Με αιχμή την προστασία της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά, ο Νικόλαος Φαραντούρης αμφισβήτησε τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς για την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων με την Αίγυπτο. Στην παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική» υποστήριξε ότι δεν έχει παρουσιαστεί συμφωνία που να επιτρέπει την αξιολόγηση των πραγματικών συνεπειών της για τη μονή.

«Δεν υπάρχει καμία συμφωνία», ανέφερε, επιμένοντας ότι ούτε ο ίδιος ούτε οι δημοσιογράφοι έχουν στη διάθεσή τους κείμενο από το οποίο να προκύπτει εάν προστατεύονται ή υπονομεύονται τα συμφέροντα του μοναστηριού.

Η Σιναϊτική Αδελφότητα και οι καταγγελίες για πιέσεις

Ο κ. Φαραντούρης κατήγγειλε ότι ασκήθηκαν ασφυκτικές πιέσεις στον Αρχιεπίσκοπο Σινά και ηγούμενο της μονής, Συμεών, ο οποίος, όπως είπε, βρίσκεται στην Αθήνα για λόγους υγείας και απουσιάζει από το μοναστήρι από τις 10 Αυγούστου.

Κατά την περιγραφή του, η δήλωση του αρχιεπισκόπου αφορά την πρόθεση να κινηθούν διαδικασίες μετά την ανάρρωση και την επιστροφή του. Ο ίδιος υπογράμμισε ότι απαιτείται σύγκληση της Σιναϊτικής Αδελφότητας και εξουσιοδότηση από τους μοναχούς για οποιαδήποτε δέσμευση της μονής.

Παράλληλα, διαχώρισε τη στήριξη των Πατριαρχείων και των Εκκλησιών Ελλάδος και Κύπρου προς τον αρχιεπίσκοπο από την αποδοχή συγκεκριμένου συμφωνητικού. Όπως υποστήριξε, η ευλογία για διαπραγμάτευση προς όφελος της μονής δεν ισοδυναμεί με έγκριση ενός κειμένου που δεν έχει δημοσιοποιηθεί.

«Αλλάζει ένα καθεστώς 1.600 ετών»

Στο επίκεντρο της κριτικής του βρέθηκε το ιδιοκτησιακό καθεστώς. Ο κ. Φαραντούρης υποστήριξε ότι η μονή κατέχει και νέμεται επί αιώνες την περιουσία της ως κύριος και προειδοποίησε για τον κίνδυνο να αντιμετωπιστεί ως φιλοξενούμενη ή μισθώτρια.

«Αλλάζει ένα καθεστώς 1.600 ετών», είπε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, το 2024 είχε διαμορφωθεί προοπτική συμφωνίας που θα αναγνώριζε την κυριότητα της μονής στα ακίνητά της. Ο ίδιος συνέδεσε την ανατροπή αυτής της προοπτικής με την αιγυπτιακή δικαστική απόφαση για το περιουσιακό καθεστώς.

Έκανε επίσης αναφορά στην ιστορική προστασία του μοναστηριού από διαδοχικές εξουσίες και στη σημασία του για τη χριστιανοσύνη, την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό, υποστηρίζοντας ότι η Αθήνα όφειλε να κινητοποιήσει αποφασιστικότερα τη διεθνή κοινότητα.

Η επίσκεψη στη μονή και τα έργα στην περιοχή

Ο κ. Φαραντούρης ανέφερε ότι επισκέφθηκε τη μονή περίπου έναν μήνα πριν από την τηλεοπτική παρέμβαση και παρέμεινε εκεί για τρεις ημέρες. Όπως εξήγησε, σκοπός του ήταν να προσκυνήσει, να ακούσει τους μοναχούς και να διαπιστώσει την κατάσταση στην περιοχή.

Περιέγραψε μεγάλης κλίμακας αναπτυξιακές παρεμβάσεις σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου από τα τείχη, οι οποίες, κατά την εκτίμησή του, δεν συμβαδίζουν με το τοπίο, το ιστορικό βάθος και την ιερότητα του χώρου. Διευκρίνισε ότι, σύμφωνα με την εικόνα που μετέφερε, τα συγκεκριμένα έργα είχαν σταματήσει.

Υπενθύμισε δικές του παρεμβάσεις προς την UNESCO, εκδήλωση στο αμερικανικό Κογκρέσο με τη συμμετοχή του Γκας Μπιλιράκη και πρόταση αναστολής χρηματοδότησης προς την Αίγυπτο. Τόνισε ότι επιθυμεί καλές σχέσεις με το Κάιρο, αλλά με σαφείς κόκκινες γραμμές για την προστασία της μονής.

Επικαλέστηκε ακόμη δημοσίευμα της Corriere della Sera, το οποίο, όπως το περιέγραψε, συνέδεε τους χειρισμούς για τη μονή με οικονομικά ανταλλάγματα. Παρέπεμψε επίσης σε καταγγελίες του πρώην ηγουμένου Δαμιανού για πιέσεις και απειλές, ζητώντας κυβερνητικές απαντήσεις. Οι αναφορές αυτές αποτελούν καταγγελίες που μετέφερε ο ομιλητής και δεν τεκμηριώνονται αυτοτελώς από την απομαγνητοφώνηση.

Λιβύη: Κατηγορίες για επανάπαυση απέναντι στην τουρκική διείσδυση

Περνώντας στη Λιβύη, ο κ. Φαραντούρης χαρακτήρισε σοβαρό πλήγμα για την ελληνική διπλωματία την εξέλιξη που περιέγραψε ως κύρωση του τουρκολιβυκού συμφώνου από την ανατολική πλευρά της χώρας.

Υποστήριξε ότι η Αθήνα επαναπαύθηκε στις επαφές της με τον Χαλίφα Χαφτάρ, ενώ η Άγκυρα προσέγγιζε παράλληλα και την ανατολική Λιβύη, πέρα από τη στήριξή της προς την κυβέρνηση της Τρίπολης.

Αναφερόμενος σε επίσκεψή του στη Λιβύη τον Ιανουάριο του 2026, είπε ότι είχε προειδοποιήσει, γραπτώς και δημοσίως, για την ελληνική απουσία και τις τουρκικές κινήσεις. Κατά την εκτίμησή του, η Ελλάδα μπορούσε να αξιοποιήσει την ιδιότητά της ως κράτους μέλους της ΕΕ και την επιδίωξη των λιβυκών πλευρών για ευρωπαϊκή αναγνώριση, νομιμοποίηση και χρηματοδότηση.

Η πρόταση για το άρθρο 42§7 και την ηλεκτρική διασύνδεση

Ο κ. Φαραντούρης κάλεσε τον πρωθυπουργό να θέσει στους Ευρωπαίους εταίρους το ενδεχόμενο επίκλησης της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής. Συνέδεσε την πρότασή του με τις βυθομετρικές έρευνες και την πόντιση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου, ζητώντας προειδοποίηση ότι στρατιωτική παρεμπόδιση από την Τουρκία θα οδηγήσει την Αθήνα στην αξιοποίηση της σχετικής διάταξης.

Αναφέρθηκε στη σύνοδο που τοποθέτησε στις 13 Νοεμβρίου ως ευκαιρία να τεθεί το ζήτημα. Υποστήριξε ότι οι ευρωπαϊκές δεσμεύσεις για ασφάλεια και άμυνα πρέπει να συνοδεύονται από έμπρακτη στήριξη όταν διακυβεύονται συμφέροντα κράτους μέλους και έργα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος.

Επικαλέστηκε ως προηγούμενο την προσφυγή της Γαλλίας στη ρήτρα μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι το 2015. Έκρινε επίσης ότι οι ελληνικές διπλωματικές παρεμβάσεις στον ΟΗΕ χρειάζεται να πλαισιωθούν από αξιοποίηση των ευρωπαϊκών εργαλείων.

Στο πολιτικό και στρατηγικό διακύβευμα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου επικέντρωσε την παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική» ο Λάζαρος Καμπουρίδης. Όπως υποστήριξε, η υπόθεση υπερβαίνει την εκτέλεση ενός τεχνικού έργου, καθώς η Τουρκία επιδιώκει να εμφανίζεται ως αρμόδια να επιτρέπει ή να εμποδίζει δραστηριότητες σε θαλάσσιες περιοχές τις οποίες διεκδικεί μονομερώς.

Κατά την εκτίμησή του, η Αθήνα δεν μπορεί να θεωρεί ότι αποφεύγει τις συνέπειες μιας τέτοιας διαδικασίας επειδή η επικοινωνία με την Άγκυρα θα μπορούσε να γίνει από τρίτη χώρα ή από την εταιρεία του έργου.

Η παγίδα της αδειοδότησης

Ο κ. Καμπουρίδης απέρριψε τη λογική ότι ενδεχόμενη γαλλική προσφυγή στην Τουρκία για άδεια θα ήταν αδιάφορη για την Ελλάδα. Υποστήριξε ότι θα δημιουργούσε προηγούμενο το οποίο η Άγκυρα θα μπορούσε να επικαλείται και σε επόμενα έργα στην ίδια περιοχή.

«Είναι το ίδιο κακό», ανέφερε, εξηγώντας ότι το κρίσιμο στοιχείο είναι η αποδοχή στην πράξη ενός τουρκικού ρόλου αδειοδότησης. Επέκτεινε την προειδοποίησή του και στο ενδεχόμενο έγγραφης ενημέρωσης, εφόσον αυτή εντάσσεται στη διαδικασία που απαιτεί η τουρκική πλευρά.

Το επιχείρημά του αφορά τον κίνδυνο πολιτικού και διπλωματικού προηγουμένου. Δεν αποτελεί διαπίστωση ότι οποιαδήποτε τεχνική επικοινωνία συνεπάγεται αυτομάτως νομική αναγνώριση τουρκικής υφαλοκρηπίδας.

Στο νομικό σκέλος, κατηγόρησε την Άγκυρα για καταχρηστική επίκληση του Δικαίου της Θάλασσας και εξομοίωση καλωδίων και αγωγών. Το άρθρο 79 της Σύμβασης καλύπτει και τις δύο κατηγορίες, αλλά η παράγραφος 3 προβλέπει συναίνεση του παράκτιου κράτους ειδικά για τη χάραξη της πορείας των αγωγών. Παράλληλα, διατηρεί ειδικές προβλέψεις για καλώδια ή αγωγούς που εισέρχονται στην επικράτεια ή στην αιγιαλίτιδα ζώνη.

Η «Γαλάζια Πατρίδα» και η καταχώριση στον ΟΗΕ

Ο αναλυτής συνέδεσε την τουρκική στάση με το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 και τις μονομερείς θέσεις της Άγκυρας για τις θαλάσσιες ζώνες. Όπως είπε, η Τουρκία επιχειρεί να παρουσιάζει την κατάθεση των διεκδικήσεών της σε διεθνείς οργανισμούς ως αποδοχή τους.

Επέμεινε ότι η καταχώριση μιας συμφωνίας ή η υποβολή θέσεων δεν ισοδυναμεί με αναγνώριση δικαιωμάτων. Η ίδια η Γραμματεία του ΟΗΕ διευκρινίζει ότι η καταχώριση συμφωνίας δεν αποτελεί κρίση για τη φύση της ούτε της προσδίδει καθεστώς που δεν διαθέτει ήδη.

Εκτίμησε, επίσης, ότι η έκβαση της υπόθεσης του καλωδίου θα μπορούσε να λειτουργήσει ως προθάλαμος για τη νομοθετική κατοχύρωση των τουρκικών διεκδικήσεων περί «Γαλάζιας Πατρίδας». Κατά την ανάλυσή του, η Άγκυρα παρακολουθεί τη στάση της Ελλάδας και των εμπλεκόμενων χωρών προκειμένου να καθορίσει τα επόμενα βήματά της.

Η Κάσος και τα μηνύματα της ελληνικής στάσης

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε για τη διαχείριση της κρίσης στην Κάσο το 2024. Υποστήριξε ότι η διαφορά στην επιχειρησιακή παρουσία των δύο πλευρών ερμηνεύθηκε από την Τουρκία ως ένδειξη ελληνικής αδυναμίας.

Στο ίδιο πλαίσιο άσκησε κριτική στη Διακήρυξη των Αθηνών, θεωρώντας ότι η προσπάθεια αποφυγής εντάσεων περιόρισε την ελληνική αντίδραση και ενθάρρυνε την Άγκυρα να αυξήσει τις απαιτήσεις της.

Προειδοποίησε ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να αντιμετωπίζει κάθε νέα τουρκική αντίδραση ως πρόσθετο, άτυπο casus belli. Ζήτησε να συνδυαστούν η διπλωματική επιχειρηματολογία και οι συμμαχίες με έμπρακτη αποτρεπτική παρουσία.

Υπογράμμισε ότι οι στρατιωτικοί γνωρίζουν τις συνέπειες του πολέμου και γι’ αυτό επιθυμούν την ειρήνη. Κατά τη θέση του, όμως, η διατήρησή της απαιτεί αξιοπιστία στην υπεράσπιση των ελληνικών δικαιωμάτων.

Ανάλογη ανάγκη σαφούς αντίδρασης εντόπισε στις καταγγελίες για δραστηριότητα τουρκικών αλιευτικών στα ελληνικά χωρικά ύδατα.

Διαχρονική στρατηγική πίσω από την τουρκική ρητορική

Ο κ. Καμπουρίδης υποστήριξε ότι η τουρκική πολιτική δεν πρέπει να ερμηνεύεται αποκλειστικά μέσα από τις εσωτερικές εκλογικές σκοπιμότητες. Κατά την εκτίμησή του, υπάρχει διαχρονική στρατηγική, ενώ τα κόμματα συχνά υπερθεματίζουν στα εθνικά ζητήματα.

Για τον ρόλο των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, σημείωσε ότι η επιβολή του Ερντογάν στη στρατιωτική ηγεσία δεν σημαίνει απομάκρυνση του στρατιωτικού παράγοντα από την εξωτερική πολιτική. Αντιθέτως, τον περιέγραψε ως βασικό μοχλό εφαρμογής των επιλογών της πολιτικής ηγεσίας.

Έτσι ερμήνευσε και τις παρεμβάσεις του τουρκικού υπουργείου Άμυνας σε διπλωματικά ζητήματα: ως υπενθύμιση της στρατιωτικής ισχύος που συνοδεύει τις τουρκικές απαιτήσεις.

Θετική η παρουσίαση των ελληνικών θέσεων με χάρτη

Παρά την κριτική του, αξιολόγησε θετικά την παρουσίαση χάρτη από τον Έλληνα πρωθυπουργό για την ανάδειξη των τουρκικών αξιώσεων. Υποστήριξε ότι η Ελλάδα όφειλε να χρησιμοποιεί συστηματικότερα την οπτική τεκμηρίωση και τη διεθνή επικοινωνία ήδη από την υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου.

Απέδωσε, ακόμη, τη διεθνή κινητοποίηση που περιέγραψε γύρω από το μνημόνιο στην εντονότερη ελληνική αντίδραση. Διατύπωσε παράλληλα επικρίσεις για τη στάση του Αντόνιο Γκουτέρες, θεωρώντας ότι οι παρεμβάσεις του δεν υπήρξαν σταθερά ισορροπημένες έναντι της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Αξιοποίηση των σχέσεων με Ισραήλ, Αίγυπτο και αραβικές χώρες

Στο περιφερειακό επίπεδο, εκτίμησε ότι η τουρκική πολιτική προκαλεί αντιδράσεις πέρα από την Ελλάδα και την Κύπρο. Έδωσε έμφαση στην Αίγυπτο, στο Ισραήλ και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, υποστηρίζοντας ότι οι συγκλίσεις συμφερόντων προσφέρουν περιθώρια ενεργότερης ελληνικής διπλωματίας.

Πρότεινε περισσότερες κοινές ασκήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ινδία και άλλους εταίρους. Για τη σχέση με το Ισραήλ, ανέδειξε τόσο τη στρατηγική συνεργασία όσο και την πρόσβαση σε τεχνολογία.

Ως προς τη συνεργασία Τουρκίας–Σαουδικής Αραβίας–Πακιστάν, την οποία η συζήτηση περιέγραψε ως «Συμφωνία της Μέκκας», εκτίμησε ότι η Άγκυρα επιδιώκει να τη χρησιμοποιήσει απέναντι στο Ισραήλ. Ταυτόχρονα, επισήμανε διαφοροποιήσεις μεταξύ των συμμετεχόντων και επικαλέστηκε σαουδαραβική ανακοίνωση για επαφές στην Τεχεράνη, στην οποία, όπως είπε, δεν αναφερόταν η Τουρκία.

Στην παρέμβασή του διατύπωσε επίσης τον ισχυρισμό ότι τα Εμιράτα χρηματοδότησαν την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 στην Τουρκία. Πρόκειται για σοβαρή καταγγελία, για την οποία δεν παρουσίασε τεκμήρια στη συγκεκριμένη συνέντευξη, και δεν αντιμετωπίζεται εδώ ως εξακριβωμένο γεγονός.

Ο IMEC και ο ανταγωνισμός των διαδρόμων

Κλείνοντας, συνέδεσε τις τουρκικές κινήσεις με τον ανταγωνισμό για τους εμπορικούς, ενεργειακούς και ψηφιακούς διαδρόμους. Περιέγραψε τον IMEC ως σχέδιο ευρύτερης στρατηγικής σημασίας, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα ανησυχεί για την παράκαμψή της.

Στο πλαίσιο αυτό ενέταξε την προώθηση της διαδρομής από τον Περσικό Κόλπο προς την Τουρκία και την Ευρώπη, αλλά και τις τουρκικές προσπάθειες προσέγγισης ευρωπαϊκών χωρών.

Η πρότασή του προς την Αθήνα ήταν ενεργότερη εξωτερική πολιτική, σαφείς δημόσιες θέσεις και αξιοποίηση των σχέσεων με κράτη που έχουν κοινά συμφέροντα με την Ελλάδα. Κατά τον ίδιο, η επιλογή της χαμηλής ορατότητας αφήνει στην Τουρκία χώρο να προωθεί τις επιδιώξεις της.

Νέα στοιχεία για την υπόθεση της αποκαλούμενης Greek Police Mafia παρουσιάζει ο Μπάμπης Πολυχρονιάδης σε βίντεο του Freedom of Press με τίτλο «Greek Police Mafia: Με τον φούρναρη ο Εκβι – Το SMS του Αστυνόμου Β΄».

Ο δημοσιογράφος επανέρχεται σε μια παλαιότερη δικογραφία, η οποία αφορά τη δολοφονία του ιδιοκτήτη πρατηρίου καυσίμων Γιώργου Μίτσου, στις 18 Ιουνίου 2022, στον Γέρακα Αττικής.

Η έρευνα εστιάζει σε μήνυμα που φέρεται να έστειλε στον Μίτσου ένας αστυνομικός με βαθμό αστυνόμου Β΄, ο οποίος κατονομάζεται στο βίντεο ως «Κώστας Π.».

Σύμφωνα με τον Πολυχρονιάδη, το συγκεκριμένο SMS περιγράφει σχέσεις στελέχους της Δίωξης Εκβιαστών με πρόσωπα που συνδέονται με επιχειρηματικές δραστηριότητες οι οποίες βρίσκονται σήμερα στο επίκεντρο ποινικών ερευνών.

Το στοιχείο που αποκτά ιδιαίτερη σημασία είναι ότι το μήνυμα προηγείται χρονικά τόσο της δολοφονίας του Μίτσου όσο και των πρόσφατων εξελίξεων στην υπόθεση Γιαννακόπουλου.

Το SMS της 2ας Ιουνίου 2022 και ο «φούρναρης»

Ο Πολυχρονιάδης υποστηρίζει ότι το κρίσιμο μήνυμα εστάλη στις 2 Ιουνίου 2022, περίπου δύο εβδομάδες πριν από τη δολοφονία του Γιώργου Μίτσου.

Στο SMS, σύμφωνα με την παρουσίαση του Freedom of Press, γίνεται αναφορά σε πρόσωπο με το προσωνύμιο «Εκβι», το οποίο ο δημοσιογράφος εκτιμά ότι παραπέμπει σε αξιωματικό του Τμήματος Δίωξης Εκβιαστών.

Ο αποστολέας εμφανίζεται να περιγράφει τον συγκεκριμένο αστυνομικό ως στενό φίλο ενός «φούρναρη», ενώ αναφέρει επίσης τα ονόματα «Σουλελέ» και «λογιστή».

Ο Πολυχρονιάδης συνδέει την περιγραφή με τον Άγγελο Γιαννακόπουλο, επικαλούμενος τις υπόλοιπες αναφορές του μηνύματος και τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά από την πρόσφατη έρευνα για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του τελευταίου.

Πρόκειται, πάντως, για ερευνητική ταυτοποίηση του δημοσιογράφου και όχι για ονομαστική αναφορά στον Γιαννακόπουλο μέσα στο συγκεκριμένο απόσπασμα του SMS.

Ακόμη σοβαρότερος είναι ο ισχυρισμός που παρουσιάζεται για πιθανή οικονομική σχέση μεταξύ του επιχειρηματία και του αστυνομικού.

Σύμφωνα με το Freedom of Press, ο αποστολέας του μηνύματος υποστήριζε ότι ο «φούρναρης» ενδεχομένως είχε παραχωρήσει στο στέλεχος της Δίωξης Εκβιαστών το μισό ποσοστό καφετέριας στο Κολωνάκι.

Η συγκεκριμένη αναφορά δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι πραγματοποιήθηκε κάποια μεταβίβαση περιουσιακού στοιχείου ή ότι υπήρξε παράνομη οικονομική συναλλαγή.

Ο δημοσιογράφος, ωστόσο, θέτει το ζήτημα της διερεύνησης αυτής της πληροφορίας από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Η αναφορά στον Δημήτρη Μάλαμα και στη Greek Police Mafia

Ένα δεύτερο σημείο του μηνύματος αφορά τον Δημήτρη Μάλαμα, ο οποίος δολοφονήθηκε το 2019 στο Χαϊδάρι.

Ο Μάλαμας είχε απασχολήσει παλαιότερες δικογραφίες για κυκλώματα παροχής προστασίας σε οίκους ανοχής και παράνομες χαρτοπαικτικές λέσχες.

Σύμφωνα με τον Πολυχρονιάδη, στο SMS γίνεται αναφορά σε αγορά οχήματος ή δικύκλου για τον αποκαλούμενο «Εκβι» από τον Μάλαμα.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι η διατύπωση του μηνύματος δεν επιτρέπει να εξακριβωθεί με βεβαιότητα εάν επρόκειτο για αυτοκίνητο BMW ή για δίκυκλο XMAX.

Κατά την έρευνα του Freedom of Press, ο αποστολέας του SMS φέρεται επίσης να υποστηρίζει ότι ο συγκεκριμένος αστυνομικός ηχογραφούσε συνάδελφό του από την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων.

Οι αναφορές αυτές, εφόσον επιβεβαιώνονταν από τα πρωτογενή στοιχεία και από ανεξάρτητη έρευνα, θα μπορούσαν να αποκτήσουν ιδιαίτερη σημασία για τη διερεύνηση πιθανών σχέσεων μεταξύ αστυνομικών και προσώπων που έχουν απασχολήσει δικογραφίες οργανωμένου εγκλήματος.

Ωστόσο, το περιεχόμενο ενός μηνύματος τρίτου προσώπου δεν αρκεί για να θεωρηθούν αποδεδειγμένες οι καταγγελλόμενες σχέσεις.

Η δολοφονία Μήτσου και οι προηγούμενες συνομιλίες

Ο Πολυχρονιάδης υπενθυμίζει ότι τον Ιούνιο του 2024 είχαν δημοσιοποιηθεί συνομιλίες, γραπτά μηνύματα και ηχητικά αρχεία που αποδίδονταν στον Γιώργο Μήτσο και στον αστυνόμο Β΄.

Το Freedom of Press είχε ασχοληθεί με αυτά σε προηγούμενο βίντεο, με τίτλο «Greek Police Mafia: Ο κοινός παρονομαστής».

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, στις συνομιλίες εκείνες γίνονταν αναφορές σε τοποθετήσεις και μεταθέσεις αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ., ενώ αναφέρονταν τα ονόματα του πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη Τάκη Θεοδωρικάκου, του πρώην υφυπουργού Λευτέρη Οικονόμου και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η αναφορά πολιτικών προσώπων σε ιδιωτικές συνομιλίες δεν τεκμηριώνει προσωπική συμμετοχή τους σε παράτυπες ή παράνομες ενέργειες.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει ο Πολυχρονιάδης σε παλαιότερο μήνυμα, στο οποίο ο Μίτσου φέρεται να υποστήριζε ότι διαθέτει προσβάσεις στην Οικονομική Αστυνομία, στην υπηρεσία Οργανωμένου Εγκλήματος και στη Δίωξη Εκβιαστών, ενώ συζητούσε το ενδεχόμενο μετάθεσης του αστυνομικού στην ΕΥΠ.

Ο δημοσιογράφος διερωτάται πώς ένας επιχειρηματίας μπορούσε να εμφανίζεται ότι είχε τέτοια δυνατότητα παρέμβασης σε ευαίσθητες υπηρεσίες του κρατικού μηχανισμού.

Η υπόθεση της Μυκόνου και οι καταγγελίες για διαρροές πληροφοριών

Η έρευνα συνδέει τα παλαιότερα μηνύματα με τις νεότερες εξελίξεις γύρω από τον Άγγελο Γιαννακόπουλο και τους συνεργάτες του.

Ο Πολυχρονιάδης αναφέρεται σε υπόθεση στη Μύκονο, όπου, όπως υποστηρίζει, ο Γιαννακόπουλος και συνεργάτης του αντιμετωπίζουν κατηγορίες για δωροδοκία υπαλλήλων, οι οποίες σχετίζονται με φερόμενη ενημέρωση για αστυνομικούς ελέγχους σε νυχτερινά καταστήματα.

Παραπέμπει επίσης σε δημοσιεύματα για πιθανές διαρροές πληροφοριών προς συνεργάτη του επιχειρηματία σχετικά με ελέγχους στο νυχτερινό κέντρο Alcatraz.

Το ζήτημα πιθανών διαρροών από κρατικές υπηρεσίες έχει αναδειχθεί και σε άλλα πρόσφατα δημοσιεύματα για την υπόθεση Γιαννακόπουλου, χωρίς αυτό να αποδεικνύει αυτομάτως τους ειδικότερους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στο SMS του 2022.

Τα ερωτήματα για την έρευνα της ΕΛ.ΑΣ. και τις υπουργικές ευθύνες

Στο τελευταίο μέρος του βίντεο, ο δημοσιογράφος στρέφεται στον χειρισμό των πληροφοριών από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Επικαλείται δημοσίευμα του Ιανουαρίου 2025, σύμφωνα με το οποίο το τμήμα της δικογραφίας που αφορούσε τις σχέσεις και τις επαφές του Γιώργου Μίτσου δεν είχε διαχωριστεί και αποσταλεί στην Εισαγγελία για περαιτέρω διερεύνηση.

Ο Πολυχρονιάδης υποστηρίζει ότι το συγκεκριμένο ζήτημα εγείρει ερωτήματα για την ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας και για τους υπουργούς Προστασίας του Πολίτη Τάκη Θεοδωρικάκο και Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.

Για τον πρώτο, επισημαίνει ότι τα γεγονότα ανάγονται στην περίοδο της υπουργικής του θητείας.

Για τον δεύτερο, διερωτάται εάν είχε ενημερωθεί για την ύπαρξη των μηνυμάτων και εάν πραγματοποιήθηκαν οι απαιτούμενοι έλεγχοι.

Στο ίδιο σημείο κάνει και χωριστή αναφορά σε δικαστική υπόθεση που αφορά τον γιο του Τάκη Θεοδωρικάκου και τον πρώην αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. Μιχάλη Καραμαλάκη. Η αναφορά αυτή δεν τεκμηριώνει άμεση σύνδεση με το SMS που αποτελεί αντικείμενο του βίντεο.

Η βασική καταγγελία του Πολυχρονιάδη είναι ότι πληροφορίες οι οποίες ενδεχομένως θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο ουσιαστικής ποινικής και πειθαρχικής διερεύνησης δεν φαίνεται, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται, να αξιοποιήθηκαν επαρκώς.

Από το διαθέσιμο υλικό δεν προκύπτει ανεξάρτητη επιβεβαίωση για το εάν διατάχθηκε τελικά έρευνα, ποια ήταν η έκβασή της ή εάν έχουν ληφθεί σχετικές αποφάσεις από την Εισαγγελία ή την ΕΛ.ΑΣ.

Το κρίσιμο ερώτημα που αφήνει η έρευνα

Το βίντεο του Freedom of Press επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της διερεύνησης πιθανών σχέσεων ανάμεσα σε επιχειρηματικά συμφέροντα, πρόσωπα που έχουν απασχολήσει υποθέσεις οργανωμένου εγκλήματος και στελέχη των διωκτικών αρχών.

Ο κεντρικός ισχυρισμός του δημοσιογράφου αφορά ένα μήνυμα που φέρεται να βρισκόταν στη διάθεση των αρμόδιων αρχών ήδη από παλαιότερη δικογραφία.

Η αξία του μηνύματος ως αποδεικτικού στοιχείου, η ταυτότητα των προσώπων που αναφέρονται σε αυτό και η βασιμότητα των περιγραφόμενων σχέσεων απαιτούν επίσημη εξακρίβωση.

Το ουσιαστικό ερώτημα που θέτει ο Πολυχρονιάδης παραμένει εάν το συγκεκριμένο υλικό εξετάστηκε συστηματικά από τις αρμόδιες αρχές και ποια αποτελέσματα προέκυψαν από την αξιολόγησή του.