, αντιμετωπίζοντάς τα σαν να μην παράγουν ΑΟΖ πέρα από τα χωρικά τους ύδατα.

Ενέταξε το τουρκολιβυκό μνημόνιο σε αυτή τη στρατηγική και υποστήριξε ότι η αποδοχή του από τις αντίπαλες λιβυκές πλευρές, όπως ο ίδιος εκτιμά, δημιουργεί πρόσθετες δυσκολίες για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Προειδοποίησε, παράλληλα, ότι η Άγκυρα ενδέχεται να επιχειρήσει ανάλογη συμφωνία με τη Συρία.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην προοπτική νομοθέτησης της «Γαλάζιας Πατρίδας», την οποία περιέγραψε ως προσπάθεια κατοχύρωσης των τουρκικών διεκδικήσεων εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

«12 ναυτικά μίλια παντού, χθες!»

Ερωτηθείς για την απάντηση που πρέπει να δώσει η Ελλάδα, ο πρέσβης ήταν κατηγορηματικός:

«12 ναυτικά μίλια παντού, χθες!»

Ο Γιώργος Αϋφαντής τάχθηκε υπέρ της άμεσης επέκτασης της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να ασκήσει τα δικαιώματα που προβλέπει το διεθνές δίκαιο.

Εξήγησε ότι μια τέτοια κίνηση θα άλλαζε το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα επιχειρούσε η Τουρκία να εφαρμόσει τις διεκδικήσεις της.

Κατά την άποψή του, εάν η Άγκυρα προχωρούσε σε νομοθέτηση που θα αμφισβητούσε ήδη επεκταμένα ελληνικά χωρικά ύδατα, το ζήτημα θα αποκτούσε διαφορετική βαρύτητα τόσο για το ΝΑΤΟ όσο και για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αναγνώρισε, ωστόσο, ότι η Τουρκία θα μπορούσε να αντιδράσει με πολεμικά πλοία, στρατιωτικές ασκήσεις ή άλλες ενέργειες.

Για τον λόγο αυτόν υπογράμμισε ότι η ελληνική απάντηση δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Όπως εξήγησε, απαιτείται προληπτική διπλωματική δράση, ώστε η Άγκυρα να γνωρίζει εκ των προτέρων ότι οποιαδήποτε κλιμάκωση θα έχει κόστος.

Σφοδρή επίθεση στον Γεραπετρίτη: «Πρέπει να λογοδοτήσει στη Δικαιοσύνη»

Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους κινήθηκε η κριτική του προς τον υπουργό Εξωτερικών.

Ο Γιώργος Αϋφαντής υποστήριξε ότι οι παραλείψεις της ελληνικής διπλωματίας έχουν δημιουργήσει ένα σημαντικό πλεονέκτημα για την Τουρκία.

Μάλιστα, ζήτησε να διερευνηθούν δικαστικά οι χειρισμοί του Γιώργου Γεραπετρίτη, διατυπώνοντας προσωπικές κατηγορίες περί παραλείψεων κατά την άσκηση των καθηκόντων του.

Επέκρινε επίσης τη Διακήρυξη των Αθηνών, υποστηρίζοντας ότι η ελληνική πλευρά τήρησε τις δεσμεύσεις που ανέλαβε, ενώ η Τουρκία συνέχισε να προβάλλει τις διεκδικήσεις της σε διεθνή φόρα.

Κατά τον πρέσβη, η Αθήνα δεν αξιοποίησε αποτελεσματικά τους διπλωματικούς μηχανισμούς για να αντιμετωπίσει τη συστηματική προβολή των τουρκικών θέσεων.

Αμφισβήτηση του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού

Ο πρέσβης επέκρινε ακόμη τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση παρουσιάζει τον ελληνικό Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό.

Υποστήριξε ότι η σχετική πρωτοβουλία δεν υποκαθιστά την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και αμφισβήτησε τη διπλωματική της αποτελεσματικότητα.

Περιέγραψε τη διαδικασία ως υπηρεσιακή ανταπόκριση στις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτιμώντας ότι δεν συνιστά επαρκή απάντηση στις τουρκικές διεκδικήσεις.

Καταγγελίες για τη λειτουργία του υπουργείου Εξωτερικών

Η παρέμβαση επεκτάθηκε και στη λειτουργία του υπουργείου Εξωτερικών.

Ο Γιώργος Αϋφαντής διατύπωσε σοβαρούς ισχυρισμούς για τη διαχείριση απορρήτων κονδυλίων, την ανάθεση συμβάσεων και την εκπαίδευση των νέων διπλωματών.

Ειδικότερα, αμφισβήτησε τη σκοπιμότητα της συνεργασίας της Διπλωματικής Ακαδημίας με εξωτερικό εκπαιδευτικό φορέα, υποστηρίζοντας ότι το υπουργείο θα μπορούσε να αξιοποιήσει δικές του δυνατότητες και ευρωπαϊκούς πόρους.

Αναφέρθηκε επίσης σε ζητήματα οικονομικής διαχείρισης, τα οποία, κατά την άποψή του, θα πρέπει να εξεταστούν από τις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές.

Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί αποτελούν καταγγελίες του ομιλητή και δεν τεκμηριώνονται αυτοτελώς από το περιεχόμενο της συνέντευξης.

Αίγυπτος και ΑΟΖ: «Μεγάλο λάθος όπως έγινε η συμφωνία»

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε ο πρέσβης στη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας και Αιγύπτου.

Χαρακτήρισε λανθασμένο τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκε η συμφωνία, εκτιμώντας ότι η Αθήνα διέθετε σημαντικά διαπραγματευτικά μέσα, τα οποία δεν αξιοποίησε.

Υποστήριξε ότι η Αίγυπτος εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τη χρηματοδότηση και τις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι η ελληνική πλευρά θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη διπλωματική επιρροή της για να εξασφαλίσει ευνοϊκότερη συμφωνία.

Αναφέρθηκε μάλιστα στον ρόλο της Ελλάδας ως υποστηρικτή του Καΐρου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ιδιαίτερα σε ζητήματα που αφορούν το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Συνέδεσε τη συγκεκριμένη διαπραγματευτική λογική με την υπόθεση της Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, μια πιο αποφασιστική ελληνική διπλωματία θα μπορούσε να εξασφαλίσει συμφωνία που θα επέτρεπε την επαφή της ελληνικής με την κυπριακή ΑΟΖ.

Αίτημα για εκλογές πριν από νέα τετελεσμένα

Ο Γιώργος Αϋφαντής ολοκλήρωσε την παρέμβασή του με ευθεία πολιτική τοποθέτηση.

Εκτίμησε ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν διαθέτει πλέον την αξιοπιστία που απαιτείται για την αποτελεσματική εκπροσώπηση της χώρας στις διεθνείς διαπραγματεύσεις.

Αναφέρθηκε στις πολιτικές εξελίξεις στη Σερβία, κάνοντας σύγκριση με την ελληνική πραγματικότητα, ενώ συνέδεσε την εξωτερική πολιτική με το ζήτημα της πολιτικής διαφθοράς και της θεσμικής αξιοπιστίας.

Ο πρέσβης ζήτησε την προσφυγή στις κάλπες πριν δημιουργηθούν νέα δυσμενή δεδομένα για τα ελληνικά συμφέροντα.

Κατά την άποψή του, μια αλλαγή στην πολιτική ηγεσία θα μπορούσε να αποτελέσει την πρώτη προϋπόθεση για την αποκατάσταση της διεθνούς αξιοπιστίας της Ελλάδας.