Το θρίλερ, σχετικά με την πόντιση του καλωδίου, το ρόλο με τη Γαλλία, και πάνω από όλα, με την τύχη των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, συνεχίζεται.

Της Μαρίας Νεγρεπόντη Δελιβάνη | Newsbreak

Η παρατεταμένη σιγή της Κυβέρνησης, σχετικά με την γαλλική ρηματική διακοίνωση δημιουργεί έντονη ανησυχία. Αυτή η τελευταία, όπως όλα δείχνουν, φυλάσσεται ως επτασφράγιστο μυστικό, καθώς οι σχετικές της πληροφορίες, που θα δινόταν επιτέλους στους αρχηγούς κομμάτων (σύμφωνα με σχετική δήλωση του κ. Χατζηδάκη) ακυρώθηκε. Αλλά, και καθώς, η απόκρυψη του περιεχομένου της υποστηρίζεται και από την απόλυτη σιωπή του Υπουργείου Εξωτερικών, δικαιώνοντας, δυστυχώς, πέρα για πέρα, τις θλιβερές διαπιστώσεις του φίλου Γιώργου Χαρβαλιά, στην κυριακάτική «δημοκρατία», περί ουσιαστικής ανυπαρξίας του.

Και διερωτάται ο μέσος Έλληνας, που δεν ανήκει σε κάποιο πολιτικό κόμμα, για το πως είναι δυνατόν η Κυβέρνησή του να αρνείται να του δώσει, πριν από όλους και όλα, στον ίδιο, τις απαιτούμενες πληροφορίες για το συμβάν που όπως φαίνεται ρίχνει ολοένα πιο σκούρες σκιές στα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας. Να τον καθησυχάσει, αν γίνεται, ανάμεσα και σε άλλα, για το ότι η αντιπολίτευση δημιουργεί φοβίες εκ του μη όντος, και όλα καλά και ομαλά γύρω από το καλώδιο. Όταν έγραψα το σχετικό (αρχικό για την υπόθεση) άρθρο μου, που δημοσιεύτηκε στο newsbreak στις 11 τρέχ., γύρω από το μυστήριο του καλωδίου, είχα εκφράσει την πεποίθηση, ότι το κλειδί του βρίσκεται στη γαλλική ρηματική διακοίνωση. Και ότι, πριν κατηγορήσουμε τη Γαλλία ότι μας πρόδωσε και μας πούλησε, πρέπει να έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα γύρω από το περιεχόμενο της. Δεν φαντάστηκα ότι η Κυβέρνηση θα εμφάνιζε τέτοιας έκτασης πανικό, ώστε να έχει περάσει εβδομάδα, χωρίς ο ελληνικός λαός να γνωρίζει τι, επιτέλους, συμβαίνει στο σπίτι του. Δυστυχώς, η απαισιοδοξία για το που πάει η πατρίδα μας είναι αναπόφευκτη, σε συνδυασμό και με τη πάγια κυβερνητική τάση να εμφανίζει την καταστροφή, ως επιτυχία. Αφού ακούσαμε για αρκετό καιρό το «πόσο καλά πηγαίνει» η ανύπαρκτη δυστυχώς ανάπτυξη, και πόσο μας θαυμάζουν οι ξένοι (πολλοί από τους οποίους μας κατέστρεψαν με τα Μνημόνια), για τον κατάλογο των θριάμβων μας προστίθενται, με ολοένα πιο απειλητικούς τρόπους, και το γκριζάρισμα των χωρικών μας υδάτων.

Οι δυσκολίες μας, δυστυχώς, είναι γνωστές και σοβαρές σε πολλούς τομείς, κυρίως βέβαια μετά την υπογραφή των εγκληματικών Μνημονίων. Και η, διόλου εύκολη προσπάθεια αντιμετώπισής τους, εξυπακούεται ότι απαιτεί την άμεση και συνεχή συμπαράσταση του ελληνικού λαού. Η απόκρυψη, από αυτόν, της πραγματικότητας, και ακόμη περισσότερο η συστηματική αλλοίωσή της είναι, ασυζητητί, καταστρεπτική για πλήθος εμφανών λόγων. Και ως πρώτο και κυρίαρχο αρκούμαι να τον αναφέρω ως ερώτημα: ποιοι θα χρειαστεί (αν χρειαστεί) να υπερασπίσουν μια πατρίδα που χάνεται, όταν αυτή συστηματικά εμφανίζεται δαφνοστεφής στον οικονομικό τομέα, ενόσω αυτός καταποντίζεται και με συνεχείς επιτυχίες στην εξωτερική της πολιτική, ενόσω απειλούνται ολοένα και σοβαρότερα τα κυριαρχικά της δικαιώματα;

Με το γαλλικό ερευνητικό πλοίο να βρίσκεται νοτιοανατολικά της Καρπάθου και τις εργασίες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου να έχουν ξεκινήσει, ο Σάββας Καλεντερίδης αμφισβήτησε την ερμηνεία ότι η στάση της Τουρκίας συνιστά ελληνική διπλωματική επιτυχία.

Αντιθέτως, υποστήριξε ότι πρέπει να εξεταστεί εάν η διαδικασία που ακολουθήθηκε με τη γαλλική ρηματική διακοίνωση προσέφερε στην Άγκυρα τη δυνατότητα να εμφανίζεται ως εμπλεκόμενο μέρος σε δραστηριότητες που πραγματοποιούνται σε θαλάσσιες περιοχές ελληνικών δικαιωμάτων.

Η επιστολή δικαστικού λειτουργού και οι προειδοποιήσεις

Ο Σάββας Καλεντερίδης αποκάλυψε ότι έχει στα χέρια του επιστολή σημαντικού δικαστικού λειτουργού, την οποία χαρακτήρισε ιδιαίτερα αυστηρή ως προς τις επισημάνσεις της.

Όπως ανέφερε, έχει ήδη θέσει την επιστολή υπόψη αρμόδιων προσώπων τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην αντιπολίτευση.

Σύμφωνα με όσα μετέφερε, η επιστολή υποστηρίζει ότι η ενημέρωση της Τουρκίας μέσω επίσημου διπλωματικού εγγράφου μπορεί να εκληφθεί ως ουσιαστική αναγνώριση δικαιωμάτων που διεκδικεί η Άγκυρα στη συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή.

Ο αναλυτής συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την απουσία τουρκικής αντίδρασης αντίστοιχης με εκείνη του 2024, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία δεν είχε πλέον λόγο να προχωρήσει σε νέα στρατιωτική κινητοποίηση.

Πρόκειται, πάντως, για την ερμηνεία που παρουσίασε ο ίδιος, καθώς το περιεχόμενο της επιστολής δεν δημοσιοποιήθηκε στο σύνολό του κατά την παρέμβαση.

«Το 2024 έστειλαν πέντε πολεμικά πλοία – Τώρα γιατί δεν το έκαναν;»

Το βασικό επιχείρημα του Σάββα Καλεντερίδη στηρίχθηκε στη σύγκριση με την κρίση που είχε σημειωθεί στην Κάσο τον Ιούλιο του 2024.

Υπενθύμισε ότι τότε η Τουρκία κινητοποίησε πέντε πολεμικά πλοία, ασκώντας έντονη πίεση κατά τη διάρκεια των ερευνών του ιταλικού σκάφους που συμμετείχε στις προπαρασκευαστικές εργασίες του έργου.

Κατά την περιγραφή του, η τουρκική πλευρά παρεμπόδισε την επέκταση των εργασιών πέραν των έξι ναυτικών μιλίων, επιδιώκοντας να επιβάλει τη δική της αντίληψη περί αρμοδιοτήτων στην περιοχή.

Ο Καλεντερίδης σημείωσε ότι η τότε τουρκική αντίδραση αποτελούσε απόφαση υψηλού πολιτικού και στρατιωτικού επιπέδου, στην οποία είχαν εμπλακεί η πολιτική ηγεσία και η στρατιωτική διοίκηση της γειτονικής χώρας.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, έθεσε ένα κεντρικό ερώτημα: Γιατί η Τουρκία, που το 2024 επέλεξε την επίδειξη στρατιωτικής ισχύος, δεν επανέλαβε τώρα την ίδια πρακτική;

Κατά την εκτίμησή του, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: είτε ασκήθηκε τέτοια στρατιωτική πίεση προς την Τουρκία ώστε να αναγκαστεί να υποχωρήσει, είτε η Άγκυρα εξασφάλισε κάποιο πολιτικό ή διπλωματικό αντάλλαγμα.

Ο ίδιος εμφανίστηκε να θεωρεί πιθανότερο το δεύτερο σενάριο, ζητώντας να εξηγηθεί τι ακριβώς άλλαξε από το 2024 μέχρι σήμερα.

Η διαφορά μεταξύ NAVTEX και άδειας

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο στρατηγικός αναλυτής στη διάκριση μεταξύ της έκδοσης NAVTEX και της χορήγησης άδειας για την πραγματοποίηση εργασιών.

Υποστήριξε ότι η ελληνική NAVTEX αποτελεί προειδοποίηση προς τους ναυτιλλομένους, η οποία εκδίδεται από τον αρμόδιο ελληνικό σταθμό, και δεν πρέπει να συγχέεται με την αδειοδότηση δραστηριοτήτων.

Κατά τον Καλεντερίδη, η Ελλάδα εξέδωσε άδεια για εργασίες εντός των χωρικών της υδάτων, ενώ για τις δραστηριότητες σε διεθνή ύδατα τίθεται διαφορετικό νομικό ζήτημα.

Στο πλαίσιο αυτό, αμφισβήτησε τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκε η ελληνική διαδικασία, επισημαίνοντας ότι η έκδοση προειδοποίησης προς τους ναυτιλλομένους δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με άδεια για το σύνολο των εργασιών σε κάθε θαλάσσια περιοχή.

Η ουσία της κριτικής του αφορά το κατά πόσο η γαλλική διπλωματική επικοινωνία επέτρεψε στην Τουρκία να εμφανιστεί ως κράτος του οποίου η συναίνεση έχει σημασία για την εξέλιξη του έργου.

Η σύνδεση με το τουρκολιβυκό μνημόνιο

Ο Καλεντερίδης συνέδεσε την υπόθεση με την προειδοποίηση του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου ότι η διαδικασία ενδέχεται να ενισχύει την τουρκική επιχειρηματολογία γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία επιδιώκει να παγιώσει την αντίληψη ότι διαθέτει δικαιώματα σε θαλάσσιες περιοχές τις οποίες διεκδικεί, παρά τις ελληνικές θέσεις.

Υπό αυτή την οπτική, η γαλλική ρηματική διακοίνωση αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία, ανεξαρτήτως του εάν παράγει από μόνη της συγκεκριμένα νομικά αποτελέσματα.

Ο αναλυτής εκτίμησε ότι η απουσία στρατιωτικής κλιμάκωσης από την Τουρκία δεν πρέπει να ερμηνεύεται υποχρεωτικά ως υποχώρηση.

Αντιθέτως, υποστήριξε ότι ενδέχεται να αποτελεί ένδειξη πως η Άγκυρα θεωρεί ότι πέτυχε τον βασικό πολιτικό της στόχο, δηλαδή να καταστήσει τις διεκδικήσεις της μέρος της διαδικασίας υλοποίησης του έργου.

Η διαφορετική προσέγγιση του Στέλιου Φενέκου

Στην ίδια τηλεοπτική συζήτηση συμμετείχε και ο υποναύαρχος ε.α. Στέλιος Φενέκος, ο οποίος παρουσίασε μια πιο σύνθετη προσέγγιση ως προς τη γαλλική διπλωματική ενέργεια.

Ο Φενέκος επισήμανε ότι μια ρηματική διακοίνωση δεν αποτελεί ασυνήθιστη διπλωματική πρακτική, ιδιαίτερα όταν ένα κράτος επιδιώκει να προστατεύσει πλοία που φέρουν τη σημαία του.

Κατά την άποψή του, το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι απλώς ότι η Γαλλία επικοινώνησε με την Τουρκία, αλλά το ακριβές περιεχόμενο της διακοίνωσης και το εάν οι διατυπώσεις της θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως αναγνώριση τουρκικών δικαιωμάτων.

Έθεσε επίσης το ερώτημα εάν ανάλογη ενημέρωση πραγματοποιήθηκε προς όλα τα παράκτια κράτη της περιοχής. Εάν συνέβη αυτό, σημείωσε, θα αποδυναμωνόταν το επιχείρημα της Άγκυρας περί ιδιαίτερης ή αποκλειστικής ενημέρωσής της.

Με αυτό το σκεπτικό, χαρακτήρισε αναγκαία την πλήρη ενημέρωση για το περιεχόμενο του διπλωματικού εγγράφου, ώστε να αξιολογηθούν οι πραγματικές του συνέπειες.

Καλεντερίδης: Το καλώδιο πρέπει να γίνει

Παρά την έντονη κριτική του στους διπλωματικούς χειρισμούς, ο Σάββας Καλεντερίδης ξεκαθάρισε ότι υποστηρίζει την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου.

Αναγνώρισε ότι υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με την οικονομική βιωσιμότητα του έργου και το κόστος που θα επωμιστούν οι καταναλωτές.

Ωστόσο, υπογράμμισε ότι η γεωστρατηγική του σημασία είναι εξαιρετικά μεγάλη.

Όπως εξήγησε, η ηλεκτρική διασύνδεση θα επιτρέψει στην Κύπρο να συνδεθεί ενεργειακά με την Ελλάδα και, κατ’ επέκταση, με την ευρωπαϊκή αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.

Παράλληλα, επισήμανε ότι το έργο μπορεί να αποτελέσει μέρος μιας ευρύτερης ενεργειακής σύνδεσης με το Ισραήλ και την Ανατολική Μεσόγειο.

Η άρση της ενεργειακής απομόνωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί, σύμφωνα με την τοποθέτησή του, στρατηγικό στόχο που δικαιολογεί την υλοποίηση του έργου.

Η διαφωνία του δεν αφορά, συνεπώς, την κατασκευή του καλωδίου, αλλά τη διπλωματική διαχείρισή του και τις ενδεχόμενες συνέπειες για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Το ερώτημα που απευθύνει στην κυβέρνηση

Η παρέμβαση του Σάββα Καλεντερίδη κατέληξε σε μια σαφή προειδοποίηση προς την ελληνική πλευρά.

Η εκτέλεση των εργασιών του γαλλικού πλοίου και η αποφυγή μιας νέας κρίσης δεν αρκούν, κατά τον ίδιο, για να χαρακτηριστεί η εξέλιξη ελληνική επιτυχία.

Το ουσιαστικό ζήτημα είναι εάν η Τουρκία αποδέχθηκε την πραγματοποίηση των εργασιών χωρίς να λάβει πολιτικό αντάλλαγμα ή εάν η διπλωματική διαδικασία της προσέφερε τη δυνατότητα να ενισχύσει τις διεκδικήσεις της.

Στο επίκεντρο της τοποθέτησής του βρίσκεται η ανάγκη να αποσαφηνιστεί το περιεχόμενο της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης, να εξηγηθεί η μεταβολή της τουρκικής στάσης σε σχέση με το 2024 και να αξιολογηθεί εάν δημιουργείται προηγούμενο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από την Άγκυρα στο μέλλον.

Το μήνυμα του Καλεντερίδη είναι ότι η ολοκλήρωση του έργου δεν πρέπει να συγχέεται με την επιτυχή υπεράσπιση των ελληνικών δικαιωμάτων. Για τον ίδιο, η πραγματική αποτίμηση της υπόθεσης θα κριθεί όχι μόνο από το εάν το καλώδιο θα προχωρήσει, αλλά και από το διπλωματικό προηγούμενο που ενδέχεται να αφήσει πίσω του.

Την εκτίμηση ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να εμποδίσει την ολοκλήρωση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου διατύπωσε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος, μιλώντας στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής». Αναλύοντας τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από το Great Sea Interconnector, υποστήριξε ότι η Άγκυρα αναγκάστηκε να χαμηλώσει τους τόνους εξαιτίας διεθνών παρεμβάσεων, ενώ άσκησε κριτική στην επικοινωνιακή διαχείριση της υπόθεσης από την ελληνική πλευρά.

«Οι Τούρκοι έκαναν πίσω» – Ο ρόλος ΗΠΑ και Γαλλίας

Ο Γιάννης Εγκολφόπουλος εκτίμησε ότι η τουρκική πλευρά υποχώρησε από την αρχική επιθετική ρητορική της, καθώς διαπίστωσε ότι η συνέχιση της έντασης θα προκαλούσε αντιδράσεις από ισχυρούς διεθνείς παράγοντες.

Σύμφωνα με τον αντιναύαρχο ε.α., καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισαν οι διπλωματικές παρεμβάσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία. Επικαλέστηκε, μάλιστα, τις τοποθετήσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο για την προστασία ενεργειακών έργων που εξυπηρετούν την ευημερία των λαών.

Όπως υποστήριξε, οι τηλεφωνικές επικοινωνίες και οι παρεμβάσεις που πραγματοποιούνται μακριά από τη δημοσιότητα αποτελούν μέρος της διπλωματικής πρακτικής και επηρεάζουν άμεσα τις αποφάσεις της Άγκυρας.

Στάθηκε επίσης στη δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος επιχείρησε να παρουσιάσει την κατάσταση ως διευθετημένη, θεωρώντας ότι η συγκεκριμένη τοποθέτηση σηματοδότησε την αποκλιμάκωση.

Η τουρκική NAVTEX και η επίκληση της «συγκατάθεσης»

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη NAVTEX που εξέδωσε η Τουρκία, με την οποία υποστήριξε ότι οι τουρκικές αρχές είχαν δώσει τη συγκατάθεσή τους για τις δραστηριότητες του γαλλικού πλοίου.

Ο αντιναύαρχος ε.α. υπογράμμισε ότι πρέπει να εξετάζεται με προσοχή η ακριβής διατύπωση των τουρκικών ανακοινώσεων, καθώς και το περιεχόμενο της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης.

Κατά την ερμηνεία του, η ενημέρωση ενός κράτους για δραστηριότητες στη θάλασσα δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με αναγνώριση δικαιοδοσίας ή παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Επικαλέστηκε πέντε περιπτώσεις διεθνούς νομολογίας, από το 2002 έως το 2024, υποστηρίζοντας ότι η διπλωματική ενημέρωση δεν δημιουργεί από μόνη της δικαιώματα υπέρ του κράτους που την παραλαμβάνει.

Παράλληλα, διαχώρισε τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα από τις εργασίες πόντισης υποθαλάσσιων καλωδίων, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για δραστηριότητες που υπάγονται σε διαφορετικές νομικές προβλέψεις.

Με βάση αυτή την επιχειρηματολογία, απέρριψε την άποψη ότι η Τουρκία απέκτησε δικαιώματα στην περιοχή εξαιτίας της γαλλικής ενημέρωσης.

Οι αναφορές του σε συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις αποτελούν μέρος της νομικής επιχειρηματολογίας του, χωρίς να κατονομάζονται στην απομαγνητοφώνηση οι σχετικές υποθέσεις.

Κριτική στην ελληνική επικοινωνιακή διαχείριση

Παρότι εκτίμησε ότι η Τουρκία δεν αποκόμισε νομικό όφελος, ο Γιάννης Εγκολφόπουλος δεν απέφυγε την κριτική προς την ελληνική πλευρά.

Υποστήριξε ότι η διαχείριση της υπόθεσης σε επίπεδο δημόσιας επικοινωνίας δεν ήταν η ενδεδειγμένη, καθώς επέτρεψε στην τουρκική προπαγάνδα να δημιουργήσει εντυπώσεις περί παραχώρησης δικαιωμάτων.

Κατά τον ίδιο, η Αθήνα όφειλε να εξηγήσει με μεγαλύτερη σαφήνεια τη διαφορά ανάμεσα στη διπλωματική ενημέρωση και στην αίτηση άδειας.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι η δημοσιοποίηση της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης αποτελεί αρμοδιότητα της Γαλλίας και όχι της Ελλάδας.

Επέμεινε ότι η δημόσια συζήτηση δεν πρέπει να συγχέει την επικοινωνιακή εικόνα με τις πραγματικές νομικές συνέπειες των διπλωματικών ενεργειών.

«Ο Ερντογάν δεν τολμά να συγκρουστεί με τη Γαλλία»

Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη στάση της Άγκυρας με τις ευρύτερες γεωπολιτικές και οικονομικές συνθήκες.

Υποστήριξε ότι η Τουρκία δεν έχει την πολυτέλεια να ανοίξει ένα νέο μέτωπο αντιπαράθεσης με τη Γαλλία, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη στιγμή που αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές δυσκολίες.

Αναφέρθηκε στις σχέσεις της Άγκυρας με την Κίνα και τις χώρες του Κόλπου, εκτιμώντας ότι οι οικονομικές πιέσεις περιορίζουν τα περιθώρια κινήσεων της τουρκικής ηγεσίας.

Κατά τον ίδιο, η Τουρκία γνωρίζει ότι μια σοβαρή κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο θα προκαλούσε αντιδράσεις που δεν μπορεί εύκολα να διαχειριστεί.

Η στάση Ερντογάν απέναντι στον Χριστοδουλίδη

Ο Γιάννης Εγκολφόπουλος σχολίασε και τη συμπεριφορά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέναντι στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, κατά τη διεθνή συνάντηση στην Αττάλεια.

Επέκρινε την αποφυγή της χειραψίας, χαρακτηρίζοντας τη συμπεριφορά του Τούρκου προέδρου μικροπρεπή.

Συνέδεσε το περιστατικό με τη γενικότερη αντίληψή του για τον τρόπο με τον οποίο η τουρκική ηγεσία αντιμετωπίζει τις σχέσεις της με την Ελλάδα και την Κύπρο.

«Το καλώδιο θα ποντιστεί – Δεν θα κάνουν καμία κίνηση»

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε για τη συνέχεια του Great Sea Interconnector.

Εκτίμησε ότι οι εργασίες θα προχωρήσουν και ότι η Τουρκία δεν θα επιχειρήσει να τις εμποδίσει με κάποια ουσιαστική ενέργεια.

Στην ίδια συζήτηση αναφέρθηκε και στον ενεργειακό διάδρομο EastMed, καθώς και σε σχεδιαζόμενες υποδομές μεταφοράς πετρελαίου από το Ιράκ μέσω της Συρίας προς τη Μεσόγειο.

Υποστήριξε ότι τέτοιες ενεργειακές διαδρομές ενδέχεται να περιορίσουν τη γεωπολιτική σημασία της Τουρκίας ως χώρας διέλευσης ενεργειακών πόρων.

Πρόκειται για εκτιμήσεις του σχετικά με τη μελλοντική ενεργειακή αρχιτεκτονική της περιοχής και όχι για επιβεβαιωμένα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης των έργων.

«Πρέπει να μιλάμε στη γλώσσα που καταλαβαίνουν»

Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Γιάννης Εγκολφόπουλος ζήτησε πιο αποφασιστική στάση από την ελληνική πλευρά απέναντι στην Τουρκία.

Υποστήριξε ότι η υπερβολικά ήπια διπλωματική συμπεριφορά δεν αποδίδει στις σχέσεις με την Άγκυρα και ότι η Ελλάδα πρέπει να επιδεικνύει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.

Το βασικό μήνυμά του ήταν ότι η ελληνική πλευρά δεν πρέπει να φοβάται την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της, καθώς, σύμφωνα με την εκτίμησή του, η τουρκική ηγεσία υπολογίζει το κόστος μιας πραγματικής σύγκρουσης.

Η τοποθέτησή του συνοψίστηκε στην επαναλαμβανόμενη θέση ότι η Ελλάδα πρέπει να μιλά στην Τουρκία «στη γλώσσα της», δηλαδή με σαφήνεια και αποφασιστικότητα.