Αναλύσεις
Εκλογικός «υπερκύκλος» στην Ευρώπη: Τι δείχνει ανάλυση του Guardian για τις κάλπες σε τέσσερις μεγάλες χώρες της ΕΕ
Σύμφωνα με ανάλυση του Guardian, η Ευρώπη εισέρχεται σε έναν εκλογικό «υπερκύκλο». Οι αναμετρήσεις σε Ισπανία, Γαλλία, Πολωνία και Ιταλία είναι πιθανό να οδηγήσουν στη δημιουργία ενός ισχυρού μπλοκ ευρωσκεπτικιστών ηγετών, οι οποίοι θα έχουν τη δυνατότητα να θέσουν εμπόδια σε κρίσιμες αποφάσεις στις Βρυξέλλες. Εκλογές αναμένονται επίσης σε Ελλάδα, Εσθονία, Φινλανδία και Σλοβακία, ενώ στη Γερμανία είναι προγραμματισμένες περιφερειακές κάλπες. Το διακύβευμα δεν είναι απαραίτητα η διάλυση της ΕΕ, αλλά η σταδιακή αποδυνάμωσή της, η οποία θα μπορούσε να επιφέρει παράλυση στη λήψη αποφάσεων σχετικά με τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας, την ευρωπαϊκή άμυνα, τη διεύρυνση και την οικονομική ενοποίηση.
Μια σειρά από κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις που θα διεξαχθούν μέσα στους επόμενους 13 μήνες ενδέχεται να ανατρέψει τις πολιτικές ισορροπίες στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή, εθνικιστικά και ακροδεξιά κόμματα ενισχύουν τη θέση τους, διεκδικώντας την εξουσία σε ορισμένα από τα μεγαλύτερα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σύμφωνα με ανάλυση του Guardian, η Ευρώπη εισέρχεται σε έναν εκλογικό «υπερκύκλο». Οι αναμετρήσεις σε Ισπανία, Γαλλία, Πολωνία και Ιταλία είναι πιθανό να οδηγήσουν στη δημιουργία ενός ισχυρού μπλοκ ευρωσκεπτικιστών ηγετών, οι οποίοι θα έχουν τη δυνατότητα να θέσουν εμπόδια σε κρίσιμες αποφάσεις στις Βρυξέλλες. Εκλογές αναμένονται επίσης σε Ελλάδα, Εσθονία, Φινλανδία και Σλοβακία, ενώ στη Γερμανία είναι προγραμματισμένες περιφερειακές κάλπες. Το διακύβευμα δεν είναι απαραίτητα η διάλυση της ΕΕ, αλλά η σταδιακή αποδυνάμωσή της, η οποία θα μπορούσε να επιφέρει παράλυση στη λήψη αποφάσεων σχετικά με τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας, την ευρωπαϊκή άμυνα, τη διεύρυνση και την οικονομική ενοποίηση.
Ο κύκλος εκκινεί στις 29 Νοεμβρίου στην Ισπανία, όπου ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ απειλείται με ήττα από το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα και το ακροδεξιό Vox, δυνάμεις που συνεργάζονται ήδη σε περιφερειακό επίπεδο. Την άνοιξη ακολουθεί η Γαλλία, με τη Μαρίν Λεπέν, επικεφαλής του Εθνικού Συναγερμού, να προβάλλει ως φαβορί για την προεδρία έναντι του Ζαν-Λικ Μελανσόν και των διασπασμένων δυνάμεων του κέντρου. Στην Πολωνία, οι εθνικιστικές παρατάξεις, που συγκεντρώνουν σχεδόν το μισό της εκλογικής υποστήριξης, θα μπορούσαν να ανατρέψουν τον φιλοευρωπαϊκό συνασπισμό του Ντόναλντ Τουσκ. Τέλος, στην Ιταλία, η Τζόρτζια Μελόνι επιδιώκει δεύτερη θητεία στις εκλογές που πρέπει να διεξαχθούν έως τα τέλη του 2027, δεχόμενη πίεση από το πιο σκληροπυρηνικό κόμμα Εθνικό Μέλλον του Ρομπέρτο Βανάτσι.
Η σημασία της Γαλλίας και ο κίνδυνος παράλυσης
Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όπου σήμερα μόλις τρεις ηγέτες ανήκουν στην κεντροαριστερά, η επικράτηση εθνικιστικών κυβερνήσεων θα μπορούσε να δημιουργήσει μια μειοψηφία ικανή να μπλοκάρει ευρωπαϊκές αποφάσεις. Η πολιτική επιστήμονας Νάταλι Τότσι προειδοποιεί ότι ο κύκλος αυτός θα μπορούσε να «αλλάξει δραματικά το πρόσωπο της Ευρώπης», οδηγώντας σε αποδυνάμωση εκ των έσω. Η Γαλλία θεωρείται η καθοριστικότερη περίπτωση, καθώς το πρόγραμμα της Λεπέν προβλέπει μείωση της γαλλικής συνεισφοράς κατά 11 δισ. ευρώ και αμφισβήτηση του ευρωπαϊκού δικαίου. Όπως επισημαίνει ο Μουτζτάμπα Ραχμάν της Eurasia Group, μια προεδρία Λεπέν θα μπορούσε να αμφισβητήσει την υπερεθνική αρχιτεκτονική της Ένωσης πολύ πιο αποτελεσματικά από την Ουγγαρία. Παράλληλα, μια ενίσχυση του μπλοκ των ευρωσκεπτικιστών θα μπορούσε να ωθήσει την Τζόρτζια Μελόνι σε μια λιγότερο «μετριοπαθή» στάση.
Σε σύγκριση με το 1998, όταν κυριαρχούσαν οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις, η σημερινή δυναμική κινείται αντίθετα. Ο Στέφαν Λένε του Carnegie Europe εκτιμά πως οι εκλογές θα αποτελέσουν κρίσιμο τεστ ανθεκτικότητας. Καταλήγει πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η παρατεταμένη αδυναμία συλλογικής δράσης να οδηγήσει σε απώλεια της πολιτικής ισχύος και της διεθνούς επιρροής της Ευρώπης.
tanea.gr
Αναλύσεις
«Αρχιδιδάσκαλος» Κεμάλ και βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου: Η φιέστα στον Σώστη και η επίθεση στα ελληνικά σχολεία
Για όσους παρακολουθούν συστηματικά και χωρίς παρωπίδες τη μεθοδολογία των παρακρατικών και προξενικών μηχανισμών στη Θράκη, η χθεσινοβραδινή (Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026) σύναξη σε κέντρο διασκέδασης κοντά στον Σώστη (Susurköy) Ροδόπης δεν αποτέλεσε καμία έκπληξη. Αποτέλεσε, ωστόσο, ακόμη μία ωμή επίδειξη θεσμικής ασυδοσίας και ιδεολογικής μεταφύτευσης του τουρκικού εθνικισμού εντός της ελληνικής επικράτειας.
Ποιοι υπέγραψαν το «παρών» στην προξενική φιέστα
-
Η προξενική εποπτεία: Την εκδήλωση τίμησε και επέβλεψε ο Υποπρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή Ουμούτ Γιαμίκ.
-
Οι σφετεριστές των θρησκευτικών θεσμών: Πρώτοι στο τραπέζι ο πρόεδρος της αυτοαποκαλούμενης «Συμβουλευτικής Επιτροπής Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης» και ψευδομουφτής Ξάνθης Μουσταφά Τράμπα, μαζί με τον ψευδομουφτή Κομοτηνής Ιμπραήμ Σερίφ (την ίδια ακριβώς ημέρα που οι νόμιμοι Μουφτήδες της Θράκης τιμούσαν τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σε Κομοτηνή, Ξάνθη και Διδυμότειχο!).
-
Έλληνες βουλευτές και αυτοδιοικητικοί: Ανάμεσα στους παρόντες βρέθηκαν τρεις βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου —οι Οζγκιούρ Φερχάτ (Ροδόπης), Χουσεΐν Ζεϊμπέκ (Ξάνθης) και Μπουρχάν Μπαράν (Ξάνθης)— καθώς και ο Δήμαρχος Ιάσμου Τζανέρ Ιμάμ, ο οποίος επέλεξε να δώσει θεσμική κάλυψη σε μια εκδήλωση με κεμαλικό τελετουργικό.
-
Ο διαβαλκανικός βραχίονας και τα παράνομα σωματεία: Παρών επίσης ο Δήμαρχος Κίρκοβο (Kızılağaç) Βουλγαρίας Σινάσι Σουλεϊμάν, ο Γενικός Αντιπρόεδρος του κόμματος DEB (ΚΙΕΦ) Μετίν Χατζηοσμάν, ο πρόεδρος της BAKEŞ Δρ. Χουσεΐν Μποσταντζή, η εκπαιδευτικός Ζεκιγιέ Χασάν, ενώ το καλλιτεχνικό πρόγραμμα πλαισίωσαν τα χορευτικά των παρανόμως λειτουργούντων σωματείων «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» και «Ένωση Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής», μαζί με το συγκρότημα των ταλαντούχων παιδιών «Yakamoz» και τη χορωδία του «Συλλόγου Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης».
Το «κατηγορώ» κατά των ελληνικών σχολείων και η προτροπή για παρα-δομές
-
Η εργαλειοποίηση της Λωζάνης από τον Αϊντίν Αχμέτ: Αφού επικαλέστηκε τον «ιδρυτή της Μητέρας Πατρίδας Τουρκίας Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ», ο Αϊντίν Αχμέτ κατηγόρησε την ελληνική Πολιτεία ότι από τη δικτατορία και μετά νομοθετεί «μονομερώς», αφαιρώντας δήθεν τον «ειδικό και αυτόνομο χαρακτήρα» της μειονοτικής εκπαίδευσης και περιορίζοντας τις σχολικές εφορείες. Επανέλαβε ολόκληρη την ατζέντα της Άγκυρας —από τα δίγλωσσα νηπιαγωγεία και τις συγχωνεύσεις ολιγομελών σχολείων μέχρι τον διορισμό αποφοίτων τουρκικών πανεπιστημίων και τα σεμινάρια της Τουρκίας— φτάνοντας στο σημείο να καταγγείλει ότι «ενθαρρύνονται ιδιαίτερα τα δημόσια σχολεία»! Ενοχλούνται, δηλαδή, απροκάλυπτα επειδή οι ίδιοι οι γονείς της μειονότητας επιλέγουν ελεύθερα το ελληνικό δημόσιο σχολείο για το μέλλον των παιδιών τους!
-
Το κάλεσμα Τράμπα για «οργάνωση» σε χωριά και γειτονιές: Ακόμη πιο αποκαλυπτικός ήταν ο Μουσταφά Τράμπα, ο οποίος χαρακτήρισε την εκπαιδευτική πολιτική της Ελλάδας «αδικία και παρανομία» που παράγει «ελλιπώς εκπαιδευμένους μαθητές». Δεν έμεινε όμως εκεί: απηύθυνε ανοιχτό κάλεσμα προς τους συλλόγους, τα σωματεία και τους «μικρούς σχηματισμούς στα χωριά και τις γειτονιές μας» να αναλάβουν δράση «ώστε να μην αφήνουν τα παιδιά και τις γυναίκες μας ανενεργούς» πέραν των θετικών και κοινωνικών επιστημών. Πρόκειται για ευθεία προτροπή ανάπτυξης παράλληλων, ανεξέλεγκτων εκπαιδευτικών και κατηχητικών μηχανισμών εκτός του εθνικού εκπαιδευτικού συστήματος.
Επίλογος: Ως πότε η θεσμική ανοχή;
Αναλύσεις
Politico: Εγγυήσεις συλλογικής άμυνας στην Ουκρανία προτείνει η ομάδα Τραμπ – Επιφυλάξεις για τις παγίδες πίσω από το σχέδιο Κούσνερ
Όπως αναφέρει το Politico, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι που βρίσκονται κοντά στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις εκφράζουν συγκρατημένη αισιοδοξία ότι η πρόταση θα μπορούσε να σηματοδοτεί μετατόπιση της αμερικανικής στάσης προς όφελος του Κιέβου. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, παραμένουν επιφυλακτικοί, φοβούμενοι ότι το τίμημα που ενδέχεται να απαιτήσει ο Τραμπ για μια τόσο σημαντική δέσμευση μπορεί να αποδειχθεί υπερβολικά υψηλό.
Μια ασυνήθιστη αίσθηση αισιοδοξίας επικρατεί σε ορισμένες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες μετά την πρόταση της διαπραγματευτικής ομάδας του Ντόναλντ Τραμπ, για την παροχή εγγυήσεων συλλογικής άμυνας στην Ουκρανία, αντίστοιχων με εκείνες που προβλέπει το ΝΑΤΟ.
Έπειτα από δύο εβδομάδες εντατικής διπλωματίας, ο ειδικός απεσταλμένος και γαμπρός του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, παρουσίασε την πρόταση για εγγυήσεις ασφαλείας κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Βερολίνο την περασμένη εβδομάδα. Όπως υποστήριξε, ο Αμερικανός Πρόεδρος είναι «ανοιχτός» σε μια τόσο σημαντική συμφωνία, ενώ και οι Ρώσοι εμφανίζονται πλέον διατεθειμένοι να την αποδεχθούν.
Ωστόσο, ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, δεν έχει απορρίψει δημοσίως την πρόταση Κούσνερ, γεγονός που οδηγεί τους Ευρωπαίους διαπραγματευτές να την αντιμετωπίζουν σοβαρά, παρότι ζητούν περισσότερες διευκρινίσεις για τον τρόπο εφαρμογής της.
Μια εγγύηση ασφαλείας για την Ουκρανία, βασισμένη στο Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, το οποίο προβλέπει ότι μια επίθεση εναντίον ενός κράτους-μέλους αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων, θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά τα δεδομένα ως προς την αποτροπή μιας νέας ρωσικής εισβολής μετά το τέλος του πολέμου.
Αυτό θα ίσχυε ακόμη περισσότερο εφόσον οι Ηνωμένες Πολιτείες, με την τεράστια στρατιωτική ισχύ τους, αναλάμβαναν δεσμευτικό ρόλο σε ένα τέτοιο σύστημα εγγυήσεων.
Συνεργάτης του Γάλλου Προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν, δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον κινείται προς τη «σωστή κατεύθυνση», κάλεσε όμως τον Λευκό Οίκο να προχωρήσει ακόμη περισσότερο, προσφέροντας στην Ουκρανία πλήρη ένταξη στο ΝΑΤΟ.
«Επομένως, εάν λέμε ότι προσφέρουμε στην Ουκρανία εγγυήσεις αντίστοιχες με εκείνες του Άρθρου 5, δεν χρειάζεται να περιπλέκουμε τα πράγματα: αυτό σημαίνει ότι η Ουκρανία εντάσσεται στο ΝΑΤΟ. Η αξιοπιστία της Συμμαχίας στηρίζεται πάνω απ’ όλα στο Άρθρο 5. Είναι ζήτημα απόλυτης πίστης».
Η αλλαγή κλίματος στην Ευρώπη
Ένας από τους λόγους για τους οποίους ορισμένοι Ευρωπαίοι θεωρούν αξιόπιστη την πρόταση Κούσνερ είναι ότι δεν επρόκειτο για μια αυθόρμητη τοποθέτηση.
Παρότι η ένταξη της Ουκρανίας στη Συμμαχία θεωρείται κόκκινη γραμμή για τη Ρωσία, την οποία η Μόσχα δεν θα αποδεχόταν ποτέ, ο Κούσνερ και οι συνεργάτες του φαίνεται πως πιστεύουν ότι οι επαφές τους με τη ρωσική πλευρά για μια εναλλακτική λύση, αντίστοιχη με το Άρθρο 5, έχουν βρει θετική ανταπόκριση.
Διπλωμάτες και αξιωματούχοι, οι οποίοι πέρασαν μεγάλο μέρος των τελευταίων δύο ετών της δεύτερης προεδρικής θητείας Τραμπ ανησυχώντας για τις επανειλημμένες εντάσεις στις διατλαντικές σχέσεις και το ενδεχόμενο η Ουάσιγκτον να εγκαταλείψει το Κίεβο, εμφανίζονται πλέον περισσότερο καθησυχασμένοι απέναντι στις ΗΠΑ.
«Έχει σημειωθεί σαφής πρόοδος στο ζήτημα των εγγυήσεων ασφαλείας», δήλωσε Ευρωπαίος αξιωματούχος που βρίσκεται κοντά στις διαπραγματεύσεις.
«Στις ειρηνευτικές συνομιλίες υπάρχει σύγκλιση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν διατυπώνονται μαξιμαλιστικές απαιτήσεις και δεν διεξάγονται συζητήσεις για την ευρωπαϊκή ασφάλεια χωρίς τη συμμετοχή των Ευρωπαίων».
Στόχος πλέον είναι να σημειωθεί περαιτέρω πρόοδος προς στοχευμένες εκεχειρίες στον ενεργειακό τομέα και στη Μαύρη Θάλασσα, κατά τον επόμενο γύρο ειρηνευτικών συνομιλιών που θα συγκαλέσουν οι ΗΠΑ μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.
Καθοριστικό στοιχείο θεωρείται ότι οι Ευρωπαίοι θα συμμετέχουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Η συνάντηση δεν έχει ακόμη προγραμματιστεί, αλλά αξιωματούχοι εκτιμούν ότι θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί στο Άμπου Ντάμπι μετά την αμερικανική γιορτή των Ευχαριστιών, στις 26 Νοεμβρίου.
Οι λεπτομέρειες που κρύβουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες
Δεν έχουν πειστεί, ωστόσο, όλοι για την ουσιαστική αξία της αμερικανικής πρότασης.
Μετά τις ανακοινώσεις Κούσνερ, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, δήλωσε ότι δεν είναι «σίγουρος» πως όλες οι πλευρές αντιλαμβάνονται με τον ίδιο τρόπο τι θα σήμαινε μια εγγύηση ανάλογη με το Άρθρο 5.
«Τι σημαίνει Άρθρο 5; Ότι υπάρχουν δυνάμεις των εταίρων σας στο έδαφός σας. Επομένως, το ερώτημά μου είναι: Τι γίνεται με τους Αμερικανούς στρατιώτες;», ανέφερε.
Ο Ζελένσκι πρόσθεσε ότι η Ουκρανία «θα χαιρόταν» εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκαθιστούσαν στρατιωτικές βάσεις στη χώρα, αντίστοιχες με εκείνες που διαθέτουν στη Μέση Ανατολή.
Και άλλοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι συμφωνούν ότι εξακολουθούν να απουσιάζουν κρίσιμες λεπτομέρειες για το πραγματικό περιεχόμενο της πρότασης Κούσνερ.
Οι πιο δύσπιστες φωνές προέρχονται κυρίως από χώρες που μοιράζονται σύνορα και ιστορικές εμπειρίες με τη Ρωσία, όπως η Πολωνία και τα σκανδιναβικά και βαλτικά κράτη, τα οποία παραδοσιακά υιοθετούν σκληρότερη στάση απέναντι στη Μόσχα.
Η Πολωνία θα συμμετάσχει στην επίσημη ευρωπαϊκή διαπραγματευτική ομάδα, η οποία αναμένεται να λάβει μέρος στον επόμενο γύρο απευθείας συνομιλιών μεταξύ Ρωσίας, ΗΠΑ και Ουκρανίας.
Ένας από τους βασικούς κινδύνους που αναγνωρίζουν οι Ευρωπαίοι είναι ότι το τίμημα μιας τόσο ισχυρής εγγύησης ασφαλείας μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα βαρύ.
Πρόσφατα, οι Αμερικανοί ρώτησαν την ουκρανική πλευρά εάν θα ήταν διατεθειμένη να παραχωρήσει στη Ρωσία ολόκληρο το Ντονμπάς με αντάλλαγμα την πλήρη ένταξη στο ΝΑΤΟ.
Μια τέτοια συμφωνία θα σήμαινε ότι το Κίεβο θα παρέδιδε στον Πούτιν εδάφη τα οποία ο ίδιος δεν έχει καταφέρει να καταλάβει στρατιωτικά.
Το Ντονμπάς και η αναθεώρηση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας
Το εδαφικό ζήτημα της Ουκρανίας δεν είναι το μοναδικό θέμα που βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Ο Κούσνερ επιμένει εξίσου έντονα ότι είναι απαραίτητη μια συνολική αναθεώρηση του πλαισίου ασφαλείας που ίσχυε στην Ευρώπη πριν από τον πόλεμο, συμπεριλαμβανομένων των σχέσεων μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας.
Το βασικό του επιχείρημα είναι ότι, εάν το ευρωπαϊκό σύστημα ασφαλείας λειτουργούσε αποτελεσματικά, ο πόλεμος δεν θα είχε ξεσπάσει ποτέ.
Ορισμένοι από τους εκπροσώπους των περισσότερων από 35 συμμάχων της Ουκρανίας, που συγκεντρώθηκαν στο Βερολίνο την περασμένη εβδομάδα για τη συνάντηση της «Συμμαχίας των Προθύμων», αναγνωρίζουν κάποια βάση στη συλλογιστική του.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης εμφανίζονται διατεθειμένοι να προσφέρουν στον Πούτιν τη δυνατότητα να συζητήσει ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας σε μια παράλληλη διαπραγματευτική διαδικασία, η οποία θα εξελίσσεται ταυτόχρονα με τις συνομιλίες για την ειρήνη στην Ουκρανία.
Για άλλους, όμως, που υιοθετούν σκληρότερη στάση απέναντι στη Μόσχα, το επιχείρημα Κούσνερ περί αναμόρφωσης ολόκληρου του ευρωπαϊκού αμυντικού πλαισίου εξακολουθεί να θυμίζει επικίνδυνα τη ρητορική του Πούτιν.
Οι αξιωματούχοι αυτοί καθησυχάζονται από τη διαβεβαίωση ότι καμία απόφαση δεν θα ληφθεί χωρίς την παρουσία της Ευρώπης στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Ωστόσο, η συμμετοχή στις συνομιλίες δεν συνεπάγεται απαραίτητα και έλεγχο των αποφάσεων.
Ο Γκρεγκουάρ Ρος, του βρετανικού ινστιτούτου διεθνών σχέσεων Chatham House, προειδοποίησε για τον κίνδυνο οι εγγυήσεις ασφαλείας να χρησιμοποιηθούν ως μέσο επιβολής μιας πολύ ευρύτερης συμφωνίας με τη Ρωσία.
«Ο κίνδυνος είναι μια εγγύηση τύπου Άρθρου 5 να μετατραπεί με κάποιον τρόπο σε Δούρειο Ίππο στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας με τη Μόσχα, στην οποία η Ουκρανία θα παραχωρούσε το Ντονμπάς και το ΝΑΤΟ θα αποδεχόταν περιορισμούς στη στρατιωτική του παρουσία στην Ανατολική Ευρώπη», ανέφερε.
«Ας είμαστε ρεαλιστές: αυτό ουσιαστικά θα έδινε στη Ρωσία ένα ντε φάκτο δικαίωμα βέτο στην ευρωπαϊκή ασφάλεια. Επομένως, ναι, θα μπορούσαμε δυνητικά να καταλήξουμε να προσφέρουμε στην Ουκρανία μια αόριστη υπόσχεση συλλογικής άμυνας, υπονομεύοντας ταυτόχρονα τις βασικές προϋποθέσεις που θα την καθιστούσαν πραγματικά αξιόπιστη».
Ο Ρος εκτίμησε, πάντως, ότι οι Ευρωπαίοι δεν πρόκειται να πέσουν σε μια τέτοια παγίδα.
Στην Πολωνία, για παράδειγμα, οι αξιωματούχοι παραμένουν ιδιαίτερα προσεκτικοί απέναντι σε πιθανούς διπλωματικούς ελιγμούς και εξακολουθούν να στηρίζουν σταθερά την Ουκρανία.
Η πίεση του χρόνου και η επιδίωξη Τραμπ για συμφωνία πριν από τα Χριστούγεννα
Ο χρόνος αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα που ενδέχεται να αποδειχθεί καθοριστικός για την έκβαση των διαπραγματεύσεων.
Σύμφωνα με Ευρωπαίο αξιωματούχο, ο Τραμπ επιθυμεί την επίτευξη συμφωνίας μέσα στις επόμενες εβδομάδες, ακόμη και μέχρι τη φιλοξενία των ηγετών της G20 στη Φλόριντα, στα μέσα Δεκεμβρίου, αν και κάτι τέτοιο θεωρείται ανέφικτο.
Ο Ζελένσκι δήλωσε το Σάββατο στους δημοσιογράφους ότι οι Αμερικανοί «ήθελαν πραγματικά να έχουν ολοκληρώσει όλη αυτή τη διαδικασία πριν από τα Χριστούγεννα».
Μια ακόμη κρίσιμη ημερομηνία θα μπορούσε να είναι η 3η Ιανουαρίου, όταν αναλαμβάνει καθήκοντα το νέο Κογκρέσο, στο οποίο την πλειοψηφία έχουν οι Δημοκρατικοί.
Ορισμένοι ηγέτες που συναντήθηκαν με τον Κούσνερ και τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ, στο Βερολίνο την περασμένη εβδομάδα ανησυχούσαν ότι η Ουάσιγκτον θα ασκούσε πολύ μεγαλύτερη πίεση για την επίτευξη συμφωνίας έως το τέλος του έτους, σύμφωνα με πρόσωπο που συμμετείχε στις συζητήσεις.
Τελικά, όμως, οι ηγέτες ένιωσαν ανακούφιση, καθώς οι Αμερικανοί δεν επιχείρησαν να εξαναγκάσουν την Ουκρανία και τους συμμάχους της να αποδεχθούν εσπευσμένα μια συμφωνία.
Οι «φίλοι» του Τραμπ και ο παράγοντας Πούτιν
Υπάρχει, ωστόσο, και ένας ακόμη παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη: οι προσωπικές σχέσεις του Ντόναλντ Τραμπ με άλλους ηγέτες και ιδιαίτερα με τον Βλαντίμιρ Πούτιν.
Παρότι Ευρωπαίοι διπλωμάτες εξέφρασαν ανακούφιση επειδή η σύνοδος κορυφής στη Σεντζέν της Κίνας, μεταξύ Τραμπ, Πούτιν και του Κινέζου Προέδρου, Σι Τζινπίνγκ, δεν είχε ακόμη δυσμενέστερα αποτελέσματα για την Ουκρανία και την Ευρώπη, η συνάντηση κατέληξε σε μια κοινή διακήρυξη για την «ειρήνη».
Στο κείμενο αυτό, οι τρεις ηγέτες δεσμεύτηκαν να προχωρήσουν σε μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών, επέκριναν το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και συμφώνησαν να συνεχίσουν τις μεταξύ τους συνομιλίες για τα πυρηνικά όπλα.
Ο Τραμπ επανέλαβε τη σημασία που αποδίδει στη διατήρηση στενών σχέσεων με τον «φίλο» του, όπως αποκάλεσε τον Πούτιν, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου μετά την επιστροφή του στην Ουάσιγκτον την Παρασκευή.
«Θα ήθελε πολύ να τελειώσει ο πόλεμος», δήλωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος αναφερόμενος στον Ρώσο ομόλογό του.
Η τοποθέτηση αυτή έγινε την ίδια ημέρα κατά την οποία δύο ρωσικοί πύραυλοι και ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος έπληξαν την Πολωνία, ενώ η αστυνομία της Δανίας ανακοίνωσε ότι είχε αποτρέψει ρωσικό σχέδιο δολοφονίας Ουκρανού ράπερ.
Η σύνοδος κορυφής στην Κίνα αποτελεί μια υπενθύμιση για τους Ευρωπαίους που εμφανίζονται αισιόδοξοι ότι, ανεξάρτητα από όσα συζητούν με τον Κούσνερ και τον Γουίτκοφ στο Βερολίνο ή στο Άμπου Ντάμπι, οι καθοριστικές αποφάσεις για την αμερικανική πολιτική θα ληφθούν τελικά από ένα και μόνο πρόσωπο: τον Ντόναλντ Τραμπ.
Και η δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας του Πούτιν μαζί του έχει πλέον ενισχυθεί.
«Δημιουργήθηκε ένα προηγούμενο», δήλωσε ακόμη ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος που συμμετείχε στις πρόσφατες διπλωματικές επαφές.
«Και δεν ήταν καλό».
newmoney.gr
Αναλύσεις
Βόρεια Κορέα: Δορυφορικές εικόνες δείχνουν επέκταση της πυρηνικής εγκατάστασης στη Γιονγκμπιόν
Ο σκοπός της επέκτασης παραμένει ασαφής. Θα μπορούσε να αποτελεί διεύρυνση των διοικητικών χώρων, να σημαίνει εγκατάσταση νέου εξοπλισμού ελέγχου ή αναβάθμιση των υφιστάμενων συσκευών φυγοκέντρησης, δήλωσε ο Σαμ Λερ, ερευνητής του Ινστιτούτου Ερευνών Εξωτερικής Πολιτικής, ο οποίος ειδικεύεται στα πυρηνικά και πυραυλικά προγράμματα και ήταν ο πρώτος που εντόπισε τις κατασκευαστικές εργασίες στη Γιονγκμπιόν.
H Βόρεια Κορέα επέκτεινε μια εγκατάσταση εμπλουτισμού ουρανίου στο μεγαλύτερο πυρηνικό της συγκρότημα – μια ακόμη ένδειξη ότι η Πιονγιάνγκ συνεχίζει να διευρύνει το εξοπλιστικό της πρόγραμμα, το οποίο έχει προκαλέσει ανησυχία στις γειτονικές χώρες και διεθνείς αντιδράσεις.
Δορυφορικές εικόνες που ελήφθησαν στις 6 Νοεμβρίου αποκαλύπτουν μια νέα πτέρυγα, η οποία έχει προστεθεί στην κύρια αίθουσα εμπλουτισμού ουρανίου του πυρηνικού συγκροτήματος της Γιονγκμπιόν, σύμφωνα με ανάλυση της Wall Street Journal.

Ο σκοπός της επέκτασης παραμένει ασαφής. Θα μπορούσε να αποτελεί διεύρυνση των διοικητικών χώρων, να σημαίνει εγκατάσταση νέου εξοπλισμού ελέγχου ή αναβάθμιση των υφιστάμενων συσκευών φυγοκέντρησης, δήλωσε ο Σαμ Λερ, ερευνητής του Ινστιτούτου Ερευνών Εξωτερικής Πολιτικής, ο οποίος ειδικεύεται στα πυρηνικά και πυραυλικά προγράμματα και ήταν ο πρώτος που εντόπισε τις κατασκευαστικές εργασίες στη Γιονγκμπιόν.
Εναλλακτικά, η νέα πτέρυγα θα μπορούσε να στεγάζει πρόσθετες συσκευές φυγοκέντρησης, ανέφερε ο Λερ. Εάν συμβαίνει αυτό, το μέγεθός της υποδηλώνει ότι οι νέες εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να παράγουν πάνω από 35 επιπλέον κιλά ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού ετησίως.
Η Βόρεια Κορέα διαθέτει ήδη τη δυνατότητα παραγωγής έως και 375 κιλών ετησίως, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Vertic, μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης με έδρα το Λονδίνο, η οποία βοηθά κυβερνήσεις στην εφαρμογή και την επαλήθευση διεθνών συμφωνιών ελέγχου των εξοπλισμών.
Ο Ραφαέλ Γκρόσι, γενικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, της υπηρεσίας του ΟΗΕ που επιβλέπει τις πυρηνικές δραστηριότητες, δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι η κατασκευή της νέας πτέρυγας ξεκίνησε στα μέσα Σεπτεμβρίου και ότι μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου είχε «ολοκληρωθεί εξωτερικά».
Η νέα πτέρυγα έρχεται να προστεθεί σε μια άλλη, τεράστια εγκατάσταση εμπλουτισμού ουρανίου που κατασκευάστηκε στη Γιονγκμπιόν, την οποία είχε επίσης αποκαλύψει η Wall Street Journal τον Ιούνιο. Η Vertic είχε εκτιμήσει ότι η συγκεκριμένη εγκατάσταση θα μπορούσε να αυξήσει την ετήσια παραγωγική ικανότητα της Βόρειας Κορέας κατά 160 κιλά.
Την περασμένη άνοιξη, ο Κιμ είχε επιθεωρήσει την εγκατάσταση, φωτογραφήθηκε μπροστά σε σειρές συσκευών φυγοκέντρησης και κάλεσε τους επιστήμονές του να αυξήσουν την παραγωγή υλικού κατάλληλου για την κατασκευή πυρηνικών όπλων.
Ο Γκρόσι αναφέρει ότι τόσο η συγκεκριμένη εγκατάσταση όσο και οι νέες κατασκευαστικές εργασίες στην αρχική μονάδα και οι δραστηριότητες εμπλουτισμού ουρανίου (στη Γιονγκμπιόν και σε ένα ακόμη συγκρότημα λίγο έξω από την πρωτεύουσα), αποτελούν «αιτία σοβαρής ανησυχίας».
Πρόσθεσε επίσης ότι ο αντιδραστήρας παραγωγής πλουτωνίου ισχύος πέντε μεγαβάτ στη Γιονγκμπιόν πιθανότατα παραμένει σε λειτουργία, γεγονός που υποδηλώνει ότι η Πιονγκγιάνγκ εξακολουθεί να παράγει και τους δύο τύπους σχάσιμου υλικού που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή ατομικών βομβών.
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
GEOPOLITICO2 εβδομάδες πρινΤι αναφέρει η διακοίνωση της Γαλλίας στην Τουρκία: «Δεν εμπλεκόμαστε στις διαφορές σας με την Ελλάδα»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΣύμβαση ΟΗΕ της Βαρκελώνης: “Άγκυρα, έχεις υπογράψει”! “Αθήνα για ποιον λόγο σιωπάς”;
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΠροσχέδιο Νόμου, για “ΑΟΖ και 12 μίλια” των ακαδημαϊκών χαρτών: ΟΗΕ-Σεβίλλης
-
Άμυνα2 μήνες πρινΤουρκική στρατιωτική κινητικότητα απέναντι από τη Σάμο: Η 51η Ταξιαρχία Καταδρομών στο Σόκε



