Ακολουθήστε μας

GEOPOLITICO

Ανθρακεύς: «Δώσαμε στην Τουρκία δικαίωμα από το πουθενά!» – Το μεγάλο λάθος με το καλώδιο

Μια σημαντική νομική παρέμβαση για το υποθαλάσσιο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου πραγματοποιεί ο διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, Γεώργιος Ανθρακεύς, σε συνέντευξή του στον Αρχοντή Κωστόπουλο και στο κανάλι eCrash.

Δημοσιεύτηκε στις

Την εκτίμηση ότι η διαχείριση της υπόθεσης του υποθαλάσσιου καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου δημιούργησε ένα επικίνδυνο νομικό προηγούμενο υπέρ της Τουρκίας διατύπωσε ο διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, Γεώργιος Ανθρακεύς, μιλώντας στον Αρχοντή Κωστόπουλο και στο κανάλι eCrash.

Ο κ. Ανθρακεύς επικέντρωσε την επιχειρηματολογία του στο άρθρο 79 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, υποστηρίζοντας ότι δεν απαιτούνταν τουρκική άδεια για την πόντιση του καλωδίου. Παράλληλα, παρουσίασε πρόταση για κοινή προσφυγή Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με στόχο τη νομική ενίσχυση των ελληνικών και κυπριακών θέσεων στις θαλάσσιες ζώνες.

«Η Τουρκία απέκτησε δικαίωμα από το πουθενά»

Στο επίκεντρο της συνέντευξης βρέθηκε η διπλωματική επικοινωνία με την Τουρκία για τις εργασίες του γαλλικού πλοίου που συνδέονται με το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης.

Ο Γεώργιος Ανθρακεύς υποστήριξε ότι το άρθρο 79 της Σύμβασης του 1982 κατοχυρώνει την ελευθερία τοποθέτησης υποθαλάσσιων καλωδίων στην υφαλοκρηπίδα, χωρίς να προβλέπει γενική υποχρέωση εξασφάλισης άδειας από τρίτο κράτος.

Κατά την άποψή του, η διπλωματική ενημέρωση της Άγκυρας μέσω της γαλλικής πλευράς ήταν λανθασμένη επιλογή, επειδή επέτρεψε στην Τουρκία να παρουσιάσει την υπόθεση ως διαδικασία στην οποία διαθέτει λόγο ή δικαίωμα έγκρισης.

Ο ίδιος χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη εξέλιξη αρνητικό νομικό προηγούμενο, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Η διαφορά μεταξύ καλωδίων και αγωγών

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη διάκριση ανάμεσα στην πόντιση ηλεκτρικού καλωδίου και την εγκατάσταση υποθαλάσσιου αγωγού μεταφοράς πετρελαίου ή φυσικού αερίου.

Ο κ. Ανθρακεύς εξήγησε ότι οι δύο δραστηριότητες δεν αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο από το νομικό πλαίσιο. Αναφέρθηκε επίσης στις προκαταρκτικές βυθομετρικές εργασίες, τις οποίες συνέδεσε με την προετοιμασία και την ασφαλή χάραξη της διαδρομής του καλωδίου.

Απαντώντας σε ερώτηση του Αρχοντή Κωστόπουλου σχετικά με το εάν απαιτείται τουρκική άδεια για εργασίες στον βυθό, ήταν κατηγορηματικός ότι, κατά την ερμηνεία του άρθρου 79 που παρουσίασε, δεν υφίσταται τέτοια γενική απαίτηση για την πόντιση ηλεκτρικού καλωδίου.

Η διάκριση έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς το άρθρο 79 προβλέπει διαφορετικές ρυθμίσεις για τα υποθαλάσσια καλώδια και τους αγωγούς, ιδίως ως προς τον καθορισμό της πορείας των τελευταίων.

Η τουρκική στάση στη Μαύρη Θάλασσα και στην Ανατολική Μεσόγειο

Ο νομικός επιστήμονας αναφέρθηκε επίσης στη διαφορετική, κατά την εκτίμησή του, αντιμετώπιση των θαλάσσιων δραστηριοτήτων από την Τουρκία.

Έφερε ως παράδειγμα τη Μαύρη Θάλασσα, θέτοντας το ερώτημα εάν η Άγκυρα θα ζητούσε αντίστοιχη άδεια από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία ή την Ουκρανία για την τοποθέτηση ηλεκτρικού καλωδίου.

Με αυτό το επιχείρημα επιχείρησε να αναδείξει την αντίφαση που θεωρεί ότι υπάρχει ανάμεσα στην τουρκική πρακτική στη Μαύρη Θάλασσα και στις αξιώσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τον κ. Ανθρακέα, το πρόβλημα αποκτά και ευρωπαϊκή διάσταση, καθώς ένα κράτος εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης επιχειρεί, όπως υποστήριξε, να παρεμποδίσει έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος.

Η πρόταση για το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της συνέντευξης ήταν η νομική πρόταση που παρουσίασε για την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία.

Ο κ. Ανθρακεύς επικαλέστηκε το άρθρο 273 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προτείνοντας Αθήνα και Λευκωσία να συμφωνήσουν σε κοινή υποβολή διαφοράς στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο Λουξεμβούργο.

Ως αντικείμενο της διαδικασίας πρότεινε την οριοθέτηση αλιευτικής ζώνης μεταξύ των δύο κρατών, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια δικαστική εξέλιξη θα μπορούσε να συμβάλει και στη νομική αποσαφήνιση των ορίων της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας τους.

Παρουσίασε την πρόταση ως εναλλακτική απέναντι στις διμερείς διαπραγματεύσεις με την Τουρκία και συνέδεσε την επιχειρηματολογία του με την ευρωπαϊκή έννομη τάξη.

Αναφέρθηκε ακόμη στην ελληνική προσπάθεια προσφυγής στη Χάγη για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου κατά τη δεκαετία του 1970, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή, καθώς και σε μεταγενέστερες ευρωπαϊκές δικαστικές υποθέσεις.

Χρειάζεται, πάντως, μια ουσιαστική νομική διευκρίνιση: Η πρόταση του κ. Ανθρακέα αποτελεί δική του νομική προσέγγιση. Το άρθρο 273 ΣΛΕΕ αφορά διαφορές μεταξύ κρατών-μελών που σχετίζονται με το αντικείμενο των Συνθηκών και υποβάλλονται στο Δικαστήριο βάσει ειδικής συμφωνίας. Δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι το Δικαστήριο μπορεί να οριοθετήσει θαλάσσιες ζώνες έναντι τρίτου κράτους, όπως η Τουρκία.

Τα 12 ναυτικά μίλια και οι κυβερνητικές επιλογές

Στη συνέχεια της συζήτησης, ο Αρχοντής Κωστόπουλος έθεσε το ενδεχόμενο επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.

Ο κ. Ανθρακεύς εμφανίστηκε επιφυλακτικός ως προς το ενδεχόμενο μιας τέτοιας κυβερνητικής πρωτοβουλίας, εκτιμώντας ότι δεν υπάρχει η αναγκαία πολιτική βεβαιότητα για την υλοποίησή της.

Συνέδεσε την προβληματική αυτή με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και την ανάγκη, όπως υποστήριξε, η Ελλάδα να επιδιώξει ισχυρότερη νομική κατοχύρωση των θαλάσσιων δικαιωμάτων της.

Στο συγκεκριμένο σημείο της απομαγνητοφώνησης συγχέονται οι έννοιες της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης και της ανακήρυξης ΑΟΖ, οι οποίες αποτελούν διαφορετικές νομικές διαδικασίες.

Οι πολιτικές αναφορές στον Ελληνικό Παλμό

Το τελευταίο μέρος της συνέντευξης είχε πολιτικό χαρακτήρα.

Ο Γεώργιος Ανθρακεύς αναφέρθηκε στη συμμετοχή του στον Ελληνικό Παλμό, υπό τον ανεξάρτητο βουλευτή Νίκο Παπαδόπουλο, και στην ιδιότητά του ως συντονιστή της επιτροπής Εξωτερικής Πολιτικής και Ευρωπαϊκού Δικαίου.

Ερωτηθείς για τις εκλογικές του προθέσεις, εξήγησε ότι ενδιαφέρεται για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, ενώ, εφόσον δεν επιλεγεί μέσω της εσωκομματικής διαδικασίας, προσανατολίζεται στην Ανατολική Αττική.

Παράλληλα, διατύπωσε επικρίσεις για τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζεται το κόμμα στις δημοσκοπήσεις. Πρόκειται για πολιτικές εκτιμήσεις του συνεντευξιαζόμενου και όχι για διασταυρωμένα συμπεράσματα σχετικά με τη δημοσκοπική απήχηση του κόμματος.

Κλείνοντας, επανήλθε στο ζήτημα του καλωδίου, υπογραμμίζοντας ότι, κατά την άποψή του, η Ελλάδα δεν έπρεπε να επιτρέψει να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η Τουρκία διαθέτει δικαίωμα έγκρισης των εργασιών.

GEOPOLITICO

Η Ινδία χτίζει ναυπηγική συμμαχία με τη Νότια Κορέα απέναντι στην Κίνα – Επένδυση 4 δισ. δολαρίων και σχέδιο κυριαρχίας στον Ινδικό Ωκεανό

Η Ινδία επιχειρεί να περιορίσει την εξάρτησή της από την Κίνα και να ενισχύσει τη ναυπηγική της βιομηχανία, στρεφόμενη στη Νότια Κορέα για επενδύσεις, τεχνογνωσία και κατασκευή νέων υποδομών. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα φιλόδοξο σχέδιο δημιουργίας ναυπηγείου αξίας 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο κρατίδιο Ταμίλ Ναντού, με τη συμμετοχή της HD Hyundai. Η συνεργασία εντάσσεται στη στρατηγική του Νέου Δελχί για ενίσχυση της ναυτικής του ισχύος και περιορισμό της κινεζικής επιρροής στον Ινδικό Ωκεανό.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σύμφωνα με δημοσίευμα της νοτιοκορεατικής Korea JoongAng Daily, στις 16 Νοεμβρίου 2026, η Ινδία επιδιώκει να αξιοποιήσει την τεχνολογική υπεροχή των νοτιοκορεατικών ναυπηγείων για να δημιουργήσει μια ανταγωνιστική εγχώρια ναυπηγική βιομηχανία.

Η προσέγγιση εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές. Το Νέο Δελχί αναζητά εναλλακτικές απέναντι στην Κίνα, ενώ οι νοτιοκορεατικές εταιρείες επιδιώκουν νέες παραγωγικές βάσεις στο εξωτερικό, καθώς η εγχώρια δυναμικότητά τους βρίσκεται κοντά στα όριά της και ο ανταγωνισμός από τα κινεζικά ναυπηγεία εντείνεται.

Η επένδυση των 4 δισ. δολαρίων στο Ταμίλ Ναντού

Το σημαντικότερο σχέδιο αφορά την ανάπτυξη ναυπηγικής μονάδας στην πόλη Τουτουκούτι (Thoothukudi), κοντά στο νοτιότερο άκρο της Ινδίας.

Η HD Hyundai σχεδιάζει την κατασκευή ναυπηγείου ύψους περίπου 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σε συνεργασία με ινδικούς κρατικούς φορείς.

Η εγκατάσταση προβλέπεται να διαθέτει ετήσια παραγωγική ικανότητα περίπου 2,5 εκατομμυρίων κόρων ολικής χωρητικότητας (GT), ποσότητα που αντιστοιχεί σε περισσότερο από το μισό της παραγωγικής δυναμικότητας την οποία επιδιώκει να αποκτήσει συνολικά η Ινδία έως το 2047.

Η νοτιοκορεατική εταιρεία σχεδιάζει να διαχειρίζεται το ναυπηγείο μέσω κοινοπραξίας, στην οποία επιδιώκει να διατηρεί συμμετοχή τουλάχιστον 60%.

Κατά τη συνάντηση του Ινδού υπουργού Λιμένων, Ναυτιλίας και Υδάτινων Οδών, Σαρμπανάντα Σονοβάλ, με τον πρόεδρο της HD Hyundai, Τσουνγκ Κι-σουν, στις 28 Οκτωβρίου, συμφωνήθηκε η ολοκλήρωση αναλυτικής μελέτης του έργου εντός έξι μηνών.

Η μελέτη αναμένεται να αποσαφηνίσει το κόστος, το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, την παραγωγική δυναμικότητα και τη συμμετοχή των επενδυτών.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που επικαλείται το δημοσίευμα, η κρατική και περιφερειακή χρηματοδοτική υποστήριξη μπορεί να καλύψει το 45% έως 47% του συνολικού κόστους, περιορίζοντας την άμεση οικονομική επιβάρυνση της HD Hyundai σε περίπου 2,2 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η Κίνα κυριαρχεί στις ναυπηγήσεις – Η Ινδία θέλει να αλλάξει τους συσχετισμούς

Η κινεζική κυριαρχία αποτελεί βασικό κίνητρο της ινδικής πρωτοβουλίας.

Σύμφωνα με στοιχεία της Clarksons Research που παραθέτει η νοτιοκορεατική εφημερίδα, Κίνα, Νότια Κορέα και Ιαπωνία συγκέντρωναν το 2024 περίπου το 93% της παγκόσμιας ναυπηγικής δραστηριότητας.

Στις νέες παραγγελίες πλοίων του 2025, τα κινεζικά ναυπηγεία απέσπασαν το 63% της παγκόσμιας αγοράς, έναντι 21% των νοτιοκορεατικών.

Η Ινδία, αντίθετα, βρίσκεται στη 12η θέση της παγκόσμιας ναυπηγικής κατάταξης, παρά το τεράστιο μέγεθος της οικονομίας της και τη γεωγραφική της θέση στον Ινδικό Ωκεανό.

Η κυβέρνηση του Νέου Δελχί έχει θέσει ως στρατηγικό στόχο την είσοδο της χώρας στην πρώτη πεντάδα των μεγαλύτερων ναυπηγικών δυνάμεων μέχρι το 2047.

Για τον σκοπό αυτό, τον Σεπτέμβριο του 2025 ενέκρινε χρηματοδοτικό πακέτο 697,3 δισεκατομμυρίων ρουπιών, περίπου 7,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με στόχο την αύξηση της ετήσιας ναυπηγικής δυναμικότητας στα 4,5 εκατομμύρια GT.

Παράλληλα, κρατικοί φορείς σχεδιάζουν την παραγγελία 437 πλοίων, συνολικής αξίας περίπου 2,2 τρισεκατομμυρίων ρουπιών.

Η μεγάλη εξάρτηση της Ινδίας από ξένα πλοία

Η ανάπτυξη εγχώριας ναυπηγικής βιομηχανίας αποτελεί και οικονομική αναγκαιότητα.

Περίπου το 95% του εμπορίου της Ινδίας, με βάση τον όγκο των μεταφερόμενων φορτίων, πραγματοποιείται διά θαλάσσης.

Ωστόσο, η χώρα δαπανά σχεδόν 75 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για τη χρησιμοποίηση ξένων πλοίων.

Σύμφωνα με στοιχεία του Baltic and International Maritime Council (BIMCO), την 1η Σεπτεμβρίου 2026 τα ινδικά ναυπηγεία αντιπροσώπευαν μόλις το 0,5% του παγκόσμιου βιβλίου παραγγελιών.

Η περιορισμένη παραγωγική τους ικανότητα αποτυπώνεται και στα στοιχεία του οικονομικού έτους που ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2025. Τα ινδικά ναυπηγεία παρέδωσαν πλοία συνολικής χωρητικότητας περίπου 65.000 τόνων νεκρού βάρους (DWT), μέγεθος που αντιστοιχεί περίπου στο ένα πέμπτο της χωρητικότητας ενός μεγάλου πετρελαιοφόρου.

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στις υποδομές, αλλά επεκτείνεται στην παραγωγικότητα και την τεχνογνωσία.

Σύμφωνα με τον αναλυτή Χαν Σουνγκ-χαν της SK Securities, μια εργασία που απαιτεί μόλις 10 έως 15 ανθρωποώρες σε νοτιοκορεατικό ναυπηγείο μπορεί να χρειάζεται 150 έως 180 ανθρωποώρες στην Ινδία.

Η διαφορά αναδεικνύει τις δυσκολίες που καλείται να αντιμετωπίσει το Νέο Δελχί στην προσπάθεια δημιουργίας μιας διεθνώς ανταγωνιστικής βιομηχανίας.

Γιατί η Ινδία επιλέγει τη Νότια Κορέα και όχι την Κίνα

Η επιλογή των νοτιοκορεατικών εταιρειών συνδέεται άμεσα με τη γεωπολιτική αντιπαράθεση Ινδίας και Κίνας.

Παρά την πρόσφατη προσέγγιση των δύο ασιατικών δυνάμεων, οι συνοριακές διαφορές και η μεταξύ τους στρατηγική δυσπιστία εξακολουθούν να επηρεάζουν τις αποφάσεις του Νέου Δελχί.

Ο Κιμ Κιουνγκ-χουν, επικεφαλής της ομάδας Ινδίας και Νότιας Ασίας στο Korea Institute for International Economic Policy, επισημαίνει ότι η Ινδία αποφεύγει τη συνεργασία με την Κίνα σε στρατηγικούς βιομηχανικούς τομείς.

Όπως εξηγεί, η χρηματοδότηση κινεζικών ναυπηγείων μέσω ινδικών κρατικών επιδοτήσεων θα ήταν πολιτικά αδιανόητη.

Η Ιαπωνία αποτελεί μία ακόμη πιθανή επιλογή, ωστόσο τα ιαπωνικά ναυπηγεία έχουν στραφεί περισσότερο σε εξειδικευμένες κατηγορίες πλοίων. Αντίθετα, η Νότια Κορέα διαθέτει σημαντική τεχνογνωσία στην κατασκευή μεγάλων πετρελαιοφόρων και πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, κατηγορίες στις οποίες θέλει να επενδύσει η Ινδία.

Έτσι, η Σεούλ αναδεικνύεται στον καταλληλότερο βιομηχανικό εταίρο για την υλοποίηση των ινδικών σχεδιασμών.

Samsung και Hanwha μπαίνουν στο παιχνίδι

Η HD Hyundai δεν είναι η μοναδική νοτιοκορεατική εταιρεία που ενδιαφέρεται για την ινδική αγορά.

Η Samsung Heavy Industries έχει επιλέξει διαφορετικό μοντέλο συνεργασίας, παρέχοντας τεχνογνωσία σε υφιστάμενο ινδικό ναυπηγείο, αντί να δημιουργήσει νέα εγκατάσταση.

Τον Σεπτέμβριο του 2025 υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με τη Swan Defence and Heavy Industries.

Η ινδική εταιρεία κατέθεσε τον Οκτώβριο του 2026 τη χαμηλότερη προσφορά σε διαγωνισμό για την κατασκευή έως τεσσάρων δεξαμενόπλοιων μεταφοράς πετρελαϊκών προϊόντων, για κοινοπραξία υπό την κρατική Shipping Corporation of India.

Η προσφορά της ήταν χαμηλότερη από εκείνη του Cochin Shipyard, το οποίο υποστηρίζεται από την HD Hyundai. Ωστόσο, η ανάθεση δεν είχε ακόμη οριστικοποιηθεί.

Παράλληλα, η Hanwha Ocean έχει πραγματοποιήσει επαφές με το κρατικό Hindustan Shipyard για συνεργασία στον σχεδιασμό πλοίων.

Η δραστηριοποίηση των τριών μεγάλων νοτιοκορεατικών ναυπηγικών ομίλων δείχνει ότι η ινδική αγορά αντιμετωπίζεται ως σημαντική ευκαιρία διεθνούς επέκτασης.

Ο ανταγωνισμός με την Κίνα και τα συμφέροντα της Σεούλ

Για τις νοτιοκορεατικές επιχειρήσεις, η συνεργασία με την Ινδία αποτελεί απάντηση στον αυξανόμενο ανταγωνισμό των κινεζικών ναυπηγείων.

Οι παραγωγικές μονάδες της Νότιας Κορέας λειτουργούν ήδη με υψηλή πληρότητα, ενώ το ανεκτέλεστο υπόλοιπο παραγγελιών εκτείνεται σε ορίζοντα τριών έως πέντε ετών.

Η δημιουργία νέων παραγωγικών βάσεων σε χώρες με χαμηλότερο εργατικό κόστος προσφέρει δυνατότητες αύξησης της παραγωγής και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας.

Η HD Hyundai διαθέτει ήδη παραγωγική παρουσία στο Βιετνάμ και στις Φιλιππίνες. Εφόσον υλοποιηθεί το σχέδιο του Ταμίλ Ναντού, η Ινδία θα αποτελέσει την τρίτη διεθνή ναυπηγική βάση της.

Επιπλέον, μεγάλο μέρος του ινδικού εμπορικού στόλου χρειάζεται ανανέωση. Από τα 1.592 πλοία της χώρας, σχεδόν τα μισά έχουν ηλικία άνω των 20 ετών, δημιουργώντας σημαντική δυνητική ζήτηση για νέες ναυπηγήσεις.

Τα εμπόδια: Πολιτική αστάθεια, επιδοτήσεις και αντιδράσεις

Παρά τις φιλόδοξες ανακοινώσεις, η επιτυχία των σχεδίων δεν θεωρείται δεδομένη.

Οι συμφωνίες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό μη δεσμευτικές, ενώ κρίσιμες λεπτομέρειες σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη συμμετοχή των εταιρειών και το χρονοδιάγραμμα κατασκευής δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί.

Η δημιουργία του νέου ναυπηγείου εκτιμάται ότι θα απαιτήσει τέσσερα έως πέντε χρόνια.

Στο μεταξύ, το Νέο Δελχί και οι αρχές του Ταμίλ Ναντού πρέπει να εξασφαλίσουν τη γη, τη χρηματοδότηση, τις αναγκαίες υποδομές και επαρκείς παραγγελίες πλοίων.

Πρόσθετη δυσκολία αποτελεί το γεγονός ότι οι κρατικές επιδοτήσεις της Ινδίας για τη ναυπηγική βιομηχανία προβλέπεται να ισχύουν έως τον Μάρτιο του 2036.

Εάν το ναυπηγείο ολοκληρωθεί περίπου το 2031, θα απομένουν μόλις πέντε χρόνια χρηματοδοτικής υποστήριξης με βάση το σημερινό καθεστώς.

Υπάρχουν επίσης τοπικές αντιδράσεις από παραγωγούς αλατιού στην περιοχή όπου σχεδιάζεται η εγκατάσταση. Οι συγκεκριμένοι παραγωγοί εκφράζουν φόβους ότι η παραχώρηση εκτάσεων για το ναυπηγείο θα απειλήσει δραστηριότητες από τις οποίες εξαρτώνται οικογένειες επί πολλές γενιές.

Οι πολιτικές αλλαγές στην τοπική κυβέρνηση του Ταμίλ Ναντού, σε συνδυασμό με το ενδιαφέρον του γειτονικού κρατιδίου Άντρα Πραντές να προσελκύσει την επένδυση, προσθέτουν έναν ακόμη παράγοντα αβεβαιότητας.

Μια νέα βιομηχανική συμμαχία στον Ινδοειρηνικό

Η συνεργασία Ινδίας και Νότιας Κορέας υπερβαίνει τα όρια μιας μεγάλης εμπορικής συμφωνίας.

Αποτυπώνει την προσπάθεια δύο σημαντικών ασιατικών οικονομιών να αναδιαμορφώσουν τις αλυσίδες παραγωγής σε έναν στρατηγικό τομέα στον οποίο η Κίνα διαθέτει κυρίαρχη θέση.

Για την Ινδία, η ναυπηγική αυτονομία συνδέεται με την οικονομική ασφάλεια, τη δυνατότητα ελέγχου μεγαλύτερου μέρους των θαλάσσιων μεταφορών της και τη μακροπρόθεσμη ενίσχυση της παρουσίας της στον Ινδικό Ωκεανό.

Για τη Νότια Κορέα, η ινδική αγορά προσφέρει δυνατότητες επέκτασης της παραγωγής, εξασφάλισης νέων παραγγελιών και αντιμετώπισης του ανταγωνισμού από το Πεκίνο.

Η καθοριστική δοκιμασία θα είναι η μετάβαση από τις συμφωνίες προθέσεων στην πραγματική κατασκευή των υποδομών.

Η ολοκλήρωση της αναλυτικής μελέτης για το ναυπηγείο της HD Hyundai, που αναμένεται έως τα τέλη Απριλίου 2027, θα αποτελέσει το πρώτο ουσιαστικό βήμα για να διαπιστωθεί εάν οι φιλοδοξίες του Νέου Δελχί μπορούν να μετατραπούν σε ένα βιώσιμο ναυπηγικό πρόγραμμα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η στρατιωτική συμμαχία που μπορεί να αλλάξει την Ανατολική Μεσόγειο

Σε μια εκτενή γεωπολιτική συζήτηση στο κανάλι I Love Patrida, ο Ισραηλινός αναλυτής Σάι Γκαλ (Shay Gal) συνομιλεί με τον Τζόναθαν Κονσταντάιν (Jonathan Constantine) και τον καθηγητή Γιώργο Φίλη (George Filis) για τις στρατηγικές προκλήσεις της Ανατολικής Μεσογείου.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την ανάγκη συγκρότησης μιας ουσιαστικής στρατιωτικής συμμαχίας μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ υπογράμμισε ο Ισραηλινός αναλυτής Σάι Γκαλ, σε εκτενή συζήτηση με τον Τζόναθαν Κονσταντάιν και τον καθηγητή Γιώργο Φίλη, στο κανάλι «I Love Patrida». Στο επίκεντρο βρέθηκαν η τουρκική απειλή στην Ανατολική Μεσόγειο, το Κυπριακό, οι εξελίξεις στη Συρία, η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών και η ανάγκη αναδιαμόρφωσης της περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η τοποθέτηση του Γκαλ για την κατεχόμενη βόρεια Κύπρο. Ο Ισραηλινός αναλυτής υποστήριξε ότι η τουρκική παρουσία στο νησί συνιστά πρόβλημα ασφαλείας και για το Ισραήλ, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι, εφόσον ξεπεραστούν συγκεκριμένα όρια κλιμάκωσης, ισραηλινές δυνάμεις θα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε επιχείρηση απελευθέρωσης των κατεχομένων.

«Το πρόβλημα της Βόρειας Κύπρου είναι και ισραηλινό»

Ο Σάι Γκαλ συνέδεσε ευθέως την ασφάλεια του Ισραήλ με την κατάσταση στην Κύπρο, επισημαίνοντας τη μικρή γεωγραφική απόσταση μεταξύ των δύο χωρών.

Κατά την τοποθέτησή του, υποστήριξε ότι το Ισραήλ αναγνωρίζει τον κίνδυνο που απορρέει από την τουρκική παρουσία στο βόρειο τμήμα του νησιού. Προχώρησε μάλιστα στην εκτίμηση ότι, εάν υπάρξει υπέρβαση ενός κρίσιμου ορίου, το Ισραήλ θα συμμετάσχει στις δυνάμεις που θα επιχειρήσουν την απελευθέρωση της περιοχής.

Πρόκειται για προσωπική εκτίμηση του αναλυτή και όχι για ανακοινωμένη απόφαση ή επίσημη δέσμευση της ισραηλινής κυβέρνησης.

Ο Γκαλ εξέφρασε παράλληλα την ανησυχία του ότι μια ενδεχόμενη στρατιωτική επιχείρηση θα μπορούσε να σταματήσει πριν επιτύχει τους στόχους της, αφήνοντας ουσιαστικά ανέπαφο το σημερινό καθεστώς.

Ο Γιώργος Φίλης συμφώνησε ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα έπρεπε να αποφευχθεί.

Στρατιωτική συμμαχία και όχι απλή αμυντική συνεργασία

Ένα από τα κεντρικά συμπεράσματα της συζήτησης ήταν η ανάγκη αναβάθμισης της τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ σε δεσμευτική στρατιωτική συμμαχία.

Ο Τζόναθαν Κονσταντάιν υποστήριξε ότι οι τρεις χώρες πρέπει να προχωρήσουν πέρα από τις κοινές ασκήσεις και τις συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας, δημιουργώντας ένα πλαίσιο συλλογικής άμυνας που θα εγγυάται την εδαφική τους ακεραιότητα.

Ο Σάι Γκαλ συμφώνησε, επισημαίνοντας ότι μια πραγματική συμμαχία προϋποθέτει ετοιμότητα κοινής στρατιωτικής δράσης.

Ο Γιώργος Φίλης υποστήριξε επίσης την ενίσχυση αυτής της κατεύθυνσης, συνδέοντάς την με τις μεταβολές του διεθνούς συστήματος και την ανάγκη προστασίας των ελληνικών και ισραηλινών συμφερόντων.

Στη συζήτηση αναδείχθηκε η σημασία του σχήματος «3+1», με τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ έγινε αναφορά και στην προοπτική συμμετοχής της Ινδίας σε ευρύτερα σχήματα συνεργασίας.

«Η πολιτική του Ισραήλ απέναντι στην Τουρκία δεν θα αλλάξει»

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η απάντηση του Γκαλ στο ερώτημα εάν μια αλλαγή κυβέρνησης στο Ισραήλ θα μπορούσε να οδηγήσει σε εξομάλυνση των σχέσεων με την Τουρκία.

Η απάντησή του ήταν αρνητική.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι πληροφορίες των υπηρεσιών ασφαλείας και οι πραγματικές συνθήκες στην περιοχή δεν μεταβάλλονται με μια κυβερνητική αλλαγή. Κατά συνέπεια, εκτίμησε ότι η ισραηλινή στρατηγική έναντι της Άγκυρας θα παραμείνει ουσιαστικά σταθερή.

Στο ίδιο πλαίσιο, οι συνομιλητές εξέτασαν την τουρκική επέκταση επιρροής στη Συρία και τις επιπτώσεις της στην ασφάλεια του Ισραήλ.

Ο Γιώργος Φίλης αναφέρθηκε σε ισραηλινή στρατηγική αξιολόγηση που αντιμετωπίζει την Τουρκία ως ιδιαίτερα σοβαρή απειλή, ενώ ο Γκαλ αμφισβήτησε την προοπτική σταθερής συνεννόησης με τη σημερινή συριακή ηγεσία.

Αιχμές για την αμερικανική πολιτική και τον ρόλο του Τομ Μπάρακ

Η συζήτηση επεκτάθηκε στις επιλογές της Ουάσιγκτον στη Μέση Ανατολή, με ιδιαίτερη αναφορά στον ρόλο των ειδικών απεσταλμένων και των διπλωματικών συμβούλων του Αμερικανού προέδρου.

Ο Γκαλ επέκρινε τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στους Κούρδους και υποστήριξε ότι αμερικανικές αποφάσεις επηρεάστηκαν από την τουρκική πλευρά.

Στο στόχαστρο της κριτικής βρέθηκε και ο Τομ Μπάρακ, με τον Γκαλ να υποστηρίζει ότι η απομάκρυνσή του από τον συγκεκριμένο ρόλο θα αποτελούσε σημαντικό βήμα για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης προς την αμερικανική πολιτική.

Ο Κονσταντάιν ανέπτυξε την άποψη ότι οι ηγέτες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα των πληροφοριών που λαμβάνουν από τους συμβούλους τους. Επισήμανε ότι η επιλογή προσώπων με προσωπικές επιδιώξεις ή οικονομικά συμφέροντα μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένες στρατηγικές αποφάσεις.

Κατάρ, χρηματοδότηση και δίκτυα επιρροής

Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στον ρόλο του Κατάρ και στη δυνατότητα άσκησης επιρροής μέσω οικονομικών σχέσεων.

Ο Κονσταντάιν διατύπωσε καταγγελίες για χρηματοδοτήσεις που, κατά την άποψή του, επηρεάζουν πανεπιστήμια, μέσα ενημέρωσης και πρόσωπα με δημόσια παρουσία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Γκαλ έθεσε ερωτήματα για τις πολιτικές συνέπειες μεγάλων δωρεών και οικονομικών διευκολύνσεων.

Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτελούν ισχυρισμούς των συμμετεχόντων και δεν συνοδεύονται στο υλικό της συνέντευξης από ανεξάρτητη τεκμηρίωση.

Οι Κούρδοι και η νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική

Η κουρδική υπόθεση αποτέλεσε ξεχωριστό άξονα της συζήτησης.

Οι συνομιλητές εξέτασαν τις διαφορετικές πολιτικές και στρατιωτικές δυνάμεις του κουρδικού χώρου, τις σχέσεις τους με την Τουρκία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και τη σημασία τους για τις περιφερειακές ισορροπίες.

Ο Γκαλ υποστήριξε την ανάγκη στενότερης συνεργασίας με τους λαούς της περιοχής που αντιμετωπίζουν κοινές απειλές.

Προς το τέλος της συνέντευξης αναφέρθηκε επίσης στην Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, υποστηρίζοντας ότι θα μπορούσαν να ενταχθούν σε ευρύτερη αρχιτεκτονική συνεργασίας, χωρίς η συμμετοχή της μίας χώρας να αποκλείει την άλλη.

Ο Κονσταντάιν προέκρινε τη δημιουργία μικρών και ευέλικτων συμμαχιών, θεωρώντας ότι τα μεγάλα πολυμερή σχήματα συχνά καταλήγουν σε δυσκίνητους μηχανισμούς.

Αντισημιτισμός και κριτική στην ισραηλινή πολιτική

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα της αντιμετώπισης του Ισραήλ στην ελληνική κοινωνία.

Ο Γκαλ δήλωσε ότι, κατά τις συχνές επισκέψεις του στην Ελλάδα, δεν έχει βιώσει προσωπικά αντισημιτική συμπεριφορά. Αντιθέτως, ανέφερε ότι συναντά σεβασμό και θετικές αντιδράσεις από μεγάλο μέρος του ελληνικού κοινού.

Παράλληλα, επισήμανε την ανάγκη να μη συγχέεται αυτομάτως η κριτική προς το Ισραήλ με τον αντισημιτισμό.

Ο Κονσταντάιν περιέγραψε διαφορετικές προσωπικές εμπειρίες, αναφερόμενος σε προσβλητικά σχόλια που δέχεται στο διαδίκτυο.

Συνέδριο στην Αθήνα για τις εθνοτικές και θρησκευτικές κοινότητες της Μέσης Ανατολής

Στην αρχή και στο τέλος της εκπομπής παρουσιάστηκε η προγραμματισμένη για τις 13 Δεκεμβρίου στην Αθήνα διοργάνωση συνεδρίου με αντικείμενο την προστασία των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων της Μέσης Ανατολής.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, στο συνέδριο προβλέπεται να εκπροσωπηθούν μεταξύ άλλων Κούρδοι, Γιαζίντι, Εβραίοι, Αλαουίτες, Ζωροάστρες και χριστιανικές κοινότητες.

Ο Γκαλ και ο Φίλης αναφέρθηκαν ως ομιλητές, ενώ ο Κονσταντάιν παρουσίασε την προοπτική επανάληψης της διοργάνωσης στη Ρόδο τον Μάρτιο και καθιέρωσής της σε τακτική βάση.

Η συζήτηση ολοκληρώθηκε με κοινή αναφορά στην ανάγκη στενότερης στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, σε μια περίοδο κατά την οποία, σύμφωνα με τους συνομιλητές, οι περιφερειακές ισορροπίες μεταβάλλονται ραγδαία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Κηπουρός: Μια ειρηνιστική επιστολή Ελλήνων Πολιτών στην τριμερή Σύνοδο ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας

Χρήστος Κηπουρός: Με οδηγό το Δίκαιο της Θάλασσας και τη διδασκαλία του Αριστοτέλη, οι «Έξι Ελλήσποντοι» μετατρέπουν τον θαλάσσιο Ελληνισμό σε παγκόσμια πλατεία ειρήνης εμπορίου και πολιτισμού. Ένα ανοιχτό κάλεσμα προς κάθε Έλληνα πολίτη να προσυπογράψει αυτή την οικουμενική πρωτοβουλία. Αγαπητές φίλες και φίλοι, τα likes και οι καρδούλες, με τα ονόματά σας, θα συνοδεύσουν το e-mail προς την τριμερή σύνοδο.

Δημοσιεύτηκε

στις

Θέμα: Οι έξι μας Ελλήσποντοι

Αξιότιμοι Πρόεδροι,

Έτυχε η χώρα μας να διαθέτει έξι θαλάσσια στενά, τα οποία, με την εφαρμογή της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), μετατρέπονται αμέσως σε Ελλήσποντους. Εάν σε αυτά προστεθούν οι δύο μεγάλοι θαλάσσιοι διάδρομοι, BRI και IMEC, η περιοχή μας μεταμορφώνεται σε μια παγκόσμια κεντρική πλατεία — μια «θαλάσσια Ελβετία» της Οικουμένης.

Πιστεύουμε ότι όχι μόνο η πρώτη και η τρίτη από τις χώρες σας, που συμμετέχουν στους θαλάσσιους αυτούς διαδρόμους, θα συμφωνήσουν με την εφαρμογή των «Έξι Ελλησπόντων» στα ισάριθμα διεθνή μας Στενά, που μάλιστα δεν διαθέτουν εναλλακτικές διαδρομές. Επίσης, και η δεύτερη από τις τρεις, που αποτέλεσε στο παρελθόν πολεοδόμο χώρα της Αλεξανδρούπολης, θα συμφωνήσει με αυτή την ειρηνιστική και αναπτυξιακή πρωτοβουλία.

Δεν ζητάμε να τύχουμε απάντησής σας, ούτε και να αποτελέσει το ζήτημα αυτό ιδιαίτερο θέμα της Συνόδου σας. Πιστεύουμε όμως βαθιά ότι, εάν τα θαλάσσια αυτά εδάφη των Ελληνίδων νήσων μετά των Στενών τους ανήκαν σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, εκείνη θα όφειλε να ομολογήσει πως άργησε να βάλει μπροστά τις μηχανές ανάδειξής τους.

Εάν μάλιστα, δίπλα στους θαλάσσιους διαδρόμους BRI και IMEC, προστεθεί η Ελληνική Τάφρος με το «Φαλαινάριο του Θεού», η από τώρα δέσμευσή μας να ιεροποιήσουμε τη φυσητήρα φάλαινα —για την οποία έγραψε πρώτος ο δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Αριστοτέλης— θα αποτελέσει ένα δεύτερο σημείο που θα βρει σύμφωνους όλους τους πολίτες του κόσμου, και όχι μόνο τους αξιότιμους δικούς σας λαούς.

Με τιμή,

(Ακολουθούν υπογραφές Ελλήνων πολιτών)

English Version

A Pacifist Letter from Greek Citizens
to the Trilateral Summit of USA, Russia, and China

Christos Kipouros: Guided by the Law of the Sea and the teachings of Aristotle, the “Six Hellesponts” transform the Maritime Hellenism into a Global Square of Trade, Peace, and Culture. An open call to every Greek citizen to co-sign this universal initiative.

Subject: Our Six Hellesponts

Honorable Presidents,

Our country happens to possess six maritime straits which, upon the full implementation of the United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS), are immediately transformed into Hellesponts. When the two major maritime corridors, BRI and IMEC, are added to them, our region becomes a global central square — a “Maritime Switzerland” of the world.

We believe that not only the first and third of your countries, which participate in these maritime corridors, will agree with the establishment of the “Six Hellesponts” across our six international Straits, which notably have no alternative routes. Likewise, the second of the three, which historically served as the motherland of Alexandroupolis, will also endorse this pacifist and developmental initiative.

We do not ask for your reply, nor do we expect this issue to become a specific agenda item of your Summit. Yet we deeply believe that, had these maritime territories of the Greek islands along with their Straits belonged to any other nation, it would have had to admit that it was late in starting the engines of their global emergence.

Furthermore, if alongside the BRI and IMEC maritime corridors, the Hellenic Trench with the “Whale Sanctuary of God” is included, our commitment starting today to sanctify the sperm whale —about which Aristotle, the teacher of Alexander the Great, was the first to write— will constitute a second point of consensus among all citizens of the world, and not solely among your esteemed peoples and citizens.

Respectfully yours,

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις16 λεπτά πριν

Οικονομική παγίδα για Πακιστάν και Κίνα ο διάδρομος CPEC – Το χρέος, το λιμάνι Γκουαντάρ και το γεωπολιτικό αδιέξοδο του Πεκίνου

Από εμβληματικό έργο οικονομικής ανάπτυξης και γεωπολιτικής αναβάθμισης, ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν (CPEC) εξελίσσεται σε πηγή σοβαρών οικονομικών και στρατηγικών...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Η Ινδία χτίζει ναυπηγική συμμαχία με τη Νότια Κορέα απέναντι στην Κίνα – Επένδυση 4 δισ. δολαρίων και σχέδιο κυριαρχίας στον Ινδικό Ωκεανό

Η Ινδία επιχειρεί να περιορίσει την εξάρτησή της από την Κίνα και να ενισχύσει τη ναυπηγική της βιομηχανία, στρεφόμενη στη...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Η στρατιωτική συμμαχία που μπορεί να αλλάξει την Ανατολική Μεσόγειο

Σε μια εκτενή γεωπολιτική συζήτηση στο κανάλι I Love Patrida, ο Ισραηλινός αναλυτής Σάι Γκαλ (Shay Gal) συνομιλεί με τον...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Κηπουρός: Μια ειρηνιστική επιστολή Ελλήνων Πολιτών στην τριμερή Σύνοδο ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας

Χρήστος Κηπουρός: Με οδηγό το Δίκαιο της Θάλασσας και τη διδασκαλία του Αριστοτέλη, οι «Έξι Ελλήσποντοι» μετατρέπουν τον θαλάσσιο Ελληνισμό...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Μαυρίδης: Εισηγήσεις προς μια ολοκληρωμένη Ευρωπαϊκή Άμυνα

Ο Κύπριος Ευρωβουλευτής εξήγησε τη σημασία της μείωσης της εξάρτησης από τρίτες χώρες και προώθησης της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας.

Δημοφιλή